Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 113 : การเลือกของซีซาร์

ทันใดนั้นมันก็เงียบลง เจ้าสามารถได้ยินเสียงลมพัดผ่านกอหญ้า

 

ได้อย่างง่ายดาย

 

พวกเขายังไม่ได้ฆ่าหนู เพราะมันจะดีกว่าที่จะรักษาให้หนูอยู่รอด

 

เมื่อตัดไม้หนู หนูกำลังต่อสู้ในขณะที่อยู่ในมือนักรบ ต้นกล้าของ

 

ไม้หนูถูกตัดออก ซึ่งทิ้งจุดสีน้าตาลบนผิวของมันไว้ หลังจากนั้น

 

ประมาณหกเดือน จุดที่ไม่มีขนจะปกคลุมด้วยขนสีเขียวอ่อน

 

เมยให้นักรบที่จับหนูกอหญ้าเฝ้าดูเป้าหมาย นักรบก้มลง วางหนู

 

กอหญ้าลงบนพื้น และปล่อยมัน

 

เหมือนที่ลูกศรถูกปล่อยออกจากเอ็นขึง หนูกอหญ้ารีบพุ่งตัว

 

ออกไปอย่างรวดเร็วหลังจากได้รับอิสรภาพอีกครั้ง

 

หลังจากได้ยินเสียงกรอบแกรบ บริเวณดังกล่าวก็เงียบสงบอีกครั้ง

 

แต่บรรยากาศยังไม่คงอึมทึม

 

ผู้คนไม่รู้สึกถึงสัญญาณของสัตว์ป่าที่โหดร้ายในบริเวณโดยรอบ

 

แต่พวกเขาทั้งหมดรู้สึกว่ามีอันตรายบางอย่างซ่อนอยู่ในที่มืดโดย

 

ที่ไม่มีใครเห็น

 

อีกฝ่ายหนึ่งต้องเก่งในการหลบซ่อน หรือเมยจะรู้สึกถึงการปรากฏ

 

ตัวของมันเร็ว ๆ นี้

 

หนูกอหญ้าตัวนั้นรีบวิ่งไปที่กองหญ้าโดยไม่ลังเล ซึ่งหมายความ

 

ว่ากองหญ้าที่นั่นมีความปลอดภัยมากกว่า

 

ครึ่งหนึ่งของคนในทีมล่าสัตว์มุ่งความสนใจไปในทิศทางตรงกัน

 

ข้ามกับกองหญ้า ขณะที่คนอื่น ๆ เตรียมพร้อมอยู่รอบ ๆ

 

วูบบบบบ~~ หวิวววว ~~

 

มันเหมือนเสียงลมกระโชกแรง

 

อย่างไรก็ตาม มีเพียงสายลมแผ่วเบาและเสียงดังกล่าวไม่สามารถ

 

สร้างขึ้นตามธรรมชาติ

 

ในขณะเดียวกัน ซีซาร์สงเสียงคำราม เสียงคำรามของมันทำให้

 

ประสาทของทุกคนตึงเครียดมากขึ้น

 

วูบบบบบ~~ หวิวววว ~~

 

มีเสียงกระตุ้นเตือนแต่มีเสียงต่า ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างบินมา

 

อย่างเร็ว

 

มันใกล้เข้ามา!

 

ต้นไม้ที่แวดล้อมไม่หนาแน่น และแสงอาทิตย์ได้ส่องประกายให้

 

เห็นทั่วทั้งป่าแล้ว

 

เงาดำเป็นประกายกระพริบอยู่ใต้ดวงอาทิตย์

 

“นั่นไง!”

 

เมยวิ่งไปที่นั่น และในขณะเดียวกัน เงาดำตัวอื่นๆ ก็บินผ่านมา

 

โดยปกติแล้ว สัตว์ทั้งหลายโดยเฉพาะอย่างยิ่งสัตว์ที่ดุร้ายมักจะ

 

เลือกคนที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่มเพื่อท้าทายและฉาวซวนจะเป็นคน

 

แรกที่ได้รับความเดือดร้อน เมื่อปีที่แล้ว เขาได้รับประสบการณ์

 

ตลอดปี และสัญชาตญาณของนักรบคนอื่น ๆ ก็คือการปกป้อง

 

ฉาวซวน เยี่ยมจริงๆ แต่คราวนี้ ตัวนั้นรีบตรงไปหาซีซาร์โดยไม่

 

ลังเลใจ

 

ฉาวซวนกำลังจะไปข้างหน้าด้วยมีดหินของเขาเพื่อสกัดกั้นการ

 

ปะทะกัน แต่ด้วยความประหลาดใจ ซีซาร์พุ่งเป้าไปที่มันแล้ว

 

ในระยะไม่กี่วินาที ซีซาร์ก็รีบเร่งขึ้นและเกือบจะถึงขีดสุดของมัน

 

เหมือนคันธนูยาวที่ถูกขึงให้ตึงเปรี๊ยะและปล่อยออกไป มัน

 

กระโจนตัวเองออกไปร่างของมันพุ่งไปที่สิ่งมีชีวิตที่กำลังจะมาถึง

 

ปัง!

 

ควับ!

 

เสียงของการปะทะกัน และเนื้อถูกเจาะทะลุเสียงดัง

 

ทั้งสองตัวลงบนพื้นดินต่อสู้กันและกัน

 

สิ่งที่พุ่งเข้ามาที่นี่คือสิ่งมีชีวิตที่มีปีกที่ดูเหมือนค้างคาว มีปีกกว้าง

 

ประมาณสองเมตร บางทีมันอาจจะถูกกัดจากซีซาร์เพราะ

 

หลังจากที่มันร่อนลงแล้วก็ไม่สามารถบินขึ้นได้อีก

 

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตดังกล่าวควรออกมาได้เฉพาะในช่วง

 

กลางคืนเท่านั้น ทำไมพวกมันออกมาตอนกลางวัน?

 

เมื่อทั้งสองตัวกำลังสู้กัน ฉาวซวนได้เขวี้ยงหัวหอกมากมายตรงไป

 

ที่สัตว์มีชีวิตที่เหมือนค้างคาว เป็นครั้งแรกที่ซีซาร์เผชิญหน้ากับ

 

ฝ่ายตรงข้ามในป่า ดังนั้นมีโอกาสพลาดสูงมาก มันจึงเป็นเรื่อง

 

ยากที่ซีซาร์จะจัดการกับสถานการณ์นี้เพียงลำพัง มีคราบเลือดอยู่

 

บนร่างของมันแล้ว

 

การโจมตีของหัวหอกทำให้ค้างคาวฟุ้งซ่าน

 

ฟิ้วววว

 

เสียงของผิวเนื้อถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ

 

เลือดพุ่งกระจายออกไป

 

ซีซาร์ตามจริงแล้วฉีกกระชากตรงปีกข้างหนึ่ง

 

มีเสียงแหลมแทบทะลุผ่านแก้วหูของผู้คน และคลื่นเสียงก็ทำให้

 

ผู้คนมึนงง แต่เร็ว ๆ นี้เสียงหยุดทันทีเพราะซีซาร์งับหัวของ

 

ค้างคาว

 

ร่วมกับเสียงคำร้องของซีซาร์ มีเสียงอีกหลายเสียงที่เหมือนเนื้อถูก

 

ฉีกขาด ซีซาร์เพียงแค่หยุดหลังจากที่มันฉีกเนื้อที่เหลือเป็นเศษ

 

ซาก

 

“มาที่นี่ ซีซาร์!”

 

ฉาวซวนก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อตรวจสอบบาดแผลของซี

 

ซาร์ แต่ก่อนที่เขาจะเข้าใกล้มัน ซีซาร์ก็พลางเงยหน้าขึ้นมองไปที่

 

ทางฉาวซวน ถึงแม้ช่วงเวลาที่ผ่านมา มันจ้องไปที่ซากของ

 

ค้างคาว

 

เสียงเรียกของเขาหยุดลงในขณะนั้น เพราะฉาวซวนรู้สึกเหมือนมี

 

ถังน้าเย็นราดลงบนศีรษะของเขา ความรู้สึกเย็นชาที่ไม่เชื่อว่า

 

เป็นไปได้

 

ในขณะนั้น ฉาวซวนกำลังเผชิญกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความ

 

โหดเหี้ยมอย่างรุนแรง สายตาเย็นชาดูเหมือนจะเตรียมไว้สำหรับ

 

การฉีกกระชากทุกสิ่งออกจากกัน

 

มีสี่เขี้ยวที่มีเลือดไหลอยู่ในปากที่อ้าออกของหมาป่า เลือดหยดลง

 

บนขนของมัน

 

ฉาวซวนรู้ในใจว่าความรุนแรงที่เป็นธรรมชาติของซีซาร์ตื่นขึ้นมา

 

ในที่สุด หลังจากที่มันถูกระงับมานานกว่าสองปี

 

ฉาวซวนยังคงระลึกถึงฝูงหมาป่าที่อาศัยอยู่ในป่าที่พวกเขาออก

 

ล่า ซีซาร์มีความคล้ายคลึงกับเหล่านักฆ่าที่มีประสบการณ์

 

แม้ว่าซีซาร์จะใช้เวลาสองปีในเผ่ามาตั้งแต่ยังเป็นลูกหมาตัวน้อย

 

และไม่เคยมีประสบการณ์ในบรรยากาศการฆ่าตายในป่า แม้ว่าซี

 

ซ่าร์จะทำดีกับมนุษย์ในชนเผ่า แต่ธรรมชาติที่รุนแรงของมันยังคง

 

ถูกฝังอยู่ในร่างของมัน สัญชาตญาณกำลังรอเพียงโอกาสที่

 

เหมาะสมที่จะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เช่นเดียวกับภูเขาไฟที่กำลังรอการ

 

ปะทุ ยิ่งนานวันที่มันถูกกดระงับ ยิ่งทวีความรุนแรงที่จะปะทุขึ้น

 

กำลังมองดูซีซ่าร์คืบคลานออกมาจากซากค้างคาวที่ตายแล้ว ฉาว

 

ซวนคว้ามีดหินที่เขามีอยู่ในมือของเขา ถ้าซีซาร์ไม่สามารถ

 

ควบคุมสัญชาตญาณในการฆ่าของมัน และโจมตีใส่ผู้คน ไม่มี

 

นักรบคนใดในทีมล่าสัตว์จะยินยอมให้มันรอดชีวิตได้ ฉาวซวนจะ

 

ให้ซีซาร์พักผ่อนด้วยตัวเอง แทนที่จะปล่อยให้คนอื่นทำหน้าที่

 

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าเขาไม่ผูกพันรักใคร่กับหมาป่าหลังจาก

 

ที่ใช้เวลามากมายร่วมกัน ในสองปีที่ผ่านมา หมาป่าโตขึ้นมาจาก

 

ลูกหมาตัวเล็ก ๆ ที่กลายไปเป็นหมาป่าที่แข็งแรงหล่อเหลามากยิ่ง

 

กว่าฉาวซวนถ้ามันยืนตรง มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นและมีการ

 

แบ่งปันอารมณ์มากมาย

 

บ้านของฉาวซวนเปลี่ยนจากเตียงหญ้าแห้งในถ้าเด็กกำพร้าไป

 

เป็นกระท่อมบริเวณเขตตีนเขา ขณะที่ฉาวซวนติบโตขึ้นจาก

 

เด็กชายตัวน้อยเข้าสู่นักรบ ซีซาร์อยู่กับเขาเสมอ

 

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ ทั้งฉาวซวนและซีซาร์ ผู้ซึ่งอยู่ห่างปากเหว

 

เพียงเล็กน้อย จำเป็นต้องเลือก มีความเป็นไปได้สามประการ

 

ประการแรก ซีซาร์โจมตีคนในกลุ่มล่าสัตว์และฉาวซวนล้มมันด้วย

 

ตัวเอง ประการที่สอง ซีซาร์ปฏิเสธที่จะอยู่ในทีมล่าสัตว์และฉาว

 

ซวนช่วยให้มันไปเห็นแก่ประโยชน์ของสองปีที่พวกเขาใช้เวลาอยู่

 

ด้วยกัน ประการที่สาม ซีซ่าร์ควบคุมสัญชาตญาณการฆ่าของมัน

 

ที่ปะทุออกมาและกลับไปหาฉาวซวน

 

ฉาวซวนใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ถือมีดหินเอาไว้หลังด้านหลังของเขา

 

เพื่อทำท่าทางให้สัญญาณนักรบคนอื่น ๆ ให้เตรียมไว้ให้พร้อมที่

 

จะเข้าสู่การต่อสู้ เขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาควรจะอยู่ตรงนั้น

 

ขณะที่ตัวเขาเองจ้องเขม็งไปที่หมาป่าที่อยู่ห่างจากเขาเพียงสิบ

 

เมตร

 

ซีซาร์ เจ้าจะเลือกอะไร?

 

ในความเป็นจริง นับตั้งแต่ที่เขาตัดสินใจที่จะเอาซีซาร์ออกไปใน

 

ป่า ฉาวซวนได้คาดการ์ณถึงสถานการณ์ดังกล่าว แม้ว่าเขารู้สึก

 

ลังเลที่จะเผชิญหน้ากับมัน ความจริงก็คือการทำอะไรอย่างอื่น

 

มากกว่าการกินอาหารและการนอนหลับในเผ่าที่จะทำให้ในที่สุด

 

คุณค่าของซีซาร์หมดสิ้นไป หมอผีให้ป้ายลวดลายของซีซาร์แก่

 

เขา แต่เขาก็สามารถถอดมันออกได้เช่นกัน ไม่มีสัตว์เลี้ยงแสน

 

สบายที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในเผ่า ซีซ่าร์ต้องการพิสูจน์คุณค่าของ

 

มัน

 

หมาป่ายืนอยู่ที่นั่นหายใจหนักพร้อมกับเลือดในปาก และสายตา

 

บ่งบอกถึงความกระหายเลือดของมัน ร่วมกับลมหายใจของมัน

 

ทุกลมหายใจปล่อยกลิ่นกระหายคาวเลือดของค้างคาวแปลก ๆ

 

อย่างไรก็ตามจ้องมองไปที่ฉาวซวน ความกระหายเลือดค่อยๆจาง

 

หายไป ดวงตาของมันกลับมากระจ่างใสอีกครั้ง

 

เลียเลือดที่ปากของมัน ซีซาร์เงยหน้าขึ้นมองไปที่ฉาวซวนและเดิน

 

เข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ

 

“อาซวน … ” แลงกาได้แต่เตือนเขา พวกเขากลัวมากจาก

 

พฤติกรรมของซีซาร์ก่อนหน้านี้

 

เมื่อพวกเขาอยู่ในเผ่า ผู้คนกล่าวว่าซีซาร์เป็นหมาป่าที่ถูกทำให้

 

เชื่องแล้ว ซึ่งหมายความว่ามันเป็นแค่ขยะไร้ค่า บางคนอาจ

 

แนะนำว่าซีซาร์ควรจะถูกหั่นออกเป็นชิ้น ๆ เหมือนอาหาร แต่ สิ่งนี้

 

คืออะไร เมื่อซีซาร์มีพฤติกรรมแบบนั้น?

 

ถูกทำให้เชื่อง บัดซบเอ้ย! ความกระหายเลือดอย่างเย็นชาที่

 

ด้านหลังแลงกา เขาพยายามอย่างยากลำบากจริงๆ ที่จะไม่โยน

 

หอกยาวไปที่ซีซาร์

 

ขยะ? สัตว์ประหลาดตัวนี้ปีกของมันฉีกขาดออกเพราะหมาป่า!

 

ขยะอะไรที่ทำได้แบบนี้?!

 

แน่นอน สัตว์ก็ย่อมเป็นสัตว์ และการฆ่าเป็ฯสัญชาตญาณอยู่ใน

 

สายเลือด

 

ฉาวซวนโบกมือให้ทุกคนอีกครั้ง โดยใช้มือเปล่าจากด้านหลังเพื่อ

 

บอกแลงกาและคนอื่น ๆ ไม่ให้ทำอะไรตอนนี้

 

ซีซาร์ยกเท้าขึ้นเดินช้าๆ ไปทางฉาวซวน อุ้งเท้าของมันยังคงเปื้อน

 

เลือด และย่างก้าวที่เดินของมัน มันได้ทิ้งรอยเลือดไว้บนพื้น มี

 

คราบเลือดบนร่างของมันเช่นเดียวกับที่มันได้ฉีกปีกของค้างคาว

 

ซึ่งทำให้มันดูดุร้ายมากขึ้น

 

แปดเมตร … ห้าเมตร … สามเมตร …

 

ฉาวซวนเฝ้ามองหมาป่าเข้ามใกล้ และเขามองไปที่หมาป่าอย่าง

 

สงบ แต่ลึกลงไปภายในเขารู้ว่าหัวใจของเขากำลังเต้นระรัว ฉาว

 

ซวนถอนมือที่ว่างเปล่าของเขาออก แต่ยังถือมีดหินมีอีกมือหนึ่ง

 

เขาเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่ซีซาร์ตัดสินใจเลือก

 

ซีซาร์ได้หายใจเข้าอย่างแรงและเดินไปทางฉาวซวนทีละก้าว มัน

 

มองไปที่นักรบตัวน้อย และจากนั้นก็วางศีรษะลง ราวกับว่ามันรู้

 

ว่ามันซุกซนเกินไป อย่างนุ่มนวล เขาเกาหูและลูบหัวด้วยฝ่ามือ

 

ของฉาวซวน

 

ในขณะที่ฝ่ามือของเขาถึงหัวของหมาป่า ฉาวซวนหายใจเข้ายาว

 

และเขาก็ลดมืออีกข้างหนึ่งพร้อมกับมีดหิน

 

เช่นเดียวกับที่ปกติ เมื่อซีซาร์ประสบความสำเร็จในงานอย่าง

 

ราบรื่นหรือทำในสิ่งที่ถูกต้องฉาวซวนจะลูบหัวของซีซาร์และพูดว่า

 

“เด็กดี”

 

หัวของซีซาร์เขย่าเล็กน้อยพร้อมกับมือของฉาวซวน มันยังเลียมือ

 

ฉาวซวนซึ่งทำให้เลือดค้างคาวเลอะฝ่ามือ

 

“มันปกติดีใช่ไหม เอ่อ ตอนนี้ อาซวน?” แลงกาตะโกนถามเบาๆ

 

ซีซาร์ดูเหมือนปกติแล้วตอนนี้ แต่ฉากก่อนหน้านี้ถูกประทับลงใน

 

ใจของเขา เขายังคงกลัวที่จะเข้าใกล้หมาป่า นอกจากนี้ เขายัง

 

ไม่ได้ลดหอกยาวในมือของเขา

 

“ดี ตอนนี้” ฉาวซวนรู้ว่าคนอื่น ๆ ในกลุ่มล่าสัตว์จะยังคง

 

ระแวดระวังตัวกับซีซาร์ไปอีกนาน แต่ สิ่งที่จะได้รับกลับมามันดี

 

กว่ามาก

 

หลังประสบการณ์นี้ ซีซาร์ได้สัญชาตญาณธรรมชาติของมัน

 

กลับมา และมันก็สามารถควบคุมตัวได้ นั่นเป็นสิ่งที่ดี

 

ดึงซีซาร์ออก ฉาวซวนตรวจสอบบาดแผลและรอยกรงเล็บบนร่าง

 

ของมันอย่างรอบคอบ เขาหยิบผงสมุนไพรบางอย่างที่ตัวเองทำ

 

เพื่อรักษาแผล และนำไปใช้กับด้านหลังของซีซาร์เพื่อดูว่าพวกมัน

 

ทำงานกับสัตว์หรือไม่

 

แลงกาและคนอื่น ๆ เดินเข้ามาใกล้เพียงเพื่อดูค้างคาวที่ตาย

 

หลังจากที่ฉาวซวนจับซีซาร์ไว้

 

ค้างคาวอีกตัวหนึ่งถูกฆ่าจากเมย และมันตัวใหญ่กว่าตัวที่ซีซาร์

 

จัดการ มีเล็บที่แหลมคมและยาวมาก ถ้ามันเป็นฝ่ายตรงข้ามของ

 

ซีซ่าร์ บางทีซีซาร์จะได้รับบาดเจ็บมากขึ้นในตอนนี้

 

ทำไมสิ่งดังกล่าวถึงออกมาในช่วงกลางวัน นักรบรุ่นพี่ในกลุ่มล่า

 

สัตว์ได้แต่สงสัย

 

“บางทีมันอาจจะเป็นสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันเหมือนหนาม

 

พายุทมิฬเมื่อปีที่แล้ว? พวกมันออกมาในระหว่างวัน ” มีคนคาด

 

เดา

 

“ไม่ใช่ มันไม่เหมือนกัน” เมยส่ายหัว “หนามพายุทมิฬออกมาตอน

 

กลางวันเพราะต้องการแก้แค้นเรา แต่ สิ่งเหล่านี้คือตัวอะไร?

 

ด้วยประสบการณ์การล่าสัตว์มานานหลายปี ข้ากล้าบอกว่าเป็น

 

เรื่องที่เกิดได้ยากมาก ”

 

ทุกคนตกอยู่ในความเงียบ

 

ในความเป็นจริง พวกเขาก็ไม่ได้กลัวสิ่งมีชีวิตทั้งหมด เช่นที่พวก

 

เขาไม่ค่อยกังวลมากนักในป่าแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขากังวล

 

ว่าบางอย่างอาจอยู่เบื้องหลังสถานการณ์เช่นนี้ ทุกสถานการณ์ที่

 

ผิดปกติอาจเป็นสัญญาณสำคัญบางอย่าง

 

เมื่อความเงียบเข้ามา ทุกคนก็ได้ยินเสียงนกหวีด

 

ทุกคนในกลุ่มล่าสัตว์ของพวกเขาอยู่ที่นั่น และไม่มีใครเคยเป่า

 

นกหวีดเลย เห็นได้ชัดว่า เสียงนกหวีดไม่ได้มาจากพวกเขา คน

 

จากกลุ่มล่าสัตว์อื่นทำเสียงนั้น

 

“เจ้าควรจะอยู่ที่นี่ เราจะไปตรวจสอบ” เมยพานักรบไม่กี่คนไปกับ

 

เขา พวกเขารีบวิ่งไปทางต้นกำเนิดของเสียงนกหวีด

 

ในไม่ช้า เมยนำคนห้าคนกลับมา และนักรบทั้งห้าคนได้รับ

 

บาดเจ็บทั้งหมด พร้อมกับอาการบาดเจ็บต่างกัน

 

เป็นกลุ่มล่าสัตว์ที่มีเส้นทางการล่าสัตว์ที่คล้ายคลึงกัน ปีที่ผ่านมา

 

เมื่อฉาวซวนและเหมาถูกไล่ล่าจากหนามพายุทมิฬ เมยหันไปขอ

 

ความช่วยเหลือจากพวกเขา

 

เห็นค้างคาวตายที่เมยฆ่านอนอยู่บนพื้น นักรบคนแรกในห้าคน

 

ตกใจ “เจ้าก็เผชิญหน้ากับมัน?”

 

“นี่ไม่ใช่เพียงตัวเดียว เราได้พบพวกมันสองตัว ” แลงกาและคนอื่น

 

ๆ ก้าวไปด้านข้างเพื่อแสดงให้เห็นอีกหนึ่งตัวที่ถูกล้มจากซีซาร์

 

“ดังนั้น ดูเหมือนว่าเจ้าได้พบกับพวกมันเช่นกัน?” เมยมองคนที่

 

บาดเจ็บ

 

นักรบคนนั้นถอนหายใจลึก ๆ “ใช่ ข้าสงสัยว่าทำไม พวกมันควร

 

จะออกมาเฉพาะในช่วงกลางคืน แต่ตอนนี้คือเวลากลางวัน กลุ่ม

 

ล่าสัตว์ของเราถูกโจมตีจากพวกมันหลายครั้ง … โอ้! ใช่ เรามาที่นี่

 

เพื่อขอความช่วยเหลือจากเจ้า ”

 

นักรบมองไปที่ฉาวซวนและซีซาร์ ซึ่งนอนอยู่ข้างๆ เท้าของฉาว

 

ซวนอย่างสงบ “มีคนบอกว่าหมาป่าของเจ้าสามารถติดตามสิ่ง

 

ต่างๆ ด้จากการดมกลิ่น?”

 

เมยไม่ได้ตอบ เขามองไปที่ฉาวซวนเช่นกัน

 

ฉาวซวนพยักหน้า “ใช่”

 

“เมื่อสักครู่นี้ มันจับหนูกอหญ้า!” แลงกาบอก แม้ว่าเขาจะยังคง

 

ตื่นตัวกับซีซาร์ แต่ก็ไม่สามารถหยุดเขาจากการโอ้อวดกับนักรบ

 

ในกลุ่มล่าสัตว์อื่นได้ เมื่อพวกเขากำลังมุ่งหน้าออกจากเผ่า พวก

 

เขาได้รับการเยาะเย้ยจากกลุ่มล่าสัตว์อื่นอีกมากมาย

 

“เราต้องการยืมมัน เพื่อช่วยในสถานการ์ณตอนนี้ ” ชายคนนั้นพูด

 

ไม่สนใจน้าเสียงของแลงกา

 

“เพื่ออะไร?” เมยถามi

 

“เพื่อช่วยให้เราหาคน”