ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 188 ปลากินคน!
เนื่องจากพวกเขาเตือนคุณตาและพ่อเซียวด้วยความหวังดี เธอ จึงเตือนพวกเขาเพื่อตอบแทน ส่วนจะเชื่อฟังหรือไม่ นั่นก็เป็นเรื่อง ของพวกเขาเอง
ท้ายที่สุดในยุคสมัยปัจจุบัน คนดีมีน ้าใจนั้นหายาก มีแต่คนเย็น ชาและโหดร้าย อย่าว่าแต่การเตือนด้วยความหวังดีเลย ถ้าคุณล้ม ตายตรงหน้าพวกเขา พวกเขาก็อาจไม่ยื่นมือเข้าช่วยเสียด้วยซ ้า
บางคนถึงกับหวังว่าคุณจะตกน ้าแล้วถูกแมลงกัดตาย พวกเขา แค่สนุกกับการดูเรื่องตลก
เซียวหมิงเยวี่ยมองย้อนไปด้านหลัง และเห็นว่าชายหนุ่มสองคน กำลังพายเรือไปทางฝั่ง คนที่ฟังคำเตือนยังมีโอกาสรอด
พ่อเซียวอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “หมิงเยวี่ย เรื่องที่ลูกพูดเมื่อกี้จริง หรือเปล่า ทำไมเรือของพวกเขาถึงถูกแมลงกัดล่ะ?”
“แมลงทั่วไปไม่น่าจะคลั่งกัดเรือเฉย ๆ เว้นแต่ว่าท้องเรือของพวก เขาจะมีอะไรบางอย่าง เช่น เลือด กลิ่นคาวเลือดจะดึงดูดแมลงให้มา เกาะกันที่ท้องเรือ ค่อย ๆ กัดกินแผ่นไม้ เมื่อกี้หนูสังเกตเห็นท้องเรือ ของพวกเขาเป็นสีแดงเข้ม จึงคาดเดาไปแบบนั้นค่ะ”
คุณตาตบขาด้วยความโกรธ “ว่าแล้วเชียว แมลงจะคลั่งกัดเรือ เฉย ๆ ได้ยังไง นี่มันจงใจเอาชีวิตคนชัด ๆ เกลียดชังอะไรกันถึงขนาด นั้น? ช่างโหดร้ายเกินมนุษย์มนา!”
สีหน้าของพ่อเซียวก็ดำคล ้าลง น ้าไม่ได้น่ากลัวเลย ใจคน ต่างหากที่น่ากลัว!
“ท้องเรือมีพื้นที่ไม่น้อย ต้องทาเลือดเยอะน่าดู แต่ทุ่มทุนขนาดนี้
เพื่อฆ่าคน เลือดนี่เอาไว้กินซะยังดีกว่า ไม่รู้ว่าไอ้หนุ่มสองคนนั้นไป ทำอะไรให้ใครไม่พอใจ” พ่อเซียวพึมพำ
เซียวหมิงเยวี่ยมองพ่อของเธอ “แน่นอนว่ามันไม่ใช่เลือดหมูหรือ เลือดสัตว์เลี้ยงอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ”
ท่ามกลางความสงสัยของพ่อเซียวและคุณตา เซียวหมิงเยวี่ยพูด เนิบช้า แต่ชัดถ้อยชัดคำ
“เป็นเลือดคน”
ในยุคสมัยนี้ สิ่งที่ไร้ค่าที่สุดคือเลือดคน ไม่มีใครอยากจะใช้เลือด สัตว์อย่างเปล่าประโยชน์ ดังนั้นจึงเป็นไปได้อย่างเดียวว่านั่นคือเลือด คน
พ่อเซียวเบิกตากว้าง แม้คุณตาจะไม่แสดงออกมาเท่าพ่อเซียว แต่ก็ตกตะลึงกับคำว่า ‘เลือดคน’ เช่นกัน
หลังจากนั้นไม่นาน คุณตาก็พูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“หมิงเยวี่ย อยู่ห่าง ๆ จากเรือพวกนั้น รักษาระยะห่างไว้”
เซียวหมิงเยวี่ยรับคำ เธอจอดเรือไว้ที่บริเวณน ้าลึกห่างไกลจาก เรือลำอื่น โดยรักษาระยะห่างให้มากที่สุด
เธอเข้าใจความหมายของคุณตา ถ้าอยู่ใกล้เกินไป จะกลายเป็น เป้าหมายได้ง่าย การตกปลาได้ไม่ใช่ความสามารถ แต่การนำปลา กลับบ้านได้อย่างปลอดภัยต่างหากที่เรียกว่าความสามารถ
“ที่นี่ก็ไม่เลว จอดตรงนี้แหละ”
เนื่องจากพ่อเซียวและคุณตามาด้วย เซียวหมิงเยวี่ยจึงไม่ต้อง จัดการเรื่องยุ่งยากอย่างการเตรียมเหยื่อรังและหาทำเล เธอรับคันเบ็ด ที่พ่อเตรียมไว้ แม้กระทั่งเหยื่อก็ถูกเกี่ยวไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งเป็น เนื้ออกไก่ติดหนัง
มองดูพ่อเซียวและคุณตาที่กำลังวุ่นวายอยู่ เซียวหมิงเยวี่ยกลับ รู้สึกสบายใจ เธอมองดูผิวน ้า เห็นหนอนฟันตัวอ้วนว่ายผ่านไปอย่าง รวดเร็ว
ใครจะรู้ว่าใต้ผิวน ้าที่ดูสงบนั้น กลับมีอันตรายแฝงอยู่มากมาย
การตกปลาต้องอาศัยความใจเย็น หลังจากวางเหยื่อรังสองรอบ หนอนแมลงทั้งสามชนิดก็ทยอยเข้ามารวมตัวกันใต้น ้า ทว่าผ่านไป พักใหญ่ก็เห็นเพียงหนอนแมลง ไม่เห็นวี่แววของปลาสากครีบแดง เลย
เซียวหมิงเยวี่ยโรยเลือดไก่ผสมไส้ไก่ลงบนผิวน ้าจนเกิดฟองขึ้น เหล่าหนอนแมลงในน ้าพากันดิ้นพล่าน กลิ่นคาวเลือดจะช่วยดึงดูด ปลาสากครีบแดงเข้ามาได้ดีขึ้น
เซียวหมิงเยวี่ยกำคันเบ็ดไว้ แต่ยังไม่รีบโยนลงน ้า ถ้ายังไม่เห็น ปลาสากครีบแดง โยนลงไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะเหยื่อจะถูกหนอน แมลงสามชนิดแย่งกินจนหมดในพริบตา
แต่หากมีปลาสากครีบแดงอยู่ใกล้ ๆ หนอนแมลงทั้งสามชนิดจะ ไม่กล้าเข้าใกล้เนื้ออกไก่ โอกาสที่ปลาสากครีบแดงจะติดเบ็ดจึงเพิ่ม มากขึ้นด้วย
นี่คือประสบการณ์ที่เธอเรียนรู้ได้จากการตกปลาหลายครั้ง
เซียวหมิงเยวี่ยกำลังจ้องมองผิวน ้าอย่างตั้งใจ ทันใดนั้นก็ได้ยิน เสียงโห่ร้องดังมาจากระยะไกล
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ตัวสีแดงแจ๋ เต็มไปด้วยหนามแหลม นี่มันปลาสาก ครีบแดงนี่หว่า! ฉันรวยแล้ว จะมีงานทำแล้วโว้ย หลังจากนี้ไม่ต้องกิน หนอนฟันอีกต่อไปแล้ว! ปลาสากครีบแดง ฉันตกปลาสากครีบแดง ได้แล้ว!”
เมื่อมองตามเสียง เธอเห็นเรือลำเล็กที่ห่างออกไป ชายวัย กลางคนร้องตะโกนไม่หยุด ถ้าเขาไม่ได้อยู่บนเรือ เกรงว่าเขาคงวิ่งสี่
คูณร้อยไปรอบ ๆ เพื่อแสดงความดีใจ
คนบนเรือใกล้เคียงต่างหันมองไปที่เขาเป็นตาเดียว แม้จะไม่ได้ พูดอะไรออกมา แต่แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและโกรธแค้น
“นั่นเสียงเอะอะอะไร” คุณตาถาม
พ่อเซียวตอบ “ดูเหมือนว่าจะมีคนจับปลาสากครีบแดงได้นะ ครับ”
คุณตาพูดเสียงเบา “ไอ้โง่เอ๊ย ตกปลาได้แล้วไม่รีบซ่อนไว้ จะ ตะโกนเพื่ออะไร?”
เซียวหมิงเยวี่ยส่ายหน้าเบา ๆ ระวังดีใจเกินเหตุจนนำพามาสู่ เรื่องเศร้า
ชายคนนั้นค่อย ๆ วางปลาสากครีบแดงลงในถังเหล็ก แม้จะโดน หนามตำก็ไม่รู้สึกเจ็บ และยิ้มกว้างไม่หยุด
เขาพายเรืออย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังฝั่ง อยากจะขายปลาตัวนี้
ให้เร็วที่สุด จากนั้นเขาจะไม่ต้องใช้ชีวิตแบบผู้ประสบภัยอีกต่อไป อนาคตที่สดใสรอเขาอยู่ข้างหน้า!
เขากำลังตื่นเต้น ไม่ทันสังเกตว่ามีเรือสองลำกำลังแล่นเข้าหา ทำให้ชนกันเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
“ไอ้เวรเอ๊ย แกชนเรือฉัน จ่ายเงินชดใช้มาเดี๋ยวนี้!”
ชายบนเรือไม่ได้ใส่เสื้อ แผ่นหลังเต็มไปด้วยรอยสัก ขณะจ้อง มองชายวัยกลางคนอย่างดุเดือด
“แค่ชนนิดเดียวเอง คุณเองก็ชนผมเหมือนกัน” ชายวัยกลางคน พูดเสียงอ่อย
ชายร่างใหญ่สักลายเต็มตัวพูดด้วยความชั่วร้าย “แกเป็นคนที่
ตะโกนโหวกเหวกเมื่อกี้ใช่ไหม พวกเรากำลังตกปลาอยู่ ปลาของฉัน เกือบจะติดเบ็ดแล้วเชียว พอแกตะโกนเสียงดัง ปลาก็ตกใจว่ายหนี หายไปหมด ฉันยังไม่คิดบัญชีกับแกเรื่องนั้นเลย ตอนนี้ยังมาชนเรือ ฉันอีก แกคงอยากตายมากสินะ?”
“ใช่ เขานั่นแหละ ตะโกนลั่นจนปลาตกใจหนีไป แกต้องชดใช้ให้ ฉัน”
“ชดใช้ให้ฉันด้วย ฉันเกือบจะได้ปลาตัวใหญ่เท่าต้นขาแล้ว เพราะไอ้หมอนี่ ปลาถึงหนีไป ชดใช้มาเลยไอ้สารเลว!”
“ใช่ แกจำเป็นต้องชดใช้!”
ผู้คนบนเรือใกล้เคียงหยุดตกปลา แล้วหันมาตะโกนให้ชายวัย กลางคนชดใช้ค่าปลา ผู้คนมองเขาด้วยสายตาเหมือนมองศัตรู ราว กับว่าเขาทำเรื่องเลวร้ายที่ไม่สามารถให้อภัยได้
ความจริงเขาแค่ตกปลาได้ก็แค่นั้น
ชายวัยกลางคนไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน เขาเป็นคน ซื่อสัตย์มาทั้งชีวิต ไม่กล้ามีเรื่องกับใคร
“ขอโทษครับทุกคน เมื่อกี้ผมดีใจมากจนเผลอตะโกนออกไป”
ชายร่างใหญ่สักลายยิ้มเจ้าเล่ห์ “ขอโทษแล้วมันจะได้อะไร เอา ปลาสากครีบแดงของแกมาชดใช้ให้ฉัน แล้วฉันจะยกโทษให้ รีบเอา มาเร็ว”
สายตาของเขาเต็มไปด้วยความโลภ ในที่สุดก็เผยจุดประสงค์ที่
แท้จริงออกมา
ชายวัยกลางคนอ้าปากค้าง “คะ… คุณจะปล้นปลาของผม เหรอ?”
“ปล้นอะไรกัน มันเป็นของที่แกควรชดใช้ให้ฉันต่างหาก ถ้าหัว ยังพอคิดได้ก็รีบส่งปลามาซะ เลือกเอา จะส่งปลามา หรือส่งชีวิตแก แทน”
ชายร่างใหญ่สักลายพูดพร้อมกับเหยียบเท้าขึ้นบนเรือของอีก ฝ่าย และเอื้อมมือไปคว้าถัง
“เอามา!”
ชายวัยกลางคนกอดถังแน่น “ผมเป็นคนตกมันได้ มันเป็นของ ผม!”
ชายร่างใหญ่สักลายเตะเขา “ไอ้เวรเอ๊ย พูดมากอีกคำเดียว ฉัน จะโยนแกลงไปในน ้าซะ”
ชายวัยกลางคนล้มลงไปบนพื้นเรือ เขากุมอกแน่นพลางคราง ระงมด้วยความเจ็บปวด แต่ไม่มีใครบนเรือลำใกล้เคียงเอ่ยคำพูดใด เพื่อช่วยเขาเลย
ตรงกันข้าม ทุกคนกลับยืนมองอย่างเงียบเชียบ ไร้ซึ่งความรู้สึก เห็นอกเห็นใจ พวกเขาคิดในใจว่า ตกน ้าไปซะก็ดี จะได้ไม่ต้องมา อวดดีน่ารำคาญ สมน ้าหน้า
เมื่อเห็นชายร่างใหญ่สักลายกำลังถือถังน ้าเตรียมจะเดินจากไป ชายวัยกลางคนก็สติแตก เขาคิดว่าหากไม่มีปลาสากครีบแดงตัวนี้ เขาคงไม่มีอนาคตอีกแล้ว แบบนั้นจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร?
ชายวัยกลางคนหอบหายใจแรง ตะโกนลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่
“ฉันไม่ยอมให้แกเอาไปเด็ดขาด!”
เขาลุกพรวดขึ้นจากพื้น และกระโจนเข้าใส่ชายร่างใหญ่ที่มีรอย สัก ชายร่างใหญ่กำลังดื่มด ่ากับความสุขที่ได้ครอบครองปลาสาก ครีบแดง จึงไม่ได้ระวังตัวแม้แต่น้อย
ทั้งสองพลัดตกลงไปในน ้าทันที
เสียงน ้ากระเซ็นดังสนั่น ทั้งสองต่อสู้กันพัลวันอยู่ในน ้า ถังใส่ ปลาตกลงไปน ้าพร้อมกัน ทำให้ปลาสากครีบแดงสะบัดหางว่าย หายไปใต้น ้า
ชายร่างใหญ่ที่มีรอยสักตกใจกลัว “ฉันว่ายน ้าไม่เป็น! ช่วยด้วย ช่วยด้วย ดึงฉันขึ้นไปเร็ว!”
“กังจื่อ ฉันก็ว่ายน ้าไม่เป็นเหมือนกัน”
เพื่อนของเขาที่อยู่บนเรืออีกลำยืนแข็งค้างทำอะไรไม่ถูก ความ จริงแล้วเขาว่ายน ้าเป็น แต่เขาไม่กล้าช่วย เพราะกลัวว่าจะถูกดึงลง ไปด้วย
คนบนเรือใกล้เคียงยิ่งไม่มีความคิดจะช่วย ทุกคนต่างก็ชะโงกคอ ดูอย่างสนใจ ราวกับดูละคร
“โอ้โห พลัดตกน ้าไปทั้งคู่เลย เกิดอะไรขึ้น?”
“รีบไปเร็ว รีบไปเร็ว! ปลาสากครีบแดงหลุดไปแล้ว มันคงอยู่แถว นี้แหละ ไปไหนไม่ไกลหรอก”
ชายวัยกลางคนยังคงขี่อยู่บนตัวชายร่างใหญ่ที่มีรอยสัก พยายามกดเขาลงใต้น ้าอย่างสุดแรง
“แกคิดว่าจะได้ขึ้นไปอีกเหรอ? ใครใช้ให้แกมาปล้นปลาของฉัน ไป งั้นก็ตายไปพร้อมกันนี่แหละ!”
ชายผู้มีรอยสักสำลักน ้าและดื่มเข้าไปหลายอึก และเหมือนจะ เผลอกลืนหนอนแมลงเข้าไปด้วย เขาพยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิต เพื่อไม่ให้จมลงไป พลางพยายามกดชายวัยกลางคนลงไปในน ้า
ทั้งสองต่อสู้กันในน ้าอย่างเอาเป็นเอาตาย
ถ้าพวกเขาปล่อยมือและรีบปีนขึ้นเรือ ก็อาจจะมีโอกาสรอดชีวิต ทั้งคู่ แต่ไม่มีใครยอมใคร คนหนึ่งเพิ่งจะปีนขึ้นมาถึงขอบเรือ อีกคนก็ ดึงลงไปอีก
พวกเขาต่อสู้กันอยู่นาน ทั้งคู่สำลักน ้าจนหมดสติ สุดท้ายก็ สิ้นลมหายใจไปพร้อมกัน
“กังจื่อ กังจื่อ…”
เพื่อนของเขาที่อยู่บนเรือตกใจกลัว กังจื่อตายแล้วเหรอ? ทั้งคู่ ตายแล้วงั้นเหรอ?
เขามองลงไปในน ้าอย่างระมัดระวัง เห็นชายร่างใหญ่สักลายตา เบิกกว้าง ตายตาไม่หลับ
ไม่รู้ว่าปลาสากครีบแดงที่หลบหนีไปย้อนกลับมาตอนไหน ดวงตาของมันเย็นเยือกขณะเข้ามากัดกินเนื้อแก้มของชายร่างใหญ่ สักลาย ส่งผลให้เลือดสีแดงค่อย ๆ กระจายทั่วน ้า
“อ๊าก!”
ชายคนนั้นล้มลงบนเรือและพูดด้วยน ้าเสียงสั่นเครือ “ปลากินคน ปลาสากครีบแดงกินเนื้อคน!”
YOU MAY ALSO LIKE
