Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 34 : การเปลี่ยนรูปแบบ

เค่อกระโดดขึ้นจากเก้าอี้หินของเขาขณะที่ลูบเปลือกตาของเขา

 

พร้อมกับขาที่หายไปของเขาขโยกเขยกเมื่อยืนทรงตัว การกระทำ

 

ที่น่าตะลึงของเขา แน่นอนว่าสามารถดึงความสนใจของฉาวซวน

 

ฉาวซวนทิ้งเหล่าเครื่องมือหินที่เสร็จแล้วและเกล็ดหิน และมอง

 

อย่างประหลาดใจไปที่เค่อ ในใจของเขาค่อนข้างรู้สึกดีและรู้สึกว่า

 

เขาไม่ได้ทำอะไรผิดพลาด ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในมาตรฐานของ

 

เค่อ ทำไมเขาถึงแสดงท่าทางเหมือนเขาอยู่ในอารมณ์แบบ “ห่า

 

อะไรว่ะเนี่ย”?

 

“อาซวน,เจ้า …เจ้า …เจ้า … ”

 

ในที่สุดเค่อก็พูดประโยคที่สมบูรณ์ หลังจากที่กล่าวคำว่าเจ้า

 

หลายครั้ง “เจ้าฝึกฝนตัวเองได้อย่างไร?”

 

ไม่รู้ว่าทำไมเค่อถึงถามเช่นนั้น ฉาวซวนอธิบายการฝึกซ้อมที่เขา

 

เพิ่งทำไปไม่นาน ในรายละเอียด แน่นอนว่า ไม่พูดถึงพลังพิเศษที่

 

เขามี

 

การฝึกอบรมของเขาเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็เหมือนกับการเตรียมพร้อม

 

สำหรับงานหัตถกรรมหินมากกว่าการฝึกซ้อมปกติ มีเด็กหลาย ๆ

 

คนที่ตื่นขึ้นมาใหม่อยู่ที่สนามฝึกเช่นเดียวกับฉาวซวน พวกเขาทั้ง

 

สองกำลังฝึกความแข็งแรงของพวกเขาหรือฝึกซ้อมโดยการขว้าง

 

ปาสิ่งต่างๆ ฉาวซวนเป็นคนเดียวที่มุ่งเน้นไปที่การหาแกนหิน บาง

 

คนแอบเยาะเย้ยเขาเพราะทำสิ่งผิดๆ

 

หลังจากที่คิดบางอย่าง เค่อไม่พบจุดผิดปกติใด ๆ จากคำอธิบาย

 

ของฉาวซวน ฉาวซวนทำงานอย่างหนักและเขาแสดงให้เห็นถึง

 

ความพยายามที่ไม่มีที่สิ้นสุดเมื่อเขากำลังทำหัตถกรรมหิน นั่นก็

 

เป็นเหตุผลว่าทำไมเค่อจึงยินดีที่จะสอนเขา อย่างไรก็ตาม เค่อเอง

 

ค่อนข้างมุ่งมั่นอย่างหนักเมื่อเขาเรียนรู้ทักษะนี้ ทำไมเขาถึงไม่

 

บรรลุผลสำเร็จเช่นนี้?

 

แต่เค่อก็ไม่สามารถอธิบายเหตุผลได้ ดังนั้นเขาจึงต้องเชื่อว่า

 

ความสำเร็จของฉาวซวนเป็นความสามารถของเขา ไม่แปลกใจที่

 

พลังของเขาตื่นขึ้นตอนอายุสิบขวบ

 

เค่อโบกมือให้ฉาวซวนเพื่อลงมือต่อหลังจากที่เขาสงบลง เมื่อคิด

 

ครั้งที่สอง เขาหยุดฉาวซวน และเอาผ้าม่านฟางขนาดใหญ่

 

ออกมา เขาสั่งให้ฉาวซวนไปที่ห้องชั้นในเพื่อเก็บงานหัตถกรรมหิน

 

แม้ว่ามีความรู้สึกอยากรู้อยากเห็น ฉาวซวนได้แต่ปฏิบัติตาม

 

คำสั่งของเขา เค่อต้องทำด้วยเหตุผลบางประการ

 

จากด้านอื่น ๆ ของม่านฟางเก่า เค่อยังคงสามารถมองเห็นรูปร่าง

 

เล็กของฉาวซวน, งานหัตถกรรมและการปรับแต่งชิ้นส่วนของ

 

เกล็ดหิน คิ้วของเค่อผ่อนคลาย และเขาไม่เอ่ยอะไรนอกจากยิ้ม

 

เหมือนกับว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่าง

 

ฉาวซวนออกมาจากการห้องปฏิบัติงานที่แยกส่วนออกมา ตอนที่

 

พระอาทิตย์เกือบตกดิน ฉาวซวนตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ เขาเดินผ่าน

 

ก้อนหินที่เขาทำไว้ให้เค่อเพื่อตรวจสอบ เขาสร้างเกล็ดหินและ

 

แกนหินขึ้นมากกว่าปกติ ดังนั้นเขาจึงออกมาช้า

 

อย่างไรก็ตามเค่อไม่ได้ตรวจสอบหินของฉาวซวนตามลำพังเช่น

 

ปกติ กลับกัน เขาวางมันทิ้งไว้หลังจากเหลือบมองเพียงแว๊บเดียว

 

เค่อเลือกที่จะไม่มอง แต่เขาบอกฉาวซวนว่า “เจ้าควรไปตอนนี้

 

ตั้งแต่พรุ่งนี้ เจ้าอาจสลักและปรับแต่งหินตามการตัดสินของเจ้า

 

เอง ทำทุกอย่างที่เจ้าคิดว่าถูกต้อง ”

 

“ได้ลุงเค่อ ข้าจะทำเช่นนั้น.”

 

ในความเป็นจริง ฉาวซวนต้องการที่จะทำบางสิ่งบางอย่างด้วยตัว

 

เขาเองเป็นเวลานานมาแล้ว แต่สิ่งที่เขาสร้างขึ้นนั้นแตกต่างจากที่

 

เขาคิด และบางครั้งเขาก็ล้มเหลวในระหว่างที่ลงมือ ตอนนี้ตั้งแต่

 

เค่อบอกแบบนี้ฉาวซวนอยากทำอีกครั้งอย่างถูกต้อง

 

เพื่อให้เครื่องมือหินเป็นที่น่าพอใจ เขาต้องผ่านขั้นตอนกระเทาะ

 

เกล็ดหิน,การขีด ,การเจีย ,การให้ความร้อนและอื่น ๆ ต้องใช้

 

เครื่องมือจำนวนมาก เช่น ค้อน,ลูกกลิ้ง,เครื่องกด,บดหิน,สับหิน

 

และวัสดุยึดอื่น ๆ เครื่องมือในกระท่อมของฉาวซวนไม่เพียงพอ

 

ดังนั้น ฉาวซวนจึงจำเป็นต้องมาที่บ้านเค่อทุกวัน หากเขาต้องการ

 

ทำอะไรบางอย่าง

 

แต่ในก้าวแรกนั้น ฉาวซวนไม่กล้าที่จะฝันอย่างดุเดือด ดังนั้นเขา

 

จึงตัดสินใจที่จะเริ่มต้นด้วยเครื่องมือหินตามปกติในเผ่า

 

วันรุ่งขึ้น ฉาวซวนเอาแกนหินที่เขาเลือกในเช้าวันนั้นไปยังสถานที่

 

ของเค่อและเริ่มทำหัตถกรรมหิน

 

ฉาวซวนตั้งใจจะสร้างหัวลูกศรสองปีกด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นหนึ่งใน

 

หัวลูกศรที่ใช้บ่อยที่สุด แลงกาเพียงคนเดียวก็ผลาญพวกมันอย่าง

 

เยอะ

 

เค่อได้สอนฉาวซวนเกี่ยวกับเทคนิคในการทำหัวลูกศรหิน และ

 

กล่าวว่าทักษะอื่น ๆ สามารถทำได้เฉพาะในระหว่างการฝึกซ้อม

 

เท่านั้น แน่นอนตาแก่เค่อชี้ให้เห็นรายละเอียดบางอย่างที่มีค่าควร

 

แก่การใส่ใจ

 

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เค่อไม่ได้ดูฉาวซวนอย่างใกล้ชิดจาก

 

ด้านข้างขณะฉาวซวนลงมือทำหัตถกรรมหิน ต้องไม่ลืมว่า ฉาว

 

ซวนจะทำได้ดีหากไม่มีเขาคอยควบคุม เอนกายบนไม้เท้า ตาแก่

 

เค่อนำกล่องไม้ออกมาภายในเต็มไปด้วยเครื่องมือหินทุกชนิด มี

 

ขนาดที่แตกต่างกัน และนำพวกมันออกไปที่หน้าบ้านของเขา

 

พวกมันเป็นเครื่องมือหินที่ทำโดยฉาวซวนในช่วงสองสามวันที่

 

ผ่านมา ส่วนใหญ่เป็นหัวหอก และหัวลูกศรและมีรูปแบบแตกต่าง

 

จากของตาแก่เค่อ

 

ในความเป็นจริงตาแก่เค่อได้เปลี่ยนกฎของเขาเมื่อเร็ว ๆ นี้ ในช่วง

 

บ่ายเขาไม่อนุญาตให้ผู้คนเข้ามาในบ้านอีกต่อไป ในตอนเช้าเขา

 

จะออกมาพร้อมกับเครื่องมือหินที่พร้อมใช้ บางคนจำเป็นมากที่

 

จะต้องทำการค้าขายอย่างรวดเร็ว ถ้าเขาต้องการเครื่องมือหิน

 

บางอย่าง เพราะว่าชายชราเค่ออาจจะเก็บของทั้งหมดและเดิน

 

เข้าไปในห้องตอนเที่ยงและไม่ออกมาในตอนบ่าย

 

ดังนั้นเมื่อเห็นว่าตาแก่เค่อนำเอาสิ่งของออกมาในเวลานี้ ผู้คน

 

ต่างรุมล้อม

 

“เฮ้ ตาแก่เค่อ ทำไมเจ้าถึงทำการค้าในเวลานี้?”

 

“ใช่, ตาแก่เค่อ, สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ฝีมืออาซวนใช่มั้ย?”

 

หลายคนรู้ว่าฉาวซวนกำลังเรียนรู้งานหัตถกรรมหินจากเค่อ แต่

 

คนอื่นๆไม่ค่อยคิดในแง่ดีกับเรื่องนี้ บางคนจะหารือเป็นการ

 

ภายในว่าฉาวซวนจะสามารถเรียนรู้ได้นานแค่ไหน หรือไม่ก็เขา

 

อาจจะเป็นเหมือนเด็กฝึกงานเก่าของเค่อที่หนีหายไป หรือถูกเค่

 

อเตะออกมาอย่างแรง แต่ อย่างไม่คาดคิด ฉาวซวนยังคงเรียนรู้

 

และดูเหมือนว่าเค่อไม่ได้ผิดหวังหรือเป็นบ้าอีกด้วย

 

ไม่แปลกหรอกเหรอ?

 

อันที่จริง คนที่เดาเอาว่าเครื่องมือหินทำโดยฉาวซวนหัวเราะกับ

 

ตัวเองหลังจากจบประโยค คนที่มากับเขาก็หัวเราะเช่นกัน และไม่

 

มีใครจริงจังกับเรื่องนี้ ต้องไม่ลืมว่า ในมุมมองของพวกเขา ฉาว

 

ซวนได้เรียนรู้เพียงไม่กี่วัน และมันเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะ

 

ประสบความสำเร็จการหัตถกรรมหินอย่างรวดเร็วเช่นนี้ พวกเขา

 

แค่ล้อเล่นกับเค่อ

 

“นี่เป็นหัวลูกศรที่ดี และมันสามารถใช้กับการตั้งคันธนูดินได้ …

 

เฮ้, เงี่ยงปลายแหลมขัดสีได้แจ่มมาก! ข้าชอบนะ” ชายคนหนึ่งนั่ง

 

ลงและเริ่มเลือกของที่เขาชื่นชอบ

 

เมื่อเห็นว่ามีคนเริ่มเลือก คนอื่น ๆ ก็หยุดยุ่งเรื่องอื่นๆและรีบเลือก

 

รายการโปรดของตัวเอง ราวกับกลัวว่าของดีจะถูกซื้อโดยคนอื่น

 

ต้องไม่ลืมว่า เครื่องมือหินของตาแก่เค่อนั้นมีคุณภาพดีกว่าของที่

 

อื่น

 

“เฮ้ ตาแก่เค่อ,เจ้าเปลี่ยนรูปแบบของเจ้าหรือ? เงี่ยงบนหัวลูกศร

 

ของเจ้าสั้นลง ” นักรบพูดขณะที่เขาแตะปีกบนหัวลูกศร

 

เค่อนั่งอยู่ที่นั่นพร้อมกับใบหน้าที่เย็นชาของเขาตามปกติ ในความ

 

เงียบ

 

นักรบที่เข้ามาซื้อขายเข้าใจบุคลิกนิสัยของเค่อดี และไม่ได้

 

คาดหวังว่าเขาจะอธิบาย อย่าลืมว่ามันเป็นเรื่องปกติที่ช่างหินจะ

 

เปลี่ยนรูปแบบการหัตถกรรมหินของเขา

 

เมื่อมีการล่าสัตว์ นักรบต้องใช้เครื่องมือหินจำนวนมาก เนื่องจาก

 

ไม่เหมือนโลหะที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เครื่องมือหิน

 

สามารถใช้ได้ครั้งเดียว ส่งผลให้มีอัตราส่วนในการใช้ที่สูงมาก ซึ่ง

 

ทำให้นักรบเตรียมเครื่องมือหินจำนวนมากก่อนภารกิจการล่าสัตว์

 

ทุกครั้ง

 

ผ่านไปเกือบยี่สิบวันนับตั้งแต่ทีมล่าสัตว์จากไป โดยปกติที่พูดกัน

 

ทีมล่าสัตว์จะกลับเผ่าภายในยี่สิบวัน แม้ในยามพวกเขาพบกับ

 

ความลำบากหรือปัญหาอื่น ๆ ระยะเวลาที่ใช้ล่าสัตว์จะไม่เกิน

 

สามสิบวัน ครอบครัวของพวกเขายังคงอยู่ในเผ่า ต้องไม่ลืมว่า

 

พวกเขาอาจจะอดตายถ้าเหล่านักรบไม่กลับมา

 

ดังนั้นถ้ามีคนทำการคำนวณบางอย่าง เจ้าจะรู้ได้ว่าทีมล่าสัตว์

 

กำลังจะกลับมาความหมายของทีมล่าสัตว์ทีมอื่นกำลังเตรียมตัวที่

 

จะจากไป เมื่อทีมล่าสัตว์กลับมา อีกทีมหนึ่งจะออกไปล่าสัตว์

 

หลังจากมอบหมายงานประจำวันของพวกเขา ก่อนหน้านี้พวกเขา

 

จะต้องเตรียมเครื่องมือหินของพวกเขาให้ดียิ่งขึ้น

 

“พวกเขาจะกลับมาในสองสามวัน ในตอนเช้าข้าเห็นว่าคนที่

 

บาดเจ็บถูกส่งตัวกลับมา คราวนี้นักรบสองคนได้รับบาดเจ็บ

 

สาหัส แต่ไม่ร้ายแรง ข้าได้ยินมาว่าไม่มีใครถูกฆ่าตายในครั้งนี้ ” มี

 

คนพูดคุยกันในขณะที่เขาเลือกของ

 

“ดังนั้นพวกเรากำลังจะเริ่มต้นออกเดินทาง? ข้าต้องกลับบ้าน

 

และใช้เวลาอีกสองสามวันทำการค้ากับตาแก่เค่อ ”

 

“เจ้าบอกว่าทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บ? พวกเขาเป็นใคร? ”

 

“……”

 

ผู้คนเริ่มพูดคุยกันแต่ความเร็วของพวกเขาที่เลือกเครื่องมือหินไม่

 

ช้าลงเลย เมื่อพวกเขาเลือกของ พวกเขาจะจับมันไว้แน่นในมือ

 

และคนอื่น ๆ ก็จะเสียใจที่ไม่จับมันให้เร็วกว่านี้

 

“เจ้าจะทำการค้าหรือไม่ เก็บลิ้นของเจ้าซะ และรีบไสหัวไปหาก

 

เจ้าซื้อขายเสร็จแล้ว!” เค่อโบกมือแขนของเขาพร้อมกับใบหน้าที่

 

เย็นชา พวกเขาควรจะพูดคุยกันที่อื่น อาซวนยังคงอยู่ในห้อง ลง

 

มือทำหัตถกรรมหิน พวกเขาอาจรบกวนอาซวน!

 

ในสายตาของฝูงชน ตาแก่เค่อเป็นคนที่ปากจัดและเขาก็ไม่ง่ายที่

 

จะเจรจาด้วย ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ใส่ใจสิ่งใดนอกจากเครื่องมือ

 

หิน เขายังคงก้าวร้าวเมื่อตะโกน แต่ความเป็นจริง เค่อเห็นค่าใน

 

ตัวฉาวซวนมากกว่าทุกคน ในใจของเขา เขาเริ่มไม่พอใจเมื่อผู้คน

 

เริ่มส่งเสียงรบกวน และเขาก็เริ่มจะขับไล่ให้พวกเขาไป

 

ผู้คนไม่โกรธ พวกเขาหยุดพูดและรีบเร่งหยิบสิ่งที่ต้องการขึ้นมา

 

เมื่อเครื่องมือหินส่วนใหญ่ถูกคนอื่นๆหยิบออกไป และเห็นว่าไม่มี

 

ผู้คนมาแล้ว เค่อเก็บเครื่องมือหินชิ้นเล็ก ๆ ที่เหลืออยู่ลงในกล่อง

 

ไม้ เขาส่ายหัวขณะที่พูดกับตัวเองว่า “ทำไมเครื่องมือหินชิ้นเล็ก ๆ

 

ถึงไม่มีใครคิดที่จะสนใจ? เมื่อใช้อย่างถูกต้อง พวกมันอาจเป็น

 

อันตรายกว่าชิ้นใหญ่ๆเสียอีก ”

 

เมื่อฉาวซวนเสร็จการทำงานในวันนี้ เขาก็มุ่งหน้ากลับบ้านพร้อม

 

กับร่างกายที่เหนื่อยล้า ในเวลาเดียวกัน ทีมล่าสัตว์ที่ออกไปทำ

 

ภารกิจก็กลับมา