Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 383 ความเป็นส่วนตัว

เฟิงหยูเองตกใจ “ข้าบอกให้เจ้าล้างหน้า ดังนั้นเพียงแค่ทำ
ความสะอาด ทำไมพูดเรื่องไร้สาระเหล่านี้”
เขาหัวเราะ เด็กสาวคนนี้ช่างลื่นไหล มีหลายครั้งที่เขาคิดว่า
เขามีแนวโน้มที่จะประมาท เมื่อผู้หญิงคนนี้มีสีหน้าอ่อนโยน
เขารู้สึกแปลก ๆ เล็กน้อย ในทางตรงกันข้ามเมื่อนางกล้า
หาญ เขารู้สึกสบายใจมากขึ้น
ข้อสรุปสุดท้ายของซวนเทียนหมิงคือ: องค์ชายคนนี้ก็แปลก
มาก !
หลังจากที่ทั้งสองเสร็จสิ้นการทำความสะอาด เฟิงหยูเองก็
เอาอ่างใส่แขนเสื้อของนาง เมื่อนางนำมันออกมาอ่างอาบน้ำ
ก็สะอาดหมดจด
เขายังคงสงบ และรู้สึกว่าชายานี้ค่อนข้างดีจริง ๆ มีความ
ประหลาดมากมายในชีวิต!
“อาเอง” เขาดึงแขนเสื้อว่าที่ชายาของเขา “เจ้าลองผลักองค์
ชายผู้นี้เข้าไปในแขนเสื้อของเจ้าได้หรือไม่ องค์ชายผู้นี้ยัง
ต้องการที่จะดูว่ามีอะไรในนั้น”
เฟิงหยูเองมองเขา หลังจากมองนาน ๆ ในที่สุดนางก็พูดว่า
“เจ้ามองโลกในแง่ดี”
ในพริบตานางขยับร่างเล็ก ๆ ของนางไปที่ประตูหิน นางผลัก
มันออกไปข้างนอกนางพูดกับทหารยามข้างนอกว่า “เจ้า
เตรียมอาหารมาแล้วหรือ ? ข้ากำลังจะตายจากความหิว
โหย”
ทหารยามสองคนข้างนอกยืนเงี่ยหูฟังอยู่นอกประตูหิน เฟิง
หยูเองผลักประตูออกโดยไม่มีการบอกล่วงหน้า
ทั้งสองปิดจมูกและพูดด้วยสีหน้าขมขื่น “องค์หญิงแห่ง
มณฑล อาหารได้เตรียมไว้แล้วขอรับ ข้าจะให้คนนำมา
ขอรับ”
ซวนเทียนหมิงเล่นแส้ของเขาภายในห้อง “ดูเหมือนว่าจะต้อง
มีการเปลี่ยนยามที่เฝ้าห้องนอน” ไม่มีความเป็นส่วนตัวจริงๆ
หลังจากนั้นไม่นานทหารก็นำอาหารเข้ามา และซวนเทียนหมิ
งบอกนางว่า “ข้ามีอาหารที่เตรียมไว้เป็นพิเศษสำหรับเจ้า ดู
ว่าเจ้าชอบหรือไม่” เขาพูดอย่างนี้ แต่การแสดงออกของเขา
พูดอย่างชัดเจน: ดูเร็วว่าองค์ชายผู้นี้เป็นใคร
เฟิงหยูเองมองจานด้วยความสงสัยในใจของนาง และนางก็
รู้สึกอับอายขึ้นมาทันที… ตับหมูที่ปรุงสุก เลือดหมูนึ่ง ซี่โครง
หมูทอด และตีนเป็ดตุ๋น หมูตุ๋น
นางสามารถเข้าใจสามอย่างแรก ประจำเดือนของนางมา
ดังนั้นนางจึงต้องเติมเลือดของนาง แต่เกิดอะไรขึ้นกับ
ตีนเป็ดตุ๋น ? สำหรับ… สำหรับการให้นม ?
มุมปากของนางกระตุกขณะที่นางถามทหารที่นำอาหารมา
อย่างไร้ประโยชน์ “มีอะไรที่อ่อนกว่านี้หรือไม่ ? ”
ทหารพยักหน้า “มีโจ๊กขอรับ”
ดีมากมันเป็นวันแดงเดือด และโจ๊กเม็ดบัว
เฟิงหยูเองกินอาหารนี้เสร็จด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน
มาก แม้ว่านางจะมีการวิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่รู้จบ แต่นางก็
ไม่ได้บ่นกับซวนเทียนหมิงแม้แต่น้อย นางรู้ว่าชายคนนี้กำลัง
ทำสิ่งนี้เพื่อประโยชน์ของนาง แต่เขาก็เป็นผู้ใหญ่และเป็น
องค์ชาย เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าควรทำอย่างไรเพื่อช่วยผู้หญิง
ในช่วงเวลาที่มีประจำเดือน ความสามารถในการคิดว่าช่วย
ให้นางเติมเลือดได้ค่อนข้างดีอยู่แล้ว ถ้าตอนนี้นางจู้จี้ นางจะ
ดูไร้เหตุผล
ทั้งสองทานข้าวอย่างเงียบ ๆ โดยใช้ตะเกียบชนกันบ้างเป็น
ครั้งคราว แต่มันก็สงบมาก แต่ด้านในของห้องนอนนั้นเงียบ
ไปหน่อย นางเริ่มคิดว่าบางทีนางควรจะแต่งเพลงในขณะที่
ทานอาหารในอนาคต
ในเวลานี้ซวนเทียนหมิงผู้ซึ่งไม่ได้พูดตลอดเวลาทันใดนั้นก็พูด
กับนางว่า “เจ้าไปไหน ข้าสามารถเลือกที่จะไม่ถาม แต่อาเอง
อย่างน้อยก็ให้ข้ารู้ว่าเจ้าปลอดภัย เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าบ้าแค่
ไหนเมื่อข้าหาเจ้าไม่เจอ”
นางได้ยินน้ำเสียงที่เจ็บปวดของเขา และนางก็สำลักเล็กน้อย
หลังจากสูดอาการสองสามครั้งนางพยักหน้าอย่างจริงจัง “นี่
เป็นความผิดของข้า ในอนาคตไม่ว่าข้าจะไปที่ไหน ข้าจะบอก
เจ้าอย่างแน่นอนว่าข้าสบายดีและปลอดภัยมาก”
เขาคิดเพิ่มอีกนิด “ในตอนที่บ้านบรรพบุรุษของตระกูลเฟิงใน
มณฑลเฟิงตงถูกไฟไหม้ เจ้าก็ทำแบบนั้นหรือ ? ”
“ใช่” นางไม่ได้ซ่อนมันจากเขา นางออกมาหลังจากได้ยิน
เสียงของพี่เจ็ดเท่านั้น
“ไม่เป็นไร” เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ในอนาคตข้าจะ
ได้กังวลเกี่ยวกับเจ้าน้อยลง”
ในที่สุดเมื่อพวกเขาทานเสร็จแล้ว ท้องของเฟิงหยูเองก็ป่อง
แต่นางก็ยังตื่นตัวอยู่ นางพูดกับซวนเทียนหมิง “ไปกันเถอะ
ไปหลอมเหล็กกันเถอะ”
เขาเป็นกังวลเล็กน้อย “เจ้าไม่ต้องการพักผ่อนหรือ ? ”
“ไม่” นางส่ายหัว “ข้ากำลังคิดถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการ
หลอมเหล็ก ข้าจะนอนหลับได้อย่างไร ข้าจะนอนเมื่อข้า
เหนื่อยจริง ๆ ไปกันเถิด ! ”
เฟิงหยูเองเข็นรถเข็นของซวนเทียนหมิงออกจากห้องนอน
อย่างรวดเร็ว ทั้งสองไปที่เตาไฟภายในถ้ำซูเทียนก่อนเพื่อดู
ช่างตีเหล็กเข้าใจในกระบวนการสร้างขี้ตะกรันแล้ว แต่ผู้
ฝึกหัดเรียนรู้ช้าลงเล็กน้อยและได้รับคำแนะนำจากอาจารย์
ของพวกเขา
เฟิงหยูเองพูดกับเขาว่า “เมื่อผู้ฝึกหัดได้รับความเข้าใจอย่าง
ดีในสองขั้นตอนแรก ช่างตีเหล็กจะถูกทิ้งไว้ที่นี่เพื่อดูแล 1
คน ในขณะที่คนอื่นๆ จะถูกพาตัวไปแยกออกเป็นกลุ่มเพื่อทำ
สิ่งอื่น ๆ ”
ทั้งสองคุยกันระหว่างเดินไปที่เตาข้างนอก ทหาร 116 นายที่
ทำหน้าที่สูบลมนั้นมีทักษะในการฝึกฝนมากแล้ว เมื่อเห็นพวก
เขากลับมา พวกเขาทั้งหมดล้อมรอบพวกเขาอย่างมีความสุข
ทหารได้รับการแต่งตั้งในฐานะผู้นำกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพ องค์
หญิงแห่งมณฑล เราจะเริ่มต้นเมื่อไหร่ขอรับ ? ”
ซวนเทียนหมิงเปล่งเสียงของเขาแล้วพูดว่า “เริ่มทันที ! ”
ทหารโห่ร้องด้วยความยินดี
นางผลักรถเข็นไปที่เตาแล้วก็นั่ง ในตอนแรกนางพูดกับทหาร
คนนั้นว่า “ตอนแรกไม่จำเป็นต้องมีคนจำนวนมาก
ดำเนินการต่อเช่นเดิม 4 คนต่อกลุ่ม ผลัดกันไปพักผ่อนเมื่อ
เหนื่อย คนอื่น ๆ ยังคงสามารถดูหรือไปพักผ่อนได้ แต่เจ้า
ต้องไม่ทำให้เกิดความวุ่นวายและความโกลาหล”
“องค์หญิงมณฑลไม่ต้องกังวลขอรับ” ทหารพยักหน้าและ
ปฏิบัติตามจากนั้นก็หันไปอธิบายให้คนอื่นฟัง
เฟิงหยูเองถามซวนเทียนหมิง “เจ้ารู้หรือไม่ว่าขั้นตอนต่อไปที่
เราต้องทำคืออะไร”
ซวนเทียนหมิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม “การผสมก๊าซออกซิเจน
ใช่หรือไม่”
นางพยักหน้า “ใช่ สิ่งต่อไปนี้จะเป็น 2 ขั้นตอนที่สำคัญอย่าง
ยิ่ง การผสมก๊าซออกซิเจนและการกำจัดคาร์บอน เป้าหมาย
หลักของการผสมก๊าซออกซิเจนคือการออกซิไดซ์คาร์บอน
และฟอสฟอรัสในเหล็กโดยกำจัดอากาศและสิ่งสกปรกออก
สิ่งนี้จะทำให้มั่นใจได้ว่าเหล็กหลอมจะได้รับความร้อนอย่าง
สม่ำเสมอ ถ้าพูดอย่างนี้เจ้าอาจไม่เข้าใจ ดังนั้นให้เราทำงาน
อย่างระมัดระวัง”
นางพูดขณะเปิดเตาหลอม ซวนเทียนหมิงรู้ว่าความท้าทาย
รอบใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น
“การกำจัดคาร์บอนควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นส่วนหนึ่ง
ของการผสมก๊าซออกซิเจนเพราะเป็นส่วนสำคัญของ
กระบวนการผสมก๊าซออกซิเจน เพื่อรับประกันความบริสุทธิ์
ของเหล็กอย่างน้อย 0.2 เปอร์เซ็นต์ของปริมาณคาร์บอน
จะต้องถูกลบออก” นางพูดจนถึงจุดนี้ และหยุดชั่วครู่หนึ่ง
“หรือบางทีเจ้าอาจไม่เข้าใจแนวคิดร้อยละ 0.2 ข้าจะอธิบาย
แบบนี้ถ้ามีขนมปังนึ่ง 100 ชิ้น แต่ละชิ้นจะเป็นร้อยละ 1
ร้อยละ 0.2 น่าจะตัดขนมปังนึ่ง 1 ชิ้นออกเป็น 10 ส่วน
จากนั้นนำ 2 ส่วนนั้นมาเปรียบเทียบกับ 100 ชิ้นนั่นคือ 0.2”
ซวนเทียนหมิงไม่ได้คิดตามแม้แต่น้อยและพยักหน้า “ข้า
เข้าใจ”
“ดีมาก” เฟิงหยูเองรู้สึกว่าการทำงานกับซวนเทียนหมิงเป็น
สิ่งที่น่ายินดี มีแนวคิดที่ทันสมัยหลายอย่างที่เขาเข้าใจด้วย
คำอธิบายง่าย ๆ และเขาอาจคุ้นเคยกับสิ่งต่างๆ ที่ทันสมัย
เพียงแค่ใช้บางอย่าง นาฬิกาเป็นหนึ่งนั้น เรื่องนี้ทำให้นาง
รู้สึกพอใจมาก “ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มกันเลย”
เมื่อนางบอกว่าจะเริ่ม ทุกคนเข้าสู่ความคิดการทำงาน แม้แต่
ทหารที่เฝ้าดูเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงยังกลั้นลมหายใจ
พวกเขาไม่ได้พลาดแม้แต่การเคลื่อนไหวเดียว
เฟิงหยูเองบอกทหารสี่คน “ขั้นตอนนี้มีข้อกำหนดสูงสำหรับ
ทีมที่สูบลม เป็นไปได้ว่าเจ้าจะไม่มีเวลาพักผ่อนเลย ทันทีที่
กลุ่มหนึ่งไม่สามารถดำเนินการต่อได้ อีกกลุ่มจะต้องสลับเข้า
มาทันที เจ้าจะต้องไม่ทำงานในขณะที่หมดแรง มิฉะนั้นหากมี
ข้อผิดพลาดในปริมาณที่ใช้บังคับ ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับสิ่งที่
อยู่ภายในเตาจะใหญ่เกินไป”
นางไม่ได้เป็นคนตื่นตกใจ ในที่สุดพลังงานลมก็ด้อยกว่าไฟฟ้า
ในแง่ของความมั่นคง ทุกอย่างต้องอาศัยแรงงานทาง
กายภาพซึ่งทำให้มีความไม่แน่นอนมากเกินไป
โชคดีที่คนที่สูบลมเป็นทหาร ไม่ว่าจะเป็นในปัจจุบันหรือใน
อดีต ทหารเก่งในการดำเนินการตามคำสั่งเสมอ เมื่อมาถึง
ความพยายามบรรเทาทุกข์ เหตุฉุกเฉินและภัยพิบัติ ทหาร
ถูกนำมาใช้ เมื่อมาถึงการแสดงสำหรับพิธีเปิดในการแข่งขัน
กีฬาก็ใช้ทหาร เพราะทุกคนรู้ว่ามีเพียงทหารของกองทัพ
เท่านั้นที่จะปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเคารพ และ
เคลื่อนไหวเพื่อทำให้พวกเขาประสบความสำเร็จ ราวกับว่า
ชีวิตของพวกเขาอยู่ในแถว ในความคิดของพวกเขา ลูกน้อง
จะเชื่อฟังหัวหน้าของพวกเขาโดยไม่คิดอะไร คำสั่งจะต้อง
ดำเนินการเมื่อมีทหารเข้ามา
ระยะเวลาการผสมก๊าซออกซิเจนและการกำจัดคาร์บอนนั้น
ใช้พลังงานของเฟิงหยูเองอย่างมาก นางทนความเจ็บปวดที่
ท้องซึ่งมาจากช่องท้องส่วนล่างของนางและนั่งอยู่หน้า
เตาเผา ความร้อนจากเตาเผาทำให้แก้มของนางเปลี่ยนเป็น
สีแดงทำให้นางดูสวยงามมาก แต่ไม่มีใครมีจิตใจที่จะชื่นชม
นาง แม้แต่ซวนเทียนหมิงก็ยังจับจ้องอยู่ในเตาเผา ขั้นตอน
ในการหลอมเหล็กยากขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละขั้นตอน เป็นไป
ได้มากว่าพวกเขาจะล้มเหลวในขั้นตอนสุดท้าย นั่นคือ
ผลลัพธ์ที่เขาไม่ต้องการเห็นอย่างแน่นอน
ในที่สุดก็ผ่านไปและเตาสามารถเปิดได้ เฟิงหยูเองยกมือของ
นางให้กับทหารที่ทำงานสูบลมแล้วตะโกนว่า “หยุด ! ”
เครื่องสูบลมหยุดและเปิดเตาหลอม นางดึงเหล็กที่ได้จาก
ขั้นตอนการหลอมและวางลงบนพื้น จากนั้นนางก็ใช้ช้อนเล็ก
ๆ แล้วก็ตักขึ้นมาบ้าง อย่างไรก็ตามนางส่ายหัว “การเพิ่ม
ความร้อนยังไม่เกิดขึ้น ปริมาณคาร์บอนที่ถูกกำจัดออกไปนั้น
ไม่ได้อยู่ที่ร้อยละ 0.1 ลองอีกครั้ง ! ”
ไม่มีใครหดหู่ใจ เนื่องจากประสบการณ์ก่อนหน้าของพวกเขา
ทุกคนรู้ว่าการประสบความสำเร็จในความพยายามครั้งแรก
เป็นไปไม่ได้ สิ่งต่าง ๆ กลายเป็นเรื่องยากมากขึ้นเมื่อสิ่งต่าง
ๆ ดำเนินไป ทดลองทำอย่างน้อย 8-10 ครั้ง ในสถานการณ์
ที่เลวร้ายที่สุด มันเป็นไปได้ที่จะต้องใช้เวลา 8-10 วัน
อย่างไรก็ตามบางครั้งสิ่งต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นแบบนั้น ยิ่งเจ้าหวัง
สิ่งใดมากขึ้นก็จะล้มเหลว แต่เมื่อเจ้าไม่สนใจหรือรู้สึกว่ามัน
จะล้มเหลว แน่นอนมันจะง่ายกว่าที่จะประสบความสำเร็จ
ยกตัวอย่างเช่นระหว่างการผสมก๊าซออกซิเจนและการกำจัด
คาร์บอน แม้ว่านางจะไม่รู้สึกว่านี่เป็นขั้นตอนที่ยากเกินไป
นางก็ไม่คิดว่าพวกมันจะประสบความสำเร็จในครั้งที่
2 ในทันทีที่นางไปตักด้วยช้อนเล็ก ๆ ของนางความรู้สึกที่
คุ้นเคยสีและกลิ่นเพิ่มขึ้น จิตใจของนางเต็มไปด้วยความสุข
ขณะที่นางมองซวยเทียนหมิงด้วยความไม่เชื่อ “มันสำเร็จ !
ปริมาณคาร์บอนที่ออกจากชิ้นส่วนนี้อย่างน้อยร้อยละ 0.3 !
ซวนเทียนหมิง มันยอดเยี่ยมมาก ! ”
เมื่อได้ยินว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ซวนเทียนหมิงและทหาร
ประมาณ 100 นายต่างรู้สึกว่าขนลุก อารมณ์แบบนั้นเป็นสิ่ง
ที่ไม่สามารถแสดงออกด้วยคำพูดได้ ทุกคนอ้าปากค้างเพื่อ
สูดอากาศ พวกเขาไม่มีที่ให้ระบายความตื่นเต้นและบางคนก็
คุกเข่า
เฟิงหยูเองตัดสินใจทำงานเตาหลอมต่อไป ในที่สุดหลังจาก
ทำติดต่อกัน 36 ครั้งกัน 28 ครั้งจบลงด้วยความสำเร็จ
ซวนเทียนหมิงมีความสุขมากและจับมือนางพลางกล่าวว่า
“นี่เป็นสิ่งที่ดีมาก อย่างน้อยที่สุดขวัญกำลังใจของทหารก็
มากพอ ตราบใดที่พวกเขามีกำลังใจ เราจะประสบ
ความสำเร็จในการหลอมเหล็ก”
โดยธรรมชาติแล้วนางยังเข้าใจเหตุผลนี้ แต่มันจะเป็นช่วง
การกลั่นต่อไป ไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานลมมากนัก ดังนั้น
พวกเขาสามารถทำสิ่งนี้ในเตาเผาภายในถ้ำซูเทียน ดังนั้น
นางจึงแนะนำ “มาทำงานในถ้ำกันเถอะ ขั้นตอนการกลั่นเป็น
กระบวนการที่ช้า มันต้องการคนจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม
มันต้องใช้สมาธิอย่างมาก มันจะดีที่สุดถ้าเราสองคนทำ
นอกจากนี้… มันไม่สะดวกที่ข้าจะอยู่ข้างนอกนานเกินไป”
ซวนเทียนหมิงเข้าใจว่านางหมายถึงอะไรและให้คำอธิบายแก่
ทหาร ทั้งสองกลับมาที่ถ้ำซูเทียน
หยูเหมิงประกาศทันทีว่าทั้งสองจะเก็บตัว นอกจากทหารที่ส่ง
อาหาร พวกเขาจะไม่เห็นคนอื่น และแน่นอนว่าพวกเขาจะไม่
ก้าวออกจากถ้ำซูเทียน ทุกเรื่องของกองทัพถูกปล่อยให้เป็น
คนอื่นจัดการจนกว่าเฉียนหลี่จะกลับมารับช่วงต่อความ
รับผิดชอบเหล่านั้น
ในตอนแรกผู้คนเชื่อว่าแม้ว่าพวกเขาจะเก็บตัว พวกเขาก็จะ
ออกมาหลังจาก 8-10 วัน อย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่าขั้นตอน
การกลั่นจะทำให้วันเวลาผ่านไปราวกับสายน้ำ ฤดูใบไม้ผลิได้
เข้าสู่ฤดูร้อน และเมื่อเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงออกมา
จากถ้ำซูเทียน มันก็ผ่านไป 108 วันแล้ว…