Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 382 ชายารัก เจ้ากล้าหาญเกินไป

คนบางคนที่ทำสิ่งที่ไม่ดีก็มีความเสี่ยงเช่นกัน นั่งในรถเข็น
พวกเขารออยู่ที่มุมเป็นเวลานาน พวกเขาคำนวณเวลาอย่าง
ระมัดระวังเมื่อนางเข้านอนและคิดว่ามันได้เวลาแล้ว จากนั้น
คนผู้นี้ก็แอบเข้าไปในห้องโดยผ่านทหารยามทั้งสองนาย
เมื่อปิดประตู เขาได้ยินเสียงหนึ่งในทหารยามพูดพึมพำว่า
“จริง ๆ ถ้าท่านแม่ทัพต้องการเข้าไป ก็แค่เข้าไปอย่าง
เปิดเผย แต่ท่านแม่ทัพกำลังแอบเข้าไปนะ”
ทหารยามอีกคนหนึ่งบอกเขาว่า “มันชัดเจนว่าองค์หญิงแห่ง
มณฑลไม่ต้องการให้ท่านแม่ทัพเข้าไป ไม่เช่นนั้นนางจะได้
พักผ่อนหรือ ? ”
“แล้วองค์หญิงแห่งมณฑลจะโมโหที่เราปล่อยให้ท่านแม่ทัพ
เข้าไปหรือไม่ ? ”
“ถ้าเราไม่ปล่อยให้ท่านแม่ทัพเข้าไป ท่านแม่ทัพจะโกรธ
แน่นอน เอาล่ะ ไม่ว่าด้วยวิธีใดมันเป็นเรื่องระหว่างคนทั้ง
สอง อย่ากังวลไปเลย”
ซวนเทียนหมิงยิ้มเยาะ เด็กสองคนนั้นค่อนข้างเข้าใจ
เมื่อเฟิงหยูเองเข้าไปในมิติของนาง นางหยิบเทียนออกมาใน
ห้องนอน ซวนเทียนหมิงขยับเก้าอี้รถเข็นไปทางด้านข้างของ
เตียงเบา ๆ แต่เขาไม่สามารถเห็นได้ว่านางนอนอยู่ในท่าใด
เขาแค่ขยับมือของนางเพื่อให้รู้สึก เขาคิดเกี่ยวกับมัน นาง
กำลังนอนหลับลึกอย่างแน่นอน มันจะช่วยเขาได้เยอะ
เขาขยับลงจากรถเข็นไปที่เตียง ถอดรองเท้าและถุงเท้าของ
เขา จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อคลุมด้านนอกของเขา หลังจาก
ความคิดบางอย่างเขาก็ถอดเสื้อของเขา
การนอนกับชายานั้นดีจริงๆ ด้วยความคิดต่างๆ เหล่านี้ในใจ
เขานอนหนุนหมอนและเอื้อมมือออกไปเพื่อเตรียมพร้อมที่จะ
ดึงเด็กผู้หญิงคนนั้นให้เข้าสู่อ้อมกอดของเขา ใครจะรู้ว่ามัน
จะว่างเปล่า
หืม ?
ซวนเทียนหมิงเริ่มสับสน ขยับมือของเขาอีกเล็กน้อยเขา
พบว่าไม่มีใครอยู่ที่นั่น
เขาประหลาดใจมากและลุกขึ้นนั่งทันที เขาดึงเทียนออกมา
จากเสื้อคลุมด้านนอก หลังจากนำออกมาเขาก็จุดเทียนบน
ผนังส่องสว่างห้อง
หันกลับมามองที่เตียงมีร่องรอยของเฟิงหยูเองที่ไหนบ้าง?
“หทารยามที่อยู่ข้างนอกเข้ามา ! ” ทันใดนั้นเขาก็ตะโกน เขา
รีบใส่เสื้อผ้าของเขาในขณะที่นั่งบนรถเข็น เมื่อทหารยามข้าง
นอกผลักประตูเปิด เขาก็ถามทันที “องค์หญิงแห่งมณฑลอยู่
ที่ไหน ? ”
หทารยามสองคนมองเข้าไปในห้องและก็ตะลึงงัน “นั่นไม่
ถูกต้อง ข้าเห็นชัดเจนว่าองค์หญิงแห่งมณฑลเข้ามา และ
หลังจากเข้ามาห้อง องค์หญิงก็ไม่ได้ออกไปขอรับ”
ซวนเทียนหมิงชี้ไปที่เตียงจากนั้นก็ชี้ไปทั่ว “แล้วนางอยู่ที่
ไหน ? ”
ทั้งสองกลัว เฟิงหยูเองไม่ได้อยู่ในห้องนอนแน่นอน เป็นไปได้
ไหมว่านางหายตัวไป ? นั่นเป็นไปไม่ได้ ! มีประตูหินเพียง
ประตูเดียวสำหรับห้องนอนนี้ นอกจากนี้ยังมีช่องระบาย
อากาศ แต่ช่องระบายอากาศนั้นเล็กเกินไป แม้แต่เด็กสาม
ขวบก็ไม่สามารถคลานเข้าไปได้
ดังนั้นทั้งสองจึงยืนยันอย่างแน่นหนาว่า “องค์หญิงแห่ง
มณฑลอยู่ในห้องนอนอย่างแน่นอนขอรับ องค์หญิงยังไม่ได้
ออกไปอย่างแน่นอนขอรับ ! ”
หนึ่งในนั้นกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นค้นหาให้ทั่ว บางทีองค์หญิง
แห่งมณฑลอาจจะยุ่งอยู่ที่นั่นขอรับ ! ” ในขณะที่พูดสิ่งนี้เขา
ชี้ไปที่ตู้ขนาดใหญ่มากในห้อง ความหมายของเขาชัดเจนมาก
ตั๊กแตนตำข้าวไม่รู้ว่านกขมิ้นข้างหลัง ท่านสามารถรอข้าง
นอกและเฝ้าดู ดังนั้นทำไมนางจะซ่อนตัวไม่ให้ท่านเห็นได้ ?
ซวนเทียนหมิงไม่ได้คิดแบบนี้ แต่คำพูดของคนผู้นี้เตือนเขา
นอกจากประตูหินมันเป็นไปไม่ได้ที่ใครบางคนจะออกไปจาก
ห้อง สิ่งนี้รับประกันได้ ยิ่งกว่านั้นเขายังรออยู่ข้างนอกโดย
ไม่ได้เห็นผู้หญิงคนนี้ออกมา เนื่องจากมันเป็นเช่นนี้…
เด็กหญิงที่มีแขนเสื้อที่มีมิติขนาดใหญ่ ทำไมนางจะไม่เข้าไป
ซ่อนอยู่ข้างใน ?
“ไม่เป็นไร พวกเจ้าออกไปได้แล้ว” เขาโบกมือแล้วไล่พวกเขา
ออกไป เขาไม่ลืมที่จะเตือนพวกเขาว่า “อย่ากระจายข่าวใน
เรื่องนี้”
หทารยาม 2 คนพยักหน้าอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ถอยออกจาก
ห้องนอน
ซวนเทียนหมิงไม่สนใจคำพูดของทหารยาม เมื่อเห็นว่าประตู
หินถูกปิดอีกครั้งเขาก็เปิดกล่องและตู้ของห้องทั้งหมด ทุก
ครั้งที่เขาเปิดประตูตู้ เขาจะพูดกับตัวเอง ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่ !
อย่างไรก็ตามหลังจากเปิดกล่องและตู้ทั้งหมดแล้ว เขาก็ยัง
ไม่พบร่องรอยของนาง ในเวลานี้เขาสามารถสรุปได้จริงว่า
หญิงสาวได้เข้ามาในมิติที่มือของนาง ในเวลานี้เขาไม่มี
เงื่อนงำว่านางนั้นไปที่ไหน ซวนเทียนหมิงนั่งบนเตียงอีกครั้ง
และถอดเสื้อผ้าของเขาออก เตียงนี้ทำขึ้นอย่างดีและมันก็นุ่ม
มาก ถ้าเด็กผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมนอนบนเตียงนี้ เขาก็จะนอน
แต่เมื่อเขาหลับตาเขาก็เริ่มสงสัยว่ามีมิติอะไรอยู่ในมือของ
หญิงสาวคนนั้น ไม่เพียงแต่จะเก็บของ แต่ยังสามารถเก็บ
ของมีชีวิตได้ด้วย ? ซวนเทียนหมิงงงงวย คนที่สามารถมุด
เข้าไปในแขนเสื้อของตัวเอง ?
ด้วยคำถามนี้ในใจเขาก็ผล็อยหลับไป ด้านนอกห้องนอนทหาร
ยาม 2 คนที่ยืนอยู่ก็ยืดตัวออก และกลับไปที่เสา “ไม่มีการ
เคลื่อนไหวอีกแล้ว ดูเหมือนว่าสิ่งต่าง ๆ จะถูกตัดสินแล้ว”
“อย่างที่ข้าบอก องค์หญิงเข้าไปในห้องและไม่ได้ออกมา องค์
หญิงจะไม่อยู่ในห้องได้อย่างไร แม่ทัพเรียกพวกเราเพราะ
ตกใจจริง ๆ ”
และในเวลานี้มีบางคนนอนเหยียดยาวอยู่บนเตียง ท่าทาง
ของนางแย่มากและนางไม่รู้ว่าเตียงนอกมิติของนางถูกยึดไป
แล้ว
ในความเป็นจริงนางชอบนอนท่าทางแปลก ๆ เหล่านี้เสมอ
แต่หลังจากมาที่ราชวงศ์ต้าชุน เพื่อที่จะทำตัวเหมือนหญิง
สาวที่มีคุณธรรมมากขึ้น นางสามารถแก้ไขนิสัยของนางและ
นอนหลับอย่างสงบมากขึ้น ไม่เช่นนั้นหากมีบ่าวรับใช้คนหนึ่ง
เดินเข้ามาและเห็นท่าทางการนอนของนาง นางจะไม่ถูกล้อ
จนตายเลยหรือ
โชคไม่ดีที่ความสง่างามและสิ่งต่าง ๆ ถูกนำไปทิ้งไว้ที่ใจนาง
เมื่อหลับไปบนเตียงที่คุ้นเคย ยิ่งกว่านั้นประจำเดือนของนาง
ก็มาด้วย
เฟิงหยูเองนอนหลับทั้งวันทั้งคืน เมื่อนางตื่นขึ้นมา นางก็มี
ชีวิตชีวามากขึ้น นางลุกจากเตียงแล้วอาบน้ำ นางยังดื่มนม
1 แก้ว หลังจากดื่มแล้วนางไม่ได้คิดมากและนั่งลงบนเก้าอี้
ในมิติของนาง เปิดใช้งานจิตใจที่มีสติของนาง นางออกจาก
มิติของนาง ใครจะรู้ว่านางคำนวณระยะทางได้อย่างไร แต่
เมื่อออกมานางนั่งบนเตียง
เฟิงหยูเองถูจมูกนาง เป็นเรื่องบังเอิญ ฮิฮิ มันค่อนข้าง
บังเอิญ แต่…
นางขยับเล็กน้อย ภายใต้ก้นของนางคืออะไร ? มันนุ่มและดู
เหมือนว่ามันจะเคลื่อนไหวได้ หืม มันยากขนาดไหน ?
หญิงสาวได้สติทันทีเมื่อความรู้ทางการแพทย์ของนาง
กลับคืนสู่สมอง นางรู้ทันทีว่าภายใต้ก้นของนางสิ่งที่สั่นคลอน
จากที่อ่อนนุ่มไปจนถึงแข็ง ดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของ
ร่างกายผู้ชาย
นางตะโกนด้วยความโกรธอย่างดุดัน “ซวนเทียนหมิง เจ้า
สัตว์ร้าย เจ้ามานอนบนเตียงของข้าได้อย่างไร ! ”
เสียงตะโกนดังมากทำให้ทหารยามข้างนอกต้องสะดุ้ง ทั้ง
สองเปลี่ยนกะแล้วกลับมา พวกเขายังคงเดิมพันเมื่อทั้งสอง
จะลุกขึ้นจากเตียง แต่ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงตะโกน
และสั่นด้วยความกลัว
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านางคือองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน คนที่
กล้าตะโกนใส่องค์ชายเก้าเช่นนี้อาจมีเพียงฮ่องเต้และนาง
เท่านั้น
ข้างในห้องนอนคนที่นั่งอยู่บนร่างกาย ขณะที่บางส่วนเริ่ม
เคลื่อนไหวมากขึ้น
“ถ้าเจ้ายังไม่ลุกขึ้น องค์ชายผู้นี้จะไม่สุภาพกับเจ้า”
เฟิงหยูเองกระโดดขึ้นทันที ใบหน้าของนางเป็นสีแดงสด
นางจ้องมองเขาและกัดฟันพูด “ความผิดของท่าน ! ”
ซวนเทียนหมิงค่อนข้างอึดอัดที่จะนั่ง ในตอนแรกเขา
เพลิดเพลินกับความฝันที่เขากอดชายาอันเป็นที่รักของเขา
แต่เขาก็ตกใจอย่างกะทันหัน เขาเป็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วย
พลัง เขาจะจัดการกับสิ่งนี้ได้อย่างไร
เขาลุกขึ้นยืนและมองน้องชายตัวน้อยที่ตื่นขึ้นมาเพราะเฟิง
หยูเอง เขาได้แต่พูดอย่างไร้ประโยชน์ “ระหว่างพวกเราสอง
คน ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าใครเป็นคนผิด ข้าไม่เคยได้ยินว่าผู้หญิง
คนไหนขึ้นคร่อมร่างกายของผู้ชายโดยตรง”
“นั่นเป็นเพราะเจ้ามานอนบนเตียงข้า” เฟิงหยูเองเท้าสะโพก
ของนางอย่างโกรธเคือง “ใครจะรู้ว่าเจ้าจะอยู่ที่นี่ เกิดอะไร
ขึ้นกับข้าที่นั่งอยู่บนเตียงของตัวเอง มีอะไรผิดปกติหรือ”
ซวนเทียนหมิงยังมีบางสิ่งที่จะพูดกับนางด้วย “ไม่มีอะไร
ผิดปกติ แต่มีชายารักของข้า เจ้าช่วยบอกองค์ชายผู้นี้หน่อย
ว่าเจ้าไปนั่งที่นั่นได้อย่างไร ? หรือบอกมาว่าเจ้าออกมาจากที่
ไหน และจบลงด้วยการนั่งอยู่บนร่างขององค์ชายคนนี้ ? ”
เฮือก !
เรื่องนี้กระทบจุดอ่อนของนาง
เฟิงหยูเองยืนอยู่ที่ข้างเตียง นางบิดมือไปมา “เขาอยู่ในห้อง
แล้วนอนอยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว…” บัดซบ นางไม่สามารถ
แต่งเรื่องได้ “ทำไมเจ้าต้องสนใจว่าข้ามาจากไหน ? ตอนนี้
ข้ากำลังถามว่าทำไมเจ้ามานอนบนเตียงข้า ! ”
ซวนเทียนหมิงเตรียมข้อแก้ตัวมานานแล้ว “ข้าตื่นมานาน
แล้วและอยากจะมาปลุกเจ้าให้ไปกินข้าวด้วยกัน หลังจากกิน
ข้าวเสร็จแล้ว เราสามารถไปหลอมเหล็กต่อได้ ใครจะรู้ว่าเจ้า
จะไม่อยู่ในห้องและทหารยามข้างนอกบอกว่าเจ้าไม่ได้ออกไป
ไหน ไม่มีอะไรที่ข้าทำได้ ข้าจึงอยู่ที่นี่เพื่อรอเจ้าเท่านั้น ใครจะ
รู้ว่าเมื่อข้ารอ ข้าจะหลับไป ข้ายอมรับว่าข้าไม่ควรนอนหลับ
แต่ชายารัก วิธีที่เจ้าปลุกข้าให้ตื่นขึ้นมานั้นแปลกประหลาด
นิดหน่อย นี่กำลังมีปัญหาที่จะหยุด ! ” ใบหน้าของเขาเป็นสี
แดงเล็กน้อย แน่นอนว่าไม่มีทางที่สิ่งนี้เป็นเพราะความอับ
อาย แต่มันเกิดจากเหตุผลทางสรีรวิทยา
“โอ้ เจ้าหลับไปในขณะที่รอข้าอยู่” นางพยักหน้าและมองที่
ร่างกายของเขาโดยไม่เจตนาดี “ตลอดปีที่ผ่านมาของข้า นี่
เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินว่ามีใครบางคนเผลอหลับในห้องของ
คนอื่นโดยบังเอิญ เจ้าสามารถนอนหลับบนเตียงและ
สามารถถอดเสื้อผ้าได้ดี ซวนเทียนหมิง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้า
ได้เห็นความสามารถของเจ้าในการโกหก เจ้าทำเพื่ออะไร ! ”
เขาก็กลายเป็นคนที่ไม่มีความสุข “ความสามารถในการหัด
พูดโกหกของเจ้าไม่เลวร้ายไปกว่าของข้า ! ข้ารอที่นี่หนึ่งวัน
หนึ่งคืน ทันใดนั้นเจ้าก็ปรากฏตัวออกมาจากอากาศบาง ๆ
เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนโง่หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองนิ่งงัน ความลับของนางแตกแล้วหรือ ?
“นั่น… เจ้าเห็นจริง ๆ หรือ ? ” นางถามอย่างระมัดระวัง ถ้า
ซวนเทียนหมิงยืนกรานที่จะสอบปากคำเรื่องนี้ นางจะตอบ
อย่างไร ?
“ข้าเห็นเจ้านั่งอยู่บนร่างกายของข้า หันหน้ามาทางข้า เจ้า
ยังใช้มือเล็ก ๆ ของเจ้าเพื่อสัมผัสข้าด้วย” ซวนเทียนหมิง
โกรธ กัดฟันของเขาด้วยความโกรธ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้
พูดโกหกคนอื่น ความอยากรู้ของเขาฆ่าเขาใช่ไหม แต่เมื่อ
เขาเห็นความกังวล และความกระวนกระวายบนใบหน้าของ
หญิงสาว เขารู้ว่าถ้าผู้หญิงคนนั้นต้องการบอกเขาเกี่ยวกับ
บางสิ่ง นางก็จะบอกเขาตามธรรมชาติ แต่ถ้าเขาสอบปากคำ
นาง สิ่งต่าง ๆ ก็จะเปลี่ยนไป เขาค่อนข้างจะทุกข์ทรมาน
จากความอยากรู้อยากเห็นของเขามากกว่าปัญหาของผู้หญิง
คนนี้ เขาถอนหายใจอย่างขมขื่นและกล่าวเสริมว่า “เมื่อข้า
ลืมตาของข้า เจ้าก็นั่งทับข้าแล้ว”
เฟิงหยูเองติดตามอย่างระมัดระวัง “เจ้าเพียงแค่บอกว่าข้า
ปรากฏตัวออกมาจากอากาศบาง ๆ หรือ ? ”
เขากำกำปั้น “พูดเกินจริง! มันเป็นการพูดเกินจริง เจ้าเข้าใจ
หรือไม่ ? เจ้าไม่ใช่พระเจ้า ดังนั้นเจ้าจะปรากฏตัวออกมา
จากอากาศได้อย่างไร ? เจ้ากำลังฝันหรือ ? ”
นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก ใบหน้าของนางดูผ่อนคลาย
มากขึ้น นางยิ้มแล้วนั่งลงบนเตียงและอธิบายให้เขาฟัง “ไม่มี
กลางวันตอนกลางคืนภายในถ้ำ มันมืดเสมอ ดังนั้นข้าจะรู้ได้
อย่างไรว่าเจ้าอยู่ที่นี่ เอาล่ะมันเป็นความผิดของข้า ลุกขึ้นเร็ว
ข้าหิวแล้ว”
จงใจเปลี่ยนเรื่องไปเป็นเรื่องกลางวันและกลางคืน เฟิงหยู
เองจุดเทียนแล้วดึงเขาออกจากเตียงอย่างแรง จากนั้นนางก็
ช่วยเขาใส่เสื้อผ้า ถุงเท้าและรองเท้าอย่างระมัดระวัง
จากนั้นนางก็เดินไปที่มุมห้องแล้วนำอ่างล้างมือมาให้เขา
“สามีรัก ข้าจะช่วยเจ้าล้างหน้า”
ที่ด้านข้างของอ่าง ซวนเทียนหมิงเห็นว่าเฟิงหยูเองวางสบู่
ยาสีฟัน และผ้าเช็ดตัวนุ่ม ๆ เขายิ้มเยาะ เขาอดทนอยู่สอง
สามครั้ง แต่ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “องค์ชายผู้นี้จำ
ได้ว่าอ่างในห้องนี้ไม่มีน้ำ”