Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 378: เทพปีศาจแห่งพิษ
ทุกคนต่างเจ็บปวดจนแทบสิ้นสติ เป็นความเจ็บในระดับที่ถ้าสมาธิหลุดไปแม้เพียงนิดก็อาจถึงขั้นเสียชีวิตได้ไม่ยาก แต่ไม่มีใครเลยสักคนที่ยอมถอย เรย์ยังทำหน้าที่โจมตีจาเคววาเพื่อดึงความสนใจของมันเอาไว้ ส่วนคนที่เหลือต่างก็รับมือกับสาวกเทพปีศาจที่กำลังผุดขึ้นมาจากกองเลือดที่เกือบจะกลายเป็นบึงไปแล้ว
เป็นการต่อสู้ที่น่าเหลือเชื่อระหว่างไซอาร์กับร่างใหญ่ยักษ์ที่มีความสูงเกือบหมื่นเมตร แต่ด้วยคมดาบยักษ์ที่สร้างขึ้นได้แบบแทบไร้ขีดจำกัด มันจึงเกิดภาพที่เหลือเชื่อแบบนี้ได้
และไม่เพียงแค่ดาบกับโล่เท่านั้น ไซอาร์ยังมีการโจมตีพิเศษเฉพาะตัวด้วย ทุกคนเรียกเวทมนตร์ที่เขาปล่อยออกมาว่า เวทมังกรสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ เนื่องจากคาถาสายฟ้าธรรมดา ๆ ของเขาถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นรูปร่างมังกรสายฟ้านั่นเอง
กระสุนเวทรูปมังกรไม่ได้หายไปหลังจากพุ่งกระทบเป้าหมาย มันบินแหวกว่ายอยู่ในอากาศพร้อมกับปล่อยพลังทำลายออกมาอย่างต่อเนื่อง แม้แต่เจ้าตัวคนที่ใช้วิชานี้ก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันคือสิ่งใดกันแน่ เวทมนตร์ที่มีชีวิต อสูรอัญเชิญ หรือว่าเป็นพลังวิญญาณส่วนหนึ่งที่ก่อตัวเป็นรูปร่าง
แต่ที่แน่นอนคือสายฟ้ารูปร่างมังกรเหล่านี้ สร้างปัญหาให้จาเคววายิ่งกว่าที่ใครคาดคิด มันช่วยกระจายการโจมตี หลอกล่อความสนใจ แถมยังเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ จากการประสานของโล่และดาบที่ส่งพลังส่วนที่ดูดเวทจากอีกฝ่ายมาใช้อย่างไร้ขีดจำกัด
“มนุษย์สามารถต่อกรกับเทพปีศาจได้ขนาดนี้เลยเหรอ” เวิร์นพูดขณะที่มองร่างที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงกลางอากาศ
“ไม่น่าเคยมีหรอก” ลอเรนซ์ตอบจากสิ่งที่เธอรู้ แม้ว่าในโลกคู่ขนานของเธอ ลอเรนซ์จะเคยได้ยินตำนานของหญิงสาวผู้หนึ่งที่ผนึกเทพปีศาจได้โดยลำพัง แต่เธอคนนั้นก็ไม่ได้เลือกปะทะกับมันโดยตรงแบบนี้
ยิ่งจาเคววาได้รับบาดเจ็บ สาวกเทพปีศาจก็ยิ่งเพิ่มจำนวน ยิ่งพวกมันมีปริมาณมาก โอกาสที่สาวกที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษจะออกมาก็ยิ่งเพิ่มขึ้น มันกลายเป็นว่าไม่ใช่แค่เรย์ที่กำลังสู้อย่างยากลำบาก ด้านเพื่อน ๆ และกลุ่มเซฟิลก็กำลังรับงานหนักขึ้นในทุกขณะ
ทุกคนบาดเจ็บกันถ้วนหน้า เซฟิลและโซแลนที่ร่ายเวทต่อเนื่องมาตั้งแต่เริ่มต้องพักมือเป็นระยะและหันไปใช้การโจมตีโดยตรงแทน
พาร์ดัสโชคร้ายบาดเจ็บที่มือข้างถนัด แต่เขาไม่แสดงอาการอ่อนแอออกมาแม้แต่น้อย มนุษย์เสือดำใช้ผ้าพันมือกับดาบของตนเอาไว้จนแน่น ราวกับจะบอกว่าต่อให้ต้องตายตรงนี้เขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้ดาบที่เฟอร์โรอุตส่าห์สร้างให้ใหม่หลุดมือไป
คนที่บาดเจ็บหนักที่สุดคือเรเซอร์ เขาถูกสาวกเทพปีศาจตนหนึ่งกระซวกท้องจนทะลุ อวัยวะภายในส่วนหนึ่งแหลกสลายจนกลายเป็นแค่ก้อนเลือด แต่ไม่มีใครตกใจมากนัก ทั้งกลุ่มของเซฟิลทั้งพวกเรย์คุ้นชินกับพลังฟื้นสภาพของเขา ด้วยดาบต้องสาปทะมะโนะมิเขาสามารถเปลี่ยนเลือดเนื้อของศัตรูมาเยียวยาตนเองได้
ตรงกันข้ามกับหลาย ๆ คนที่ออมแรงไว้ เวิร์นที่ยังไม่ได้เอาจริงในตอนแรกเริ่มรุกหนักขึ้น เขากลายร่างเป็นมังกรน้ำแข็ง บินโฉบไปทั่วบริเวณพร้อมกับปล่อยลมหายใจเยือกแข็งใส่ที่ใดก็ตามที่สาวกเทพปีศาจรวมกลุ่มกันอยู่
อีกหนึ่งคู่ที่จะไม่พูดถึงผลงานที่โดดเด่นก็คงจะไม่ได้คือคู่ของปู่หลานมุสคูโลและไอเลีย ทั้งสองพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างผลงาน
เหตุผลที่ต้องพยายามขนาดนี้ก็มาจากแฮทซ์นั่นเอง เรื่องที่เขาก่อขึ้นก่อนหน้านี้ไม่แปลกเลยหากจะมีโทษร้ายแรงถึงขั้นประหารชีวิต แม้ว่าเรย์จะช่วยพูดจนได้รับการเว้นโทษตายไว้ได้แต่เพื่อไม่ให้แฮทซ์ต้องถูกส่งไปใช้ชีวิตที่เหลือที่ดีปบลูเฮล สองปู่หลานจึงกำลังชดใช้ความผิดให้แทน
ด้านอลิซิลลา เธอเองก็เผยไม้เด็ดออกมาเช่นกัน เธอรอจนสาวกเทพปีศาจออกมากันเต็มที่แล้วจึงขอให้ลอเรนซ์เปิดประตูมิติเรียกกองทัพเดวัลที่เธอสะสมเอาไว้ทั้งหมดออกมา
ที่น่าตกใจคือมันไม่ได้มีแค่เดวัลที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์เท่านั้น มีจำนวนหนึ่งในนั้นคือเดวัลกลที่น่าจะเคยเป็นของกัลลาร์ด
“ทำไมมีเดวัลกลด้วยล่ะ”
“ขอยืมมาน่ะ” อลิซิลลาแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่เธอมักจะขอให้ลอเรนซ์ไปส่งที่เมืองหลวงของกิงคารอนอยู่บ่อยครั้ง
ห่างจากสมรภูมิของพวกเรย์ออกไปไม่ไกลมาก กองทัพของนานาประเทศกำลังรับมือกับเทพปีศาจอีกตนอยู่
เทพปีศาจอัลกีโรอาบางครั้งก็ถูกเรียกว่าเทพปีศาจแห่งพิษ มันมีพลังที่สามารถที่สามารถทำลายประสาทสัมผัสทุกแบบของสิ่งมีชีวิต ดวงตาจะมืดบอด หูจะอื้อจนไม่ได้ยินเสียงใด ๆ จมูกจะไม่ได้กลิ่น ลิ้นจะไม่รับรู้รส แม้แต่สัมผัสที่หกของคนเองก็ด้านชาไปอย่างสมบูรณ์แบบ
พลังพิเศษของอัลกีโรอาอาจทำให้ผู้คนประมาทไป บางคนที่ไม่รู้มาก่อนจะคิดว่าพลังทำลายนี้ไม่ได้น่าหวาดกลัวเท่าพลังของเทพปีศาจตนอื่น แต่ขึ้นชื่อว่าเทพปีศาจแล้วทุกตนต่างก็มีอำนาจมากพอที่จะถล่มทั้งโลกให้ย่อยยับได้ตามลำพัง (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
คลื่นทำลายล้างถูกปล่อยออกมาจากร่างของเทพปีศาจ เป็นการโจมตีเดียวกับที่ทำให้ประเทศโดนาเมสถูกลบหายไปในอดีต การโจมตีครั้งนี้ทำให้กองทัพเกือบทั้งหมดของประเทศแทนก้าและพื้นผิวส่วนหนึ่งของโลกหายวับไปราวกับไม่เคยมีอยู่ตรงนั้น
“อย่าเสียรูปขบวน” ซิกมาตะโกนออกคำสั่งกับกองทัพเอเทเซีย แต่เวลานี้ทุกอย่างวุ่นวายจนควบคุมแทบไม่อยู่แล้ว
“ข้าจะล่อสาวกเทพปีศาจกลุ่มนี้ไปอีกทางเอง ฝากท่านจัดการกับอัลกีโรอาด้วย” ฟรีโอนิเอลจากกองทัพของซิแปงตะโกนบอกกับชายแก่
กลับมาทางด้านของจาเคววา ศึกนี้ได้ดำเนินมาจนถึงปลายทางแล้ว ทั้งไซอาร์และจาเคววากระหน่ำโจมตีใส่กันชนิดที่ไม่มีช่องว่างให้ใครเข้าไปแทรก เป็นโชคดีของมนุษยชาติที่เทพปีศาจหาได้มีสติปัญญาเกินไปกว่าสัตว์ร้าย มันไม่ได้ตระหนักว่าการโจมตีด้วยเวทมนตร์ทำอะไรไซอาร์ไม่ได้เลย ไซอาร์จึงยังรอดชีวิตมาได้ด้วยเทคนิคเดิมที่พึ่งการดูดซับพลังของโล่
โชคดีอีกประการคือโล่แห่งเรย์ทำจากธีออสคาลิวาที่ไม่มีทางถูกทำลาย เวทระดับยอตตะที่ทั้งทวีปยังต้องสั่นสะเทือนพุ่งเข้ามาไม่ใช่แค่ครั้งหรือสองครั้ง ต่อให้โล่มีคุณสมบัติสะท้อนหรือดูดซับยอดเยี่ยมแค่ไหน ถ้าไม่ใช่ธีออสคาลิวา มันก็ไม่แปลกเลยถ้าจะถูกทำลายไป
“เรย์! ไม่สิไซอาร์! อัลกีโรอามานู่นแล้ว” ลอเรนซ์ตะโกนบอกไซอาร์ แต่อีกฝ่ายเห็นร่างใหญ่โตปานขุนเขานั่นมาสักพักใหญ่แล้ว
“ทันเวลาฉิวเฉียดเลย”
ในเวลานั้นลูกแก้วเทียมที่เฟอร์โรสร้างไว้ที่จุดศูนย์กลางของบริเวณลานกว้างก็เริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ มันเล็งเป้าไปที่จาเคววาที่อยู่ในวิถีการโจมตี และพริบตาต่อมามหาเวทเอ็กโซดัสที่ต้องใช้เวลาเนิ่นนานในการรวบรวมพลังเวทก็ถูกร่าย
ร่างยักษ์สีทองที่มีใบหน้าคล้ายหญิงสาวกรีดร้อง มันพยายามดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อให้พ้นจากอำนาจของเวทผนึก แต่มันไม่ง่ายดายแบบนั้น วิญญาณส่วนหนึ่งกำลังถูกสูบออกไป ส่วนร่างกายหยาบของมันก็กำลังถูกเปลี่ยนเป็นหิน
“สำเร็จ” ลอเรนซ์และอีกหลาย ๆ คนถอนหายใจตาม ๆ กัน แต่ก็โล่งใจได้อยู่เพียงครู่เดียว ร่างยักษ์อีกร่างก็ถูกพามาจนถึงแทนที่ร่างเดิม
“ไม่ให้พักหายใจกันเลยเหรอ” เวิร์นที่คืนร่างกลับมาเป็นมนุษย์ฝืนยิ้ม ถึงจะเข้าใจเต็มอกว่าฝ่ายกองทัพใหญ่ก็คงถ่วงเวลาไว้จนถึงที่สุดแล้วแต่ก็ยังอยากคิดแบบเห็นแก่ตัวว่าขอเวลาพักสักนิดไม่ได้เหรอ
เหล่ากองทัพพันธมิตรไม่ได้เพียงแค่ทำหน้าที่ล่ออัลกีโรอามาส่งเท่านั้น หน้าที่หลังจากนี้ของพวกเขาคือการหยุดสาวกเทพปีศาจที่ถูกอัลกีโรอาเรียกออกมาแล้วไม่ให้เข้าไปในลานกว้าง
เทพปีศาจแต่ละตนมีสาวกที่ร้ายกาจ หลายตนเรียกอสูรอัญเชิญต่างชนิดมา อย่างเนครอสก็อัญเชิญแต่อันเดดเท่านั้น
ส่วนอัลกีโรอาแทบจะมีสาวกทุกรูปแบบ ครึ่งหนึ่งของสาวกเทพปีศาจคือเดวัลจากเนเธอร์เวิลด์ที่เชี่ยวชาญการใช้พิษ ส่วนอีกครึ่งคือกองทัพผสมที่ไม่รู้ว่าตัวอะไรเป็นอะไร
ยิ่งช้ากองทัพนับแสนนับล้านที่ถ่วงเวลาก็ยิ่งได้รับความเสียหาย พวกเรย์ทุกคนรู้ว่าต้องลงมือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่การดูดพลังของเทพปีศาจมาให้กับลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์เทียมเป็นเรื่องที่นอกเหนือการควบคุมของพวกเขา
“แย่แล้ว หอคอย” ลอเรนซ์ร้องเสียงหลง กองทัพที่อยู่ด้านนอกเริ่มยันไว้ไม่อยู่จนหอคอยบางส่วนถูกลูกหลงไป
หอคอยที่ทำหน้าที่ส่งพลังต่อหายไป ก็หมายถึงเวลาที่ใช้เพื่อขโมยพลังเวทจากเทพปีศาจที่ยาวนานมากขึ้น
“บ้าจริง” เวิร์นทำจะแปลงร่างอีกรอบ เขาเห็นว่าอีกด้านก็มีการต่อสู้ระหว่างกองทัพพันธมิตรและสาวกเทพปีศาจ
“อย่าไป” เซฟิลห้ามไว้ “ไซอาร์เริ่มโจมตีอัลกีโรอาไปแล้ว อีกเดี๋ยวสาวกเทพปีศาจที่เกิดจากเลือดก็จะโผล่มาบริเวณนี้ด้วย เราต้องใช้ทุกคนที่อยู่ตรงนี้สู้กับพวกมัน”
“โธ่เว้ยยย” เวิร์นโมโหจนต้องตะโกนระบายอารมณ์