Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 1002 แม้ว่าเจ้าต้องการเป็นฮองเฮา เราก็จะมอบให้เจ้า

หมอหลวงก็รู้สึกขมขื่นเช่นกันฮ่องเต้มาถึงขั้นนี้แล้ว แม้ว่าปกติแล้ว
เขาจะมีสุขภาพที่ดี ร่างกายของเขาก็ไม่สามารถทนสิ่งเหล่านี้ได้
นอกจากนี้เขาไม่ได้มีสุขภาพที่ดี
ใครจะรู้ว่าฮ่องเต้ชราผู้นี้มีความรักลึกซึ้งต่อพระสนมหยวนชู
หรือไม่หรือถ้าพราชายาหยุนอยู่ในใจเขามานานกว่า 20 ปีก็สร้าง
ความเสียหายให้เขาบ้าง เมื่อเขาได้ลิ้มรสผู้หญิงแล้วก็ไม่สามารถ
กลับมาเป็นปกติได้อีกต่อไป ไม่เพียงแต่เขาจะไปที่นั่นทุกคืน แต่เขา
จะทำมันทุกคืนจนกระทั่งดวงอาทิตย์ขึ้น จนถึงขั้นที่ว่ามีบางวันที่เขา
ไม่ออกว่าราชการตอนเช้า และสิ่งนี้ก็ทำให้ขุนนางไม่พอใจ
หมอหลวงได้ให้คำแนะนำแก่เขานับครั้งไม่ถ้วนแต่ใครจะเป็นผู้
แนะนำฮ่องเต้ด้วยอารมณ์ของเขา ? ด้วยดวงตาที่ส่องแสงจ้า เขาไม่
ใส่ใจสิ่งที่คนอื่นพูดหรือทำ ไม่ว่าด้วยวิธีใด เขาก็จะไม่ฟัง นอกจากนี้
แม้ว่าเขาจะร่วมเตียงกับพระสนมหยวนชูทุกคืน แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่
มีปัญหากับสุขภาพของเขา นอกจากความเหนื่อยล้าเป็นครั้งคราว
และไม่ต้องการออกว่าราชการ เขายังคงมีจิตใจดี
ฮ่องเต้จะไม่ฟังคำแนะนำใดๆ และไม่มีสิ่งอื่นใดที่หมอหลวง
สามารถทำได้ จางหยวนเป็นห่วง และจะมีหมอหลวง 2 คนประจำการ
ที่ด้านนอกห้องโถงจาวเหอ หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับฮ่องเต้ มันสะดวกที่
จะดูแลอย่างเร่งด่วน ดังนั้นหมอหลวงจึงอยู่กับพวกบ่าวรับใช้ตลอดทั้ง
คืน เมื่อได้ยินเสียงที่มาจากข้างในห้อง พวกเขารู้สึกวาบหวามเบา ๆ

หลังจากการคืนสถานะของพระสนมหยวนชูความโปรดปรานที่
นางได้รับไม่เคยหยุดนิ่ง นอกจากการออกว่าราชการ ฮ่องเต้ยังใช้
เวลาที่เหลือทั้งหมดของเขากับพระสนมหยวนชู แม้แต่ตอนที่อ่าน
รายงาน พระสนมหยวนชูก็จะไปกับเขาและยกนํ้าชาให้เขา เมื่อนาง
ออกไปไกล ฮ่องเต้ก็จะเรียกนางกลับมา มันเป็นเช่นนั้นที่จางหยวนถูก
ไล่ออกจากห้องโถง แม้แต่เขาก็ไม่สามารถเข้าใกล้ฮ่องเต้ได้
องค์ชายแปดจะเข้ามาในพระราชวังทุกวันและทั้งสามคน พวก
เขาจะได้ยินเสียงพูดคุยหรือเสียงหัวเราะในห้องโถงจาวเหอหรือไม่ก็
ห้องโถงสวรรค์ เสียงนี้ทำให้บ่าวรับใช้ในพระราชวังรู้สึกมึนงง พวก
เขารู้สึกงุนงงเล็กน้อย พวกเขารู้สึกว่าผู้คนที่อยู่ข้างในรู้สึกดีใจอย่าง
ยิ่ง พวกเขาคิดว่าฮ่องเต้เสียเวลายึดติดกับพราชายาหยุนในช่วง 20
ปีที่ผ่านมา หากเขาสามารถมีความสุขในวันที่สนุกสนานเช่นนี้
สุขภาพของผู้ปกครองจะดีขึ้นเล็กน้อย
เมื่อพูดถึงความห่วงใยที่พระสนมหยวนชูมีต่อฮ่องเต้นั้นพิถีพิถัน
ฮ่องเต้ชอบกินเนื้อ และพราชายาหยุนจะจำกัดการกินเนื้อสัตว์ของ
เขา เขากินมันไม่ได้และเขาจะแอบกัดได้เพียงไม่กี่คำเท่านั้น แต่พระ
สนมหยวนชูไม่ได้จำกัดเขา เขาสามารถกินอะไรก็ได้ที่เขาต้องการจะ
กิน ไม่ต้องพูดถึงเนื้อสัตว์ มีสุราให้ทานทุกมื้อด้วย องค์ชายแปด
มักจะมาดื่มกับเขา บิดากับบุตรชายใกล้ชิดกันมากขึ้นผ่านการดื่ม
ด้วยกัน

ฮ่องเต้ให้ของกำนัลแก่พระสนมหยวนชูทุกวันและหีบสมบัติที่
เต็มไปด้วยสิ่งของที่ดีถูกนำเข้าไปในตำหนักชุนชาน นอกจากนี้เขา
ยังสัญญากับพระสนมหยวนชู “เมื่อถึงปีใหม่ เจ้าจะได้รับการเลื่อน
ตำแหน่งให้เป็นพระสนมเอก และตำหนักจางหนิงจะมอบให้เจ้า ใช้
ชีวิตอย่างมีความสุขในตำหนักที่งดงาม ? ในพระราชวังแห่งนี้
นอกจากตำหนักจิงซี ทุกสิ่งที่ดีที่สุดจะต้องมอบให้กับสนมรักของข้า”
หลังจากพูดอย่างนี้เขาก็ดื่มสุราและกล่าวต่อ “เท่าที่เราเห็น มันก็ควร
มอบตำหนักจิงซีแก่เจ้า แต่การเปลี่ยนฮองเฮาจะสั่นคลอนอาณาจักร
ของตัวเอง เรื่องนี้ต้องจัดการช้า ๆ หากสนมรักต้องการเป็นฮองเฮา
เราจะคิดหาวิธีที่จะทำให้เจ้าได้เป็นฮองเฮาอย่างแน่นอน”
“ฝ่าบาท”พระสนมหยวนชูย้ายไปนั่งตักของฮ่องเต้ และพูดด้วย
ความเข้าใจที่ดี “ฮองเฮาเป็นมารดาของทุกคนภายใต้สวรรค์ นางไม่
เพียงแต่สนับสนุนตำหนักในขนาดใหญ่แห่งนี้เท่านั้น แต่นางยังช่วย
ปลอบโยนจิตใจของผู้คน สนมผู้นี้ไม่ได้ใจกว้าง สนมผู้นี้มีเพียงฝ่า
บาทที่อยู่ในใจของหม่อมฉัน และหม่อมฉันไม่สามารถที่จะเกี่ยวข้อง
กับคนของอาณาจักร นั่นเป็นเหตุผลที่ไม่จำเป็นสำหรับฝ่าบาทที่จะ
ให้สนมผู้นี้ดำรงตำแหน่งนั้นเจ้าค่ะ ! ขอให้สนมผู้นี้เพ่งความสนใจไปที่
ฝ่าบาท สำหรับตำหนักจางหนิงหม่อมฉันก็ไม่ต้องการเช่นกัน พระ
สนมหลี่เป็นน้องสาวของหม่อมฉัน หม่อมฉันไม่สามารถไปขโมย
สิ่งของน้องสาวได้เพียงเพราะหม่อมฉันชอบ ตำหนักชุนชานเป็นสิ่งที่
ดีมาก และสนมผู้นี้ก็มีความสุขกับที่นั่น”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ฮ่องเต้มีความสุขมากในขณะที่เขารู้สึกว่า
พระสนมหยวนชูนั้นมีหลักการและไม่เหมือนกับสมาชิกคนอื่น ๆ ใน
ตำหนักในของฮ่องเต้ เนื่องจากพวกนางส่วนใหญ่จะได้รับความโปรด
ปราน พวกนางจะมาขอสิ่งที่เขาเองไม่ต้องการมอบให้ ! สำหรับพระ
สนมหยวนชูผู้เป็นที่รักของเขา นางปฏิเสธตำแหน่งของมารดาของ
ทุกคนภายใต้สวรรค์ มันยอดเยี่ยมเพียงใด !
ฮ่องเต้ถอนหายใจด้วยอารมณ์ซํ้าๆ ในขณะที่เขาชี้ไปที่องค์ชาย
แปดแล้วพูดว่า “มีเพียงพระสนมหยวนชูเท่านั้นที่มีบุตรชายที่ดี ดู
เหมือนว่าแผนของเราไม่ถูกต้อง อาณาจักรนี้จะต้องมอบให้กับโมเอ๋อ
ของข้าอย่างแน่นอน”
เมื่อเขาพูดสิ่งนี้จางหยวนก็กำลังยกอาหารจานหนึ่งมา และเขา
รู้สึกว่าคำพูดเหล่านี้ฟังดูบาดหูมาก เขารู้สึกกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับ
สภาพจิตใจของฮ่องเต้ ในอดีตฮ่องเต้ทรงโปรดปรานองค์ชายเก้ามาก
แต่เขาไม่เคยพูดอะไรเกี่ยวกับการมอบบัลลังก์ให้องค์ชายเก้า ทำไม
ตอนนี้เขาจึงชอบองค์ชายแปดมากขนาดนี้ ทำไมถึงเป็นอย่าง
นี้…Aileen-novel
จางหยวนถอยกลับอย่างเงียบๆ และไม่ได้สังเกตเห็นแววตาชั่ว
ร้ายที่พระสนมหยวนชูมีเมื่อมองเขา
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาตำหนักชุนชานมีชีวิตชีวามาก ผู้คนต่าง
คิดว่าพระสนมหยวนชูจะกลับไปที่ตำหนักชุนชานเมื่อฮ่องเต้ออกว่า
ราชการ ดังนั้นพวกนางทั้งหมดจึงไปคุยกับนาง

แม้ว่าจะมีการกล่าวว่าพวกนางกำลังพูดคุยกันแต่ส่วนใหญ่เป็น
เพียงแค่คนรวมตัวกันเพื่อนินทา สถานการณ์เช่นนี้ที่ไม่อนุญาตให้
คนพูดหลายคน เห็นคนจำนวนมากหมดความสนใจอย่างรวดเร็ว แต่
ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้เนื่องจากพระสนมห
ลี่ปิดประตูและปฏิเสธที่จะพบแขก พวกเขาเพียงแต่นั่งในที่พักของ
ตัวเองและมองคนอื่น ๆ พูด ไม่มีสิ่งอื่นใดที่พวกนางสามารถทำได้
พวกนางสามารถมาเข้าร่วมเท่านั้น
ผู้คนมีแผนที่จะขอความช่วยเหลือจากพระสนมหยวนชูหาก
พวกนางไม่ได้ยกย่ององค์ชายแปด พวกนางก็จะยกย่องพระสนม
หยวนชูที่ดูแลตัวเองอย่างดีและดูยังอ่อนกว่าวัยอีกด้วย ทุกสิ่งทุก
อย่างที่กล่าวมานั้นเป็นสิ่งที่พระสนมหยวนชูชอบที่จะได้ยิน ในฐานะที่
เป็นพระสนมที่ได้รับความโปรดปราน พระสนมหยวนชูก็มีทักษะใน
ตำแหน่งนี้ นางยังเข้าใจแนวคิดในการชนะผู้คนในตำหนักใน นางพูด
กับสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ “เมื่อเร็ว ๆ นี้สุขภาพของฝ่าบาท
ยังไม่ดีนัก ข้าเพิ่งได้รับตำแหน่งกลับคืนมาเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้ข้า
กลัวว่าฝ่าบาทจะคิดมากเกินไปถ้าข้าพูดมาก รอสักครู่แล้วปล่อยให้
ฝ่าบาททรงหายดีสักหน่อย เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึงปีหน้า”
คำพูดของพระสนมหยวนชูทำให้ทุกคนมีความสุขไม่ว่าพวกเขา
จะได้รับโอกาสหรือไม่ เมื่อฮ่องเต้เริ่มชอบตำหนักในอีกครั้ง อย่างน้อย
ที่สุดพวกนางก็มีความหวัง ที่แย่ที่สุดมันจะเป็นเหมือนในอดีต และ
พวกนางจะแข่งขันด้วยความสามารถของพวกนาง ในระยะสั้น สิ่ง

ต่าง ๆ น่าตื่นเต้นกว่าที่เคยเป็นมาในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา ดังนั้นทุก
คนจึงได้ขอบคุณพระสนมหยวนชู ในขณะนี้ใจของพวกนางเต็มไป
ด้วยความกตัญŜู
แน่นอนว่ามีกลุ่มส่วนหนึ่งที่ครุ่นคิดอีกเล็กน้อยและพวกนางยังมี
ข้อร้องเรียนบางอย่างเกี่ยวกับพระสนมหยวนชู นางบอกว่าสุขภาพ
ของฮ่องเต้ไม่ดีมากหรือ ? หากสุขภาพของเขาไม่ดีมาก เขาจะร่วม
เตียงกับนางทุกคืนงั้นหรือ ? อย่าคิดว่าไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้อง
โถงจาวเหอ ทุกวันนี้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งนั้นแพร่กระจายไปทั่วตำหนักใน
เสียงร้องหฤหรรษ์ที่มาจากพระสนมหยวนชูในเวลานั้นดังมากจนขันที
แทบทนไม่ไหว พระสนมหยวนชูกำลังเรียกร้องความโปรดปรานและ
ผลักพวกนางออกไป จนกว่าฤดูใบไม้ผลิจะมาถึง สถานการณ์แบบนี้
เป็นแบบไหน ?
แต่แม้ว่าพวกนางจะมีความคิดในใจพวกนางก็ไม่สามารถปล่อย
ให้มันแสดงออกมาบนใบหน้าของพวกนาง ท้ายที่สุดพวกนางมี
ความหวังเล็กน้อย พวกนางแค่คิดว่าพวกนางจะรอจนกว่าฤดูใบไม้ผลิ
มาถึงอย่างที่พระสนมหยวนชูพูด ! เนื่องจากนางให้ความหวังกับพวก
นาง พวกนางจำเป็นต้องประจบประแจงและพยายามเข้าใกล้มากขึ้น
ดังนั้นบางคนจึงพูดว่า “ถ้าเป็นน้องสาวของพระสนมหยวนชูที่ได้รับ
ความโปรดปรานกลับมา วันที่รุ่งเรืองของเราคงไม่ยาก พระสนมหยวน
ชูเป็นคนที่มีเมตตา ไม่เหมือนพราชายาหยุนที่ขี้เหนียว ตัวนางเอง
ไม่ได้พบกับฝ่าบาท แต่นางก็ไม่ให้เราพบกับฝ่าบาท เท่าที่สนมผู้นี้

เห็น มันไม่ใช่ฝ่าบาทที่ไม่ต้องการไปเยี่ยมชมตำหนักใน ต้องเป็นอย่าง
นั้นเลยที่พราชายาหยุนไม่พอใจ แต่ฝ่าบาทก็ยังคงยึดติดกับนางจน
ผ่านมาถึง 20 ปี ผ่านช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุดในชีวิต”
ระหว่างผู้หญิงก็สามารถนำมารยาทในหัวข้อทั้งหมดมาใช้ได้
เมื่อการอภิปรายนี้เริ่มขึ้น คนอื่น ๆ ก็เห็นด้วยทันทีและเริ่มเยาะเย้ย
พราชายาหยุน แม้กระทั่งเรื่องของพระสนมที่ถูกฆ่าก็ถูกขุดขึ้นมา
แน่นอนว่าในขณะที่การล้อเลียนพราชายาหยุน พวกนางยังเป็นสิ่งที่
สำคัญที่สุดคือการยกระดับพระสนมหยวนชู คนเหล่านี้ยกย่องพระ
สนมหยวนชู กล่าวว่าควรมีคนอย่างเช่นพระสนมหยวนชูอยู่ใน
สวรรค์เท่านั้น และฮ่องเต้ทรงโชคดี
มีแม้แต่ที่พูดว่า“ตอนนี้ตำหนักในเป็นโลกของพระสนมหยวนชู
เราจำเป็นต้องไว้หน้าฮองเฮาและเราก็ต้องหลีกเลี่ยงการทำให้นางขุ่น
เคือง แต่การที่พราชายาหยุนยังคงซ่อนตัวอยู่ในตำหนักศศิเหมันต์
นั้นหมายความเช่นไร ? องค์ชายเก้าไม่ได้รับการสนับสนุนอีกต่อไป
แล้ว นางไม่ควรจะออกจากตำหนักศศิเหมันต์ ? ”
“ใช่ถูกต้องแล้ว นางควรจะมอบมันให้กับพระสนมหยวนชู แม้ว่า
เราจะไม่เคยอยู่ในสถานที่นั้น หลังจากผ่านไปหลายปี ไม่มีใครใน
พระราชวังฮ่องเต้ที่ไม่รู้ว่ามันเป็นสถานที่ซึ่งพิเศษที่สุด โดยเฉพาะ
อย่างยิ่งหลังจากที่มันถูกไฟไหม้ ฮ่องเต้ส่งทองคำ เงิน และผลึก
จำนวนมากไปให้ เพื่อที่จะพบนางอีกครั้ง ! พระสนมหยวนชูควรไล่
พราชายาหยุนออกจากตำหนักศศิเหมันต์ สถานที่ซึ่งสวยงามเช่นนี้

ควรเป็นของท่านพี่ ท่านพี่จะอนุญาตให้พราชายาหยุนเชิดหน้าชูตา
อยู่ได้อย่างไรเจ้าคะ”
”แน่นอน!ตอนนี้ตำหนักในไม่ได้เห็นพราชายาหยุนอีกต่อไปแล้ว
! ”
ผู้คนหัวเราะอย่างร่าเริงยิ่งขึ้นเมื่อมีคนนึกถึงบางสิ่งบางอย่าง
“เมื่อพราชายาหยุนกับองค์ชายเก้าสูญเสียความโปรดปราน องค์ชาย
เก้าจะไม่หยิ่งเหมือนในอดีตใช่หรือไม่ ? พระองค์ต้องไม่ได้รับอนุญาต
ให้ใช้แส้ของพระองค์ตามที่พระองค์พอใจ”
ในที่สุดพระสนมหยวนชูก็พูดออกมาเมื่อได้ยินเรื่องนี้ในขณะที่
นางถอนหายใจ “ฮะ! องค์ชายเก้าคือบุตรชายคนสุดท้องของพระองค์
คงหนีไม่พ้นว่าพระองค์จะได้รับความโปรดปรานเล็กน้อย แต่ตอนนี้
พระองค์มีอายุมากแล้วและมีครอบครัว เป็นเรื่องธรรมดาที่พระองค์ไม่
สามารถเป็นอย่างที่เคยเป็นมาในอดีตอีกต่อไป ฝ่าบาทบอกว่า
บุตรชายทุกคนจะได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน นับจากวันนี้เป็น
ต้นไป ฝ่าบาทจะไม่ลำเอียงอีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นบุตรคนไหน พวกเขา
จะได้รับการจัดการโดยกฎของราชวงศ์ต้าชุน”
ความมีชีวิตชีวาในตำหนักชุนชานดำเนินต่อไปจนถึงเวลา
อาหารเย็นเมื่อฮ่องเต้ส่งคนมาเชิญนาง ภายใต้สายตาที่อิจฉาของทุก
คน พระสนมหยวนชูปีนขึ้นไปบนเกี้ยวอย่างนุ่มนวลและถูกส่งไปยัง
ห้องโถงจาวเหอ

ในเวลานี้จางหยวนยืนอยู่ที่นั่นและมองไปรอบๆ ซํ้า ๆ เมื่อเห็น
เกี้ยวของพระสนมหยวนชูมาถึง เขาก็รีบไปทักทายอย่างเคารพนับถือ
“บ่าวรับใช้ผู้นี้คารวะพระสนมหยวนชูขอรับ”
เกี้ยวนั้นถูกหยุดโดยจางหยวนและพระสนมหยวนชูขมวดคิ้ว
ด้วยความไม่พอใจอย่างมาก นางถามว่า “ใครกันที่หยุดเกี้ยวของข้า
? ” ในความเป็นจริงนางจำเสียงของจางหยวนได้แล้ว มันเป็นเพียงว่า
นางอารมณ์ไม่ดีเมื่อได้ยินเสียงคนสนิทของฮ่องเต้ แต่ยังคงอยู่ใน
ความโปรดปรานขององค์ชายเก้า
จางหยวนให้ความสนใจกับคำพูดของเขาในพระราชวังฮ่องเต้
เป็นเวลาหลายปีมันเป็นเรื่องธรรมดาที่เขารู้ว่าพระสนมหยวนชูไม่
ชอบหน้าเขา แต่ไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้ เขากัดฟันและกล่าวว่า “บ่าว
รับใช้ผู้นี้คือจางหยวนและหยุดพระสนมหยวนชูกะทันหัน ข้าขอให้
ท่านยกโทษให้ข้าด้วยขอรับ” จางหยวนพูดอย่างนี้แล้วคุกเข่าลง “ไม่
มีอะไรที่ข้าทำได้ มีบางอย่างที่ข้าต้องขอจากพระสนมหยวนชู ดังนั้น
ข้าจึงเสี่ยงที่จะหยุดเกี้ยว ขอพระสนมหยวนชูโปรดรับฟังคำขอของ
บ่าวรับใช้ผู้นี้ได้หรือไม่ขอรับ ? ”