Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 294

สถานที่ที่สูงที่สุดคือวังของราชา มันเป็นสถานที่ที่สามารถมองเห็น

เมืองได้อย่างแน่นอน

“ข้าได้ยินว่าเพื่อที่จะสร้างสถานที่แห่งนั้น ทาสหลายคนต้องตาย”

บางคนมีอารมณ์แสดงความรู้สึกออกมา

นี่คือความแตกต่างระหว่างเผ่าและเจ้าของทาส

ในเผ่านั้นมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสร้างสถานที่เช่นนี้ขึ้นมา อย่าง

มากที่สุดบ้านถูกสร้างขึ้นบนที่สูงเช่นต้นไม้หรือภูเขา โดยไม่ต้อง

ใช้กําลังคนและทรัพยากรจํานวนมากเพื่อสร้างพระราชวัง

“ไปกันเถอะ พักผ่อนในคืนนี้”หวางเซี๊ยะกล่าว

เป็นการยากสําหรับคนอื่นๆ ที่จะมีสติขึ้นมา สําหรับเมืองที่เจ้าของ

ทาสเป็นเจ้าของ พวกเขาอยากรู้อยากเห็นมาก

รอบเมืองผลัดใบ กําแพงถูกสร้างด้วยทราย และโดยเฉลี่ยประมาณ

สิบเมตร ดูแล้วเหมือนกับพึ่งสร้างขึ้นมาเป็นเวลาไม่กี่ปี

มีคนอยู่รอบกําแพง พวกเขาเป็นทาส บนที่ดินของเจ้าของทาส

ส่วนใหญ่เป็นทาส

พวกทาสผิวดํามองไปยังคนที่มา ด้วยหอกคมในมือของเขาตะโกน

ใส่บางอย่าง

ฉาวซวนไม่เข้าใจคําพูดของพวกเขา แต่บางคนในทีมเข้าใจ

โต้ตอบกลับไปประโยคหนึ่ง หลังจากนั้นก็ได้ส่งสัญญาณไป นั่น

ควรเป็นข้อพิสูจน์บางอย่าง

แน่นอน หลังจากเห็นสิ่งนั้น ทาสของประตูเมืองก็ปล่อยไป และ

ประตูไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกปิดก็เปิดออก

ฉาวซวนติดตามทีม สําหรับชาช่านั้น มันตามเผ่าฮุย: นกอินทรี

สองตัวพวกมันไม่ใช่ครั้งแรกที่มา รู้วิธีเดินทาง

ในเมือง เห็นบ้านทรายมีอยู่ทุกหนทุกแห่งและหนาแน่น พวกนั้นไม่

ใหญ่ รูปร่างไม่สมํ่าเสมอ มันเป็นการดีกว่าที่จะไม่พูดว่าพวกมัน

เป็นบ้าน มันเป็นเหมือน “ถํ้าสัตว์” และดูเหมือนว่าจะยุบตัวลงได้ทุก

เวลา นี่คือที่ที่ทาสระดับตํ่าอาศัยอยู่

เดินไปข้างหน้า จะเห็นบ้านสร้างด้วยหิน ขนาดใหญ่กว่า

ในมุมของเมืองผลัดใบ มีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่มีกิจของทาสไม่มาก

และคนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเหล่าชนเผ่า

ฉาวซวนเหมือนคนอื่น ก่อนที่จะมา เขาคิดว่ามีความขัดแย้งอย่าง

แน่นอนระหว่างเผ่าและเจ้าของทาส อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงที่ยัง

ไม่ได้เปิดเผย การปฏิบัติต่อเจ้าของทาสที่แตกต่างกัน เผ่าจะเกิด

ทัศนคติที่ต่างออกไป และราชาของเมืองผลัดใบเป็นเหมือนหุ้นส่วน

ความร่วมมือกับชนเผ่า ที่นี่มีสถานที่บางแห่งเช่นสถานทูต

นอกเหนือจากผู้คนที่มาจากทีมแล้ว ยังมีบางคนที่มาประจําการอยู่

ที่นี่ อาจจะอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ผิวก็มีสีเข้มขึ้น เช่นกันหากเจ้าไม่

สนใจเสื้อผ้าที่เป็นชนเผ่าในร่างกายของพวกเขา มันดูแตกต่าง

จากผู้คนในเมืองมากนัก

เผ่าอื่น ๆ มีสถานที่พักผ่อนเป็นพิเศษในเมืองผลัดใบ และคนสาม

คนแรกของเผ่าเขาเพลิงที่มาถึง อยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจ

เนื่องจากไม่มี “สถานทูตพิเศษ” ทั้งสามคนสามารถอยู่ในบ้าน

ทรายขนาดเล็กบางแห่งเท่านั้น สถานที่ชั่วคราวสําหรับพวกเขาทั้ง

สามคน และเมื่อพวกเขาเข้าไปในบ้าน พวกเขาสามารถได้กลิ่น

เน่าเสีย

ในสายตาของคนอื่น คนสามคนที่มาจากเผ่าเขาเพลิง เป็นเพียงตัว

แถมในเวลาหนึ่งและผ่านเข้ามา ไม่มีกิจกรรมตามแผนที่จะบอก

กล่าวกับพวกเขา

ความรู้สึกของการถูกปฏิเสธเช่นนี้ ฉาวซวนทั้งสามคนรู้มานาน

แล้ว แค่เพียงอาศัยอยู่ในสถานที่ดังกล่าว เขายังไม่รู้ว่าต้องอยู่นาน

แค่ไหน ทั้งสามคนไม่มีความสุข

เล้ยผลักกําแพงหินที่ฝั่งตรงข้ามและกล่าวอย่างดูถูกว่า: “ไม่

แข็งแรงพอ”

“พักก่อนคืนหนึ่ง พรุ่งนี้จะไปที่บ้านอาคารที่ทําจากหิน” ฉาวซวน

กล่าว ตอนนี้เนื่องจากผู้คนรู้จักเผ่าสามารถสร้างที่อยู่ในสถานที่นี่

ได้ เผ่าเขาเพลิงต้องสร้างสถานที่ในนี้ด้วย ไม่ใช่สําหรับพวกเขา

สามคน เขาต้องจัดสถานที่สําหรับเผ่าเขาเพลิงที่จะกลับมาใน

ภายหลัง อย่ามาและได้บ้านที่พังทลายเช่นนี้

แม้ว่าบ้านจะน่าอดสู แต่ก็ดีกว่านอนในทะเลทรายในช่วงไม่กี่วันที่

ผ่านมา ทั้งสามคนพักในบ้านหนึ่งคืน สภาพจิตใจดีขึ้นมากเมื่อเขา

ตื่นนอนในวันรุ่งขึ้น

อูฐ ฉาวซวนให้อยู่หน้าบ้าน และในตอนเช้า ฉาวซวนให้นํ้ามัน

หญ้ารอบ ๆ บ้านถูกมันกิน ฉาวซวนต้องไปหาอะไรมากินอีกครั้ง

ถัวมองเข้าไปในห้องและจ้องมองอูฐ ด้วยวิธีการถามเผ่าอื่น ๆ มัน

เป็นการดีที่สุดที่จะรู้ว่ามีก้อนหินมากมายใกล้เมืองผลัดใบ เลน

ติดตามฉาวซวน และไปสถานที่อื่นในเมืองผลัดใบเพื่อสํารวจ

อย่างน้อยเจ้าต้องรู้สถานการณ์ทั่วไปของเมือง

ออกจากสถานที่ที่ชนเผ่าอาศัยอยู่ ฉาวซวนค้นพบว่าในเมืองผลัด

ใบ ผู้คนจํานวนมากไม่ได้สวมหนังสัตว์ แต่ส่วนใหญ่เป็น

ผ้า อุณหภูมิในวันนั้นสูง และหลายคนก็สวมใส่ผ้าไม่กี่ชิ้น

ฉาวซวนบอกว่าเดินไปรอบ ๆ เมืองผลัดใบ ที่ดีที่สุดคือหลีกเลี่ยง

เจ้าของทาส มีเจ้าของทาสมากกว่าหนึ่งคนในเมือง แต่มีเจ้าของ

ทาสใหญ่เพียงคนเดียวนั่นคือราชา มีทาสไม่มากนักภายใต้ทาส

ของทาสคนอื่น ๆ พวกเขาอยู่ในสถานที่เดียวกัน ตัวตนของพวก

เขาสูงกว่าทาส จะสูงอย่างไรพวกเขาก็ไม่สูงไปกว่าเจ้าของทาส

ใหญ่

นอกจากนี้ยังมีสถานที่ค้าขายที่นี่ แต่ฉาวซวนพบว่าภาษาและ

ข้อความที่นี่เป็นอีกชุดหนึ่ง ซึ่งไม่เหมือนกับข้อความของเผ่าและมี

ความซับซ้อนมากขึ้น

ฉาวซวนตั้งใจจะซื้ออาหารบางอย่างด้วยเงินในมือของเขา และเมื่อ

เขาไม่สามารถหาเหยื่อ เขาจะกินอาหารไปก่อนชั่วคราว

ที่นี่ เงินเปลือกหอยและเงินในรูปแบบอื่นๆ เป็นที่ยอดนิยมในเผ่าที่

ใช้ซื้อขายที่นี่ แต่พวกมันจะถูกลดค่าลงอย่างรุนแรง อย่าลืมว่าอยู่

ในสถานที่ของเจ้าของทาส ตราบใดที่เจ้าของทาสยังมีชีวิตอยู่

ความต้องการของทาสและคนอื่นๆ นั้นไม่สําคัญ

เจ้าของทาสของเมืองผลัดใบสวมใส่ผ้าที่สวยงามและหยก และตาม

ธรรมชาติแล้วผ้าและหยกมีราคาแพง บางที นี่อาจเป็นเหตุผลหลัก

ว่าทําไมชนเผ่าและเผ่ามีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีที่สุดที่นี่ ใน

“สถานทูต” ของชนเผ่าทั้งหมด “สถานทูต” ของทั้งสองแห่งนั้น

ใหญ่ที่สุด

ในกรณีที่ขายอาหาร บุคคลที่รับผิดชอบจะเป็นทาสด้วย ทาสที่

ทํางานในลักษณะนี้ดูเหมือนจะก้าวร้าวน้อยกว่า และเข้าใจภาษา

ของชนเผ่า พวกเขาดูถูกเมื่อฉาวซวนจ่ายด้วยเงินเปลือกหอยและ

พูดสองสามคําในภาษาที่ฉาวซวนไม่เข้าใจ เขาโกรธเสียจนเกือบ

ลงไม้ลงมือ

เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นทาส เจ้ามีคุณสมบัติอะไรมาดูถูก?

สามารถที่จะลําเอียงได้ บนดินแดนของเจ้าของทาสเหล่านี้ ทาส

เหล่านี้สามารถทํากับเผ่าได้ ท้ายที่สุด นี่คือสถานที่ของเจ้าของ

ทาส สําหรับทาส ที่นี่ อันดับแรกคือเจ้าของทาส อันดับที่สองเป็น

ทาส และพวกชนเผ่าอยู่ลําดับหลังทั้งสอง

ซื้ออาหาร และใช้เวลาไม่กี่ก้าว ฉาวซวนได้ยินเสียงที่อยู่ไม่ไกล

“นั่นคืออะไร ? “เลนมองไปที่นั่น แล้วถาม

“นายทาส”

ที่นั่น มีเก้าอี้ที่ทําจากไม้ที่เรียบง่ายถูกนําไปใช้บรรทุก ทาสผิวดํา

และทาสสี่คนแบกเก้าอี้ เก้าอี้ไม้ไม่ได้ปิดรอบและไม่มีหลังคา

ด้านบน กลับกันมันถูกปกคลุมด้วยแถบผ้าสีต่าง ๆ กัน ลมพัดและ

ผ้าโบกสะบัด เจ้าสามารถเห็นคนนั่งอยู่ข้างใน

ผู้ที่ถูกแบกยกขึ้นเป็นผู้หญิง ไม่สามารถบอกอายุที่แน่นอน

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่เด็ก ใบหน้าทาสีด้วยสีต่าง ๆ ไม่สามารถมองดู

รูปลักษณ์เดิม

คนที่แบกเก้าอี้หยุดเรื่อยๆ บางครั้งก็หยุดที่สถานที่ที่ขายไวน์ และ

คนบนเก้าอี้ยื่นมือออกไป และใครบางคนจะถือแก้ว

เครื่องปั้นดินเผาพร้อมไวน์ผลไม้และดื่มเป็นครั้งคราว ใครบางคน

ส่งผลไม้ชิ้นหนึ่ง เนื้อบาร์บีคิวหรือกําไลข้อมือเนื้อดี และคนบน

เก้าอี้ไม่ต้องจ่ายอะไรเพื่อแลกกับมัน ทุกอย่างที่เธอต้องทําคือยื่น

มือของเธอออกไป

นี่คือการแบ่งชนชั้นอย่างแน่นอน

“ชีวิตของนายทาสคนนี้ ช่างดีจริงๆ”เลนพูดตามความรู้สึก

จดจําคําเตือนของคนอื่น ๆ ในทีม ฉาวซวนเห็นว่ามีคนถูกยกแบก

ขึ้นกลับมาที่นี่ และเดินไปอย่างรวดเร็วกับเลนบนดินแดนของ

เจ้าของทาส ไม่สามารถคุยกับพวกเขา ทั้งถูกและผิดถูกกําหนด

โดยพวกเขา