Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 221 : ขุดมันออกมา

ช่องทางที่พวกเขาขุดได้ถูกทำลายโดยจ่าฝูงค้างคาว ดังนั้น

พวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะเริ่มต้นขุดอีกครั้ง

เมื่อพวกเขาเริ่มขุดอีกครั้ง โอวสั่งให้บางคนกลับไปที่เผ่า

เพื่อรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่กับหมอผี

ในแง่ของรายละเอียดเกี่ยวกับฉาวซวน,ผลึกเพลิงและจ่า

ฝูงค้างคาวที่อยู่ใกล้ระดับราชา, โอวไม่ได้แจ้งหมอผี แต่

เขาฉีกหนังสัตว์และเขียนรายละเอียดสิ่งที่เกิดขึ้นลงไป

เขาผูกไว้ด้วยเชือกหญ้าและให้คนนำมันกลับไปที่ชนเผ่า

เพื่อมอบให้กับหมอผี เขาต้องถามหมอผีก่อนที่จะ

ตัดสินใจครั้งสุดท้าย

โอวไม่ได้กังวลว่าคนที่จะกลับไปที่เผ่าจะแอบเปิดม้วน

หนังสัตว์และอ่านมัน ปราศจากการได้รับอนุญาต คนใน

เผ่าจะไม่อ่านม้วนหนังสัตว์อย่างมั่วๆ โอวมั่นใจเรื่องนี้

และเชื่อใจคนในเผ่าของเขา

เมื่อพวกนักรบกลับมาจากเผ่า พวกเขาได้นำคำตอบของ

หมอผีกลับมา

เดินไปยังที่เงียบๆ ไร้ผู้คน โอวเปิดม้วนหนังสัตว์และอ่าน

สิ่งที่หมอผีเขียน

โอวคิดว่าหมอผีจะเขียนสิ่งต่างๆ มากมายและบอกพวก

เขาถึงวิธีจัดการกับจ่าฝูงค้างคาว อย่างไรก็ตาม เขา

ประหลาดใจเมื่อเขาเปิดมันออกมา เขาเห็นประโยคเดียว

เท่านั้น: ปฏิบัติตามฉาวซวน

ถ้าเขาไม่รู้ว่าหมอผีเลือกกุยซีให้เป็นหมอผีคนต่อไป เขา

จะคิดว่าหมอผีเลือกฉาวซวนให้เป็นตัวตายตัวแทนของ

เขา

เป็นไปได้ไหมที่หมอผีต้องการให้ฉาวซวนเป็นผู้นำคน

ต่อไป? โอวได้แต่คิดอย่างนั้น

ไม่ มันไม่ควรเป๋นเช่นนั้น

โอวรู้มากเกี่ยวกับหมอผีและเขาเชื่อว่าถ้าหมอผีมีเจตนาที่

จะฝึกให้ฉาวซวนเป็นหัวหน้าเผ่าคนต่อไป เขาจะทำมัน

ต่างออกไป

สั่นศีรษะของเขา โอวไม่คิดเรื่องนี้อีกต่อไปเพราะเขาไม่

สามารถคาดเดาวัตถุประสงค์ของหมอผีได้

ในขณะนี้ ความสำคัญคือการแก้ปัญหาเร่งด่วน

ทุกวัน พวกเขาขุดหลุมลึกลงไปถึงตีนเขา อาจต้องใช้เวลา

อีกสองหรือสามวันเพื่อไปถึงก้นหลุมยักษ์ ในเวลานั้น

พวกเขาจะรู้ว่าที่ด้านล่างของหลุมนั้นมีผลึกเพลิงเหมือนที่

ฉาวซวนกล่าวหรือไม่

ในช่วงเวลานี้ ทุกคนไม่ค่อยกลัวจ่าฝูงค้างคาว เพราะจ่าฝูง

ค้างคาวไม่ได้มาที่นี่เป็นเวลาหลายวัน ฉาวซวนได้ริเริ่มไป

ที่หลุมยักษ์ในตอนเช้า ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมาที่นี่อีก

สิบวันผ่านไปแล้ว ฉาวซวนสามารถดูดซับพลังจากผลึก

เพลิงได้อย่างรวดเร็วและเร็วยิ่งขึ้น ด้วยวิสัยทัศน์พิเศษ

ของเขา เขาสามารถมองเห็นเส้นสีแดงของผลึกเพลิง

ละเอียดมากยิ่งขึ้นกว่าแต่ก่อน นี่ก็หมายความว่าพลังของ

ผลึกเพลิงออกมาเร็วขึ้น

บางครั้ง ฉาวซวนสามารถกลับไปที่ตีนเขาเพื่อไปพบปะ

กับคนอื่นๆ ก่อนพระอาทิตย์ตก ฉาวซวนบอกกับซีซาร์

ให้ช่วยขุดหลุม

ในระหว่างช่วงเวลานี้ ฉาวซวนใช้เวลาอยู่ในหลุมเป็น

ส่วนมากและค่อยๆ ค้นพบว่าอะไรจะทำให้จ่าฝูงค้างคาว

ไม่พอใจได้

ตราบเท่าที่เจ้าไม่ได้เอาผลึกเพลิงในหลุมยักษ์ออกไป มัน

ก็จะไม่โกรธ ฉาวซวนใช้พลังงานจากผลึกเพลิงและ

จากนั้นก็ตัดงาช้างขนาดใหญ่สองท่อนออกจากตัวช้างขน

ยาว เขายังนำเขายักษ์บางส่วนของกวางยักษ์ แต่มันก็ไม่

สนใจ

อยู่มาวันหนึ่ง เมื่อเขากินอาหารเสร็จ จ่าฝูงค้างคาวไม่ได้

บินออกไปหาอาหาร ก่อนที่เขาจะออกไป มันสะบัดปีก

เพื่อไล่ตัวเขาออกจากหลุมยักษ์

ก่อนออกจากหลุมยักษ์ ฉาวซวนเห็นหมอกสีดำหนาขึ้น

ออกมาจากปากและจมูก

หลุมยักษ์ค่อยๆ กลายเป็นสีดำเป็นหมึกจากด้านล่าง

เนื่องจากหมอกดำ

ในเวลานี้ ถึงแม้ว่าโอวจะไปพร้อมกับสมุนไพรบางอย่าง

เขาก็ไม่สามารถทนมันได้

หมอกสีดำออกมาจากด้านบนสุดของหลุมและแผ่ปกคลุม

จากยอดเขาไปสู่เท้าเขา กว่าครึ่งของสมุนไพรและหญ้าที่

สามารถต้านทานพิษได้และเติบโตบนภูเขา ตอนนี้แห้ง

เหี่ยว

“เราไม่สามารถเดินบนภูเขานี้ได้อีกแล้ว” โอวมองไปที่

ภูเขาล้อมรอบด้วยหมอกสีดำและกล่าวออกมา

“โชคดีที่เราขุดหลุมไว้ที่นี่” ทาเต็มไปด้วยอารมณ์

ความรู้สึก ไม่มีหมอกขาวอยู่รอบหลุมที่ขุด

ขุดหลุมไว้ พวกเขาสามารถอยู่ห่างจากหมอกดำและไอ

พิษบนภูเขาได้ แม้ว่าไอพิษจะแทรกซึมเข้ากับดินและหิน

แต่ก็ไม่ได้มีไอพิษมากนักในหลุม ดังนั้นพวกเขาจึงยัง

สามารถทนรับได้

“มันจะเปลี่ยนไปอีกไหม?” กุยฮีถาม

“เป็นไปได้มาก” โอวกล่าว

ราชาของเหล่าสัตว์ …

จ่าฝูงค้างคาวได้ก้าวเข้ามาใกล้ระดับของราชาสัตว์ร้าย

มากยิ่งขึ้น

“ทำไมไม่ใช้โอกาสนี้เพื่อฆ่ามัน … ” ทาจับดาบไว้ในมือ

และทำท่าทางราวกับว่าเขากำลังตัดอะไรบางอย่าง

โอว, กุยอู๋, ได๋และคนอื่น ๆ เงยหน้าขึ้น พวกเขามองทา

ราวกับว่าเขาเป็นคนโง่

ทาอาย เพราะอาจจะเป็นเพราะเขารู้ว่าเขาโง่เขลาที่พูด

แบบนี้

พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาสามารถต้านทานหมอกดำและเดิน

เข้าไปในหลุม นอกจากนี้ เมื่อผู้นำทีมล่าสัตว์ห้าคนได้พบ

กับจ่าฝูงค้างคาวในหลุม มันก็ไม่ได้เปลี่ยนไป มัน

เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในความมืด, เมยและคนอื่น ๆ

ไม่สามารถหาร่องรอยของมันได้ และตอนนี้ จ่าฝูง

ค้างคาวได้เกิดการเปลี่ยนแปลง แม้ว่าจะไม่ใช่ราชาของ

เหล่าสัตว์ก็ตาม แต่มันเป็นความก้าวหน้าที่ยิ่งใหญ่ซึ่งทำ

ให้พวกเขากลัวมาก

พวกเขากำลังจะกลับไปยังดินแดนเก่า โอวไม่ต้องการ

เสี่ยงและไม่กล้าทำเช่นนั้น หมอผีได้กล่าวว่าพวกเขา

จะต้องเผชิญกับผู้คนมากขึ้นและนักรบที่ทรงพลังมาก ยิ่ง

กว่าสัตว์ร้ายหรือสัตว์ที่ดุร้าย

“แต่ถ้าพวกเราไม่ฆ่า มันจะมีพลังมากขึ้นหลังจากตื่น

ขึ้นมา มันจะติดตามเราและไล่ตามพวกเราไปที่เผ่าล่ะ? ”

ได๋กังวลอย่างมาก

“มีเปลวไฟอยู่ในเผ่า ดังนั้นจึงไม่ควรเป็นเช่นนั้น”โอวก

ล่าว พวกเขาไว้วางใจในเปลวไฟของเผ่า หากสัตว์ร้ายที่ดุ

ร้ายโจมตีพวกเขาและผู้คนในเผ่าไม่สามารถเอาชนะได้

หมอผีสามารถพึ่งพาพลังเปลวไฟเพื่อขับไล่มันออกไป

ได๋ก็ยังไม่มั่นใจและพูดว่า “คงจะดีกว่าถ้าเราสามารถ

กลับไปยังดินแดนเก่าได้ แต่ถ้าเราไม่สามารถกลับไปได้

เราต้องออกไปล่าสัตว์ มันจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อทีมล่า

สัตว์หรือฆ่าเหล่านักรบ? ”

“ไม่หรอก”ฉาวซวนกล่าว “ตราบเท่าที่ท่านไม่ไปยั่วยุมัน

มันจะไม่ฆ่านักรบของทีมล่าสัตว์”

“ทำไม?” กุยฮีมีข้อสงสัยเกี่ยวกับคำตอบของฉาวซวน

ทำไมเขาถึงแน่ใจ

“ข้ารู้สึกได้.” ฉาวซวนกล่าว

ฉาวซวนมีความลับ กุยฮีและทารู้เรื่องนี้และ โอวก็รู้ด้วย

เช่นกัน เขาไม่ต้องการให้คนอื่นๆ รู้ พวกเขาหยุดถามเมื่อ

พวกเขาเห็นสายตาของหัวหน้าเผ่าที่เตือนพวกเขา

มีคนไม่กี่คนคุยกัน เมื่อมีเสียงร้องออกมาจากหลุม มัน

เป็นเสียงดังของคีคี

“เจ้านาย! เจ้านาย!”

คีคีรีบวิ่งออกจากหลุมด้วยรอยยิ้มกว้าง ๆ บนใบหน้า

“มีัมัน!” ขุดมัน! ผลึกเพลิง มีผลึกเพลิงจริงๆ ”

“จริงๆอะ ? ให้ข้าดูหน่อย!” โอวไม่สามารถนั่งนิ่งได้และ

ลุกขึ้นจากพื้นเหมือนติดสปริง

คีคีเก็บผลึกเพลิงเล็ก ๆ ไว้ในมือและมันเล็กเท่าเล็บเล็ก ๆ

แต่มันก็เป็นผลึกเพลิง

ผลึกเพลิงถูกปกคลุมไปด้วยดินและเศษหิน มันถูกขุด

ขึ้นมาในตอนนี้

โอวหยิบผลึกชิ้นเล็ก ๆ เอาไว้บนฝ่ามือและเช็ดฝุ่นออก

จากผิวของมัน

ภายใต้ดวงอาทิตย์ สีแดงของมันดูเหมือนเปลวไฟที่

สามารถเผาผลาญทุกอย่างที่สัมผัสได้

แตกต่างจากผลึกเพลิงที่ปกคลุมด้วยซากพืชและอุจจาระ

ค้างคาว นี้เป็นหนึ่งเม็ดที่เป็นของพวกเขา สำหรับพวกเขา

ที่ขุดมันออกมาด้วยตัวเอง!

ดี! ดี! ดี!

หลังจากเช่นนั้น โอวก็หัวเราะออกมา

ปราศจากการขัดจังหวะของจ่าฝูงค้างคาว พวกเขาก็

ค้นพบผลึกเพลิง ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกหดหู่ โอวหัวเราะจน

หน้าอกสั่น

น่าตื่นเต้น! น่าทึ่ง! ยอดเยี่ยม!

“พ่อ ให้ข้า ให้ข้าดูหน่อย.” ทาแทบไม่ได้เรียกโอวอย่างนี้

ต่อหน้าคนอื่น เมื่อมีคนอื่นอยู่รอบตัวเขา เขามักจะเรียกว่า

โอว ‘หัวหน้าเผ่า’ แต่ตอนนี้เขาเรียกเขาว่าพ่อเพื่อให้โอวรู้

ว่าลูกชายของเขากำลังรออยู่

แต่โอวไม่เข้าใจอารมณ์ลูกชายของเขาตอนนี้ เขากุมกำปั้น

ไว้พร้อมกับผลึกเพลิง

“มีผลึกเพลิงมากกว่านี้ไหม?” โอวถามคีคี

“อาจจะ… คีคีเกาหัว เขาไม่แน่ใจ เขาเพิ่งขุดผลึกเม็ดนี้และ

รีบวิ่งมาที่นี่เพื่อบอกข่าวดี

“ไป. ไปที่หลุมเพื่อดู! ” โอวไม่รอเดินนำคนอื่นๆ ในหลุม

ฉาวซวนยังคงอยู่ด้านหลัง ก่อนที่จะเข้าไปในหลุมนั้น เขา

เงยศีรษะขึ้นมองไปที่ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหมอกสีดำอยู่

ข้างหน้า ด้านบนมีสีดำเหมือนหมึก

“ฉาวซวน มาเร็ว!” คีคีที่อยู่ในหลุมกระตุ้นให้เขาเข้าไป

“มาเร็ว!”

มองออกไปจากภูเขา ฉาวซวนก้าวเท้าเดินเข้าไปในหลุม