ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 543 ศิษย์ฝ่ายธรรมาปรุงน ้าสลายกระดูกก็เรื่องปกติ

เถาเหยาเยี่ยเห็นศิษย์พี่ลู่ชนะการต่อสู้ ดวงตาเปล่งประกาย
นำหน้าทุกคนปรบมือ
ปรบๆๆๆ
“การต่อสู้ครั้งนี้ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง!”
เมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เช็ดคราบน ้ามันบนปาก
และมือ แล้วร่วมปรบมือด้วย
“เอาชนะได้แต่ละครั้ง ไม่ใช่เรื่องง่าย” หลี่หาวเหรินไม่ใช่คู่ต่อสู้
ระดับธรรมดา การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้ลู่หยางเหนื่อยไม่น้อย ร่างกายปวด
ระบมไปหมด
หากไม่ใช่เพราะหลี่หาวเหรินขาดประสบการณ์สนามรบ วิถี
โคจรไม่มากพอ คงไม่ถูกบีบด้วยการรวมพลังอาคมห้าธาตุจนต้องใช้
วิชาเคลื่อนย้ายตัวตน พลังวิเศษหมดสิ้น ซ ้ายังอยู่ในสภาพมึนเมา
จากก๊าซมีชีวิต
“ศิษย์น้องหลี่ คราวหน้าต้องระวังมากกว่านี้ หากเปลี่ยนเป็นเจ้า
เมิ่งนั่น ข้าไม่กล้าใช้วิธีนี้ลวงมันหรอก เจ้าสารเลวนั่นช่างเจ้าเล่ห์ ไม่
มีทางโดนกลวิธีง่ายๆ เช่นนี้แน่”
หลี่หาวเหริน “…”

ข้าได้รับการถ่ายทอดความทรงจำครึ่งหนึ่งจากชิ่นห่าวเหริน
ทำไมมาถึงท่านลู่กลับกลายเป็นขาดประสบการณ์ วิถีโคจรไม่มาก
พอเสียได้
ชิ่นห่าวเหรินเป็นถึงผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง ได้รับความทรงจำ
ครึ่งหนึ่งแล้ว อย่างน้อยก็ควรนับว่าเป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างครึ่งข้างสิ
แต่ก็นั่นแหละ เมื่อเปรียบกับศิษย์พี่ลู่และพี่เมิ่ง ความทรงจำของ
ชิ่นห่าวเหรินก็ช่วยอะไรไม่ได้มากนัก
หลี่หาวเหรินยืนจ้องร่างแยกที่ไหม้เกรียมของตน จมอยู่ในภวังค์
ความคิด ถอนหายใจเบาๆ
“ศิษย์พี่ลู่แกร่งกล้าจริงๆ”
ลู่หยางเข้าใจความรู้สึกของหลี่หาวเหริน ร่างแยกของหลี่หาวเห
รินคือไพ่ตายที่เตรียมไว้นาน คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายจะถูกบังคับให้เสีย
ของเพื่อแลกชีวิต หากเขาอยู่ในร่างทองหกจั้งตอนที่มันระเบิด คง
เป็นเช่นไร
ลู่หยางเดินเข้าไปตบบ่าหลี่หาวเหริน ปลอบใจ “ศิษย์น้องหลี่
อย่าท้อใจไป วิชาอาคมที่เจ้าครอบครองก็เพียงพอแล้ว แค่ความคิด
ยังไม่ลงตัว ตรงเกินไป ซื่อเกินไป พบเจอคนอย่างข้าที่เจ้าเล่ห์จอม
แกมโกงก็ย่อมเสียเปรียบ”
“…ข้าไม่ได้ท้อ ข้าแค่กำลังคิดว่าจะจัดการกับศพของข้า
อย่างไร”

“ศพของท่านเป็นร่างแยกไม้ พอยกเลิกวิชาก็จะกลับคืนสู่ผืนดิน
เอง แต่ร่างแยกของข้าคือเนื้อจากร่างข้าเอง”
ปัญหาเดียวกันนี้เกิดกับแขนสองข้างที่หลี่หาวเหรินงอกขึ้นมา
เพิ่ม
ลู่หยางคิดอยู่ครู่หนึ่ง นั่นสิ ร่างแยกของศิษย์น้องหลี่จัดการยาก
จริงๆ
“ช่างเถอะ ถึงจะเสียดาย ก็ต้องทำอย่างนี้แหละ”
หลี่หาวเหรินล้วงขวดยาเล็กๆ จากแผ่นหยกประจำตัว ดึงจุกออก
กลิ่นฉุนรุนแรงโชยมา หลี่หาวเหรินสาดน ้ายาสีเขียวมรกตลงบนร่าง
แยก ควันขาวลอยฟุ้ง ร่างแยกเริ่มละลายจนหมดไปอย่างรวดเร็ว
หม่านกู่สูดลมหายใจเฮือก “ศิษย์น้องหลี่ นั่นอะไรน่ะ?”
“น ้าสลายกระดูก ความทรงจำของชิ่นห่าวเหริน ข้าปรุงไว้หลาย
ขวด”
การปรุงน ้าสลายกระดูกใช้ส่วนผสมซับซ้อน เขาต้องใช้แต้ม
สะสมไม่น้อยเพื่อหาสมุนไพรให้ครบ
ครั้งก่อนที่เขาควบคุมร่างแยกเข้าร่วมการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ
แต่พลาดท่า ก็ใช้วิธีนี้จัดการร่างแยก
“เฮ้ย! พวกเจ้าห้าคนกำลังทำอะไรกัน!”
“แย่แล้ว ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชามาแล้ว”

การต่อสู้ของทั้งสองก่อเสียงดังสนั่น ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชารับรู้
ความเคลื่อนไหว จึงมุ่งหน้ามาตรวจสอบ แต่พอมาถึงการต่อสู้ก็จบลง
แล้ว เขาเห็นเพียงหลี่หาวเหรินกำลังเทของเหลวที่มีควันขาวลอยฟุ้ง
หม่านกู่กลัวผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาเข้าใจผิด รีบก้าวออกมา
อธิบาย
“ท่านผู้อาวุโสอย่าเข้าใจผิด ศิษย์น้องหลี่แค่กำลังทำลาย
หลักฐาน เอ้ย! ทำลายหลักฐาน… เอ่อ ไม่ใช่ทำลายศพ!”
ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาเกือบจะจับประมุขลัทธิมารอดีตชาติสังหาร
เพื่อทำคุณงามความดี
โชคดีที่ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจว สองคนปากดีช่วยอธิบายจนเข้าใจ
กระจ่าง
หลี่หาวเหรินมองหม่านกู่ ดวงตาเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
“เป็นเพียงการฝึกรวมพลังอาคมห้าธาตุของลู่หยาง มาทดลอง
จริงในสนามรบนี่เอง”
ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาพยักหน้า รู้สึกปลื้มใจ
ไม่คิดว่าเพิ่งสอนตอนกลางวัน ตกกลางคืนลู่หยางก็คิดวิธีรวม
พลังได้แล้ว
ช่างรวดเร็วเหลือเกิน
ลู่หยางก็รู้สึกว่าแก่นทองอมตะนำเสนอวิธีได้เร็วเกินคาด

ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาไม่ได้ถามลู่หยางรายละเอียดว่ารวมพลัง
อย่างไร ในเมื่อลู่หยางฝึกสำเร็จแล้วไม่มาขอคำแนะนำจากเขา แสดง
ว่าคงมีบางสิ่งที่ไม่อยากให้รู้ เรื่องนี้ก็สมเหตุสมผล
“แต่ว่า… พวกเจ้าได้สูตรน ้าสลายกระดูกมาจากที่ใดกัน?”
ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาฉุกคิดถึงปัญหาอีกอย่าง พวกเขาเป็นศิษย์
ฝ่ายธรรมา ทำไมจึงรู้สูตรน ้าสลายกระดูกได้
หลี่หาวเหรินหัวคิ้วกระตุก ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เขาไม่อาจ
เปิดเผยว่าตนเป็นชิ่นห่าวเหรินกลับชาติมาเกิด
สำนักเวิ่นเต๋าอาจยอมรับว่าเขาเป็นชิ่นห่าวเหรินชาติก่อน และ
เชื่อว่าชาติก่อนชาตินี้ไม่เกี่ยวกัน แต่สำนักธาตุทั้งห้าเป็นอีกเรื่อง
เมิ่งจิ่งโจวในฐานะหัวหน้าทีมออกมาอธิบายอย่างจริงจัง
“สำนักเวิ่นเต๋าและราชสำนักร่วมกันปราบลัทธิอมตะ ยึดทรัพย์สินและ
สูตรยาต่างๆ มา หนึ่งในนั้นก็มีสูตรน ้าสลายกระดูก”
“พวกเราเป็นฝ่ายธรรมา ต้องถือการปราบลัทธิมารเป็นภารกิจ
อันดับแรก ลัทธิมารเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ กลอุบายนับพัน วิธีการนับหมื่น
เราต้องเรียนรู้อาวุธของศัตรู จึงจะปราบลัทธิมารได้ดียิ่งขึ้น!”
“อ้อ เช่นนั้นเอง ข้านึกว่าพวกเจ้าเรียนรู้จากโจรเฒ่าปู้อวี่เสียอีก”
“ไม่เป็นไร พวกเจ้าปลอดภัยก็ดีแล้ว ข้านึกว่าเกิดเรื่องร้ายเพราะ
เห็นที่นี่เสียงดังสนั่น พักผ่อนให้ดี พรุ่งนี้ยังมีการสอนต่อ”

“ขอรับ”
……
“วันนี้เราจะเรียนเรื่องการรบห้าธาตุ”
“ที่เรียกว่าการรบห้าธาตุ คือการจัดวางตำแหน่งตามธาตุที่แต่ละ
คนถนัด เพื่อให้เวลาที่ทั้งห้าคนร่วมรบพลังจะเสริมกันทวีคูณ”
พูดถึงตรงนี้ ทั้งห้าคนต่างเบิกตาโต คาบเรียนนี้น่าสนใจกว่าเมื่อ
วานมากนัก
“ตามข้อมูลจากสำนักเวิ่นเต๋าและความเข้าใจของข้า พวกเจ้าทั้ง
ห้าล้วนมีพลังธาตุแตกต่างกัน เหมาะกับการรบแบบนี้อย่างยิ่ง”
“ธาตุทองเน้นการโจมตี ลู่หยาง เจ้าเป็นรากฐานกระบี่ซึ่งกลาย
พันธุ์มาจากรากฐานทอง ถือว่าเป็นรากฐานทองที่โจมตีรุนแรงที่สุด
เจ้าจึงอยู่ในตำแหน่งธาตุทอง”
“ธาตุไม้เน้นการแปรเปลี่ยน อยู่ระหว่างความจริงกับมายา เถา
เหยาเยี่ย ไม่ว่าจะเป็นวิชามายาหรือร่างเซียนแปรกายของเจ้า ล้วน
เกี่ยวกับการแปรเปลี่ยน เจ้าจึงอยู่ในตำแหน่งธาตุไม้”
“ธาตุน ้าเน้นการฟื้นฟู เมิ่งจิ่งโจว แต่เดิมข้าคิดว่าเจ้าเหมาะกับ
ตำแหน่งธาตุไฟมากกว่า แต่เมื่อเจ้าเรียนรู้เปลวเพลิงแท้นิพพานที่
ฟื้นฟูบาดแผลได้ โชคชะตาคงลิขิตให้เจ้าอยู่ในตำแหน่งธาตุน ้า”

“เดี๋ยวก่อน ท่านผู้อาวุโส ข้าพลังหยางล้นเหลือขนาดนี้ ยังจะยืน
อยู่ในตำแหน่งธาตุน ้าได้หรือ?”
ในความเข้าใจของเมิ่งจิ่งโจว น ้าเป็นสัญลักษณ์ของหยิน ตรง
ข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง
ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชางุนงงกับคำถาม “แต่เจ้ามีรากฐานโสด
ไม่ใช่หรือ พลังไตของเจ้าเข้มข้นมากนี่”
ด้วยการฝึกเปลวเพลิงแท้นิพพานซึ่งเน้นความแข็งแกร่ง พลังไต
ของเมิ่งจิ่งโจวยิ่งเข้มข้น และเพราะรากฐานโสด พลังนั้นจะไม่มีวัน
รั่วไหล
เมิ่งจิ่งโจว “…”
อย่าคิดว่าข้าทำร้ายท่านไม่ได้ก็จะไม่ทำร้ายท่านนะ!
“ธาตุไฟเน้นการสนับสนุน หลี่หาวเหริน เจ้าเป็นรากฐานไฟ อีก
ทั้งเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสโจวซิน ควบคู่กับการเป็นช่างหลอม ไม่มี
อะไรเหมาะกับเจ้ามากกว่าตำแหน่งธาตุไฟอีกแล้ว”
“ธาตุดินเน้นการป้องกัน หม่านกู่เป็นชนเผ่าม่านโบราณ ซึ่งเป็น
ผู้บำเพ็ญร่างกายโดยกำเนิด ชนเผ่าม่านโบราณมีชื่อเสียงด้านการ
ป้องกัน เจ้าจึงอยู่ในตำแหน่งธาตุดิน”