ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ! - บทที่ 552 ช่องทางข้ามกาลเวลา
เซียนแห่งกาลเวลาดูหนุ่มมาก อายุไล่เลี่ยกับลู่หยาง ในบรรดา
ห้าเซียนยุคโบราณ พลังชีวิตของเซียนอมตะอยู่อันดับหนึ่ง ส่วน
เซียนแห่งกาลเวลาอยู่อันดับสอง
รากฐานพื้นเพของเขาเหนือกว่าเซียนอื่นๆ มากนัก
เซียนแห่งกาลเวลามาถึงดินแดนเซียน เห็นกระดานหมากห้าเม็ด
วางไขว้เขวกันไปมา มุมปากกระตุก อยากจะพลิกกระดานหมากทิ้ง
ให้รู้แล้วรู้รอด
พวกเจ้าสามคนนี่มันร้ายกาจจริงๆ ทิ้งข้าไว้คนเดียวให้ทรมาน
แสนสาหัส ตัวเองหนีมาสุขสบายที่นี่
จากนั้นเขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติในดินแดนเซียน โดยเฉพาะ
กระแสพลังของเซียนอมตะจากอนาคต เขาสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
รู้สึกกลัวย้อนหลัง
“โชคดีที่ไม่ได้พา███ มาด้วย เซียนในอดีตและอนาคตที่ห่าง
กันห้วงกาลเวลานับไม่ถ้วนเผชิญหน้ากัน ในประวัติศาสตร์ไม่เคยมี
เหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน โดยเฉพาะ███ ที่ควบคุม████ คาดว่า
พอเจอกันคงเกิดการดับสลายครั้งใหญ่ ทั้งอดีตและอนาคตจะพลิก
ผัน!”
เซียนแห่งกาลเวลาเองก็คาดเดาไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหาก
เซียนอมตะสองคนเจอกัน สิ่งที่เขาพูดคือเหตุการณ์ที่มีโอกาส
เกิดขึ้นมากที่สุด ก็อาจเป็นไปได้ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งสองคนนี้อาจ
นั่งคุยกันอย่างเป็นมิตรก็ได้
แต่ใครกล้าเสี่ยงล่ะ?
การสั่นพ้องดับสลาย หากเสี่ยงพลาดทุกคนก็จบกัน
เซียนแห่งกาลเวลากัดนิ้วมือตัวเอง เลือดสีทองไหลออกมาจาก
ปลายนิ้ว เขาหลับตา ใช้เลือดเซียนวาดตาที่สามบนหว่างคิ้ว
ตาที่สามเปิดขึ้น ตาทองมองว่างเปล่าเหมือนคนตาบอด แท้จริง
แล้วเป็นเพราะสายตาของตาที่สามไม่ได้อยู่ในปัจจุบัน แต่อยู่ใน
อนาคต
เขารู้สึกได้ราง ๆ ว่าในอนาคตอันไกลโพ้น มีร่างงามยืนอยู่ใน
ดินแดนเซียนแห่งนี้ แต่เขากลับมองไม่เห็นแม้แต่โครงร่างของร่างงาม
นั้น
“มีสิ่งรบกวนอย่างรุนแรง!”
“หืม? นั่นใครกัน?”
เขารับรู้ได้ว่ายังมีคนอีกคนยืนอยู่ข้างเซียนอมตะ แต่คนผู้นี้
อ่อนแอเกินกว่าจะมีคุณสมบัติปรากฏต่อหน้าเขาข้ามห้วงกาลเวลา
เขารู้สึกได้ว่าคนที่ยืนอยู่ข้างๆ มีชิ้นส่วนของต้นไม้แห่งสวรรค์
ห้อยอยู่ที่หน้าอก นั่นคือส่วนหนึ่งของร่างเขา
“อนาคตของข้าไว้ใจคนผู้นี้มาก จึงมอบชิ้นส่วนของต้นไม้แห่ง
สวรรค์เป็นสิ่งยืนยันความไว้วางใจ?”
“หรือว่าอนาคตของข้าถูกผนึก ให้ผู้บำเพ็ญน้อยผู้นี้ไปตามหา
เซียนอมตะ?”
เซียนแห่งกาลเวลาขมวดคิ้ว คาดเดาในใจ แต่ไม่ได้พูดออกมา
“เป็นอย่างไรบ้าง ███ พูดอะไรหรือเปล่า?” เซียนจิ้วชงรีบถาม
เซียนแห่งกาลเวลาส่ายหน้า “ไม่ได้ผล แค่ตาเซียนแห่งกาลเวลา
อย่างเดียวยังไม่พอ”
ตาเซียนแห่งกาลเวลาเป็นตาที่เขาสร้างจากผลการบำเพ็ญ
กาลเวลาเพื่อมองดูอดีตอนาคตปัจจุบัน ใช้แล้วมักได้ผลทุกครั้ง ไม่
คิดว่าครั้งนี้จะไม่สำเร็จ
“เป็นเพราะระยะทางไกลเกินไป หรือว่ามีอะไรบางอย่างกำลัง
ขัดขวางอยู่?”
เซียนแห่งกาลเวลาไม่ลังเลนาน เริ่มเปิดใช้ผลการบำเพ็ญ
กาลเวลา
ผลการบำเพ็ญกาลเวลาที่ถักทอด้วยกฎเกณฑ์กาลเวลานับไม่
ถ้วนปรากฏขึ้น ลอยขึ้นลง ราวกับโยกคลอนอยู่ในมหาสมุทรแห่ง
กาลเวลา ก่อให้เกิดระลอกคลื่นเวลา
“อย่ามอง”
ก่อนที่ผลการบำเพ็ญกาลเวลาจะปรากฏออกมา เซียนอมตะก็รีบ
ปิดตาลู่หยางไว้
ผลการบำเพ็ญกาลเวลาคือรูปแบบสูงสุดของกฎเกณฑ์กาลเวลา
อย่าว่าแต่ลู่หยางที่เพิ่งอยู่ขั้นแก่นทองคำเลย แม้แต่ผู้ที่อยู่ขั้นข้าม
พิบัติมาแล้ว เพียงแค่มองหนึ่งครั้งก็จะสติสับสน ประสาทหลอนละเมอ
เพ้อ ภายใต้อิทธิพลของผลการบำเพ็ญกาลเวลาจะกลายเป็นคนสติ
ไม่สมประกอบ
ในผลการบำเพ็ญกาลเวลาบรรจุสิ่งต่างๆ มากเกินไป ผู้บำเพ็ญ
ไม่สามารถรับข้อมูลมหาศาลเช่นนั้นได้ แม้แต่ศาลาเรือนร่างก็จะ
พังทลายภายใต้กระแสข้อมูลระดับนี้
ด้วยความช่วยเหลือของผลการบำเพ็ญ เซียนแห่งกาลเวลาใน
ที่สุดก็เห็นใบหน้าของเซียนอมตะชัดเจน และเซียนอิงเทียนกับอีก
สองคนก็มองเห็นเซียนอมตะผ่านช่องทางกาลเวลาที่สร้างขึ้น
เซียนแห่งกาลเวลายังไม่ทันจะดีใจ ก็เหงื่อเย็นซิบผุดขึ้นบนศีรษะ
ตะโกนเสียงดัง “ไม่ดีแล้ว ช่องทางกาลเวลาทนไม่ไหวแล้ว!”
ในบรรดาทุกคนที่นี่ เขารู้สึกได้ชัดเจนที่สุด มีอะไรบางอย่างตัด
ขาดช่องทางกาลเวลาระหว่างเขากับเซียนอมตะ ไม่สิ พูดให้ถูกต้อง
คือมีอะไรบางอย่างตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างยุคสมัยของเขากับ
อนาคต!
มันเป็นอะไรกันแน่!
“███ เจ้าจะพูดอะไร!”
เซียนอมตะก็รู้ว่าไม่ดีแล้ว รีบพูด “ข้าถูกคนลอบสังหาร……”
โครม——
ช่องทางแตกสลาย ภายใต้อิทธิพลลึกลับ ช่องทางกาลเวลาแตก
สลาย ทั้งสองฝ่ายขาดการติดต่อ
เซียนแห่งกาลเวลาถอยหลังสองก้าว ถูกเซียนอิงเทียนและเซียน
ฉี่หลินประคองไว้
“เป็นอะไรหรือเปล่า?”
เซียนแห่งกาลเวลาส่ายหน้า หายใจเป็นจังหวะ ใช้ผลการบำเพ็ญ
กาลเวลา เพียงพริบตาก็ฟื้นฟูสภาพร่างกายทั้งหมด “ไม่มีปัญหา
ใหญ่”
แล้วตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาสนใจสภาพร่างกายของเขา
เขามองไปรอบๆ พูดเสียงเย็น “ทุกคนได้ยินชัดเจนว่าเซียนอมตะ
พูดอะไรใช่ไหม?”
“ถูกคนลอบสังหาร…… พูดเล่นอะไรกัน นี่เป็นเรื่องที่เป็นไป
ไม่ได้!” เซียนฉี่หลินบีบหมากแตก ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยาก
เชื่อ
“ในห้าคนของพวกเรา เซียนอมตะตายยากที่สุด แค่มีใครสักคน
เอ่ยชื่อของนางก็ฟื้นคืนชีพได้แล้ว ใครจะมีวิธีการฆ่านางได้?”
ความจริงปรากฏอยู่ตรงหน้า ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ แม้เซียน
อมตะจะชอบเล่นสนุก แต่ก็ไม่เคยล้อเล่นในเรื่องเช่นนี้
พวกเขาเคยคิดว่าในอนาคตเซียนอมตะเจอปัญหา ต้องการ
ความช่วยเหลือจากพวกเขา แต่พวกเขาคิดอย่างมากว่าเซียนอมตะ
ถูกผนึก ต้องการให้พวกเขาทลายผนึก
ไม่เคยคิดเลยว่าเซียนอมตะจะถูกคนฆ่า
หากฟื้นคืนชีพได้ง่ายๆ เซียนอมตะคงไม่พูดเรื่องนี้ นี่หมายความ
ว่าในอนาคต เซียนอมตะไม่เพียงแต่ล่มสลาย แต่ยังไม่สามารถฟื้นคืน
ชีพได้!
“พวกเจ้าไม่ได้ยินหรืออย่างไร นางบอกว่าถูกลอบสังหาร แสดง
ว่าต้องมีวิธีการบางอย่างที่พวกเราคิดไม่ถึง ที่สามารถหยุดการฟื้น
คืนชีพของนางได้” เซียนอิงเทียนเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ
“ถูกคนลอบสังหาร ไม่ได้บอกว่าใครเป็นคนลงมือ นี่หมายความ
ว่าแม้แต่เซียนอมตะเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนร้าย?”
สี่คนเคยคิดว่า บางทีเซียนอมตะอาจรู้ว่าคนร้ายอยู่ในหมู่พวก
เขา กังวลว่าหากเปิดเผยข้อมูลคนร้ายที่นี่จะเป็นอันตราย จึงไม่บอก?
พวกเขาพิจารณาและตัดความเป็นไปได้นี้ออกไปอย่างรวดเร็ว
ด้วยความไว้ใจที่พวกเขามีต่อเซียนอมตะ หากนางบอกว่าใครฆ่านาง
ก็จะไม่มีข้อสงสัยใดๆ สามคนรุมกันทีเดียว จะเอาไม่อยู่หรือ?
เป็นไปไม่ได้
มีใครบางคนลอบสังหารเซียนอมตะ แม้แต่เซียนอมตะเองก็ไม่รู้
ว่าใครเป็นคนร้าย
“เซียนอมตะอยู่ห่างจากพวกเราเท่าไร?” เซียนอิงเทียนถาม ถ้ารู้
เวลาแน่นอน จะสามารถวางแผนได้มากขึ้น
“ไม่สามารถระบุได้ ช่องทางแตกสลายเร็วเกินไป ยังไม่ทันได้
ตรวจสอบ แต่ที่แน่ๆ คืออย่างน้อยก็เป็นเรื่องหนึ่งหมื่นปีในอนาคต”
“ทำไมช่องทางกาลเวลาถึงแตกสลาย?” เซียนจิ้วชงขมวดคิ้ว
หากช่องทางยังอยู่ พวกเขาจะได้ข้อมูลมากขึ้น อย่างน้อยก็รู้เวลา
แน่นอนก็ยังดี
สีหน้าเซียนแห่งกาลเวลาเขียวคล ้า “มีสองเหตุผล หนึ่งคือ
กาลเวลามีการปรับแก้ ข้อมูลในอนาคตไม่สามารถส่งไปยังอดีตได้ นี่
จะทำให้เกิดความวุ่นวายในกาลเวลา มีผลการบำเพ็ญกาลเวลาของ
ข้าช่วย นี่ยังเป็นปัญหา แต่ไม่ใหญ่ สามารถเอาชนะได้ ประเด็น
สำคัญคือข้อที่สอง”
“มีอะไรบางอย่างส่งผลต่อความเสถียรของกาลเวลา ตัดขาดการ
เชื่อมต่อระหว่างพวกเรากับอนาคตที่เซียนอมตะอยู่!”
“อะไรที่แข็งแกร่งกว่าผลการบำเพ็ญกาลเวลาของเจ้า?”
เซียนแห่งกาลเวลาแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา ไม่พอใจคำพูดของ
เซียนฉี่หลิน “ไม่ใช่ว่าแข็งแกร่งกว่าผลการบำเพ็ญกาลเวลาของข้า
แต่เพราะข้าใช้ผลการบำเพ็ญกาลเวลาไปกับการแก้ไขการปรับแก้
กาลเวลาแล้ว จึงไม่มีกำลังเหลือจัดการกับสิ่งนั้น!”
“จะเป็นอะไรกันที่มีอิทธิพลต่อกาลเวลาได้?”
“ไม่ชัดเจน แต่สิ่งที่สามารถปะทะกับผลการบำเพ็ญกาลเวลาของ
ข้าได้ ก็มีแต่ผลการบำเพ็ญอีกอย่างเท่านั้น!”
“และมีอีกคำถามสำคัญที่สุด ทำไมในอนาคตพวกเราไม่ช่วยฟื้น
คืนชีพเซียนอมตะล่ะ?”