ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 10 หญิงชาวสวนผู้ทำงานอย่างแข็งขัน

เมื่อย้อนกลับไปในพื้นที่มิติ หนึ่งคนกับอีกหนึ่งเสือก็นั่งอยู่บนพื้น หญ้าพร้อมทานอาหารเย็นของตัวเอง

สายลมอ่อนพัดเอื่อย ๆ เซียวหมิงเยวี่ยกำลังเคี้ยวไข่อย่างมี ความสุข เมื่อเห็น

ฟู่กุ้ยฉีกน่องไก่ด้วยกรงเล็บทั้งสี่ข้าง เธอหลุดหัวเราะออกมา ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าชีวิตเช่นนี้ค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว

วันนี้เธอทำงานหนักและเหนื่อยมาก หลังจากหยอกล้อกับฟู่กุ้ย สักพัก

เซียวหมิงเยวี่ยกลับไปที่ห้อง พอหัวถึงหมอนก็ผล็อยหลับไป อย่างรวดเร็ว

วันรุ่งขึ้น การปรับปรุงยังคงดำเนินต่อไปอย่างแข็งขัน

เซียวหมิงเยวี่ยกำลังควบคุมการก่อสร้างพร้อมพูดคุยกับคนงาน ในช่วงบ่าย

จู่ ๆ เธอได้รับโทรศัพท์จากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย ลูกพี่ลูกน้อง ชายยืนยันว่าพวกเขาต้องการซื้อบ้าน และขอให้เธอเข้าไปตกลงทำ สัญญา

เซียวหมิงเยวี่ยไม่ได้โง่พอที่จะไปหาคนอันธพาลเหล่านี้เพียง ลำพัง ดังนั้นเธอจึงขอให้ลูกพี่ลูกน้องชายติดต่อกับตัวแทน อสังหาริมทรัพย์และดำเนินการตามกระบวนการอย่างเป็นทางการ

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานทำให้เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกผิดต่อ ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ ทั้งยังรบกวนให้เขาเป็นฝ่ายโทรเรียกตำรวจ มาอีกต่างหาก เธอไม่ต้องการให้เขาตกหล่นค่านายหน้า และแน่นอน ว่าลูกพี่ลูกน้องชายควรรับผิดชอบค่าธรรมเนียมนั้น

เมื่อเห็นว่าไม่มีโอกาสได้เจอเธอตัวเป็น ๆ ลูกพี่ลูกน้องชายจึง ล้มเลิกความคิดที่จะต่อรองราคา และไม่มีทางเลือกอื่นนอกจาก ติดต่อบริษัทตัวแทนอสังหาริมทรัพย์

เซียวหมิงเยวี่ยให้เวลาเขา 2 สัปดาห์เพื่อหาเงิน 3.2 ล้านหยวน มาจ่าย ไม่เช่นนั้นเธอจะขายให้คนอื่น ก่อนที่เซียวอวี่จะได้ตอบกลับ ลี่ลี่ที่อยู่ด้านข้างก็ตอบรับเห็นด้วยทันที

ท้ายที่สุดแล้ว 3.2 ล้านหยวนไม่ใช่สิ่งที่สามารถหามาได้ทันที เซียวหมิงเยวี่ยรู้เกี่ยวกับภูมิหลังของครอบครัวลุงอยู่บ้าง พวกเขา คาดว่าจะได้รับเงินเพียงพอหลังจากขายบ้านหลังเก่าที่ป้าสะใภ้อาศัย อยู่

อันที่จริงเซียวหมิงเยวี่ยค่อนข้างชื่นชมพี่สะใภ้คนนี้ หล่อนเป็น ผู้หญิงเก่งและสามารถจัดการกับลูกพี่ลูกน้องชายได้เป็นอย่างดี แต่ สุดท้ายแล้วมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธออยู่ดี

หลังจากที่คนงานรีโนเวตเลิกงาน เซียวหมิงเยวี่ยเข้าไปในพื้นที่

มิติตามปกติ วันนี้เธอเริ่มหว่านเมล็ดพืชและปลูกไม้ผล

ด้านหน้าแต่ละแปลงมีป้ายพลาสติกพร้อมเขียนชื่อกำกับไว้ เซียวหมิงเยวี่ยทำขึ้นเป็นพิเศษเพื่อป้องกันความสับสนว่าผักที่ปลูก ในแต่ละแปลงคืออะไร

ขณะที่ลงมือปลูก เซียวหมิงเยวี่ยเปิดไป่ตู้*[1]หาคำแนะนำในการ หว่านเมล็ดพันธุ์ผักแต่ละชนิด และเพื่อให้สะดวกยิ่งขึ้นในการตรวจ เช็กความถูกต้อง เธอยังไปที่ร้านหนังสือและซื้อหนังสือเกี่ยวกับการ ปลูกผักผลไม้กลับหลายเล่ม

สำหรับผักใบเขียวขนาดเล็กอย่างผักเซี่ยงไฮ้ คุณเพียงแค่ต้อง โปรยเมล็ดลงบนพื้น อย่างไรก็ตามสำหรับผักชี คุณต้องบดเมล็ด เล็กน้อย ซึ่งจะเพิ่มอัตราการงอกหลังจากที่เปลือกแตก

แตงกวา พริกหยวก มะเขือม่วง ถั่วฝักยาว ต้นหอม กุยช่าย คื่นช่าย หัวไชเท้าขาว…

เซียวหมิงเยวี่ยกำลังยุ่งอยู่กับการโปรยเมล็ดพันธุ์ผักในแปลงเล็ก ๆ อย่างมีความสุข ผักเหล่านี้จะเป็นแหล่งอาหารสำคัญของเธอ หลังจากวันสิ้นโลก!

เธอไม่อยากกินแมลงเพื่อประทังชีวิตอีกต่อไป

สำหรับผักเช่นฟักทอง แตงฤดูหนาวที่แผ่ขยายและเติบโตบน พื้นดิน

เซียวหมิงเยวี่ยไม่ได้ปลูกมันในแปลงผักที่เตรียมไว้ แต่ปลูกมันไว้ ตรงพื้นหญ้าที่อยู่ติดกัน

หากปลูกรวมกันในแปลงผัก ใบเถาของแตงและผักผลไม้เหล่านี้

จะขัดขวางการเจริญเติบโตของผักชนิดอื่น ดังนั้นจึงควรแยกปลูกใน พื้นที่โล่งและปล่อยให้พวกมันเติบโตได้อย่างเต็มที่

หลังจากหว่านเมล็ดพืชส่วนใหญ่แล้ว เซียวหมิงเยวี่ยถีบ รถสามล้อที่บรรทุกต้นกล้าผลไม้ไปยังสถานที่ห่างไกล

เธอออกไปซื้อรถสามล้อมาโดยเฉพาะในช่วงบ่าย เพื่อความ สะดวกในการเคลื่อนย้ายภายในพื้นที่มิติ ไม่อย่างนั้นการแบกต้น กล้าผลไม้วิ่งไปมาจนหมด มันจะไม่ทำให้เธอเหนื่อยตายหรอกเหรอ?

เซียวหมิงเยวี่ยที่กลายเป็นชาวสวนทำงานอย่างแข็งขัน ระหว่างที่

สัตว์เลี้ยงซุกซนคอยสร้างปัญหาอยู่ด้านข้าง โดยไล่กัดต้นกล้าและ ลากไปตามทาง

เซียวหมิงเยวี่ยเห็นดังนั้นก็รีบสาวเท้าตามอย่างรวดเร็วและดึง ฟู่กุ้ยขึ้นด้วยมือข้างเดียว

ฟู่กุ้ยถูกจับที่ต้นคอยกขึ้นกลางอากาศ ดวงตาสีเข้มกลมโตทั้ง สองเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา

“ฟู่กุ้ย แกจะกัดต้นกล้าพวกนี้ไม่ได้นะ และห้ามขุดดินในแปลง ผักเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นฉันเอาแกตายแน่ เข้าใจไหม?!”

เซียวหมิงเยวี่ยชี้ไปยังต้นกล้าผลไม้ที่เสียหาย จากนั้นชี้นิ้วไป ทางพื้นที่เพาะปลูก ระหว่างเดียวกันเธอตีสะโพกอันอ่อนนุ่มของฟู่กุ้ย โดยไม่คาดหวังว่ามันจะเข้าใจ แค่คิดว่าคงต้องตีสั่งสอนสักเล็กน้อย

ฟู่กุ้ยสะบัดแขนขาของมันพร้อมจ้องมองเซียวหมิงเยวี่ยด้วย ความสับสน

เซียวหมิงเยว่วางมันลงบนพื้น เจ้าเสือน้อยดมต้นกล้าผลไม้โดย ตระหนักว่าไม่มีอะไรน่าสนใจเลย ทั้งยังทำให้มันถูกตีก้น

ฟู่กุ้ยจึงเขี่ยต้นกล้าผลไม้ออกไป จากนั้นหันหลังและวิ่งตรงไป เล่นกับไก่

เซียวหมิงเยวี่ยเผยยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ ดูเหมือนว่าไก่จะต้อง ประสบปัญหาแทน

การปลูกต้นกล้าผลไม้แต่ละชนิดต้องใช้วิธีการที่หลากหลาย แม้แต่ความลึกของการฝังรากก็เป็นสิ่งสำคัญ นอกจากนี้วิธีการรด น ้ายังเป็นทักษะที่จำเป็นต้องเรียนรู้อีกด้วย

ไม่ต้องพูดถึงการผสมเกสรและการตัดแต่งกิ่งไม้ผลหลังจากที่ต้น โตแล้ว

เซียวหมิงเยวี่ยถือหนังสือการปลูกไม้ผลและอ่านมันด้วยความ สนใจ เธอถอนหายใจเมื่อพบว่าการปลูกต้นกล้าผลไม้เล็ก ๆ จำเป็นต้องใช้ความรู้มากมาย มันไม่ง่ายเลยกว่าจะปลูกจนได้กิน

ผลไม้ชนิดหนึ่ง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผลไม้ที่วางขายในตลาดจึงมี ราคาแพงมาก

หลังจากทำงานเสร็จ เซียวหมิงเยวี่ยกลับไปที่ห้องและหยิบ โทรศัพท์ขึ้นดู เฮ้อ มันเป็นเวลาดึกมากแล้ว เธอจึงรีบอาบน ้าและล้ม ตัวลงนอนบนเตียง

เวลาราวตีหนึ่ง สามีภรรยาเซียวกลับมาถึงบ้านในที่สุด พวกเขา เห็นสนามหญ้าหน้าบ้านเต็มไปด้วยอุปกรณ์ต่าง ๆ คราวแรกนึกว่า บ้านถูกยกเค้า แต่เมื่อมองดูในระยะใกล้ พวกเขาพบร่องรอยของการ ปรับแต่งตัวบ้าน ทั้งคู่จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ทว่าในใจเต็มไปด้วยคำถาม ทำไมจู่ ๆ บ้านพักของพวกเขาถึง ถูกปรับแต่ง?

ต่อให้ไม่พูดออกมาก็รู้ได้ว่าเป็นเซียวหมิงเยวี่ยที่ทำเช่นนี้

แต่เมื่อเข้าไปในบ้าน พวกเขาเห็นว่าเซียวหมิงเยวี่ยกำลังนอน หลับลึก กระทั่งส่งเสียงกรนออกมาเสียด้วยซ ้า เห็นได้ชัดว่าเธอคง เหนื่อยล้ามากจริง ๆ

แม้สามีภรรยาเซียวจะสงสัย แต่พวกเขาไม่ต้องการรบกวนลูก สาว และเดินออกจากห้องเงียบงัน

“คุณคิดว่าหมิงเยวี่ยเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไหมคะ?”

แม่เซียวขมวดคิ้วมุ่นพลางถามสามี

พ่อเซียวตอบกลับใบหน้าเคร่งขรึม “หยุดพูดเถอะ ลูกของเราเพิ่ง เจอเรื่องสะเทือนขวัญมา”

“แต่ว่า…”

“อย่าพูดอะไรอีกเลย นี่ก็ดึกมากแล้ว เราเข้านอนกันเถอะ”

แม่เซียวถอนหายใจ และไม่พูดสิ่งใดอีก

—-

วันรุ่งขึ้น เซียวหมิงเยวี่ยนอนหลับสนิทจนถึง 9 โมงเช้า ก่อนถูก ปลุกด้วยกลิ่นหอมของเกี๊ยวนึ่งและเกี๊ยวทอด

“พ่อแม่กลับมาแล้ว! ทำไมไม่ปลุกหนูตอนมาถึงบ้านล่ะ?”

ดวงตาเซียวหมิงเยวี่ยร้อนผ่าว เธอประสบกับวันสิ้นโลกตาม ลำพังและไม่ได้พบหน้าพวกเขามานานกว่า 3 ปี ในชีวิตก่อน พ่อแม่ ของเธอขาดการติดต่อในยุโรป ซึ่งไม่สามารถคิดเป็นอื่นนอกจาก พวกเขาเสียชีวิต

เมื่อเห็นคนสองคนที่ยังมีชีวิตอยู่และยืนอยู่ตรงหน้า เซียวหมิง เยวี่ยพยายามอดกลั้นน ้าตาอย่างหนัก แต่ไม่ว่าเธอจะเข้มแข็งแค่ไหน สุดท้ายเธอเป็นแค่หญิงสาวที่ต้องการซุกตัวในอ้อมแขนอบอุ่นของ พ่อแม่

“รีบมากินสิ เช้านี้แม่ทำเกี๊ยวหมูของโปรดของลูก” แม่เซียวใน ชุดผ้ากันเปื้อนพูดด้วยรอยยิ้ม

“ทำไมลูกไม่บอกเรื่องสำคัญกับพ่อแม่ล่ะ อย่างเช่นการปรับแต่ง บ้านหลังนี้?” พ่อเซียวถาม

เซียวหมิงเยวี่ยยัดเกี๊ยวเข้าปากและบอกว่า เธอไม่ชอบบ้านที่มี อยู่ดั้งเดิม จึงต้องการปรับปรุงให้ดีขึ้น

หญิงสาวเพิ่งประสบกับเหตุการณ์ขวัญผวา และพ่อแม่เซียวรัก ลูกสาวของตัวเองมาก พวกเขาจึงไม่พูดสิ่งใดอีก

เมื่อพูดถึงพฤติกรรมของลุงกับครอบครัว แม่เซียวก่นด่าสาปแช่ง ไม่หยุด หากเป็นในอดีตพ่อเซียวจะต้องเข้าห้ามปราม แต่ครั้งนี้เขา ยังคงนิ่งเงียบ

ครอบครัวทั้งสามพูดคุยกันเป็นเวลานาน แม่เซียวพลันมี ความสุขมากเมื่อได้รู้ว่าลุงต้องการขัดขวางการขายบ้านจนตัวเอง ประสบกับปัญหา

เซียวหมิงเยวี่ยคะยั้นคะยอให้พ่อแม่ดื่มน ้ามากขึ้น ได้ยินแบบนั้น แม่เซียวก็บ่นว่าลูกสาวจู้จี้จุกจิกเหมือนกับคุณยาย

เธอได้เปลี่ยนน ้าในถังทั้งหมดเป็นน ้าจากบ่อน ้า เธอต้องการให้ พ่อแม่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง ท้ายที่สุดการมีสุขภาพที่ดีนั้นสำคัญ กว่าสิ่งอื่นใด

หลังอาหารเช้า แม่เซียวขึ้นไปชั้นบนเพื่อนอนพักผ่อน ขณะที่

พ่อเซียวกำลังจะออกไปคุยกับคนงาน

เซียวหมิงเยวี่ยสับสนเล็กน้อย “พ่อ ไม่กลับไปดูที่ร้านหน่อยเหรอ คะ?”

พ่อเซียวเป็นเจ้าของร้านขายอุปกรณ์ตกปลา ธุรกิจในร้านถือว่า เฟื่องฟูและ

สามารถเลี้ยงปากท้องครอบครัวที่มีสมาชิก 3 คนได้ ร้านของพ่อ เซียวถือว่าเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่คนชื่นชอบการตกปลาในเมืองเผิงจิง

พ่อเซียวเปิดร้านค้า ส่วนแม่เซียวเก่งเรื่องการจัดการทางการเงิน เธอทำเงินได้มากมายจากการลงทุนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้น สภาพทางการเงินของครอบครัวเซียวหมิงเยวี่ยจึงไม่เลวร้าย

งานอดิเรกสุดโปรดของพ่อเซียวคือการตกปลา และเขาเป็นคนที่

มีความกระตือรือร้นเป็นพิเศษ เขาจึงเปลี่ยนความหลงใหลมาเป็น ธุรกิจและดูแลร้านเป็นอย่างดี ใช้เวลาส่วนใหญ่ราวเก้าวันครึ่งจากสิบ วันอยู่ที่ร้าน

ตามความจริงแล้ว มันผ่านมาหลายวันตั้งแต่ที่เขาไปร้านครั้ง สุดท้าย เขาควรจะกระตือรือร้นที่จะออกไปดูร้าน แต่ทำไมถึงต้องการ คุยกับคนงานแทนล่ะ?

พ่อเซียวเบือนหน้าหนีเล็กน้อย “มีเสี่ยวหลี่อยู่ที่ร้านแล้ว เราไม่ ควรปล่อยให้คนงานปรับแต่งบ้านโดยไม่มีใครคอยควบคุม พ่อจะอยู่ ที่บ้านเพื่อดูแลให้”

“โอ้” เซียวหมิงเยวี่ยไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

เพราะวันนี้เธอตั้งใจที่จะออกไปซื้อลูกหมูและลูกวัว

*[1]ไป่ตู้ เป็นเสิร์ชเอนจินอันดับหนึ่งของประเทศจีน และเป็น เว็บไซต์ที่คนใช้มากที่สุดอันดับ 4 ของโลก (ข้อมูล กรกฎาคม พ.ศ. 2549)