ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 481 ท ำไมในกล่องนี้ถึงมีคนมำกมำยเช่นนี้?

“ท่ำนป้ำป๋ำ หนังสือเก่ำของท่ำนนี่…”
ลู่หยำงสีหน้ำประหลำด เขำได้ยินบทสนทนำทั้งหมดเมื่อครู่
หนังสือเก่ำบันทึกเรื่องรำวเกี่ยวกับรำชำแห่งสวรรค์สมุนไพร
รำชำแห่งสวรรค์สมุนไพรก็คือตัวท่ำนนี่นำ!
ท่ำนก ำลังเขียนอัตชีวประวัติตัวเองหรืออย่ำงไร?
แต่ท่ำนป้ำป๋ำไม่รู้สึกกระดำกใจแต่อย่ำงใด ยอมรับอย่ำงใจกว้ำง
“ข้ำก็แค่คิดว่ำศึกเมืองฮั่นสุ่ยได้แสดงควำมเกรียงไกรของลัทธิสวรรค์
เรำออกไป พอดีถือโอกำสนี้ปรุงแต่งโฆษณำตัวเองสักหน่อย”
เขำคิดว่ำเทพถั่วที่ปรำกฏตัวในเมืองฮั่นสุ่ยเป็นฝีมือของศิษย์พี่
ใหญ่
“ข้ำวำงแผนจะปล่อยข่ำวลือออกไปอย่ำงไม่ตั้งใจ ให้ภำยนอกได้
รู้ถึงควำมลึกลับและควำมแข็งแกร่งของลัทธิสวรรค์เรำ”
“ดูหนังสือนี่สิ เก่ำใช่ไหมล่ะ ข้ำขอยืมวัตถุวิเศษที่เกี่ยวกับศำสตร์
เวทกำลเวลำจำกผู้อำวุโสที่ห้ำมำสักอย่ำง ใช้พลังวัตถุวิเศษท ำให้
หนังสือเล่มนี้ดูเก่ำ”
ในฐำนะหนึ่งในศิษย์ทั้งเก้ำแห่งส ำนักเวิ่นเต๋ำผู้มีชื่อเสียงฉำวโฉ่
ท่ำนป้ำป๋ำท ำอะไรล้วนระมัดระวัง หลอกคนก็ต้องหลอกให้ครบชุด

“ผู้อำวุโสที่ห้ำรู้ศำสตร์เวทกำลเวลำด้วยหรือ?” ลู่หยำงตกใจ ใน
บรรดำคนที่เขำรู้จัก มีเพียงตัวเขำ เซียนอมตะ และเซียนแห่ง
กำลเวลำสำมคนเท่ำนั้นที่ใช้ศำสตร์เวทกำลเวลำได้
ศำสตร์เวทกำลเวลำยำกยิ่งในกำรบ ำเพ็ญ หำกไม่มีพรสวรรค์
เพียงพอ ไม่มีทำงเรียนรู้ได้เลย
“ไม่หรอก ผู้อำวุโสที่ห้ำไม่มีควำมสำมำรถขนำดนั้น เขำแค่
บังเอิญหลอมออกมำได้ เป็นผ้ำห่มผืนหนึ่ง สำมำรถเปลี่ยนแปลงเวลำ
ของสิ่งที่ห่อคลุมไว้ ของชิ้นนี้เขำหวงนักหวงหนำ ถ้ำไม่ใช่ข้ำกับพี่
ใหญ่ช่วยกันขอ เขำก็ไม่ยอมให้ยืมหรอก!” ท่ำนป้ำป๋ำบ่น ไม่พอใจ
ในควำมขี้เหนียวของผู้อำวุโสที่ห้ำ
เขำไม่นึกหรอกว่ำ ตอนที่เขำดูแลสวนยำนั้น ยังขี้เหนียวกว่ำผู้
อำวุโสที่ห้ำเสียอีก ใครแอบเด็ดสมุนไพรไปแค่หนึ่งสองกิ่ง เหมือนเอำ
ชีวิตเขำไปทั้งชีวิต
“ผู้อำวุโสใหญ่ก็ร่วมด้วยหรือ?”
จะว่ำอย่ำงไรดี เมื่อลู่หยำงรับรู้ข่ำวนี้แล้ว ไม่รู้สึกแปลกใจแม้แต่
น้อย
กลับรู้สึกว่ำมันสมเหตุสมผลเสียด้วยซ ้ำ
“ไปกันเถอะ จับคนที่ไม่รู้จักทั้งหมดเข้ำมำ”

อวี้จือไม่สนใจกำรกระท ำของท่ำนป้ำป๋ำ พฤติกรรมของท่ำน
ป้ำป๋ำไม่ได้ก่อให้เกิดอันตรำย และไม่ท ำให้ส ำนักเวิ่นเต๋ำเสื่อมเสีย จึง
เข้ำเกณฑ์กำรจัดงำน
อีกอย่ำง ตอนนี้ยังมีเรื่องส ำคัญกว่ำที่ต้องท ำ
นำงตัดสินใจลงมือในครำวเดียว จับทุกคนเข้ำไปในกล่อง และ
หำควำมกระจ่ำงว่ำพวกผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำเหล่ำนี้ต้องกำรอะไร
“ไปกัน!” มีอวี้จืออยู่ด้วย ลู่หยำงจึงกล้ำขึ้นมำ เขำในฐำนะผู้
รักษำกำรแทนผู้รักษำกำรแทนเจ้ำส ำนัก กำรจับผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำง
สักสองสำมคนถือเป็นเรื่องเล็ก
ศิษย์พี่น้องทั้งสองถือกล่องบีบแสง อำละวำดไปทั่วส ำนักเวิ่นเต๋ำ
จับผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำเข้ำไปในกล่องทั้งหมด
แม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติก็ไม่ได้รับกำรยกเว้น
กล่องบีบแสงคือสมบัติล ้ำค่ำที่สืบทอดกันมำหมื่นปีของส ำนักวัง
เซียนเยว่กุย ผ่ำนกำรเสริมพลังโดยเจ้ำส ำนักและผู้อำวุโสใหญ่รุ่น
แล้วรุ่นเล่ำ ทรงพลังยิ่งนัก แม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติก็ยังสำมำรถ
กักขังได้
แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติสำมำรถหลบหนีออกจำกกล่องได้
อย่ำงง่ำยดำย
……

เมื่อนักบวชขำวด ำถูกล ำแสงล้อมรอบ เขำคิดว่ำตัวเองถูกเปิด
โปง แววตำดุร้ำย พยำยำมต่อต้ำนอย่ำงสุดก ำลัง แต่เมื่อเผชิญหน้ำ
กับกล่องบีบแสง เขำก็ท ำได้เพียงเข้ำไปอย่ำงว่ำง่ำย
พอเข้ำมำ เขำก็เห็นผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำเซี่ยก ำลังทุบลูกน้องของ
ตน แม้จะไม่ได้ออกแรงมำกนัก แต่น่ำอับอำยอย่ำงยิ่ง ลูกน้อง
พยำยำมต่อต้ำนสุดชีวิต แต่ยิ่งต่อต้ำนก็ยิ่งถูกทุบหนักขึ้น
ผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำงแคว้นต้ำอวี๋เจ็ดสิบแปดคนถูกทุบ นอนเรียง
รำยบนพื้น ไม่รู้ว่ำเป็นหรือตำย
“บัดซบ! สงสัยถูกเปิดโปงจริงๆ!”
นี่คงไม่ใช่มำรยำทต้อนรับแขกของส ำนักเวิ่นเต๋ำแน่
นักบวชขำวด ำมองไปรอบๆ บรรดำผู้มีชื่อเสียงของแคว้นต้ำเซี่ย
ส่วนใหญ่ก็อยู่ที่นี่ เห็นชัดว่ำข่ำวรั่วไม่รู้ออกไปได้อย่ำงไร ให้
ส ำนักเวิ่นเต๋ำจับได้และวำงแผนล่อเขำ ใช้กล่องนี้จัดกำรทุกคนใน
ครำวเดียว!
“กลยุทธ์ที่แยบยลนัก” นักบวชขำวด ำเสียงเย็นเยียบ อำจำรย์
หลวงบอกไม่ผิด ส ำนักเวิ่นเต๋ำเป็นอุปสรรคต่อกำรฟื้นฟูรำชวงศ์
ต้ำอวี๋จริงๆ
แต่จะเป็นอย่ำงไรเล่ำ เขำเป็นถึงผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติปลำย
ระยะ จะถูกกักขังอยู่ในกล่องแค่นี้ได้อย่ำงไร?

เขำพลิกสองมือ ลูกกลมสีขำวด ำปรำกฏในฝ่ำมือ หมุนวนช้ำๆ
แฝงพลังท ำลำยล้ำงอันไร้ขอบเขต
ชิวจิ้นอันและหยำงติ่งก ำลังจะลงมือ แต่พอเห็นลูกกลมสีขำวด ำ
ก็รีบถอยหลังอย่ำงรวดเร็ว
คนผู้นี้ไม่ใช่ขั้นรวมร่ำงแน่นอน!
มุมปำกของนักบวชขำวด ำปรำกฏรอยยิ้มเย็นชำ ผู้บ ำเพ็ญขั้น
รวมร่ำงสองสำมคน ไม่รู้ฟ้ำสูงแผ่นดินต ่ำ กล้ำล้อมจับข้ำผู้เป็นเจ้ำ?
ทันใดนั้น ใจเขำกลับเต้นรัว พระเจี๋ยซำค่อยๆ เดินเข้ำมำ แผ่รัศมี
พุทธถมไปทั่ว โศกำดูรเพื่อชำวโลก
มีชำยชรำอีกคนลุกขึ้นจำกพื้น พลังม่วงพุ่งมำจำกทิศตะวันออก
สำมพันลี้ ดุจแพรไหม ถูกเขำชูมือจับไว้ได้ คือป้ำเยี่ยน ผู้อำวุโสแห่ง
ตระกูลบรรพบุรุษส ำนักบังลม
เศษไม้ที่กระจัดกระจำยลอยขึ้นในอำกำศ ประกอบร่ำงเป็นหุ่นไม้
ผู้อำวุโสสูงสุดแห่งส ำนักอีนสือ นักบวชหุ่น
ผู้ทรงพลังทั้งหลำยที่นอนเกลื่อนพื้นลุกขึ้นทีละคน แต่ละคนแผ่
พลังเหนือกว่ำขั้นรวมร่ำง
ในงำนเฉลิมฉลองครบรอบหนึ่งแสนสองหมื่นปีของส ำนักเวิ่นเต๋ำ
ย่อมเชิญผู้อำวุโสใหญ่ขั้นข้ำมพิบัติมำร่วมชม

พวกเขำล้วนมำเยำะเย้ยพระเจี๋ยซำ แต่หำพระเจี๋ยซำไม่พบ จึงไป
หำหลัวหงเซีย แล้วต่ำงถูกขังเข้ำกล่องทีละคน ถูกพระเจี๋ยซำซ้อมเสีย
เละ
ในดินแดนนี้มีผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติอยู่เพียงเท่ำนี้ เมื่อจู่ๆ มีผู้
บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติที่ไม่รู้ที่มำปรำกฏตัว ย่อมต้องสอบสวนให้แน่ชัด
“พร้อมกันเลย!” หลู่ปำเชียนร้องเรียก ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติ
หลำยคนพร้อมใจลงมือ
นักบวชขำวด ำสีหน้ำสิ้นหวัง
เขำถูกหลอกแล้ว!
……
“จับได้หมดแล้ว” อวี้จือกับลู่หยำงเดินวนรอบหนึ่ง ตอนนี้คนที่อยู่
ข้ำงนอกล้วนเป็นคนคุ้นเคย
“เข้ำไปสอบปำกค ำพวกเขำ”
อวี้จือค่อนข้ำงมั่นใจ นำงจับคนไว้มำกมำย ถึงจะมีหนึ่งสองคน
ไม่ยอมพูดควำมจริง แต่ทุกคนคงไม่ปิดปำกกันหมดหรอกกระมัง?
ล ำแสงล้อมรอบสองคน ทั้งสองเข้ำสู่กล่อง
“ท่ำนผู้เฒ่ำทั้งหลำย มีคนเข้ำมำอีกแล้ว บุก!” หลู่ปำเชียนเห็น
คนเข้ำมำ ตะโกนเรียกทุกคนให้บุกพร้อมกัน

เขำวิ่งน ำหน้ำ แต่ไม่ทันสังเกตว่ำคนข้ำงหลังดูเหมือนจะถูก
กระตุ้นควำมทรงจ ำไม่ดี สีหน้ำหวำดผวำเล็กน้อย หยุดฝีเท้ำ ไม่ได้
ถลำเข้ำไป
“อวี้… อวี้จือ?” หลู่ปำเชียนก็รู้สึกตัว รีบหยุดฝีเท้ำ
“ท ำไมมีคนมำกมำยเช่นนี้?” อวี้จือก็ประหลำดใจ นำงคิดว่ำใน
กล่องบรรจุแต่ผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำ
สำยตำลู่หยำงไม่อยู่นิ่ง ส ำรวจไปรอบๆ
ผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำถูกมัดไว้ทั้งหมด แม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำม
พิบัติสำมคนที่ถูกจับมำก็ไม่ได้รับกำรยกเว้น
หนึ่งในผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติก ำลังสำรภำพควำมจริง
“ข้ำสำรภำพ ข้ำจะบอกทุกอย่ำง”
“พวกเรำคือผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋ ปฏิบัติตำมค ำสั่งของอำจำรย์
หลวง ฉวยโอกำสในงำนเฉลิมฉลองนี้ แทรกซึมเข้ำส ำนักเวิ่นเต๋ำ ฆ่ำ
ลู่หยำง แล้วท ำลำยส ำนักเวิ่นเต๋ำทั้งส ำนัก”
“เพื่อนร่วมทำงของพวกเรำล้วนอยู่ที่นี่ ถูกพวกท่ำนจับไว้แล้ว”
ลู่หยำงสีหน้ำประหลำด ไม่รู้ควรแสดงสีหน้ำเช่นไรดี
ที่แท้ผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำเหล่ำนี้ล้วนเป็นผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋
ข้อนี้คำดกำรณ์ไว้บ้ำงแล้ว แต่นี่ดีๆ อยู่ท ำไมถึงอยำกฆ่ำข้ำ

ตัวตนของข้ำในฐำนะรองประมุขลัทธิสวรรค์ถูกเปิดโปงเสียแล้ว
หรือ?
“เหตุใดท่ำนผู้เฒ่ำทั้งหลำยจึงอยู่ที่นี่?” อวี้จือสงสัย
หลู่ปำเชียนออกมำอธิบำย ท ำท่ำรำวกับพวกเขำคำดกำรณ์
เหตุกำรณ์นี้ไว้แล้ว “เรื่องรำวยำวนัก พวกเรำได้รับข่ำวว่ำผู้บ ำเพ็ญ
แคว้นต้ำอวี๋จะแทรกซึมเข้ำส ำนักเวิ่นเต๋ำ ข้ำจึงรวบรวมมิตรสหำย มำ
รวมตัวซุ่มดักผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋ที่นี่!”
“ใช่ๆๆ เป็นเช่นนี้แหละ”
“ซุ่มดักนำนแล้ว ในที่สุดก็รอจนคนมำ”
ทุกคนพยักหน้ำรับรอง ยืนยันว่ำหลู่ปำเชียนพูดควำมจริง
แล้วจะให้พูดอย่ำงไรเล่ำ จะให้บอกว่ำพวกเขำเดินทำงไกลมำ
เยำะเย้ยเจ้ำส ำนักสี่ส ำนักใหญ่ แต่กลับถูกล่อให้มำติดกับ ถูกทุบไป
หนึ่งยก?
พวกเขำเสียหน้ำไม่ไหว
เห็นได้ชัดว่ำ พวกเขำยังคิดว่ำผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋ถูกหลัว
หงเซียปล่อยเข้ำมำ
ด้วยควำมเคำรพผู้อำวุโสทั้งหลำย อวี้จือจึงไม่เปิดโปงค ำโกหก
ของพวกเขำ

ชิวจิ้นอันและคนอื่นๆ ก็ไม่เปิดโปงควำมโกหกของผู้อำวุโส คนก็
ตบไปแล้ว ปล่อยให้พวกเขำรักษำหน้ำบ้ำง
ผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋ได้ยินเช่นนั้น เสียใจยิ่งนัก
ข้ำก็รู้ว่ำนี่เป็นกับดัก!
นักบวชขำวด ำมีวิทยำยุทธ์สูงสุด รู้สึกไม่ยอมรับ สถำนกำรณ์ยัง
ไม่ถึงขั้นหมดหวัง “พวกเจ้ำมีคนมำกแล้วเป็นไร เมื่ออำจำรย์หลวงลง
มือ พวกเจ้ำล้วนต้องพินำศ!”