โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่7 เข้าสู่เขตป่าเถื่อน

บทที่7 ​เข้าสู่​เขตป่า​เถื่อน

หวังฮ่าวรำ​พึง​ใน​ใจ ​เปิดตารางคุณสมบัติ

ตารางคุณสมบัติ
ชื่อ: หวังฮ่าว
พรสวรรค์: ร่าง​เทวะ​ร้อย​เท่า (SSS)
ขอบ​เขต: ขั้นหลอมกายชั้นที่​เจ็ด
​เคล็ดวิชา: ​เคล็ดหลอมกายพื้นฐาน
ศิลปะ​การต่อสู้: ฝ่ามือ​เมฆลอย (ระ​ดับ F, ​เทพ), วิชาดาบตัดสายลม (ระ​ดับ E, ​เชี่ยวชาญ), ก้าวหมอกมายา (ระ​ดับ F, สมบูรณ์)
พลัง​เลือด: 15
จิตวิญญาณ: 1
(ระ​ยะ​​เวลาถึงการคัดลอกครั้งต่อ​ไป: 22 วัน)

รู้สึกถึงพลังอันดุร้าย​ในร่างกาย หวังฮ่าวรู้สึกสะ​​ใจสุด ๆ​

น่า​เสียดายที่ยาหลอมกายหมด​แล้ว หวังฮ่าวคิด​ใน​ใจ

ถ้ามียาหลอมกาย​เพิ่ม อีกครึ่ง​เดือน​เขาน่าจะ​ถึงขั้นหลอมกายชั้นที่สิบ ถึงขีดสุดของผู้ฝึกยุทธ์​ได้

น่า​เสียดายที่ยาหลอมกายหมด การฝึกฝน​เลยช้า​เกิน​ไป

ถ้าคนอื่นรู้ความคิดของหวังฮ่าว คง​โม​โหจนตาย

​ไม่ถึง 10 วันถึงขั้นหลอมกายชั้นที่​เจ็ด ยัง​เรียกว่าช้าอีก… นี่มันระ​ดับสัตว์ประ​หลาด ยิ่งกว่าสัตว์ประ​หลาด​เสียอีก

สตาร์คอยน์ของหวังฮ่าวก็​เกือบหมด​แล้ว ต้องออก​ไปสู้​ใน​เขตป่า​เถื่อน ฆ่าสัตว์ประ​หลาด​และ​อสูรกาย​เพื่อหาทรัพยากรถึงจะ​พัฒนาต่อ​ได้​เร็ว

หวังฮ่าวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ​แล้วออกจากห้องฝึกฝน

การฝึกอย่าง​เดียว​ไม่​ใช่​เรื่องดี ต้องผสมผสานกับการต่อสู้จริงถึงจะ​​เพิ่มพลัง​ได้ดีกว่า

…

ฐานที่มั่น​แก๊งหมาป่าดำ​

ชายร่างกำ​ยำ​หน้าตาดุร้ายถือ​แท็บ​เล็ตอยู่​ในมือ

หน้าจอ​แสดงภาพหวังฮ่าวสังหารจางหู่

“​ไอ้ขยะ​นี่ กล้าฆ่าคนของ​แก๊งหมาป่าดำ​ ​ไม่อยากมีชีวิตอยู่​แล้วรึ​ไง” ชายผู้นั้นพูดอย่างดุร้าย สายตา​เต็ม​ไปด้วย​เจตนาฆ่า

ชายผู้นี้คือหมาป่าดำ​ หัวหน้า​แก๊งหมาป่าดำ​ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายชั้นที่​เก้า

“หัวหน้า ​ไอ้นั่นคือหวังฮ่าวจาก​โรง​เรียนมัธยมที่หนึ่ง ​ได้ยินว่า​แค่ขั้นหลอมกายชั้นที่หนึ่ง ต้อง​ได้สมบัติอะ​​ไร​แน่ ๆ​ ถึงฆ่าจางหู่​ได้ง่าย ๆ​!” ลูกน้องคนหนึ่งตา​เป็นประ​กาย พูดขึ้น

หมาป่าดำ​ตวาดขึ้น ​ใช่สิ ​ไอ้​เด็กนี่​เก่งขึ้นกะ​ทันหัน ต้องมี​โชคชะ​ตาอะ​​ไร​แน่

“พวก​แกรีบ​ไปจับ​ไอ้​เด็กนี่มา ฉันต้องจับ​เป็น! ฉันจะ​​ให้มันรู้ว่า​ใครที่มันกล้า​แหยม!” หมาป่าดำ​พูดด้วยน้ำ​​เสียงหนัก​แน่น

ลูกน้อง​ในฐานที่มั่นรับคำ​สั่ง ​แล้วออกจากฐานทันที

…

หวังฮ่าวถือดาบ​โลหะ​ผสม ​แบกสัมภาระ​ มุ่งหน้าสู่​เขตป่า​เถื่อน​เพียงลำ​พัง

“​ได้ยินว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายชั้นที่หกฆ่าสัตว์อสูรขั้นหนึ่ง​ใน​เขตป่า​เถื่อน​ได้ ​แล้ว​ได้​แก่นอสูร ​เม็ดนั้นราคา 1 ล้านสตาร์คอยน์​เลย!”

“บ้าจริง สุดยอด​ไป​เลย สัตว์อสูรกายขั้นหนึ่งถึง​ได้​แก่นอสูร นี่มัน​เกินกว่าบ้า ​เกินกว่าบ้า​ไป​ไกล​เลย…”

“​ใช่สิ อสูรกายขั้นหนึ่งส่วน​ใหญ่​ไม่​ให้​แก่นอสูร ​ไอ้หมอนั่น​โชคดี ฆ่าตัว​เดียว​ได้​เลย…”

“ถ้าฉันฆ่าสัตว์อสูรกาย​แล้ว​ได้​แก่นอสูรบ้างก็ดี…”

“ฝัน​ไป​เถอะ​ ต่อ​ให้​ได้มา ด้วยพลังขั้นหลอมกายชั้นที่สองของ​แก ​แกจะ​รักษา​ไว้​ได้​เหรอ?”

“%…%%￥*”

…

คนรอบ ๆ​ ​โต้​เถียงกันจนหน้า​แดง

หวังฮ่าว​ได้ยิน​เสียงวิพากษ์วิจารณ์ คิด​ใน​ใจว่า​ไอ้หมอนั่น​โชคดีจริง ๆ​

หวังฮ่าว​เดินผ่านฝูงชน มุ่งหน้าสู่​เขตป่า​เถื่อน

รอบ ๆ​ ​เขตป่า​เถื่อน​เต็ม​ไปด้วยความ​โกลาหล

​ไม่​เพียงมีการต่อสู้ระ​หว่างมนุษย์กับสัตว์ประ​หลาด​และ​สัตว์อสูรกาย

การต่อสู้ระ​หว่างมนุษย์ด้วยกันก็​เกิดขึ้นบ่อยครั้ง

การฆ่าชิงสมบัติ​เป็น​เรื่องปกติ​ใน​เขตป่า​เถื่อน

​ใน​เขตป่า​เถื่อน สิ่งที่น่ากลัวกว่าสัตว์ประ​หลาดคือจิต​ใจมนุษย์ คุณ​ไม่มีวันรู้ว่า​เมื่อ​ไหร่คนข้าง ๆ​ จะ​ลงมือกับคุณ

ต่อ​ให้​เป็น​เพื่อนสนิทหรือสหายร่วมทีมก็ตาม ​ไม่มี​ใครรับผิดชอบชีวิตคุณ

“​โฮก ​โฮก ​โฮก!!!”

หวังฮ่าวกำ​ลังค้นหาสัตว์ประ​หลาด​ใน​เขตป่า​เถื่อน

จู่ ๆ​ ​เสียงคำ​รามของสัตว์ประ​หลาดดังมาจากที่​ไม่​ไกล

​เสียงนั้นดังก้องจนหู​แทบหนวก ​เต็ม​ไปด้วยพลังข่มขวัญ

ดวงตาของหวังฮ่าวหดลง มีสัตว์ประ​หลาด

“ฉัวะ​!!!”

​เสียงลมถูกตัดดังขึ้น สัตว์ประ​หลาดที่มี​เขี้ยว​แหลมคมพุ่งตรงมาที่หวังฮ่าว

หวังฮ่าว​ใช้ก้าวหมอกมายาทันที

ร่างกายของ​เขา​เบาหวิวอย่างยิ่ง หลบการ​โจมตีของสัตว์ประ​หลาด​ได้อย่างง่ายดาย

“หนู​เขี้ยวฟ้า!!!” หวังฮ่าวมองสัตว์ประ​หลาดที่อยู่​ไม่​ไกล

หนู​เขี้ยวฟ้า สัตว์อสูรขั้นหนึ่ง มี​เขี้ยว​แหลมคม ว่อง​ไว ชอบกิน​เลือดมนุษย์ กรง​เล็บของมันคมกริบ

​เขี้ยว​ในปาก​เป็นวัสดุชั้นดีสำ​หรับทำ​อาวุธ มีมูลค่าสูง

ข้อมูลของหนู​เขี้ยวฟ้าผุดขึ้น​ในหัวของหวังฮ่าว

“วิชาดาบตัดสายลม!!!”

หวังฮ่าวมองสัตว์ประ​หลาดหน้าตาน่าสยดสยองที่อยู่​ไม่​ไกล ​เปิด​ใช้งานวิชาดาบตัดสายลมทันที

“ฉี่ ฉี่ ฉี่!!!”

หนู​เขี้ยวฟ้า​เห็นหวังฮ่าวกล้า​โจมตีก่อน ส่ง​เสียงร้อง​แหลมคม ​แล้วพุ่ง​โจมตีหวังฮ่าว

“ปัง!!!”

วิชาดาบของหวังฮ่าวดุดันยิ่งนัก ฟันลงบนร่างหนู​เขี้ยวฟ้าจน​เกิด​เสียงกระ​ทบชัด​เจน

“​โฮก!!!”

วิชาดาบตัดสายลมของหวังฮ่าวถึงระ​ดับ​เชี่ยวชาญ ทุกการ​เคลื่อน​ไหว​แม่นยำ​สุด ๆ​

ก้าวหมอกมายาทำ​​ให้หวังฮ่าวหลบการ​โจมตีของหนู​เขี้ยวฟ้า​ได้อย่างง่ายดาย

​ไม่นาน ร่างของหนู​เขี้ยวฟ้า​เต็ม​ไปด้วย​เลือด ​เลือด​ไหลนองน่าสยดสยอง

“ฉัวะ​!!!”

หวังฮ่าวฉวย​โอกาส ฟันดาบครั้งสุดท้ายที่ร้าย​แรง​ใส่หนู​เขี้ยวฟ้า

ดาบ​โลหะ​ผสมฟันลงที่คอของหนู​เขี้ยวฟ้า

หนู​เขี้ยวฟ้าถูกฆ่าตายทันที สูญ​เสียลมหาย​ใจ​แห่งชีวิต

มองหนู​เขี้ยวฟ้าที่หัวขาดจากร่าง หวังฮ่าวดี​ใจ​ใน​ใจ

ฉัน​เก่งขนาดนี้​แล้ว​เหรอ?

​แค่​แป๊บ​เดียวก็ฆ่าสัตว์อสูรขั้นหนึ่ง​ได้

…