ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 565 แผ่นป้ายในตำนาน

“กึ่งขั้นทารกแรกกำเนิด?”
ลู่หยางหยิบแผ่นป้ายขึ้นมา แผ่นป้ายนี้ดูมีอายุมากกว่าเขาและ
เมิ่งจิ่งโจวรวมกันเสียอีก
กึ่งขั้นทารกแรกกำเนิดดูเหมือนน่ากลัวนัก แต่ท้ายที่สุดก็เป็น
เพียงขั้นแก่นทองคำมิใช่หรือ?
เพียงพวกพี่น้องสองคน พลังแข็งแกร่งขนาดนี้ นอกจากไม่
ทะลวงถึงขั้นทารกแรกกำเนิดแล้ว คุณสมบัติด้านอื่นๆ ล้วนอยู่ใน
ระดับขั้นทารกแรกกำเนิดทั้งสิ้น
ผู้ทรงพลังขั้นทารกแรกกำเนิดทั่วไปยามพบพวกเขาก็ล้วน
ทักทายอย่างสุภาพด้วยคำว่า “สหาย” หากเปลี่ยนเป็นผู้ไร้กระดูกสัน
หลัง อาจทักทายว่า “ท่านผู้เฒ่า” ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก หากเปลี่ยนเป็น
ผู้ที่รู้ฐานะพวกเขา ทักทายว่า “ให้ชีวิตข้ามา” ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
เช่นกัน
สมบัติแค่ระดับกึ่งขั้นทารกแรกกำเนิดสำหรับพวกเขาแล้วช่างไร้
ประโยชน์เหลือเกิน
ขั้นแปลงร่างเซียนพวกเขายังไม่เห็นอยู่ในสายตา

เขาลู่หยางมีฐานะอันใด? รองประมุขลัทธิสวรรค์ ผู้ถือหุ้นราย
ใหญ่ของร้านเนื้อย่าง ‘มาอีกครั้ง’ ผู้ครอบครองลิขสิทธิ์รถเหาะ พูด
ได้ว่ารับทรัพย์เป็นบ่อทรายก็ไม่เกินไป
ถึงแม้แต่เมิ่งจิ่งโจวเหล่าเศรษฐีที่กินแล้วนอนรอแล้วนอนรอก็ยัง
ไม่มีสิทธิ์เทียบกับเขา
เมิ่งจิ่งโจวก็รู้สึกว่าแผ่นป้ายนี้ประโยชน์ไม่มากนัก
เขาเมิ่งจิ่งโจวในฐานะคุณชายใหญ่ตระกูลเมิ่ง พูดได้ว่าเป็นนัก
เสเพลที่หนึ่งในใต้หล้าก็ไม่เกินไป ของในมือเขาเพียงหลุดรอด
ออกมาสองสามชิ้นก็ชวนให้ผู้แข็งแกร่งขั้นแปลงร่างเซียนแย่งชิงกัน
แล้ว
ลู่หยางประเภทที่ได้ศิษย์พี่ใหญ่และเซียนอมตะอุปถัมภ์เพราะ
โชคดีไม่มีสิทธิ์เทียบกับเขา
“ถ้าเช่นนั้นขอขอบคุณหัวหน้าเผ่า”
ความหวังดีของหัวหน้าเผ่า รับไว้ดีที่สุด
หากให้คนภายนอกรู้ว่าเผ่าแมลงเฉียงอ่อนแอมีของแบบนี้ ก็จะ
นำภัยพิบัติมาสู่เผ่า
“ขอถามอีกสักคำ ท่านรู้ได้อย่างไรว่านี่คือแผ่นป้ายที่ใช้เปิด
สถานที่ซ่อนสมบัติของกึ่งขั้นทารกแรกกำเนิด?”

“พร้อมกับแผ่นป้ายนี้คือซากศพปีศาจตัวหนึ่ง เนื้อหนังมังสาของ
ศพถูกสัตว์วิเศษกัดกินจนหมด เหลือแค่โครงกระดูก กระดาษแผ่น
หนึ่ง และแผ่นป้ายนี้ พวกเราสร้างเผ่าขึ้นเหนือโครงกระดูกนั้น”
“บนกระดาษคล้ายบันทึกประจำวัน บันทึกไว้อย่างชัดเจนว่าแผ่น
ป้ายนี้มีประโยชน์อย่างไร สามารถเปิดทางเข้าสถานที่ซ่อนสมบัติ
เจ้าของสถานที่ซ่อนสมบัติเป็นงูขาวเลือดผสมตัวหนึ่ง ชื่อว่าผู้เฒ่าไป๋
ถาน แต่ไม่ได้ระบุตำแหน่งสถานที่ซ่อนสมบัติ”
“เป็นเช่นนี้นี่เอง”
ทั้งสองไม่ได้ถามเพิ่ม ดูเหมือนอีกฝ่ายรู้เรื่องแผ่นป้ายไม่มาก
เช่นกัน
สัตว์วิเศษเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษในบรรดาเผ่าปีศาจ เลือดบริสุทธิ์
แต่สติปัญญาต ่า หรือพูดได้ว่าไม่มีแม้แต่จิตวิญญาณขั้นพื้นฐาน
พลังของเผ่าปีศาจอาศัยสายเลือดเป็นรากฐาน สัตว์วิเศษจึงมักมีพลัง
มหาศาล
สาเหตุที่ทำให้สติปัญญาต ่า ลู่หยางคาดเดาว่าน่าจะเป็นเรื่องการ
แต่งงานในเครือญาติ
การแต่งงานในระยะสามชั่วคนห้าชั่วคนพบเห็นได้ทั่วไปในเผ่า
ปีศาจ หากเกิดขึ้นในแคว้นต้าเซี่ย พวกเขาคงแม้แต่ใบรับรองสมรสก็
ไม่อาจขอได้

ทั้งสองออกเดินทาง ตามทิศทางที่กำหนดไว้ล่วงหน้าเพื่อพบกับ
ศิษย์พี่ที่สาม
ทั้งสองติดแผ่นวิเศษเร็วดั่งเทพที่ขา นี่คือของวิเศษที่แลกมาจาก
ตำหนักรับภารกิจ และเป็นที่ชื่นชอบของศิษย์สำนักเวิ่นเต๋า
เนื่องจากออกเดินทางรังแต่จะพบเรื่องไม่คาดฝัน แผ่นวิเศษเร็ว
ดั่งเทพสามารถช่วยให้พวกเขาหนีออกจากสถานที่อันตราย รักษา
ชีวิตไว้ได้
แผ่นวิเศษเร็วดั่งเทพใช้ในการเดินทางก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน
แผ่นวิเศษเร็วดั่งเทพปะติดอยู่ที่น่อง พลังจากลวดลายวิเศษจะ
สร้างแรงผลักดัน ดันเจ้าของให้ก้าวไปข้างหน้า ประหยัดแรงและเร่ง
ความเร็วไปพร้อมกัน
ทั้งสองวิ่งอย่างรวดเร็วตลอดวัน ระหว่างทางผ่านเผ่าปีศาจขั้น
สร้างฐานมากมาย การผ่านไปของทั้งสองสร้างความโกลาหลมาก
ปีศาจเฒ่าขั้นสร้างฐานหลายตัวออกมาสำรวจความเคลื่อนไหว เมื่อ
เห็นความเร็วอันเหนือธรรมชาติของทั้งสอง ก็ตกใจรีบหลบกลับถ ้า
การมองดูทั้งสองก็เห็นได้ชัดว่ามีวิทยายุทธ์สูงกว่าพวกมัน เผ่า
ปีศาจมีพวกดื้อรั้นมากมาย แค่สบตาก็อาจถือเป็นการดูหมิ่น ชวนให้
เกิดพลุ่งพล่านโกรธเกรี้ยว นำความหายนะมาสู่
ไม่ดีๆ ไม่ดีเลย

“อืม? ที่นี่มีปีศาจมากมาย แต่ไม่เหมือนเป็นเผ่า เป็นย่านการค้า
ที่ท่านป้าป๋าพูดถึงหรือ?”
เผ่าปีศาจไม่มีเมือง แต่พวกมันต้องการแลกเปลี่ยนสิ่งของบ่อยๆ
ย่านการค้าจึงเกิดขึ้น
ผู้ที่สามารถเปิดย่านการค้าในเผ่าปีศาจมักเป็นผู้ครองพื้นที่ มี
กำลังบดขยี้เผ่ารอบข้าง ส่วนการเจรจาเก่ง เข้าสังคมเก่ง กลับเป็น
เรื่องรอง
“ไปดูกัน”
ย่านการค้าเผ่าปีศาจ นี่ก็เป็นสิ่งใหม่เช่นกัน
ในย่านการค้าล้วนเป็นสัตว์วิเศษที่แปลงร่าง ตามที่เซียนอมตะ
บอก นี่คือหนึ่งในการสร้างมาตรฐานหน่วยวัดของห้าเซียนยุค
โบราณ – ใช้รูปร่างมนุษย์ในการติดต่อสื่อสาร
เผ่าปีศาจมีประเภทหลากหลาย ขนาดใหญ่อย่างคุนเผิงที่ยาว
เป็นพัน เป็นหมื่นลี้ ขนาดเล็กอย่างนกกินรีหรือกระต่ายหยก ยิ่งไม่
ต้องพูดถึงว่าพวกมันไม่มีแขนขา มีพฤติกรรมการกิน การอยู่ การ
เดินทางที่แตกต่างกัน เมื่อเผ่าปีศาจมารวมกัน ปัญหานี้ยิ่งใหญ่ขึ้นไป
อีก ยุคโบราณมีข้อขัดแย้งมากมายเกิดจากรูปร่างและลักษณะ
ภายหลังห้าเซียนปกครองโลก ตั้งแนวคิดมนุษย์เป็นหลัก ระหว่าง
เผ่าปีศาจที่แตกต่างเมื่อมารวมกัน ต้องแปลงร่างเป็นมนุษย์

ห้าเซียนหายไปทีละคน แต่อิทธิพลของพวกเขายังคงอยู่ถึงทุก
วันนี้
การแปลงร่างไม่ได้หมายถึงการเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์ทั้งหมด มี
เซียนฉี่หลินเป็นแบบอย่าง เผ่าปีศาจจำนวนมากเมื่อแปลงร่างจะเก็บ
บางส่วนจากเผ่าของตนไว้ เช่น เผ่ากระต่ายแปลงร่างเก็บหูไว้ เผ่า
แมวแปลงร่างเก็บหางไว้ เป็นต้น
ก็มีสัตว์วิเศษที่แปลงร่างสมบูรณ์ ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวจึงไม่โดด
เด่นในย่านการค้า
“มาดูมาชม ยาหมดไอร้อนของอาจารย์วานรทอง ห้าร้อยลิ่นซื
อต่อเม็ด!”
“อะไรนะ เป็นยาของอาจารย์วานรทองหรือ? อาจารย์วานรทอง
เป็นนักปรุงยาขั้นสร้างฐานที่มีอัตราความสำเร็จถึงหนึ่งในสามเชียว
นะ!”
“กระบี่ง้าวที่เผ่ากระทิงทองแดงตีเองกับมือ คุณภาพรับประกัน ยิ่ง
ซื้อมากยิ่งลดมาก! พิเศษมีวัตถุวิเศษที่หัวหน้าเผ่ากระทิงทองแดงตี
เอง ถือไว้ แม้ขั้นฝึกลมปราณระดับแปดขั้นต้น ก็อาจเอาชนะขั้นฝึก
ลมปราณระดับเก้าขั้นต้นได้!”
“อะไรนะ มีพลังเพิ่มขึ้นขนาดนี้ ข้ามขั้นได้เลยหรือ!”
ลู่หยาง: “……”

เมิ่งจิ่งโจว: “……”
นี่มันตลาดของเน่าอะไร ขายแต่ของชั้นต ่า อัตราความสำเร็จ
หนึ่งในสาม นี่ถ้าอยู่บนยอดเขาตานติ่งอาจถูกผู้อาวุโสที่เจ็ดตีตายได้
แล้วยังวัตถุวิเศษที่หัวหน้าเผ่ากระทิงทองแดงตี สิ่งเจือปนเต็ม
ช่องโหว่เต็ม แม้แต่ลู่หยางที่ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องตีอาวุธยังตีได้ดีกว่า
“ในย่านการค้านี้ไม่มีผู้ทรงพลังเลยนะ ล้วนเป็นพวกขั้นฝึก
ลมปราณ นานๆ ทีเจอขั้นสร้างฐานสักคน”
ทั้งสองมีประสบการณ์ในการต่อสู้มาก เพียงกวาดตามอง จาก
ลักษณะการเดิน การหายใจ ก็สามารถคาดเดาวิทยายุทธ์ได้
“ช่างเถอะ ที่นี่น่าจะมีร้านจำนำ นำแผ่นป้ายไปขายก็แล้วกัน”
ทั้งสองหาร้านจำนำในจุดที่คึกคักที่สุดของย่านการค้า
ร้านจำนำเปิดน้อยมาก เปิดทีหนึ่งอยู่ได้ครึ่งปี คนรับใช้กำลังว่าง
เบื่อหลับใน บนหัวมีเขาขนาดใหญ่ ดูเหมือนเขาควายน ้า
สองเดือนมานี้ เขาไม่ได้รับของดีเลย ล้วนเป็นของชิ้นเล็กๆ ไร้ค่า
เจ้าของร้านเข้าห้องไปนอนแล้ว
“เฮ้ ช่วยดูให้หน่อยว่าแผ่นป้ายนี้ขายได้กี่ลิ่นซือ”
ลู่หยางล้วงแผ่นป้ายจากอก ส่งให้คนรับใช้
คนรับใช้แรกๆ ไม่สนใจ มองผ่านๆ เพียงแวบเดียว แต่ดวงตา
กลับเหมือนติดอยู่บนแผ่นป้าย ขยับไม่ได้

“นี่…นี่…”
เห็นแผ่นป้าย หัวใจคนรับใช้เต้นช้าลงครึ่งจังหวะ
หากเป็นของวิเศษในตำนานจริง ก็จะรวยใหญ่แล้ว!
เห็นลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวสีหน้าราบเรียบ น่าจะไม่รู้ค่า
เขารีบตะโกนเรียกเจ้าของร้านที่นอนทิ้งตัว
เจ้าของร้านฟังคำอธิบายแล้วลุกพรวดจากเตียง
หากเป็นของจริง พวกเขาเปิดร้านจำนำสิบปีไม่ต้องทำงานแล้ว!
เจ้าของร้านไม่รู้ว่าเป็นปีศาจเผ่าใด บนหัวมีเขาขาวสะอาดหนึ่ง
อัน บริเวณคอมีเกล็ดงู อาจเป็นปีศาจลูกผสม
เจ้าของร้านเห็นแผ่นป้ายในทันที มือสั่น เกือบคว้าแผ่นป้ายไม่
อยู่
นี่มันแผ่นป้ายแห่งสมบัติของผู้เฒ่าไป๋ถานที่โด่งดังนี่นา!
นี่คือผู้เฒ่าไป๋ถานในตำนานที่ข่มกลั้นเพียงอีกก้าวเดียวก็จะถึง
ขั้นทารกแรกกำเนิด!
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวหัวคิ้วกระตุก จากการตอบสนองของพวก
เขา ดูเหมือนผู้เฒ่าไป๋ถานไม่ใช่กึ่งขั้นทารกแรกกำเนิด แต่เป็นกึ่งขั้น
ข้ามพิบัติ?