ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 270 ข้าวต้มไก่ผักโขมสร้างกระแสฮือฮา

เซียวหมิงเยวี่ยใส่เนื้อไก่ฉีกลงในหม้อ แล้วคนให้เข้ากัน และเพื่อ ปรับสมดุลทางโภชนาการ เธอเด็ดผักโขมมาสับละเอียดเพื่อนำมาใส่ ลงในหม้อต้มต่อ

ไม่นานนัก ข้าวต้มไก่ผักโขมหอมกรุ่นทั้งสามหม้อก็พร้อมเสิร์ฟ!

เซียวหมิงเยวี่ยตั้งราคาข้าวต้มไก่ผักโขมในช่วงเปิดตัวแบบ ทดลองในราคาที่ต ่า เพื่อตอบแทนลูกค้าเก่า และให้ทุกคนได้ลองชิม รสชาติใหม่

ชื่อสินค้า : ข้าวต้มไก่ผักโขมร้อน ๆ

ราคา : ชามละ 20 (ราคาพิเศษ)

จำนวน : 100 ชาม

จำกัด : หนึ่งชามต่อคน

หมายเหตุ ราคาพิเศษนี้แทบจะเรียกได้ว่าเป็นการกุศล เพราะ แทบจะไม่ได้กำไรเลย

อากาศหนาวเหน็บแบบนี้ หลายคนคงกำลังเผชิญกับความ ยากลำบาก การสั่งข้าวต้มไก่ผักโขมร้อน ๆ ไปทาน นอกจากจะ อร่อยแล้ว ยังช่วยให้ร่างกายอบอุ่น

ข้าวต้มไก่ผักโขมเพิ่งวางขาย แต่ยอดสั่งซื้อพุ่งกระฉูดในทันที จำนวนสินค้าคงคลังลดลงอย่างรวดเร็ว ธุรกิจมูนฟาร์มรุ่งเรืองขนาด นั้นเลยเหรอ?

เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าหลายคนจะ จับตาดูมูนฟาร์ม โฆษณาที่เธอเพิ่งโพสต์ไปนั้น หลายคนน่าจะเห็น แล้ว

ในเวลาเพียงสองวินาที หรือแค่พริบตาเดียว สินค้าคงเหลือก็ ลดลงถึง 0 แล้ว

เซียวหมิงเยวี่ยเริ่มแพ็คอาหารเพื่อนำส่ง เช่นเดียวกับมูนฟาร์ม ระบบจะจัดเตรียมกล่องมูนฟาร์มเดลิเวอรี่ให้เธอ

ตักข้าวต้มใส่กล่องอาหาร ปิดฝาให้สนิท วางไว้ที่โซนจัดส่ง แล้ว กดปุ่มส่ง ทันใดนั้นกล่องอาหารก็หายวับไป เพียงเท่านี้ก็ถือว่าส่ง สินค้าเรียบร้อย

เซียวหมิงเยวี่ยคุ้นเคยกับขั้นตอนเหล่านี้เป็นอย่างดีแล้ว

หนึ่งร้อยชามเป็นจำนวนที่เซียวหมิงเยวี่ยประมาณไว้คร่าว ๆ แท้จริงแล้วจะได้ข้าวต้มจำนวนทั้งหมด 148 ชามจากทั้งสามหม้อ ใหญ่ เธอจึงเพิ่มจำนวนสินค้าคงเหลืออีก 48 ชามเพื่อขายให้หมด

หลังจากล้างหม้อเสร็จ เซียวหมิงเยวี่ยก็ออกจากมิติและกลับไปที่

ห้อง เธอตรงไปอาบน ้าก่อน เพราะเหงื่อออกเยอะหลังจากทำสวน

พออาบน ้าเสร็จก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่าแถบข้อความของ ร้านมูนฟาร์มเต็มไปด้วยข้อความจากมูนฟาร์มเดลิเวอรี่

[ซุนหงอคงหนีจากสวรรค์สู่โลก] : เจ้าของร้าน ผมร้องไห้ไปกิน ไป พอกินข้าวต้มชามนี้แล้ว ร่างกายก็หายหนาวเลย ผมมีกำลังใจที่

จะมีชีวิตต่อไป ขอบคุณนะครับที่ช่วยชีวิตผมไว้

[อยากกินเกี๊ยวปู] : เถ้าแก่ยังมีเหลืออีกไหมครับ กราบขอร้องล่ะ ที่บ้านผมเป็นคนเดียวที่แย่งซื้อมาได้ ต้องแบ่งกินกันทั้งครอบครัว อร่อยมากเลยครับ

[หนาวตายไปเลยก็ได้] : ผมไม่ได้กินข้าวมาสามวันแล้ว ฮือ ๆ ๆ แบตเตอรี่สำรองก็จะหมดแล้ว ไม่คิดว่าจะแย่งซื้อข้าวต้มจากมูนฟาร์ม มาได้ เจ้าของร้านใจดีมากเลยครับ!

[นายน้อยแห่งจักรวาล] : เจ้าของร้านสุดเจ๋ง นี่คือการตั้งโรงทาน แจกข้าวให้คนยากจนเหรอครับ? ให้เยอะ แถมยังถูกอีก เหมือนแจก ฟรี ผมขอลงชื่อก่อนเลย

[หมาป่าเดียวดาย] : ช่างมีเมตตาธรรม!

[ใครก็ได้ส่งความอบอุ่นให้ฉันที] : เจ้าของร้าน คุณคือเจ้าแม่ กวนอิมกลับชาติมาเกิด ผู้ที่ช่วยชีวิตสรรพสัตว์ทั้งปวง ฉันไม่เคยได้ ลิ้มรสข้าวต้มที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน

[หนาวหนาวหนาว] : บอก 20 นาทีก็ 20 นาที เป๊ะมาก ข้างนอก หนาวจัด บ้านฉันถูกหิมะท่วมครึ่งหลังคาแล้ว มาส่งได้ยังไงเนี่ย? ฉัน

สงสัยมากว่ามูนฟาร์มดำเนินการโดยเอเลี่ยน นี่ถือว่าไม่เป็นไปตาม หลักวิทยาศาสตร์เลย! เจ้าของร้านสุดยอดมาก (ปรบมือ)

[ตี๋ตี๋] : โอ้โห ทำไมไม่แจ้งล่วงหน้าทุกครั้งเลยล่ะ ไม่บอกไม่กล่าว นึกจะขายก็ขายเฉย ๆ ฉันเลยซื้อไม่ทันทุกที เจ้าของร้านแจ้งให้ฉันรู้ ก่อนไม่ได้เหรอ (ร้องไห้)

[ดาวดวงน้อยที่กระจ่างฟ้า] : เจ้าของร้าน ครั้งต่อไปจะขาย เมื่อไหร่คะ? แจ้งล่วงหน้าได้ไหมคะ คุณทำแบบนี้ทุกครั้งเลย (เสียใจ)

[ทำลายล้างโลก] : ทำไมถึงขายน้อยจัง ตั้งใจหรือเปล่า? ผมซื้อ ไม่ทันเลย คุณรีบทำอีกชุดออกมาขายเร็ว ๆ นะ

[ทำลายล้างโลก] : ตอบหน่อยจะได้ไหม? รีบ ๆ สิ

…

ข้อความมากมายจนล้น

เซียวหมิงเยวี่ยนอนอยู่บนโซฟา ด้วยความที่ไม่มีอะไรทำ เธอจึง เลื่อนอ่านข้อความที่ลูกค้าส่งมาหา

ส่วนใหญ่แล้วเป็นการขอบคุณเธอ บอกว่าข้าวต้มอร่อยมาก ขอบคุณที่ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ ยังมีคนบอกอีกว่าด้วยว่าช่วงนี้

ยากลำบากมาก ต้องขอบคุณข้าวต้มนี้ที่ให้พลังแก่พวกเขา

และบางส่วนก็เร่งรัดให้ขายอีกครั้ง ถามว่าจะมีอีกไหมในอนาคต

แน่นอนว่ายังมีคนไร้มารยาทบางส่วน ตัวเองแย่งซื้อไม่ได้ แล้ว ทำไมต้องมาตำหนิเธอด้วย? ข้าวต้มราคาพิเศษไม่หวังผลกำไร ตอนนี้ 20 หยวนก็ซื้อข้าวสารไม่ได้แล้ว ทำไมถึงต้องระบายอารมณ์ กับเธอ?

เซียวหมิงเยวี่ยไม่สนใจ กดบล็อกพวกเขา คนที่ไม่รู้จักบุญคุณ อย่าหวังจะซื้อข้าวสารจากมูนฟาร์มแม้แต่เมล็ดเดียวในอนาคต

มนุษย์ที่ไร้คุณภาพแบบนี้ รีบ ๆ ไปสวรรค์ซะเถอะ อยู่ไปก็เปลือง อากาศหายใจ

หลังจากเลื่อนอ่านข้อความ เซียวหมิงเยวี่ยก็มีความรู้สึกผสม ปนเปอยู่ในใจ ประชาชนภายนอกกำลังประสบกับความยากลำบาก เพียงแค่ข้าวต้มชามเดียวก็สามารถช่วยชีวิตได้ ช่างน่าสังเวชจริง ๆ

เธอปิดโทรศัพท์ นอนพิงหมอนนิ่ง ๆ อยู่พักใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้น นั่งโดยฉับพลัน และโพสต์ประกาศในมูนฟาร์มว่า

[ถึงเพื่อน ๆ จากเมืองเผิงจิง ร้านมูนฟาร์มเปิดให้บริการมาเกือบ สองปีแล้ว ทางเจ้าของร้านรู้สึกขอบคุณมากสำหรับการสนับสนุนข องทุกคน เพื่อเป็นการตอบแทนลูกค้าเก่า ทางร้านจะมีข้าวต้มราคา พิเศษทุก ๆ สองวัน หวังว่าทุกท่านจะได้เพลิดเพลินกับข้าวต้มร้อน ๆ ในช่วงอากาศหนาวเย็นเช่นนี้]

[ข้าวต้มราคาพิเศษจะเริ่มขายเวลา 15.00 น. ถึง 17.00 น. และมี จำนวนจำกัด หมดแล้วหมดเลย การขายจะขึ้นอยู่กับอารมณ์ของ เจ้าของร้าน หากมีการเปลี่ยนแปลงเวลาจะแจ้งให้ทราบล่วงหน้า]

[มันเป็นแค่ข้าวต้มร้อน ๆ ชามเดียว ไม่ใช่สิ่งล ้าค่าอะไร ดังนั้น หวังว่าทุกคนจะแบ่งปันโอกาสนี้ให้กับเพื่อน ๆ ที่กำลังเผชิญกับความ ยากลำบาก พวกเขาต้องการข้าวต้มชามนี้เพื่อประทังชีวิต]

[แค่นั้นแหละ และประเด็นสุดท้าย ใครก็ตามที่หาเรื่องฉันจะบล็อก ทันที เจ้าของร้านคนนี้จะไม่ยอมให้คุณคุกคาม ลาก่อน]

ประกาศของเซียวหมิงเยวี่ยนั้นกระชับและชัดเจน แต่กลับสร้าง กระแสฮือฮาไปทั่วเมืองเผิงจิง

ข่าวนี้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วในหมู่ประชาชนเมืองเผิงจิง กลายเป็นหัวข้อถกเถียงอย่างร้อนแรง และอาจถึงขั้นสร้างความตื่น ตระหนกให้กับเหล่าคนมีอำนาจ

เป็นเวลาเกือบสองปีแล้ว สิ่งที่ประชาชนเมืองเผิงจิงสงสัยมาก ที่สุดคือ เจ้าของมูนฟาร์มเป็นใครกันแน่?

และมูนฟาร์มลึกลับแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ไหน?

แล้วทำการส่งของได้อย่างไรในช่วงพายุทรายและหิมะตกหนัก?

นี่คือปริศนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมืองเผิงจิง และยังไม่มีใครไข ปริศนานี้ได้จนถึงปัจจุบัน

หลายคนพูดว่าร้านนี้เปิดโดยมนุษย์ต่างดาว ส่งของผ่านเครื่อง ไทม์แมชชีน แล้วยังมีข่าวลืออีกว่าเมืองเผิงจิงถูกมนุษย์ต่างดาวเลือก เป็นสถานที่ทดลองสำหรับร้านค้าจักรวาล

มิฉะนั้นจะส่งของได้อย่างไรในสภาพอากาศเลวร้าย และไม่เคย พบพนักงานส่งของเลย สินค้ามักจะปรากฏอยู่หน้าประตูบ้านเฉย ๆ

ทฤษฎีสมคบคิดนี้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว และบางคนก็เชื่อ อย่างนั้นจริง ๆ

ภายในห้องทำงานลับแห่งหนึ่ง ผู้นำระดับสูงสองแถวกำลังประชุม กันอยู่…

“หัวหน้าดูสิครับ ประกาศใหม่จากทางมูนฟาร์ม พนักงานข่าว กรองของเราเพิ่งแย่งซื้อข้าวต้มมาได้หนึ่งชาม ภายในเวลาเพียง 20 นาทีเท่านั้น มันก็ส่งมาถึงหน้าประตูแล้ว” ลูกน้องคนหนึ่งรายงานต่อ หัวหน้า

“ข้าวต้มราคาพิเศษเหรอ? มูนฟาร์มแห่งนี้ช่างลึกลับเสียจริง ๆ ทางพวกคุณยังไม่มีความคืบหน้าอะไรเลยเหรอ?” ชายที่นั่งตำแหน่ง ประธานถาม

ลูกน้องต่างส่ายหน้า “ไม่เลยครับ เราลองใช้เทคโนโลยีทั้งหมด แล้ว แต่ยังหาตำแหน่งที่แน่นอนของมูนฟาร์ม รวมไปถึงแหล่งที่มา ของซอฟต์แวร์ไม่ได้เลยครับ มันไม่มีเบาะแสเลย หัวหน้าครับ มูน

ฟาร์มควบคุมไม่ได้แล้ว ท่านคิดว่าเราควรจะปิดกั้นทั้งเครือข่ายและ เอาออกจากระบบดีไหมครับ”

สายตาของหัวหน้าดุจคมมีด “พูดไร้สาระ! นายจะห้ามขายข้าว ขายผักเหรอ? แล้วนายจะขายข้าวต้มราคาพิเศษแทนหรือไง? พวก เขาทำความดี แล้วจะไปสั่งปิดทำไม?

ลูกน้องคนนั้นอึกอัก พูดอะไรไม่ออก

ชายในชุดทหารเต็มยศ บนบ่าประดับด้วยเครื่องหมายมากมาย ยืนอยู่ข้างหัวหน้า เขาพูดขึ้นอย่างแช่มช้า

“ผ่านมาเกือบสองปีแล้ว แต่ยังหาคำตอบไม่ได้ว่ามูนฟาร์มส่ง สินค้าได้อย่างไร ตอนนี้หิมะตกหนักจนถนนหนทางปิด แต่ร้านค้า ออนไลน์นี้กลับส่งข้าวต้มมาถึงหน้าบ้านได้ภายใน 20 นาที มันช่าง แปลกประหลาดน่าพิศวงเกินกว่ามนุษย์จะทำได้”

เขาหยุดนิ่งครู่หนึ่ง “เป็นไปได้ไหมว่า มันจะมีมนุษย์ต่างดาวอยู่ จริง ๆ?”

พูดจบเขาก็หัวเราะออกมา ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความผันผวน ของชีวิตแสดงถึงความสิ้นหวัง

“สงสัยจะแก่ตัวมากแล้ว คิดอะไรไม่ออกเลย”