Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 203.1 : สายเกินไป(1)

สภาพพื้นที่ของคนหลงทางไม่สามารถเทียบได้กับเรือ

ของชนเผ่าเรือยาว

หยานซุ่ยมองกระท่อมไม้เก่าที่ชำรุดเหล่านี้บริเวณรอบ ๆ

หลายแห่งที่มีรอยแตกขนาดใหญ่ในเนื้อไม้ เขาสงสัย

อย่างยิ่งว่าพวกเขาจะแข็งตายไปหรือไม่

อย่างไรก็ตาม การถูกแช่แข็งจนตายยังดีกว่าเมื่อเทียบกับ

การถูกฆ่า

ฉาวซวนนำหยานซุ่ยไปหาเหยียนจื่อและบ้านไม้ของ

พี่ชาย เหยียนเจาและเจี่ยวอู่ออกไปค้าขายหนังสัตว์และยัง

ไม่ได้กลับมา เหยียนจื่อกำลังต่อสู้กับหิมะเพื่อซ่อมแซม

บ้านไม้

ตรงไปทางหยานซุ่ย พวกเขาคงต้องสงสัยและ

ระแวดระวังอยู่บ้าง ถ้าไม่ใช่ว่าเป็นฉาวซวน พวกเขาจะ

ไม่อนุญาตให้หยานซุ่ยเข้าไปในห้อง

“เจ้าไปข้างใน ข้าจะช่วยซ่อมแซมบ้านไม้.” ฉาวซวน

กล่าวกับหยานซุ่ย

“ตกลง.” หยานซุ่ยเข้าห้องทันที ด้านนอกเย็นมาก เขาไม่

ต้องการที่จะอยู่ข้างนอกและต้องทนทุกข์ทรมานจาก

ความหนาวเย็น

ท่อนไม้ที่เหยียนจื่อนำมาไม่ได้ถูกผ่าออก ฉาวซวนใช้

ใบมีดและหั่นเป็น 2-3 ท่อนและให้ พวกมันกับเหยียนจื่อ

เหยียนจื่อมองไปที่แผ่นไม้ที่ถูกตัดออก ซึ่งเรียบเนียนมาก

ความเร็วในการตัดซึ่งเห็นได้ชัดว่าค่อนข้างเร็ว นี่เป็นพลัง

ของนักรบ

กำลังคิดว่าเขาสามารถมีพลังได้ในวันหนึ่ง หัวใจของเห

ยียนจื่อเต็นกระหน่าด้วยความคาดหวัง

หลังจากที่บ้านไม้ได้รับการซ่อมแซมและต่อเติม เหยียน

เจาและเจี่ยวอู่ก็กลับเข้ามาพร้อมกับสิ่งของ อย่างไรก็ตาม

พวกเขาไม่ได้กลับมาพร้อมกับหนังสัตว์ แต่กลับนำกอง

หญ้าแห้งบางส่วนที่มีผิวหนังสัตว์เข้าไปข้างใน ดู

เหมือนว่าจะใช้แทนเตียงหรือก่อกองไฟ

วิธีนี้เป็นการปกปิดและไม่ปะติดปะต่อ และจะไม่ดึงดูด

ความสนใจของผู้อื่น อย่าบืมว่า ทั้งสองกลับมาในทันที

ขณะที่ถือครองหนังสัตว์มากมายดูเหมือนจะน่าสงสัย

เข้าห้อง ฉาวซวนสังเกตเห็นท่าทางของเจี่ยวอู่และเหยียน

เจาต่อหยานซุ่ยนั้นเต็มไปด้วยความรอบคอบและ

ระมัดระวัง แต่เมื่อเทียบกับอารมณ์อื่น ๆ มันน้อยมาก

ต่อมา เมื่อฉาวซวนและเหยียนจื่อเข้ามาในบ้าน หยานซุ่ย

ได้เล่าเรื่องการเดินทางของเขาเต็มไปด้วยคำพูดที่เกินจริง

และเสริมเติมแต่ง หลอกเจี่ยวอู่ได้ง่ายๆ เหยียนเจาและเห

ยียนจื่อยังฟังด้วยความสนใจอย่างมาก แม้ว่าพวกเขารู้ดีว่า

คำพูดของหยานซุ่ยไม่เป็นความจริง แต่สิ่งที่เขาพูดถึงก็

น่าสนใจอย่างมาก

เมื่อเห็นฉาวซวนมา เจี่ยวอู่ ผู้ซึ่งไม่สามารถสงบสติ

อารมณ์ได้อย่างรวดเร็วถามฉาวซวนว่า: “หยานซุ่ยกล่าว

ว่าเขาเป็นผู้เข้าชิงหมอผีที่จะเป็นหมอผีของชนเผ่าของเขา

นี่เป็นความจริงหรือ? ”

ฉาวซวนมองไปที่หยานซุ่ย มองเขาอย่างไม่ใส่ใจและพยัก

หน้า “เช่นนั้น”

ได้รับการยืนยันจากฉาวซวน สายตาของใครหลาย ๆ คน

ที่มีต่อหยานซุ่ยเริ่มตื่นเต้นมากขึ้น

หมอผีที่เป็นหมอผีของชนเผ่า!

แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงผู้สมัครในตอนนี้ แต่เขาก็เป็น

ผู้สมัครที่สามารถกลายเป็นหมอผีได้ ต้องเป็นคนที่ยอด

เยี่ยม พวกเขาอาศัยอยู่เป็นเวลาหลายปีในเผ่าเรือยาว แต่

กลุ่มของเหยียนจื่อไม่เคยเห็นหมอผี ไม่แม้แต่กับหมอผี

ของชนเผ่าเรือยาว

ฉาวซวนเข้าใจว่าทำไมคนเหล่านี้มีความตื่นตัวต่อหยาน

ซุ่ย หยานซุ่ยอาจสังเกตเห็นพฤติกรรมและนิสัยใจคอของ

พวกเขา ดังนั้นเขาจึงกล่าวถึงสถานะของเขาเพื่อให้การ

เข้าพักที่นี่ของเขาอาจดีขึ้นนิดหน่อย

หลายคนให้ความสำคัญกับความเคารพต่อหมอผี กลุ่มเห

ยียนจื่ออาจเป็นเช่นกลุ่มคนเหล่านั้น อาจเป็นเพราะหมอผี

ของเผ่าเรือยาวมีสถานะที่สูงมาก แต่คนที่หลงทางเผ่า

พิรุณก็รู้สึกแตกต่างกัน เพราะหลังจากหมอผีล้มเหลวใน

การอธิษฐานขอฝนและถูกเผาจากเผ่า สถานะของหมอผี

ได้ลดลงเมื่อเทียบกับเผ่าอื่น ๆ เป็นธรรมดา ถ้าเขาประสบ

ความสำเร็จในการสวดภาวนาให้ฝนตก สถานะของหมอ

ผีจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

“ใช่ พี่ชาย เมื่อข้าและเหยียนเจากำลังซื้อขายหนังสัตว์

พวกเราได้ยินว่ามีคนหลงทางถูกฆ่าตาย” เจี่ยวอู่กล่าวด้วย

ใบหน้าที่เคร่งเครียด

“เราได้ยินมาว่าพวกเขาถูกฆ่าขณะกำลังซื้ออาหาร ศพของ

พวกเขาถูกโยนลงไปในแม่น้า ” เหยียนเจายังกล่าวถึงเรื่อง

นี้

“ใครเป็นคนฆ่า? ชนเผ่าเรือยาว? ” หยานซุ่ยถามอย่าง

งุนงง

“ไม่”เหยียนจื่อส่ายหัว “มันเป็นกลุ่มเดินทาง.”

“ทุกๆ ปีคนหลงทางหลายคนต้องตายด้วยน้ามือของผู้

เดินทาง ชนเผ่าเรือยาวเพียงแต่ยินยอมให้ผู้หลงทางอยู่ที่นี่

ได้ ตราบใดที่ที่นี่ไม่อึกทึกครึกโครมมากเกินไป พวกเขา

จะไม่ต้องกังวลกับมัน เช่นที่ พวกเขายังไม่ต้องการให้คน

หลงทางอยู่ใกล้ ๆ อีกด้วย ” เหยียนจื่อตอบเบา ๆ เกี่ยวกับ

เรื่องนี้ เขาเคยเห็นมาก่อนและเคยชินกับมัน

ในความเป็นจริง ไม่ใช่เฉพาะชนเผ่าเรือยาว ไม่ว่าชนเผ่า

ใดที่จำนวนคนหลงทางอยู่รอบๆ เป็นจำนวนที่คงที่ มันก็

จะไม่เกินขอบเขตที่ชนเผ่าเหล่านั้นจะยอมรับได้ ชนเผ่า

จะไม่ออกไปเพื่อฆ่าคนหลงทาง เพราะฉะนั้นการต่อสู้

อย่างลับๆ และข้อพิพาทจึงช่วยให้จำนวนคนเหล่านี้

ค่อนข้างคงที่ เผ่าเป็นธรรมดาที่จะยินดีที่จะยืนอยู่รอบ

นอกและเฝ้าดูด้วยความสนุกสนาน

เมื่อเหยียนเจาและเจี่ยวอู่ออกไปค้าขายหนังสัตว์ พวกเขา

ระมัดระวังและรอบคอบมาก แม้กระทั่งปกปิดสิ่งของด้วย

หญ้าแห้ง นอกจากการเฝ้าระวังคนอื่น ๆ จากพื้นที่คนหลง

ทางแล้ว มันยังมีการป้องกันกลุ่มนักเดินทางเหล่านี้ที่

อาศัยอยู่ในเผ่าเรือยาวชั่วคราว คนเหล่านี้เป็นนักรบ ทำให้

เป็นภัยคุกคามอย่างมากกับคนหลงทาง

“พวกเขา?” หยานซุ่ยมองไปทางฉาวซวน “เมื่อไม่นาน ข้า

เห็นพวกเขาและคิดว่าพวกเขาไม่ลงมือทำอะไรไม่ดี พวก

เขาคุยกันเรื่องการทำอะไรบางอย่าง มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับ

การฆ่าคน ”

ฉาวซวนนึกเมื่อเขาและหยานซุ่ยออกจากเรือ พวกเขาวิ่ง

เข้าไปในกลุ่มคนเหล่านั้น มันอาจจะเป็นพวกเขาที่

กลับมาหลังจากที่ได้ฆ่าคนเหล่านั้นแล้ว

บรรยากาศในห้องก็ค่อนข้างอึมครึม

“ระวังสักสองสามวันข้างหน้า เมื่ออากาศดีขึ้น เราจะ

ออกไป” ฉาวซวนกล่าว

ที่นี่ เมื่อเทียบกับอีกด้านหนึ่งของแม่น้าที่สถานที่ของเผ่า

เขาเพลิง มีสภาพอากาศที่แตกต่างกัน ในช่วงฤดูหนาว มัน

ไม่ได้มีหิมะตกตลอดเวลา ทุกๆ ครั้งท้องฟ้าจะสว่างขึ้น

และดวงอาทิตย์ก็ส่องแสงออกมาให้เห็น และหิมะตก

หนักก็ยากที่จะเห็น

ได้ยินคำพูดของฉาวซวน กลุ่มเหยียนจื่อเริ่มรู้สึกตื่นเต้น

มากขึ้น คราวนี้พวกเขาสามารถเดินทางออกจากที่นี่ได้

และเดินทางกลับไปยังชนเผ่า แทนที่จะถูกหลอกลวงหรือ

นำไปสู่สถานที่ที่ไม่รู้จัก

“หยานซุ่ย เมื่อไหร่ที่หิมะตกหนักจะมา?” ฉาวซวนถาม

“ควรจะเป็นตอนค่าๆ รอก่อน ข้าจะตรวจสอบอีกครั้ง ”

หยานซุ่ยเปิดหน้าต่างขึ้นเล็กน้อยและมองไปที่ท้องฟ้า

กลุ่มเหยียนจื่อไม่กล้าที่จะทำให้เกิดเสียงใด ๆ กลัวว่าพวก

เขาจะรบกวนผู้สมัครชิงตำแหน่งหมอผีในขณะที่เขากำลัง

มองไปที่สภาพอากาศ ในเวลาเดียวกัน พวกเขาแอบคิด

ว่า: ตามที่คาดการ์ณของผู้สมัครชิงตำแหน่งหมอผี เขายัง

สามารถทำนายสภาพอากาศ!

ครึ่งนาทีต่อมา หยานซุ่ยปิดหน้าต่าง “ก่อนที่จะมืด หิมะ

ตกหนักจะเริ่มตกลงมา เช้าวันพรุ่งนี้จะลดลง แต่ต่อมา

หิมะที่ตกหนักจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง ในอีกประมาณสามวัน

หิมะจะหยุดลง และจะมีแดดออกเป็นเวลาหลายวัน

ในขณะนี้ข้าไม่สามารถสรุปได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจาก

นั้น ”

โดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นภายหลัง หยานซุ่ยสามารถ

ทำนายสภาพอากาศได้อย่างน้อยที่สุด แต่ยิ่งกว่าหมอผี

ของเผ่าเรือยาว

เมื่อมองเห็นความชื่นชมบนใบหน้าของกลุ่มเหยียนจื่อ,ห

ยานซุ่ยก็รู้สึกค่อนข้างพอใจตัวเอง “ข้าเป็นผู้ท้าชิงหลักใน

ฐานะหมอผี!”

“น่าทึ่งจริงๆ!” เจี่ยวอู่เป็นคนที่แสดงอารมณ์ของเขาได้

อย่างง่ายดายและเขาก็เริ่มชื่นชมเขาทันที

เกิดอะไรขึ้นถ้าเป็นหมอผีของเผ่าเขาเพลิง? คนเหล่านี้จะ

เริ่มทำความเคารพทันทีไปที่เข่าของพวกเขา พวกเขาดู

เหมือนจะเป็นคนหลอกลวงได้ง่ายที่หมอผีชอบเจอ ฉาว

ซวนคิด

ขณะที่เขากำลังคิด ฉาวซวนได้ยินเสียงนกอินทรี เสียงไม่

ดัง กลุ่มเหยียนจื่อไม่สามารถได้ยิน อย่างไรก็ตาม หยาน

ซุ่ยที่รู้สึกพอใจในตัวเองที่ถูกยกย่องจากเจี่ยวอู่ มอง

ออกไปข้างนอก

“เจี่ยวอู่ ออกไปข้างนอกและนำสิ่งที่หล่นลงมาบนพื้น

กลับมา” ฉาวซวนกล่าว

“สิ่งที่ตกลงบนพื้น? นั่นคืออะไร?”

เจี่ยวอู่งงงวยออกไปข้างนอกและมองไปรอบ ๆ ใน

สภาพแวดล้อมเช่นนี้ หลายคนรู้ว่าจะมีหิมะในสองวัน

ถัดไป ดังนั้นพวกเขาจึงนำหลายสิ่งไว้ภายในและปิด

หน้าต่างและประตูให้แน่น รออยู่ภายในบ้านของพวกเขา

พื้นดิน,หลังคา,ทุกอย่างเป็นสีขาวแล้ว