ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 289 ปลาสากครีบแดงเลี้ยงยากเหรอ? (รีไรต์)

จี้เหวินซีหันมองเธอ “คุณปู่ของผมสุขภาพไม่ดี ต้องกินปลาสาก ครีบแดงเพื่อบำรุงร่างกาย เคยลองเลี้ยงเองอยู่เหมือนกัน แต่ปลาสาก ครีบแดงเลี้ยงยากมาก จึงต้องซื้อแทน”

เซียวหมิงเยวี่ยครุ่นคิด ที่แท้เศรษฐีเหล่านี้ไม่เพียงรับซื้อปลาสาก ครีบแดงจากทั่วประเทศ แต่ยังพยายามเลี้ยงเองด้วย

แต่ทำไมเขาถึงบอกว่าปลาสากครีบแดงเลี้ยงยาก?

เซียวหมิงเยวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ปลาสากครีบแดงเลี้ยงยาก เหรอ?

แค่โยนมันลงน ้า แล้วโยนเศษเนื้อลงไปนิดหน่อย ก็สามารถเลี้ยง ได้ง่าย ๆ แล้วนี่นา

ยาก… ตรงไหนนะ?

“เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันนึกว่าปลาสากครีบแดงสูญพันธุ์ไปแล้วซะ อีก” เธอพูดเสียงแห้งผาก

จี้เหวินซีจิบน ้าแล้วพูดว่า “อ้อจริงด้วย มีสองทีมบังเอิญผ่าน สะพานหยวนทงและติดอยู่ใต้สะพาน เจ้าของมูนฟาร์มยังเป็นคนส่ง เสบียงให้พวกเขาด้วย”

“ส่งไปยังไงคะ?” เซียวหมิงเยวี่ยถามแบบรู้คำตอบอยู่แล้ว

ท่าทางภายนอกของเธอดูนิ่งเฉย ไม่สะท้อนอารมณ์ใด ๆ

จี้หลงซีลากเสียงยาวขณะครุ่นคิด “ไม่รู้สิ ไม่มีใครรู้ว่ามูนฟาร์ม ส่งสินค้าไปยังผู้ซื้อได้อย่างไร มันลึกลับมาก แถมยังเป็นร้านค้า ออนไลน์อีก แปลกสุด ๆ”

เซียวหมิงเยวี่ยพยักหน้า และพูดน ้าเสียงจริงจัง

“จริงด้วยค่ะ ไม่มีพนักงานส่งของ แต่ของก็มาปรากฏอยู่หน้า ประตูเฉย ๆ ตอนที่มีพายุทรายปีที่แล้ว ของมาส่งถึงหน้าประตูบ้านฉัน อย่างปลอดภัย ตอนนั้นฉันตกใจมาก”

“เจ้าของร้านนั้นยิ่งลึกลับไปใหญ่ นี่มันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะทำได้ เลย คุณว่าเขาเป็นมนุษย์ไหม?” จี้เหวินซีถามคำถามที่น่าสนใจ

สีหน้าของชายหนุ่มดูจริงจังมาก เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าเจ้าของมูน ฟาร์มเป็นมนุษย์หรือเปล่า

เซียวหมิงเยวี่ยหยิบแก้วขึ้นมาจิบน ้า

“เอ่อ ก็น่าจะเป็นมนุษย์นะคะ ไม่งั้นก็คงเป็น… ผีล่ะมั้ง?”

พูดจบ เธอแอบชำเลืองมองสีหน้าของเขา

จี้เหวินซีเผยยิ้มบาง “ตอนนี้หลายคนบอกว่าร้านมูนฟาร์ม ดำเนินการโดยมนุษย์ต่างดาว เจ้าของร้านคนนั้นเป็นมนุษย์ต่างดาว มีสามหัวหกแขน ส่งของผ่านอุโมงค์ข้ามกาลเวลา ว่ากันว่า ตอนที่

ผู้คนที่ติดอยู่ใต้สะพานได้รับเสบียง มันมีแสงสีขาววาบปรากฏขึ้น”

เซียวหมิงเยวี่ยพูดไม่ออก “…”

สามหัวหกแขน?

เพิ่มหนวดอีกสักสองสามเส้นด้วยสิ จินตนาการช่างล ้าเลิศจริง ๆ

“มันเกินความสามารถของมนุษย์ไปมากจริง ๆ แล้วพวกคุณตาม ตัวเขาได้ไหมคะ?” เซียวหมิงเยวี่ยถามอย่างลองใจ

จี้เหวินซีส่ายหน้า “ไม่ได้ ตามตัวเขาไม่เจอเลย”

เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย ดีแล้วที่ตามตัวไม่ได้ แต่ ถ้าทำได้น่ะสิแปลก

ความคิดบรรเจิดกันเสียจริง ๆ ที่ลือกันไปทั่วว่าเธอคือมนุษย์ต่าง ดาว และเธอก็ทำได้เพียงต้องยอมรับชื่อมนุษย์ต่างดาวนี้เท่านั้น

มนุษย์ต่างดาวก็มนุษย์ต่างดาว

เซียวหมิงเยวี่ยถอนหายใจเบา

“หวังว่าหิมะจะหยุดเร็ว ๆ นี้ และอากาศหนาวจัดผ่านพ้นไป โดยเร็ว โลกนี้จะกลับมาเป็นปกติเมื่อไหร่กันนะ?”

จี้เหวินซีมีสีหน้าเคร่งเครียด ใช่ เมื่อไหร่โลกจะกลับมาเป็นปกติ เสียที?

หลังจากสภาพอากาศหนาวจัดแล้ว จะยังมีภัยพิบัติอะไรอีกบ้างที่

รอคอยมนุษยชาติอยู่?

เซียวหมิงเยวี่ยไม่ทราบเช่นกัน เพราะในชาติก่อนเธอไม่ได้มี ชีวิตรอดจากช่วงอากาศหนาวจัดนี้ หลังจากสภาพอากาศหนาวเย็น

ผ่านพ้นไป จะเป็นเหมือนฟ้าหลังฝนที่สดใส หรือจะเป็นหายนะครั้ง ยิ่งใหญ่ระดับมหากาพย์ที่ส่งผลให้มนุษยชาติล่มสลายทั้งเผ่าพันธุ์กัน แน่

ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้

สิ่งเดียวที่มนุษย์สามารถทำได้ในตอนนี้คือ อย่าสูญเสียความหวัง จงอดทนต่อไป การมีชีวิตอยู่ได้อีกวันก็ถือว่าดีแล้ว

…

ณ ห้องทดลองลับที่ไหนสักแห่ง

ชายชราสวมเสื้อกาวน์สีขาวเต็มไปด้วยความกังวล ขณะถอน หายใจยาว

“ตายไปอีกตัวแล้ว ทำไมถึงยังตายอีก เกิดเรื่องผิดพลาดที่

ตรงไหน?”

ด้านในสระน ้าขนาดใหญ่ มีเครื่องมือต่าง ๆ มากมาย และปลา สากครีบแดงอีกสองตัว ซึ่งตัวหนึ่งตายไปแล้ว

อีกตัวหนึ่งท่าทางไม่มีเรี่ยวแรง อยู่ในสภาพที่เหมือนจะตายแต่ก็ ไม่ตาย มีการขยับหางเป็นบางครั้ง แสดงว่ายังมีชีวิตอยู่รอดอย่าง ทรมาน

ผู้ช่วยคนหนึ่งวิ่งมาด้วยความตื่นเต้น “ดอกเตอร์แบล็ก ข่าวดี ครับ!”

ดอกเตอร์แบล็กรีบห้ามเขา “ชู่! พูดเบา ๆ หน่อย มีข่าวดีอะไร นักหนา ระวังปลาสากครีบแดงตัวสุดท้ายจะตกใจตายเอา”

หลังจากค้นพบปลาสากครีบแดง ทางการได้จัดตั้ง ห้องปฏิบัติการลับขึ้นเพื่อวิจัยคุณค่าของปลาสากครีบแดง ซึ่ง ห้องปฏิบัติการแห่งนี้เริ่มเพาะเลี้ยงปลาสากครีบแดงตั้งแต่ก่อนที่

สภาพอากาศหนาวจัดจะมาถึง

แต่ปลาสากครีบแดงเลี้ยงยากมาก ต้องการน ้าที่มีอุณหภูมิและ คุณภาพที่เหมาะสม พวกมันเคยว่ายน ้าอย่างคล่องแคล่วและดุร้ายใน น ้าท่วม แต่เมื่อถูกย้ายมายังตู้ปลา กลับกลายเป็นอ่อนแอลงในทันที

อุณหภูมิและคุณภาพของน ้านั้นถูกควบคุมอย่างเคร่งครัด น ้าใน ตู้ปลานี้ดีกว่าน ้าท่วมถึงหมื่นเท่า แม้กระทั่งสภาพแวดล้อมใต้น ้าก็ถูก จำลองขึ้นมา มีทั้งหิน พืชน ้า และแม้แต่สัตว์น ้าขนาดเล็กเหมือนใน ธรรมชาติ

แต่ปลาสากครีบแดงก็ตายอยู่ดีโดยไม่ทราบสาเหตุ พวกมันเป็น ปลาที่ดื้อรั้นมาก มีปลาบางตัวทำร้ายตัวเองจนตาย ไม่รู้ว่าอะไรใน ห้องปฏิบัติการทำให้มันไม่พอใจ

แม้กระทั่งการนำน ้าจากน ้าท่วมมาใส่ในตู้ปลาก็ยังไม่ช่วยอะไร สุดท้ายปลาสากครีบแดงที่เลี้ยงไว้ก็ไม่รอด มันเลี้ยงยากซะเหลือเกิน

ห้องปฏิบัติการเลี้ยงปลาสากครีบแดงไว้กว่าร้อยตัว หวังจะให้ พวกมันสืบพันธุ์เพื่อเพาะลูกปลาใหม่และนำไปใช้ในการเลี้ยงแบบ

เทียมระยะยาว แต่ปลาสากครีบแดงก็ทยอยตายลงทีละตัว ปลาตัว ใหญ่ยังเลี้ยงไม่รอด แล้วนับประสาอะไรกับพวกลูกปลา

ผู้ช่วยพูดด้วยความตื่นเต้น “ดอกเตอร์จำมูนฟาร์มที่ผมเคยพูด ถึงได้ไหมครับ? วันนี้ตอนเที่ยง พวกเขาเปิดขายปลาสากครีบแดงห้า ตัว เป็นปลาที่ยังมีชีวิตอยู่ พวกเราเลยรีบซื้อมาได้สี่ตัว ซึ่งล้วนเป็น ปลาตัวโตเต็มวัย ตัวที่เล็กที่สุดนั้นยาวถึง 1.6 เมตร!”

ดอกเตอร์แบล็กดีใจจนพูดไม่ออก

“จริงเหรอ? มีปลาสากครีบแดงขายอีกแล้วเหรอ? มีมาขายอีก แล้ว แถมยังเป็นปลาที่มีชีวิตอยู่ แบบนี้มูนฟาร์มจะต้องเลี้ยงปลาอยู่ แน่ ๆ แล้วทำไมถึงซื้อมาแค่สี่ตัว อีกตัวทำไมไม่ซื้อ?”

“… แย่งซื้อไม่ทันครับ” ผู้ช่วยตอบ

ดอกเตอร์แบล็กเดินไปมาด้วยความดีใจ บนใบหน้าเต็มไปด้วย รอยยิ้ม

“สี่ตัวก็สี่ตัว แค่สี่ตัวก็เพียงพอแล้ว น่าจะพออยู่ได้สักพักหนึ่ง ว่า แต่มูนฟาร์มเลี้ยงปลาได้อย่างไรกันนะ แล้วทำไมฉันถึงเลี้ยงไม่รอด สักที?”

ผู้ช่วยเสนอแนะด้วยเสียงเบา ๆ ว่า “งั้นลองไปขอคำแนะนำจาก เจ้าของร้านดูไหมครับ?”

ดอกเตอร์แบล็กหันมามองเขาทันที ผู้ช่วยรู้สึกขนลุกซู่เพราะถูก จ้องมอง ขณที่กำลังจะเอ่ยปากขอโทษที่พูดพล่อย ๆ แต่ดอกเตอร์ แบล็กกลับตบไหล่ของเขา

“จริงด้วย นายไปเลย ไปตะล่อมถามมาให้ได้ หรือจะให้ฉันไป ถามเอง?”

…

หลังจากที่จี้เหวินซีจากไป เซียวหมิงเยวี่ยก็รีบเข้าไปในมิติเพื่อ จัดส่งสินค้า ในบรรดาปลาทั้งห้าตัว หนึ่งตัวถูกซื้อไปโดยชายหนุ่ม ส่วนอีกสี่ตัวซื้อโดยบัญชีเดียวกัน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ ###

บัญชีของจี้เหวินซีมีเพียงตัวอักษรเดียวคือ เยวี่ย ใบหน้าของ เซียวหมิงเยวี่ยพลันแดงก ่าเมื่อสังเกตเห็น นี่เขาใช้ชื่อของเธอเป็นชื่อ ไอดีเหรอ?

ก่อนที่เขาจะจากไปยังบอกอีกว่า เขาจะแวะมาหาเธออีกแน่นอน เมื่อว่างเว้นจากงานแล้ว

ไม่เชื่อหรอก

หลังจากจัดส่งสินค้าเสร็จ เซียวหมิงเยวี่ยกลับมาที่ห้องและได้รับ ข้อความจาก ### เนื่องจากเพิ่งจัดส่งสินค้าไป ข้อความจึงถูกดันมา อยู่ด้านบน และเธอก็เห็นพอดี

[###] : เจ้าของร้าน คุณเลี้ยงปลาสากครีบแดงอย่างไรหรือ ครับ?

[มูนฟาร์ม] : แค่เลี้ยงแบบทั่ว ๆ ไป ใส่ลงในน ้า แล้วให้กินอาหาร ปลา]

[###] : ง่ายแค่นี้เองเหรอ? คุณไม่อยากบอกใช่ไหมครับ ผม ยินดีจ่ายเงินให้นะ

เมื่อเห็นข้อความนี้ เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกสับสน เธอคิดถึงคำพูด ของจี้เหวินซีเมื่อครู่ หรือว่าปลาสากครีบแดงจะเลี้ยงยากจริง ๆ?

[มูนฟาร์ม] : อย่างที่บอกไป ใช้วิธีการเลี้ยงง่าย ๆ แค่นี้แหละ

[###] : หนึ่งพันล้านหยวน คุณช่วยบอกเคล็ดลับให้ผมได้ไหม ครับ

[มูนฟาร์ม] : ???

เซียวหมิงเยวี่ยแทบเบิกตากว้าง หนึ่งพันล้านหยวน? นี่มันเงิน หนึ่งพันล้านนะ ไม่ใช่แค่สิบหยวน

อยากได้นะ แต่ไม่ได้มีเคล็ดลับอะไรสักหน่อย น่าหงุดหงิดชะมัด!

เซียวหมิงเยวี่ยครุ่นคิดอยู่นาน

[มูนฟาร์ม] : น ้าที่ใช้ไม่เหมือนกัน หรือให้เราขายน ้าแก่คุณดี ไหม?

แบล็ก ข่าวดีครับ!”

ดอกเตอร์แบล็กรีบห้ามเขา “ชู่! พูดเบา ๆ หน่อย มีข่าวดีอะไร นักหนา ระวังปลาสากครีบแดงตัวสุดท้ายจะตกใจตายเอา”

หลังจากค้นพบปลาสากครีบแดง ทางการได้จัดตั้ง ห้องปฏิบัติการลับขึ้นเพื่อวิจัยคุณค่าของปลาสากครีบแดง ซึ่ง ห้องปฏิบัติการแห่งนี้เริ่มเพาะเลี้ยงปลาสากครีบแดงตั้งแต่ก่อนที่

สภาพอากาศหนาวจัดจะมาถึง

แต่ปลาสากครีบแดงเลี้ยงยากมาก ต้องการน ้าที่มีอุณหภูมิและ คุณภาพที่เหมาะสม พวกมันเคยว่ายน ้าอย่างคล่องแคล่วและดุร้ายใน น ้าท่วม แต่เมื่อถูกย้ายมายังตู้ปลา กลับกลายเป็นอ่อนแอลงในทันที

อุณหภูมิและคุณภาพของน ้านั้นถูกควบคุมอย่างเคร่งครัด น ้าใน ตู้ปลานี้ดีกว่าน ้าท่วมถึงหมื่นเท่า แม้กระทั่งสภาพแวดล้อมใต้น ้าก็ถูก จำลองขึ้นมา มีทั้งหิน พืชน ้า และแม้แต่สัตว์น ้าขนาดเล็กเหมือนใน ธรรมชาติ

ทว่าปลาสากครีบแดงก็ตายอยู่ดีโดยไม่ทราบสาเหตุ พวกมันเป็น ปลาที่ดื้อรั้นมาก มีปลาบางตัวทำร้ายตัวเองจนตาย ไม่รู้ว่าอะไรใน ห้องปฏิบัติการทำให้มันไม่พอใจ

แม้กระทั่งการนำน ้าจากน ้าท่วมมาใส่ในตู้ปลาก็ยังไม่ช่วยอะไร สุดท้ายปลาสากครีบแดงที่เลี้ยงไว้ก็ไม่รอด มันเลี้ยงยากซะเหลือเกิน

ห้องปฏิบัติการเลี้ยงปลาสากครีบแดงไว้กว่าร้อยตัว หวังจะให้ พวกมันสืบพันธุ์เพื่อเพาะลูกปลาใหม่และนำไปใช้ในการเลี้ยงแบบ

เทียมระยะยาว แต่ปลาสากครีบแดงก็ทยอยตายลงทีละตัว ปลาตัว ใหญ่ยังเลี้ยงไม่รอด แล้วนับประสาอะไรกับพวกลูกปลา

ผู้ช่วยพูดด้วยความตื่นเต้น “ดอกเตอร์จำมูนฟาร์มที่ผมเคยพูด ถึงได้ไหมครับ? วันนี้ตอนเที่ยง พวกเขาเปิดขายปลาสากครีบแดงห้า ตัว เป็นปลาที่ยังมีชีวิตอยู่ พวกเราเลยรีบซื้อมาได้สี่ตัว ซึ่งล้วนเป็น ปลาตัวโตเต็มวัย ตัวที่เล็กที่สุดนั้นยาวถึง 1.6 เมตร!”

ดอกเตอร์แบล็กดีใจจนพูดไม่ออก

“จริงเหรอ? มีปลาสากครีบแดงขายอีกแล้วเหรอ? มีมาขายอีก แล้ว แถมยังเป็นปลาที่มีชีวิตอยู่ แบบนี้มูนฟาร์มจะต้องเลี้ยงปลาอยู่ แน่ ๆ แล้วทำไมถึงซื้อมาแค่สี่ตัว อีกตัวทำไมไม่ซื้อ?”

“… แย่งซื้อไม่ทันครับ” ผู้ช่วยตอบ

ดอกเตอร์แบล็กเดินไปมาด้วยความดีใจ บนใบหน้าเต็มไปด้วย รอยยิ้ม

“สี่ตัวก็สี่ตัว แค่สี่ตัวก็เพียงพอแล้ว น่าจะพออยู่ได้สักพักหนึ่ง ว่า แต่มูนฟาร์มเลี้ยงปลาได้อย่างไรกันนะ แล้วทำไมฉันถึงเลี้ยงไม่รอด สักที?”

ผู้ช่วยเสนอแนะด้วยเสียงเบา ๆ ว่า “งั้นลองไปขอคำแนะนำจาก เจ้าของร้านดูไหมครับ?”

ดอกเตอร์แบล็กหันมามองเขาทันที ผู้ช่วยรู้สึกขนลุกซู่เพราะถูก จ้องมอง ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากขอโทษที่พูดพล่อย ๆ แต่ดอกเตอร์ แบล็กกลับตบไหล่ของเขา

“จริงด้วย นายไปเลย ไปตะล่อมถามมาให้ได้ หรือจะให้ฉันไป ถามเองดี?”

…

หลังจากที่จี้เหวินซีจากไป เซียวหมิงเยวี่ยก็รีบเข้าไปในมิติเพื่อ จัดส่งสินค้า ในบรรดาปลาทั้งห้าตัว หนึ่งตัวถูกซื้อไปโดยชายหนุ่ม ส่วนอีกสี่ตัวซื้อโดยบัญชีเดียวกัน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ ###

บัญชีของจี้เหวินซีมีเพียงตัวอักษรเดียวคือ เยวี่ย ใบหน้าของ เซียวหมิงเยวี่ยพลันแดงก ่าเมื่อสังเกตเห็น นี่เขาใช้ชื่อของเธอเป็นชื่อ ไอดีเหรอ?

ก่อนที่เขาจะจากไปยังบอกอีกว่า เขาจะแวะมาหาเธออีกแน่นอน เมื่อว่างเว้นจากงานแล้ว

ไม่เชื่อหรอก

หลังจากจัดส่งสินค้าเสร็จ เซียวหมิงเยวี่ยกลับมาที่ห้องและได้รับ ข้อความจาก ### เนื่องจากเพิ่งจัดส่งสินค้าไป ข้อความจึงถูกดันมา อยู่ด้านบน และเธอก็เห็นพอดี

[###] : เจ้าของร้าน คุณเลี้ยงปลาสากครีบแดงอย่างไรหรือ ครับ?

[มูนฟาร์ม] : แค่เลี้ยงแบบทั่ว ๆ ไป ใส่ลงในน ้า แล้วให้กินอาหาร ปลา

[###] : ง่ายแค่นี้เองเหรอ? คุณไม่อยากบอกใช่ไหมครับ ผม ยินดีจ่ายเงินให้นะ

เมื่อเห็นข้อความนี้ เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกสับสน เธอคิดถึงคำพูด ของจี้เหวินซีเมื่อครู่ หรือว่าปลาสากครีบแดงจะเลี้ยงยากจริง ๆ?

[มูนฟาร์ม] : อย่างที่บอกไป ใช้วิธีการเลี้ยงง่าย ๆ แค่นี้แหละ

[###] : หนึ่งพันล้านหยวน คุณช่วยบอกเคล็ดลับให้ผมได้ไหม ครับ

[มูนฟาร์ม] : ???

เซียวหมิงเยวี่ยแทบเบิกตากว้าง หนึ่งพันล้านหยวน? นี่มันเงิน หนึ่งพันล้านนะ ไม่ใช่แค่สิบหยวน

อยากได้นะ แต่ไม่ได้มีเคล็ดลับอะไรสักหน่อย น่าหงุดหงิดชะมัด!

เซียวหมิงเยวี่ยครุ่นคิดอยู่นาน

[มูนฟาร์ม] : น ้าที่ใช้ไม่เหมือนกัน หรือให้เราขายน ้าแก่คุณดี ไหม?