Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 125 ส่งท้าย - Abyss of Time III: Legend of Xagun
ปี 4011 ท้องฟ้าเหนืออาณาจักรเวนเซล ทวีปซีโรเปีย
มิเนอร์วาปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนของอาณาจักรแห่งหนึ่งโดยที่ไม่มีผู้ใดในอานาจักรแห่งนั้นรู้สึกถึงการมาเยือนเลยแม้เพียงผู้เดียว มันเคลื่อนไหวอยู่กลางท้องฟ้าราวกับว่ามันเคยอยู่ตรงนั้นมาตลอดแต่กลับไม่มีผู้ใดสนใจ
แต่เพียงฉับพลัน แทบทุกผู้ทุกคนในอานาจักรก็รับรู้ถึงการมีอยู่ของมัน นั่นเพราะเสาแสงปริศนาที่เกิดจากวิหารร้างได้พุ่งกระทบเข้ากระทบกับวัตถุลึกลับจนเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง บางส่วนของวัตถุดังกล่าวถูกความร้อนสูงของลำแสงเผาจนระเหิดและเกิดการระเบิดซ้ำ
ยานสีขาวขนาดยักษ์กำลังอยู่ในภาวะวิกฤติ เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากเดินทางสู่ดินแดนแห่งนี้ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังไปทั่วตัวยานเพื่อบอกว่าชีวิตทุกคนกำลังอยู่ในอันตราย ส่วนที่ฉีกขาดของตัวยานทำให้สูญเสียแรงดันและดูดเอาผู้บัญชาการเคราะห์ร้ายหลุดปลิวหายไปโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ตั้งตัว คนอื่นในยานที่รู้ตัวก็ทำได้เพียงหาที่ยึดเกาะเท่าที่จะพอยึดไว้ได้เพื่อไม่ให้ถูกดีดออกจากยานไปด้วยกัน
“โซนาตา!”
เสียงใครคนหนึ่งตะโกนขึ้นขณะที่เขาเห็นผู้บัญชาการและเพื่อนรักของเขาถูกพัดออกจากยานไป
“ผมจะไปช่วยเอง” เซกันพูดขึ้นขณะที่ปล่อยมือที่ยึดเก้าอี้
เขาปล่อยให้ตัวเองถูกแรงดูดจากอากาศดึงหลุดไปข้างนอกยาน แต่ก่อนหน้านั้นเคสเทรลที่อยู่ใกล้กว่าก็ตัดสินใจทำแบบเดียวกันไปก่อนแล้ว
“ปล่อยไป แค่นี้พวกนั้นไม่ตายหรอก” อลินารีบชิงปรามลูกเรืออีกหลายคนที่ทำท่าจะกระโจนตามลงไปด้วย “ช่วยกันหยุดไม่ให้ยานนี่โหม่งโลกกันก่อนเถอะ” เธอออกคำสั่ง
ด้านชายหนุ่มทั้งสามที่หลุดออกมาจากตัวยาน พวกเขาร่วงหล่นด้วยความเร็วสูงโดยที่พวกเขาไม่มีอุปกรณ์ใด ๆ เลยแม้แต่น้อย แต่พวกเขาก็ยังมีสติ ขยับตัวในอากาศรักษาระดับ จนกระทั่งลอยมาอยู่ใกล้กันพอที่จะสื่อสารกันได้
“เฮ้ย! พวกนายสองคนจะกระโดดตามลงมาทำไมฟระ”
นั่นคือประโยคแรกของโซนาตาในยุคใหม่ที่พวกเขาเดินทางมาถึง และยังไม่รู้ว่าอะไรกำลังรออยู่ที่โลกเบื้องล่าง
YOU MAY ALSO LIKE
