Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 366 เจ้าต้องการที่จะมีชีวิตอยู่อย่างอิสระหรือจะ

พิชิตโลก ?
ในขณะที่นางตกลงไปในอ่างอาบน้ำ จิตใจของเฟิงหยูเองก็
กำลังจะล่มสลาย
เมื่อนางพบว่าด้านหลังศีรษะของนางถูกจับโดยชายผู้นั้น
และใบหน้าของนางติดอยู่ที่หน้าอกของเขา ด้วยความเสียสติ
ของนางทำให้นางกล้ากัดหน้าอกของซวนเทียนหมิง
นางได้ยินเสียง “โอ๊ย” แปลก ๆ ขณะที่ซวนเทียนหมิงยกตัว
นางขึ้นและเกือบจะขว้างนางออกไป
เฟิงหยูเองร้องไห้เสียงดังขณะที่ซวนเทียนหมิงดึงผมของนาง
เมื่อยกนางขึ้นมา ความเจ็บปวดทำให้นางตะโกนซ้ำ ๆ ว่า
“เบา ๆ ! มันเจ็บ ! ”
ในขณะนี้นางกำนัลกลุ่มหนึ่งกำลังยืนอยู่ใกล้หน้าต่างห้อง
พวกเขาแนบหูกับหน้าต่าง พวกเขายืนอยู่ที่นั่นฟัง
เสียงร้องของเฟิงหยูเองทำให้ใบหน้าของนางกำนัล
เปลี่ยนเป็นสีแดงสด พวกเขาอายเกินกว่าที่จะฟังต่อไป แต่
พวกเขาไม่สามารถดึงตัวเองออกไปได้
นางกำนัลคนหนึ่งสั่งนางกำนัลอีกคนว่า “ไปเรียนพราชายา
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่เร็ว หลังจากได้ยินเรื่องนี้แล้วพระ
ชายาหยุนจะนอนหลับได้สนิท”
นางกำนัลออกไปอย่างไม่เต็มใจ ก่อนออกไป นางไม่ลืมที่จะ
มองอีกสองสามอย่าง
น่าเสียดายที่ผู้เชี่ยวชาญสองคนในห้องนี้กำลังทะเลาะกัน
ในตอนนี้น้ำกระเซ็นไปทุกที่ พวกเขาจะยังมีโอกาสกังวล
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นนอกห้องได้อย่างไร
เฟิงหยูเองเอื้อมมือทั้งสองข้างไปไปที่ใบหน้าของซวนเทียน
หมิง ซวนเทียนหมิงจับนางไว้ใต้รักแร้ ด้วยแขนยาวของเขา
เขาอุ้มนาง “เจ้าอย่าตบหน้าข้า ! ”
“ใครอยากจะตบหน้าเจ้า ! ” เฟิงหยูเองกัดฟันของนาง “ถอด
หน้ากากให้ข้าดู ! ”
“ไม่ ข้าไม่ให้เจ้าดู ! ” ซวนเทียนหมิงเอนศีรษะของเขากลับ
“เจ้าช่วยเชื่อฟังข้าบ้างได้หรือไม่?”
“ถ้าเจ้าไม่ให้ข้าดู ข้าก็จะไม่เชื่อฟังเจ้า”
“เปลี่ยนไปดูอย่างอื่นได้หรือไม่ มีส่วนอื่นของร่างกายของข้าที่
เจ้าไม่เคยเห็น”
“ซวนเทียนหมิง เจ้ามันลามก ! ” นางยอมแพ้ในการถอด
หน้ากาก ตบมือของนางในน้ำ ทำให้เกิดน้ำกระเด็นอีกครั้ง
ซวนเทียนหมิงวางนางลง และมองหญิงสาวตีน้ำ มือเล็ก ๆ
ของนางก็เริ่มจั๊กจี้ไปที่ร่างกายของเขาจนทำให้เขาเกือบ
กระโดดออกจากอ่าง แต่เขาก็ไม่เต็มใจที่จะกระโดดออกมา
โดยปกติเขายุ่งกับเรื่องของค่ายทหาร ในขณะที่เฟิงหยูเองใช้
เวลาในห้องนอนของนาง โอกาสที่ทั้งสองจะได้พบกันนั้นมี
น้อยมาก ในที่สุดเมื่อพวกเขาได้พบกัน ผู้หญิงคนนี้ชอบ
หัวเราะและก่อปัญหา แต่เขาก็ยังอยากทำตามที่นางพอใจ
แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะรื้อหลังคาออกจากห้อง เขาจะยิ้มและ
ปรบมือให้นาง
เฟิงหยูเองเล่นในน้ำ นางตบผิวน้ำทำให้เกิดน้ำกระเซ็น และ
นางจะดึงแขนของซวนเทียนหมิงเพื่อให้เขาเล่นกับนาง
บางครั้งนางก็จะลุกขึ้นยืนในอ่างอาบน้ำ เดินวนเป็นวงกลม
แล้วนั่งลง นางจะเทของแปลก ๆ จำนวนมากจากขวดที่นาง
นำมาด้วย เมื่อพวกเทลงในน้ำ พวกมันกลายเป็นฟองสีขาว
จากนั้นนางจะหยิบฟองเหล่านี้ขึ้นมาและเป่าไปที่ใบหน้าของ
ซวนเทียนหมิง
ซวนเทียนหมิงรู้สึกราวกับว่าเขากำลังเลี้ยงบุตร…
แต่ความรู้สึกแบบนี้ก็ค่อนข้างดี ดูเด็กคนนี้ค่อย ๆ เติบโตขึ้น
จนกระทั่งนางกลายเป็นพราชายาของเขาในวันหนึ่ง เขาจะ
มอบสิ่งที่ดีที่สุดในโลกให้นางอย่างแน่นอน
ถ้านางชอบชีวิตที่เรียบง่าย เขาจะล่องลอยไปตามธรรมชาติ
และเป็นอิสระเหมือนเมฆสีขาวนุ่ม
หากนางชอบชีวิตที่วุ่นวาย เขาจะพานางไปดูสถานที่สวยงาม
ของโลก
หากนางชอบซน เขาก็อาจจะไปกับผู้หญิงคนนี้ในการก่อ
ปัญหา
หากนางชอบที่จะเอาชนะ เขาจะไม่ลังเลเลยที่จะพานาง และ
พานางขึ้นม้าแล้ววิ่งเข้าสู่สนามรบ รวมกันทั่วทุกมุมโลก เขา
จะให้โลกที่สงบสุขกับนาง !
ความคิดที่ไม่มีวันจบของความรักที่พุ่งพรวดเข้ามาในตาของ
นาง และเฟิงหยูเองหยุดเล่นไปรอบ ๆ ขณะที่มือเล็ก ๆ ของ
นางแหย่ที่รอยแผลเป็นทั้งสองบนหน้าอกของเขา
“ร่างกายของเจ้ามีรอยแผลเป็นมากหรือไม่ ? ” นางขมวดคิ้ว
เล็ก ๆ ของนาง ใบหน้าเล็ก ๆ ของนางเต็มไปด้วยความไม่
พอใจ
ซวนเทียนหมิงยิ้ม “ในฐานะคนที่นำทหารออกไปสู้รบ ข้าจะ
หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บได้อย่างไร ข้าไม่ได้เป็นคนประเภทที่จะ
ซ่อนอยู่หลังคนอื่นและเอาแต่สั่งการเท่านั้น ทุกอย่างปกติดี
มันเป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อย”
เขาตั้งใจพูดว่ามันเป็นบาดแผลเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเฟิงหยู
เองดูเหมือนจะได้เห็นการต่อสู้เมื่อสองปีที่เกิดขึ้นในภาค
ตะวันตกเฉียงเหนือ ถ้าศัตรูมา ข้าจะมุ่งไปหาดาบของพวก
เขาด้วยหอกของข้า นางมีความสุขมากที่นี่ยังคงเป็นยุคที่ใช้
อาวุธประเภทนี้ แม้ว่าพวกเขาจะฉลาด แต่พวกเขาไม่
จำเป็นต้องฆ่าคนในทันที มันแตกต่างจากสนามรบของ
ศตวรรษที่ 21 เสียงคำรามของปืนใหญ่อาจทำให้แก้วหูแตก
และมันอาจฆ่าคนทั้งเมืองในทันที ด้วยความก้าวหน้าทาง
เทคโนโลยี ความสามารถในการใช้ชีวิตก็ดีขึ้นเช่นกัน ใครจะรู้
ว่านี่เป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี
“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ? ” เมื่อเห็นว่านางงุนงงเล็กน้อย ซวน
เทียนหมิงจับแก้มของนาง แต่ไม่ได้ลงน้ำหนักในการบีบเลย
เฟิงหยูเองยิ้มอย่างขมขื่น “ข้าคิดว่ามันเป็นเจ้าจริง ๆ ที่ช่วย
ข้าในเวลานั้น ในเวลานั้นข้าเป็นเหมือนเด็กแรกเกิด เด็กคน
อื่น ๆ เกิดจากท้องของมารดา แต่ข้าเกิดมาจากกองซากศพ
ข้าสับสนและไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกนี้ เจ้าเป็นคนแรกที่พูดกับ
ข้า และเจ้าก็ให้เงิน 20 เหรียญเงินด้วย ไม่งั้นข้าก็ไม่มีเงินที่
จะกลับมาที่เมืองหลวง”
ซวนเทียนหมิงจำเรื่องนี้ได้ในเวลานั้น มันน่าอายมาก แต่มันก็
เป็นความทรงจำที่ดี
เฟิงหยูเองออกจากอ่างและเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมา นาง
พูดด้วยรอยยิ้ม “หยุดพูดเรื่องอดีตได้แล้ว ข้าจะถูหลังให้เจ้า”
เขาขมวดคิ้วขึ้น นอกจากนี้ยังมีการถูหลังนี้? ดีมาก! ดีมาก!
ความจริงพิสูจน์แล้วว่าเฟิงหยูเองไม่รู้วิธีถูหลังคน นางไม่รู้ว่า
จะต้องใช้แรงเท่าไร ในบางครั้งนางจะลงแรงมากเกินไป และ
ความเจ็บปวดจะทำให้เขาหน้าบิดเบี้ยว บางครั้งนางก็เบามือ
และมันทำให้เขาจั๊กจี้ ทำให้จิตใจของเขาวุ่นวาย
หลังจากนั้นไม่นานนางก็เริ่มร้องไห้ แม้ว่าจะไม่มีเสียง แต่เขา
สามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของนางสั่น นางแอบ
ร้องและไม่อนุญาตให้เขาสังเกตเห็น
เขารู้สึกมีความสุขและเอื้อมมือไปข้างหลังเพื่อตบเบา ๆ ที่
หลังมือของนาง ด้วยเสียงที่ใช้ปลอบเด็ก เขาพูดว่า “อย่า
ร้องไห้ ข้ารู้ว่าเจ้าทนทุกข์มามาก แต่ไม่ต้องห่วงอาเอง ตราบ
ใดที่เราอยู่ด้วยกัน ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้”
เฟิงหยูเองเอนพิงหลังของเขา นางร้องไห้ นางวางจมูกเล็ก
ๆ ไว้บนหลังของเขาแล้วเริ่มหายใจ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ทำ
ให้ส่วนหนึ่งของร่างกายของซวนเทียนหมิงไม่สบายใจ
เขาคิดว่าผู้หญิงคนนี้กำลังจงใจทำสิ่งนี้อย่างแน่นอน นางช่าง
น่ากลัวเหลือเกิน
ทันใดนั้นเขาหันกลับมาเขาต้องการทำให้ตกใจเล็กน้อย
ใครจะรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะตกอยู่ในตักของเขา หัวของนาง
เอนเอียง นางหลับไปแล้วจริง ๆ
ซวนเทียนหมิงมีสีหน้าขมขื่น สิ่งต่าง ๆ จะเป็นเช่นนี้ได้
อย่างไร ! เด็กผู้หญิงคนนี้มีเจตนาที่ไม่ดี !
เฟิงหยูเองนอนหลับเป็นเวลานานเพราะนางฝันนานมาก ใน
ความฝันนี้นางได้กลับสู่ชีวิตก่อนหน้านี้ และไปที่โต๊ะ
ปฏิบัติการทำการผ่าตัด ในความงุนงง นางยังได้ติดตามทีม
อื่น ๆ ในการฝึกฝนทุกอย่างตั้งแต่การกระโดดกบจนถึงการ
คลานไปจนถึงอาวุธปืน ครั้งแรกที่นางยิงปืน นางยิงเป้า นาง
มีความแม่นยำเหมือนกับธนูของนาง
หลังจากนั้นผู้บังคับบัญชาของนางก็อยู่ตรงหน้าของนาง และ
บอกกับนางว่าจีนส่งกองกำลังไปทำสงครามในประเทศโลกที่
สาม มีผู้บาดเจ็บจำนวนมาก และนางต้องไปที่สนามรบเพื่อ
ช่วยทหารที่ได้รับบาดเจ็บเหล่านี้ คนที่ไปกับนางเป็น
เจ้าหน้าที่แพทย์ชาย พวกเขาจะต้องใช้เฮลิคอปเตอร์เข้า
ประเทศโดยตรง
นางและเจ้าหน้าที่แพทย์ชาย ทั้งคู่นั่งลงในเฮลิคอปเตอร์ แต่
เจ้าหน้าที่ชายป่วยกะทันหัน ร่างกายของเขาเริ่มกระตุก
ดังนั้นเขาจึงต้องลงจากเฮลิคอปเตอร์ นางและนักบินเท่านั้น
ที่ยังคงอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ ไม่นานหลังจากเครื่องขึ้นบิน มี
เสียงแปลก ๆ นางเคยฝึกซ้อมการวางระเบิด ดังนั้นนางจึง
เห็นได้ชัดว่าเสียงนี้เป็นตัวแทนของอะไร จิตใจของนางระเบิด
อย่างรวดเร็ว ก่อนที่นางจะสามารถตอบสนอง เสียงติ๊กนั้น
หยุดลงทันทีตามด้วยการระเบิดที่น่าตกใจ
เฟิงหยูเองตื่นขึ้นมาทันที นางนั่งตัวตรง
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางฝันแบบนี้ แม้กระนั้นมันไม่เคยเป็นจริง
มันเป็นเรื่องจริงมากที่นางจะได้เห็นปฏิกริยาที่แปลก
ประหลาดของคนที่ถูกพาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ ในเวลานั้นนาง
ไม่ได้คิดมาก ตอนนี้นางคิดแล้วก็ไม่เป็นเรื่องปกติ
“มันคืออะไร? ” ทันใดนั้นมีเสียงมาจากข้างนาง
เฟิงหยูเองตกใจและเกิดปฏิกิริยาโต้ตอบ นางขยับมือขวาตรง
ไปยังต้นเสียง หลังจากที่นางคว้าคอของคนผู้นั้น นาง
สังเกตเห็นว่าคนที่นั่งอยู่บนเตียงเดียวกัน ห่มผ้าห่มเดียวกัน
และเผยให้เห็นร่างกายส่วนบนของพวกเขา
คือซวนเทียนหมิง
นางดึงมือของนางกลับมาอย่างเชื่องช้า นางพูดขอโทษ “ข้า
ลืมไปว่าเจ้าอยู่ที่นี่” ลองคิดดูอีกครั้ง แววตาของนาง
กลายเป็นดุร้าย “ทำไมเจ้ามาที่นี่ เจ้าปีนขึ้นเตียงของข้าหรือ”
ซวนเทียนหมิงพูดไม่ออก “ชายาที่รัก อารมณ์ของเจ้าจะ
เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว สามีมีปัญหาเล็กน้อยในการตาม
อารมณ์ของเจ้า เราสองคนอาบน้ำด้วยกัน เจ้าเผลอหลับไป
ข้าต้องช่วยล้างตัวเจ้า ไม่เป็นไรถ้าเจ้าไม่ขอบคุณข้า แต่ทำไม
เจ้าถึงฆ่าทุกคนเมื่อตื่นขึ้นมา”
เฟิงหยูเองยิ้มเยาะ “ใครอยากจะฆ่าเจ้า นี่เป็นเพียงการ
โต้ตอบ แต่… ซวนเทียนหมิงเจ้าพูดว่าอะไร เจ้าล้างตัวให้ข้า
หรือ” นางรู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดีมาก เจ้าสารเลวนี้
ได้ถอดชุดนางหรือไม่ ? นางมองเขาอย่างดุร้ายอีกครั้ง
“ตอนนี้ข้ามีข้ออ้างที่จะทำให้เจ้าหายใจไม่ออก”
“อ่า ! ” เขาวางมือลง “ถ้าเจ้าตีสวามีของเจ้าจนตายใครจะ
ดูแลเจ้าหลังจากนี้”
นางอยากจะบอกว่าชีวิตของนางเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น
นางไม่ได้ใช้ชีวิตช่วงครึ่งแรกของชีวิต ดังนั้นทำไมเขาพูดถึง
ครึ่งหลัง ? แต่เมื่อคำพูดเหล่านี้พุ่งเข้าปาก นางก็กลืนพวก
มันลงไป ทันใดนั้นนางก็อ่อนไหวมากกับคำว่า “ความตาย” ที่
ซวนเทียนหมิงพูด นางเริ่มคิดในทิศทางที่เขาพูด ถ้าซวน
เทียนหมิงเสียชีวิต นางควรทำอย่างไร
ซวนเทียนหมิงสามารถเห็นความหวาดกลัวที่ปรากฏขึ้นบน
ใบหน้าของนางโดยไม่รู้ตัว และเริ่มรู้สึกสับสนเล็กน้อยว่า
“เจ้ากลัวอะไรกัน ? ครั้งสุดท้ายที่เจ้าหลับไป มันก็เป็นแบบนี้
เจ้าไม่สบายใจอยู่เสมอ ราวกับว่าเจ้ากำลังฝันร้าย” ในขณะที่
พูดสิ่งนี้ เขาจับหน้าผากของนาง “หน้าผากของเจ้าปกคลุม
ด้วยเหงื่อเย็น”
เฟิงหยูเองรู้สึกอายเล็กน้อยและพูดว่า “ข้ากลัวอะไร ข้ากลัว
ความตาย ข้าตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ดังนั้นข้ากลัวที่จะตายอีก
ครั้ง เพราะข้าไม่รู้ว่าข้าจะได้พบเจ้าอีกหรือไม่ถ้าข้าตายอีก
ครั้ง ข้าไม่สนใจเรื่องอื่น แต่เจ้านั้นแตกต่าง” นางเงยหน้าขึ้น
มอง นางกลัวเล็กน้อย นางคุยกับเขา “ถ้าเจ้าไปสู่สนามรบใน
อนาคต พาข้าไปกับเจ้าได้หรือไม่ ? ข้าสามารถต่อสู้ ขี่ม้า
และยิงธนูได้เช่นกัน เนื่องจากกองทัพทั้งสองปะทะกัน ข้าทำ
ได้ทั้งหมด ข้าไม่อยากถูกทิ้งไว้ที่เรือนเหมือนคนโง่กำลังรอ
ข่าวจากเจ้ามา นั่นจะทำให้ข้ากังวลมาก”
เขาพยักหน้า “ดี อาเอง เจ้าไม่ควรถูกทิ้งไว้ที่เรือน เพื่อมีส่วน
ร่วมในการต่อสู้ผู้หญิงคนหนึ่งของเรือนด้านในจะต้องเข้าร่วม
นางควรอยู่ข้างข้า แม้ว่าข้าจะขึ้นครองบัลลังก์ แต่จะมอบให้
เจ้าครึ่งหนึ่ง”
เฟิงหยูเองยิ้ม และหดตัวกลับลงใต้ผ้าห่มแล้วหลับตา “ซวน
เทียนหมิง นี่คือสิ่งที่เจ้าพูด”
มืออันใหญ่ของเขาลูบผมนุ่มของนางขณะที่ผงกศีรษะ “ใช่
ข้าพูดแล้ว มันเป็นแค่โลก ไม่สามารถเปรียบเทียบกับอาเอง
ของข้าได้”
นางหลับอย่างมีความสุขอีกครั้ง น่าเสียดายที่บางคนไม่
ต้องการให้นางนอนหลับต่อไปอย่างสบาย ๆ ด้านนอก
ห้องนอน นางกำนัลพยายามเรียก “องค์ชาย องค์หญิงแห่ง
มณฑลตื่นได้แล้วเพคะ? พราชายาหยุนรอนานแล้วเพคะ”