Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 317 เป้าหมายไม่ใช่เพื่อหลอกลวงเจ้า เป้าหมาย

คือหลอกเจ้าให้ตายใจ

ยายจาวกล่าวว่าไม่มีเงินทำให้ทุกคนสับสน และเฟิงเฟินได
เป็นคนแรกที่ตอบโต้ “เหลวไหล ! ตระกูลเฟิงจะไม่มีเงินได้
อย่างไร ? ”

เฟิงหยูเองหัวเราะทันที “ท่านพ่อไม่ใช่ข้าราชการที่ทุจริต
ทำไมต้องมีเงิน? ”

“ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเงินไม่พอค่าปิ่นปักผม
ของพวกเรา ! เงินทั้งหมดในคลังถูกหมาป่ากินหรือไม่ ? ”
นางพูดพร้อมกับจ้องมองเฟิงเฉินหยูว่า “ข้าได้ยินมาว่าพี่
ใหญ่ส่งสิ่งของมากมายให้ท่านย่าเมื่อสองสามวันก่อน เรา
ทุกคนอยู่รอดได้ด้วยเบี้ยเลี้ยงรายเดือนที่จัดหาโดยตระกูล
เฟิง ทำไมพี่ใหญ่ถึงมีเงินมากกว่าคนอื่น ๆ ?”

เฟิงเฉินหยูรีบอธิบาย “เงินและสิ่งของพวกนั้นข้าได้รับมา
จากตระกูลเฉินก่อนหน้านี้ ข้าจึงใช้โอกาสนี้มอบให้ท่านย่า
ดังนั้นข้าก็ไม่เหลืออะไรเช่นกัน”
“พอ ! หยุดเถียงกันได้แล้ว ! ” ฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกไม่สบายใจ
นางจึงรู้สึกแย่มากขึ้นเมื่อได้ยินพวกนางทะเลาะกัน แต่นาง
ก็สับสนด้วย “ไม่มีเงินในคลังได้อย่างไร ? ไม่ใช่ว่าเราพึ่ง
เก็บค่าเช่ามาก่อนสิ้นปีหรือ ? ”

ยายจาวถอนหายใจและบอกกับฮูหยินผู้เฒ่า “ห้องคลังแจ้ง
ว่าใต้เท้าใช้เงินกับเรือนเทียนเซียงไปทีละนิด เงินทั้งหมด
ถูกเบิกไป”

“อะไรนะ ? ” ฮูหยินผู้เฒ่าโกรธมาก “การซื้อสิ่งของสำหรับ
เรือนเทียนเซียงควรได้รับการดูแลจากบ่าวรับใช้ เหตุใดเขา
จึงไปทำเช่นนั้นเอง ? นอกจากนี้แม้ว่าเขาต้องการที่จะซื้อ
ของต่าง ๆ เงินไม่ควรใช้หมด ค่าเช่าที่เก็บมาน่าจะ
ประมาณ 400,000 เหรียญเงิน ! ” ฮูหยินผู้เฒ่าได้ดูแลเงิน
ทองของคฤหาสน์มาตลอด แม้ว่านางจะมีอาการเจ็บหลัง
อยู่พักหนึ่งก่อนปีใหม่ นางก็กลับมาดูแลต่อได้ทันที นางอาจ
โง่กับเรื่องอื่น ๆ แต่นางจะไม่ทำผิดพลาดเกี่ยวกับเรื่องเงิน
ของคฤหาสน์

ยายจาวจะรู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น นางทำได้แค่ตอบ
กลับฮูหยินผู้เฒ่า “นั่นคือสิ่งที่ห้องคลังแจ้งมาเจ้าค่ะ”

“หืมม ! ” ฮูหยินผู้เฒ่าโกรธ นางกระแทกไม้เท้าของนางบน
พื้น นางยืนขึ้น “ข้าจะไปถามเอง”

ฮูหยินผู้เฒ่าจะไปเอง ดังนั้นคนอื่น ๆ ก็ต้องไปด้วย
เหมือนกัน พวกเขาตรงไปที่ห้องคลัง เมื่อมาถึงชายผู้ดูแล
ห้องคลังรู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะมา เขาได้นำสมุดบัญชีมารอที่
ทางเข้าคลัง

“เงินกองกลางของตระกูลเฟิงได้รับการจัดการโดยท่านฮู
หยินผู้เฒ่า ดังนั้นข้าจะต้องแจ้งท่านเมื่อมีคนต้องการเอา
เงินจากกองกลาง อย่างไรก็ตามท่านบอกว่าเมื่อท่านใต้เท้า
เฟิงมาเบิกไม่จำเป็นต้องแจ้งท่าน” ชายคนนั้นพูดอย่าง
ชัดเจนว่า “ใต้เท้าเฟิงเริ่มมาเบิกเงินเมื่อห้าวันก่อน ครั้ง
แรก 10,000 เหรียญเงิน, ครั้งที่สอง 50,000 เหรียญเงิน,
ครั้งที่สาม 200,000 เหรียญเงิน, ครั้งที่สี่ 200,000 เหรียญ
เงินเช่นกัน เมื่อรวม 4 ครั้งเข้าด้วยกัน ไม่เพียงแต่ค่าเช่า
ตอนสิ้นปีหมดลง แม้แต่เงินที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้ก็ถูกนำมาใช้
ตอนนี้เหลือ 120 เหรียญเงิน ไม่เพียงพอสำหรับปิ่นปักผม
4 อันขอรับ”

ฮูหยินผู้เฒ่าถือสมุดบัญชีในมือของนาง และใบหน้าของ
นางเปลี่ยนเป็นสีเขียวด้วยความโกรธ “460,000 เหรียญ
เงิน 460,000 ! ข้าต้องไปดูสิ่งที่เขาซื้อให้กับนั…องค์หญิง !
” ตอนแรกนางต้องการเรียกว่านังแพศยา แต่นางไม่
สามารถทำได้เพราะตัวตนที่แท้จริงของคังยี่ แต่ทุกคนก็
เห็นชัดว่าตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่งที่คังอี้ร้องขอให้นางนั้นไม่มี
ประโยชน์ เมื่อพูดถึงความมั่งคั่ง ฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่จดจำว่า
ตระกูลของนางเป็นใคร

ทุกคนเดินไปที่เรือนเทียนเซียงกับนาง

ที่ลานหน้าเรือนเทียนเซียง บ่าวรับใช้ต่างยุ่งมาก หญิงสาว
คนหนึ่งถือสิ่งของขณะที่พูดว่า “ท่านใต้เท้าดีต่อองค์
หญิงคังอี้มาก ไม่ว่าข้าจะมองอย่างไรสิ่งเหล่านี้ดูเหมือนจะ
ดีกว่าของที่อยู่ในเรือนจินหยูใช่หรือไม่ ? ”

ยายคนหนึ่งตอบนางว่า
“แน่นอน พวกมันดูดีกว่าเรือนจินหยู ไม่ต้องพูดถึงสิ่งที่ซื้อ
ในภายหลัง แต่สิ่งที่ใต้เท้าเฟิงพบในห้องเก็บของนั้นทุกสิ่งที่
ได้รับรางวัลจากพระราชวังในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เฉินซื่อ
ไม่เคยใช้มันเลย”

“ทุกอย่างในห้องเก็บของถูกนำมาที่นี่” ทันใดนั้นนางก็ได้ยิน
เสียงโกรธ และบ่าวรับใช้ทุกคนในเรือนก็สั่นด้วยความตกใจ
ทุกคนหันกลับมามองและพบว่าฮูหยินผู้เฒ่าที่ใบหน้าเต็มไป
ด้วยความโกรธ และเจ้าของเรือนแต่ละเรือนของตระกูล
เฟิง ฮูหยินผู้เฒ่าจ้องมองยายและถามด้วยความโกรธ “เจ้า
พูดว่าอย่างไร ? ของทุกอย่างในห้องเก็บของซึ่งได้รับ
รางวัลจากฮ่องเต้ถูกนำมาที่นี่ทั้งหมดหรือ ? ”

ยายตอบกลับอย่างรวดเร็ว “มีเพียงบางอย่างเจ้าค่ะ”

“นอกเหนือจากสิ่งที่ได้รับจากฮ่องเต้ มีอะไรอีกบ้างที่นำมา
ที่นี่ ? ”

“มีเพียงของที่ท่านใต้เท้าสั่งซื้อเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเจ้าค่ะ”
ยายชี้ไปที่ห้องนอน “บ่าวรับใช้ทำตามที่ท่านใต้เท้าเฟิงสั่ง
และนำพวกมันทั้งหมดเข้ามาเจ้าค่ะ”

ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้พูดอะไรอีกแล้วเดินเข้าไปในห้อง
ด้านหลังของนาง ฮันชิพูดอย่างอิจฉา “ท่านใต้เท้าคงชอบ
องค์หญิงใหญ่มาก นี่คือการใช้ความมั่งคั่งของคฤหาสน์
ทั้งหมดเพื่อสร้างรอยยิ้มที่สวยงาม ! ”

ฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินคำเหล่านี้ ความจริงก็ชัดเจนยิ่งขึ้น นาง
ไม่มีที่ระบายความโกรธที่นางมี เมื่อเห็นบ่าวรับใช้เช็ดเก้าอี้
นางยกเท้าขึ้นแล้วถีบบ่าวรับใช้ทันที

บ่าวรับใช้ไม่มีเวลาป้องกันตัวและล้มลงกับพื้นด้วยเสียง
“อ่า” เมื่อเงยหน้าขึ้นนางเห็นฮูหยินผู้เฒ่าก็คุกเข่าลงอย่าง
รวดเร็ว

แต่หัวใจของฮูหยินผู้เฒ่าจะพึงพอใจกับการเตะเพียงครั้ง
เดียวได้อย่างไร โดยเฉพาะหลังจากเข้ามาในห้องนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากดูห้องที่เต็มไปด้วยทองคำและ
หยก หัวใจของนางเหมือนมีคนเอามีดมากรีด

เงินนี้มีค่าใช้จ่าย ! นี่เคยเป็นเงินในคลังของคฤหาสน์เฟิง !
เงินนั้นเป็นสิ่งที่นางไม่เต็มใจที่จะใช้ และนางก็ไม่เต็มใจที่จะ
ใช้มันสำหรับเด็ก ๆ อย่างไรก็ตามนางไม่เคยคิดเลยว่าเฟิง
จินหยวนจะใช้มันเพื่อตกแต่งห้องของคังอี้ สิ่งนี้จะช่วยให้
นางรู้สึกสบายใจได้อย่างไร

ฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกเลือดในร่างกายของนางเดือด นางหายใจ
ลึก ๆ แล้วยกมือขึ้นเพื่อทุบสิ่งต่าง ๆ ยายจาวรีบหยุดนาง
อย่างรวดเร็ว “อย่าทำแบบนี้เลยเจ้าค่ะ ! ทุกสิ่งเหล่านี้มี
ราคาแพงมากเจ้าค่ะ ! ”

อันชิยังเห็นด้วยโดยกล่าวว่า “ใช่เจ้าค่ะ ข้าได้ยินมาว่าท่าน
พี่ซื้อสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวเอง ดูเหมือนว่าท่านพี่จะชอบสิ่ง
เหล่านี้ หากพวกมันถูกทำลาย ข้ากลัวว่าท่านพี่จะโกรธเจ้า
ค่ะ”

“เขาไม่คิดว่าข้าจะโกรธบ้างหรือ ? ” ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นว่าไม่
มีอะไรที่นางจะทำลายได้ ดังนั้นนางจึงไม่มีที่ระบาย นาง
หน้ามืดและเกือบเป็นลม

โชคดีที่ยายจาวอยู่ข้างนางและช่วยพยุงนางพานางไปนั่ง
บนเก้าอี้ ในขณะที่ลูบหลัง นางหันไปจ้องมองเฟิงหยูเอง
อาการของฮูหยินผู้เฒ่ามีความคล้ายคลึงกับความดันโลหิต
สูง แต่ยาที่คุณหนูรองให้เมื่อปีที่แล้วได้ใช้ไปหมดแล้ว

ยายจาวมองไปที่เฟิงหยูเองเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เฟิง
หยูเองไม่ได้ขยับเลย นางมองราวกับว่านางไม่เข้าใจว่า
สายตาของยายจาวหมายถึงอะไร แล้วยายจาวก็จำท่าที
ของฮูหยินผู้เฒ่าที่มีต่อคุณหนูรองในช่วงสองสามวันที่ผ่าน
มา ดังนั้นนางจึงไม่ได้ถาม

ในเวลานี้เฟิงเฉินหยูไตร่ตรองอย่างรวดเร็วและเริ่มที่จะถาม
บ่าวรับใช้ของเรือนเทียนเซียงว่า “เจ้าเคยได้ยินหรือไม่ว่า
ท่านพ่อมีความคิดที่จะซื้อสิ่งเหล่านี้ หรือองค์หญิงคังอี้ร้อง
ขอท่านพ่อ”

หญิงสาวมองหน้ากัน แต่ทุกคนส่ายหัวเพื่อแสดงว่าพวก
เขาไม่รู้ กลับเป็นยายที่คิดจากนั้นพูดว่า “ใต้เท้าเฟิงซื้อของ
แล้วนำกลับมา ดูเหมือนว่าท่านใต้เท้าบอกว่าคังอี้จะมี
ความสุขที่ได้เห็นอย่างแน่นอน มันฟังดูเหมือนว่าเขา
ต้องการที่จะทำให้องค์หญิงคังอี้ประทับใจเจ้าค่ะ”

เฟิงเฉินหยูได้ยินสิ่งนี้และพูดกับฮูหยินผู้เฒ่าในทันที “มัน
เป็นความต้องการของท่านพ่อ ไม่ใช่องค์หญิงคังอี้ที่ตั้งใจจะ
ทำลายคฤหาสน์ของเราเจ้าค่ะ”

“พี่ใหญ่ออกหน้าแทนองค์หญิงคังอี้งั้นหรือเจ้าคะ ? ” เฟิง
เฟินไดสบตานาง “ข้าสงสัยว่านางสัญญาอะไรไว้กับท่าน ?
”

เฟิงเฉินหยูขมวดคิ้ว และพูดว่า “น้องสี่ เจ้าอายุ 11 ปีแล้ว
ในวัยนี้เจ้าควรมีเหตุผล องค์หญิงใหญ่ไม่ได้สัญญาอะไรกับ
ข้าเลย นางจะเป็นฮูหยินใหญ่แล้ว น้องสาวของเราจะเห็น
สง่าราศีมากขึ้น ในอนาคตเราจะมีฮูหยินใหญ่ที่ช่วย
ยกระดับเรา ข้าคิดว่าเจ้าคงเข้าใจตรรกะนี้ ! ”

ครั้งล่าสุดที่เฟิงเฟินไดเข้าใจ แต่ความเข้าใจนั้นเป็นเพียง
ความเข้าใจ ไม่ได้หมายความว่านางจะไม่รู้สึกเสียใจ ใน
ตอนแรกนางวางแผนไว้ว่าฮันชิจะใช้ลูกในท้องเพื่อขึ้นสู่
ตำแหน่งนั้น แต่น่าเสียดายที่จู่ ๆ องค์หญิงใหญ่ของเฉียน
โจวก็ปรากฏตัวออกมาขจัดความเป็นไปได้และความ
ปรารถนาของนางให้เป็นจริงขึ้นมา นางจะรู้สึกดีกับองค์
หญิงคังอี้ได้อย่างไร

“หืม” นางมองเฟิงเฉินหยูอย่างว่างเปล่า “พี่ใหญ่นั้นมี
ความสุขุมมาก เมื่อถึงเวลาสำหรับวันเกิดของท่านในปีนี้
อายุของท่านก็ออกเรือนได้แล้ว แต่มันยังอีกหลายปีกว่าข้า
จะออกเรือนได้ น้องสาวไม่ได้มีความสามารถในการคิด
ล่วงหน้า ข้าแค่คิดถึงปิ่นปักผมที่ท่านย่าสัญญาไว้แต่ทำ
ไม่ได้อีกต่อไป และข้าก็ไม่มีความสุข”

“ถูกต้องแล้ว ! ” ฮันชิถอนหายใจด้วย “บุตรสาวของเขา
เองไม่สามารถเปรียบเทียบกับบุตรสาวของคนนอกได้ เขา
ไม่ได้ซื้อโคมไฟมาฝาก และตอนนี้แม้แต่เงินที่จะใช้ในการ
ทำปิ่นปักผมก็ถูกนำมาใช้ทั้งหมด ตอนนี้ขนาดองค์หญิง
ใหญ่ยังไม่ได้เข้ามาในคฤหาสน์ เมื่อนางเข้ามาในคฤหาสน์
เราจะถูกบังคับให้มีชีวิตอย่างไร ! ” นางพูดอย่างนี้ใน
ขณะที่มือลูบท้องของนางเอง “สิ่งอื่น ๆ เป็นเรื่องเล็กน้อย
แต่ท้องของอนุผู้นี้กำลังจะใหญ่ขึ้นทุกวัน ค่าใช้จ่ายสำหรับ
ชีวิตประจำวันก็เพิ่มขึ้น ด้วยเงินที่เหลืออยู่เพียงเล็กน้อยใน
คลังของคฤหาสน์ มันไม่เพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายรายวัน
ยาบำรุงชนิดใดที่จะสามารถซื้อได้”

เฟิงเฟินไดพยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่ นี่ไม่ใช่ของท่านแม่ที่จะ
กิน แต่สำหรับเด็กที่อยู่ในท้องของท่านแม่ที่จะกิน”

ฮูหยินผู้เฒ่าย่อมเข้าใจเหตุผลนี้เป็นธรรมดา สำหรับคนที่
กำลังตั้งครรภ์ การทานยาบำรุงเป็นสิ่งสำคัญ ไม่ว่าใครจะ
ได้รับน้อยกว่าใคร ฮันชิก็ไม่สามารถได้รับน้อยลงได้ ดังนั้น
นางจึงรีบพูดว่า “ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่า
ข้าจะต้องใช้เงินของข้าเอง ข้าจะไม่ให้หลานชายของข้าอด
อาหาร”

เฟิงหยูเองมองฮูหยินผู้เฒ่าแล้วมองไปที่เครื่องเรือนในห้อง
ในใจของนางนางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ แน่นอนว่าเฟิงจินห
ยวนนั้นดีจริง ๆ! นางเพิ่งจัดให้คนพูดคำสองสามคำ
เกี่ยวกับองค์หญิงคังอี้ที่ชอบทองคำและหยก รวมถึงของ
เก่า นางไม่เคยคิดเลยว่าบิดาคนนี้จะตั้งใจทำอย่างเด็ด
เดี่ยว แล้วเขาจะผลาญห้องคลังของคฤหาสน์เฟิงเพื่อเพิ่ม
ความสวยงามของเขา
“แน่นอนว่าเรือนเทียนเซียงนั้นสมเหมือนชื่อของมัน” นาง
ยิ้มแล้วกล่าวว่า “เนื่องจากไม่มีเงินอยู่ในคลัง ในฐานะ
บุตรสาว เราต้องทำสิ่งที่จะทำให้ท่านพ่อมีความสุข”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ความคิดของฮูหยินผู้เฒ่าก็ยิ่งถูกกระตุ้นขึ้น
บรรพบุรุษของครอบครัวอื่นทำอย่างดีที่สุดเพื่อทำให้บุตรมี
ความสุข แต่ในครอบครัวนี้บุตรทำให้บิดามีความสุข
เหตุผลแบบนี้คืออะไร ?

เฟิงเฟินไดพูดเบา ๆ “พี่รองใจดีจริง ๆ ”

เฟิงหยูเองมองไปที่นางแล้วถามว่า “แล้วเราจะทำอะไรได้
? ท่านพ่อเป็นผู้นำของครอบครัวด้วย สิ่งที่อยู่ในคฤหาสน์นี้
ไม่ได้มาจากการทำงานหนักของท่านพ่อหรอกหรือ ตอนนี้
ท่านพ่อจะได้แต่งงานกับฮูหยินใหญ่ ท่านพ่อกำลังใช้
จ่ายเงินที่เขาได้รับ มีอะไรผิดหรือ ? ”

เฟิงเฟินไดพูดไม่ออกและฮูหยินผู้เฒ่าก็คิดตาม แต่ยิ่งนาง
คิดความโกรธแค้นของนางก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ทั้งครอบครัว
และอาชีพมีความเจริญรุ่งเรืองซึ่งเป็นผลมาจากการทำงาน
ของเฟิงจินหยวน แต่นางเป็นคนให้กำเนิดเขา ! ทำไมนาง
ไม่เคยเห็นว่าเขาเป็นคนกตัญญูกับนางในฐานะบุตรชาย
เลย ?

ความโกรธของฮูหยินผู้เฒ่าเพิ่มขึ้นอีกครั้งและนางก็เริ่ม
หอบ ในขณะที่นางมองไปรอบ ๆ เพื่อพยายามหาสิ่งที่
ระบายความโกรธและแสดงความรู้สึกของนาง

ในเวลานี้มีบ่าวรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอกพร้อม
กับม้วนกระดาษในมือของนาง

ฮูหยินผู้เฒ่าถามด้วยความโกรธว่า “นั่นอะไร ? ”

บ่าวรับใช้หนุ่มตอบว่า “ภาพวาดที่ท่านใต้เท้าให้บ่าวรับใช้
คนนี้ไปเอามาขอรับ”

ความโกรธของฮูหยินผู้เฒ่าเพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุด ! โดยไม่พูด
อะไรอีก นางดึงม้วนกระดาษแล้วฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยโดย
ไม่แม้แต่จะมอง

เนื่องจากของตกแต่งที่เป็นหยกมีราคาแพงและไม่สามารถ
ถูกทุบได้ นางจึงฉีกภาพวาดเพื่อระบายความโกรธของนาง

อย่างไรก็ตามหลังจากภาพวาดนั้นถูกฉีกออกไปพร้อมกับ
ความตกใจบนใบหน้าของบ่าวรับใช้ เฮ่อจงนำคนแก่คนหนึ่ง
เข้าไปหาฮูหยินผู้เฒ่า จากนั้นนางก็ได้ยินว่าเฮ่อจงพูดว่า
“ท่านฮูหยินผู้เฒ่า ใต้เท้าเฟิงซื้อภาพวาดที่ร้านสมบัติที่ยอด
เยี่ยม และแจ้งให้เจ้าของร้านมาเก็บเงินที่คฤหาสน์ขอรับ”

TN: เรือนเทียนเซียงเป็นสำนวนหมายถึงหญิงสาวที่งดงาม