Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 344 ข้ามาตามเก็บหนี้ทั้งหมด

เฟิงหยูเองมองไปในทิศทางที่นางชี้ เมื่อมองอย่างระมัดระวัง
นางจะเห็นสัตว์แปลก ๆ 2 ตัวอยู่ใต้ชายคาของหลังคา
นางอยากรู้อยากเห็นและก้าวไปในทิศทางนั้น เมื่อนางยืนอยู่
ใต้นั้น นางก็พบว่ามีนกสีเขียว 2 ตัวขนาดเท่านิ้วก้อยที่มี
จะงอยปากยาว
หยินหลานกล่าวว่า “พระสนมอันเรียกพวกมันว่านกหยก ใน
ตอนแรกพระสนมเลี้ยงพวกมันเพื่อความสนุก ผู้คนที่เห็น
พวกมันส่วนใหญ่คิดว่าพวกมันเป็นนกหยก และไม่ได้คิดถึง
พวกมันมากเกินไป แต่วันหนึ่งข้าเห็นนก 2 ตัวนี้บินออกจาก
พระราชวัง แต่คืนนั้นพวกมันไม่กลับมา ตอนแรกข้าคิดว่า
พวกมันจะไม่กลับมาอีก แต่เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นมาพวกมันก็
กลับมาอยู่ที่นี่อย่างเงียบ ๆ หากข้าคิดเกี่ยวกับมัน มันจะยาก
ที่จะสังเกตเห็นพวกมัน สำหรับองค์ชายห้า เขามีสนมมาก
เกินไปในตำหนัก แต่ในพวกนางนั้นมีหญิงต่างแคว้นคนหนึ่ง
ที่เคยมาเยี่ยมพระสนม นางรู้สึกว่านางเป็นหนี้พระสนมอัน
ถ้าพระสนมอันร้องขอ องค์ชายห้าจะเห็นด้วยอย่างแน่นอน”
หยินหลานพูดถึงจุดนี้จากนั้นก็หยุด เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไร
เพิ่มเติม แต่มองที่นกทั้งสอง นางเริ่มมีข้อสงสัย
หากนางจำไม่ผิด นี่คือนกฮัมมิงเบิร์ด มันเป็นสายพันธุ์
พื้นเมืองของทวีปอเมริกาใต้ มันเป็นนกที่เล็กที่สุดในโลก แต่
นางก็ไม่แน่ใจเพราะโดยปกตินกฮัมมิงเบิร์ดไม่สามารถมีชีวิต
ได้ในสภาพอากาศของราชวงศ์ต้าชุนได้ มันเป็นเพียงว่าพวก
มันดูเหมือนนกฮัมมิงเบิร์ดจากข้างนอก
นางยื่นมือออกมาและขยับนิ้วของนางแปลก ๆ เมื่อนางหยุด
นางก็เดาได้แปดในสิบส่วน
นกตัวนี้ไม่ใช่นกธรรมดาที่เลี้ยงเพื่อความสนุก นางได้ทดลอง
ใช้นิ้วของนางก่อนหน้านี้และพบว่ามันผ่านการฝึกฝนพิเศษ
นกชนิดนี้เป็นสัตว์ที่ยอดเยี่ยมในการฝึกฝน มันมี
ความสามารถในการเรียนรู้สูงกว่าสุนัข และสามารถสอนได้
ใช้เวลาเพียงน้อยกว่าสอนสุนัขตำรวจ ด้วยความจริงที่ว่ามัน
เป็นนก มันสามารถบินได้อย่างอิสระไปทุกที่ในโลก และด้วย
รูปร่างเล็ก ๆ ของมัน มันมีรัศมีปฏิบัติการที่ใหญ่กว่ามาก
เรื่องแบบนี้ดีเกินไปสำหรับการก่ออาชญากรรม
เฟิงหยูเองถอนสายตาออก เมื่อนางหันกลับ หวงซวนบอกกับ
นางว่า “พระสนมอันตื่นแล้วเจ้าค่ะ และหยินหลานก็กลับไป
ดูแล คุณหนูรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับนกตัวนั้นหรือเจ้า
ค่ะ ? ”
นางมองนก 2 ตัวอีกครั้ง คราวนี้หนึ่งในนั้นยกก้อนหินเล็ก ๆ
ขึ้นมาแล้วก็บินขึ้นไป บินวนเป็นวงกลมทันใดนั้นก็กางปีกออก
และบินขึ้นไปบนท้องฟ้า หลังจากนั้นไม่นานก้อนกรวดที่ถูก
ยกขึ้นก็ตกลงไปในบ่อน้ำตรงกลางลาน นกอีกตัวก็เริ่ม
เลียนแบบสิ่งนี้ ยกก้อนกรวดขึ้นมันลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า
และโยนมันลงไปในบ่อด้วย
“เจ้าเห็นสิ่งนั้นหรือไม่ ? ” นางม้วนริมฝีปากเยาะเย้ย
หวงซวนยังดูอย่างระมัดระวัง ขณะที่นางกำลังจะพูดอะไร
บางอย่าง นางกำนัลก็วิ่งเข้ามาโค้งคำนับ แล้วกล่าวว่า “องค์
หญิงแห่งมณฑล พระสนมอันอยากพบองค์หญิงเพคะ”
เฟิงหยูเองพยักหน้าจากนั้นติดตามนางกำนัลไปที่ห้องนอน
ของพระสนมอัน
ในเวลานี้พระสนมอันได้เปลี่ยนชุดใหม่โดยมีนางกำนัลของ
นางเป็นคนช่วยเปลี่ยนชุดให้ ในชุดเสื้อผ้าใหม่ นางนั่งบน
เตียงของนางและนวดขมับเบา ๆ ถอนหายใจเป็นครั้งคราว
เฟิงหยูเองเดินเข้าไปและโค้งคำนับพร้อมกับหวงซวน “อา
เองคารวะพระสนมอันเจ้าค่ะ” รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของ
นาง แต่น้ำเสียงของนางเย็นชาโดยไม่รู้สึกถึงความอบอุ่น
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาพระสนมอันไม่ได้เข้าร่วมในงานเลี้ยง
พระราชวังแม้แต่งานเดียวเลย นางได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับองค์
หญิงแห่งมณฑลจี่อันเท่านั้น อย่างไรก็ตามนางไม่เคยพบเฟิง
หยูเอง เป็นนางกำนัลของนางที่บอกนางว่าเป็นองค์หญิงแห่ง
มณฑลจี่อันที่รักษาอาการเจ็บป่วยทางจิตของนางด้วยการ
ฝังเข็ม นางไม่มีทางเลือกนอกจากต้องขอบคุณเฟิงหยูเอง
“ลุกขึ้นเร็ว” นางโบกมือเล็กน้อยและนางกำนัลเข้ามาช่วย
ประคองเฟิงหยูเองให้ลุกขึ้น จากนั้นนางก็พูดว่า “นั่งก่อน”
หลังจากเฟิงหยูเองกล่าวขอบคุณ นางก็นั่งลงอย่างสงบ เมื่อ
นางเงยหน้าขึ้นมองพระสนมอัน นางเย้ยหยันตัวเองแล้วหัน
ศีรษะ นางเพิ่งเห็นผลไม้วางอยู่บนโต๊ะ นางจึงกล่าวว่า “วันนี้
ข้ารีบมา ข้าจึงไม่ได้เตรียมของกำนัลสำหรับพระสนม พระ
สนมได้โปรดอย่าโทษข้า มันจะเป็นการดีถ้าพระสนมจะทาน
ผลไม้เป็นประจำ ครั้งต่อไปอาเองจะเอามาให้เยอะกว่านี้ จะ
ได้ไม่ต้องลำบากพี่สามทุกวัน”
พระสนมตัวสั่น นางไม่รู้ว่านางทำอะไรผิด แต่รู้สึกว่ามี
ความหมายที่ซ่อนอยู่กับสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้เพิ่งพูด อย่างไรก็
ตามสิ่งที่นางพูดมีเหตุผล นางเดาได้แต่ไม่ถาม
เฟิงหยูเองเห็นว่าพระสนมอันไม่พูด ดังนั้นนางจึงยิ้มและ
กล่าวว่า “ตอนนี้ข้ากำลังเล่นกับนกในสวนกับบ่าวรับใช้ เมื่อ
พิจารณาว่าพระสนมมีร่างกายที่บอบบาง และอ่อนแอ พระ
สนมอันทำได้ดีมากในการเลี้ยงนกเหล่านั้น นกเหล่านั้นควร
จะสามารถบินไปยังที่ใด ๆ ภายใน 100 ลี้โดยไม่มีปัญหาใช่
หรือไม่เจ้าคะ ? ” ขณะที่นางพูด นางเอนไปข้างหน้าและ
จ้องมองที่พระสนมอัน “แม้ว่าพวกมันจะบินขึ้นไปบนท้องฟ้า
และหย่อนก้อนกรวดลงในบ่อ จากการเรียนรู้ของนกฮัมมิ
งเบิร์ด การฝึกฝนพวกมันจนถึงระดับนี้ไม่ยาก แต่ข้าสงสัยว่า
พระสนมได้รับนกชนิดนี้มาได้อย่างไร นี่คือสิ่งที่อาเองให้
ความสนใจอย่างแท้จริง” นางพูดขณะยืดร่างของนางออกมา
นางเอนหลัง นางพูดราวกับว่านางกำลังพูดถึงเรื่อง
เล็กน้อย “ ดูเหมือนว่าข้าจะต้องมาเยี่ยมตำหนักฉิงอันอีกใน
อนาคต นั่นจะทำให้องค์ชายหยูไม่สามารถบอกได้ว่าข้าขาด
ประสบการณ์”
จิตใต้สำนึกของพระสนมย้ายกลับมาอยู่บนเตียงของ
นาง ใบหน้าของนางตกใจเห็นได้อย่างชัดเจน
นางกำนัลที่อยู่ข้างนางไม่เข้าใจว่าทำไมพระสนมอันจึงมี
ปฏิกิริยาเช่นนี้ เพียงแค่คิดว่านางกำลังจะล้มป่วยอีกครั้ง
นางพูดกับเฟิงหยูเองอย่างรวดเร็วว่า “องค์หญิงแห่งมณฑล
ตรวจพระสนมอันเร็วเพคะ อย่าให้พระสนมล้มป่วยอีกครั้ง”
เฟิงหยูเองยืนขึ้นและเดินมานั่งข้างพระสนมอัน นางคว้า
ข้อมือแล้วเริ่มรู้สึกชีพจร แม้ว่าพระสนมอันดิ้นรนอย่างสุด
ความสามารถ นางก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้
“พระสนมสบายดี บางทีถ่านที่ถูกเผาอาจทำให้ห้องร้อน
เกินไป เพราะจิตใจของนางสนมนั่นสับสนเล็กน้อย ลดถ่าน
ลงครึ่งหนึ่ง พระสนมจะฟื้นตัวได้ดีขึ้นหากห้องเย็นขึ้น”
ในความเป็นจริงมีเตาผิงไม่มากนัก ห้องจะเย็นเกินไปถ้าถ่าน
ครึ่งหนึ่งถูกนำออกมา แต่เฟิงหยูเองเป็นหมอ ผู้คนใน
พระราชวังอาจไม่รู้อะไรเลย แต่พวกเขารู้ว่าองค์หญิงแห่ง
มณฑลจี่อันมีชื่อเสียงมาก ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อที่นางพูดและ
รีบไปเอาถ่านออก
พระสนมอันไม่รู้ว่านางหนาวหรือกลัว แต่ร่างกายของนางก็
ไม่สามารถหยุดสั่นได้ นางพยายามสองสามครั้งเพื่อดึงข้อมือ
ของนางออกจากการเกาะกุมของเฟิงหยูเอง แต่นางก็ไม่
ประสบความสำเร็จ นางตกใจเล็กน้อยและถามว่า “เจ้ากำลัง
ทำอะไร”
ในที่สุดเฟิงหยูเองก็ปล่อยไป แต่กล่าวว่า “ข้าไม่ได้ทำอะไร
เลย ข้าแค่อยากจะเตือนพระสนมว่าห้องไม่ควรอุ่นเกินไป
มิฉะนั้นอาจทำให้จิตใจของพระสนมไม่สงบ ข้าได้ยินมาว่า
องค์ชายห้ามีสนมจากชายแดนภาคใต้ในตำหนักของพระองค์
ผู้คนจากชายแดนภาคใต้มีความเชี่ยวชาญในการศึกษาพิษ
แปลกที่สุด เมื่อนึกถึงเรื่องนี้องค์ชายห้าต้องเรียนรู้เกี่ยวกับ
เรื่องนี้บ้างใช่หรือไม่ ? ”
จิตใจของพระสนมสั่นไหว เมื่อเฟิงหยูเองพูดถึงหัวข้อ
ดังกล่าวมันจะไร้ประโยชน์ที่นางจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ ทุกคน
บอกว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันนั้นดุร้าย ตอนนี้นางได้เห็น
เฟิงหยูเองแล้ว นางก็สมควรกับคำกล่าวเช่นนั้น
ในที่สุดพระสนมอันก็ฟื้นจากความกลัวของนาง เมื่อถูกจ้อง
มองจากเฟิงหยูเอง ในที่สุดนางก็กล่าว “มันไม่ดีสำหรับคนที่
ฉลาดเกินไป”
เฟิงหยูเองยิ้ม และกล่าวว่า “การที่โง่เกินไปก็ยิ่งเลวร้าย
กว่า สิ่งต่าง ๆ ไม่เคยได้รับการแก้ไขเพราะหลีกเลี่ยง เมื่อ
พายุมาถึงข้าทำได้แค่เผชิญหน้า หากไม่มีเส้นทางข้าจะสร้าง
ขึ้นใหม่ นั่นเป็นข้า ข้าไม่มีข้อพิจารณาใด ๆ และข้าก็จะทำ
ทุกวิถีทาง ในตอนท้าย หากข้ายังมีชีวิตอยู่ พวกเขาจะต้อง
ตาย ! ” นางยืนขึ้นและจ้องมองอย่างเย็นชาที่พระสนมอัน
“ข้าไม่สนใจว่าพระสนมอันได้รับนกฮัมมิงเบิร์ดหยกนี้มาจากที่
ไหน และใครเป็นคนฝึกนกเหล่านี้ แต่ข้าสนใจว่าใครเป็นคน
เกลี้ยกล่อมให้พระสนมทำเช่นนี้ และพระสนมอันเชื่อมั่นใน
องค์ชายห้า เมื่อข้าทำสิ่งต่าง ๆ ข้าไม่ได้ดูขั้นตอนการทำ แต่
ข้าแค่ดูผลลัพธ์เท่านั้น สมาชิก 30,000 นายจากกองทัพภาค
ตะวันตกเฉียงเหนือถูกวางยาพิษ ข้าใช้เวลาหลายวันหลาย
คืนเพื่อช่วยชีวิตพวกเขา หลังจากนั้น ด้วยความเหนื่อยล้า
ข้าหลับไปหลายวันหลายคืน นี่เป็นหนี้ที่ข้าติดตามและทวง
หนี้ ! ”
พระสนมอันตกใจมาก นางไม่เคยคิดเลยว่าเฟิงหยูเองจะฉีก
หน้าของนาง นางคุ้นเคยกับการพูดจาอ้อมค้อมและรอโอกาส
ของนาง หลังจากเวลาผ่านไป นางก็จะเริ่มวางแผน การต่อสู้
ระหว่างผู้หญิงมักจะถูกกันออกไปจากที่โล่งเสมอ แต่องค์
หญิงแห่งมณฑลจี่อันคนนี้ได้วางทุกอย่างไว้ในที่โล่ง ไม่มีที่ให้
นางซ่อนและไม่มีที่ให้นางหลบหนี
ด้านข้างนาง นางกำนัลของนางกลัวอย่างมาก แม้ว่านางจะ
ไม่เข้าใจ แต่นางก็สามารถคาดเดาสถานการณ์ได้ พระสนม
อันต้องทำให้องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันไม่พอใจ องค์หญิงแห่ง
มณฑลจี่อันมาที่นี่เพื่อแก้แค้นใช่หรือไม่ ?
เฟิงหยูเองมองพระสนมอันสักพัก ก่อนจะเงยหน้าเล็ก ๆ ของ
นางแล้วมองไปที่นางกำนัลด้านข้าง จากนั้นนางก็พูดว่า “เจ้า
สามารถไปกราบทูลฮ่องเต้และฮองเฮาในสิ่งที่องค์หญิงแห่ง
มณฑลพูดกับพระสนมของเจ้าในวันนี้ได้ แต่มันจะดีที่สุดถ้า
เจ้าคิดให้รอบคอบ ไม่ต้องพูดถึงว่าฮ่องเต้และฮองเฮาทรง
โปรดปรานนางสนมหรือไม่ แม้ว่าพวกเขาจะโปรดปรานนางก็
ตาม เจ้าต้องคิดว่ากองทัพทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นของ
ใคร ! กล้าลงมือกับองค์ชายเก้า พระสนมอันกำลังรนหาที่
ตาย ! ”
นางขว้างคำสุดท้ายเหล่านั้นออกมาอย่างรุนแรง จากนั้นก็หัน
ออกไป หวงซวนจ้องพระสนมอันด้วยความเกลียดแล้วตาม
ออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อทั้งสองเดินออกจากตำหนัก ในที่สุด
หวงซวนก็กล่าวว่า “กลายเป็นว่าพระสนมอันเป็นผู้วางยาพิษ
ข้าคิดไม่ถึงจริง ๆ แต่ทำไมนางถึงต้องการวางยาพิษกองทัพ
เจ้าคะ ? ”
เฟิงหยูเองบอกนางว่า “เมื่อข้าเข้าไปในวังพร้อมกับองค์ชาย
เก้าเมื่อวานนี้ ข้าได้ยินนางกำนัลคนหนึ่งพูดว่าพระสนมอันได้
กล่าวโทษองค์ชายห้าเมื่อหลายปีก่อน แต่องค์ชายสามปฏิบัติ
ต่อนางอย่างดี บางครั้งเขาจะส่งอาหารและเสื้อผ้าไปที่
ตำหนักฉิงอัน ก่อนสิ้นปีเราถามเกี่ยวกับผู้หญิงในตำหนักของ
องค์ชายห้า และได้ยินว่ามีสาวงามจากชายแดนภาคใต้ ใน
เวลานั้นข้าเริ่มสงสัย แต่ข้าไม่มีหลักฐาน หลังจากที่ได้เห็นนก
2 ตัวนี้แล้ว ยังมีอะไรอีกที่ยังไม่ชัดเจนอีก ? ”
หวงซวนกัดฟันของนางด้วยความโกรธ ขณะที่เส้นเลือดบาง
เส้นปูดออกมาจากหน้าผากของนาง “ดูเหมือนว่าองค์ชาย
สามดูแลพระสนมอัน ค่ายทหารของเรามีการป้องกันอย่างดี
ดังนั้นหากเขาต้องการทำอะไรเช่นนี้ เขาต้องใช้ความคิด
แปลก ๆ นี้ โดยปกติแล้วคนส่วนใหญ่จะเลี้ยงเหยี่ยวและแร้ง
แต่พวกมันตัวใหญ่เกินไป ลองคิดดูว่าถ้ามันเป็นนกฮัมมิ
งเบิร์ด 2 ตัวที่พระสนมอันมีอยู่ พวกมันจะไม่ถูกค้นพบได้
ง่ายๆ ”
เฟิงหยูเองยิ้มอย่างขมขื่น แต่แน่นอนว่ามีนกตัวเล็ก ๆ 2 ตัว
บินขึ้นไปบนท้องฟ้า ทหารภาคพื้นดินจะต้องใช้ความ
พยายามมากแค่ไหน ?
“คุณหนูวางแผนจะจัดการกับพระสนมอันอย่างไรเจ้าคะ ? ”
หวงซวนคิดเล็กน้อยแล้วกล่าว่า “องค์ชายห้าด้วย”
เฟิงหยูเองยักไหล่ “ไม่จำเป็นสำหรับข้าที่จะจัดการพวก
เขา สองคนนี้จะจบลงด้วยการฆ่ากันเอง เพียงแค่รอดู ถ้าหง
หยุนอยากให้ข้าช่วยชีวิตนาง นางจะลงมือทำอย่างแน่นอน
มาดูกันว่ามารดาและบุตรชายจะฆ่ากันอย่างไร”
ทั้งสองคุยกันขณะที่เดินไปที่ประตูของพระราชวัง ขณะที่
พวกเขาเดินผ่านประตู และเดินไปที่รถม้า ทันใดนั้นก็ดู
เหมือนว่ามีลมกระโชกแรงพัดมาทางพวกเขาจากด้านหน้า
หวงซวนปรากฏตัวต่อหน้าเฟิงหยูเองทันที อย่างไรก็ตามนาง
ได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวว่า “เมื่อเจอสหายเก่า ทำไมอากาศถึง
ไม่เป็นใจเช่นนี้มาตลอด ? ”