Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 402 หนี

อำคำรสมัยโบรำณถูกสร้ำงขึ้นโดยมีประตูหลักหันหน้ำไปทำงทิศใต้
พระรำชวังฮ่องเต้ก็ท ำตำมกฎนี้เช่นกัน แต่ก็มีภูเขำลูกใหญ่อยู่ทำงทิศ
เหนือ ด้ำนหลังของพระรำชวังฮ่องเต้เป็นส่วนหนึ่งของภูเขำนี้

แต่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่ำจุดศูนย์กลำงของภูเขำนี้อยู่ถ ้ำซูเทียน แม้กระนั้น
มันไม่ได้สร้ำงเป็นป้อมปรำกำร มันกลำยเป็นคุก

เรือนจ ำแห่งนี้มีควำมลึก 10 ลี้ ภูเขำสร้ำงจำกหินและกรงถูกสลักเป็น
หิน มีห้องขังทั้งหมด 200 ห้องที่ไม่มีหน้ำต่ำง เสำในแต่ละห้องขังถูกปก
คลุมด้วยหนำมแหลมและแต่ละห้องขังก็มีแอ่งน ้ำเย็น มีแต่เสียงสิ้นหวัง
และมันก็เหมือนนรก

นี่คือที่นักโทษถูกประหำรชีวิต ขึ้นอยู่กับควำมรุนแรงของควำมผิด
นักโทษจะถูกขังไว้ใกล้กับทำงเข้ำหรือไกลออกไป คุกนั้นซับซ้อนมำก ไม่
ต้องพูดถึงกำรหลบหนีแม้จะไปจำกห้องขังหนึ่งไปยังอีกห้องขังต่อไป
โดยที่ไม่มีใครน ำทำงก็อำจหลงทำงได้

ในเวลำนี้สี่คนจำกเฉียนโจวถูกขังอยู่ที่นี่ แต่ละคนอยู่ห้องขังเล็ก ๆ และ
พวกเขำอยู่ข้ำงกัน อย่ำงไรก็ตำมพวกเขำโดนใส่ตรวนรอบแขนและขำ
แม้ว่ำพวกเขำต้องกำรรวมตัวกัน พวกเขำไม่สำมำรถจัดกำรได้ไม่ว่ำจะ
เกิดอะไรขึ้น

มีกลิ่นเน่ำอยู่ทุกหนทุกแห่งแพร่กระจำยไปในอำกำศ ไม่ช้ำมันเริ่มซึม
เข้ำไปในเนื้อของพวกเขำอย่ำงเงียบ ๆ

เฟิงคุนเอนหลังพิงก ำแพงหินและนั่งลงบนพื้น น ้ำด ำ ๆ ท ำให้รองเท้ำ
และถุงเท้ำเปียกโชก และควำมชื้นก็ซึมเข้ำร่ำงกำยของเขำ นี่ท ำให้ขำ
ของเขำเจ็บเล็กน้อย

ทันใดนั้นลมกระโชกแรงก็พัดขึ้นมำแล้วกระแทกก ำแพงหินหนำดังก้อง
สิ่งนี้ท ำให้ภูเขำสั่น

เฟิงเต๋อเชื้อพระวงศ์ของฮ่องเต้เฉียนโจวมีบำดแผลเลือดที่แขนของเขำ
และเลือดไหลออกมำอย่ำงมำก แต่ไม่มีใครมำห้ำมเลือดให้ ด้วย
บำดแผลเช่นนี้ในสภำพแวดล้อมเช่นนี้มันจะบวมและติดเชื้อ เขำ
สำมำรถจินตนำกำรได้ว่ำมันจะเริ่มเน่ำ ในที่สุดมันก็จะแผ่ไปทั่วแขน
ของเขำจนกว่ำเขำจะตำย

เขำกัดฟันและหันไปมองเฟินคุน เมื่อเห็นบุตรชำยตัวเตี้ยนี้ ควำมโกรธ
ในใจของเขำก็ยิ่งลุกโชติ “ข้ำบอกเจ้ำแล้วว่ำไม่ให้มำ แต่เจ้ำยืนยันว่ำ
เจ้ำจะมำ ถ้ำเจ้ำมำเจ้ำก็มำ แต่นั่นไม่ได้หมำยควำมว่ำเจ้ำจะต้อง
ออกไปข้ำงนอก และพยำยำมจะฆ่ำองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน เจ้ำบ้ำไป
แล้วหรือ ? ”

“หืมม ! ” เฟิงคุนตะโกนอย่ำงเย็นชำ “เจ้ำกลัวตำยหรือ แต่เจ้ำไม่กลัวที่
จะมำที่จะมำรำชวงศ์ต้ำชุน เมื่อเจ้ำมำเจ้ำต้องเตรียมตัวรับมือกับควำม
ตำย เป็นไปได้หรือที่พวกเรำจะรออย่ำงโง่เขลำ ? เจ้ำพูดถึงโอกำสครั้ง
หน้ำ แต่หลังจำกมำถึงเมืองหลวงเป็นเวลำ 1 เดือน ข้ำไม่เห็นว่ำเจ้ำจะ
ท ำอะไร ท่ำนพ่อโอกำสไม่ตกมำจำกฟ้ำ เรำต้องไปหำมันด้วยตัวเอง !
ครำวนี้ถ้ำไม่ใช่องค์ชำยเก้ำใช้แส้ ฮ่องเต้ของรำชวงศ์ต้ำชุนก็คงจะตำย
ไปแล้ว ! ”

“บัดซบ ! ” เฟิงเต๋อโกรธมำกจนเขำต้องกำรบีบคอบุตรชำยคนนี้ให้ตำย
“อะไรคือจุดประสงค์ของกำรพูดเช่นนี้ ควำมจริงว่ำอะไรที่ควรเกิดขึ้นก็
จะเกิดขึ้น ควำมล้มเหลวคือควำมล้มเหลว ครั้งนี้ดูเหมือนว่ำเรำทุกคน
จะลงเอยที่นี่”

“ลงเอยที่นี่” เฟิงคุนไม่กลัวควำมตำย ในฐำนะคนแคระ เขำมีชีวิตอยู่มำ
นำนพอแล้ว มันน่ำเสียดำยที่เขำไม่สำมำรถดึงใครบำงคนให้ตำยลงไป
พร้อมกับเขำได้ “เฉียนโจวเป็นรัฐบริวำรของต้ำซุนมำหลำยปีแล้ว ในแต่
ละปีเรำต้องส่งของที่ดีที่สุดของเรำ เจียเอ๋อชอบผ้ำไหมต ำหนักจันทรำ
จริง ๆ แต่แม้ว่ำฮ่องเต้จะชอบนำงมำก เขำก็ไม่กล้ำที่จะเอำให้นำง มัน
ไม่ใช่แค่นี้ สำมมณฑลทำงเหนือเป็นควำมอัปยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ
เฉียนโจวของเรำ ท่ำนพ่อไม่ต้องกำรเห็นทั้งสำมมณฑลกลับไปเป็นของ
เฉียนโจวในช่วงชีวิตของท่ำนพ่อ ? ”

ค ำพูดของเขำท ำไห่เซิงและชำงต้ำรู้สึกเคลื่อนไหว ทั้งสองพูดกันว่ำ “ใช่
แทนที่จะใช้ชีวิตอย่ำงไร้ประโยชน์ มันจะเป็นกำรดีกว่ำที่จะต่อสู้จนตัว
ตำย”

“ข้ำไม่เชื่อว่ำเฉียนโจวจะล้มเหลวในกำรเอำชนะรำชวงศ์ต้ำชุนด้วย
กองทัพปัจจุบัน ไม่ใช่ว่ำทีมนักแม่นธนูของเรำเคยท ำให้องค์ชำยเก้ำ
บำดเจ็บสำหัสหรอกหรือ ! ”

เฟิงเต๋อเป็นผู้ใหญ่ที่สุดในบรรดำพวกเขำทั้งหมดและเขำก็ฉลำด เมื่อได้
ยินทั้งสำมพูดแบบนั้น เขำก็ส่ำยหน้ำ “พวกเจ้ำบ้ำไปแล้ว ! ตอนนี้พวก
เรำสี่คนถูกขังอยู่ในคุกเพรำะควำมผิดที่ท ำ คังอี้และรุ่ยเจียก็ติดร่ำงแห
ไปด้วย คุนเอ๋อ เจ้ำรักรุ่ยเจีย แต่ในที่สุดเจ้ำก็ท ำให้นำงเจ็บปวด”

เฟิงคุนกัดฟันตัวเองจนในที่สุดก็มีร่องรอยของควำมอดทนปรำกฏขึ้น
บนใบหน้ำของเขำ เขำไม่มีบุตรในชีวิตนี้ ดังนั้นเขำจึงปฏิบัติต่อรุ่ยเจีย
ในฐำนะบุตรสำวของเขำเอง ตอนนี้มีอะไรบำงอย่ำงเกิดขึ้นรุ่ยเจีย เขำ
ไม่มีเวลำเหลืออีกต่อไป “ข้ำแค่หวังว่ำนำงจะหนีออกจำกพระรำชวัง
ของฮ่องเต้ได้” เฟิงคุนพูดปลอบใจตัวเอง “ข้ำไปเยี่ยมนำงเมื่อสองสำม
วันก่อน ร่ำงกำยของนำงหำยดีแล้ว นำงเคลื่อนไหวได้แล้ว รุ่ยเจียเป็น
เด็กที่ฉลำด ข้ำบอกนำงว่ำเมื่อเกิดอะไรขึ้นกับเรำ นำงต้องหนีทันที เรำ
มีร้ำนค้ำ 4 แห่งในเมืองหลวง นำงสำมำรถเลือกร้ำนใดร้ำนหนึ่ง และ
ร้ำนค้ำจะมีคนพำนำงกลับไปที่เฉียนโจวอย่ำงปลอดภัย ยิ่งกว่ำนั้น…”
เขำเยำะเย้ย “หำกคนของเรำอยู่ที่นี่ก่อจลำจล เรำสำมำรถกระท ำ
ร่วมกันได้ ข้ำงในพระรำชวังเรำยังมีพลังขององค์ชำยผู้นั้น ซวนเทียนเย่
ได้เตรียมกำรมำตลอดเวลำ ตรำบใดที่เฉียนโจวลงมือ ลูกน้องของ
พระองค์ก็จะท ำงำนได้อย่ำงแน่นอน”

“แล้วถ้ำพวกเขำไม่ท ำล่ะ?” เฟิงเต๋อพูดอย่ำงไร้ปัญหำ “ไม่ใช่ว่ำเรำไม่ไป
เยี่ยมองค์ชำยสำม พระองค์ได้รับบำดเจ็บสำหัสและพระองค์ไม่
สำมำรถลุกจำกเตียงได้ ยังเป็นไปได้หรือที่พระองค์จะได้เป็นฮ่องเต้ ? ”

“ท ำไมต้องเป็นฮ่องเต้ ? ” เฟิงคุนเย้ยหยัน “ด้วยมือของพระองค์
อุปสรรคของเรำจะถูกลบออก ดินแดนส่วนกลำงขนำดใหญ่ของ
รำชวงศ์ต้ำชุนควรถูกทิ้งไว้ให้เฉียนโจวของเรำดูแล”

เฟิงเต๋อส่ำยหัวเมื่อได้ยินสิ่งนี้ในขณะที่เขำพึมพ ำสิ่งเดียวกัน “ข้ำ เจ้ำบ้ำ
ไปหมดแล้ว”

ในขณะที่พวกเขำพูดกัน เสียงอื่นมำจำกคุกของภูเขำ ดูเหมือนว่ำประตู
ก ำลังเปิด ติดตำมทันทีนี้มีคนผลักเปิดประตู

ทั้งสี่เงยหน้ำขึ้นมองพร้อมกัน หลังจำกนั้นไม่นำนพวกเขำเห็นทหำร
องครักษ์น ำคนที่มีตรวนที่ข้อมือและขำมำไว้

ด้ำนในของคุกนั้นมืดมำก ทุก ๆ 10 ก้ำวมีเทียนวำงไว้ 1 เล่ม แต่ผู้คน
จำกเฉียนโจวจ ำนักโทษคนใหม่ได้ นำงคือคังอี้

เฟิงเต๋อเชื้อพระวงศ์ของเฉียนโจวรีบวิ่งไปที่ประตูอย่ำงไม่รู้ตัว แต่เมื่อ
เขำขยับโซ่เหล็กที่ข้อมือและขำของเขำแน่น เขำเดินได้เพียงไม่กี่ก้ำว
ก่อนที่เขำจะถูกดึงกลับท ำให้เขำล้มลงกับพื้น

คังอี้ได้ยินกำรเคลื่อนไหวและหันไปมอง นำงรู้สึกเสียใจมำกยิ่งขึ้น
อย่ำงไรก็ตำมไม่นำนนำงก็ปรับอำรมณ์ได้ทันที

นำงถูกขังไว้ในห้องขังถัดจำกเฟิงคุน และนำงก็ยังมีตรวนที่ข้อมือและ
ขำของนำง หลังจำกที่ผู้คุมออกไปและพูดทิ้งท้ำยไว้ว่ำ “เหลือเพียงองค์
หญิงรุ่ยเจีย”

ประสำทของคังอี้สั่นเทำ และในที่สุดก็มีควำมเศร้ำปรำกฏบนใบหน้ำ
ของนำง

“ จ่ำวจุน” เฟิงคุนร้องเรียกนำง

คังอี้หันหน้ำของนำง แต่ใบหน้ำของนำงเต็มไปด้วยควำมผิดหวัง นำง
พูดกับเฟิงคุน “พวกเจ้ำรีบร้อนเกินไปและท ำให้แผนทั้งหมดของข้ำเสีย
หำยไป ตอนนี้ข้ำแค่หวังว่ำรุ่ยเจียจะสำมำรถหลบหนีนี้ได้ ตรำบใดที่
นำงสำมำรถหนีกลับไปที่เฉียนโจว ก็ยังมีควำมหวังในกำรมีชีวิตอยู่”

ไม่มีใครรู้ว่ำองค์หญิงรุ่ยเจียที่สง่ำงำมจำกเฉียนโจวได้ซ่อนตัวอยู่ในรถ
ขยะเพื่อออกจำกพระรำชวัง เมื่อนำงปีนออกมำจำกขยะที่น่ำขยะแขยง
ฝนก็ตกหนักทันที ท ำให้นำงรู้สึกมีควำมสุขมำก

นำงใช้ประโยชน์จำกฝนและท ำควำมสะอำดตัวเอง ในขณะที่
เพลิดเพลินกับสำยฝน นำงก็วิ่งหนีไป ทิศทำงที่นำงวิ่งไปคือคฤหำสน์
เฟิง

นำงไม่รู้ว่ำเกิดอะไรขึ้นกับคังอี้ แม้ว่ำนำงจะรู้ว่ำวิกฤตินี้ยำกที่จะ
หลบหนี แต่นำงก็ยังคงมีควำมหวังอยู่เล็กน้อย นำงเพียงแต่หวังว่ำ
รำชวงศ์ต้ำชุนจะให้เสนำบดีหำทำงที่จะให้คังอี้ออกไป ตรำบใดที่มำรดำ
ของนำงยังมีชีวิตอยู่ นำงก็ไม่กลัวอะไรเลย

รุ่ยเจียฝ่ำพำยุและวิ่งตรงไปยังคฤหำสน์เฟิง ระหว่ำงทำงนำงต้องหลบ
ทหำรและล้มหลำยครั้งกว่ำที่นำงจะจ ำได้ เมื่อนำงกระหำยน ้ำ นำงท ำ
ได้แค่อ้ำปำกแล้วดื่มน ้ำฝน จำกนั้นนำงก็ฟื้นพละก ำลังและวิ่งตรงไปยัง
คฤหำสน์เฟิง

ในที่สุดเมื่อนำงเห็นคฤหำสน์เฟิง นำงก็พบว่ำมีทหำรจ ำนวนมำก
ล้อมรอบคฤหำสน์เฟิง นำงซ่อนตัวอยู่ในเงำมืดและเห็นเจ้ำเมืองจิง
หยวนเข้ำไปค้นคฤหำสน์ และนำงก็ได้ยินเสียงฮูหยินผู้เฒ่ำขอให้
เจ้ำหน้ำที่ท ำให้กำรแต่งงำนเป็นโมฆะ ท ำให้คังยอี้ออกจำกครอบครัว

นำงงุนงง ตระกูลเฟิงนั้นไม่มีควำมหมำยอะไรเลย ดูเหมือนว่ำมำรดำ
ของนำงถูกจับไปแล้ว รุ่ยเจียคิดว่ำส ำหรับเรื่องส ำคัญ นำงจะต้องถูกพำ
เข้ำไปในพระรำชวังใช่หรือไม่ ?

ทันใดนั้นนำงรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ถ้ำนำงไม่วิ่งมำ บำงทีนำงอำจจะอยู่
กับมำรดำของนำงในตอนนี้ ? แม้ว่ำนำงจะฉลำด แต่นำงก็ไม่เคยท ำสิ่ง
ใดที่ส ำคัญด้วยตัวนำงเองมำก่อน แต่ในเวลำนี้นำงก็รู้สึกรำวกับว่ำนำง
อยู่คนเดียวในโลก นำงไม่สำมำรถพึ่งพำใครได้และทุกคนก็เป็นศัตรู ทุก
คนก ำลังรอให้นำงตำย นำงต้องหลบและซ่อนตัวเพื่อปกป้องชีวิตของ
นำง

แต่นำงจะซ่อนนำนแค่ไหน?

นำงมองดูคฤหำสน์เฟิงครั้งสุดท้ำย จำกนั้นก็กัดฟันและจำกไป จำกหลัง
ต้นไม้

เสื้อผ้ำบนร่ำงของนำงนั้นขำดรุ่งริ่งไปแล้วจนจ ำไม่ได้ เสื้อผ้ำที่ใส่ในช่วง
ฤดูร้อนนั้นบำงมำกแล้ว ตอนนี้มันเป็นเพียงผ้ำคลุมร่ำงกำยของนำง
โชคดีที่ฝนตกหนัก นอกจำกทหำรที่ตำมหำคนของเฉียนโจวแล้วแม้แต่
พวกคนร้ำยก็ไปตำมหำสถำนที่เพื่อรอฝน จะมีใครสนใจนำง?

รุ่ยเจียบังคับให้ตัวเองสงบลง จำกนั้นนำงก็นึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลำที่
เฟิงคุนเข้ำไปเยี่ยมนำงและนึกถึงที่อยู่ที่นำงได้รับ สถำนที่นั้นอยู่ในเมือง
หลวงของรำชวงศ์ต้ำชุน ดูผิวเผินมันดูเหมือนร้ำนขนม แต่จริง ๆ แล้ว
มันเป็นจุดนัดพบส ำหรับคนที่ถูกส่งมำสอดแนมเข้ำมำในรำชวงศ์ต้ำชุน
โดยเฉียนโจว เฟิงคุนกล่ำวว่ำสถำนที่นั้นได้ปะปนอยู่ในเมืองหลวงมำ
หลำยปีแล้ว และไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อใดก็ตำมที่ชีวิตของนำงตกอยู่ใน
อันตรำย นำงควรไปที่นั่น ผู้คนที่นั่นย่อมจดจ ำนำงได้ในฐำนะองค์หญิง

รุ่ยเจียกัดฟันของนำง แล้วประเมินทิศทำงแล้วเริ่มวิ่งไปที่ร้ำนนั้น

เช่นเดียวกับรุ่ยเจีย สมำชิกของตระกูลเฟิงก็เห็นว่ำเฟิงจินหยวนกลับมำ
ในที่สุด

ผู้คนในคฤหำสน์ดูเหมือนจะพบเสำสนับสนุนเมื่อพวกเขำเห็นเขำ จิน
เฉินไม่สำมำรถทนได้และโผเข้ำกอดเขำทันที และเริ่มร้องไห้ ในขณะที่
ร้องไห้ นำงกล่ำวว่ำ “ท่ำนพี่ ข้ำกลัวตำยเจ้ำค่ะ”

จินหยวนรู้สึกเสียใจและไม่มีใจที่จะปลอบโยนนำง เขำผลักนำงออกไป
ด้ำนข้ำงและเดินไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็ว และหยุดตรงหน้ำฮูหยินผู้เฒ่ำ
“ท่ำนแม่”

ฮูหยินผู้เฒ่ำพยักหน้ำ และไม่ได้พูดอะไรอีก นำงเพิ่งชี้ไปที่พี่น้องเฉิงและ
กล่ำวว่ำ “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจุนม่ำนจะเป็นฮูหยินใหญ่ของตระกูลเฟิง
และเป็นฮูหยินอย่ำงเป็นทำงกำรของเจ้ำ จุนเหม่ยจะเป็นฮูหยินรองของ
เจ้ำ สถำนะของนำงจะเท่ำกับจุนม่ำน จินหยวน เจ้ำมีข้อคัดค้ำนในกำร
จัดกำรของข้ำหรือไม่ ? ”

เฟิงจินหยวนจะมีข้อคัดค้ำนได้อย่ำงไร ? นี่เป็นสิ่งที่เขำคิดมำตลอดทั้ง
คืน ดังนั้นเขำจึงพยักหน้ำทันที “ท่ำนแม่ฉลำด นี่เป็นสิ่งที่ลูกชำย
ต้องกำร” เช่นเดียวกับเมื่อสี่ปีก่อน มำรดำและบุตรชำยคู่นี้ได้เลื่อน
ต ำแหน่งเฉินซื่อให้ด ำรงต ำแหน่งฮูหยินใหญ่ เพื่อแสดงจุดยืนของพวก
เขำต่อฮ่องเต้และต่อรำชวงศ์ต้ำชุน

ส ำหรับรุ่ยเจีย ในที่สุดนำงก็มำถึงหน้ำร้ำนด้วยควำมพยำยำมครั้ง
สุดท้ำยของนำง นำงจ ำได้ว่ำเฟิงคุนเคยพูดว่ำถ้ำมีอะไรเกิดขึ้นกับ
ร้ำนค้ำ คนในนั้นจะเอำป้ำยผ้ำสีแดงที่แขวนอยู่ข้ำงนอกออกเสมอ นำง
มองไปที่ด้ำนข้ำง และเห็นว่ำผ้ำสีแดงยังคงอยู่ที่นั่นท ำให้นำงถอน
หำยใจด้วยควำมโล่งอกในที่สุด

ขณะที่นำงก ำลังจะเคำะประตู ประตูร้ำนก็ถูกดึงเปิดออกจำกด้ำนใน
ก่อนที่ก ำปั้นของนำงจะลงจอดที่ประตู รุ่ยเจียไม่เคยคิดเลยว่ำจริง ๆ
แล้วนำงจะเห็นใบหน้ำที่งดงำมของเฟิงหยูเอง

อำคำรสมัยโบรำณถูกสร้ำงขึ้นโดยมีประตูหลักหันหน้ำไปทำงทิศใต้
พระรำชวังฮ่องเต้ก็ท ำตำมกฎนี้เช่นกัน แต่ก็มีภูเขำลูกใหญ่อยู่ทำงทิศ
เหนือ ด้ำนหลังของพระรำชวังฮ่องเต้เป็นส่วนหนึ่งของภูเขำนี้

แต่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่ำจุดศูนย์กลำงของภูเขำนี้อยู่ถ ้ำซูเทียน แม้กระนั้น
มันไม่ได้สร้ำงเป็นป้อมปรำกำร มันกลำยเป็นคุก

เรือนจ ำแห่งนี้มีควำมลึก 10 ลี้ ภูเขำสร้ำงจำกหินและกรงถูกสลักเป็น
หิน มีห้องขังทั้งหมด 200 ห้องที่ไม่มีหน้ำต่ำง เสำในแต่ละห้องขังถูกปก
คลุมด้วยหนำมแหลมและแต่ละห้องขังก็มีแอ่งน ้ำเย็น มีแต่เสียงสิ้นหวัง
และมันก็เหมือนนรก

นี่คือที่นักโทษถูกประหำรชีวิต ขึ้นอยู่กับควำมรุนแรงของควำมผิด
นักโทษจะถูกขังไว้ใกล้กับทำงเข้ำหรือไกลออกไป คุกนั้นซับซ้อนมำก ไม่
ต้องพูดถึงกำรหลบหนีแม้จะไปจำกห้องขังหนึ่งไปยังอีกห้องขังต่อไป
โดยที่ไม่มีใครน ำทำงก็อำจหลงทำงได้

ในเวลำนี้สี่คนจำกเฉียนโจวถูกขังอยู่ที่นี่ แต่ละคนอยู่ห้องขังเล็ก ๆ และ
พวกเขำอยู่ข้ำงกัน อย่ำงไรก็ตำมพวกเขำโดนใส่ตรวนรอบแขนและขำ
แม้ว่ำพวกเขำต้องกำรรวมตัวกัน พวกเขำไม่สำมำรถจัดกำรได้ไม่ว่ำจะ
เกิดอะไรขึ้น

มีกลิ่นเน่ำอยู่ทุกหนทุกแห่งแพร่กระจำยไปในอำกำศ ไม่ช้ำมันเริ่มซึม
เข้ำไปในเนื้อของพวกเขำอย่ำงเงียบ ๆ

เฟิงคุนเอนหลังพิงก ำแพงหินและนั่งลงบนพื้น น ้ำด ำ ๆ ท ำให้รองเท้ำ
และถุงเท้ำเปียกโชก และควำมชื้นก็ซึมเข้ำร่ำงกำยของเขำ นี่ท ำให้ขำ
ของเขำเจ็บเล็กน้อย

ทันใดนั้นลมกระโชกแรงก็พัดขึ้นมำแล้วกระแทกก ำแพงหินหนำดังก้อง
สิ่งนี้ท ำให้ภูเขำสั่น

เฟิงเต๋อเชื้อพระวงศ์ของฮ่องเต้เฉียนโจวมีบำดแผลเลือดที่แขนของเขำ
และเลือดไหลออกมำอย่ำงมำก แต่ไม่มีใครมำห้ำมเลือดให้ ด้วย
บำดแผลเช่นนี้ในสภำพแวดล้อมเช่นนี้มันจะบวมและติดเชื้อ เขำ
สำมำรถจินตนำกำรได้ว่ำมันจะเริ่มเน่ำ ในที่สุดมันก็จะแผ่ไปทั่วแขน
ของเขำจนกว่ำเขำจะตำย

เขำกัดฟันและหันไปมองเฟินคุน เมื่อเห็นบุตรชำยตัวเตี้ยนี้ ควำมโกรธ
ในใจของเขำก็ยิ่งลุกโชติ “ข้ำบอกเจ้ำแล้วว่ำไม่ให้มำ แต่เจ้ำยืนยันว่ำ
เจ้ำจะมำ ถ้ำเจ้ำมำเจ้ำก็มำ แต่นั่นไม่ได้หมำยควำมว่ำเจ้ำจะต้อง
ออกไปข้ำงนอก และพยำยำมจะฆ่ำองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน เจ้ำบ้ำไป
แล้วหรือ ? ”

“หืมม ! ” เฟิงคุนตะโกนอย่ำงเย็นชำ “เจ้ำกลัวตำยหรือ แต่เจ้ำไม่กลัวที่
จะมำที่จะมำรำชวงศ์ต้ำชุน เมื่อเจ้ำมำเจ้ำต้องเตรียมตัวรับมือกับควำม
ตำย เป็นไปได้หรือที่พวกเรำจะรออย่ำงโง่เขลำ ? เจ้ำพูดถึงโอกำสครั้ง
หน้ำ แต่หลังจำกมำถึงเมืองหลวงเป็นเวลำ 1 เดือน ข้ำไม่เห็นว่ำเจ้ำจะ
ท ำอะไร ท่ำนพ่อโอกำสไม่ตกมำจำกฟ้ำ เรำต้องไปหำมันด้วยตัวเอง !
ครำวนี้ถ้ำไม่ใช่องค์ชำยเก้ำใช้แส้ ฮ่องเต้ของรำชวงศ์ต้ำชุนก็คงจะตำย
ไปแล้ว ! ”

“บัดซบ ! ” เฟิงเต๋อโกรธมำกจนเขำต้องกำรบีบคอบุตรชำยคนนี้ให้ตำย
“อะไรคือจุดประสงค์ของกำรพูดเช่นนี้ ควำมจริงว่ำอะไรที่ควรเกิดขึ้นก็
จะเกิดขึ้น ควำมล้มเหลวคือควำมล้มเหลว ครั้งนี้ดูเหมือนว่ำเรำทุกคน
จะลงเอยที่นี่”

“ลงเอยที่นี่” เฟิงคุนไม่กลัวควำมตำย ในฐำนะคนแคระ เขำมีชีวิตอยู่มำ
นำนพอแล้ว มันน่ำเสียดำยที่เขำไม่สำมำรถดึงใครบำงคนให้ตำยลงไป
พร้อมกับเขำได้ “เฉียนโจวเป็นรัฐบริวำรของต้ำซุนมำหลำยปีแล้ว ในแต่
ละปีเรำต้องส่งของที่ดีที่สุดของเรำ เจียเอ๋อชอบผ้ำไหมต ำหนักจันทรำ
จริง ๆ แต่แม้ว่ำฮ่องเต้จะชอบนำงมำก เขำก็ไม่กล้ำที่จะเอำให้นำง มัน
ไม่ใช่แค่นี้ สำมมณฑลทำงเหนือเป็นควำมอัปยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ
เฉียนโจวของเรำ ท่ำนพ่อไม่ต้องกำรเห็นทั้งสำมมณฑลกลับไปเป็นของ
เฉียนโจวในช่วงชีวิตของท่ำนพ่อ ? ”

ค ำพูดของเขำท ำไห่เซิงและชำงต้ำรู้สึกเคลื่อนไหว ทั้งสองพูดกันว่ำ “ใช่
แทนที่จะใช้ชีวิตอย่ำงไร้ประโยชน์ มันจะเป็นกำรดีกว่ำที่จะต่อสู้จนตัว
ตำย”

“ข้ำไม่เชื่อว่ำเฉียนโจวจะล้มเหลวในกำรเอำชนะรำชวงศ์ต้ำชุนด้วย
กองทัพปัจจุบัน ไม่ใช่ว่ำทีมนักแม่นธนูของเรำเคยท ำให้องค์ชำยเก้ำ
บำดเจ็บสำหัสหรอกหรือ ! ”

เฟิงเต๋อเป็นผู้ใหญ่ที่สุดในบรรดำพวกเขำทั้งหมดและเขำก็ฉลำด เมื่อได้
ยินทั้งสำมพูดแบบนั้น เขำก็ส่ำยหน้ำ “พวกเจ้ำบ้ำไปแล้ว ! ตอนนี้พวก
เรำสี่คนถูกขังอยู่ในคุกเพรำะควำมผิดที่ท ำ คังอี้และรุ่ยเจียก็ติดร่ำงแห
ไปด้วย คุนเอ๋อ เจ้ำรักรุ่ยเจีย แต่ในที่สุดเจ้ำก็ท ำให้นำงเจ็บปวด”

เฟิงคุนกัดฟันตัวเองจนในที่สุดก็มีร่องรอยของควำมอดทนปรำกฏขึ้น
บนใบหน้ำของเขำ เขำไม่มีบุตรในชีวิตนี้ ดังนั้นเขำจึงปฏิบัติต่อรุ่ยเจีย
ในฐำนะบุตรสำวของเขำเอง ตอนนี้มีอะไรบำงอย่ำงเกิดขึ้นรุ่ยเจีย เขำ
ไม่มีเวลำเหลืออีกต่อไป “ข้ำแค่หวังว่ำนำงจะหนีออกจำกพระรำชวัง
ของฮ่องเต้ได้” เฟิงคุนพูดปลอบใจตัวเอง “ข้ำไปเยี่ยมนำงเมื่อสองสำม
วันก่อน ร่ำงกำยของนำงหำยดีแล้ว นำงเคลื่อนไหวได้แล้ว รุ่ยเจียเป็น
เด็กที่ฉลำด ข้ำบอกนำงว่ำเมื่อเกิดอะไรขึ้นกับเรำ นำงต้องหนีทันที เรำ
มีร้ำนค้ำ 4 แห่งในเมืองหลวง นำงสำมำรถเลือกร้ำนใดร้ำนหนึ่ง และ
ร้ำนค้ำจะมีคนพำนำงกลับไปที่เฉียนโจวอย่ำงปลอดภัย ยิ่งกว่ำนั้น…”
เขำเยำะเย้ย “หำกคนของเรำอยู่ที่นี่ก่อจลำจล เรำสำมำรถกระท ำ
ร่วมกันได้ ข้ำงในพระรำชวังเรำยังมีพลังขององค์ชำยผู้นั้น ซวนเทียนเย่
ได้เตรียมกำรมำตลอดเวลำ ตรำบใดที่เฉียนโจวลงมือ ลูกน้องของ
พระองค์ก็จะท ำงำนได้อย่ำงแน่นอน”

“แล้วถ้ำพวกเขำไม่ท ำล่ะ?” เฟิงเต๋อพูดอย่ำงไร้ปัญหำ “ไม่ใช่ว่ำเรำไม่ไป
เยี่ยมองค์ชำยสำม พระองค์ได้รับบำดเจ็บสำหัสและพระองค์ไม่
สำมำรถลุกจำกเตียงได้ ยังเป็นไปได้หรือที่พระองค์จะได้เป็นฮ่องเต้ ? ”

“ท ำไมต้องเป็นฮ่องเต้ ? ” เฟิงคุนเย้ยหยัน “ด้วยมือของพระองค์
อุปสรรคของเรำจะถูกลบออก ดินแดนส่วนกลำงขนำดใหญ่ของ
รำชวงศ์ต้ำชุนควรถูกทิ้งไว้ให้เฉียนโจวของเรำดูแล”

เฟิงเต๋อส่ำยหัวเมื่อได้ยินสิ่งนี้ในขณะที่เขำพึมพ ำสิ่งเดียวกัน “ข้ำ เจ้ำบ้ำ
ไปหมดแล้ว”

ในขณะที่พวกเขำพูดกัน เสียงอื่นมำจำกคุกของภูเขำ ดูเหมือนว่ำประตู
ก ำลังเปิด ติดตำมทันทีนี้มีคนผลักเปิดประตู

ทั้งสี่เงยหน้ำขึ้นมองพร้อมกัน หลังจำกนั้นไม่นำนพวกเขำเห็นทหำร
องครักษ์น ำคนที่มีตรวนที่ข้อมือและขำมำไว้

ด้ำนในของคุกนั้นมืดมำก ทุก ๆ 10 ก้ำวมีเทียนวำงไว้ 1 เล่ม แต่ผู้คน
จำกเฉียนโจวจ ำนักโทษคนใหม่ได้ นำงคือคังอี้

เฟิงเต๋อเชื้อพระวงศ์ของเฉียนโจวรีบวิ่งไปที่ประตูอย่ำงไม่รู้ตัว แต่เมื่อ
เขำขยับโซ่เหล็กที่ข้อมือและขำของเขำแน่น เขำเดินได้เพียงไม่กี่ก้ำว
ก่อนที่เขำจะถูกดึงกลับท ำให้เขำล้มลงกับพื้น

คังอี้ได้ยินกำรเคลื่อนไหวและหันไปมอง นำงรู้สึกเสียใจมำกยิ่งขึ้น
อย่ำงไรก็ตำมไม่นำนนำงก็ปรับอำรมณ์ได้ทันที

นำงถูกขังไว้ในห้องขังถัดจำกเฟิงคุน และนำงก็ยังมีตรวนที่ข้อมือและ
ขำของนำง หลังจำกที่ผู้คุมออกไปและพูดทิ้งท้ำยไว้ว่ำ “เหลือเพียงองค์
หญิงรุ่ยเจีย”

ประสำทของคังอี้สั่นเทำ และในที่สุดก็มีควำมเศร้ำปรำกฏบนใบหน้ำ
ของนำง

“ จ่ำวจุน” เฟิงคุนร้องเรียกนำง

คังอี้หันหน้ำของนำง แต่ใบหน้ำของนำงเต็มไปด้วยควำมผิดหวัง นำง
พูดกับเฟิงคุน “พวกเจ้ำรีบร้อนเกินไปและท ำให้แผนทั้งหมดของข้ำเสีย
หำยไป ตอนนี้ข้ำแค่หวังว่ำรุ่ยเจียจะสำมำรถหลบหนีนี้ได้ ตรำบใดที่
นำงสำมำรถหนีกลับไปที่เฉียนโจว ก็ยังมีควำมหวังในกำรมีชีวิตอยู่”

ไม่มีใครรู้ว่ำองค์หญิงรุ่ยเจียที่สง่ำงำมจำกเฉียนโจวได้ซ่อนตัวอยู่ในรถ
ขยะเพื่อออกจำกพระรำชวัง เมื่อนำงปีนออกมำจำกขยะที่น่ำขยะแขยง
ฝนก็ตกหนักทันที ท ำให้นำงรู้สึกมีควำมสุขมำก

นำงใช้ประโยชน์จำกฝนและท ำควำมสะอำดตัวเอง ในขณะที่
เพลิดเพลินกับสำยฝน นำงก็วิ่งหนีไป ทิศทำงที่นำงวิ่งไปคือคฤหำสน์
เฟิง

นำงไม่รู้ว่ำเกิดอะไรขึ้นกับคังอี้ แม้ว่ำนำงจะรู้ว่ำวิกฤตินี้ยำกที่จะ
หลบหนี แต่นำงก็ยังคงมีควำมหวังอยู่เล็กน้อย นำงเพียงแต่หวังว่ำ
รำชวงศ์ต้ำชุนจะให้เสนำบดีหำทำงที่จะให้คังอี้ออกไป ตรำบใดที่มำรดำ
ของนำงยังมีชีวิตอยู่ นำงก็ไม่กลัวอะไรเลย

รุ่ยเจียฝ่ำพำยุและวิ่งตรงไปยังคฤหำสน์เฟิง ระหว่ำงทำงนำงต้องหลบ
ทหำรและล้มหลำยครั้งกว่ำที่นำงจะจ ำได้ เมื่อนำงกระหำยน ้ำ นำงท ำ
ได้แค่อ้ำปำกแล้วดื่มน ้ำฝน จำกนั้นนำงก็ฟื้นพละก ำลังและวิ่งตรงไปยัง
คฤหำสน์เฟิง

ในที่สุดเมื่อนำงเห็นคฤหำสน์เฟิง นำงก็พบว่ำมีทหำรจ ำนวนมำก
ล้อมรอบคฤหำสน์เฟิง นำงซ่อนตัวอยู่ในเงำมืดและเห็นเจ้ำเมืองจิง
หยวนเข้ำไปค้นคฤหำสน์ และนำงก็ได้ยินเสียงฮูหยินผู้เฒ่ำขอให้
เจ้ำหน้ำที่ท ำให้กำรแต่งงำนเป็นโมฆะ ท ำให้คังยอี้ออกจำกครอบครัว

นำงงุนงง ตระกูลเฟิงนั้นไม่มีควำมหมำยอะไรเลย ดูเหมือนว่ำมำรดำ
ของนำงถูกจับไปแล้ว รุ่ยเจียคิดว่ำส ำหรับเรื่องส ำคัญ นำงจะต้องถูกพำ
เข้ำไปในพระรำชวังใช่หรือไม่ ?

ทันใดนั้นนำงรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ถ้ำนำงไม่วิ่งมำ บำงทีนำงอำจจะอยู่
กับมำรดำของนำงในตอนนี้ ? แม้ว่ำนำงจะฉลำด แต่นำงก็ไม่เคยท ำสิ่ง
ใดที่ส ำคัญด้วยตัวนำงเองมำก่อน แต่ในเวลำนี้นำงก็รู้สึกรำวกับว่ำนำง
อยู่คนเดียวในโลก นำงไม่สำมำรถพึ่งพำใครได้และทุกคนก็เป็นศัตรู ทุก
คนก ำลังรอให้นำงตำย นำงต้องหลบและซ่อนตัวเพื่อปกป้องชีวิตของ
นำง

แต่นำงจะซ่อนนำนแค่ไหน?

นำงมองดูคฤหำสน์เฟิงครั้งสุดท้ำย จำกนั้นก็กัดฟันและจำกไป จำกหลัง
ต้นไม้

เสื้อผ้ำบนร่ำงของนำงนั้นขำดรุ่งริ่งไปแล้วจนจ ำไม่ได้ เสื้อผ้ำที่ใส่ในช่วง
ฤดูร้อนนั้นบำงมำกแล้ว ตอนนี้มันเป็นเพียงผ้ำคลุมร่ำงกำยของนำง
โชคดีที่ฝนตกหนัก นอกจำกทหำรที่ตำมหำคนของเฉียนโจวแล้วแม้แต่
พวกคนร้ำยก็ไปตำมหำสถำนที่เพื่อรอฝน จะมีใครสนใจนำง?

รุ่ยเจียบังคับให้ตัวเองสงบลง จำกนั้นนำงก็นึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลำที่
เฟิงคุนเข้ำไปเยี่ยมนำงและนึกถึงที่อยู่ที่นำงได้รับ สถำนที่นั้นอยู่ในเมือง
หลวงของรำชวงศ์ต้ำชุน ดูผิวเผินมันดูเหมือนร้ำนขนม แต่จริง ๆ แล้ว
มันเป็นจุดนัดพบส ำหรับคนที่ถูกส่งมำสอดแนมเข้ำมำในรำชวงศ์ต้ำชุน
โดยเฉียนโจว เฟิงคุนกล่ำวว่ำสถำนที่นั้นได้ปะปนอยู่ในเมืองหลวงมำ
หลำยปีแล้ว และไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อใดก็ตำมที่ชีวิตของนำงตกอยู่ใน
อันตรำย นำงควรไปที่นั่น ผู้คนที่นั่นย่อมจดจ ำนำงได้ในฐำนะองค์หญิง

รุ่ยเจียกัดฟันของนำง แล้วประเมินทิศทำงแล้วเริ่มวิ่งไปที่ร้ำนนั้น

เช่นเดียวกับรุ่ยเจีย สมำชิกของตระกูลเฟิงก็เห็นว่ำเฟิงจินหยวนกลับมำ
ในที่สุด

ผู้คนในคฤหำสน์ดูเหมือนจะพบเสำสนับสนุนเมื่อพวกเขำเห็นเขำ จิน
เฉินไม่สำมำรถทนได้และโผเข้ำกอดเขำทันที และเริ่มร้องไห้ ในขณะที่
ร้องไห้ นำงกล่ำวว่ำ “ท่ำนพี่ ข้ำกลัวตำยเจ้ำค่ะ”

จินหยวนรู้สึกเสียใจและไม่มีใจที่จะปลอบโยนนำง เขำผลักนำงออกไป
ด้ำนข้ำงและเดินไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็ว และหยุดตรงหน้ำฮูหยินผู้เฒ่ำ
“ท่ำนแม่”

ฮูหยินผู้เฒ่ำพยักหน้ำ และไม่ได้พูดอะไรอีก นำงเพิ่งชี้ไปที่พี่น้องเฉิงและ
กล่ำวว่ำ “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจุนม่ำนจะเป็นฮูหยินใหญ่ของตระกูลเฟิง
และเป็นฮูหยินอย่ำงเป็นทำงกำรของเจ้ำ จุนเหม่ยจะเป็นฮูหยินรองของ
เจ้ำ สถำนะของนำงจะเท่ำกับจุนม่ำน จินหยวน เจ้ำมีข้อคัดค้ำนในกำร
จัดกำรของข้ำหรือไม่ ? ”

เฟิงจินหยวนจะมีข้อคัดค้ำนได้อย่ำงไร ? นี่เป็นสิ่งที่เขำคิดมำตลอดทั้ง
คืน ดังนั้นเขำจึงพยักหน้ำทันที “ท่ำนแม่ฉลำด นี่เป็นสิ่งที่ลูกชำย
ต้องกำร” เช่นเดียวกับเมื่อสี่ปีก่อน มำรดำและบุตรชำยคู่นี้ได้เลื่อน
ต ำแหน่งเฉินซื่อให้ด ำรงต ำแหน่งฮูหยินใหญ่ เพื่อแสดงจุดยืนของพวก
เขำต่อฮ่องเต้และต่อรำชวงศ์ต้ำชุน

ส ำหรับรุ่ยเจีย ในที่สุดนำงก็มำถึงหน้ำร้ำนด้วยควำมพยำยำมครั้ง
สุดท้ำยของนำง นำงจ ำได้ว่ำเฟิงคุนเคยพูดว่ำถ้ำมีอะไรเกิดขึ้นกับ
ร้ำนค้ำ คนในนั้นจะเอำป้ำยผ้ำสีแดงที่แขวนอยู่ข้ำงนอกออกเสมอ นำง
มองไปที่ด้ำนข้ำง และเห็นว่ำผ้ำสีแดงยังคงอยู่ที่นั่นท ำให้นำงถอน
หำยใจด้วยควำมโล่งอกในที่สุด

ขณะที่นำงก ำลังจะเคำะประตู ประตูร้ำนก็ถูกดึงเปิดออกจำกด้ำนใน
ก่อนที่ก ำปั้นของนำงจะลงจอดที่ประตู รุ่ยเจียไม่เคยคิดเลยว่ำจริง ๆ
แล้วนำงจะเห็นใบหน้ำที่งดงำมของเฟิงหยูเอง