ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 37 ส่งแกไปสู่สุคติ
ชายหลายคนรวมตัวกันในที่เปลี่ยว พวกเขาล้อมเซียวหมิงเยวี่ย กับยาย สายตามองมาอย่างประสงค์ร้าย สีหน้าดูมาดร้าย
“ผู้หญิงสองคน คนหนึ่งเป็นหญิงสาวอีกคนหนึ่งเป็นหญิงแก่ สวมชุดกันยุง น่าจะเป็นสองคนนี้นี่แหละพี่เหว่ย”
คนที่ถูกเรียกว่าพี่เหว่ยก้าวออกมาด้านหน้า บนศีรษะสวมหมวก แบบคนเลี้ยงผึ้ง แม้จะสวมหมวกก็ยังไม่สามารถปิดบังรอยแผลเป็นน่า กลัวบริเวณคิ้วขวาไว้ได้
“พวกแกเองเหรอที่ทำร้ายพ่อของฉัน เธอดึงผ้าพันหัวของพ่อฉัน เขาก็เลยถูกยุงรุมตอมและกัดที่หัว ไหนลองบอกมาสิว่าฉันจะคิด บัญชีกับแกยังไงดี?”
เซียวหมิงเยวี่ยดันตัวยายไว้ด้านหลังเพื่อปกป้อง “แกจะทำ อะไร?”
“แม่หนูคนนี้ใจสู้ดีนี่” ชายด้านหลังเธอเอ่ยขึ้น
พี่เหว่ยมองเธอด้วยสายตาเย็นชาพลางบอก “พ่อฉันเจ็บหนัก ค่ารักษาอย่างน้อยต้องมี 500,000 หยวน อย่าหาว่าฉันไม่เตือน พวก เราเป็นนักเลง มีเรื่องกับพวกเราแล้วต่อให้เรียกตำรวจมาก็ไม่ง่าย หรอกนะ”
เซียวหมิงเยวี่ยยกแขนกอดอกแล้วเอ่ยเสียงเรียบ
“แล้วยังไง?”
พี่เหว่ยตกใจเล็กน้อย เขาเลียริมฝีปากก่อนบอก
“เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันเห็นผู้หญิงใจกล้าแบบนี้ คนที่ฉันเคยเจอ มาก่อนหน้านี้ ไม่ทันได้พูดสักคำก็กลัวจนฉี่ราดกางเกงแล้ว”
สายตาของเขาเปี่ยมตัณหา “เธอก็ดูดีเหมือนกันนะ ผิวเนียนนุ่ม ถ้าพอมีมันสมองต่อไปก็ติดตามฉันซะ ฉันสัญญาว่าจะทำให้เธออยู่ดี กินดี คิดว่าไงล่ะ?”
เซียวหมิงเยวี่ยแค่นเสียง เขาถอดแบบมาจากพ่อไม่มีผิดเพี้ยน เจ้าวัดไม่ดีหลวงชีสกปรกขนานแท้
ยายโมโหก่อนบอก “พวกแก! ไอ้ชั่ว ฉันจะโทรแจ้งตำรวจมาลาก คอเข้าคุก”
“ยายเฒ่าเสียสติไปแล้ว คิดว่าข่มขู่ใครอยู่กัน?”
“ใช่แล้ว”
“ตำรวจนั่งกินนอนกินพวกนั้นไม่กล้ายุ่งกับพวกเราหรอก!”
“วันที่อากาศร้อนระอุแบบนี้ พวกเขาก็คงเอาแต่นอนตากแอร์ใน สถานี ใครจะโง่ออกมา”
ชายด้านหลังหัวเราะลั่นราวกับได้ยินเรื่องตลก
พี่เหว่ยเอ่ยอย่างเหลืออด “แม่หนู ตัดสินใจได้หรือยัง? แต่เธอ ต้องก้มหัวคำนับขอโทษพ่อฉันก่อน ฉันถึงจะรับเลี้ยงเธอ เข้าใจ ไหม?”
เซียวหมิงเยวี่ยหรี่ตามอง เห็นรอยสักสีดำบนคอของชายสองคน ในหัวนึกถึงข่าวที่เห็นเมื่อหลายวันก่อน และคาดเดาบางอย่างในใจ ได้
“ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณเป็นคนแก๊งมังกรดำใช่ไหม? กลุ่มอันธพาล ที่ขึ้นชื่อเรื่องข่มขืนและปล้น ก่ออาชญากรรมมาหลายคดีในเมือง ทางใต้ แล้วตำรวจก็กำลังตามล่าตัวคุณอยู่”
โศกนาฏกรรมเพิ่งที่เกิดขึ้นแถวบ้านเรือนแถบนี้ สมาชิก ครอบครัว 4 คนถูกฆ่า พ่อแม่ตายคาที่ ลูกสาว 2 คนหายตัวไปอย่าง เป็นปริศนา ทั้งหมดนั้นเป็นฝีมือของแก๊งมังกรดำ
เซียวหมิงเยวี่ยไม่ต้องคิดก็รู้ว่าหากผู้หญิงไม่สามารถป้องกันตัว ในโลกอันโกลาหลแบบนี้ คงได้แต่ถูกปีศาจพวกนี้กระทำราวเป็นของ เล่นและข่มเหงรังแกตามอำเภอใจ
หากลูกสาวครอบครัวนั้นยังมีชีวิตอยู่ พวกเธอก็น่าจะตกอยู่ใน เงื้อมมือของคนกลุ่มนี้เป็นแน่
“แหม รู้กระทั่งเรื่องนี้ สมกับเป็นผู้หญิงที่ฉันสนใจ”
พี่เหว่ยกลับยิ่งได้ใจ เขาชอบเอาชนะผู้หญิงฉลาดที่ไม่ยอมจำนน มันชวนให้เขารู้สึกประสบความสำเร็จ
“เราคือแก๊งมังกรดำ! คำว่าแก๊งดูไม่น่ายุ่งเกี่ยวด้วยแล้วใช่ไหม ล่ะ”
“ฮ่า ๆ ตำรวจไม่ตามล่าตัวเราหรอก พวกเขาไม่กล้าท้าทายเรา แม้แต่น้อย”
“ใช่แล้ว”
กลุ่มผู้ชายด้านหลังดูย่ามใจและอวดดี ราวกับพวกเขาทำเรื่องดี ตอบแทนบุญคุณบรรพบุรุษมา ถึงได้ภาคภูมิใจเสียเหลือเกิน
“มิน่าล่ะพ่อของคุณถึงได้บอกว่าคุณยิ่งใหญ่มาก ตอนนี้ฉัน เข้าใจแล้ว” เซียวหมิงเยวี่ยเอ่ยแฝงความนัย
พี่เหว่ยยิ้มกระหยิ่มก่อนบอก “ฉันนี่แหละผู้ยิ่งใหญ่!”
ยายขยุ้มชายแขนเสื้อของเซียวหมิงเยวี่ยไว้แน่นพลางกระซิบ
“หมิงเยวี่ย หลานหนีไปก่อน ยายจะขวางไว้เอง ไม่ว่าจะเกิดอะไร ขึ้น ห้ามหันหลังกลับมา ไปหาพ่อของหลานซะ!”
สีหน้าของยายมุ่งมั่นราวกับพร้อมกลับบ้านเก่า เธอแก่เฒ่ามาก เกินกว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว แต่หลานสาวของเธอจะตายไม่ได้! หมิง เยวี่ยอายุเพียง 20 ต้น ๆ จะสูญเสียวัยสาวอันมีค่าไปด้วยน ้ามือของ ไอ้ชั่วพวกนี้ได้อย่างไร!
เซียวหมิงเยวี่ยรู้สึกแสบจมูกเล็กน้อย “หนูมีแผนค่ะ ยายคะ ไม่ ต้องกลัวไปนะคะ”
ยายคิดว่าหลานสาวเพียงปลอบใจตนเองจึงบอก “หลานรัก ฟัง ยายนะ วันนี้หลานต้องฟังยาย”
“กระซิบอะไรกัน!” พี่เหว่ยตวาด
เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มก่อนบอก “ฉันรับปากโดยไม่มีเงื่อนไขว่าจะให้ เงินแก 500,000 หยวน แล้วจะยอมเป็นของแกด้วย แต่แกต้องปล่อย ยายฉันไป”
“จริงเหรอ? ฉันละชอบที่เธออยู่เป็นจริง ๆ!” เขาลั่นขำ
ชายคนอื่นพากันยิ้มและแสดงความยินดีกับพี่เหว่ยที่ได้สาวงาม มาครอบครอง เสียงหัวเราะของพวกเขาช่างเสียดแทงหูเหลือเกิน
“ไม่ได้ ๆ! พูดอะไรออกไปน่ะ เจ้าเด็กโง่!” ยายลนลานรั้งตัว เซียวหมิงเยวี่ย ตื่นตระหนกจนปล่อยโฮออกมา
เซียวหมิงเยวี่ยเอ่ยสัญญาอีกครั้ง “ยายคะ กลับไปก็รีบไปแจ้ง ตำรวจนะคะ ไม่ต้องห่วง หนูมีทางออก ไม่อย่างนั้นเราจะหนีไปไม่ได้ สักคนเลยนะคะ”
หญิงชราจะสบายใจได้อย่างไร?
“ยายแก่นี่ จะไปไหนก็ไป ถ้าไม่ไปฉันจะฆ่าแกเดี๋ยวนี้” พี่เหว่ยว่า อย่างหมดความอดทน
“ไปสิคะ!” เซียวหมิงเยวี่ยเร่งเร้าให้ไม่อาจปฏิเสธได้
ยายไม่มีทางเลือก ตอนนี้เธอทำได้แค่หนีไป ไม่อย่างนั้นจะไม่มี คนกลับไปขอความช่วยเหลือ หมิงเยวี่ยกล้าหาญเสียจนหญิงแก่ อย่างเธอละอายใจนักที่ต้องให้หลานสาวเสี่ยงชีวิตช่วยตนเองเอาไว้
เธอทำได้เพียงวิ่ง วิ่งให้สุดฝีเท้า วิ่งกลับบ้านไปหาพ่อเซียว วิ่งไป แจ้งตำรวจ
หลังยายจากไป พี่เหว่ยมองเซียวหมิงเยวี่ยด้วยสายตาโลมเลีย พลางสาวเท้าเข้าไปอย่างเนิบช้า
“แม่หนู วันนี้เป็นคืนเข้าหอของเรา ปรนนิบัติฉันให้ดีแล้วฉันจะ เคี่ยวเนื้อให้เธอ คงไม่ได้ลิ้มรสเนื้อมาหลายวันแล้วใช่ไหมล่ะ?”
เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มแต่น ้าเสียงกลับเยือกเย็น
“แกเป็นคนร้ายถูกหมายหัว ฆ่าแกไปคงไม่ผิดกฎหมายใช่ไหม สวรรค์มีทางไปแต่แกไม่ไป นรกไม่เปิดกลับบุกเข้าไป วันนี้ฉันจะส่ง แกไปสู่สุคติซะ!”
ยายไม่อยู่ที่นี่แล้ว เธอสามารถรับบทฆาตกรได้เต็มที่ อยากจะ ลองพลังที่ได้จากยาชูกำลังมานานแล้ว บังเอิญได้ฝึกกับขยะสังคม พวกนี้พอดี
และสิ่งที่ทำให้เธอสนใจคือแก๊งมังกรดำทั้งแก๊ง!
เซียวหมิงเยวี่ยพลันบีบคอพี่เหว่ยมาแล้วยกเขาจนเท้าลอยไม่ติด พื้น
รอยยิ้มหื่นบนใบหน้าเขานิ่งค้าง ก่อนแทนที่ด้วยท่าทีเหลือเชื่อ ใบหน้ากลายเป็นแดงก ่า เขาดิ้นทุรนทุรายคล้ายอยากจะพูดบางอย่าง
ทว่าเสียงกร๊อบก็ดังขึ้นในชั่วขณะต่อมาเมื่อเธอบิดคอเขาหัก พี่
เหว่ยถูกโยนลงกับพื้นราวกับเป็นขยะ ร่างยังคงชักกระตุก
ชายคนอื่นงุนงงและหวาดกลัวแทบสิ้นสติ ความกระหยิ่มใจ หายไปจนหมด
“พี่… พี่เหว่ย ตายแล้วเหรอ?”
“เธอ… เธอมีแรงเยอะขนาดนี้ได้ยังไง เวรแล้วไง!!!”
เซียวหมิงเยวี่ยยังคงสีหน้านิ่ง ท่าทางดูน่าเกรงขาม
“ใครจะเป็นคนต่อไป ลองเดาดูสิ?”
คนพวกนี้ชั่วช้า ปฏิบัติกับผู้หญิงเป็นของเล่น ข่มเหงรังแกตาม อำเภอใจ ฆ่าร้อยครั้งยังไม่นับว่าเกินเหตุ
พวกเขาอยากจะหนี ทว่าจะหนีไปได้อย่างไร เพียง 5 นาทีเซียวห มิงเยวี่ยก็ฆ่าไป 6 คนแล้ว เหลือเพียงคนเดียวที่นอนกองอยู่กับพื้น ส่ง เสียงร้องอ้อนวอนขอความเมตตาจากเธอ
เธอไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา นี่มันปีศาจกินคนชัด ๆ! ปีศาจที่ฆ่าคน ได้ในพริบตา!
“อย่า… อย่าฆ่าฉันเลยนะ อย่าฆ่าฉันเลย! ฉันเองก็ถูกบังคับมา ถ้าฉันไม่เข้าแก๊งมังกรดำ ฉันก็มีแต่ต้องตาย!”
“อย่ามาแก้ตัว เลิกพูดเหลวไหลแล้วพาฉันไปหาคนที่แกเรียกว่า หัวหน้า ไม่อย่างนั้นแกได้ตายไปกับพรรคพวกที่นี่แน่ เข้าใจไหม?”
เซียวหมิงเยวี่ยบีบคอเขายกขึ้นอย่างง่ายดายราวกับยกลูกเจี๊ยบ
ในเมื่อฆ่าคนไปแล้วก็ต้องถอนรากถอนโคน ไม่อย่างนั้นจะ เดือดร้อนไม่สิ้นสุด เธอเดาว่าพี่เหว่ยเป็นแค่หัวหน้าระดับเล็กในแก๊ง มังกรดำ คนไร้สมองแบบนี้จะมาเป็นหัวหน้าใหญ่ได้อย่างไร พ่อเขา ยังต้องมาซื้อข้าวราคาพิเศษด้วยตัวเองอยู่เลยไม่ใช่เหรอ
“เข้าใจแล้ว! ฉันจะพาไป อย่าฆ่าฉันเลยนะ!” อีกฝ่ายกลัวจนฉี่
แทบราด
“แก๊งแกมีกันทั้งหมดกี่คน?”