Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 128 : การแกะสลักและสร้างตราประทับ

แสงจากพระอาทิตย์จางหายไป และพระจันทร์ทั้งสองดวงก็โผล่

 

ขึ้นเหนือป่า

 

บางตัวออกหากินเวลากลางคืนเริ่มออกล่า ขณะที่นกส่วนใหญ่บิน

 

กลับไปที่รังของพวกมัน

 

ด้านบนกิ่งไม้ที่ฉาวซวนอยู่ มีรังมากมาย แต่เขาก็หลีกเลี่ยงการ

 

กระตุ้นนกเหล่านั้น

 

นกเหล่านี้ดูไม่ใหญ่จนดูน่าสนใจ แต่ในความเป็นจริง พวกมัน

 

อันตรายมาก เพราะพวกมันรวมกันเป็นฝูงเพื่อล่าเหยื่อสัตว์ที่

 

ได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเพิ่งตาย

 

เนื่องจากการต่อสู้ระหว่าฝูงนก นกจึงตกลงมาจากรังของมันไปยัง

 

จุดที่ฉาวซวนยืนอยู่

 

หันกลับไปและสะบัดปีกของมัน นกมองไปที่ฉาวซวน

 

ในเวลากลางคืน สายตาไม่ดีเท่าไหร่ แต่การรับรู้กลิ่นดีพอที่จะหา

 

กลิ่นของเลือดของซีซาร์และมันก็รู้ว่าซีซาร์นั้นอ่อนแอ

 

นกกำลังจะบินกลับไปที่รังของมัน แต่เปลี่ยนความคิดที่จะรีบเร่ง

 

ไปทางซีซาร์ปากเผยให้เห็นความหนาแน่นของฟันที่แหลมคม

 

ปากของมันมีขอบเหมือนใบเลื่อยช่วยขูดชิ้นเนื้อด้วยการกัด

 

เมื่อนกบินผ่านไป ฉาวซวนก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและแทง

 

นกด้วยมีดหินในมือขวาของเขาอย่างรวดเร็ว

 

นกรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากจากกลิ่นเลือดโดยละเลยที่จะสนใจฉาว

 

ซวน ทันใดนั้นความตายก็มาเยือน

 

ครู่ต่อมา มันถูกแทงด้วยมีดหินของฉาวซวน

 

ฉาวซวนไม่ได้มองนกอีกต่อไปและโยนมีดหินกับนกไปที่ลำต้น

 

ต้นไม้

 

บนลำต้น มีโพลงที่เปล่งแสงสีเขียวกะพริบ

 

เมื่อฉาวซวนขว้างนกไปที่ลำต้น หลายปากก็ปรากฏตัวขึ้นทันทีที่

 

โพลงต้นไม้ กลืนนกลงไปและจากนั้นถอยกลับลงไปในหลุม แสงสี

 

เขียวกระพริบต่อเนื่องเพื่อดึงดูดแมลงกลางคืนบางตัว และ

 

จากนั้นก็เปิดปากกินพวกมัน

 

นั่นคือแมลงชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ในต้นไม้ พวกมันมองไม่ต่างจาก

 

แมลงอื่น ๆ ในเวลากลางวัน แต่ในเวลากลางคืนพวกมันเปล่งแสง

 

เพื่อล่อเหยื่อของพวกมัน

 

นกจำนวนมากบนต้นไม้ยังคงจ้องมองที่ซีซาร์ ถ้าซีซาร์ถูกทิ้งไว้

 

ตามลำพังที่นี่ มันจะถูกกินและกระดูกจะถูกทิ้งไว้ภายในเวลา

 

เพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น นกเหล่านี้ไม่ได้หากินในเวลากลางคืน แต่

 

ยังคงสามารถจับและกินเหยื่อของพวกมัน พวกมันจะไม่พลาด

 

สัตว์ที่อ่อนแอใด ๆ

 

ฉาวซวนตื่นตัว เพราะในป่ามัน มันเป็นเพียงเล็กน้อยที่จะ

 

ปลอดภัยสำหรับพวกเขาที่จะอยู่บนต้นไม้ในยามค่าคืน บนต้นไม้

 

ยังคงมีอันตรายอยู่มาก ดังนั้นเขาต้องระวังตัว

 

เมื่อฉาวซวนกำลังมองหาเถาวัลย์เหนียวบางต้นที่จะทำเปล

 

สักหลาด เขาก็พบว่ามีสมุนไพรเพียงไม่กี่ชนิดที่ใช้รักษาซีซาร์ แต่

 

พวกมันก็ไม่มีประสิทธิภาพ เมื่อเวลาเดินไปเรื่อยๆ ซีซาร์ก็แย่ลง

 

เรื่อย ๆ

 

อย่าลืมว่า ซีซาร์ไม่ใช่นักรบที่จะมีสัญลักษณ์ภายในกาย ถ้ามันมี

 

ความยืดหยุ่นของนักรบ มันจะสามารถอยู่รอดได้อีกสักระยะ

 

นักรบมีความสามารถในการรักษาตัวเอง ซึ่งช่วยให้พวกเขามีชีวิต

 

อยู่ได้นานขึ้นเพื่อที่พวกเขาจะถูกส่งกลับไปยังเผ่า

 

อย่างไรก็ตาม ซีซาร์เป็นแค่หมาป่าธรรมดาและสถานการณ์โดย

 

ธรรมชาติของมันระบุว่ามันไม่สามารถกลายเป็นสัตว์ร้ายหรือสัตว์

 

ที่ดุร้ายในเวลาอันสั้น ในแง่ของคุณภาพร่างกาย มันเลวร้ายยิ่ง

 

กว่าหมาป่าของหมาป่าฝูงใหม่

 

ความสามารถในการรักษาของมันมีจำกัด ซึ่งฉาวซวนไม่สามารถ

 

เปลี่ยนแปลงได้

 

คิดถึงเรื่องนี้ ฉาวซวนถอนหายใจด้วยความเสียใจ อย่าลืมว่า เขา

 

เลี้ยงซีซาร์ตั้งแต่เขามาถึงโลกนี้

 

เป็นเวลากว่าสองปี …

 

ทันใดนั้นความคิดก็ฟาดไปที่สมองของฉาวซวน

 

ความสามารถในการรักษา?

 

ใช่แล้ว ความสามารถในการรักษา!

 

มันเป็นไปได้ที่จะปรับปรุงความสามารถในการรักษาของซีซาร์

 

ตราบเท่าที่ซีซาร์สามารถกลายเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายจากสัตว์

 

ธรรมดา แม้ว่ามันจะล้มเหลวที่จะกลายเป็นสัตว์ที่ดุร้าย แต่มันก็

 

จะมีชีวิตรอดต่อไปอีกสักเล็กน้อยด้วยความสามารถในการรักษา

 

ที่เพิ่มขึ้น

 

วิธีที่จะทำให้ซีซาร์เป็นสัตว์ที่ดุร้ายในระยะเวลาสั้น ๆ คือการลงมือ

 

แกะสลักและการสร้างตราประทับที่ลึกซึ้ง ที่บันทึกไว้ในชุดบันทึก

 

โบราณ!

 

จากคำพูดเดิมๆ การใช้งานแกะสลักและการสร้างตราประทับที่

 

ลึกซึ้ง มีข้อกำหนดที่เข้มงวด ซีซาร์ได้พบกับความต้องการ

 

บางอย่าง: ประการแรก มันสามารถติดตามกลุ่มล่าสัตว์ได้ และ

 

ประการที่สอง มันก็จงรักภักดี ถึงแม้ซีซาร์จะไม่สามารถ

 

ตอบสนองความต้องการทั้งหมดของบรรพบุรุษ แต่ฉาวซวนก็ยัง

 

ตัดสินใจที่จะลอง

 

ฉาวซวนไม่แน่ใจว่าการแกะสลักและการสร้างตราประทับที่ลึกซึ้ง

 

จะทำงานหรือไม่ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำไมเขาไม่บังคับทำมันกับตัวซี

 

ซาร์ก่อน แต่ตอนนี้ นอกเหนือจากวิธีนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่น

 

ถ้าเขาพยายาม เขาอาจประสบความสำเร็จหรือล้มเหลว ถ้าเขา

 

ล้มเหลวซีซาร์จะไม่เห็นดวงตะวันในวันพรุ่ง ถ้าไม่เช่นนั้นซีซ่าร์จะ

 

มีชีวิตรอด

 

ถ้าเขาไม่ลอง ซีซาร์จะตายอย่างไม่ต้องสงสัย

 

“เฮ้ คู่หู” ฉาวซวนสัมผัสหัวของซีซาร์และบอกว่า “มีวิธีที่อาจช่วย

 

เจ้าได้ หากมันสำเร็จ เจ้าจะเริ่มมีพลังมากขึ้น และแม้แต่

 

กลายเป็นสัตว์ที่ดุร้าย มิฉะนั้น เจ้าจะต้องบอกลากับโลกนี้ ”

 

ซีซาร์เปิดตาของมัน และต้องการที่จะสัมผัสมือของฉาวซวน ด้วย

 

จมูกของมัน แต่ตอนนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน มันเพียงมองไปที่ฉาว

 

ซวน

 

กิ่งไม้กำลังโบกไหวไปตามสายลมยามค่าคืนที่เงียบสงัด และ

 

จันทร์เสี้ยวที่สาดแสงผ่านช่องว่างของใบไม้สะท้อนอยู่ในดวงตา

 

ของซีซาร์ แสงทำให้ดวงตาหมาป่าคู่นี้ดูน่ากลัวสักเล็กน้อยเหมือน

 

ไฟกระพริบสองดวง ในป่า ดวงตาของสัตว์หลายตัวมีลักษณะ

 

เช่นนี้ในเวลากลางคืน

 

ฉาวซวนไม่กลัว และยกมือขึ้นลูบหัวของซีซาร์

 

“เยี่ยมมาก เจ้าเห็นด้วย ลุงเค่อยังคงรออยู่ที่บ้านรอเจ้าอยู่และลูก

 

ๆ หลาย ๆ ตัวในเผ่ากำลังรอให้เจ้าสอน หากไม่มีเจ้า เจ้าตัวเล็ก

 

เหล่านั้นอาจจะถูกปรุงสุกเร็ว ๆ นี้ หมาป่าที่ทำลายล้างฝูงของเจ้า

 

ยังมีชีวิตอยู่ และเจ้ายังไม่ต้องการที่จะแก้แค้นหรือ? ”

 

การแกะสลักและการสร้างตราประทับที่ลึกซึ้งขึ้นอยู่กับความ

 

ต้องการของผู้กระทำและผู้รับ ถ้าผู้รับยินดีที่จะยอมรับ ความ

 

เป็นไปได้ที่จะประสบความสำเร็จจะมีมากกว่า มิฉะนั้น ความ

 

เป็นไปได้ของความล้มเหลวก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าจะได้ผลดี แต่

 

ก็อาจก่อให้เกิดสัตว์ร้ายที่โหดเหี้ยม นั่นคือเหตุผลที่บรรพบุรุษ

 

ต้องการเลือกตัวที่ซื่อสัตย์

 

สถานะปัจจุบันของซีซาร์ไม่เหมาะที่จะทำการแกะสลักและสร้าง

 

ตราประทับที่ลึกซึ้ง เพื่อที่จะทำให้โอกาสในการประสบ

 

ความสำเร็จมีมากยิ่งขึ้น ฉาวซวนได้กระตุ้นความปรารถนาของ

 

มันเพื่อที่จะมีชีวิตรอด

 

ศักยภาพในสถานการณ์ที่หมดหวังไม่สามารถคาดเดาได้ นั่นเป็น

 

เหตุผลที่มีคำพูดบางอย่างเช่นการต่อสู้ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง

 

และการเกิดใหม่จากกองขี้เถ้า

 

หลังจากพูดคุยกับซีซาร์แล้วสักครู่ ฉาวซวนไม่ลังเลที่จะลงมือ เขา

 

ควรเริ่มต้นตอนนี้ ขณะที่ซีซาร์ยังคงใส่ใจ

 

เขาทำรั้วง่ายๆ ด้วยหวายเพื่อป้องกันการแทรกแซงของสัตว์ขนาด

 

เล็กอื่น ๆ

 

ฉาวซวนไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงของฝีมือการแกะสลักและการ

 

สร้างตราประทับจะนำมาซึ่งผลอะไรในท้ายที่สุด แต่เขาก็เต็มใจที่

 

จะเสี่ยงกับโอกาสที่มีอยู่ในมือครั้งนี้

 

ฉาวซวนจับมีดหินไว้ในมือซ้ายและจากนั้นก้มตัวลงยกมือไป

 

ข้างหน้าซีซาร์

 

หลังจากนึกถึงบันทึกในชุดบันทึกโบราณอย่างรอบคอบ และ

 

เช่นเดียวกันกับการปฏิบัติตามปกติของเขา ฉาวซวนเริ่มที่จะ

 

ระดมพลังแห่งการสืบทอดในร่างกายของเขา

 

ในจิตสำนึกของเขา จากด้านล่างของเปลวไฟสัญลักษณ์ไปที่เขา

 

ทั้งสอง,เปลวไฟสีฟ้าค่อยๆ ลุกโชนเพิ่มขึ้น ร่องรอยของเปลวไฟสี

 

ฟ้าแยกตัวออกมา

 

ในเวลาเดียวกัน ใต้ฝ่ามือขวาของฉาวซวน เส้นใยสีฟ้าเริ่มก่อตัว

 

ขึ้นเป็นเขาสองเขา เขาทั้งสองไม่ใช่แบบสองมิติ แต่เป็นรูปทรง

 

สามมิติ พวกมันมีขนาดเล็กกว่าหลุมเปลวไฟในเผ่า มันเป็นขนาด

 

เท่าผลของวอลนัท

 

ทั้งสองเขาค่อยๆ เกิดขึ้น เมื่อภาพเหล่านี้ปรากฎเป็นภาพที่ชัดเจน

 

เปลวไฟสีฟ้าก็เริ่มล้อมรอบพวกมัน และเมื่อจบเปลวไฟสีฟ้า,เปลว

 

ไฟสีแดงเริ่มปรากฏขึ้น

 

ในระหว่างกระบวนการนี้ ฉาวซวนไม่กล้าที่จะประมาทและทำ

 

ผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย ซึ่งอาจทำให้เกิดความล้มเหลวในการ

 

แกะสลักและการสร้างตราประทับและรูปทรงสัญลักษณ์จะแตก

 

กระจาย เมื่อเปลวไฟสีแดงปรากฏตัวขึ้นและมั่นคงแล้ว ฉาวซวน

 

รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยซึ่งพิสูจน์ให้เห็นถึงการก่อตัวของสัญลักษณ์

 

ด้วยพลังแห่งการสืบทอด แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

 

หลังจากขั้นตอนการแกะสลักเสร็จสิ้นแล้ว ฉาวซวนเริ่มขั้นตอน

 

‘สร้างตราประทับ’

 

หลังจากประสบความสำเร็จในการแกะสลักสัญลักษณ์ ฉาวซวน

 

ได้ย้ายฝ่ามือไปวางบนหน้าผากของซีซาร์

 

สัญลักษณ์ย้ายไปพร้อมกับมือของฉาวซวน เมื่อเขาสัมผัสกับซี

 

ซาร์ มันไม่ได้ประทับลงบนตัวซีซาร์ทันที แม้ว่าฉาวซวนรู้สึกถึงแรง

 

ต้านทานในมือของเขา แต่เขาก็ไม่ต้องกังวลเพราะมันถูกบันทึกไว้

 

ในชุดบันทึกโบราณว่าจะมีแรงต้านทานในขั้นตอนของการสร้าง

 

ตามประทับ อย่าลืมว่า ซีซาร์ไม่ได้เป็นสมาชิกคนหนึ่งของเผ่านี้

 

และมันไม่ใช่มนุษย์ ด้วยเหตุนี้เองจึงมีแรงต้านทานอยู่บ้าง

 

โดยไม่หยุดชะงัก ฉาวซวนยังคงสร้างตราประทับสัญลักษณ์อย่าง

 

ช้าๆ เขาควรประทับตราอย่างไม่เร็วเกินไปหรือช้าเกินไป ความเร็ว

 

ต้องถูกควบคุมตามสัญชาตญาณของเขา เพราะมันไม่ได้ถูก

 

บันทึกไว้ในชุดบันทึกโบราณ

 

ขณะที่ฝ่ามือของฉาวซวนคว่าลง สัญลักษณ์พร้อมเขาทั้งสองก็

 

ค่อยๆ ประทับลงไปอย่างช้าๆ ลงในหัวของซีซาร์

 

ด้วยฝ่ามือของเขาติดอยู่กับหัวของซีซาร์ ฉาวซวนเสร็จสิ้นการ

 

สร้างตราประทับ แต่ไม่ได้ดึงมือของเขาออกทันที เขาช่วยนำ

 

ทางการไหลของพลังสัญลักษณ์ภายในร่างซีซาร์

 

ซีซาร์ยังคงใส่ใจและเริ่มปฏิบัติตามคำแนะนำของฉาวซวน

 

เพื่อระดมพลังฉุกเฉินนี้

 

มันรู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร มันรู้สึกว่านี้เป็นช่วงพิธีกรรมของชนเผ่าเมื่อ

 

สิ้นฤดูหนาวทุกๆ ปี มันกลัวจนต้องหลีกเลี่ยงเมื่อสองครั้งก่อน แต่

 

ตอนนี้มันได้พบอย่างใกล้ชิดและคุ้นเคย

 

เมื่อจิตสำนึกของซีซาร์เริ่มมีสติหนุนนำแล้ว ฉาวซวนก็ถอนมือ

 

ออก

 

เขาเช็ดเหงื่อออกที่หน้าผาก และกวาดสายตาไปรอบ ๆ หากมีสัตว์

 

ร้ายหรือสัตว์ป่าที่ดุร้ายโจมตีพวกเขา พวกมันจะพบแต่ความตาย

 

โชคดีที่สัตว์ทั้งหลายไม่มีการกระทำอะไร

 

เมื่อมองไปที่ซีซาร์ที่นอนอยู่บนกิ่งไม้ ฉาวซวนรู้ว่านั่นคือสิ่งที่เขา

 

สามารถทำได้สำหรับกระบวนการทั้งหมด ส่วนที่เหลือขึ้นอยู่กับ

 

ตัวซีซาร์เอง ถ้ามันสามารถควบคุมและยอมรับความสามารถนี้

 

มันจะประสบความสำเร็จ มิฉะนั้น มันจะตายเพราะอาการ

 

บาดเจ็บสาหัสเร็ว ๆ นี้

 

ไม่นาน ฉาวซวนพบว่าซีซาร์สั่นขึ้นและรุนแรงมากขึ้น ร่างกายของ

 

มันเริ่มหดตัว

 

แอ๊ค!

 

ซีซาร์กระอักเลือดออกและเลือดไหลทั่วตัวฉาวซวน

 

กาก้า!

 

กาก้า!

 

ด้วยการระเบิกของกระดูกดังกร๊อบแกร๊บ ซีซาร์พองตัวขึ้นขณะที่

 

มันได้รับการสนับสนุนจากกระดูกของมัน ขนของมันดูราวกับว่า

 

ถูกยึดติดกับกระดูกเพื่อทำให้มันดูผอมลง

 

“เกิดอะไรขึ้น?”

 

ฉาวซวนมองไปที่การเปลี่ยนแปลงนี้ด้วยความตกใจอย่างมาก

 

การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในชุดบันทึกโบราณ ซึ่ง

 

กล่าวไว้เพียงว่าหลังจากการผสานสุนัขล่าเนื้อและสัญลักษณ์

 

สุนัขจะเติบโตเป็นสัตว์ที่แข็งแรงกว่าสัตว์อื่น ๆ และแม้กระทั่ง

 

กลายเป็นสัตว์ร้ายที่ดุร้ายในช่วงเวลาสั้น ๆ ระยะเวลาสั้น ๆ ไม่ได้

 

หมายถึงหลายนาทีหรือหลายชั่วโมง แต่นับสิบวัน!

 

แต่ตอนนี้ เพียงไม่กี่นาทีหลังจากที่การแกะสลักได้ลงมือไป ซีซาร์ก็

 

เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง

 

ฉาวซวนไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปเหมือนสิ่งที่บรรพบุรุษได้กล่าวไว้

 

เพราะไม่มีบันทึกในรายละเอียด

 

ฉาวซวนได้ให้ความสนใจกับสภาพของซีซาร์ ซึ่งกระดูกที่หักได้

 

เปลี่ยนรูปร่างใหม่และมีขนาดใหญ่ขึ้น บาดแผลร้ายแรงทั้งสอง

 

ของมันได้หยุดการไหลเวียนเลือด เจ้าสามารถเห็นกระดูกอยู่ใน

 

บาดแผล

 

แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงของมันจะไปไกลเกินกว่าความคาดหวัง

 

ของฉาวซวน และแตกต่างจากบันทึกในชุดบันทึกโบราณ ฉาว

 

ซวนรู้สึกว่าซีซาร์มีชีวิตชีวามากขึ้น การเปลี่ยนแปลงของความมี

 

ชีวิตชีวาของมันไม่ชัดเจนเท่าที่ปรากฏออกมา แต่การ

 

เปลี่ยนแปลงดังกล่าวเป็นสัญญาณที่ดีจริงๆ

 

นกที่อยู่ข้างบนนั้นจ้องมองที่ฉาวซวนและซีซาร์ และรอคอยโอกาส

 

ที่จะโจมตีพวกเขา ได้ถอยกลับไปยังรังของพวกมัน พวกมันมอง

 

ไม่เห็นด้านล่างอีกต่อไป และพวกมันทั้งหมดก็กลายเป็นขี้ขลาด

 

เหมือนนกกระทา

 

ในโพลงต้นไม้ แมลงต้นไม้ที่เปล่งแสงสีเขียวได้ปีนเข้าไปด้านใน

 

ลึกและจากแสงสว่างก็เริ่มกลายเป็นซีดจาง