ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 886 สายฟ้าอมตะ

“เซียนน้อย ท่านรู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น?” ลู่หยางถามเซียนยุค
โบราณด้วยความวิตกกังวล
เซียนอมตะส่ายหัวราวกับกลองแขวน “ไม่รู้หรอก ตอนที่เซียน
น้อยเข้าสู่ขั้นแปลงร่างเซียน ไม่ได้ผ่านภัยพิบัติสวรรค์”
ลู่หยางนึกขึ้นได้ ในยุคโบราณการข้ามจากขั้นทารกแรกกำเนิด
ไปสู่ขั้นแปลงร่างเซียนไม่จำเป็นต้องผ่านภัยพิบัติสวรรค์ เป็นเซียนอิง
เทียนที่กลายเป็นเซียนในภายหลังที่เพิ่มกฎข้อนี้เข้ามา
เซียนอิงเทียน เจ้าทำอะไรดีๆ บ้างไม่ได้หรือไง?
ตามทฤษฎีของเซียนอิงเทียน การให้ผู้บำเพ็ญผ่านภัยพิบัติ
สวรรค์เพื่อทดสอบความแน่วแน่ของจิตเต๋า หากผ่านการทดสอบของ
ภัยพิบัติสวรรค์ได้ จะได้รับผลประโยชน์มหาศาล
ลู่หยางเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดทะมึน ที่นั่นมีแสงสายฟ้าวูบไหว
วับวาว ซ่อนอยู่ไม่ปรากฏ ราวกับกำลังสะสมพลัง
ลู่หยางรู้สึกว่าความสามารถในการผ่านภัยพิบัติสวรรค์ของเขา
ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของจิตเต๋าเท่าไรนัก
สำคัญที่ดูว่าชีวิตของเขาจะแข็งแกร่งพอหรือไม่
……

“แปลก ศิษย์น้องลู่หยางดึงดูดภัยพิบัติสวรรค์ชนิดใดกันแน่?”
ศิษย์พี่ขั้นฝึกความว่างเปล่าขมวดคิ้วครุ่นคิด เขาไม่เคยได้ยินมา
ก่อนว่ามีสายฟ้าพิบัติใดที่ใช้สายฟ้าเซวียนจีไล่คนออกมาก่อน
พวกเขายืนอยู่บนยอดเขาอื่น ห่างจากยอดเขาเทียนมาก รอบๆ
ยอดเขาเทียนมีสายฟ้าเซวียนจีปรากฏบ้างหายบ้าง ทำให้พวกเขาไม่
อาจเห็นภาพของผู้ที่อยู่ในใจกลางของภัยพิบัติสวรรค์ได้ชัดเจน
“แม้แต่สายฟ้าสามบริสุทธิ์อันดับหนึ่งที่ศิษย์พี่ใหญ่เคยเผชิญก็
ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้นี่นา”
“ภัยพิบัติสวรรค์ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ไม่ใช่ว่าศิษย์น้องลู่หยาง
ได้ดึงดูดภัยพิบัติที่ไม่เคยมีใครเจอมาก่อนหรอกนะ?”
“ภัยพิบัติสวรรค์ชนิดใหม่?”
“ไม่จำเป็นต้องเป็นภัยพิบัติสวรรค์ชนิดใหม่ อาจจะเป็นสิ่งที่เคยมี
คนเผชิญมาก่อน แต่ไม่สามารถผ่านมันไปได้ จึงไม่มีบันทึกไว้ใน
ประวัติศาสตร์ก็ได้!”
ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด ก็เพียงพอที่จะบอกได้ว่าภัยพิบัติสวรรค์ที่ลู่
หยางกำลังเผชิญมีพลังน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
“ดูเร็ว สายฟ้าพิบัติตัวจริงปรากฏแล้ว!” เหล่าศิษย์น้องชายหญิง
ชี้ไปที่ยอดเขาเทียนที่อยู่ห่างออกไปพลางตะโกน

“เป็นสายฟ้าพิบัติที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ!” ศิษย์พี่ขั้นฝึกความ
ว่างเปล่าพูดอย่างมั่นใจ แม้จะอยู่ห่างไกลขนาดนี้ ก็ยังรู้สึกถึงสายฟ้า
เล็กๆ ที่แผ่ซ่านอยู่ในอากาศ และการสั่นสะเทือนของมิติ ยากที่จะ
จินตนาการว่าลู่หยางที่อยู่ในใจกลางจะรู้สึกอย่างไร
“เป็นภาพลวงตาหรือเปล่า ทำไมรู้สึกว่ามันแรงกว่าสายฟ้าสาม
บริสุทธิ์อีก?”
ศิษย์พี่ใหญ่รับรู้ถึงความผิดปกติที่ยอดเขาเทียน ออกจากยอด
เขาคุมขัง มายืนบนยอดเขาตานติ่ง มองไปยังยอดเขาเทียน ขมวด
คิ้วเล็กน้อย
……
เปรี้ยง——
สายฟ้าสีม่วงอมน ้าเงินลงมา สายฟ้าอันยิ่งใหญ่ ราวกับมหา
สุริยันตกลงมา เจิดจ้าจนไม่อาจมองตรงๆ ได้
นี่คือสายฟ้าเทวะที่ไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์มาก่อน!
ในชั่วขณะที่สายฟ้าเทวะปรากฏ ขนทั้งตัวของลู่หยางลุกชัน
รู้สึกถึงอันตรายขั้นสูงสุด นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาคนเดียวจะต้านทานไหว!
“ทารกอมตะ!”
ทารกอมตะปรากฏตัว ใบหน้าเล็กๆ เคร่งขรึม ไม่มีทีท่าจะหนี แต่
กลับร่วมเผชิญหน้ากับสายฟ้าเทวะไปพร้อมกับลู่หยาง!

ผู้บำเพ็ญทั่วไปย่อมไม่กล้าใช้ทารกแรกกำเนิดของตนช่วยแบ่ง
เบาแรงกดดันจากภัยพิบัติสวรรค์ ทารกแรกกำเนิดเปราะบาง หาก
พลาดพลั้งแม้เพียงนิด ก็อาจสูญสลายในภัยพิบัติสวรรค์ แล้วจะทำ
ให้ทารกแรกกำเนิดเปลี่ยนกลับเป็นวิญญาณแรกเริ่มได้อย่างไร?
แต่ทารกอมตะไม่เหมือนกัน ความแข็งแกร่งของทารกอมตะ ลู่
หยางได้สัมผัสมาแล้ว เพียงแบกรับแรงกดดันจากภัยพิบัติสวรรค์
ครึ่งหนึ่ง ก็คงไม่เป็นอะไร
อีกทั้งทารกอมตะไม่มีทีท่าจะหนี ก็แสดงว่าทารกอมตะรับมือไหว!
ลู่หยางเคยทดลองแล้ว หลังจากเอาชนะทารกอมตะ เมื่อทารก
อมตะเจออันตราย ก็ยังคิดจะหนี เพียงแต่เขาสามารถควบคุมไม่ให้
ทารกอมตะหนีได้
สายฟ้าสีม่วงอมน ้าเงินแยกออกเป็นสองสาย ฟาดลงบนตัวลู่
หยางและทารกอมตะ ลู่หยางกัดฟันแน่น ใช้พลังร่างกายล้วนๆ
ต้านทาน เจ็บปวดจนแทบขาดใจ เสื้อผ้าขาดวิ่น ร่างกายก็ถูกซัดจน
ผิวแตกเนื้อฉีก เขารู้สึกว่าแม้แต่กระดูกและเลือดก็ชาไปหมด จมอยู่
ในสายฟ้า
ตูม——ตูม——ตูม——
สายฟ้าสีม่วงอมน ้าเงินฟาดลงมาไม่หยุด ทั้งยอดเขาเทียนถูก
ห่อหุ้มด้วยสายฟ้าเทวะ สั่นไหวเล็กน้อย
นี่คืออำนาจสวรรค์ ไม่ใช่สิ่งที่ภูเขาจะต้านทานได้

“แปลก สายฟ้าพิบัตินี้ดูเหมือนสายฟ้าอมตะนะ” ในพื้นที่จิต
วิญญาณ เซียนอมตะพึมพำเบาๆ
แม้จะพึมพำเบาแค่ไหน ลู่หยางก็ยังได้ยินชัดเจน
“อะไรคือสายฟ้าอมตะ?”
ระหว่างที่คลื่นสายฟ้าเทวะระลอกหนึ่งจบลง ลู่หยางรีบกินยา ให้
ตัวเองและทารกอมตะฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว
“ก็ตอนที่เซียนอิงเทียนสร้างภัยพิบัติสวรรค์ เขาบอกว่าอยาก
สร้างภัยพิบัติสวรรค์ชนิดหนึ่งที่มีเพียงผู้บำเพ็ญที่มีทารกอมตะ
เท่านั้นที่จะผ่านได้ คนอื่นไม่มีทางผ่านได้เลย แล้วถามเซียนน้อยว่า
พอจะให้คำแนะนำบ้างไหม”
“แล้วเซียนน้อยตอบว่าอย่างไร?”
“เซียนน้อยบอกว่ายิ่งพลังมากยิ่งดี”
ลู่หยาง: “……”
เซียนน้อย ท่านช่วยเหลือให้ข้ารอดได้ไหม?
น่าแปลกใจที่ภัยพิบัติสวรรค์นี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน ที่แท้นี่เป็น
สายฟ้าพิบัติที่จะฟาดเฉพาะผู้ที่มีทารกอมตะ!
เซียนอิงเทียน ถ้าท่านไม่พอใจทารกอมตะ ท่านไปหาเซียนอมตะ
สิ มารังแกข้าจะได้อะไร?
“แล้วชื่อของภัยพิบัติสวรรค์นี้คือ?”

“เซียนอิงเทียนเรียกภัยพิบัติสวรรค์นี้ว่าสายฟ้าเทวะไท่อวี่ไค
เทียนจินเชวี่ย ตอนนั้นเซียนน้อยบอกว่าชื่อยาวเกินไปจำยาก ให้
เรียกเพียงว่าสายฟ้าอมตะ ง่าย ไพเราะ จำง่าย”
หลังจากสายฟ้าเทวะเก้าระลอก ลู่หยางถูกซัดจนเป็นถ่าน ปาก
พ่นควันดำ ทารกอมตะก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน บาดเจ็บไม่เบา ลู่หยาง
เห็นท่าไม่ดี รีบให้ทารกอมตะกลับเข้าไปในตันเถียนเพื่อพักฟื้น
พลังที่เหลือจากสายฟ้าอมตะไหลผ่านผิวของลู่หยาง วิญญาณ
และร่างกายค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้น
……
“สายฟ้าเทวะลงมาเก้าครั้ง นี่ก็ผ่านไปแล้วสินะ?” กู้จวินเย่พูด
อย่างจริงจัง ในหมู่คนรุ่นเดียวกัน เขาเป็นผู้ที่ศึกษาภัยพิบัติสวรรค์
มากที่สุด
เก้าเป็นตัวเลขสูงสุด ภัยพิบัติสวรรค์จะลงมาเพียงเก้าครั้ง ไม่มี
ครั้งที่สิบ
“น่าจะเป็นเช่นนั้น… เอ๊ะ ทำไมยังมีภัยพิบัติสวรรค์อีก?” ศิษย์พี่
ขั้นฝึกความว่างเปล่ากำลังจะเห็นด้วย แต่กลับเห็นว่าเหนือยอดเขา
เทียนกำลังก่อตัวเป็นภัยพิบัติสวรรค์ชุดใหม่!
“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร!”
“นั่นคือสายฟ้าพิบัติเฉียนเทียน!”

“สายฟ้าพิบัติเฉียนเทียน? นั่นไม่ใช่ภัยพิบัติสวรรค์ที่จะพบเมื่อ
ข้ามจากขั้นแปลงร่างเซียนไปสู่ขั้นฝึกความว่างเปล่าหรอกหรือ และ
ยังเป็นอันดับหนึ่งอีกด้วย!”
“ฟ้าเท่านั้นที่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น”
ทุกคนเงียบลง เป็นห่วงความปลอดภัยของลู่หยาง ผู้บำเพ็ญขั้น
ทารกแรกกำเนิดผ่านสายฟ้าพิบัติเฉียนเทียน เป็นไปได้หรือ?
……
ในตอนที่ลู่หยางเห็นสายฟ้าพิบัติเฉียนเทียน หัวใจของเขาก็เย็น
วาบไปครึ่งหนึ่ง ไม่รู้ว่าตอนนี้เขียนพินัยกรรมยังทันหรือไม่
ภัยพิบัติสวรรค์นี้เกินขอบเขตเกินไปแล้วนะ?
“เซียนน้อย ทำอย่างไรดี?”
“เอ่อ ไม่เช่นนั้นเซียนน้อยจะออกไปโผล่หน้าสักหน่อย ให้ภัย
พิบัติสวรรค์จากไป?” เซียนอมตะคิดว่าอาจเพราะภัยพิบัติสวรรค์
สายตาไม่ดี จึงจำนางไม่ได้ ถ้านางออกไป ไม่แน่ว่าอาจจะมีมารยาท
และจากไปก็ได้
ลู่หยางรู้สึกลำบากใจ ตัวตนของเซียนอมตะเป็นความลับ เขาไม่
แน่ใจว่าสายฟ้าเซวียนจีจะอำพรางร่องรอยการออกโรงของเซียน
น้อยได้หรือไม่ หากศิษย์พี่ศิษย์น้องเห็นตัวตนของเซียนน้อย ก็จะไม่
ดีนัก

รู้สึกถึงสายฟ้าพิบัติเฉียนเทียนที่พุ่งเป้ามาที่ตัวเองแล้ว ลู่หยา
งพูดขึ้นทันที “ยังไม่ต้องรบกวนเซียนน้อยออกโรง ข้ามีวิธีหนึ่ง ลอง
ที่นี่ดู หากไม่สำเร็จ เซียนน้อยค่อยออกโรงก็ไม่สาย”
“วิธีอะไร?”
ลู่หยางยิ้มแต่ไม่ตอบ
……
มองดูสายฟ้าพิบัติเฉียนเทียนที่ดูเหมือนจะมีพลังทำลายล้างโลก
กู้จวินเย่และคนอื่นๆ รู้สึกเป็นกังวล
“พวกเจ้าคิดว่าพี่ลู่หยางจะผ่านไปได้ไหม?”