ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 446 สู้ถึงตาย

เซียนอมตะปะทะกับศัตรูทั้งสาม ไม่มีท่าทีอ่อนล้าแม้แต่น้อย
มิหน าซ ้ายิ่งสู้ยิ่งเข้มแข็งดุจราชสีห์สงคราม ชวนให้ผู้พบเห็นขวัญหนี
ดีฝ่อ
ภูผาในยามนี้ เบื้องหน้าผู้บ าเพ็ญแรงกล้าเช่นนี้ ดูอ่อนนุ่มยิ่งกว่า
เต้าหู้ อู๋อวี่เต๋าและอีกสองคนพุ่งทะลวงผาหินนับไม่ถ้วน แต่ก็ไม่มีทีท่า
ว่าจะหยุดพัก
เซียนอมตะปรากฏกายเบื้องหลังพวกเขาด้วยความเร็วดุจ
สายฟ้า ต่อยออกมาหลายหมัดรวดเดียว ซัดพวกเขากระเด็นไปอีก
ครั้ง
ทั้งสามคนเหมือนลูกบอลยางที่ถูกกระทบกระทั่ง กระเด้งไป
กระเด้งมา แม้แต่การทรงตัวก็ยังเป็นเรื่องที่ฝันไกล
“ก าแพงกั้นแห่งห้วงมิติ!” อู๋อวี่เต๋าเป็นคนแรกที่ทรงตัวได้
เผชิญหน้ากับเซียนอมตะที่ก าลังบุกมาอย่างเกรี้ยวกราด เขารีบสร้าง
ก าแพงกั้นแห่งห้วงมิติชั้นแล้วชั้นเล่า นี่คือวัตถุวิเศษป้องกันตัวที่ถูก
ส่งต่อกันมาจากฮ่องเต้อวี๋ทุกรัชสมัย
ห้วงมิติเหล่านี้มีขนาดแตกต่างกันไป ยากแก่การล่วงล ้า ภายใน
เต็มไปด้วยกับดักอันเฉียบคม หากพลัดตกเข้าไป มีโอกาสเก้าส่วน
ตายหนึ่งส่วนรอด ถึงจะออกมาได้ ก็ต้องทิ้งเลือดเนื้อไว้เบื้องหลัง!

เซียนอมตะกวาดตามองห้วงมิติที่ขวางหน้านางเพียงแวบเดียว
ก่อนจะย่างก้าวอ่อนช้อยดุจดวงบุปผาร่ายระบ า แล้วทะลุผ่านห้วงมิติ
ชั้นแล้วชั้นเล่า ถีบเท้าใส่ใบหน้าของอู๋อวี่เต๋าอย่างจัง!
กระทั่งคอของเขาหักในทันที!
“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร!” อู๋อวี่เต๋าตกตะลึง แม้อีกฝ่ายจะ
เชี่ยวชาญศาสตร์แห่งห้วงมิติ แต่ก็ไม่น่าจะข้ามผ่านห้วงมิติเหล่านี้ไป
ได้
ห้วงมิติแต่ละชิ้นมีขนาดแตกต่างกัน ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ใดใช้
ศาสตร์แห่งห้วงมิติข้ามผ่านไปได้
“นางเพิ่งใช้ทั้งย่นพื้นที่เป็นนิ้วและวิชาใกล้ไกลพริบตาพร้อม
กัน!” พระอาจารย์ชังเลยมีสายตาอันเฉียบคม จึงจับได้ถึงวิธีการของ
เซียนอมตะ
แต่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีผู้ใดสามารถใช้ศาสตร์แห่งห้วง
มิติระดับสูงทั้งสองวิชานี้พร้อมกันได้!
ไม่เพียงแต่อู๋อวี่เต๋าและพวกอีกสองคนที่ถูกโจมตีจนขวัญกระเจิง
แม้แต่ชิวจิ้นอันและชายหมวกกระดาษขาวที่ยืนดูอยู่ก็ยังรู้สึกใจเต้น
ระรัว
การต่อสู้ระดับเดียวกันหนึ่งต่อสาม ยังสามารถรับมือได้อย่าง
คล่องแคล่วว่องไว พลังควบคุมที่แสดงออกมานี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่
คือเซียนแท้!

“สมแล้วที่เป็นเทพถั่วผู้สามารถเล่นดวงดาวประดุจเมล็ดถั่ว”
ชายหมวกกระดาษขาวระบายลมหายใจเบาๆ จากเพียงเศษเสี้ยวพลัง
ที่เซียนอมตะแสดงออกมา ค าบรรยายนี้ไม่ได้เกินจริงแม้แต่น้อย
ชิวจิ้นอันมองชายหมวกกระดาษขาวด้วยความฉงน “เทพถั่วผู้
เล่นดวงดาวประดุจเมล็ดถั่ว? ไม่ใช่เทพต่อสู้หรอกหรือ?”
“เป็นถั่วของเมล็ดถั่ว” ชายหมวกกระดาษขาวแก้ไขความเข้าใจ
ผิดของชิวจิ้นอัน นอกจากนี้แล้วเขาไม่ได้เปิดเผยข้อมูลลับใดๆ ให้
ทราบเพิ่มเติมอีก
……
เซียนอมตะบิดกายยืดเส้นยืดสายอย่างสบายอารมณ์ การอยู่ใน
พื้นที่จิตวิญญาณมาตลอด คราวนี้ได้ออกมาจึงถือโอกาสขยับ
ร่างกายเสียหน่อย
“เล่นพอแล้ว ถึงเวลาปิดฉากแล้ว”
นางชกสามหมัดรวดเดียว หมัดทั้งสามแฝงไว้ด้วยการเข้าใจห้วง
มิติอย่างล ้าลึก ไม่อาจหลบหลีก สามคนถูกหมัดสามครั้ง ในที่สุดก็
ไม่อาจทนรับได้อีกต่อไป ร่วงลงจากอากาศดุจถุงผ้าขาดวิ่น
“คอก——”
อู๋อวี่เต๋าพ่นเลือดด าข้น ดวงตาแดงก ่าด้วยเส้นเลือด ตั้งแต่เขา
เกิดมา ในตัวมีพลังมังกรเสือติดตัว การกระท าใดก็ราบรื่นสมใจ

ปรารถนา พรสวรรค์การบ าเพ็ญเซียนเป็นเลิศ ทุกคนต่างชมว่าเขามี
บุคลิกเหมือนบรรพบุรุษ อนาคตต้องสร้างความยิ่งใหญ่ และความจริง
ก็เป็นเช่นนั้น การบ าเพ็ญเพียรส าหรับเขาง่ายดายดุจดื่มน ้า ในการ
บ าเพ็ญเพียรเขาไม่เคยพบอุปสรรคเลย
มีเพียงการก้าวสู่ขั้นข้ามพิบัติเท่านั้นที่มีความยากล าบากบ้าง
แต่ก็เพียงเท่านั้น
เขาก้าวขึ้นสู่การเป็นฮ่องเต้อวี๋องค์ที่หกอย่างราบรื่น น้องชาย
น้องสาวต่างไม่มีคุณสมบัติมาแข่งกับเขา
หลังจากขึ้นเป็นฮ่องเต้อวี๋แล้ว เขาพบว่าการบ าเพ็ญในขั้นข้าม
พิบัติเต็มไปด้วยอุปสรรคนับไม่ถ้วน ไม่ราบรื่นเหมือนวันวาน แต่
ความทะเยอทะยานของเขาไม่ได้จ ากัดอยู่เพียงขั้นข้ามพิบัติ
เขาต้องการเป็นเซียน
ด้วยเหตุนี้เขาจึงเข้าร่วมแผนการของอาจารย์หลวง ยอมจมสู่
การหลับใหล เพื่อตื่นขึ้นในอีกหนึ่งแสนแปดหมื่นปีหลังจากนี้ และ
แย่งชิงโอกาสเป็นเซียน
ก่อนที่จะเป็นเซียน เขาหมายตาพลังแผ่นดิน นี่คือสิ่งที่สามารถ
ท าให้พลังมังกรเสือเปลี่ยนแปลง นับเป็นสิ่งบ ารุงใหญ่ส าหรับเขา และ
มีประโยชน์มากในการแย่งชิงโอกาสเป็นเซียนในอนาคต
อาจารย์หลวงต้องการวิเคราะห์พลังแผ่นดิน เขาต้องการได้พลัง
แผ่นดิน แผนการเมืองฮั่นสุ่ยจึงถือก าเนิดขึ้น

“ข้าคือฮ่องเต้อวี๋ กษัตริย์ไม่มีค าว่าถอย!” อู๋อวี่เต๋าพ่นโลหิตด า
ออกมาอย่างแรง กินยาอมตะกึ่งเซียนอีกครึ่งเม็ด กระพือพลังดุจพายุ
สองพลัง มังกรและเสือ ดุจขุนนางพลเรือนและขุนศึก คอยอารักขา
ซ้ายขวา!
พระอาจารย์ชังเลยฝังอยู่ในร่องเขา ความชราที่เคยปรากฏบน
ร่างกลับทวีความชรายิ่งขึ้น เขาหอบหายใจถี่รัว เพื่อรับมือกับหมัด
ของเซียนอมตะ เขาได้ใช้ทั้งไม้ตายมากมาย ถึงกระนั้น เขาก็ยังไม่
อาจต้านทานได้
ภายใต้หมัดนั้น สิ่งที่เขาท าได้เพียงอย่างเดียวคือรักษาชีวิตไว้
พระอาจารย์ชังเลยค่อยๆ หลับตาลง หวนคิดถึงชีวิตของตนเอง
เมื่อเขาเกิดมา อาจารย์หลวงรุ่นแรกยังคงช่วยบริหารราชการอยู่
เขาเกิดในตระกูลชั้นกลาง บรรพบุรุษของตระกูลก็เป็นเพียงผู้บ าเพ็ญ
ขั้นแปลงร่างเซียน เนื่องจากปัญหาชาติก าเนิด เขาจึงไม่ได้รับความ
สนใจในตระกูล ซ ้าร้ายยังถูกกลั่นแกล้งทุกหนทุกแห่ง วันหนึ่งขณะที่
เขาขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพร บังเอิญพลัดเข้าไปในดินแดนลับแห่งหนึ่ง
ณ ที่นั้นเขาได้รับการถ่ายทอดวิชาฟ้าผ่า
หลังได้รับการถ่ายทอด สถานการณ์ของเขาก็ดีขึ้นเพียง
เล็กน้อย เขามีเพียงวิชาแต่ไร้ซึ่งทรัพยากร
เพื่อให้ได้ทรัพยากร เขาต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย ผ่านการนอง
เลือด พัฒนาตัวเอง เข้าร่วมกลุ่มอิทธิพลหลายแห่ง เอาชนะศัตรูที่ไม่

น่าจะเอาชนะได้ สุดท้ายจึงสร้างชื่อเสียงและประสบความส าเร็จ จน
ได้เหยียบย ่าตระกูลที่เคยดูแคลนตนอยู่ใต้ฝ่าเท้า
เนื่องจากยามหนุ่มต้องต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายอยู่เสมอ
ประกอบกับวิชาฟ้าผ่าที่ได้รับไม่สมบูรณ์ จึงสูญเสียอายุขัยไปไม่น้อย
ท าให้เขามีอายุขัยสั้นกว่าผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติทั่วไป
เพื่อยืดอายุขัย เขาจึงเลือกหลับใหลชั่วคราว หวังว่าเมื่อผู้อื่นแย่ง
ชิงโอกาสเป็นเซียน ตัวเขาจะสละโอกาสนั้น หันไปแย่งชิงสิ่งวิเศษยืด
อายุแทน
เขาไม่สนใจว่าใครจะเป็นฮ่องเต้ ไม่สนใจว่าใครจะได้เป็นเซียน
การร่วมมือในโอกาสครั้งนี้ที่เมืองฮั่นสุ่ย ก็เพียงเพราะอาจารย์หลวง
สัญญาว่าจะช่วยเขาแย่งชิงสิ่งวิเศษยืดอายุเท่านั้น
ไม่คาดคิดว่า ตนเองจะเผชิญหน้ากับศัตรูผู้ทรงพลัง ที่คุกคาม
ชีวิต
จะยอมแพ้หรือไม่?
พระอาจารย์ชังเลยค่อยๆ สิ้นสติ ภาพชีวิตอันวุ่นวายของตนผุด
ขึ้นในห้วงค านึง เพื่อแย่งของวิเศษขั้นสร้างฐาน เขาต่อสู้กับพี่ชาย
ฝ่ายลุง เพื่อเข้าใจแก่นทองค า เขาเข้าร่วมองค์กรนักฆ่า เพื่อให้การ
ท าลายแก่นและสร้างทารกแรกก าเนิดราบรื่น เขาต่อสู้เอาชนะผู้
บ าเพ็ญระดับเดียวกันสามคนติดต่อกัน จนลงเอยด้วยการเผาผลาญ
จนหมดเชื้อ……

ไม่!
พระอาจารย์ชังเลยลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน หนึ่งชีวิตของเขาไม่
เคยหยุดต่อสู้ โอกาสล้วนได้มาจากการต่อสู้สุดชีวิต จากการฆ่าฟัน!
แม้ธาตุเดิมจะสกัดกั้นข้า แล้วอย่างไร ไม่อาจเอาชนะได้อย่างนั้น
หรือ!
“ฆ่า!”
พระอาจารย์อู๋เซียมองดูเทือกเขาอิ้นซือที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกหน้า
อดถอนหายใจไม่ได้ เขาคือลูกหลานของชนเผ่าหมอผีโบราณที่หลบ
ซ่อนจากโลก เพราะขโมยความลับของเผ่าคือวิชาควบคุมศพมา จึง
ถูกท าลายพลัง ลบความทรงจ าเกี่ยวกับวิชาควบคุมศพ และขับไล่
ออกจากเผ่า
โชคดีที่เขาไม่ได้สูญเสียความทรงจ าทั้งหมด ในสมองยังมีเศษ
เสี้ยงของวิชาควบคุมศพแวบขึ้นมาเป็นครั้งคราว อาศัยเศษเสี้ยว
เหล่านี้ เขาเที่ยวไปตามสุสานต่างๆ อาศัยสภาพแวดล้อมบ าเพ็ญ
เพียร ฟื้นฟูพลัง และจดจ าวิชาควบคุมศพที่สมบูรณ์ได้อีกครั้ง
เพื่อยกระดับพลัง เขาก่อคลื่นศพในแคว้นต้าอวี๋ ราชส านักจับตัว
เขาได้ แต่ไม่ได้ประหาร กลับคิดว่าเขาเป็นคนมีความสามารถ
สมควรได้รับการส่งเสริม
ภายใต้การสนับสนุนจากราชส านัก พลังของเขาค่อยๆ สูงกว่าผู้
บ าเพ็ญรุ่นเดียวกัน จนไต่ระดับถึงขั้นข้ามพิบัติ

สิ่งแรกที่เขาท าหลังบรรลุขั้นข้ามพิบัติ คือบุกไปยังชนเผ่าหมอผี
สังหารทุกคนในนั้นจนหมดสิ้น และได้รับการถ่ายทอดมากมาย
ราชส านักให้พลังแก่เขาเพื่อแก้แค้น เขาย่อมต้องตอบแทนด้วย
ชีวิต นี่คือหนี้บุญคุณ!
“ฝ่าบาทไม่อาจสิ้นชีพที่นี่ได้ ถึงตายก็ต้องสู้!”
ทั้งสามคนมีเปลวเพลิงลุกโชนในดวงตา เตรียมพร้อมเพื่อต่อสู้
จนลมหายใจสุดท้าย
“พลังมังกรเสือจงต่อสู้ร่วมกับข้า!”
อู๋อวี่เต๋าเหยียบพลังมังกรไว้ใต้เท้า พลังเสือกลายเป็นลายสัก
ปกป้องบนแผ่นหลัง เสียงค ารามของเสือดังไม่ขาด ดวงตาทั้งสองของ
เขาเปลี่ยนไป ซ้ายเป็นตามังกร ขวาเป็นตาเสือ ทั่วร่างแผ่ซ่านความ
ป่าเถื่อน
“ฟ้าผ่าแผดเผา ร้อยหนพันเหล็ก!”
สายฟ้าอันทรงพลังฟาดลงมาที่ร่างของพระอาจารย์ชังเลย
หน้าผากปรากฏลายสักฟ้าผ่า เส้นผมกระด้างชูชัน ประกายไฟฟ้าวูบ
วาบตามปลายผม ร่างกายเปลี่ยนเป็นหนุ่มแน่น ฟื้นคืนสู่วัยฉกรรจ์
เขาเผาผลาญอายุขัย แลกกับร่างกายอันเปี่ยมพลังในยามหนุ่ม
แน่น!

“ชังเลยชราถึงกับเผาผลาญอายุขัย ข้าจะท าน้อยกว่าได้อย่างไร
วิชาลับแห่งหมอผี——หมัดบูชาสวรรค์!”
พระอาจารย์อู๋เซียบ้าคลั่งแล้ว ไม่มีการสงวนพลังอีกต่อไป เปล่ง
เสียงค ารามลั่น บูชาร่างตนเองต่อสวรรค์ พลังอันเหลือล้นหลั่งไหล
จากฟากฟ้าสู่ร่างกาย ทุกเซลล์ในร่างเปล่งประกายวิบวับ พลังเต็ม
เปี่ยมถึงขีดสุด!
“โจมตีพร้อมกัน!”
ทั้งสามคนลงมือพร้อมกัน เริ่มต่อสู้อย่างสุดชีวิต ใช้กระบวนท่า
สุดท้ายที่ซ่อนไว้ หวังจะสังหารเซียนอมตะ ณ ที่นี้!
“ระวัง!” ชิวจิ้นอันอุทานขึ้นด้วยความตกใจ กระบวนท่าสุดท้าย
ของทั้งสามคนแม้แต่เขาที่ยืนดูอยู่ไกลๆ ยังรู้สึกถึงอันตรายอย่างยิ่ง
หน้าผากมีเหงื่อเย็นซึมออกมา!
ชายหมวกกระดาษขาวกลืนน ้าลายอย่างยากล าบาก กังวลว่า
เซียนอมตะจะรับมือกับการโจมตีถึงตายครั้งนี้ได้หรือไม่!
ตูม ตูม ตูม——
เซียนอมตะใช้วิชาก าปั้นเซียน ให้แต่ละคนหนึ่งหมัด พาให้ทั้ง
สามอ่อนแรงทันที่
ทั้งสามนอนกับพื้น ไม่อาจลุกขึ้น ร่างกายสั่นกระตุก

‘อะไรกัน ทำเอาข้าตกใจใหญ่ ฺนึกว่าพวกเจ้ามีกระบวนท่าอย่าง ร้ายกาจอะไรเสียอีก’
https: | novel- kk. com/
ilnovel ik. com htips:/