Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 158 : การต่อสู้

ปิงและเฉินเจียยืนนิ่งอยู่ที่ริมฝั่ง ก ำลังรอ

ในเวลำนี้ จ ำนวนหินวำรีจันทรำที่บ้ำนของพวกเขำสร้ำงขึ้นจะ

ส่งผลต่อควำมมั่งคั่งหรือข้นแค้นแค่ไหน พวกเขำจะรู้ในวันถัดไป

หำกพวกมันสร้ำงหินวำรีจันทรำจ ำนวนมำก แต่ละขนำดใหญ่และ

เงำงำม บ้ำนของพวกเขำจะตีค่ำได้ถึงควำมมั่งคั่ง ถ้ำพวกเขำน ำ

พวกมันออกไปในช่วงที่มีกำรค้ำขำยแลกเปลี่ยน พวกเขำก็

สำมำรถแลกเปลี่ยนกันได้หลำยอย่ำง แต่ถ้ำก้อนหินที่มันสร้ำง

ออกมำ มีไม่มำกและเล็กมำก เช่นกันจะยำกล ำบำก

ไม่ว่ำจะรวยหรือจน ทั้งหมดจะขึ้นอยู่กับคลองแห่งนี้ที่ไหลผ่ำน

บ้ำนของพวกเขำ ควำมคิดนี้รู้สึกแปลกใหม่ส ำหรับฉำวซวน

 

ปิงรู้สึกกังวลและเริ่มอธิษฐำน เฉินเจียก็กัดมือของเขำเช่นกัน เขำ

มักจะชอบกัดนิ้วมือเมื่อไหร่ก็ตำมที่เขำรู้สึกกระวนกระวำย

แม่น้ำขุ่นเริ่มนิ่งหลังจำกผ่ำนไปไม่ถึง 10 นำที แม่น้ำก็เริ่มใส

ครึ่งหนึ่ง แสงที่แผ่กระจำยออกมำจำกใต้แม่น้ำก็ยิ่งสะดุดตำ

มำกกว่ำดวงจันทร์บนท้องฟ้ำ

แม่น้ำโคลนก็ค่อยๆ ใสกระจ่ำงขึ้นและที่อยู่ด้ำนล่ำงของแม่น้ำ สิ่ง

ที่ส่องแสงจะเห็นได้ชัด นั่นคือหินวำรีจันทรำ

แสงสีขำว ส่องผ่ำนแม่น้ำสะท้อนให้เห็นในสำยตำของฝูงชนที่ริม

ฝั่งแม่น้ำ

“ฮ่ำ…ฮ่ำฮ่ำฮ่ำ!” มีคนหัวเรำะออกมำ คลองรอบบ้ำนของพวกเขำ

ส่องสว่ำงอย่ำงยิ่ง ซึ่งหมำยควำมว่ำจะมีน้ำหินวำรีจันทรำเพิ่ม

มำกขึ้น

 

บำงคนส่งเสียงเชียร์,บำงคนกังวล; บำงส่วนของคลองน้ำไหลส่อง

แสงริบหรี่กว่ำส่วนที่เหลือ ซึ่งหมำยควำมว่ำจะมีหินวำรีจันทรำ

น้อย

“ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ!” เฉินเจียก็เริ่มหัวเรำะออกมำอย่ำงหยิ่งยโส บริเวณ

บ้ำนของพวกเขำเมื่อเทียบกับบ้ำนหลังที่สองข้ำงๆ พวกเขำ สว่ำง

มำกขึ้น ดังนั้นเขำจึงหัวเรำะในขณะที่เผชิญหน้ำกับเด็กๆ บ้ำน

หลังที่สอง เพื่อแสดงให้พวกเขำเห็น

ปิงคุกเข่ำลงที่ริมฝั่งแม่น้ำ มองไปที่ควำมเป็นประกำยของแสงสี

ขำวข้ำงใต้ฝั่งแม่น้ำ ควำมตื่นเต้นก็เพิ่มขึ้นจนถึงจุดที่เธอไม่มี

ค ำพูดใด ๆ ออกมำจำกปำกของเธอ

ครอบครัวอื่นๆ โดยรอบมองไปที่เฉินเจียและแม่ ทั้งอิจฉำและ

ริษยำ แต่พวกเขำก็ท ำได้แค่นั้น แม้ว่ำจะมีน้อยลงหรือมำกไปกว่ำ

 

นี้แต่มันก็ได้ตัดสินไปแล้ว แม้ว่ำพวกเขำจะอิจฉำพวกเขำไม่

สำมำรถคว้ำพวกมันมำเป็นของตนได้ พวกเขำสำมำรถปลอบโยน

ตัวเองได้เพียงว่ำปีหน้ำพื้นที่ของตัวเองอำจจะเหมือนกับพวกเขำ

ฉำวซวนรู้สึกว่ำมีพลังงำนเปลวไฟอยู่ภำยในพวกมัน เปลวไฟของ

ชนเผ่ำกลอง?

ชนเผ่ำนี้ที่อำศัยอยู่บริเวณแม่น้ำ เปลวไฟของเผ่ำจะเป็นแบบใด?

ในชนเผ่ำเขำเพลิง หมอผีสำมำรถใช้พลังเปลวไฟเพื่อเชื่อมต่อบ้ำน

สองสำมแห่งบนยอดเขำ นั่นคือเหตุผลที่บ้ำนหินบนภูเขำมีควำม

อบอุ่นแม้ในฤดูหนำว หินวำรีจันทรำเหล่ำนี้ดูเหมือนว่ำพวกมันยัง

มีส่วนเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับเปลวไฟของชนเผ่ำกลองอีกด้วย

ไม่ต้องสงสัยเลยที่ฟู๋จี่กล่ำวว่ำนี่เป็นลักษณะพิเศษของชนเผ่ำ

กลองของพวกเขำ พลังเปลวไฟของชนเผ่ำเป็นอะไรที่พิเศษ

 

หลังจำกปิงสวดภำวนำขอบเจ้ำ เธอหันมำและเรียกร้องให้เฉินเจีย

ที่ยืนกระฉับกระเฉงอยู่ข้ำงๆ เธอ: “ลงไปในน้ำ!”

“ได้เลย!” เฉินเจียดึงถุงหนังสัตว์ออกมำบนตัวเขำ ด้วยสัญลักษณ์

ที่ปรำกฏอยู่ทั่วร่ำงของเขำและกระโดดลงไปในแม่น้ำที่ใสกระจ่ำง

เด็กหลำยคนของบ้ำนอื่น ๆ เหมือนเฉินเจีย กระตือรือร้นที่จะ

กระโดดเข้ำมำไปเก็บหินวำรีจันทรำในน้ำ

ฉำวซวนตระหนักถึงบำงสิ่งบำงอย่ำงเกี่ยวกับเด็กเหล่ำนี้เมื่อพวก

เขำว่ำยน้ำ ทั้งสองขำของพวกเขำไม่สะบัดสลับกันในน้ำ แต่แกว่ง

ไปทำงขวำและซ้ำย ด้วยกระดูกของพวกเขำที่ดูเหมือนอ่อนตัว

และเกล็ดที่มีลวดลำยสัญลักษณ์ทั่วร่ำงกำยของพวกเขำ ท ำให้มัน

ดูคล้ำยหำงที่มีประสิทธิภำพของจระเข้ว่ำยข้ำมแม่น้ำ

 

เผ่ำกลองมีควำมสัมพันธ์กับน้ำ แม้ว่ำจะด ำน้ำลงลึกใต้น้ำ แต่ก็

สำมำรถอยู่ได้นำน ด้วยเหตุนี้ กำรเก็บรวบรวมหินวำรีจันทรำจำก

ก้นแม่น้ำ พวกเขำจึงท ำได้ง่ำยมำก

เป็นหินวำรีจันทรำแรกของปีนี้ หนึ่งต้องเลือกขนำดใหญ่ สมำชิก

เผ่ำกลองเชื่อว่ำถ้ำมีกำรเริ่มต้นที่ดีก็จะมีกำรสิ้นสุดที่ดี ใครจะรู้ได้

ว่ำอันที่พวกเขำขุดออกมำในภำยหลังจะมีขนำดใหญ่พอ ๆ กับอัน

แรกของพวกมันหรือไม่ ดังนั้นหินก้อนแรกจึงต้องเลือกอย่ำงชำญ

ฉลำด

เฉินเจียว่ำยไปรอบๆ ก้นแม่น้ำจนเลือกหินวำรีจันทรำขนำดใหญ่

และสว่ำงไสวเขำไม่ได้ว่ำยน้ำขึ้นมำ แต่หันไปโยนไว้ตรงฝั่งตรง

ข้ำม

หินวำรีจันทรำที่ถูกโยนออกมำ ถูกปิงคว้ำจับได้อย่ำงแม่นย ำ

 

ลูบน้ำออกจำกหินวำรีจันทรำ ปิงก็ตื่นเต้นเพียงแค่มองไปที่มัน; มี

ควำมสุขในจุดนี้ที่ปำกของเธอไม่สำมำรถหุบได้และมีแต่ฉีกกว้ำง

ออก

หลังจำกมองไปสักครู่ ปิงก็ไม่ได้ใส่มันลงในตะกร้ำ แต่ส่งมันไปให้

ฉำวซวน “ดูฉำวซวน หินนี้เป็นสิ่งที่บ้ำนของข้ำสร้ำงในปีนี้? สว่ำง

มำกใช่ไหม? แน่นอนว่ำสำมำรถใช้เพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งของดีๆ ได้

จ ำนวนมำก! ”

ฉำวซวนจับมันด้วยมือทั้งสองของเขำรู้สึกว่ำควำมเย็นของน้ำ มัน

เป็นประกำยสว่ำงกว่ำหินที่ฟู๋จี่เอำออกมำให้เขำเห็นในคืนนั้น นี้

เป็นผลมำจำกกำรสร้ำงใหม่

แต่ฉำวซวนยังไม่สำมำรถดูดซับพลังงำนภำยในได้ เขำรู้สึกได้

เพียงว่ำหินก้อนนี้ร่วมกับเปลวไฟและสัญลักษณ์ของชนเผ่ำกลอง

ถูกเชื่อมต่อกันทั้งหมด

 

ไม่เพียงแต่เปลวไฟและสัญลักษณ์ของเผ่ำ แต่หินเหล่ำนี้และที่

ไหลล่องไปแล้วก็มีควำมสัมพันธ์กันเช่นกัน

จำกสิ่งที่สมำชิกเผ่ำกลองได้กล่ำวว่ำ จระเข้ที่เหลือเมื่อพวกมัน

กลับมำ พวกมันจะคำยหินลงไปในคลองงวำรีจันทรำ หินเหล่ำนี้

จะกลำยเป็นหินวำรีจันทรำ

ทุกๆ ปีหลังจำกหยิบหินวำรีจันทรำออกมำ จะมีหินก้อนใหม่ไหล

ลงสู่แม่น้ำและในปีถัดไปพวกเขำจะเก็บรวบรวมพวกมันต่อไป แต่

ถ้ำไม่มีจระเข้ ที่นี่จะไม่มีหินวำรีจันทรำ

จระเข้จ ำนวนมำกจะคำยมันออกมำลงในคลองในพื้นที่ของตัวเอง

ก้อนหินเหล่ำนั้น จะกลำยเป็นหินวำรีจันทรำได้ทุกก้อนไหม

สมำชิกเผ่ำกลองเหล่ำนี้ไม่อำจรู้ได้ แม้ว่ำพวกเขำจะเปลี่ยนวิธีกำร

ของพวกเขำ ผลจะไม่เป็นสิ่งที่พวกเขำคำดหวัง ในท้ำยที่สุด พวก

 

เขำสำมำรถอธิษฐำนถึงจิตวิญญำณสัญลักษณ์เเจ้ำัั้น หวังว่ำ

จะมีโชคลำภมำกขึ้น

นี่เป็นเหตุผลที่สมำชิกเผ่ำกลองเรียกจระเข้เหล่ำนี้ว่ำปลำที่น่ำรัก

ในชีวิตก่อนหน้ำของฉำวซวน เขำมีเพื่อนร่วมชั้นที่เลี้ยงดูจระเข้มำ

ก่อน เขำเคยบอกฉำวซวนว่ำ จระเข้บ้ำนของเขำยังกินหินและก้อน

หินเหล่ำนั้นกลำยเป็นก้อนนิวในกระเพำะอำหำร พวกมันจะท ำให้

จระเข้ย่อยอำหำรยำก

ไม่แน่ใจว่ำจระเข้ของชนเผ่ำกลองถ่มน้ำลำยลงในคลองวำรี

จันทรำจะเป็นนิ่วกระเพำะอำหำรที่อยู่ในกระเพำะอำหำรของพวก

มันหรือไม่

 

ส่วนหนึ่งของแม่น้ำในชนเผ่ำที่เต็มไปด้วยโคลนและสร้ำงกำรหมุน

วนเกิดเป็นหินวำรีจันทรำ น้ำที่ใสกระจ่ำงนี้จริงแล้วๆ เป็นสถำนที่

ลึกลับ

หลังจำกมองหิน ฉำวซวนใส่มันลงในตะกร้ำหวำยที่ด้ำนข้ำง

หลังจำกที่ได้เห็นกำรกระท ำของฉำวซวน ปิงก็เกิดควำมคิดขึ้นมำ

เอำก้อนหินที่เพิ่งหยิบมำจำกตะกร้ำใส่มือฉำวซวน เธอพูดว่ำ “เอำ

มันไป รอจนเมื่อเจ้ำออกไปเจ้ำยังสำมำรถแลกเปลี่ยนของดีๆ ได้

หลังจำกที่เจ้ำแลกเปลี่ยนสิ่งที่เจ้ำต้องกำรกับสมำชิกเผ่ำอื่นแล้ว

เจ้ำจะรู้ค่ำของหินวำรีจันทรำก้อนนี้ ”

นี่เป็นควำมรู้สึกที่ได้กลำยเป็นเศรษฐีใหม่ เช่นของชิ้นใหญ่ชิ้นนี้

จะไม่ท ำให้เขำรู้สึกล ำบำก หัวใจของเขำจะเจ็บปวดถ้ำเขำใช้มัน

 

ปิงก็ไม่ได้พูดอะไรมำก หลังจำกที่ผลักหินไปทำงฉำวซวน เธอรีบ

เดินกลับไปรับหินที่เฉินเจียโยนขึ้นมำบนฝั่ง

“ขอบคุณ” ฉำวซวนได้หยิบหินใส่ลงในถุงหนังสัตว์ของเขำและ

ช่วยปิงรแวดระวังตะกร้ำหวำย

คืนนี้จะไม่เงียบสงบ มีอันตรำยซุ่มซ่อนอยู่ ไม่เพียงแต่ฉำวซวน

เเจ้ำัั้น แต่สมำชิกของเผ่ำกลองก็เตรียมพร้อมแล้ว ทุกปีใน

เวลำนี้ เหตุกำรณ์หลำยอย่ำงจะเกิดขึ้น ดังนั้นพวกเขำจึงได้ใช้มัน

และเตรียมกำรส ำหรับกำรต่อสู้ นี่เป็นเหตุผลที่พวกเขำปล่อยให้

ลูก ๆ เก็บหิน ผู้ใหญ่จะตื่นตัวไปรอบๆ สภำพแวดล้อมของพวกเขำ

และเมื่อใดก็ตำมที่พบว่ำเกิดสิ่งผิดปกติ พวกเขำจะเข้ำสู่กำรต่อสู้

ไม่ไกลจำกคลองวำรีจันทรำ ฟู๋จี่และคู่หูของเขำก ำลังส ำรวจ

บริเวณนี้ อย่ำงไรก็ตำม หัวใจของเขำยังกังวลเกี่ยวกับ

 

สถำนกำรณ์ที่คลอง ไม่รู้ว่ำครอบครัวของเขำก ำลังท ำอะไรอยู่ในปี

นี้

“ข้ำคิดว่ำในปีนี้กำรเก็บเกี่ยวของครอบครัวข้ำจะได้ไม่น้อย” ฟู๋จี่

กล่ำวว่ำ

“ครอบครัวของข้ำก็แน่นอนจะไม่น้อยกว่ำเจ้ำ!” คนที่อยู่ข้ำงฟู๋จี่ได้

กล่ำว

“ข้ำไม่ได้หวังให้มำกขึ้น ขอเพียงอย่ำให้น้อยลง.” คนอื่นๆ รอบๆ

ฟัง

“เปล่ำประโยชน์!”

“ไอ แม้ว่ำข้ำจะกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ข้ำก็ยังไม่สำมำรถ

เปลี่ยนแปลงได้ ดังนั้นดีที่สุดคือไม่ควรหวังว่ำจะมีมำกเกินไป”

 

บำงคนที่ก ำลังพูดคุย ในขณะที่คนที่ไปสอบถำมเกี่ยวกับ

สถำนกำรณ์ที่คลองงวำรีจันทรำเข้ำมำ

“ฟู๋จี่ ครอบครัวของเจ้ำมั่งคั่งแล้วในปีนี้! บริเวณบ้ำนของเจ้ำสว่ำง

ไสวที่สุด! ” มีคนโผล่ออกมำ,เปิดปำกและพูด

“อำฮ้ำ!” ฟู๋จี่ตื่นเต้นและได้แต่กระโดดไม่กี่รอบในต ำแหน่งของเขำ

เยี่ยมไปเลย เอิน เมื่อมันถึงเวลำที่จะท ำกำรค้ำแลกเปลี่ยน ข้ำจะ

แลกของดีๆ สักชิ้นเสื้อผ้ำสวย ๆ และของขวัญให้กับปิง แลกอำวุธ

หินคุณภำพดีส ำหรับเฉินเจีย … ..

อีกสองสำมคนเป็นเหมือนฟู๋จี่ บ้ำนของพวกเขำแม้ว่ำจะไม่ได้รับ

มำกเท่ำกับฟู๋จี่ในปีนี้ แต่กำรเก็บเกี่ยวของพวกเขำก็ไม่น้อยเกินไป

เมื่อถึงเวลำที่จะออกไปแลกเปลี่ยนสิ่งของ พวกเขำควรจะ

แลกเปลี่ยนอะไร?

 

ขณะที่คิด ใบหน้ำของฟู๋จี่เกร็งขึ้น กล้ำมเนื้อใต้ผิวหนังของเขำพอง

ขึ้น ท ำให้ร่ำงกำยของเขำแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เส้นสีด ำของเกล็ด

เหมือนลวดลำยสัญลักษณ์ขยำยตัวทั่วร่ำงกำยของเขำ ขำทั้งสอง

ข้ำงของเขำระเบิดพลังออกไปมหำศำล หำยตัวไปจำกที่ที่เขำอยู่

เพียงก้ำวเดียวไล่ตำมเงำที่ก ำลังวิ่งหนีออกไปจำกที่นี่

ฟู๋จี่ทันใดนั้นก็ยกแขนล่ำสันของเขำที่ปกคลุมด้วยลวดลำย

สัญลักษณ์สูงขึ้น กล้ำมเนื้อทุกส่วนเต็มไปด้วยพลั งและผิวหนัง

ใต้กำรขยำยตัวของกล้ำมเนื้อ กลำยเป็นตึงแน่นมำกขึ้น นิ้วของ

เขำรวมกันเป็นก ำปั้นแลชกไปทำงเงำ เหมือนลูกกระสุนฟุ่งลงบน

ร่ำงของเงำ

ปัง!

ร่ำงเงำที่หลบหนีจำกที่เดิมถูกทุบลงบนพื้นดินอย่ำงหนัก

 

หมัดแรกเข้ำไป ตอนนี้มีหมัดที่สอง

ยะห์!

กำรชกของฟู๋จี่ได้กระทบกับสมองของฝ่ำยตรงข้ำม

คนที่แต่งตัวประหลำดนอนอยู่บนพื้นมีรอยสักสัญลักษณ์แตกต่ำง

จำกของชนเผ่ำกลอง เนื่องจำกควำมตำยของเขำ รอยสักหำยไป

อย่ำงรวดเร็ว

เสียงกำรหำยใจของฟู๋จี่ไม่ใช่เสียงแหบๆ ตำมปกติ แต่เสียงดัง

เกรี่ยวกรำดและดังขึ้น เครื่องหมำยสีด ำหนำทึบค่อยๆ แผ่ขยำย

ออกไปรอบๆ รูม่ำนตำ

 

ดวงตำเย็นวูบวำบที่ผ่ำนมำ ฟู๋จี่เพิ่งฆ่ำคนคนหนึ่ง แต่เขำก็ไม่ได้

หยุดที่นั่น กล้ำมเนื้อขำทั้งสองของเขำขยำยตัวทันที ร่ำงกำยของ

เขำที่เคยตั้งตรงตอนนี้รำบอยู่บนพื้นดินบนขำทั้งสี่ ทั้งฝ่ำมือและ

เท้ำของเขำตระกุยพื้นดินอย่ำงแรง โคลนเปียกที่อยู่ล้อมรอบ

กระจัดกระจำยจำกกำรระเบิดพลังอย่ำงฉับพลันของเขำ

กำรแข่งขันกับจระเข้ด้วยกำรวิ่งก็โอเค แต่กำรแข่งขันกับกำร

เคลื่อนไหวแบบทันทีซึ่งเป็นเรื่องยำก

ข้อดีของจระเข้ไม่ได้อยู่ที่ควำมเร็ว แต่ด้วยกำรตอบสนองของมัน

และพลังที่ระเบิดออกมำ เจ้ำอำจจะสำมำรถวิ่งผ่ำนพวกมันได้ แต่

ในเวลำที่เจ้ำเริ่มวิ่ง ไม่ว่ำพวกมันจะให้โอกำสในกำรวิ่งไปที่

ต ำแหน่งแรกหรือไม่ก็ตำม หรือแม้กระทั่งก่อนที่เจ้ำจะวิ่ง พวกมัน

อำจกัดเจ้ำแล้ว

 

สมำชิกของชนเผ่ำกลองมีลักษณะคล้ำยคลึงกับจระเข้ ควำม

แข็งแกร่งและควำมเร็วของพวกเขำอำจจะไม่ดีนัก แต่ควำมรุนแรง

ที่ระเบิดออกมำอย่ำงทันทีทันใดของพวกเขำนั้นจะเอำชนะฝ่ำย

ตรงข้ำมเสมอ

ยังมีภำพเงำอื่นอยู่ด้วย,ช่วงเวลำต่อไป เขำก็บิดตัวออกจำกตรง

กลำง

ตอนนี้ทั้งสองคนเร็วเกินไป ฟู๋จี่ไม่ได้มีเวลำมำกพอที่จะไปแจ้งให้

คนที่เหลือ ขณะที่ปะทะกับคนทั้งสอง เขำใช้ประโยชน์จำกช่องว่ำง

นี้เพื่อปลดปล่อยเสียงค ำรำมเช่นเดียวกับสัตว์โบรำณ