ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 190 กินไม่ได้ ก็เลี้ยงไว้ก่อน

เซียวหมิงเยวี่ยเห็นด้วยอย่างยิ่งกับคำว่า ‘นรกบนดิน’ การใช้คน เป็นเหยื่อล่อ ป่าเถื่อนกว่าการถูกฆ่าเพื่อขายอวัยวะในพม่าเสียอีก

เพราะคนชั่วคงไม่โยนคนทั้งคนลงไปเป็นเหยื่อ มันเป็นการ สิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์ ดูแล้วคงจะหั่นเป็นชิ้น ๆ แล้วโยนลงไป ซึ่งอาจจะดึงดูดปลาสากครีบแดงได้มากกว่าด้วยก็ได้?

ทันใดนั้น คุณตาเห็นความผิดปกติบนผิวน ้า ปลาสากครีบแดง ตัวหนึ่งว่ายผ่านไปอย่างรวดเร็ว

“ดูนั่น ปลาสากครีบแดงโผล่ออกมาแล้ว” คุณตาพูดเสียงเบา

หนอนแมลงในบริเวณน ้ากระจายออกอย่างรวดเร็ว เซียวหมิง เยวี่ยกับพ่อเซียวตาไวและมือไว โยนคันเบ็ดลงไปในบริเวณนั้นพร้อม กัน

พวกเขารออย่างใจเย็นเป็นเวลาสิบกว่านาที ทั้งสามคนกลั้น หายใจ เมื่อความอดทนของเซียวหมิงเยวี่ยใกล้จะหมดลง และคิดว่า ปลาสากครีบแดงตัวนั้นคงจากไปแล้ว ทันใดนั้นสายเบ็ดของเธอก็เริ่ม ขยับ

แรงดึงจากปลายอีกด้านของคันเบ็ด พยายามลากดึงคันเบ็ด ออกไปไกล

“ปลาติดเบ็ดแล้ว รีบเอาสวิงมาเร็วค่ะ!”

ปลาตัวนี้ค่อนข้างใหญ่และแรงเยอะ พ่อเซียวและเซียวหมิงเยวี่ย ช่วยกันฉุดกระชาก พ่อเซียวเป็นนักตกปลามือเก๋ามากประสบการณ์ หลายสิบปี หลังจากชักเย่อไม่กี่รอบ ปลาสากครีบแดงตัวนี้ก็เริ่มอ่อน แรง

เทคนิคของเขาดีกว่าเซียวหมิงเยวี่ยเยอะ

ในตอนนี้ คุณตายกสวิงรอจังหวะ เมื่อพ่อเซียวลากดึงสายเบ็ด เข้ามาใกล้ เขาก็ตักปลาสากครีบแดงยาวเกือบหนึ่งเมตรขึ้นจากน ้า

ครึ่งตัวของปลาดิ้นอยู่ในถังเหล็ก อีกครึ่งตัวห้อยอยู่ข้างนอก เพราะถังเหล็กเล็กเกินไป จึงจุได้แค่ครึ่งตัวเท่านั้น

สวิงนี้เซียวหมิงเยวี่ยทำขึ้นพิเศษ และด้านบนถังเหล็กก็แข็งแรง มาก

คุณตากลัวปลาจะดิ้นหลุด รีบคว ่ามันลงบนพื้นเรือ ปลาใหญ่ กระโดดโลดเต้นเกือบจะกระเด็นออกจากห้องโดยสาร มันดูจะโกรธ เคืองอย่างมาก

ด้วยความกลัวว่าจะดึงดูดความสนใจจากเรือประมงอื่น ๆ เซียวห มิงเยวี่ยจึงหยิบผ้าดำมาคลุมหัวปลาสากครีบแดง เมื่อปลามองไม่เห็น มันก็หยุดดิ้นพล่าน เหลือเพียงกระดิกตัวเล็กน้อย ไม่ได้กระโจนแรง เหมือนเมื่อครู่

“เราโชคดีจริง ๆ เด็กหนุ่มสองคนนั้นพยายามมาหลายวันก็ตก ไม่ได้สักตัว แต่พวกเราพึ่งมาลองครั้งแรกก็ตกได้เลย แถมยังตัวใหญ่ มากอีกต่างหาก แล้วจะเอามาทำอะไรกินกันดีล่ะ?”

น ้าเสียงของพ่อเซียวแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาก็ฉาย แววดีใจ

คุณตามีท่าทีอึกอัก สีหน้าดูไม่ดีขณะพูดเสียงแผ่วเบา

“ปลาตัวนี้ยังกินได้ไหมนะ ถ้าหากมันเป็นปลาที่เพิ่งกินเนื้อคนมา ล่ะ…”

หลังจากได้ยินสิ่งที่คุณตาพูด รอยยิ้มบนใบหน้าพ่อเซียวก็ค่อย ๆ เลือนหายไป ถ้าครอบครัวของเขากินปลาที่มีเนื้อมนุษย์อยู่ในท้อง งั้นมันก็ไม่ต่างจากการกินเนื้อคนโดยตรงเลยน่ะสิ?

แค่คิดก็กลัวจนขนลุก น่าขยะแขยงจนอยากอาเจียน

กินไม่ได้ กินไม่ได้เด็ดขาด

ปลาถูกจับได้แล้ว แต่พวกเขาก็ต้องประสบปัญหา มันมีความ เป็นไปได้สูงที่ปลาตัวนี้จะกินเนื้อมนุษย์มา พวกเขาผ่านอุปสรรคใน ใจนี้ไปไม่ได้

“งั้นก็ยังไม่ต้องกิน เก็บมันไว้ก่อน เลี้ยงไว้ที่บ้านสักพักแล้วค่อย เอามากินก็ได้” เซียวหมิงเยวี่ยเสนอแนะ

“ตกลง งั้นเลี้ยงไว้ก่อน”

พ่อเซียวและคุณตาพยักหน้ารับ เห็นด้วยกับคำแนะนำของ เซียวหมิงเยวี่ย

พ่อเซียวหันไปหยิบกระสอบปุ๋ยยูเรียใบใหญ่จากหลังคาเรือ กระสอบปุ๋ยยูเรียมักใช้รองพื้นใต้เครื่องมือจับปลา และเหมาะสำหรับ ใส่ปลา

“ปลานี้ตัวใหญ่ ใส่กระสอบปุ๋ยดีกว่า” พ่อเซียวเปิดกระสอบปุ๋ย

เซียวหมิงเยวี่ยคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ดีเลยค่ะ”

การใช้กระสอบปุ๋ยยูเรียมีข้อดี หนึ่งคือสามารถป้องกันไม่ให้คน อื่นเห็นและถูกจับจ้อง สองคือไม่มีทางเลือกอื่น ถังที่นำมาเล็กเกินไป ทำให้ใส่ปลาไม่ได้

เพราะอย่างไรเธอก็คงไม่สามารถเก็บมันไว้ในมิติส่วนตัวต่อหน้า พ่อเซียวกับคุณตาใช่ไหมล่ะ?

มันจะทำให้พวกเขาตกใจกลัวเอาได้

เธอจะรอจนส่งพวกเขาขึ้นฝั่งแล้วอ้างว่าต้องจอดเรือ พาปลาไป ที่ที่ไม่มีใครสังเกตเห็น จากนั้นโยนมันลงท้ายรถอย่างรวดเร็ว

ด้วยวิธีนี้ เธอจะไม่ต้องกลัวว่าหนามแหลมของปลาจะฉีกกระสอบ ปุ๋ยยูเรียจนเละเทะ แน่นอนว่ากระสอบปุ๋ยคงทนไม่ได้ถ้าใช้เวลานาน แต่ใช้ชั่วครู่ก็พอได้

หลังจากใส่ปลาสากครีบแดงลงในกระสอบปุ๋ยยูเรีย เซียวหมิงเยวี่

ยมองดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว

“ไปค่ะ กลับบ้านกันเถอะ ถ้าอยู่นานกว่านี้เดี๋ยวจะมืดเสียก่อน มันอันตรายเกินไป”

ทั้งสามคนตกปลาทั้งวัน ได้ปลามาแค่ตัวเดียว แต่ก็ถือว่าดีมาก แล้ว ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณเครื่องในไก่และเนื้ออกไก่ ถ้าใช้แค่หนอน แมลง ต่อให้ตกสักครึ่งเดือนก็ไม่รับรองผลลัพธ์

ในน ้ามีหนอนแมลงเต็มไปหมด แล้วปลาสากครีบแดงจะมากิน เหยื่อของเธอทำไม?

พ่อเซียวลากปลามาไว้ใต้หลังคาเรือเพราะกลัวคนอื่นเห็น พร้อม พึมพำว่า

“ปลาตัวนี้ไม่เบาเลย แรงเยอะมาก!”

เซียวหมิงเยวี่ยขับเรือมุ่งหน้าไปทางฝั่ง เมื่อเข้าใกล้ เธอก็เห็น กลุ่มคนอยู่บนฝั่งทำท่าลับ ๆ ล่อ ๆ พวกเขาไม่ไปตกปลา แต่ก็ไม่ไป ไหน เอาแต่ยืนอยู่บนฝั่งจ้องเขม็งมายังผู้คนที่กำลังเทียบท่าเรือเข้าฝั่ง

กลุ่มคนนี้มีจำนวนไม่น้อย อย่างน้อยก็สามสิบกว่าคน กระจาย อยู่ตามจุดต่าง ๆ บนฝั่ง เซียวหมิงเยวี่ยตัดสินว่าพวกเขาเป็นกลุ่ม เดียวกัน เพราะสายตาของทุกคนเหมือนกัน แม้แต่สีหน้าก็ยัง เหมือนกัน

เหมือนหมาป่าหิวโหยที่จ้องมองเหยื่อด้วยความละโมบ

พวกเขากำลังมองหาเป้าหมายอยู่!

เซียวหมิงเยวี่ยคิดอย่างถี่ถ้วนและตระหนักได้ว่า ตอนเช้าที่เพิ่ง มาถึงยังไม่มีคนกลุ่มนี้อยู่ แสดงว่าพวกเขามาตอนใกล้ค ่าโดยเจตนา ช่วงเวลานี้คนที่ตกปลาส่วนใหญ่จะขึ้นฝั่งแล้ว

คนกลุ่มนี้ไม่มีเรือ ไม่ต้องการเสี่ยงลงน ้าไปจับปลา พวกเขา ต้องการของที่พร้อมกิน ใครก็ตามที่จับปลาสากครีบแดงได้ ถ้าเผลอ เปิดเผยให้คนอื่นเห็น คนกลุ่มนี้จะกรูเข้าไปแย่งชิงปลาทันที

บริเวณจัตุรัสเหมาะแก่การลงน ้ามาก ไม่เหมือนบริเวณอื่นที่พื้น สูงและลื่น ไม่สะดวกสำหรับการเทียบท่า ที่นี่จึงเป็นจุดยอดเยี่ยม แต่ก็ อันตรายมากเช่นกัน

พวกเขาคือกลุ่มโจร

ดังสุภาษิตที่ว่า ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง*[1] แต่ ใครจะเป็นตั๊กแตน ใครจะเป็นนกขมิ้น ส่วนนี้ยังไม่ชัดเจน

“ระวังคนบนฝั่งด้วยนะคะ พวกเขาจ้องจะแย่งชิงปลาสากครีบแดง จากคนอื่น” เซียวหมิงเยวี่ยพูดเตือน

คุณตามองกลุ่มคนเงียบงันและพูดว่า “จอดเรือให้พวกเราขึ้นฝั่ง แล้วรีบไปซ่อนเรือซะ พวกมันต้องการปลาสากครีบแดง แต่เราไม่มี อะไรติดตัว”

“ผมจะไปช่วยลูกซ่อนเรือด้วย” พ่อเซียวมองเซียวหมิงเยวี่ย

คุณตาตวาดเสียงเข้ม “ทำไมแกถึงติดลูกแจขนาดนั้น? อยู่กับ ฉันนี่แหละ!”

พ่อเซียวอ้าปากคิดโต้กลับ แต่ก็กลั้นไว้ เขาผิดตรงไหนที่เป็น ห่วงความปลอดภัยของลูกสาว พ่อตาใจร้ายจริง ๆ

เซียวหมิงเยวี่ยค่อย ๆ เข้าเทียบท่า มีผู้ชายหลายคนแกล้งทำเป็น เดินผ่าน มองเข้าไปในเรือของเซียวหมิงเยวี่ยเพื่อดูว่ามีปลาสากครีบ แดงหรือไม่

บนเรือมีถังเหล็กอยู่ พวกเขายืดคอมองเข้าไปใต้หลังคาเรือ มองเห็นกระสอบปุ๋ยยูเรียขนาดใหญ่

คนเหล่านั้นสบตากัน ถังเหล็กและกระสอบปุ๋ยยูเรีย นี่ดูน่าสงสัย มาก

พ่อเซียวและคุณตาขึ้นฝั่ง คุณตาจงใจเปิดฝาถังเหล็กและเทน ้า ทิ้ง เขาพึมพำว่า

“มาไกลโดยเปล่าประโยชน์แท้ ๆ”

ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่ในชุดดำก็เดินเข้ามา เขาพูดด้วยรอยยิ้ม แย้มแจ่มใส

“คุณลุง ผมได้ยินคนอื่นพูดว่าเมื่อกี้มีฝูงปลา มันเป็นเรื่องแปลก ที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน หลายคนจับปลาสากครีบแดงได้ แล้วพวก คุณจับได้ไหมครับ?”

คุณตาแสดงทำท่าทีผิดหวัง “โชคไม่ดี เราจอดเรือไกลจากตรง นั้น พอขับเข้าไปใกล้ ฝูงปลาก็ว่ายหนีไปหมดแล้ว เฮ้อ! ตอนแรกก็ คิดว่าอยู่ห่างจากคนอื่นถึงจะดี ใครจะรู้ว่าฝูงปลาจะว่ายไปทางนั้น ไม่ รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น แปลกประหลาดจริง ๆ พ่อหนุ่มรู้หรือ เปล่า?”

ชายชุดดำกลอกตา “ได้ยินมาว่ามีคนตกน ้า ปลาสากครีบแดงจึง รวมตัวกันมากินเนื้อคน เพิ่งรู้เลยนะเนี่ย ปรากฏว่าปลาสากครีบแดง ก็กินเนื้อคนด้วย”

คุณตาประหลาดใจมาก “โอ๊ยตายแล้ว! ฉันถามคนบนเรือแถว นั้นอยู่เหมือนกันว่ามีเสียงเอะอะอะไร ที่แท้ก็เกิดเรื่องขึ้นนี่เอง”

[1] ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง หมายถึง จ้องแต่จะทำ ร้ายผู้อื่น โดยไม่คิดว่าตนเองอาจจะถูกปองร้ายอยู่เช่นกัน