Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 403 เรายังคงต้องไล่ล่าแม่ของเจ้า

รุ่ยเจียรู้สึกกลัวจริง ๆ ในขณะที่นำงหันกลับมำมองอย่ำงตั้งใจ น่ำ
เสียดำยที่ในช่วงเวลำนี้นำงจะยังคงสำมำรถท ำงำนได้อย่ำงไร มือเล็ก ๆ
ของเฟิงหยูเองวำงไว้บนไหล่ของนำง ดูเหมือนจะไม่ได้ใช้ก ำลังเลย
รุ่ยเจียก็ถูกยกขึ้น นำงถูกโยนเข้ำไปในห้อง

ประตูของร้ำนถูกปิดอีกครั้ง รุ่ยเจียเงยหน้ำขึ้นและเผชิญหน้ำกับ
หน้ำกำกทองค ำของซวนเทียนหมิง ในแสงสลัวนี้หน้ำกำกยังคงสะท้อน
แสง ท ำให้มองไม่เห็นเขำและท ำให้ดวงตำของนำงปวด

รุ่ยเจียหันหน้ำหนี และพบว่ำมีลูกจ้ำง 4 คนอยู่ที่พื้นของร้ำน พวกเขำถูก
มัดและโยนเข้ำไปในมุมหนึ่ง พวกเขำขยับไม่ได้และพูดไม่ได้ ดู
เหมือนว่ำดวงตำของพวกเขำเต็มไปด้วยควำมสิ้นหวังและควำมกลัว

เช่นเดียวกับที่นำงหวังว่ำผู้คนในร้ำนจะช่วยชีวิตนำงได้ คนในร้ำนเป็น
คนจำกเฉียนโจวหวังว่ำองค์หญิงทั้งสองจะช่วยชีวิตพวกเขำได้ น่ำ
เสียดำยเนื่องจำกควำมหวังของพวกเขำดับสิ้น เส้นทำงเดียวที่เหลือ
ส ำหรับพวกเขำคือควำมตำย

ซวนเทียนหมิงเงยหน้ำขึ้นและพูดกับเป่ยจื่อ “พำพวกมันทั้งหมดไป
ทำงด้ำนหลังร้ำนและสอบสวนพวกมัน ถำมที่ซ่อนอื่น ๆ จำกพวกมัน”

เป่ยจื่อยิ้มแล้วเดินไปที่รุ่ยเจีย เขำเอื้อมมือออกไปคว้ำแขนของนำงแล้ว
ลำกนำงไปที่มุม เมื่อพวกเขำไปถึง ในที่สุดเขำก็พูดว่ำ “ไปกันเถอะ !
เอำคนพวกนี้ไปสอบสวน”

ประมำณครึ่งชั่วยำมต่อมำเป่ยจื่อก็กลับมำที่ห้อง เขำกล่ำวทักทำยทั้ง
สองว่ำ “เสมียนคนหนึ่งไม่สำมำรถรับมือกับกำรทรมำนได้ เขำเปิดเผย
ทุกสิ่ง มีที่ซ่อนอีก 3 แห่งในเมืองหลวง เหนือ, ตะวันตก และตะวันออก
ของเมือง ผู้ใต้บังคับบัญชำจ ำต ำแหน่งของพวกเขำได้”

“ดีมำก” ซวนเทียนหมิงยืนขึ้นแล้วขดริมฝีปำกเยำะเย้ย จำกนั้นเขำก็
เอื้อมมือไปที่เฟิงหยูเอง “ชำยำรัก องค์ชำยผู้นี้จะพำเจ้ำไปต่อสู้ ! ”

ในคืนนี้มีพำยุกระหน ่ำและลมแรง องค์ชำยเก้ำซวนเทียนหมิงและองค์
หญิงแห่งมณฑลจี่อัน เฟิงหยูเอง เดินฝ่ำสำยฟ้ำและสำยฝนไปยัง
สถำนที่ทั้งสี่ มีทั้งร้ำนซำลำเปำ ร้ำนขนมอบ ร้ำนขำยเครื่องประดับ โรง
เตี้ยม และพวกมันถูกท ำลำยโดยทั้งสองคน ทุกคนที่อยู่ข้ำงในถูกจับ
เป็น ไม่มีใครตำย ทั้งหมดยังมีชีวิตอยู่

ทหำรที่ไปกับพวกเขำเพื่อดูแลสิ่งต่ำง ๆ พำกันสับสน พวกเขำไม่เคย
เห็นกำรลงมือที่รวดเร็วแบบนี้ และพวกเขำไม่เคยเห็นกำรต่อสู้ที่รวดเร็ว
แบบนี้ พวกเขำเคยได้ยินข่ำวลือว่ำองค์ชำยเก้ำเป็นผู้ฝึกฝนศิลปะกำร
ต่อสู้ และพวกเขำได้ยินมำว่ำองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันเป็นหมอเทวดำ
แต่วันนี้พวกเขำรู้ว่ำศิลปะกำรต่อสู้ของพวกเขำนั้นน่ำทึ่งมำก รำวกับว่ำ
พวกเขำเป็นยมทูตซึ่งมำที่นี่เพื่อเก็บเกี่ยวดวงวิญญำณ ด้วยรัศมีของ
เจตนำฆ่ำ พวกเขำอ้ำงว่ำชีวิตที่พวกเขำมำในคืนที่มีพำยุนี้

ฝนที่ตกลงมำอย่ำงหนักนี้ท ำให้กำรกระท ำของพวกเขำเป็นควำมลับ
มำกยิ่งขึ้น ปราชำชนปิดประตูและหน้ำต่ำงอย่ำงแน่นหนำเพื่อซ่อนตัว
จำกลมและฝน แม้ว่ำจะมีกำรเคลื่อนไหวภำยนอก พวกเขำก็จะถูกกลบ
เกลื่อนด้วยเสียงฟ้ำร้อง ไม่มีใครรู้ว่ำเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น หลังจำกฝน
และลมหยุดในเช้ำวันรุ่งขึ้น และทุกคนออกไปซื้อซำลำเปำและขนมอบ
ทุกคนพบว่ำร้ำนค้ำเปลี่ยนเจ้ำของ

แต่ไม่มีใครสนใจว่ำมีกำรเปลี่ยนแปลงหรือไม่ พวกเขำซื้อสิ่งที่ต้องกำร
กิน อย่ำงอื่นไม่เกี่ยวข้อง

เมื่อคนของเฉียนโจวจำกร้ำนค้ำสี่แห่งและรุ่ยเจียถูกส่งตัวไปยังคุกที่
ภูเขำ คังอี้ที่ยืนอยู่ตลอดเวลำโดยไม่ได้พูดอะไร ในที่สุดก็ปล่อยเสียง
กรีดร้อง และร้องไห้ออกมำ ส ำหรับเฟิงคุน ในที่สุดเขำก็เข้ำใจว่ำเฉียน
โจวไม่สำมำรถเอำชนะรำชวงศ์ต้ำชุนได้ เพียงคืนเดียว กำรเตรียมกำรที่
พวกเขำท ำมำนำนกว่ำสิบปีก็สูญเปล่ำ

ในเวลำนี้ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองยืนอยู่ในห้องนอนของห้องนอน
ของจำวเฮ่อแล้ว พวกเขำเพิ่งแจ้งข่ำวให้ฮ่องเต้ที่สวมเสื้อคลุมมังกรของ
เขำ และเตรียมพร้อมส ำหรับกำรปราชุมรำชส ำนักในตอนเช้ำเกี่ยวกับ
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

องค์ฮ่องเต้ทรงพิโรธมำกในขณะที่ฟัง ในขณะที่เขำพูดแทรกหลำยครั้ง
สิ่งนี้ท ำให้จำงหยวนรู้สึกหมดหนทำงอย่ำงมำก และเขำต้องเตือนฮ่องเต้
“ฝ่ำบำท ท่ำนใช้เวลำครึ่งชั่วยำมในกำรสวมเสื้อคลุมมังกรตัวนี้ ฝ่ำบำท
ทรงอนุญำตให้บ่ำวรับใช้ช่วยฝ่ำบำทใส่มันได้หรือไม่พะยะค่ะ ? ”

ฮ่องเต้จะกังวลเกี่ยวกับกำรใส่เสื้อผ้ำได้อย่ำงไร เขำถอดเสื้อคลุม
ออกมำซึ่งเขำเขำไม่สำมำรถกลัดกระดุมได้อย่ำงถูกต้องออก เอำมือ
ไพล่หลัง เดินไปรอบ ๆ ห้องสองสำมครั้ง ในที่สุดเมื่อเขำหยุด เขำมี
ใบหน้ำที่เคร่งขรึมบนใบหน้ำของเขำ

“เรำสำมำรถได้ยินเสียงของอำวุธที่ปะทะกันในสนำมรบระหว่ำงเฉียน
โจวและรำชวงศ์ต้ำชุน ไม่กี่ปีที่ผ่ำนมำชำยแดนภำคเหนือบำงครั้งจะมี
คนร้ำยบำงคนหลงผิด แต่ส่วนใหญ่รำชวงศ์ต้ำชุนจะเอำใจพวกเขำ
ครำวนี้พวกเขำฉีกหน้ำของเรำ เนื่องจำกพวกเขำต้องกำรต่อสู้ เรำต้อง
เตรียมพร้อม ! เฉพำะตอนนี้เรำต้องมุ่งเน้นไปที่กำรหลอมเหล็ก” เขำ
มองไปที่เฟิงหยูเอง “ครึ่งปีนำนเกินไป ข้ำให้เวลำเจ้ำ 3 เดือนเท่ำนั้น
หลังจำก 3 เดือนต้องมีอำวุธเพียงพอส ำหรับทหำรของค่ำยทหำรในเขต
ชำนเมืองของเมืองหลวง”

เฟิงหยูเองขมวดคิ้วเข้ำด้วยกัน สำมเดือนผ่ำนไปแล้ว อย่ำงไรก็ตำมนำง
ก็รู้เกี่ยวกับควำมสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น ไม่สำมำรถลำกเรื่องของเฉียนโจ
วออกไปอีก 3 เดือนแล้ว ตรำบใดที่ข่ำวนี้ส่งถึงเฉียนโจว ฝ่ำยนั้นก็จะ
ด ำเนินกำรอย่ำงแน่นอน สำมมณฑลทำงเหนือสุดจะเป็นที่แรกที่ได้รับ
ผลกระทบ ส ำหรับรำชวงศ์ต้ำชุน นี่มันอันตรำยมำกเกินไป

นำงครุ่นคิดมำนำนแล้วพยักหน้ำ “เพคะ ลูกจะท ำให้ดีที่สุด”

อย่ำงไรก็ตำมฮ่องเต้ได้แก้ไขค ำพูดของนำง “มันไม่ได้ท ำให้ดีที่สุด เจ้ำ
ต้องประสบควำมส ำเร็จ”

ซวนเทียนหมิงไม่มีควำมสุข “เรื่องนี้ต้องท ำอย่ำงไร ? เหล็กเป็นสิ่งที่
สำมำรถท ำเพียงแค่พูดหรือ”

เฟิงหยูเองดึงแขนเสื้อแล้วส่ำยหัว “เรำต้องท ำงำนหนัก ไม่ว่ำเรำจะมอง
อย่ำงไรไม่มีเวลำเพียงพอ”

ซวนเทียนหมิงเข้ำใจตรรกะนี้โดยธรรมชำติ เขำไม่สำมำรถชินกับกำร
เห็นฮ่องเต้กดขี่เฟิงหยูเอง หลังจำกคิดไปเล็กน้อยเขำกล่ำวเสริม
“นอกจำกเหล็กกล้ำแล้วอย่ำงน้อยเรำก็มีกองทัพเจตจ ำนงค์สวรรค์ นั่นก็
ส ำคัญเช่นกัน”

“ใช่” เฟิงหยูเองกล่ำว “กองทัพเจตจ ำนงค์สวรรค์จะสำมำรถยื้อเรำได้สัก
พัก เรำจะปรับใช้ให้เร็วที่สุด ตอนนี้เรำจะปรับใช้กลุ่มเล็ก ๆ อย่ำงลับ ๆ
จำกทีมสนับสนุนไปยังชำยแดนภำคเหนือ เรำจะดูว่ำเรำสำมำรถปรับใช้
ค่ำยกลขนำดเล็กแต่มีประโยชน์ได้หรือไม่”

ฮ่องเต้โบกมือของเขำ “ข้ำไม่สนใจวิธีกำรที่เจ้ำใช้ ! ” เขำพูดอย่ำงนี้
ขณะนั่งบนเก้ำอี้ของเขำ จำกนั้นเขำก็พูดกับซวนเทียนหมิง “เจ้ำเห็น
ด้วย ร่ำงกำยของชำยชรำผู้นี้ถดถอยลงไปทุกวัน นั่นเป็นสำเหตุที่ท ำให้
เฉียนโจวลงมือเช่นนี้ จำกมุมมองทำงกฏหมำย เป็นสิ่งที่เจ้ำไม่ควรสร้ำง
ควำมเดือดร้อนให้กับเรำ ยิ่งกว่ำนั้นนี่คือเพื่อให้เจ้ำสำมำรถมอบโลก
ให้กับชำยำของเจ้ำ ตรำบใดที่เฉียนโจวพ่ำยแพ้ นำงก็จะกลำยเป็น
ฮองเฮำแห่งเฉียนโจว”

ซวนเทียนหมิงได้ยินสิ่งนี้ “ท่ำนพ่อต้องกำรทิ้งเรื่องนี้ให้คนอื่นหรือไม่”

ฮ่องเต้จ้องมำที่เขำ “มีอะไรให้สนใจ ? เจ้ำไม่ได้พูดมำแล้วหรือ ? เรำแก่
แล้วและร่ำงกำยของข้ำก็เริ่มไม่สบำย แม้ว่ำข้ำต้องกำรที่จะจัดกำรกับ
มัน ข้ำไม่ได้มีพลังที่จะท ำ นอกจำกนี้ไม่ช้ำก็เร็วเจ้ำก็จะต้องดูแลสิ่งนี้
เพียงแค่ท ำสิ่งนี้เป็นแบบฝึกหัด” หยุดสักครู่เขำเสริมด้วยควำมกังวลว่ำ
“ถ้ำมีคนอื่นต้องกำรโอกำสนี้ในกำรฝึกฝน พวกเขำจะไม่ได้รับเลย ! ”

จมูกของซวนเทียนหมิงคดด้วยควำมโกรธ ชำยชรำคนนี้มีอำรมณ์แบบนี้
ไม่ว่ำเรื่องนั้นจะรุนแรงแค่ไหนเขำจะใช้วิธีกำรที่ไม่เหมำะสมอย่ำงยิ่ง

ฮ่องเต้มอบภำรกิจใหญ่หลวงให้เขำ แล้วยังบอกว่ำเขำใช้วิธีกำรที่ไม่
เหมำะสม เขำยิ่งใช้วิธีที่ไม่เหมำะสมมำกขึ้น “นอกจำกนี้ข้ำยังต้องไล่
ตำมมำรดำของเจ้ำ ? ระหว่ำงเจ้ำกับรำชส ำนัก เจ้ำไม่สำมำรถบอกได้
ว่ำอันไหนส ำคัญกว่ำกัน”

ซวนเทียนหมิงเงยหน้ำขึ้นมอง “ควำมหมำยของท่ำนพ่อคือเสด็จแม่มี
ควำมส ำคัญมำกกว่ำรำชวงศ์ต้ำชุน”

ฮ่องเต้เปิดปำกของเขำ และดูเหมือนว่ำเขำก ำลังจะบอกว่ำใช่ แต่ใน
ที่สุดหลังจำกถูกจับจ้องจำกจำงหยวน เขำไม่ได้พูดค ำที่ไม่เหมำะสม
อย่ำงยิ่ง เขำท ำได้เพียงพูดว่ำ “ไม่ใช่ว่ำรำชวงค์ต้ำชุนยังมีเจ้ำอยู่ ! ”

เฟิงหยูเองรู้ว่ำกำรสนทนำระหว่ำงบิดำกับบุตรจะไม่มีวันสิ้นสุด รีบเข้ำ
ไปอย่ำงรวดเร็วเลือกสิ่งที่ฮ่องเต้จะสัญญำ “หลังจำกเอำชนะเฉียนโจว
แล้ว มันจะเป็นของอำเองจริง ๆ หรือเพคะ”

ฮ่องเต้พยักหน้ำ “แน่นอน”

“ดีมำก” นำงก็มีควำมสุขเช่นกัน “ในตอนแรกข้ำต้องกำรเฉียนโจว
เพรำะดอกบัวหิมะเทียนชำน แต่ข้ำก็ยุ่งอยู่กับงำน ข้ำได้ยินมำว่ำพวก
มันจบลงด้วยกำรอบแห้ง หลังจำกได้รับเฉียนโจวแล้ว นั่นจะไม่ใช่ของ
หำยำกอีกต่อไป ข้ำจะต้องกลับมำที่ต้ำชุนเพื่อเปิดโรงหมอ เสด็จพ่อ
เสด็จพ่อเคยตรัสว่ำเมื่อข้ำเปิดโรงหมอ เสด็จพ่อต้องกำรร่วมลงทุนด้วย”

ไม่ว่ำจะด้วยวิธีใด ฮ่องเต้ก็ไม่สำมำรถเข้ำใจได้ว่ำโรงหมอนี้คืออะไร
และคิดว่ำมันอำจจะเป็นเช่นร้ำนห้องโถงสมุนไพร ที่เลวร้ำยที่สุดเขำจะ
เปิดใช้เงินเท่ำไหร่ในกำรร่วมลงทุน ? เขำกล่ำวง่ำย ๆ ว่ำ “เมื่อถึงเวลำ
เรำจะให้เงินเจ้ำ ไม่จ ำเป็นต้องร่วมลงทุน”

เฟิงหยูเองพยักหน้ำ “จำกนั้นมันก็ถูกตัดสินเจ้ำค่ะ”

อย่ำงไรก็ตำมซวนเทียนหมิงเห็นสำยตำที่เฉียบคมของนำง และรู้ว่ำชำย
ชรำก ำลังจะถูกหลอกลวง !

เฟิงหยูเองยังมีอีกเรื่องหนึ่งกล่ำวกับฮ่องเต้ว่ำ “อำเองต้องส่งท่ำนแม่ไป
เสี่ยวโจวทันที เสด็จพ่อไม่ต้องกังวล หลังจำกกลับจำกเสี่ยวโจว ข้ำจะ
กลับไปที่ค่ำยทหำรทันทีเพคะ”

ฮ่องเต้ใคร่ครวญอีกเล็กน้อย จำงหยวนรีบเร่งเขำสองสำมครั้งเพื่อขึ้น
รำชส ำนักก่อนที่เขำจะเริ่มสวมเสื้อคลุมด้ำนนอกของเขำอีกครั้ง

ก่อนออกเดินทำงเขำไม่ลืมที่จะเตือนซวนเทียนหมิง “อย่ำลืมเรื่องของ
กำรต่อสู้ที่พวกเจ้ำสองคนต้องจัดกำร ! ”

ซวนเทียนหมิงดึงเฟิงหยูเองไปตำมทำงวิ่งหนีออกจำกพระรำชวัง

“ชำยชรำผู้นั้นเริ่มวุ่นวำยมำกขึ้นทุกที” เขำพึมพ ำในรถม้ำ อย่ำงไรก็ตำม
เฟิงหยูเองได้ยินสิ่งนี้

นำงกล่ำวว่ำ “ในควำมจริงแล้วเสด็จพ่อหวังจะมอบบัลลังก์ให้เจ้ำใช่
หรือไม่ ? เสด็จพ่อได้ท ำให้มันชัดเจนแล้ว เจ้ำควรเข้ำใจสิ่งที่เสด็จพ่อ
หมำยถึง ก่อนหน้ำนี้เสด็จพ่อเปิดเผยเรื่องกำรบำดเจ็บของเจ้ำเพื่อให้
แน่ใจว่ำฝ่ำยค้ำนจะหันควำมสนใจไปที่อื่น ท ำให้เจ้ำมีควำมปลอดภัย
อย่ำงมำก ตอนนี้เสด็จพ่อต้องกำรใช้เวลำที่เหลือในชีวิตของเขำเพื่อช่วย
ให้เจ้ำกลำยเป็นฮ่องเต้ที่ดีโดยเร็วที่สุด เสด็จพ่อมีควำมตั้งใจดี ไม่ว่ำจะ
มำจำกมุมมองของฮ่องเต้หรือมุมมองบิดำ เสด็จพ่อควรได้รับคะแนน
เต็ม”

ซวนเทียนหมิงถอนหำยใจและจับมือของนำง “ข้ำรู้ แต่ข้ำไม่ต้องกำรให้
เสด็จพ่อยอมรับวัยชรำของเขำและสุขภำพที่แย่ลง นั่นคือทั้งหมดที่ข้ำ
ต้องกำร”

เฟิงหยูเองไม่พูดอีกต่อไป นำงรู้ว่ำบิดำและบุตรชำยมีควำมสัมพันธ์
ลึกซึ้ง ไม่เช่นนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่ฮ่องเต้จะสำมำรถยกย่องพระโอรสผู้นี้
ได้จนถึงระดับนี้

รถม้ำเดินไปจนถึงทำงเข้ำของคฤหำสน์เฟิง เมื่อเฟิงหยูเองสั่งให้หยุด
ซวนเทียนหมิงถำมนำงว่ำ “กลับไปที่คฤหำสน์เฟิงหรือ ? ”

นำงพยักหน้ำ “หลังจำกออกจำกเมืองหลวงมำหลำยเดือนแล้ว ข้ำควร
กลับไปทักทำย นอกจำกนี้เรำยังต้องหำวิธีที่จะชะลอเรื่องดังกล่ำว
กับเฉียนโจว ข้ำคิดว่ำจะไปดูว่ำมีอะไรที่คังอี้เขียนไว้หรือไม่ เรำสำมำรถ
คัดลอกลำยมือของนำงและส่งจดหมำยกลับไปที่เฉียนโจวเพื่อรำยงำน
ควำมปลอดภัยของนำง”

ซวนเทียนหมิงคิดเล็กน้อยแล้วพูดว่ำ “นี่ก็ใช้ได้เช่นกัน เจ้ำต้องระวัง เจ้ำ
ไม่ได้นอนทั้งคืน เจ้ำต้องพักผ่อนก่อน ไม่มีจดหมำยเร่งด่วน”

“ตกลง” นำงยิ้มแล้วออกจำกรถแล้วเงยหน้ำขึ้น และกล่ำวว่ำ “ถ้ำเจ้ำมี
โอกำสอย่ำลืมมำหำข้ำด้วย” จำกนั้นนำงก็ยกชำยกระโปรงของนำงขึ้น
มำแล้ววิ่งเข้ำไปในคฤหำสน์

ซวนเทียนหมิงมองดูรูปร่ำงเล็ก ๆ ของนำง และรู้สึกว่ำมันตลก เขำคิด
กับตัวเองว่ำเมื่อชำยำของเขำดุร้ำย นำงก็เหมือนแมงป่องมีพิษ เมื่อนำง
ดูไร้เดียงสำ นำงก็ยังดูเหมือนสำวน้อยอำยุ 13 ปี

ผู้คนในคฤหำสน์เฟิงไม่ได้เจอเฟิงหยูเองนำนหลำยเดือน เมื่อนำงเข้ำไป
ในคฤหำสน์ทันใดนั้นก็ท ำให้ทุกคนตกใจ หลังจำกตกใจอยู่ครู่หนึ่ง ใน
ที่สุดพวกเขำก็จัดกำรตอบโต้และเดินไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วเพื่อกล่ำว
ทักทำย “บ่ำวรับใช้ผู้นี้คิดถึงคุณหนูรอง คุณหนูรองกลับมำแล้วเจ้ำค่ะ!”

เฟิงหยูเองได้รับกำรต้อนรับจำกพวกเขำขณะที่เดินเข้ำไปในคฤหำสน์
นำงรู้สึกว่ำบรรยำกำศในคฤหำสน์นั้นกดดันมำก และไม่มีกำร
เคลื่อนไหวใด ๆ เลย เมื่อคิดเกี่ยวกับมันจะต้องไม่มีใครนอนหลับเมื่อ
คืนนี้ และพวกเขำทั้งหมดก็นอนไม่หลับ นำงคิดเล็กน้อยและหันไปทำง
เรือนเทียนเซียง ในเวลำนี้นำงได้ยินเสียงฝีเท้ำที่รีบมำจำกด้ำนหลัง