Chronicles of Primordial Wars ตำนานของสงครามแรกเริ่ม - ตอนที่ 87 : พรของหมอผี

ขึ้นไปบนภูเขาในวันรุ่งขึ้น ฉาวซวนหยิบถุงหนังสัตว์ เขาคิดว่ามัน

 

จะดีกว่าที่จะแจ้งให้หมอผีรู้เกี่ยวกับเขาที่เลี้ยงลูกนก

 

ถุงหนังสัตว์ที่มีชาช่า เจ้าตัวน้อยที่อยู่ในถุงหนังสัตว์มาหลายต่อ

 

หลายครั้ง มันเคยชินกับการถูกหิ้วไปมาแบบนั้น ในความเป็นจริง

 

มันยังคงเงียบอยู่ข้างใน

 

ผู้คนที่อาศัยอยู่บนยอดเขาค่อนข้างคุ้นเคยกับฉาวซวน และพวก

 

เขาบางส่วนก็จะทักทายฉาวซวนเมื่อพวกเขาเห็นเขา ฉาวซวน

 

กล่าวทักทายพวกเขากลับไปทีละคนด้วยรอยยิ้ม ไม่ว่าพวกเขามา

 

จากทีมล่าสัตว์ทาหรือจากคนอื่น ๆ

 

“เจ้ามาแล้ว”

 

หมอผีกำลังนั่งอยู่ภายในห้องหิน กำลังรอฉาวซวน รอยยิ้มของเขา

 

ขยายใหญ่ขึ้นขณะที่เขาเห็นฉาวซวนเข้ามา ริ้วรอยบนใบหน้าที่แก่

 

ชราของเขาเหยียดชี้ไปทั่วใบหน้า

 

ที่จริงแล้ว ทุกคนไม่ได้รับกิริยาท่าทางที่ใจดีของหมอผี นับประสา

 

อะไรกับความจริงที่ว่าฉาวซวนยังคงเป็นเด็กน้อย เขาเป็นเพียงคน

 

เดียวในหมู่คนรู้จักของเขาที่จะได้รับการเอาใจใส่จากหมอผีเช่นนี้

 

ไม่มีความจำเป็นที่จะพูดอะไรมาก และฉาวซวนเดินโดยตรงไป

 

ก่อนที่จะนั่งอยู่บนที่นั่งกองฟาง

 

“เจี๊ยบ!”

 

ในขณะะที่ฉาวซวนนั่งลง ชาช่าร้องเรียกภายในถุงหนังสัตว์ บางที

 

มันอาจจะรู้สึกได้ถึงสภาพแวดล้อมที่แปลกใหม่ในบริเวณโดยรอบ

 

เมื่อถุงหนังสัตว์สัมผัสที่นอนฟาง,ชาช่าตะโกนออกมาอย่างไม่

 

สบายใจ

 

นับตั้งแต่ฉาวซวนเข้าไปด้านใน หมอผีได้เหลือบมองไปชั่วขณะที่

 

ถุงหนังสัตว์ที่เขาถือ ขณะนี้มีเสียงเกิดขึ้น รอยยิ้มได้ถูกแทนที่ด้วย

 

สีหน้างุนงงบนใบหน้าของหมอผี

 

ฉาวซวนเปิดถุงและนำชาช่าออกมาจากถุงหนังสัตว์

 

เมื่อเทียบกับเวลาที่มันเกิดขึ้นใหม่,ชาช่าได้เติบโตใหญ่มาก

 

ในตอนนี้ และฉาวซวนแทบจะไม่สามารถอุ้มมันได้ด้วยมือข้าง

 

เดียว

 

“นี้คือ … ?” หมอผีจ้องไปที่ลูกนกที่ฉาวซวนถืออยู่ในมือของเขา

 

“มันมาจากไข่นกที่ข้านำกลับมาครั้งสุดท้ายฮะ.” ฉาวซวนอธิบาย

 

เรื่องราวทั้งหมดในเวลาสั้น ๆ “ดังนั้นข้าคิดว่าข้าสามารถฝึกมัน

 

เช่นบททดสอบ ข้าสามารถฝึกซีซาร์ ดังนั้นข้าคิดว่าข้าสามารถทำ

 

เช่นเดียวกันกับชาช่า.”

 

หมอผียังคงเงียบ“…”

 

เห็นว่าหมอผียังคงที่จะงงงวย ฉาวซวนรีบกล่าวเสริม“ข้า

 

หมายความว่าข้าสามารถฝึกซีซาร์เป็นสุนัขล่าเนื้อ ดังนั้นบางทีข้า

 

ก็สามารถฝึกชาช่าเป็นเหยี่ยว ลุงเค่อได้กล่าวว่าชาช่าอาจจะเป็น

 

นักล่าที่ก้าวร้าว เพราะฉะนั้นข้าอยากจะลองฝึกมันฮะ มันอาจจะ

 

เป็นประโยชน์ในขณะที่เราล่า แม้ว่าจะไม่ได้สำหรับการล่าสัตว์ก็

 

สามารถเป็นผู้สังเกตการณ์ในเผ่าของเราและเตือนเรามาจาก

 

ฟากฟ้าหากอันตรายใกล้เข้ามา.”

 

หมอผีมองลงไปโดยไม่มีการแสดงออกทางสีหน้าใดๆ เขาถาม

 

อย่างใจเย็นเช่นเคย“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าล้มเหลวที่จะทำอย่าง

 

นั้น?”

 

“เช่นนั้นข้าจะฆ่ามัน.” ฉาวซวนไม่มีความลังเลใจในเรื่องนี้

 

สำหรับเขาที่มีชีวิตอยู่มานานพอที่จะรู้กฎในที่แห่งนี่

 

สัตว์ทุกตัวที่ไม่มีวินัยมีอยู่สองอย่างไม่ถูกฆ่าก็ถูกทอดทิ้ง โดยปกติ

 

คนในเผ่ามีแนวโน้มที่จะเลือกตัวเลือกเดิม ฆ่าทิ้ง มันมี

 

ประสิทธิภาพมากและตรงไปตรงมา ไม่ลังเลใจ พวกเขาไม่มี

 

อารมณ์ที่เข็มงวดกวดขัน ดังนั้นพวกเขาจึงกระทำอย่างหยาบๆ

 

และป่าเถื่อน

 

“ดีมาก” หมอผียิ้มอีกครั้ง และเวลานี้ มันเป็นรอยยิ้มที่น่ารื่นรมย์

 

มากขึ้นกว่าครั้งแรกเมื่อฉาวซวนเข้ามาในห้อง เขาดูเหมือนจะมี

 

ความสุขมากทีเดียว

 

“ให้ข้าได้มองใกล้ๆ.” หมอผีบอก

 

ฉาวซวนยืดแขนออกมาและอุ้มชาช่าไว้ใต้จมูกหมอผี เพื่อที่ว่าเขา

 

อาจจะมองลูกนกอย่างใกล้ๆ ในขณะเดียวกัน ฉาวซวนเตรียมมือ

 

อีกข้างเพื่อป้องกันในกรณีที่ชาช่าอาจจะจิกไปที่บุคคลด้านหน้า

 

ของมัน หมอผีเป็นหนึ่งในสองคนที่มีตำแหน่งสูงสุดในหมู่ชนเผ่า

 

ทั้งหมด และในความเป็นจริง เขามีสถานะสูงกว่าหัวหน้าเผ่า ไม่มี

 

ทางที่ฉาวซวนจะยอมให้ชาช่ารุกรานหมอผี ถ้ามันทำอะไรหมอผี

 

ขึ้นมาจริงๆ แน่ใจได้เลยว่ามันจะต้องถูกถลกหนังทั้งเป็นโดยคนใน

 

เผ่า

 

แต่ ฉาวซวนรู้สึกแปลกใจ ,ชาช่าประพฤติตัวดีมากในวันนี้ ยกเว้น

 

เสียงกรีดร้องทันทีที่มันได้ทำในตอนแรกมันยังคงเงียบสงบและมัน

 

ก็ไม่ได้จิกอะไรหรือใครก็ตาม

 

หมอผีจ้องไปที่ลูกนกในขณะที่มันปกคลุมไปด้วยขนปุกปุยอย่าง

 

เงียบ ๆ และเช่นกันชาช่าก็จ้องมองไปยังคนที่อยู่ตรงหน้ามันอย่าง

 

เงียบๆ

 

หลังจากนั้น หมอผียกมือที่เหมือนเปลือกไม้ที่ตายแล้วของเขาขึ้น

 

และหยิบเอาแผ่นหินขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากโต๊ะข้างๆ แผ่นหิน

 

มีผงสีดำบางส่วน เขายื่นมือออกไปและแช่นิ้วชี้เช่นเดียวกับ

 

นิ้วกลางของเขาเข้าไปในผง หลังจากทำอย่างนั้น เขาใช้

 

นิ้วหัวแม่มือของเขาบิดนิ้วชี้และนิ้วกลาง ผงสีดำอยู่ระหว่างนิ้ว

 

จากนั้น เขาทำกำปั้นครึ่งหนึ่งโดยไม่ต้องใช้นิ้วหัวแม่มือของเขา

 

และกำปั้นนั้นได้ไปที่ด้านหน้าของชาช่า

 

หมอผีเคาะบนหัวชาช่ากับนิ้วหัวแม่มือของเขา มันเป็นการแตะ

 

เบา ๆ แต่เป็นรอยเปื้อนจากหมึกสีดำที่มองเห็นได้ชัดบนขนสี

 

น้าตาลอมเทาของชาช่า อย่างไรก็ตาม ชาช่าไม่ได้หลบหลีก มัน

 

เพียงจ้องมองไปที่หมอผี เงียบสงบมาก ซึ่งสร้างความประหลาด

 

ใจให้แก่ฉาวซวนอย่างมาก มันไม่เคยเงียบนับตั้งแต่วันที่มันฟัก

 

ออกมา

 

ไม่ว่าเพราะอะไรในสิ่งที่หมอผีทำ ฉาวซวนรู้ว่าหมอผีได้อนุญาต

 

กับการกระทำของเขา อีกนัยหนึ่ง หมอผีได้ยินยอมให้ฉาวซวน

 

เลี้ยงนกในเผ่า นอกจากนี้ หลังจากที่ได้รับ “พร” จากหมอผี ไม่มี

 

ใครทำอันตรายต่อมันแม้ว่ามันจะไม่ได้รับการยอมรับในชนเผ่า ไม่

 

มีใครกล้าที่จะฆ่ามันและกรณีที่เลวร้ายที่สุดละทิ้งมัน

 

แต่ หมอผีก็ไม่ได้หยุดหลังจากที่วางแผ่นหินลง กลับกัน เขาหยิบ

 

แผ่นป้ายที่มีลวดลายและส่งมันให้ฉาวซวน มันเป็นแผ่นที่มี

 

ลวดลายเดียวกันกับที่เขาให้ซีซาร์ก่อนหน้านี้ เห็นได้ชัดว่า มัน

 

สำหรับชาช่า

 

เห็นได้ชัดว่า หมอผีเห็นคุณค่าในตัวชาช่ามากกว่าซีซาร์ สำหรับ

 

เขาที่ให้การรับประกันสองครั้งกับชาช่าในเวลานี้!

 

ฉาวซวนสับสนเล็กน้อย เพราะชาช่าถูกนำกลับมาและเก็บไว้เป็น

 

“อาหารที่มีศักยภาพ” พร้อมกับอนาคตที่คาดเดาไม่ได้ และมันก็

 

แปลกที่ได้รับความสนใจอย่างมากจากหมอผีเช่นนั้น! เว้นแต่หมอ

 

ผีสามารถทำนายอนาคต และเขาได้เห็นศักยภาพของชาช่า

 

หรือไม่?

 

แต่น่าเสียดาย เมื่อหมอผีเลือกที่จะทำให้มันเป็นความลึกลับ ไม่มี

 

ใครสามารถแงะคำพูดออกมาจากปากของเขาได้ และไม่มีใคร

 

กล้าที่จะทำอย่างนั้นเช่นกัน

 

เขาเป็นเพียงชายชราที่มีเท้าข้างหนึ่งอยู่ในหลุมศพ แต่เขาก็

 

สามารถตีคนด้วยความกลัวและความเลื่อมใส

 

ฉาวซวนอุ้มชาช่ากลับเข้าไปในถุงหนังสัตว์ และทำความเคารพ

 

อย่างจริงใจต่อหมอผี เพื่อแสดงความกตัญญูของเขา ด้วยพรของ

 

หมอผี มันจะง่ายมากสำหรับชาช่าที่จะอาศัยอยู่ในชนเผ่าใน

 

อนาคต

 

กับเรื่องของชาช่าที่เสร็จแล้ว หมอผีเลือกที่จะพูดคุยเกี่ยวกับบาง

 

สิ่งที่เคร่งเครียด เขาถามฉาวซวนเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาที่

 

ได้รับหลังจากกลับมาจากอาณาจักรพืชสีเขียวระหว่างการปฏิบัติ

 

ภารกิจการล่าสัตว์ ฉาวซวนได้แบ่งปันบางสิ่งบางอย่างกับหมอผี

 

ไม่ทั้งหมด แต่คราวนี้ฉาวซวนปกปิดไว้เล็กน้อย และเขาบอกว่า

 

เขาเห็นเงารางๆ ของโมษเขียว

 

ฉาวซวนไม่คิดว่าเขาจะสามารถรักษาความสามารถพิเศษของ

 

ตัวเองไว้ได้ตลอดไป ให้กับตัวเขาที่อาจจะใช้ตลอดชีวิตของเขาที่นี่

 

เขามีไม่มีใครที่จะให้พึ่งพาและเนื่องจากทา, ฉาวซวนไม่โง่พอที่จะ

 

ตั้งความหวังทั้งหมดของเขาไว้กับหัวหน้าเผ่า ยิ่งกว่านั้น หากว่า

 

ทากลายเป็นหัวหน้าเผ่าคนต่อไปและทำสิ่งที่ยากลำบากสำหรับ

 

ฉาวซวน? มันไม่ใช่ว่าฉาวซวนมองโลกในแง่ร้าย ระหว่างการ

 

ปฏิบัติภารกิจล่าสัตว์เวลานี้ เขารู้สึกว่าเขาไม่สามารถเข้ากันได้ดี

 

กับทา ไม่มีมนุษย์เชื่อว่าทำถูกต้องในเผ่า สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่

 

อาจจะถูกตัดสินใจโดยผู้นำ เมื่อผู้นำบอกว่าเจ้าคิดผิด เช่นนั้นเจ้า

 

ผิดแน่นอน จะไม่มีโอกาสสำหรับเจ้าเพื่อเอ่ยคำอธิบายใด ๆ

 

หลังจากสังเกตบางอย่าง ฉาวซวนค่อนข้างจะเชื่อในตัวหมอผีที่

 

เรียกว่าผู้นำทางจิตวิญญาณในเผ่า แม้ว่าชนเผ่าที่โดดเดี่ยวนี้

 

ไม่ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว แต่มันก็ไม่ได้ผิดแปลกแตกต่าง

 

ไปอย่างรุนแรง และนั่นก็คือความมั่นใจในตัวหมอผีในทุกชั่วอายุ

 

คน เขาเชื่อว่าหมอผีคนต่อไปจะไม่เลวร้ายนัก

 

เขาตัดสินใจที่จะเปิดเผยความลับของเขาทีละเล็กทีละน้อย

 

เพื่อให้หมอผีอาจจะมีการเตรียมความพร้อมสำหรับความจริง

 

ทั้งหมดสักวันหนึ่ง

 

หลังจากฟังคำอธิบายของฉาวซวนอยู่ในความเงียบ หมอผีมอง

 

อย่างเป็นมิตรส่งห่อยาสองห่อที่เป็นสมุนไพรผสม โดยไม่สอบถาม

 

รายละเอียดเพิ่มเติม“หนึ่งห่อคือการฟื้นฟูสุขภาพและอีกห่อมีการ

 

ผสมกับโมษเขียว ใช้พวกมันเร็ว ๆ นี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับห่อที่มี

 

ส่วนผสมของโมษเขียว อย่าเก็บไว้นานเกินไป.”

 

หลังจากเก็บสองห่อสมุนไพรผสมเรียบร้อยแล้ว ฉาวซวนได้ยิน

 

หมอพูดว่า“เจ้าตั้งใจที่จะติดตามใครต่อไปในระหว่างการเดินทาง

 

ล่าสัตว์ครั้งต่อไป?”

 

“ข้ากำลังจะบอกท่านว่า … ข้าอยากจะร่วมเดินทางพร้อมกับกลุ่ม

 

ลุงเมยระหว่างการปฏิบัติภารกิจล่าสัตว์ครั้งต่อไป.” ฉาวซวน

 

กล่าว

 

ทาไม่ได้ลบฉาวซวนออกจากรายชื่อของกลุ่มล่วงหน้า สำหรับเขา

 

อาจจะเปลี่ยนความคิดของเขาและต้องการที่จะนำตัวฉาวซวนไป

 

กับพวกเขาระหว่างการปฏิบัติภารกิจล่าสัตว์ต่อไป แต่ ฉาวซวน

 

เป็นคนปฏิเสธที่จะทำเช่นนั้น เขาต้องการที่จะร่วมเดินทางไป

 

พร้อมกับกลุ่มล่าสัตว์ของเมย โดยการทำเช่นนั้น เขาจะได้รับ

 

โอกาสที่เหมาะสมในการฝึกฝนตัวเองอยู่ในสนามรบ ถ้าเขายังคง

 

ติดตามกลุ่มล่วงหน้า เขาจะไม่สามารถที่จะก้าวให้ทันกับ

 

ความก้าวหน้าของพวกเขา และเขาจะไม่สามารถที่จะแก้ปัญหา

 

ทั้งหมดที่มีพร้อมกับกับดักเพียงอันเดียว บางทีทาอาจจะคิดว่า

 

ฉาวซวนเป็นเด็กเนรคุณหลังจากที่ได้ยินคำตอบของเขา และ

 

เกลียดเขามากยิ่งขึ้น

 

แต่แล้วจะทำไมหละ?

 

ฉาวซวนไม่ต้องการที่จะเข้าร่วมกับกลุ่มล่วงหน้าและเป็นได้แค่

 

เพียงตัวนำโชค เขาปฏิเสธที่จะเป็นคนดูในระยะไกลเมื่อมันมาถึง

 

การล่าสัตว์จริง

 

“ได้สิ ข้าเข้าใจ.” หมอผีพยักหน้า

 

ฉาวซวนไม่กังวลมากนักหลังจากที่หมอผีได้กล่าวเช่นนั้น ทาเป็น

 

คนขี้กลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าหมอผี เขาไม่กล้าที่จะตัดสิน นับประสา

 

อะไรกับการปฎิเสธชายชรา แม้พ่อของเขาเป็นหัวหน้าของชนเผ่า,

 

โอวไม่กล้าที่จะปฎิเสธการตัดสินใจของหมอผี

 

เมื่อฉาวซวนออกไป เขาแสดงความเคารพกับหมอผีอีกครั้ง ยิ่งเขา

 

รู้เกี่ยวกับชนเผ่ามากเท่าไหร่ เขายิ่งเชื่อมากขึ้นว่าชายชราผู้นี้

 

สมควรได้รับความเคารพจากผู้คน มันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวกับการล้าง

 

สมองหรือสิ่งอื่นใด

 

เมื่อฉาวซวนเดินลงมาจากเขา เขาจงใจเดินอ้อมไปบ้านเมยและ

 

แลงกา จะถามพวกเขาว่าพวกเขามีสถานการณ์คล้าย ๆ กัน

 

หรือไม่ เมื่อพวกเขากินไข่นกแต่ คำตอบคือไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไข่นก

 

พวกเขากินก็ไม่แตกต่างจากไข่ปกติใด ๆ และชาช่าที่เกิดออกมา

 

เป็นข้อยกเว้นทั้งหมด

 

“เจ้าฟักไข่ออกมาจริงๆนะเหรอ!!” แลงกาตะลึง

 

ฉาวซวนอึ้งหมดคำพูด และเขาคิดว่ามันตรงเกินไปมาก

 

แลงกาเป็นมากกว่าประหลาดใจและเขาดึงถุงหนังสัตว์ของฉาว

 

ซวนเปิดเข้าไปดูข้างใน เขาถึงกับเปิดดูภายในว่าใช้ชาช่าเพื่อ

 

สังเกตอย่างใกล้ชิด นกที่ได้รับพรจากหมอผี!

 

แต่มือของแลงกาถูกจิกอย่างแรงทันทีที่เขาล้วงเข้าไปข้างใน

 

ถ้าเขาไม่ได้เป็นคนที่มีผิวหนังหนา หรือถ้าพลังสัญลักษณ์ของเขา

 

ไม่ได้ตื่นขึ้นมา เขาจะต้องเลือดออกแน่นอน

 

“นกตัวนี้ดุร้าย! ดีกว่าซีซาร์!” เห็นได้ชัดว่าแลงกาและคีคีมี

 

มาตรฐานเดียวกันและคำจำกัดความของคำว่า “ดี”

 

สำหรับผู้คนในเผ่าส่วนมาก และสัตว์ทั้งหมดถูกตัดสินจาก

 

มาตรฐานเดียวกัน ความดุร้ายที่พวกมันเป็น นั้นยอดเยี่ยม ดังนั้น

 

ผู้คนจะมีความรู้สึกถึงความสำเร็จมากขึ้นเมื่อพวกเขาฆ่าสิ่งนั้น

 

“โอ้ จริงสิ อาซวน เจ้าควรตรวจสอบในกระท่อมของเจ้าเมื่อเจ้า

 

กลับบ้าน ฤดูฝนที่กำลังจะมา แม้ว่ากระท่อมของเจ้าพึ่งสร้าง

 

ขึ้นมาใหม่ในปีนี้ มันจะมีความปลอดภัยมากขึ้นสำหรับเจ้าที่จะ

 

ตรวจสอบอย่างรอบคอบ และเจ้าควรจะเก็บไม้แห้งมากขึ้นไว้ข้าง

 

ใน.”

 

ฤดูฝน?

 

ฉาวซวนคิดเกี่ยวกับปีที่แล้วในเวลานี้ อันที่จริงแล้ว ฤดูฝนกำลังจะ

 

มา