ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 259 ว่านโม่ลี่กำลังตั้งครรภ์
เซียวหมิงเยวี่ยจิบเครื่องดื่มของเธออย่างใจเย็นแล้วพูดว่า “ไม่ขอ พูดอะไรมาก แต่รสนิยมในการเลือกผู้ชายของว่านโม่ลี่นั้นดีมากจริง ๆ ผู้ชายที่เธอเลือกล้วนมีภูมิหลังที่ดีทุกคน”
จี้ซานซานมองเซียวหมิงเยวี่ยด้วยความไม่อยากเชื่อ ขณะลังเลที่
จะพูด
“พี่หมิงเยวี่ย พี่รู้อะไรมาหรือคะ?”
เซียวหมิงเยวี่ยขยิบตาให้เธอ “เธอคิดว่าไงล่ะ?”
จี้ซานซานอ้าปากค้าง “พี่ชายฉันบอกพี่ด้วยเหรอ?”
“ก็ประมาณนั้นแหละ” เซียวหมิงเยวี่ยตอบ
จี้ซานซานยกมือขึ้นจับคางแล้วพูดว่า “หลายปีที่ผ่านมา มี ผู้หญิงที่ต้องการปีนขึ้นไปบนเตียงของพี่ชายฉันเป็นร้อยเป็นพันคน แต่ไม่อยากเชื่อเบยว่า คนที่เป็นเพื่อนสนิทจะคิดร้ายกับพี่ชายของฉัน
เฮ้อ น่าเศร้าจริง ๆ ความจริงใจที่ทุ่มเทไป กลับกลายเป็นเหมือน เอาไปเลี้ยงหมา ฉันดีกับเธอขนาดนั้น แต่เธอกลับเข้าหาฉันเพราะ ต้องการพี่ชายเท่านั้น ฉันอุตส่าห์ไว้ใจเธอมากขนาดนี้ มิตรภาพที่
ยาวนานหลายปี เป็นเพียงความผิดพลาดไปหมดแล้ว”
เซียวหมิงเยวี่ยสำลักจนต้องไอออกมาสองสามครั้ง
“เป็นร้อยเป็นพัน? เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?”
จี้ซานถอนหายใจเบา “แน่นอนสิคะ พี่คงไม่รู้หรอก วิธีการที่พวก เธอใช้มีหลากหลายรูปแบบ แทบทุกวิธีที่เป็นไปได้ บ้างก็พยายาม มอมเหล้าพี่ชาย บ้างก็เปลือยกายแล้วแอบซ่อนตัวอยู่ในห้องทำงาน ของเขา บ้างก็รุกเข้าใส่เขาตรง ๆ ฉันล่ะพูดไม่ออกเลย”
เซียวหมิงเยวี่ยตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี “ขนาดนั้นเลยเหรอ? ไม่น่า ใช่หรอกมั้ง”
“พี่หมิงเยวี่ยไม่ต้องเชื่อก็ได้ แต่ผู้หญิงพวกนั้นไม่ได้ต้องการแค่ ผู้ชาย พวกเธอต้องการเงินและอำนาจ พวกเธอแค่สนสถานะทาง สังคมของพี่ชายมากกว่าตัวตนที่แท้จริง แค่เพื่อให้ได้มาซึ่งความ ได้เปรียบ จะต้องเป็นผู้หญิงประเภทไหนที่ยอมทำทุกอย่างโดยไม่สน เรื่องของศีลธรรม?”
จี้ซานซานหยุดชั่วคราว “สงสัยคงจะอ่านนิยายเกินไป คิดว่าแค่มี เรื่องความสัมพันธ์แบบชั่วข้ามคืน แล้วจะได้คบหากับซีอีโอเหรอ? ฝันกลางวันอยู่หรือไง ไม่ตักน ้าใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้างว่า เหมาะสมกันไหม ดังนั้นฉันก็เลยเกลียดพวกผู้หญิงแบบนี้มาก ถึงแม้ จะเป็นเพื่อนกัน แต่ฉันก็เลิกคบกับว่านโม่ลี่ไปแล้ว ฉันเกลียดคนแบบ เธอ”
เซียวหมิงเยวี่ยครุ่นคิด “นั่นสินะ แล้วกับอู๋ม่านล่ะ ผู้หญิงคนนั้นก็ ชอบพี่ชายของเธอไม่ใช่เหรอ?”
“ม่านม่านแตกต่างออกไป เธอชอบเขาอย่างเปิดเผย ไม่ได้ รบกวนใคร เธอชอบใครก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน นั่นคืออิสระของเธอ แต่ว่านโม่ลี่ใช้วิธีสกปรกแบบนั้น ฉันดูแคลนเธอจริง ๆ” จี้ซานซาน พูดเสียงเรียบ
“ยังไงก็ตามพี่หมิงเยวี่ย เรื่องคราวก่อน อย่าโกรธเธอเลยนะ เธอ เป็นคนแบบนั้นอยู่แล้ว พี่เองก็ทำเธอร้องไห้แล้วด้วย” จี้ซานซานพูด ด้วยความเขินอาย
เซียวหมิงเยวี่ยโบกมือ “ไม่เป็นไร ฉันเองก็ทำให้เธอโกรธไม่เบา เหมือนกัน”
คราวก่อนที่ห้องน ้า อู๋ม่านไม่ได้พยายามเอาชนะเธอต่อ
“นั่นก็จริง ฉันเพิ่งเคยเห็นอู๋ม่านร้องไห้หนักขนาดนี้เป็นครั้งแรก” จี้ซานซานหัวเราะเบา ๆ
เซียวหมิงเยวี่ยทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน “ไปบอกเธอหน่อยแล้วกัน อย่าสร้างศัตรูที่สมมติขึ้นมาเอง จะได้ไม่มีเรื่องให้หงุดหงิด ถ้าเธอไม่ มาหาเรื่องฉัน ฉันก็คงไม่ยั่วโมโหเธอแบบนั้น”
จี้ซานซานเท้าคางข้างหนึ่ง “เธอเหรอ พูดยากหน่อยนะ มัน เหมือนกับผู้เล่นมักดูเกมไม่ออก แต่ผู้ชมมักอ่านเกมได้ เมื่อรักใคร สักคนจนหลงลืมตัวเอง บุคคลนั้นก็จะสูญเสียเสน่ห์ไป
เมื่อเธอคิดออก บางทีอาจจะดีขึ้นก็ได้ ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อคุณ รักตัวเองมากที่สุด และอยู่ในช่วงเวลาที่ดีที่สุด คู่แท้ของคุณก็จะมา เอง”
เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยที่ได้ยินจี้ซานซานพูด แบบนี้
“เธอเข้าใจอะไรง่ายดีนะ”
จี้ซานซานขยิบตาอย่างซุกซน “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ เพราะเป็นถึง ผู้เชี่ยวชาญด้านความสัมพันธ์ไง!”
…
เสียงทะเลาะวิวาทดังขึ้นเรื่อย ๆ การตามมาด้วยเสียงเพี๊ยะดังสนั่น อู๋ม่านตบหน้าว่านโม่ลี่อย่างแรง
“ม่านม่าน!”
อู๋ซั่งหนานตะคอกเสียงดัง เขาเริ่มโมโหแล้ว
ว่านโม่ลี่ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของอู๋ซั่งหนานด้วยความเสียใจ “ม่านม่าน ฉันรักพี่ชายเธอจริง ๆ ถ้าเธอไม่ชอบฉัน ฉันจะไปก็ได้”
ว่านโม่ลี่น ้าตาไหลรินอาบแก้ม “ซั่งหนาน อย่าโกรธม่านม่านเลย นะ ฉันขอตัวก่อน พวกคุณสองคนคุยกันดี ๆ ล่ะ”
อู๋ซั่งหนานหน้าเคร่งขรึม “อย่าไปเลย มันไม่ใช่ความผิดของเธอ ม่านม่านถูกตามใจตั้งแต่เด็ก ฉันขอโทษแทนหล่อนด้วยนะ”
เมื่อได้ยินแบบนั้น อู๋ม่านโกรธจนนิ้วมือสั่นระริก
“พี่ เสียสติไปแล้วหรือไง? ทำไมต้องไปขอโทษนางนั่นด้วย ผู้หญิงเลวหน้าด้านคนนี้หลอกลวงพี่นะ! พี่ตกหลุมรักคนแบบนี้จริง ๆ เหรอ? พี่ตามืดบอดเหรอ ลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอเคยชอบพี่ชายของ ซานซาน แล้วนี่ไปคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”
อู๋ซั่งหนานขมวดคิ้ว “โม่ลี่บอกว่าทั้งหมดเป็นแค่ความเข้าใจผิด ม่านม่าน ฉันรู้จักนิสัยเธอดีว่าเธอเอาแต่ใจตัวเองมาตลอด แต่วันนี้
เธอทำเกินไปแล้วนะ เธอมีสิทธิ์อะไรมาตบตีคนอื่น? ฉันจะคบกับใคร ก็เรื่องของฉัน มันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ”
อู๋ม่านโกรธจนกัดฟันแน่น “อู๋ซั่งหนานเป็นบ้าไปแล้วเหรอ ฉัน เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของพี่นะ แล้วทำไมถึงมาตะคอกใส่ฉันเพื่อนางว่าน โม่ลี่? พี่ไม่รู้หรือว่านางนี่เป็นคนยังไง?”
ว่านโม่ลี่ก้มหน้าร้องไห้สะอื้น ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
ในเมื่อคว้าจี้เหวินซีมาไม่ได้ แถมยังไม่มีครอบครัวว่านถงคอย หนุนหลัง เธอทำได้เพียงต้องพึ่งพาตัวเอง ไม่อย่างนั้นจะให้เธอรอ ความตายท่ามกลางหิมะถล่มหรือ?
ถ้าเธอไม่คบกับอู๋ซั่งหนาน เธอจะมาพักที่เมืองบันเทิงได้อย่างไร?
อู๋ม่านเกลียดชังเธอมากใช่ไหม? ถ้าหล่อนดูแคลนเธอนัก งั้นเธอ ก็จะมาเป็นพี่สะใภ้ของอู๋ม่าน ถึงจะทำตัวหยิ่งยโสแค่ไหน แต่แกจะทำ อะไรฉันได้?
ตอนนี้พี่ชายของแกเชื่อฟังฉันทุกอย่าง
ว่านโม่ลี่จ้องมองอู๋ม่านอย่างเย้ยหยัน รู้สึกสะใจมาก นี่คือเหตุผล ที่เธอเลือกอู๋ซั่งหนาน เมื่อเห็นอู๋ซั่งหนานโกรธ เธอก็ยิ่งมีความสุข ว่านโม่ลี่รู้สึกเหมือนได้ระบายความโกรธแค้นที่ได้รับจากอู๋ม่าน ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
เธอเหลือบมองไปทางจี้ซานซานอีกครั้ง ดวงตาเต็มไปด้วยความ เกลียดชัง
เพื่อนสนิทงั้นเหรอ เพื่อนสนิทประสาอะไร หลอกลวงทั้งนั้น!
จี้ซานซานนางคนชั่ว ชอบเสแสร้งทำเป็นคนดี เรื่องเล็กน้อยแค่นี้
ก็ตัดเพื่อนกันแล้ว นี่มันเพื่อนสนิทแบบไหนกัน?
รอก่อนเถอะ เธอจะไม่มีวันปล่อยไปแน่
มุมปากของว่านโม่ลี่ปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ราวกับนกฟีนิกซ์ที่
กลับมาเกิดใหม่ เธอจะทำให้ทุกคนที่เคยทำผิดกับเธอได้รับผลกรรม!
อู๋ม่านเห็นแววตาหยิ่งยโสของว่านโม่ลี่ ความโกรธปะทุขึ้นในใจ อีกครั้ง เธอก้าวไปข้างหน้าพร้อมเหวี่ยงฝ่ามือออกไป
แต่เธอยังไม่ทันจะแตะต้องว่านโม่ลี่ อู๋ซั่งหนานก็คว้าข้อมือของ เธอไว้ก่อน
“ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้ ยังคิดจะตบคนอื่นอีกเหรอ?” อู๋ซั่งหนาน ขมวดคิ้วมุ่น
อู๋ม่านมองพี่ชายของตนเองด้วยความไม่เชื่อ “หล่อนกลอกตาใส่ ฉันนะ!”
อู๋ซั่งหนานไม่เชื่อคำพูดนั้น เขาจึงเข้ามาขวางด้านหน้าว่านโม่ลี่
เพื่อปกป้องคนรักของตน
“ม่านม่าน หยุดสร้างความวุ่นวายไปทั่วได้แล้ว และห้ามทำร้าย โม่ลี่อีกเด็ดขาด โม่ลี่กำลังตั้งครรภ์ลูกของฉัน ถ้าโม่ลี่เป็นอะไรไป ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่”
คำพูดเหล่านั้นเปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงใส่อู๋ม่านจนฉีก กระชากร่างเป็นชิ้น ๆ
“ตะ… ตั้งครรภ์?”
ฉียวนเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านข้างมีสีหน้าซับซ้อน และตกใจเกินกว่าจะ พูดสิ่งใด
ว่านโม่ลี่กัดริมฝีปากกระซิบกล่าว
“ม่านม่าน ฉันกำลังตั้งท้องหลานชายตัวน้อยของเธอ เราจะเป็น ครอบครัวเดียวกันแล้ว อย่าโกรธเกลียดฉันเลยได้ไหม? ฉันรู้ว่าเธอมี อคติกับฉัน แต่ตอนนี้ฉันเป็นพี่สะใภ้ของเธอแล้วนะ”
พูดจบ เธอยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน แสดงท่าทีราวกับบอกว่า เธอเอาชนะฉันไม่ได้หรอก
อู๋ม่านโมโหจนแทบคลั่ง “แกฝันไปเถอะ ฉันไม่ยอมเด็ดขาด!”
ไม่ไกลกันนัก เซียวหมิงเยวี่ยและจี้ซานซานเห็นภาพเหตุการณ์ ทั้งหมด
“เธอไม่เข้าไปด้วยเหรอ?” เซียวหมิงเยวี่ยถาม
จี้ซานซานส่ายหัว “ทำไมฉันจะต้องไปล่ะ มันน่าอึดอัดจะตาย ไม่ คิดว่าเธอจะร้ายกาจขนาดนี้ พอจีบพี่ชายฉันไม่สำเร็จ เลยหันไปคว้า พี่ชายของม่านม่านแทน เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมากเหลือเกิน”
แน่นอนว่าผู้หญิงที่จี้ซานซานพูดถึงก็คือว่านโม่ลี่
เซียวหมิงเยวี่ยกินเชอร์รี่ลูกหนึ่ง แล้วคิดอยากจะพูดว่า เธอเพิ่งรู้ เหรอ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกไป
“ไม่น่าแปลกใจที่เธอมักชอบมาเกาะแกะฉัน ขอร้องให้พาเธอเข้า วงสังคมที่ฉันอยู่ ปรากฏว่าเธอไม่ได้ต้องการเป็นเพื่อนกับฉันเลย แค่ ต้องการใช้ผู้ชายเป็นบันไดไต่เต้าขึ้นไป แต่พี่ชายของม่านม่านไม่ ฉลาดเท่าพี่ชายฉัน จึงถูกหลอกง่ายดายแบบนั้น” จี้ซานซานพูดต่อ
“รู้ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไปหรอก” เซียวหมิงเยวี่ยพูดอย่างใจเย็น
จี้ซานซานอารมณ์ไม่ดีขณะพูดว่า “โอ๊ย น่าโมโหชะมัด พี่หมิง เยวี่ย ฉันคิดว่าจะบอกม่านม่านว่าว่านโม่ลี่ทำอะไรไปบ้าง เผื่อเธอจะ โน้มน้าวอู๋ซั่งหนานได้”
“บอกตอนนี้คงสายไปแล้ว เพราะหล่อนมีลูกกับเขาแล้ว”
จี้ซานซานหงุดหงิดเล็กน้อย “นี่มันอะไรกันเนี่ย! พี่หมิงเยวี่ย ดีนะ ที่พี่เป็นคนดี ตั้งใจมาเป็นเพื่อนกับฉันจริง ๆ ไม่ได้ใช้ฉันเป็นสะพาน เพื่อไปจีบพี่ชาย พี่เป็นผู้หญิงที่ดีจริง ๆ”
เซียวหมิงเยวี่ยเกือบสำลัก เธอหัวเราะแห้ง ๆ
“… ขอบคุณสำหรับคำชมนะ”
อู๋ม่านยังคงตะคอกเสียงดัง อู๋ซั่งหนานทนไม่ไหวอีกต่อไป เขา โอบกอดว่านโม่หลี่แล้วเดินหนีเธอ
“ไม่ดีแล้ว ฉันต้องไปหาเธอ” จี้ซานซานลุกขึ้นยืนและเดินไปหาอู๋ ม่าน
ดวงตาอู๋ม่านเป็นสีแดงก ่า ก่อนจะเริ่มมีน ้าตาไหลริน
เซียวหมิงเยวี่ยยังคงนั่งอยู่ที่เดิม คิดในใจว่ามาเที่ยวครั้งนี้คุ้มค่า จริง ๆ ได้ดูดาราสาวสวย แถมยังได้ดูละครดราม่าอีกด้วย
ว่านโม่ลี่หันไปคว้าพี่ชายของม่านม่าน แถมยังตั้งท้องอีกด้วย หลังจากนี้คงมีเรื่องให้ตีกันอีกแน่นอน เมืองบันเทิงช่างคึกคักดีจริง ๆ
ทันใดนั้น มีคนมาแตะไหล่เซียวหมิงเยวี่ยและพูดว่า “เพื่อนเซียว คนสวย มาทำอะไรอยู่ที่นี่คนเดียว?”
บุคคลนั้นคือกู้หลงซี มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่เรียกเธอว่าเพื่อน เซียวคนสวย
“ไม่ได้ทำอะไร” เซียวหมิงเยวี่ยตอบ
กู้หลงซีมองตามสายตาของเซียวหมิงเยวี่ย “อ้าว เธอก็ดูละครนี่
ด้วยเหรอ?”
เซียวหมิงเยวี่ยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “นายรู้จักพวกเธอเหมือนกัน เหรอ?”
YOU MAY ALSO LIKE
