Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 104 : ฝาแฝด

ในช่วงบ่าย เมื่อฉาวซวนออกจากบ้านยาเพื่อกลับบ้าน มันก็ยังไม่

 

มืด สมุนไพรเกือบเสร็จแล้ว และเมื่อไม่นานมานี้ มีงานที่ต้องทำ

 

ไม่มากนัก ดังนั้น ฉาวซวนวางแผนที่จะกลับบ้านก่อนเพื่อฝึกวาด

 

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ฉาวซวนออกจากบ้านยาแล้ว เขาก็หยุด

 

และฟังอย่างระมัดระวังเนื่องจากเสียงดังเข้ารูหู เขาลังเลและหัน

 

ไปหาที่มาของเสียง

 

ที่ไหนสักแห่งระหว่างภูเขากับยอดเขา มีสถานที่พิเศษ เป็น

 

สถานที่ฝึกฝนที่สร้างโดยนักรบ แต่ ไม่ใช่สถานที่สำหรับนักรบที่จะ

 

ฝึกตัวเอง กลับกันมันได้รับการออกแบบมาสำหรับเด็กที่ยังไม่ตื่น

 

ขึ้นมาจากพลังอาศัยอยู่ที่นี่หรือเหนือเขตไหล่เขา

 

เด็ก ๆ ที่อาศัยอยู่บนภูเขาจะเริ่มฝึกฝนตั้งแต่แรกเริ่มและนี่คือ

 

สถานที่ฝึกฝนหลักของพวกเขา แต่เนื่องจากมีพื้นที่จำกัด เมื่อมีคน

 

ฝึกซ้อม คนอื่น ๆ ต้องถูกให้ออกจากสถานที่ ดังนั้นคนอื่นๆ จึง

 

ไม่ได้รับบาดเจ็บจากการโยนไม้หรือหิน เด็กทุกคนที่นี่ยังไม่ได้ปลุก

 

พลังของพวกเขาเลย ดังนั้นพวกเขาจึงมีพลังจำกัด

 

เด็กส่วนใหญ่ที่ฝึกจากที่นี้มาจากครอบครัวที่มีความแข็งแกร่งที่

 

อาศัยอยู่บนภูเขา กับพ่อแม่หรือปู่ย่าตายายที่ดำรงตำแหน่ง

 

สำคัญในเผ่า พวกเขาควรจะเป็นกลุ่มครอบครัวอย่างน้อยกลุ่ม

 

ผู้นำของกลุ่มล่าสัตว์ขนาดเล็ก หรือนอกเสียจากเขาไม่สามารถหา

 

พื้นที่ฝึกซ้อนในที่แห่งนี้ และอาจจะได้รับการยกเว้นไม่ช้าก็เร็ว

 

ความไม่เสมอภาคในระดับชั้นมีอยู่ในทุกสังคม

 

ฉาวซวนไม่เคยได้รับการฝึกฝนตัวเองในสถานที่นี้ขณะที่เป็นเด็ก

 

ต่อมา เมื่อพลังแห่งสัญลักษณ์ของเขาตื่นขึ้นมา เขาได้เฝ้าดูเด็ก

 

คนอื่น ๆ ที่กำลังฝึกอยู่ที่นั่นบางครั้งเมื่อเขาขึ้นมาบนภูเขาก่อน

 

หน้านั้น

 

ตอนนี้มันเป็นฤดูหนาวและหิมะตกหนัก ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว

 

สถานที่ฝึกฝนยังคงแออัดมากและมีเสียงดัง ดูเหมือนว่ามีผู้คน

 

จำนวนมากที่นั่น

 

เมื่อฉาวซวนเดินเข้าไปใกล้ ๆ เสียงก็ชัดขึ้น

 

เมื่อเปรียบเทียบกับพื้นที่เขตตีนเขาแล้ว ถนนและทางเดินใน

 

ตอนบนของภูเขาก็เกลี้ยงเกลาแม้จะมีหิมะตกหนักในฤดูหนาวก็

 

ตาม เด็กที่ไม่ตื่นขึ้นมาบางคนจะออกมาข้างนอกด้วยเสื้อผ้าหนา

 

ที่ทำจากหนังสัตว์ ส่วนใหญ่ไม่ขาดแคลนอาหารที่บ้าน และหนัง

 

สัตว์ที่พวกเขาสวมใส่มีคุณภาพดี แม้ว่าความหนาวเย็นจะหนาว

 

จัดก็ตาม ความเย็นจะไม่คุกคามชีวิตของพวกเขา

 

ตามเส้นทางที่จัดการออกไป ฉาวซวนมาที่สนามฝึกฝนเด็ก ๆ ใน

 

ที่นี้มีคนเกือบร้อยคน และพวกเขาต่างกันตั้งแต่เด็ก 5-6 ขวบไป

 

จนถึงวัยรุ่น

 

เนื่องจากไม่มีใครสามารถสู้รบกับความหนาวเย็นเช่นเดียวกับ

 

นักรบ เด็ก ๆ ที่อยู่ในสถานที่ฝึกฝนถูกห่อเหมือนขนมจีบ

 

จากนั้น มีเด็กสามคนอยู่กลางฝูงชนและฉาวซวนรู้จักทั้งสองคน

 

พวกเขาเป็นฝาแฝดของเมยและเฉียว ชื่อหยางและกวง

 

หยางกวงหมายถึงแสงอาทิตย์ในภาษาท้องถิ่น แต่มันถูกแยก

 

ออกเป็นสองคำเพื่อตั้งชื่อให้กับฝาแฝด เมยและเฉียวเป็นพ่อแม่

 

ของพวกเขา อาหยางเป็นเด็กชาย และเขาก็เกิดมาก่อนน้องสาว

 

ของเขาอากวงหนึ่งก้าว

 

ฝาแฝดไม่ค่อยมีอยู่ในเผ่า ตอนนี้ หยางและกวงเป็นเด็กแฝดเพียง

 

หนึ่งเดียวในเผ่า หมอผีตรวจสอบด้วยตัวเองเมื่อพวกเขาเกิดมา

 

หยางและกวงอายุน้อยกว่าฉาวซวนหนึ่งปี และพวกเขายังไม่ได้

 

ปลุกพลังสัญลักษณ์ แต่พวกเขามีพรสวรรค์มากและมีร่างกายที่ดี

 

เมื่อสิ้นสุดฤดูหนาวนี้ เมยวางแผนที่จะส่งฝาแฝดของเขาไปยัง

 

กลุ่มที่ได้รับการคัดเลือกเพื่อนำเสนอต่อหน้าหมอผี

 

อากวงได้รับการยกย่องจากความแข็งแกร่งของเธอ โดยหลาย ๆ

 

คนในเผ่านับตั้งแต่ที่เธอเกิดมา ทุกคนคิดว่าเธอจะตื่นขึ้นมาเมื่อ

 

เธอถึงอายุครบ เธอจะไม่ง่ายที่จะรับมือด้วย เมื่อเปรียบเทียบกับ

 

อากวง,อาหยางที่เป็นพี่ชาย ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ เขาอ่อนโยนมาก

 

และจะไม่โต้เถียงกับใคร เมื่ออากวงกำลังต่อสู้กับคนอื่น ๆ เขา

 

เพียงแค่ก้าวไปข้างหน้าและแยกเธอออกไป พวกเขามีบุคคลิกที่

 

ค่อนข้างตรงข้ามกัน

 

แน่นอนว่า นั่นเป็นเพียงเรื่องเล่าที่คุยกับไปเรื่อย

 

ว่าเป็นลูกของหนึ่งในเพื่อนสนิทของเมยและเฉียว ตามปกติแล้ว

 

ฉาวซวนรู้ว่าสถานการณ์จริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น

 

มันเป็นความจริงที่อากวงเกิดมาพร้อมกับความแข็งแรง และเธอ

 

สามารถสู้กับเด็กสองคนในวัยของเธอได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อมัน

 

มาถึงอารมณ์หุนหันพลันแล่นของเธอ,ความหงุดหงิดและความรัก

 

ของเธอต่อการสู้รบ… พวกมันไม่เป็นความจริงทั้งหมด

 

ผู้คนในชนเผ่ามีทัศนคติที่แตกต่างกันไปของชายและหญิง ถ้า

 

เด็กผู้ชายคนหนึ่งถูกชกจากเด็กผู้หญิง คนอื่นจะพูดว่า “เอ่อ มันก็

 

ไม่ได้สูญเสียอะไรกับการที่เจ้าถูกอัดครั้งหนึ่ง”

 

แต่ถ้าทั้งสองฝ่ายได้สลับข้างกันหละ?

 

มันจะกลายเป็นความอัปยศ! ทำตัวไร้สาระอย่างนั้นได้อย่างไร!

 

หากไม่มีแม้แต่คนอื่นพูดอะไร พ่อแม่ของเด็กชายก็จะสอน

 

บทเรียนให้เขาโดยการตีเขาให้หนักขึ้น

 

เรื่องนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับสุภาพบุรุษหรืออะไรที่คล้าย ๆ กัน นั่น

 

เป็นเรื่องไร้สาระในจิตใจของชนเผ่า ในที่นี้ หมอผีทุกคนได้ให้

 

ความสำคัญกับการปกป้องเด็กผู้หญิง ด้วยเหตุนี้จึงมีความสำคัญ

 

กับอนาคตและการสืบพันธุ์ของชนเผ่า สัดส่วนของผู้ชายและ

 

ผู้หญิงของชนเผ่าไม่เท่ากัน และมีเด็กผู้หญิงเกิดในแต่ละปีน้อย

 

นัก ดังนั้นหมอผีหลายคนตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาทุกคน

 

กังวลมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

 

ถ้ามีชนเผ่าอื่นอยู่ใกล้ ๆ เช่นนั้นพวกหนุ่ม ๆ ก็อาจไปเกี๊ยวพาราสี

 

สาวเจ้าบางส่วนจากเผ่าอื่น ๆ แต่ เผ่าของตัวเองดูเหมือนจะเป็น

 

ชนเผ่าเดียวในภูมิภาคนี้ หากเจ้าแยกคนหนุ่มสาวเหล่านี้ที่มี

 

ความสัมพันธ์กันทางสายเลือด ขณะนี้ มีชายโสดอยู่ในเผ่า

 

ค่อนข้างมาก ถ้าชายชราเค่อไม่ได้รับบาดเจ็บอย่างนั้น บางทีเขา

 

อาจจะมีเด็กๆ ห้อมล้อม

 

นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมนักรบหนุ่มถึงแสดงออกเหมือนนกยูงที่รำ

 

แพนหางของพวกมันเมื่อพวกเขาเดินบนเส้นทางแห่งความรุ่งโรจน์

 

ทุกครั้ง พวกเขาต้องการที่จะแสดงความสามารถในการล่าสัตว์

 

ของพวกเขา

 

เพียงเพราะทัศนคติที่แตกต่างกันของผู้คนที่มีต่อเพศต่างกัน ทุก

 

ครั้งที่ต้องใช้ความรุนแรงเพื่อจัดการกับสถานการณ์ หรือเมื่อมีคน

 

ลุมพวกเขา อากวงจะเป็นคนที่สู้อยู่ด้านหน้า ซึ่งพี่ชายของเธอ ,อา

 

หยาง, ทำหน้าที่เกาะหลังน้องสาวของเขา เขาจะบอกกับเธอว่า

 

“หยุดมัน” และ “ปล่อยมันไป” รวมถึง “ขอโทษด้วย” และ “เธอเป็น

 

คนอารมณ์ร้อน” [ถ้าเจ้ายังไม่เข้าอะนะ พวกเขาเจ้าเล่ห์แสนกล

 

นัก]

 

เช่นเดียวกับตอนนี้ ฝาแฝดมีปัญหากับอีกฝ่าย อาหยางใช้ทั้งขา

 

และแขนของเธอในการต่อสู้ และเธอต้องการที่จะสู้กับพวกเขา

 

อย่างไร้ความปราณี แต่ พี่ชายของเธอกอดเธอไว้ ขณะที่เธอ

 

พยายามหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวกับการเตะคนอื่น

 

แต่ เธอก็ประสบความสำเร็จสองสามครั้ง ถ้าไม่ รอยเท้าทั้งหมดที่

 

อยู่ตามร่างกายของเด็กชายมาจากไหน?

 

อาหยางจับน้องสาวของเขากลับ ดูเหมือนจะทำให้เธอสงบลง แต่

 

เมื่อเด็กคนอื่น ๆ ก้าวออกมาจากกลุ่ม เขาก็ถูกเตะจากอากวง เธอ

 

ทำพลาดไปเพียงแค่ระยะคืบเดียว แต่ก็ยังเหลือรอยเท้าบนเสื้อผ้า

 

หนังสัตว์ของเขา คนๆ นั้นก้าวออกมาอีกครั้ง

 

เป็นความจริงนะหรือที่อาหยางไม่มีสามารถต้องคอยอยู่หลัง

 

น้องสาวของเขา?

 

แม้แต่ผีก็ยังไม่เชื่อ!

 

เด็กสองคนนี้มีความแข็งแรงเท่ากัน ถ้าเขาอยากจะยับยั้งน้องสาว

 

ของเขาก็คงไม่ใช่เรื่องยากนัก

 

ฝาแฝดยังเด็กมาก และพวกเขาไม่ธรรมดาและไม่มีอะไรที่บ่งบอก

 

อย่างเด่นชัดเช่นพ่อแม่ของพวกเขา กลับกัน พวกเขาค่อนข้างมี

 

อารมณ์ขันที่ไม่ดี ถ้าพวกเขาได้เรียนรู้กับดักง่ายๆจากฉาวซวน

 

วันนี้ พวกเขาก็จะใช้มันเพื่อหลอกลวงคนอื่นในวันพรุ่งนี้

 

เมื่อเห็นว่ามีคนที่มีพลังสัญลักษณ์ตื่นขึ้นมากำลังจะก้าวออกมา

 

ฉาวซวนก็รีบเรียกเธอ “กวง,กวง!”

 

ทุกคนมองไปที่เขาจากเสียงเรียก

 

เห็นว่าเป็นฉาวซวน,อากวงยิ้มทันที แม้ว่าเธอจะโกรธเมื่อสักครู่

 

ก่อน เธอ “สะบัด” พี่ชายที่เกาะติดหลังของเธอและวิ่งไปทางฉาว

 

ซวน เธอสวมใส่เสื้อผ้าหลายชั้น พร้อมกับนาฬิกาห้อยไปข้างหลัง

 

เมื่อวิ่ง เธอดูคล้ายกับขนมจีบ

 

อากวงจ้องไปที่ฉาวซวนราวกับว่าเขาเป็นผู้สนับสนุนของเธอ ดึง

 

แขนของฉาวซวนขึ้น เธอกล่าวว่า “พวกเขาข่มขู่ข้า พี่ชายอาซวน!”

 

บางคนที่เพิ่งถูกเตะจากอากวงตกใจอย่างแรงกับข้อกล่าวหาของ

 

เธอ อะไรวะเนี่ย! นี้มันบัดซบโคตรๆ! ทุกคนที่มีตาสามารถ

 

มองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าใครเป็นเหยื่อ!

 

ผู้คนกำลังมองไปที่ฉาวซวนด้วยการแสดงออกที่แตกต่างกันบน

 

ใบหน้าของพวกเขา

 

เด็กบางคนไม่รู้ว่าใครคือฉาวซวน และพวกเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร

 

มากนัก แต่คนที่อายุมากกว่านั้นจะต่างออกไป โดยเฉพาะผู้ที่ตื่น

 

ขึ้นจากพลังพร้อมกับฉาวซวน กับความจริงที่ว่าฉาวซวนมีส่วน

 

ร่วมที่ดีกับชนเผ่า และได้เข้าร่วมกลุ่มล่วงหน้า ตอนนี้เขาได้เรียนรู้

 

จากหมอผี! มันเหมือนมีรัศมีเปล่งประกายที่ส่องสว่างเหนือศีรษะ

 

ของเขา

 

ด้วยเหตุนี้ ถึงแม้ว่าฉาวซวนเป็นคนที่ไม่มีภูมิหลังและเคยอาศัยอยู่

 

ในถ้าเด็กกำพร้า ไม่มีใครในที่นี่หาญกล้าไม่ยินยอมและขอให้เขา

 

ออกไป

 

กู่กำลังยืนอยู่ข้างหลังฝูงชน และเขาก็มีอารมณ์ที่ซับซ้อนมากขึ้น

 

เป็นหนึ่งในเด็กที่มาจากถ้าเด็กกำพร้า เขาเป็นหนึ่งในคนที่ได้รับ

 

การยอมรับนับถือมากขึ้นเมื่อปีที่ผ่านมาในช่วงเวลานี้ แต่ ตอนนี้

 

ทุกคนกำลังพูดถึงฉาวซวน และทุกคนก็ยังคงทำอย่างนั้นมาเป็น

 

เวลานาน

 

มันเป็นเพียงระยะเวลาหนึ่งปี และตอนนี้หลายๆ สิ่งมีการ

 

เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก