Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 284 พวกเราจะไม่มีวันลืมความเมตตาขององค์

หญิงแห่งมณฑล

ห้องโถงเกิดเสียงดังอื้ออึงขึ้นหลังจากที่เฟิงหยูเองกล่าว
เช่นนั้น

ไม่มีใครคิดว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันนี้จะกล้าพูดเรื่องนี้จริง
ๆ ! แร่เหล็กจากซงซุยนั้นไม่มีใครเทียบได้ในรอบร้อยปีที่ผ่าน
มา นางมีสิ่งที่น่าเหลือเชื่ออะไรที่เปรียบเทียบได้?

หลังจากเฟิงหยูเองออกจากห้องโถงไปหาหวงซวน ห้องโถงก็
เต็มไปด้วยเสียงซุบซิบที่ไม่สิ้นสุด หลี่คุนกล่าวว่า “ฝ่าบาท
ควรจะชัดเจน แม้ว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันจะมีอาวุธอัน
ศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถทำลายอาวุธที่ทำจากเหล็กกล้าได้ แต่องค์
หญิงหกของซงซุยจะนำวิธีการหลอมอาวุธแร่เหล็กมาเป็น
ของขวัญงานหมั้น ! ”

เหตุผลนี้เป็นสิ่งที่ทุกคนเข้าใจ แม้ว่าเฟิงหยูเองจะนำของหา
ยากออกมาแล้วทำลายเหล็กกล้า นางจะมีสักกี่ชิ้น ? สิ่งที่
ราชวงศ์ต้าชุนต้องการคือวิธีการหลอมสิ่งนี้และไม่ใช่เพียงแค่
ชัยชนะเพียงชั่วคราว

เมื่อต้องเผชิญกับการโต้แย้งนี้ ซวนเทียนหมิงยังคงสงบ เขา
ไว้ใจเฟิงหยูเองและเขาได้เห็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์บางอย่างที่ไม่น่า
เชื่อ ในเวลานี้เขากล้าที่จะสรุปว่ากริชของเฟิงหยูเองอยู่ใน
แขนเสื้อของนางอยู่แล้ว แต่เพราะนี่คือพระราชวังของ
ฮ่องเต้ มันคงไม่ดีถ้านางหยิบมันออกมาต่อหน้าต่อหน้าหลาย
คน

รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ในขณะที่เอนกาย
ลงบนเก้าอี้รถเข็นอย่างไร้กังวลและพอใจ เล่นกับแส้ในมือดู
เหมือนว่าเขาจะไม่รู้สึกกระวนกระวายเท่าก่อนหน้านี้

ฮ่องเต้มองมาที่เขาและการปรากฏตัวในปัจจุบันของซวน
เทียนหมิงทำให้พระองค์มีความมั่นใจอย่างมาก จะต้องมีการ
กล่าวว่าพระองค์ถูกรบกวนเล็กน้อยจากการกระทำก่อนหน้านี้
ของเฟิงหยูเอง แต่ด้วยความกลัวที่จะทำร้ายความรู้สึกของ
นาง เขาสามารถพยักหน้าและเห็นด้วย แต่เนื่องจากท่าที
ในตอนนี้ของบุตรชายคนที่เก้าของพระองค์บอกพระองค์ว่า:
ไม่ต้องกังวล สิ่งต่าง ๆ จะได้ผลอย่างแน่นอน
ดังนั้นฮ่องเต้จึงเอนกายลงบนเก้าอี้ของเขา และรอยยิ้มอันชั่ว
ร้ายที่ปรากฏบนใบหน้าของเขาซึ่งมีความคล้ายคลึงกับ
รอยยิ้มของซวนเทียนหมิงอย่างมาก

ด้านล่าง ข้าราชสำนักไม่สามารถช่วยได้ ได้แต่ถอนหายใจ
สมกับเป็นพ่อลูกกันจริง ๆ เมื่อมองเช่นนี้ดูเหมือนว่าองค์
หญิงแห่งมณฑลจี่อันจะสามารถทำให้พวกเขาประหลาดใจได้

ในความเป็นจริง ทุกคนยังคงมีความหวังอยู่เล็กน้อย แม้ว่า
เฟิงหยูเองจะมีชื่อเสียงชั่วคราวหากนางสามารถทำลายอาวุธ
ที่ทำจากแร่เหล็กได้ ก็ถือว่าราชวงศ์ต้าชุนมีชัยเหนือองค์ชาย
แห่งซงซุย แม้ว่ามันจะไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าองค์
ชายเจ็ดจะเป็นส่วนหนึ่งของการแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรี
แต่ก็ไม่น่าหดหู่เหมือนเมื่อก่อน

ฮ่องเต้สั่งคนนำเก้าอี้มาให้หลี่คุนนั่งแล้วก็เริ่มคุยกับเขา ในอีก
ด้านหนึ่งเฟิงหยูเองรีบนำหวงซวนออกจากกระราชวัง

หวงซวนไม่เข้าใจ “คุณหนู, กริชซ่อนอยู่ในรถม้าหรือเจ้าค่ะ ?
”
เฟิงหยูเองกระซิบตอบว่า “ไม่ได้อยู่ในรถม้า มันอยู่กับข้า แต่
มันไม่ดีถ้าข้านำออกมาในพระราชวัง เราออกไปอยู่ที่รถม้า
ก่อนสักครู่แล้วเราค่อยกลับมา”

หวงซวนพูดไม่ออก “คุณหนูกล้านำกริชเข้าไปในพระราชวัง
หรือเจ้าค่ะ?”

เฟิงหยูเองยักไหล่ “ทั้งสองทางไม่มีใครตรวจสอบ หากมีการ
ลอบทำร้ายในพระราชวัง ข้าสามารถป้องกันตัวเองได้ทุก
เวลาและทุกที่” แผนการหลาย ๆ แบบเหล่านี้มาโดยไม่
คาดคิดมาก่อนนี่ไม่ใช่กรณีในละครที่ฉายทางโทรทัศน์
หรือไม่?

หวงซวนไม่รู้จะกล่าวเช่นไร

ทั้งสองรีบเดินไปที่รถม้า หวงซวนมองไปเฟิงหยูเองดึงกริช
ออกมากจากแขนเสื้อของนาง

มุมริมฝีปากของนางกระตุก “คุณหนูคิดว่าจะมันจะทนได้
หรือไม่”
ทั้งสองออกจากรถม้า เนื่องจากมีบ่าวรับใช้ในพระราชวัง
ตามมาด้วยพวกเขาจึงได้รับป้ายจากองค์ฮ่องเต้และแสดงต่อ
เจ้าหน้าที่ของฮ่องเต้ ดังนั้นเฟิงหยูเองไม่กลัวและเข้าไปใน
พระราชวังอย่างดื้อรั้นพกกริชของนาง

กริชนี้เป็นสิ่งที่นางนำมาจากกองทัพ มันถูกเก็บไว้ในห้องน้ำ
ของร้านขายยา มันเป็นกริชทหารที่มีคาร์บอนสูง และยาว

การพูดถึงความแตกต่างที่สำคัญระหว่างเหล็กกับเหล็กกล้า
คือปริมาณคาร์บอน ยิ่งปริมาณคาร์บอนสูงขึ้นเท่าไหร่
ปริมาณคาร์บอนที่ต่ำลงจะยิ่งรุนแรง เหล็กที่ยังไม่ได้หลอม
นั้นหนักกว่าเหล็ก แต่อัตราส่วนของความเหนียวต่อความ
แข็งของเหล็กที่ยังไม่ได้หลอมนั้นถูกต้อง นั่นเป็นเหตุผลที่เมื่อ
ผลิตสิ่งต่างๆ เหล็กมีความ “แข็ง” มากกว่าเหล็ก

ในศตวรรษที่ 21 อาวุธส่วนใหญ่ที่ใช้โดยกองทัพทำจาก
เหล็กกล้าคาร์บอนสูงและโลหะผสมเหล็ก ในยุคปัจจุบันซง
ซุยที่มีความเข้าใจอย่างถี่ถ้วนเกี่ยวกับการหลอมเหล็กนั้นหา
ยากมาก แต่ถ้าพวกเขาต้องการหลอมเหล็กที่คาร์บอนสูง มัน
ไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ในอีกไม่กี่ร้อยปี
ก่อนที่นางจะออกมานางได้ดูอาวุธที่เรียกว่าทำจากเหล็ก นั่น
เป็นเพียงรูปแบบแรกสุดของเหล็กที่มนุษย์สร้างขึ้น พวกเขา
มีเทคนิคแต่มันก็ไม่ได้พัฒนา แต่จำนวนช่างฝีมือที่มีทักษะใน
ยุคโบราณนี้มีอยู่มากมาย แม้ว่านี่จะเป็นกรณีที่เทคโนโลยียัง
ไม่ก้าวหน้า แต่พวกเขาก็ยังสามารถเปลี่ยนเหล็กให้เป็นอาวุธ
ได้ นี่คือสิ่งที่นางชื่นชมอย่างแท้จริง

ระหว่างทางกลับไปที่ห้องโถงเฟยซุย นางเริ่มไตร่ตรอง หาก
นางมอบความรู้ในการหลอมเหล็ก พวกเขาจะสามารถหาช่าง
ที่เก่งกว่าซงซุยได้หรือไม่ ? นางจะไม่ถูกขอให้ทำงานที่
เตาเผาเพื่อหลอมเหล็กด้วยตนเองหรือไม่ ?

ครุ่นคิดระหว่างทางพวกเขากลับมาที่ห้องโถง เมื่อเห็นว่าเฟิง
หยูเองกลับมาทุกคนหันความสนใจไปที่กริชในมือของนาง
กริชยังอยู่ในฝักและมันก็ดูไม่ยาวนัก เมื่อเปรียบเทียบกับ
อาวุธที่ทำจากแร่เหล็กจากซงซุย มันก็ถือว่าดีเยี่ยมเท่านั้น
เรื่องแบบนี้ไม่ได้ให้ความมั่นใจแก่ผู้คนมากนัก และทำให้คน
ใจร้อนเมื่อผู้คนเริ่มแสดงความคิดเห็น “องค์หญิงแห่งมณฑล
จี่อันพูดจาโอ้อวดเกินไปหรือไม่ ? สิ่งที่ท่านคุยโวนั้นสามารถ
นำมาแข่งขันกับแร่เหล็กได้หรือไม่ ? ”

แต่บางคนมีมุมมองที่ตรงกันข้าม “ไม่จำเป็น คุณภาพของ
อาวุธไม่สามารถกำหนดได้ตามขนาดของมัน ยิ่งกว่านั้นข้า
รู้สึกว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันเป็นผู้หญิงที่ไม่ชอบคุยโวโอ้
อวด เจ้ายังจำลูกธนูสามดอกที่นางยิงในงานเลี้ยงกลางฤดู
ใบไม้ร่วงได้หรือไม่ ? ”

เมื่อสิ่งนี้ถูกหยิบยกขึ้นมา ทุกคนจะนึกถึงงานเลี้ยงกลางฤดู
ใบไม้ร่วงทันทีเมื่อเฟิงหยูเองยิงลูกธนูสามดอกและทำให้ทุก
คนตกใจ ในตอนเริ่มต้นนางยังคงพูดต่อไปเพื่อย้ายเป้าธนูไป
ข้างหลัง และทุกคนรู้สึกว่านางพูดจาโอ้อวดเกิน
ความสามารถของนาง แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าเมื่อลูกธนู
ทั้งสามถูกยิง นางจะไม่เพียงแต่ชนะได้ปิ่นหงส์เพลิงเท่านั้น
นางยังได้รับธนูโฮยี่ด้วย

“มาดูกันว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันจะสามารถเคลื่อนย้าย
สวรรค์ได้หรือไม่! สหายเฒ่าซัน เจ้าต้องการเดิมพันหรือไม่?”

ข้าราชสำนักได้เริ่มทำการเดิมพันว่ากริชของเฟิงหยูเองหรือ
อาวุธเหล็กของซงซุยจะชนะหรือไม่
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง วันนี้เป็นการเฉลิมฉลองปีใหม่ แม้ว่า
ฮ่องเต้จะเห็นสิ่งนี้เขาก็แค่หัวเราะ แม้ว่าเขาจะหัวเราะ แต่
เขาก็สนใจอาวุธที่เฟิงหยูเองนำกลับมา

เฟิงหยูเองคำนับเขาแล้วยกกริชแล้วกล่าวว่า “นี่เป็นอาวุธที่
อาจารย์ที่มอบให้อาเองเพื่อป้องกันตัวเอง ซงซุยได้ตั้งชื่อ
สำหรับอาวุธเหล็กของพวกเขา อาวุธในมือของอาเองก็มีชื่อ
ด้วยเช่นกัน”

“อ๋อ” ฮ่องเต้มองนาง “ชื่ออะไร”

เฟิงหยูเองยกมุมปากเบาๆ แล้วพูดเสียงดัง “เหล็กกล้า ! ”

เหล็กกล้า ?

ทุกคนสับสน พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย เหล็กกล้าคือ
อะไร? ดีกว่าแร่เหล็กหรือไม่

เฟิงหยูเองหันหลังกลับและพูดกับหลี่คุน “องค์ชายแห่งซงซุย
ถ้าข้าบอกว่าวิธีการหลอมอาวุธแร่เหล็กนั้นล้าสมัยไปแล้ว
สำหรับอาจารย์ชาวเปอร์เซียของข้า พระองค์จะไม่มั่นใจ
อย่างแน่นอน แต่ข้าต้องบอกพระองค์ว่ามันเป็นความจริง”
นางพูดอย่างนี้ขณะถือกริชในมือและดึงกริชออกมาจากฝัก !

ทุกคนรู้สึกว่าเสียงกริชที่ถูกดึงออกมาจากฝักนั้นคมชัดมาก
เมื่อพวกเขามองใบมีดของกริช พวกเขาเห็นว่ามันเงาและ
สามารถสะท้อนภาพได้

เมื่อสิ่งนี้เปิดตัวแม้แต่องค์ชายแห่งซงซุยก็ตกตะลึง ตาเขา
มองสิ่งที่อยู่ในมือของเฟิงหยูเองราวกับว่าเขาเห็นผี

เฟิงหยูเองกล่าวต่อ “ปัจจุบันอาวุธส่วนใหญ่ที่ใช้ฆ่าศัตรูนั้นทำ
จากเหล็ก หนึ่งร้อยปีที่แล้วซงซุยสามารถผลิตอาวุธแร่เหล็กที่
พระองค์ภูมิใจได้ แต่ข้าจะบอกพระองค์วันนี้ว่าแร่เหล็กเป็น
เพียงจุดเริ่มต้นของการทำเหล็ก นี่คือจุดเริ่มต้นของการสร้าง
สิ่งนี้ และเหล็กที่อยู่ในมือของข้าเป็นสิ่งที่พระองค์ไม่สามารถ
ฝันถึงได้”

เมื่อนางพูดสิ่งนี้ ทันใดนั้นนางก็เริ่มเคลื่อนไหวและรีบไปหา
อาวุธแร่เหล็ก เมื่อนางมาถึงด้านหน้าของอาวุธ นางเอื้อมมือ
ไปที่กริชแล้วกรีดขึ้นไป และอาวุธทั้งหมดถูกส่งขึ้นไปใน
อากาศ

ทุกคนตกตะลึงและหลบไปโดยไม่รู้ตัว แม้แต่องครักษ์เงา
จำนวนมากก็ปรากฏตัวที่ด้านข้างของฮ่องเต้

แต่ฮ่องเต้ก็โกรธจัด “ทุกคนหลบไป ! อย่าบังข้า ! ”

องครักษ์เงาหายไปในพริบตา ในเวลานี้เขาเห็นเฟิงหยูเองยก
แขนขึ้น และเริ่มตัดอาวุธธาตุเหล็กในอากาศ

ยกมือขึ้นและตวัดกริชลงมา ดาบแร่เหล็ก 2 เล่มถูกตัดเป็น
สองส่วนในทันที

หลังจากที่ชิ้นส่วนอาวุธแร่เหล็กตกลงมาถึงพื้น องค์ชายแห่ง
ซงซุยตกใจจนล้มทั้งยืน

แร่เหล็กของเขา ความรุ่งโรจน์ของซงซุยในช่วงร้อยปีที่ผ่าน
มาจริง ๆ แล้ว… สูญเปล่า ?

เป็นไปไม่ได้ !

เขาเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วและมองตรงไปที่สิ่งที่อยู่ในมือ
ของเฟิงหยูเอง เขาไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้เลย

ในทางตรงกันข้าม ทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องโถงจากราชวงศ์ต้า
ชุน ฮ่องเต้ปรบมือเสียงดังสนั่น แม้แต่เฟิงจินหยวนก็ไม่
สามารถระงับความรู้สึกตื่นเต้นของเขาไว้ได้ขณะที่เขายืนอยู่
กับคนอื่น เขาตะโกนชมบุตรสาวคนที่สองของเขาซ้ำ ๆ ว่า
“ดีมาก ! ดี ! ดี ! ”

ในช่วงเวลานี้เฟิงหยูเองเป็นเทพเจ้าแห่งสงครามในใจของทุก
คน หลายปีต่อมาผู้คนจะมองย้อนกลับไปที่รูปลักษณ์ราวกับ
วีรสตรีของนางและรู้สึกถึงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน พวกเขานึก
ย้อนหลังแล้วก็ถอนหายใจกับหญิงสาวที่น่าอัศจรรย์นางนี้

ซวนเทียนหมิงปรบมือให้พร้อมคนอื่น เขารู้อยู่เสมอว่าพระ
ชายาของเขานั้นเก่งกาจ ซวนเฟยหยูเรียกนางว่าพี่นางฟ้า
เฟิงหยูเองเป็นนางฟ้า นางเป็นนางฟ้าที่ร่วงลงไปในภูเขาทาง
ตะวันตกเฉียงเหนือ !
เสียงปรบมือดังต่อเนื่องเป็นเวลานาน ในที่สุดเมื่อสงบลง
พวกเขาได้ยินเสียงฮ่องเต้ถามเสียงดังว่า “องค์ชายแห่งซง
ซุย พระองค์ยอมรับความพ่ายแพ้หรือไม่ ? ”

หลี่คุนพูดอะไรได้บ้าง อาวุธแร่เหล็กแตกอยู่บนพื้นเพื่อเตือน
ให้เขารู้ว่าซงซุยพ่ายแพ้ บนที่ดินผืนใหญ่ผืนนี้ในตอนกลาง
ของทวีปซงซุยได้รับความพ่ายแพ้อย่างรุนแรงในน้ำมือของ
อาณาจักรใหญ่อย่างราชวงศ์ต้าชุน

เขายังเป็นลูกผู้ชายอยู่และหลังจากหายตกใจ เขาก็ยอมรับ
ความพ่ายแพ้ เมื่อยืนขึ้นจากพื้นดิน เขาก็คารวะเฟิงหยูเอง
ก่อนและแสดงความชื่นชม จากนั้นเขาก็หันไปเผชิญหน้ากับ
ฮ่องเต้และพูดว่า “องค์ชายที่ต่ำต้อยผู้นี้พ่ายแพ้ องค์ชายที่
ต่ำต้อยคนนี้จะเป็นตัวแทนของซงซุยและถอนคำร้องขอการ
แต่งงาน เราไม่กล้าอยากได้องค์ชายชุนผู้สูงศักดิ์ นอกจากนี้
เรายังสัญญาว่าซงซุยจะยืนยันความภักดีต่อราชวงศ์ต้าชุน
อีกรุ่นหนึ่ง และจะไม่หักหลังใคร”

“ดีมาก ! ” ฮ่องเต้ชื่นชมยินดีและสัญญาว่าจะให้ผลประโยชน์
อย่างมากมายแก่ซงซุย
การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศเป็นเช่นนั้น
แม้ว่าอีกด้านหนึ่งเป็นประเทศผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา แต่อีกฝ่าย
หนึ่งก็ยังต้องการผลประโยชน์ในปริมาณที่เพียงพอ ฝ่ายหนึ่ง
เช่นนี้จะยินดีที่จะติดตามอีกฝ่ายหนึ่ง

สำหรับเฟิงหยูเอง นางสามารถแสดงความเป็นตัวของตัวเอง
ต่อฮ่องเต้และข้าราชสำนักอย่างจริงจังเท่านั้น “อาเอง
ต้องการส่งมอบวิธีการหลอมเหล็กให้กับเสด็จพ่อและคนอื่น
ๆ เกี่ยวกับวิธีการหลอมเหล็กบริสุทธิ์ หลังจากทำเป็นอาวุธ
มันจะถูกทดสอบโดยกองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
หลังจากทดสอบให้แน่ใจว่ามันประสบความสำเร็จ เราก็
สามารถลงทุนหลอมอาวุธจำนวนมากเพื่อนำไปใช้ในกองทัพ
เพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งทางทหารของราชวงศ์ต้าชุนของ
เรา”

ฮ่องเต้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่ข้าราชสำนักจะสามารถ
นั่งลงได้ คำพูดของเฟิงหยูเองทำให้พวกเขาสามารถยืนหยัด
ได้บนเวทีอีกครั้ง

ปิงหนานขยับและเดินไปข้างหน้าเพื่อคำนับเฟิงหยูเอง
เฟิงหยูเองจะให้เขาทำเช่นนี้ได้อย่างไร นางหยุดเขาอย่าง
รวดเร็ว อย่างไรก็ตามฮ่องเต้กล่าวว่า “ให้เขาคำนับ ในฐานะ
คนที่นำทหารมาตลอดชีวิตนี่เป็นวันที่เขารอคอย ก่อนหน้านี้
ราชวงศ์ต้าชุนของข้าไม่สามารถแม้แต่จะหลอมเหล็กได้ แต่
ตอนนี้จะได้รับวิธีการหลอมเหล็กของเจ้า หากเขาไม่คำนับ
เจ้า ข้ากลัวว่าเขาจะไม่มีที่ให้แสดงความกตัญญูนี้”

แม่ทัพปิงหนานพยักหน้าซ้ำ ๆ ในเวลานี้แม่ทัพคนอื่น ๆ
ทั้งหมดรวมตัวกันราวกับว่าพวกเขาได้วางแผนล่วงหน้า และ
พวกเขาก็คำนับเฟิงหยูเองพร้อมกัน “พวกเราจะไม่มีวันลืม
ความเมตตาขององค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน ! พวกเราจะไม่มี
วันลืมความเมตตาขององค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน ! ”