ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 529 ประลองวิชาหลอม

เมื่อเทียบกับลู่หยาง หลี่หาวเหรินมักรู้สึกเสมอว่าตนมีอาจารย์ที่
พึ่งพาได้มากกว่า แม้จะถูกโยนลงในหินหลอมละลาย แต่นั่นก็เพื่อให้
ตนเข้าใจความลึกลับของรากฐานไฟได้ดียิ่งขึ้น
เขาไม่เคยคิดเลยว่าอาจารย์ที่ดีของเขาจะมีศัตรูในสำนักธาตุทั้ง
ห้าด้วย
และยังเป็นทั้งสายธาตุไฟอีกต่างหาก
ไป๋หมิงตบบ่าหลี่หาวเหริน “อย่าได้กังวลไป นี่เป็นเพียงข้อยกเว้น
ข้าได้ยินว่าผู้อาวุโสโจวซินมีความสัมพันธ์ที่ดีในวงการช่างหลอม มี
เส้นสายมากมาย”
นี่เป็นความจริง ฝีมือหลอมของผู้อาวุโสโจวซินในโลกผู้บำเพ็ญ
เซียนถือว่ายอดเยี่ยมที่สุด อีกทั้งชื่อเสียงก็ดีเยี่ยม
บรรดาปรมาจารย์หลอมมักตัดสินความเหนือชั้นด้วยจำนวน
ลิขสิทธิ์ที่จดทะเบียน และผู้อาวุโสโจวซินขอจดลิขสิทธิ์มากที่สุด
ลิขสิทธิ์เหล่านี้ยังนำมาซึ่งทรัพย์สมบัติมหาศาล แม้แต่ผู้อาวุโสที่
เจ็ดซึ่งเป็นปรมาจารย์ปรุงยาก็มีลิ่นซือไม่มากเท่าผู้อาวุโสที่ห้า
แน่นอนว่าทรัพย์สมบัติของผู้อาวุโสโจวซินยังไม่มากเท่าท่าน
เต๋าปู้อวี่

มิใช่เพราะท่านเต๋าปู้อวี่รวยนัก แต่เพราะค่าหัวของเขาในตลาด
มืดมีมูลค่ามหาศาล
“คนพวกนั้นกำลังทำอะไรกัน?”
ลู่หยางเห็นศิษย์พี่หลายคนที่เกือบเปลือยกาย ไม่แยแสพื้นดินอัน
ร้อนระอุ นอนคว ่าอยู่บนพื้น หลับตาสงบนิ่ง ดูเหมือนจะทาน ้ามัน
บางอย่างไว้ทั่วร่าง สะท้อนแสงยามโดนแสงอาทิตย์
ข้างกายพวกเขามีกิ่งไม้ปักอยู่ด้วย
ครั้งสุดท้ายที่เห็นคนในท่านี้คือชาติก่อนตอนไปอาบแดด
“พวกเขาน่ะหรือ แปลกหรือ? พวกเขากำลังรับรู้แก่นแท้ของดวง
อาทิตย์ จากการศึกษาของผู้อาวุโสสายธาตุไฟพบว่า ยิ่งพื้นที่ผิวที่
สัมผัสกับแสงอาทิตย์มากเท่าไร ยิ่งมีโอกาสรับรู้ได้ดีขึ้นเท่านั้น”
“กิ่งไม้นั้นเป็นกิ่งที่อาจารย์นำกลับมาจากแคว้นหวง ได้ยินว่า
ได้มาจากการเอาชนะผู้บำเพ็ญโบราณ เป็นของรางวัลจากการต่อสู้
เป็นกิ่งหนึ่งของต้นฟู่ซัง มีประโยชน์อย่างยิ่งในการรับรู้แก่นแท้ของ
ดวงอาทิตย์”
“สิ่งที่พวกเขาทาบนตัวนั้นคือยาพิเศษ”
“เป็นยาที่ช่วยเพิ่มการรับรู้แก่นแท้ของดวงอาทิตย์หรือ?”
“เป็นครีมกันแดด”

ลู่หยางเงียบไปครู่หนึ่ง วิธีฝึกของสำนักธาตุทั้งห้าช่างแปลก
ประหลาดโดยแท้
“เดินเถอะ ข้าจะพาพวกเจ้าไปดูพื้นที่ฝึกวรยุทธ์ของสายธาตุน ้า”
ก่อนที่ทุกคนจะได้ออกเดินทาง มีผู้บำเพ็ญหลายคนที่มีเปลวไฟ
อยู่ที่กลางหน้าผากเดินเข้ามา บุคลิกองอาจผึ่งผาย ก้าวผ่าฝูงชนมา
ทางทั้งหกคน
“ใครคือหลี่หาวเหริน?”
“พวกเจ้าจะทำอะไร?” เมิ่งจิ่งโจวขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้าวออกมา
ยืนด้านหน้าสุด
“เจ้าคือหลี่หาวเหรินหรือ?” บรรดาผู้บำเพ็ญที่มีเปลวไฟที่
หน้าผากพากันมองเมิ่งจิ่งโจว
ไป๋หมิงยืนขวางระหว่างสองฝ่าย น ้าเสียงไม่พอใจเล็กน้อย “ศิษย์
พี่หยวนกัง และศิษย์พี่คนอื่นๆ พวกท่านจะทำอะไรกัน?”
คนพวกนี้คือศิษย์พี่ของสายธาตุไฟ
“ไม่มีอะไรมาก แค่ได้ยินว่าศิษย์เก่งของผู้อาวุโสโจวซินมาเยือน
ก็อยากดูหน้าค่าตาสักหน่อย”
“พวกเขาเป็นแขก”
หยวนกังกล่าวอย่างเกียจคร้าน “ข้ารู้ ไม่ได้คิดจะลงมือหรอก”

“ข้าคือหลี่หาวเหริน” เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ หลี่หาวเหรินไม่ยอมให้
คนอื่นออกหน้าแทนอีกต่อไป จึงก้าวออกมาข้างหน้า
“เจ้านี่เองคือหลี่หาวเหรินผู้มีรากฐานไฟ คนเราดูภายนอกไม่ได้
จริงๆ ได้ยินว่าเจ้าได้รับการถ่ายทอดวิชาจากผู้อาวุโสโจวซิน เป็น
ช่างหลอมฝีมือเยี่ยมยอดผู้หนึ่ง จริงหรือไม่?”
“จริงแล้วอย่างไร ไม่จริงแล้วอย่างไร?”
แววตาของหยวนกังวาบวับ “ไม่อย่างไร วิทยายุทธ์ข้าสูงกว่าเจ้า
หนึ่งขั้นย่อย ต่อสู้กับเจ้าก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ เอาอย่างนี้แล้วกัน เจ้า
กับข้าลองประลองวิชาหลอมกันดู เจ้าว่าอย่างไร?”
“ศิษย์พี่หยวนกัง หลี่หาวเหรินเป็นแขก” ไป๋หมิงเตือนหยวนกัง
อีกครั้ง
หยวนกังหัวเราะเบาๆ “แลกเปลี่ยนวิชาหลอม ให้เขาได้เรียนรู้วิธี
หลอมของสำนักธาตุทั้งห้าพวกเรา ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ?”
“ประลองวิชาหลอมงั้นหรือ? ได้” ในเรื่องวิชาหลอม หลี่หาวเหริน
ไม่เคยกลัวใครมาก่อน
“เห็นไหม หลี่หาวเหรินเองก็ยินยอมแล้ว”
“จะประลองเมื่อไร?”
“ไม่ต้องรอให้ถึงวันที่กำหนดหรอก วันนี้ก็ได้ จะได้ให้ทุกคนเป็น
พยาน”

ด้วยความขัดแย้งของสองฝ่าย ศิษย์สำนักธาตุทั้งห้าจำนวนมาก
พากันมาดู แม้แต่คนที่กำลังอาบแดดอยู่ก็พากันเข้ามาดู
“มีอะไรกัน มีอะไรเกิดขึ้น?”
“ดูเหมือนหยวนกังจะออกหน้าแทนผู้อาวุโสสายธาตุไฟ ประลอง
วิชาหลอมกัน”
“อีกฝ่ายตอบตกลงหรือ?”
“ตกลงแล้ว”
“ต้องมีเรื่องให้ชมแน่ๆ วิชาหลอมของศิษย์พี่หยวนกังนั้นแม้แต่ผู้
อาวุโสยังยกย่อง บอกว่าเขาเป็นปรมาจารย์หลอมในอนาคตเชียวนะ”
“ใช่แล้ว”
หยวนกังมองรอบกาย แล้วจึงหันมามองหลี่หาวเหริน “เป็น
อย่างไร ประลองตอนนี้เลยไหม หรือจะให้เวลาเจ้าเตรียมตัวสัก
หน่อย?”
“ไม่จำเป็นต้องเตรียม ตอนนี้เลยก็ได้ บอกมาเถอะ จะประลอง
อะไร?”
หยวนกังคิดสักครู่ แล้วกล่าวอย่างจริงจัง “เส้นทางแห่งการหลอม
ในที่สุดแล้วก็เพื่อรับใช้ผู้บำเพ็ญ และพลังทำลายล้างคือสิ่งที่ผู้
บำเพ็ญให้ความสำคัญที่สุด ดังนั้นพวกเราลองดูว่าใครหลอมวัตถุ
วิเศษที่มีพลังทำลายล้างมากกว่ากัน ว่าอย่างไร?”

“มาตรฐานของพลังทำลายล้างคืออะไร?”
หยวนกังชี้ไปที่หินก้อนใหญ่สีแดงที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล “นั่น
คือหินจากสายลาวาบริสุทธิ์ เกิดจากลาวาในการระเบิดของภูเขาไฟ
ที่ถูกบีบอัดด้วยพลังมหาศาลของผู้มีพลังยิ่งใหญ่ มีความแข็งแกร่งยิ่ง
นัก ให้ดูว่าใครสร้างความเสียหายต่อหินจากสายลาวาบริสุทธิ์ได้
มากกว่ากัน ให้ตัดสินแพ้ชนะ ระยะเวลาสะสมพลังไม่เกินหนึ่งร้อยลม
หายใจ”
วัตถุวิเศษยิ่งสะสมพลังนานเท่าไร พลังทำลายล้างก็ยิ่งมากขึ้น
เท่านั้น หากไม่จำกัดเวลาสะสมพลัง ก็จะกลายเป็นการประลองว่า
วัตถุวิเศษของใครสะสมพลังได้นานกว่า
“สัญญาคือคำมั่น”
“อืม เช่นนั้น พวกเราสองคนจะร่วมได้หรือไม่?”
เสียงหัวเราะเบาดังขึ้น หยวนกังหันไปเห็นลู่หยางยิ้มพลางยกมือ
ข้างกายคือเมิ่งจิ่งโจว
“พวกเจ้าสองคนก็รู้วิชาหลอมด้วยหรือ?” หยวนกังมองสองคน
อย่างสงสัย เขารู้จักลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวแน่นอน แต่เขาไม่เคยได้ยิน
มาก่อนว่าสองคนนี้มีความสามารถด้านวิชาหลอม
“ก็พอได้ ชนะเจ้าไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอก” เมิ่งจิ่งโจวยิ้มพลาง
กล่าว

หยวนกังโกรธจนขำ “ช่างกล้าจริง! นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินคน
พูดว่าจะชนะข้าในเรื่องวิชาหลอม! เช่นนั้นก็เข้าร่วมเถอะ แล้วข้าจะ
ได้ดูน ้าหนักของพวกเจ้า!”
ไป๋หมิงรู้สึกสงสัย แอบส่งเสียงสื่อจิตไปหาหม่านกู่และเถาเหยา
เยี่ย “พวกเขาสองคนรู้วิชาหลอมจริงๆ หรือ?”
หม่านกู่ส่ายหน้าอย่างงุนงง ส่วนเถาเหยาเยี่ยกลับเงียบไป นึกถึง
การทดสอบเข้าสำนักเมื่อสองปีก่อน
ท่าทีของสองคนทำให้ไป๋หมิงยิ่งสงสัย
หยวนกังส่งสัญญาณให้ลูกน้อง ลูกน้องหยิบวัตถุดิบสำหรับ
หลอมออกมาจากแผ่นหยกประจำตัวมากมาย: เหล็กกล้า ไม้เหล็ก
มรกต น ้าบริสุทธิ์หยิน……
“นี่คือวัตถุดิบสำหรับหลอม ระหว่างการแข่งขันสามารถใช้ได้
ตามใจชอบ วัตถุดิบทั่วไปไม่จำกัด แต่วัตถุดิบล ้าค่ามีจำนวนจำกัด
ระหว่างการแข่งขันก็ขึ้นอยู่กับว่าใครแย่งได้ก่อน”
ลู่หยางเย้าแหย่ “ไม่เคยเห็นการแข่งขันที่ยุติธรรมเช่นนี้มาก่อน
การแข่งขันนี้เจ้าเป็นคนเสนอ เนื้อหาการแข่งขันเจ้าเป็นคนกำหนด
ตอนนี้ยังบอกว่าวัตถุดิบหลอมไม่พอต้องแย่งกัน ข้าใช้เวทมนตร์
เล็กน้อย เจ้าคงไม่ว่าอะไรกระมัง”
หยวนกังราวกับไม่ได้ยินการเย้าแหย่ของลู่หยาง ถามอย่างเรียบ
เฉย “ตามใจ เจ้ายังจะแข่งอยู่หรือไม่?”

รอยยิ้มบนใบหน้าลู่หยางไม่จางหาย “แข่งสิ แน่นอนว่าต้องแข่ง
ไม่แข่งแล้วจะให้เจ้ารู้ถึงฝีมือวิชาหลอมของพวกเราได้อย่างไร
เนื่องจากเป็นการแข่งขัน รางวัลคืออะไรล่ะ คงไม่ใช่แค่หน้าตา
กระมัง”
“หากข้าแพ้ ไฟแท้ในพื้นที่ฝึกวรยุทธ์สายธาตุไฟนี้ พวกเจ้าจะได้
เลือกหนึ่งดอกตามใจชอบ”
“เจ้าแพ้ ตลอดเวลาที่อยู่ในสำนักธาตุทั้งห้า ห้ามบำเพ็ญในเขต
สายธาตุไฟของข้า!”