Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 130 : จ่าฝูงหมาป่า

วันก่อนเมื่อวานนี้ ซีซาร์ได้ปะทะล้มเหลวกับกวางยักษ์แก่ขนาด

 

ใหญ่ แต่วันนี้มันสามารถเหวี่ยงตัวที่ยังหนุ่มลงบนพื้นดิน

 

ความเร็วและพลังของมันที่แสดงให้เห็นในตอนนี้ยิ่งกว่าเมื่อสอง

 

วันก่อน

 

อาา!

 

กวางยักษ์ไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไปหลังจากได้ยินเสียงกร๊อบที่ดัง

 

ชัดเจน

 

ซีซาร์คลายลำคอกวางแล้วหายใจเข้า เลือดของกวางก็ไหลออก

 

จากเขี้ยวของมันขณะที่วิ่งบนพื้น เนื่องจากการล่ากวางของมัน

 

ดวงตาของซีซาร์ยังคงเต็มไปด้วยความรุนแรง และยังดูเหมือนจะ

 

ตื่นเต้นมาก

 

มองไปที่ซีซาร์ แลงกาและคนอื่น ๆ ก็ไม่กล้าพูดอะไร นับประสา

 

อะไรกับการสั่งให้มันขับไล่กวางที่แตกฝูง

 

แม้ว่าซีซาร์จะเคลื่อนไหวอย่างไม่ยากลำบาก แต่มันยังคงอ่อนแอ

 

เล็กน้อย หลังจากหายใจแล้ว มันก็เปิดปากเพื่อกัดลำคอของกวาง

 

อีกครั้ง และจากนั้นก็ลากมันไปหา ฉาวซวน

 

เมยและคนอื่น ๆ มองฉากนี้ด้วยความกลัว

 

มันเพิ่งโยนกวางลงบนพื้น และตอนนี้มันกำลังทำอะไรอยู่? แม้ว่า

 

ซีซาร์จะใหญ่กว่าเดิม แต่เมื่อเทียบกับกวางยักษ์โตเต็มวัย มัน

 

ยังคงเล็กมาก แต่ในขณะนี้ มันกำลังลากกวางไปที่ฉาวซวน ทีละ

 

ก้าวๆ

 

จากความเร็วและพลังของซีซาร์ที่ได้แสดงให้เห็นในขณะนี้ เมย

 

และคนอื่น ๆ มองไปที่อีกฝ่ายหนึ่งและสรุปได้ว่า

 

มันกลายเป็นสัตว์ร้ายที่ดุร้าย!

 

บางทีมันอาจจะด้อยกว่าสัตว์ร้ายที่ดุร้ายเหมือนหมูป่าสี่เขี้ยว แต่

 

มันก็ยังคงเป็นสัตว์ร้ายที่ดุร้าย

 

เมยและคนอื่น ๆ รู้ว่าซีซาร์ไม่ได้เป็นอันตราย แต่มองไปที่มันที่

 

กำลังลากกวาง เดินที่ละก้าวผ่านพวกเขา อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้มัน

 

ทำให้พวกเขาสั่นประสาท กล้ามเนื้อของพวกเขาตึงเครียด และ

 

พวกเขาก็พบว่าลมหายใจของซีซาร์เต็มไปด้วยกลิ่นเลือดของ

 

กวาง

 

มันฆ่ากวางอย่างเลือดเย็น

 

นี่คือสิ่งที่สัตว์ดุร้ายเป็นเหมือนกัน

 

พวกมันสามารถเอาชนะสัตว์ได้โดยไม่ยาก แต่เมื่อต้องเผชิญหน้า

 

กับสัตว์ร้าย พวกเขาไม่เคยกล้าที่จะประมาทพวกมันและมักเฝ้า

 

ระวังอยู่ตลอดเวลา พวกเขาไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะได้ใกล้ชิดกับ

 

สัตว์ร้ายที่ดุร้าย

 

หลังจากวางกวางตายลงตรงหน้าฉาวซวน ซีซาร์เริ่มช่วยเหลือคน

 

อื่นล่าสัตว์ มันได้ล่ามาแล้วหนึ่ง ดังนั้นตอนนี้มันวางแผนที่จะไม่

 

ฆ่าเหยื่ออีก แต่ช่วยพวกเขาขับไล่กวางให้แตกฝูง

 

ตอนแรก ทุกคนก็ยังกังวลมาก แต่พวกเขาก็อุทิศตัวให้กับภารกิจ

 

ทันทีที่พวกเขาเริ่มล่าสัตว์

 

ในอดีต ซีซาร์มีปัญหากับการขับต้อนกวางที่หลงฝูงเหล่านี้

 

บางครั้ง ดวงตากวางเหล่านั้นเต็มไปด้วยความไม่แยแส แต่พวก

 

มันก็ถูกโจมตีจากฝูงหมาป่าที่คล้ายคลึงกับซีซาร์หลายต่อหลาย

 

ครั้ง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่พวกมันจะกลัวฝูงหมาป่า

 

นั่นเป็นเหตุผลที่บางครั้งทำไมพวกมันหันไปรอบๆ และวิ่งหนีไป

 

เมื่อเห็นซีซาร์

 

แต่ตอนนี้ หลังจากที่เห็นซีซาร์ฆ่ากวางหนุ่มตัวหนึ่ง พวกมันก็

 

ตกใจกลัวโดยเฉพาะกวางหลงฝูงที่จะวิ่งหนีไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะ

 

เป็นไปได้โดยไม่ลังเลต่อสายตาของซีซาร์

 

ซีซาร์สามารถจัดการกวางได้อย่างง่ายดายนอกจากกวางที่มีเขา

 

ยักษ์ โชคดีที่พวกมันไม่ค่อยออกจากกลุ่ม เพราะพวกมันต้องคอย

 

ปกป้องลูกของพวกมัน ตราบเท่าที่จำนวนกวางที่ถูกฆ่ายังยอมรับ

 

ได้ พวกมันจะไม่เปิดตัวขึ้นมา

 

ในขณะที่ลากเหยื่อของพวกเขากลับไปที่ถ้า ผู้คนในกลุ่มล่าสัตว์

 

ยังคงมีความรู้สึกผสมปนเป

 

ในอดีต มันเป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์ไปล่าสัตว์พร้อมกับได้รับความ

 

ช่วยเหลือจากสัตว์ร้ายที่ดุร้าย

 

อย่างไรก็ตาม กลุ่มของพวกเขาเป็นกลุ่มแรกที่ไปล่าสัตว์กับสัตว์

 

ร้าย และตอนนี้เป็นกลุ่มแรกที่ไปกับสัตว์ร้ายที่ดุร้าย

 

ความคิดนี้น่าตื่นเต้นนิดหน่อย

 

เมยยังได้คุยกับเฉียวในเป็นการส่วนตัวว่าจะจับลูกสัตว์สองคน

 

ให้กับอาหยางและน้องสาวของเขา อากวง เพื่อให้พวกเขาฝึกฝน

 

พวกมัน อย่างไรก็ตาม พวกเขาปฏิเสธคำแนะนำของเมย พวกเขา

 

บอกว่าหลังจากที่พวกเขาพัฒนาพลังของพวกเขาแล้ว พวกเขาก็

 

จะจับลูกด้วยตัวเอง

 

“จับตัวที่แข็งแรง” อากวงกล่าว

 

“ช่าย” อาหยางตกลงและบอกว่า “เช่นที่เชื่อฟังเหมือนซีซาร์!”

 

“ช่ายแล้ว!”

 

“ไม่ใช่หมูป่าเหมือนที่เหมาจับมา!”

 

“ช่าย!”

 

ฟังคำพูดของพวกเขาเมยส่ายหัว,ยิ้มและพูดว่า “ไม่ได้สัตว์ทุกตัว

 

สามารถ … ประสบการณ์การเปลี่ยนแปลง”

 

ฉาวซวนไม่ได้บอกพวกเขาเกี่ยวกับงานฝีมือที่ลึกซึ้ง เขาคิดว่ามัน

 

ควรจะเป็นหมอผีที่ควรจะออกหน้าอธิบายวิธีของมัน แทนที่จะ

 

เป็นเขา ดังนั้นเขาควรพูดคุยกับหมอผีเมื่อเขากลับไปที่เผ่า

 

หนึ่งวันก่อนที่กลุ่มล่าสัตว์จะออกจากสถานที่ที่สอง ซีซาร์ทิ้งพวก

 

เขาไว้ครู่หนึ่ง แต่ฉาวซวนไม่ได้ตามมัน เมื่อซีซาร์กลับมาอีกครั้ง

 

มันบาดเจ็บเล็กน้อย และมีเลือดติดตามขนมากมาย ส่วนใหญ่

 

ไม่ใช่ของซีซาร์ ในปากของซีซาร์ มีหมาป่าที่ถูกกัดที่ลำคอถูกมัน

 

ลากกลับมา

 

“นี่คือ … จ่าฝูงของหมาป่า?” เมยมองไปที่รูปแบบของหมาป่าที่

 

ตายแล้ว และพูดด้วยความประหลาดใจอย่างมาก

 

“ดูเหมือนจ่าฝูงหมาป่า” แลงกากล่าวขณะที่เขาเหลือบมอง

 

“ซีซาร์ฆ่าจ่าฝูงหมาป่าหรือ?” มีคนถาม

 

“บางทีมันอาจจะใช่”

 

“กล่าวคือ ที่นี่ไม่มีหมาป่อยู่ชั่วคราว ใช่มั้ย?”

 

ไม่ว่าซีซ่าร์ได้สังหารหมู่ฝูงหมาป่า หรืออาจจะฆ่าจ่าฝูงหมาป่า มัน

 

ก็ดีสำหรับกลุ่มล่าสัตว์ อย่างน้อยการคุกคามของฝูงหมาป่าก็

 

หายไป จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ต้องการเผชิญหน้ากับฝูงหมาป่าที่

 

โหดร้าย

 

ซีซาร์ลากหมาป่าไว้ตรงหน้าฉาวซวนและวางมันลง มองไปที่ฉาว

 

ซวน

 

“นี่เป็นเหยื่อของเจ้า ก่อนอื่น ให้ไปกับกลุ่มและเก็บไว้ในถ้าเก็บ

 

อาหาร เมื่อข้ากลับไปข้าจะลอกหนังออกเพื่อให้รังของเจ้าอบอุ่น ”

 

ฉาวซวนกล่าว

 

ซีซาร์ดูเหมือนพอใจกับคำแนะนำของฉาวซวน ซีซาร์วางมันลง

 

และไม่ได้มองที่มันอีก นอนลงเพื่อพักผ่อน แผลเป็นที่เกิดจาก

 

บาดแผล ไม่จำเป็นต้องใช้ยา

 

ทันทีที่ซีซาร์ทิ้ง นักรบหนุ่มหลายคนรวมทั้งอาหยาง,น้องสาวของ

 

เขา,ตูและบา มาดูหมาป่าหายากที่ตายแล้ว พวกเขาไม่กล้าที่จะ

 

ไปใกล้หมาป่าที่มีชีวิต แต่พวกเขาไม่กลัวตัวที่ตายนี้ และตัวนี้ยังดู

 

ดุร้ายในขณะนี้

 

เช่นเดียวกับเหมาพร้อมกับหนามพายุทมิฬ พวกนักรบหนุ่มสาว

 

เหล่านี้อยากรู้อยากเห็นเรื่องจ่าฝูงหมาป่า พวกเขาสัมผัสมันจาก

 

เขี้ยวไปยังกรงเล็บและพูดถึงเรื่องนี้อย่างมาก

 

“มันควรค่าที่จะเป็นจ่าฝูงหมาป่า! มองที่เขี้ยวและกรงเล็บของมัน!

 

”

 

พี่ชายซวน ซีซาร์จะกลายเป็นจ่าฝูงหมาป่าในอนาคตหรือ?” อา

 

หยางและน้องสาวของเขามองไปที่ฉาวซวน และถาม

 

” ข้าก็ไม่รู้ ” ฉาวซวนกล่าว

 

หมาป่าจะรวมตัวกันเป็นฝูงโดยกลุ่มล่าสัตว์จะเริ่มจากจ่าฝูง

 

หรือไม่? ทุกคนส่ายหัว

 

อย่างไรก็ตาม มีลูก…หลายตัวอยู่ในเผ่า

 

บางทีมันอาจจะเป็นผู้นำ!

 

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าต้องรอนานแค่ไหน

 

การล่าสัตว์ต่อไปนี้ทำได้ง่ายกว่าปกติด้วยความช่วยเหลือของซี

 

ซาร์ เมยและคนอื่น ๆ รู้สึกเครียดน้อยลงเพราะมีนักรบหนุ่มหลาย

 

คนในกลุ่ม ผู้ช่วยที่เป็นประโยชน์มากขึ้น มีโอกาสมากขึ้นสำหรับ

 

พวกเขาที่จะประสบความสำเร็จในการได้รับเหยื่อของพวกเขา

 

และเมื่อภารกิจล่าสัตว์เสร็จสิ้น กลุ่มล่าสัตว์กลับไปยังเผ่าตาม

 

เส้นทางการล่าสัตว์ เดินผ่านพื้นที่ล่าสัตว์ของสถานที่แรก พวกเขา

 

ไม่ได้เห็นหมาป่าใด ๆ ที่มีรูปแบบจุดดำบนหลังของพวกมัน

 

ฝูงหมาป่านั้นอาจหายไปในป่า

 

ในขณะที่ทุกวันนี้ แม้ว่าซีซาร์ยังคงดูผอมมาก แต่มันก็ไม่ได้ผอม

 

เหมือนที่มันเพิ่งตื่นขึ้นมา เมื่อเวลาผ่านไปมันจะดีขึ้น

 

อาหารประจำวันของซีซ่าร์เป็นเหยื่อของมัน และมันกินมากจน

 

ฉาวซวนไม่สามารถให้อาหารเพียงพอแก่มันได้ แต่โชคดี มันได้ล่า

 

เหยื่อมากมายไปเก็บในถ้าเก็บอาหารสำหรับตัวเองและนำอาหาร

 

กลับไปหาเผ่า

 

ในวันที่กลุ่มล่าสัตว์กลับมายังเผ่า ซีซาร์ได้กระตุ้นการถกเถียงที่

 

ร้อนแรงขึ้นมาอีกครั้ง

 

แต่ฉาวซวนไม่ได้พูดเกี่ยวกับมันมากจนกระทั่งเขาถูกเรียกตัวไป

 

หาหมอผี

 

“เจ้าใช้ฝีมือแกะสลักที่ลึกซึ้ง?” หมอผีถามเขาด้วยความมั่นใจใน

 

สายตาตัวเอง

 

แม้ว่าบรรพบุรุษของพวกเขาเองทำการแกะสลัก พวกเขายังมี

 

โอกาส 50 เปอร์เซ็นต์ที่จะประสบความสำเร็จ แต่กับ ฉาวซวน

 

ประสบความสำเร็จในความพยายามเป็นครั้งแรก หมอผีไม่รู้ว่า

 

ความสำเร็จของเขาเป็นเพราะโชคหรือปัจจัยอื่น ๆ

 

ฉาวซวนสามารถปกปิดเหตุผลของการเปลี่ยนแปลงซีซาร์จากทุก

 

คน ยกเว้นหมอผี แต่เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะปกปิดมันจากหมอผี

 

เขาบอกรายละเอียดกับหมอผีและพูดว่า “การเปลี่ยนแปลงของ

 

มันทำให้ข้ากลัวเพราะมันแตกต่างไปจากที่บันทึกในชุดบันทึก

 

โบราณที่บรรพบุรุษทิ้งไว้”

 

เพื่อที่จะยืนยันมัน หมอผีมองอีกครั้งอย่างรอบคอบผ่านชุดบันทึก

 

บนหนังสัตว์ที่เกี่ยวข้องกับงานแกะสลักที่ลึกซึ้ง เขาไม่พบบันทึก

 

ใด ๆ ที่คล้ายกับการเปลี่ยนแปลงของซีซาร์ ไม่ได้บันทึกว่าสัตว์ล่า

 

สัตว์ที่มีตราประทับจะเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วในลักษณะที่น่าทึ่งนี้

 

ผลกระทบของงานแกะสลักที่ลึกซึ้งแตกต่างจากสิ่งที่บรรพบุรุษ

 

กล่าว

 

แล้วหมอผีปล่อยให้ฉาวซวนนำซีซาร์มาหาเขาเพื่อที่เขาจะ

 

สามารถมองมันได้หลังจากสังเกตอย่างรอบคอบ เขาคิดว่าการ

 

เปลี่ยนแปลงของซีซาร์ใหญ่กว่าที่บรรพบุรุษบันทึกไว้ ยิ่งไปกว่านั้น

 

ซีซาร์ยังคงเปลี่ยนไปหลังจากตื่นขึ้นมา ด้วยเวลาที่ผ่านมา การ

 

เปลี่ยนแปลงของมันจะชัดเจนมากขึ้นเพราะมันไม่ยังหยุดการ

 

เติบโต บางครั้ง เมื่อเขาทำงานอยู่ในบ้าน ชายชราเค่อก็กลัวว่า

 

ผนังจะยุบลง

 

“ถ้าชาช่ามีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนด ข้าก็จะลงมือแกะสลักให้

 

มันเพื่อดูว่ามันจะเปลี่ยนไปหรือเปล่า” ฉาวซวนกล่าว

 

ด้วยความพยายามครั้งแรก ฉาวซวนมีความมั่นใจในฝีมือการ

 

แกะสลักว่าจะประสบความสำเร็จอีกครั้ง ในความเป็นจริง การคิด

 

เกี่ยวกับมัน เขาพบว่ามันไม่ใช่เรื่องยากอย่างที่บันทึกไว้

 

ถ้าหมอผีรู้ความคิดของฉาวซวน เขาอาจจะไปที่ปล่องเปลวไฟเพื่อ

 

คุกเข่าลงเอาหน้าผากแตะพื้นถามหาบรรพบุรุษ พรสวรรค์เช่นนี้

 

แต่ทำไมเขาถึงไม่ต้องการเป็นหมอผี?!

 

ได้ยินฉาวซวนกล่าวถึงชาช่า, หมอผีไม่เห็นด้วยกับเขา

 

“ไม่ได้ ชาช่าแตกต่างจากซีซาร์” หมอผีกล่าว

 

ฉาวซวนไม่แน่ใจในความหมายของหมอผี แต่ก่อนที่เขาจะถาม

 

หมอผีเรื่องนี้ต่อไป หมอผีก็เริ่มพูดถึงเรื่องอื่น ๆ

 

ตั้งแต่การลงมือแกะสลักจนได้รับการจัดการเรียบร้อยประทับลง

 

บนตัวซีซาร์แล้ว เช่นนั้นเผ่าควรมีภาพลักษณ์ที่ดีในการพัฒนาลูก

 

ตัวอื่น ๆ

 

หมอผีจะรู้สึกพึงพอใจถ้าแม้แต่ลูกๆ หนึ่งในสิบของเผ่าจะเติบโต

 

ขึ้นเช่นเดียวกับซีซาร์

 

ค่อยๆ เติบโตขึ้นลูกๆ ไม่ได้เชื่อฟังเหมือนซีซาร์และไม่ใช่ว่าพวกมัน

 

ควบคุมได้ง่าย ซึ่งในขณะที่คนส่วนใหญ่ในเผ่ามีอารมณ์ไม่ดี ถ้า

 

ฉาวซวนไม่ให้การบรรยายเพื่อสอนทักษะบางอย่างในการเลี้ยง

 

ลูกๆ เหล่านั้น พวกเขาอาจจะยอมแพ้ หรือแม้กระทั่งปรุงลูกๆ

 

เหล่านั้น จนสุก

 

กล่าวคำอำลากับหมอผี และลงจากภูเขา ฉาวซวนเห็นซีซาร์ตาม

 

ด้วยหมาป่าตัวน้อยที่เติบโตขึ้นเป็นจำนวนมาก ในเวลานี้ของปี

 

หน้า พวกเขาจะสร้างฝูงหมาป่าขนาดเล็ก

 

เมื่อหนุ่มสาวหลายคนที่เลี้ยงลูกหมาป่าเห็นฉาวซวน พวกเขาจะ

 

รีบมาขอคำปรึกษากับฉาวซวน บางคนที่ไม่ได้ทำมันอย่างจริงจัง

 

แต่ก่อนนั้น ได้เปลี่ยนทัศนคติของพวกเขาหลังจากที่เห็นการ

 

เปลี่ยนแปลงของซีซาร์

 

หลังจากฉาวซวนจากไป หมอผีมาถึงที่ที่เก็บชุดบันทึกโบราณไว้

 

เขาเปิดกล่องหินขนาดใหญ่ ซึ่งภายในมีชุดบันทึกโบราณจำนวน

 

มากวางเรียงไว้ตามลำดับ

 

หมอผีหยิบเอาต้นฉบับชุดบันทึกโบราณหลายม้วน ซึ่งเกี่ยวข้อง

 

กับงานแกะสลักที่ลึกซึ้ง

 

หมอผีคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เขาจะเปิดเผยสิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับ

 

สัตว์ล่าสัตว์ และงานแกะสลักที่ลึกซึ้ง

 

หยิบม้วนหนังสัตว์ออกมาหลายม้วน หมอผีมองไปที่กล่องที่มี

 

น้าหนักมากและถอนหายใจ จากนั้นเขาก็ปิดกล่องหิน

 

เขาเชื่อว่าการปกปิดประวัติศาสตร์จะค่อยๆ ถูกเปิดเผยให้ทุกคน

 

ได้รับรู้