Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 404 มันคือความรักหรือความเกลียดชัง?

“คุณหนู!” คนที่มำจำกทำงด้ำนหลังคือวังซวน เฟิงหยูเองหันกลับมำ
และเห็นวังซวนมำอย่ำงรวดเร็ว หลังจำกได้ยินเสียงกระซิบใส่หูนำงนำง
ขมวดคิ้วอย่ำงแน่นหนำ

“ข้ำก ำลังจะกลับไปที่คฤหำสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล” นำงไม่ได้เดิน
ไปทำงเรือนเทียนเซียงอีกต่อไป นำงเคยได้ยินว่ำซูจิงหยวนได้ค้นหำแล้ว
เมื่อพิจำรณำถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับคังอี้จะไม่อยู่ที่นั่นอีกต่อไป เฟิงหยูเอง
คิดว่ำนำงจะส่งคนไปยังที่ท ำกำรของทำงกำรในภำยหลัง

เฮ่อจงเห็นว่ำเฟิงหยูเองเพิ่งกลับมำ แม้กระนั้นนำงออกไปอีกครั้งด้วย
ควำมวุ่นวำย นำงอยำกรู้มำกเกี่ยวกับสิ่งที่วังซวนพูดกับนำง แต่ไม่ว่ำ
นำงจะอยำกรู้อยำกเห็นอะไรนำงก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ ดังนั้นนำงส่ำยหัว
อย่ำงช่วยไม่ได้ และแจ้งให้ยำมที่ประตูทรำบว่ำ “จงระวังให้มำกขึ้น”
จำกนั้นเขำไปที่เรือนซูหยำเพื่อรำยงำนต่อฮูหยินผู้เฒ่ำ

เฟิงหยูเองพำวังซวนกลับไปที่คฤหำสน์องค์หญิงแห่งมณฑล หลังจำก
พวกเขำกลับไปที่ห้องของนำง นำงก็ถำมว่ำ “ครอบครัวมำรดำของซวน
เทียนเย่มำถึงเมืองหลวงแล้วหรือ”

วังซวนพยักหน้ำ “คุณหนูกลับมำเมื่อคืนนี้ ค ำพูดของคนเฉียนโจวที่
ก่อให้เกิดปัญหำได้แพร่กระจำยไปแล้ว ข้ำไม่กล้ำไม่เตือนคุณหนู ดังนั้น
ข้ำจึงให้ผู้คุ้มกันลับ 2 คนออกไปตรวจสอบ หนึ่งในนั้นออกไปจำกเมือง
หลวง เช้ำนี้พวกเขำน ำข่ำวกลับมำที่ตวนมู่ชิงได้มำถึงประตูเมืองแล้ว”

“ตวนมู่ชิง…” นำงพูดชื่อนี้ซ ้ำ อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่เข้ำใจชื่อนี้มำกขึ้น
นำงเพิ่งรู้ว่ำมันเป็นคนที่มำจำกครอบครัวมำรดำของซวนเทียนเย่
ส ำหรับรำยละเอียดนำงไม่รู้จักใคร

วังซวนบอกกับนำงว่ำ “ผู้น ำคนปัจจุบันของสำมมณฑลทำงเหนือ
เรียกว่ำตวนมู่โอว เขำเป็นปู่ขององค์ชำยสำม ตวนมู่ชิงเป็นหลำนคนโต
ของบุคคลนั้น และเขำเป็นลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยสำม”

“มีกี่คน?”

วังซวนกล่ำวว่ำ “ไม่ทรำบจ ำนวนที่แน่นอนเพรำะหำกมีกำรเตรียมกำร
อื่น ๆ พวกเขำจะถูกซ่อนอยู่ในเงำมืดแน่นอน แต่ตวนมู่ชิงนั้นอำยุ
ประมำณ 20 แม้กระนั้นเขำก็เป็นรองหัวหน้ำของสำมมณฑลทำงเหนือ
ร่วมกับปู่ของเขำ เขำจัดกำรกองก ำลัง กองทหำรของภำคเหนือส่วน
ใหญ่ได้รับคัดเลือกในอำณำจักร พวกเขำส่วนใหญ่เป็นพลเมืองของ
รำชวงศ์ต้ำชุนที่มีเลือดของเฉียนโจวไหลเวียนอยู่ในพวกเขำ ในควำม
เป็นจริงเหตุผลที่ฮ่องเต้ไม่ชอบองค์ชำยสำมนั้น ส่วนหนึ่งเป็นเพรำะปู่
ของเขำเอำคนจำกเฉียนโจวมำเป็นพระสนม พระสนมคนนั้นเป็นมำรดำ
ผู้ให้ก ำเนิดองค์ชำยสำม”

“อืม” เฟิงหยูเองจะรู้สึกว่ำฮ่องเต้ไม่มีควำมรู้สึกแบบบิดำส ำหรับซวน
เทียนเย่ ไม่เพียง แต่ไม่มีควำมสงสำร เขำยังหวังว่ำเขำจะโชคไม่ดี
บำดเจ็บหรือเสียชีวิต แต่ถ้ำมีคนบอกว่ำนี่เป็นเหตุผลมันไม่ใช่เหตุผล
หลัก

“มีเหตุผลอื่นเจ้ำค่ะ” วังซวนขมวดคิ้วอย่ำงแน่นหนำ และพูดว่ำ “คุณหนู
รู้จักหมอผีซำงคังหรือไม่เจ้ำค่ะ?”

“หมอผีซำงคัง ? ” เฟิงหยูเองส่ำยหน้ำ “ข้ำไม่เคยได้ยินเลย คนนี้มำจำก
ไหน เขำนี้เป็นหมอด้วยหรือ ? ”

วังซวนกล่ำวว่ำ “เขำเป็นหมอชั้นสูงจำกเฉียนโจว ชื่อเสียงของเขำใน
เฉียนโจวนั้นเป็นเช่นเดียวกับชื่อเสียงของหมอเหยำในรำชวงศ์ต้ำชุน ทุก
คนบอกว่ำหมอสำมำรถน ำคนกลับมำจำกควำมตำย เขำช่วยคนตำยมำ
มำกเจ้ำค่ะ”

เฟิงหยูเองรู้สึกงุนงงเล็กน้อยจำกกำรได้ยิน และส่ำยหัว “สิ่งนี้จะเกิดขึ้น
ได้อย่ำงไร ? พวกเขำพูดเกินจริง เจ้ำหมำยควำมว่ำไงหมอผีซำงคังก็มำ
ที่เมืองหลวงด้วยหรือ ? ”

วังซวนพยักหน้ำ “เจ้ำค่ะ กลุ่มของมู่ชิงน ำหมอผีซำงคังมำด้วย เขำชอบ
สวมเสื้อคลุมสีด ำอยู่เสมอ มันง่ำยมำกที่จะสังเกตเห็นเขำ เขำควรมำ
ที่นี่เพื่อรักษำอำกำรบำดเจ็บขององค์ชำยสำม” เมื่อพูดถึงจุดนี้ วังซวน
รู้สึกเสียใจเล็กน้อย “ถ้ำเรำรู้เรื่องนี้ก่อนหน้ำนี้ คงเป็นกำรดีกว่ำถ้ำ
คุณหนูฆ่ำเขำ”

เฟิงหยูเองยิ้มอย่ำงขมขื่น ถ้ำนำงฆ่ำเขำ บำงทีฮ่องเต้อำจจะไม่มีท่ำที
แบบนี้

“ลืมมันไปเถิด” นำงโบกมือนำง “ถ้ำเขำจะมำก็ปล่อยเขำมำ เรำแค่ต้อง
พบพวกเขำ เป็นเรื่องน่ำเสียดำยที่แผนของเฉียนโจวล่ำช้ำ ไปอธิบำยกับ
ท่ำนแม่ของข้ำ ข้ำจะไปนอนพักหนึ่งก่อน”

เฟิงหยูเองกลับไปที่ห้องของนำงเพื่อพักผ่อน วังซวนไปหำเหยำซื่อเพื่อ
อธิบำยว่ำพวกเขำไม่สำมำรถไปที่เสี่ยวโจวในตอนนี้ได้

ส ำหรับด้ำนของคฤหำสน์เฟิง อันชิและเฟิงเซียงหรูนอนไม่หลับ
โดยเฉพำะอย่ำงยิ่งเฟิงเซียงหรูขณะที่นำงกลิ้งไปมำบนเตียง ในที่สุด
นำงก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง

เหม่ยเซียงบ่ำวรับใช้อดีตของนำงร่วมมือกับองค์ชำยสำมเพื่อท ำร้ำย
เหยำซื่อ เรื่องนี้ท ำให้นำงถูกตีตำย ตอนนี้คฤหำสน์ซื้อบ่ำวรับใช้ใหม่จำก
ภำยนอก นำงชื่อชำนชำ นำงไม่เข้ำใจเรื่องของคฤหำสน์เฟิง ไม่นำน
หลังจำกที่นำงถูกน ำตัวมำ นำงก็ถูกส่งไปที่วัดพร้อมเฟิงเซียงหรู พวก
เขำเพิ่งกลับมำยังเมืองหลวงเมื่อไม่กี่วันที่ผ่ำนมำ

เมื่อเห็นว่ำเฟิงเซียงหรูนอนไม่หลับ ชำนชำคิดว่ำเหตุที่เกิดขึ้นใน
คฤหำสน์เมื่อคืนที่ผ่ำนมำท ำให้เฟิงเซียงหรูกลัว นำงเป็นกังวลเล็กน้อย
และถำมเฟิงเซียงหรูว่ำ “คุณหนูสำม ถ้ำท่ำนไม่สบำย เรำเรียกหมอมำ
ตรวจดีหรือไม่เจ้ำคะ มันจะไม่ดีส ำหรับคุณหนูสำม”

เฟิงเซียงหรูยิ้มอย่ำงขมขื่น “ข้ำไม่ใช่คนขี้ขลำด ในครอบครัวนี้ถ้ำไม่มี
อะไรเกิดขึ้นทุกวัน มันจะเกิดขึ้นทุก 3 – 5 วัน ข้ำคุ้นเคยกับมันแล้ว ช่วย
ข้ำหำเสื้อคลุม ข้ำจะไปคุยกับท่ำนแม่”

ชำยชำดูแลเฟิงเซียงหรูและคลุมตัวนำงด้วยเสื้อคลุม แล้วตำมนำงไปที่
ห้องอันชิ เมื่อพวกเขำผลักประตูและเปิดเข้ำไป อันชิก็พูดคุยกับปิงเอ๋อ
บ่ำวรับใช้ของนำง ปิงเอ๋อพูดอย่ำงไร้ปัญหำ “คุณหนูสำมต้องคิด
เช่นเดียวกับอนุ ด้วยเหตุนี้นำงนอนไม่หลับ”

เฟิงเซียงหรูเดินไปอย่ำงรวดเร็ว และมำถึงด้ำนข้ำงของอันชิแล้วถำม
นำงอย่ำงเร่งด่วนว่ำ “ท่ำนแม่คิดอะไรอยู่เจ้ำคะ ? ”

อันชิให้นำงนั่งลงแล้วถอนหำยใจแล้วพูดว่ำ “พวกเขำรีบพำเจ้ำกลับมำ
จำกวัดอย่ำงรวดเร็วในครั้งนี้ ข้ำรู้สึกว่ำมีอะไรบำงอย่ำงเกิดขึ้น”

เฟิงเซียงหรูได้ยินนำงพูดถึงเรื่องนี้ ก็กล่ำวว่ำ “ข้ำก็นอนไม่หลับเพรำะสิ่ง
นี้ ในเวลำนั้นข้ำคิดว่ำมันเป็นไปได้ว่ำเป็นเพรำะพี่รองก ำลังกลับมำ และ
ครอบครัวไม่ต้องกำรให้พี่รองถำมพวกเขำ ซึ่งจะท ำให้เกิดควำมยุ่งยำก
จำกนั้นพวกเขำจึงพำข้ำกลับมำ แต่เมื่อข้ำคิดถึงตอนนี้ เมื่อมีเรื่องที่เกิด
ขึ้นกับฮูหยินเหยำ พี่รองก็ไม่ได้สนิทกับเรำ ครอบครัวไม่ควรกังวล
เกี่ยวกับเรื่องนี้”

อันชิพยักหน้ำแล้วถำมว่ำ “ข้ำก็คิดถึงเช่นกัน ตอนนี้ดูเหมือนว่ำ
ครอบครัวจะมีกำรจัดกำรอื่น”

เฟิงเซียงหรูเป็นห่วงเรื่องนี้ “จัดกำรแบบไหน ? หลังจำกเหตุกำรณ์ใหญ่
เช่นนี้พวกเขำไม่ควร… นึกถึงข้ำใช่หรือไม่เจ้ำคะ”

อย่ำงไรก็ตำมอันชิไม่เชื่อว่ำเป็นเช่นนี้ “ข้ำคิดว่ำมันน่ำจะเป็นเพรำะ
คุณหนูใหญ่ถึงอำยุออกเรือน ครบรอบ 15 ปีถือเป็นโอกำสส ำคัญ และ
ทุกคนในครอบครัวจะต้องมำร่วมด้วย เจ้ำยังอำยุ 11 ปีแล้ว เซียงหรู
เจ้ำต้องเตรียมตัวให้พร้อม”

เซียงหรูตกใจ สิ่งที่นำงกังวลมำกที่สุด และไม่ต้องกำรพูดถึงก็ติดอยู่ใน
ล ำคอของนำง ด้วยควำมพยำยำมอย่ำงมำกเท่ำนั้นที่นำงจะสำมำรถ
พูดได้ว่ำ “มันเกี่ยวกับกำรมีส่วนร่วมส ำหรับข้ำหรือไม่เจ้ำค่ะ”

อันชิไม่ได้พูด นำงเพียงพยักหน้ำเล็กน้อย เฟิงเซียงหรูก็เงียบลง

นำงเติบโตขึ้นมำในคฤหำสน์เฟิง นำงจะไม่เข้ำใจควำมหมำยของสิ่งนั้น
ได้อย่ำงไร ส ำหรับครอบครัว บุตรสำวของอนุใช้เพื่อสำนสัมพันธ์และ
เพิ่มอ ำนำจ ตระกูลเฟิงจะพยำยำมอย่ำงมำกกับนำงและเฟิงเฟินได
กำรน ำนำงกลับมำเพื่อจุดประสงค์นี้ หลังจำกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่ำน
มำ บำงทีกำรแสวงหำอ ำนำจอำจไม่เป็นปกติอีกต่อไป ! แต่อ ำนำจนี้มัน
จะมำจำกไหน ?

มำรดำและบุตรสำวนั่งอยู่ที่นั่นอย่ำงเงียบ ๆ ไม่มีใครพูด

วันนี้สงบอย่ำงสมบูรณ์ ขณะที่ผู้หญิงนอนหลับอยู่ในคฤหำสน์ ที่รำช
ส ำนัก ฮ่องเต้กล่ำวเพียงว่ำเขำจะมอบกำรจัดกำรเรื่องของเฉียนโจว
ให้แก่องค์ชำยหยูและองค์หญิงแห่งมณฑล ก่อนที่จะพูดเรื่องอื่นและไม่
หยิบเรื่องนี้ขึ้นมำอีกต่อไป เขำยังปฏิบัติต่อเฟิงจินหยวนอย่ำงที่เคยท ำ
ดูเหมือนว่ำไม่มีอิทธิพลใด ๆ จำกคังอี้ และท ำให้เฟิงจินหยวนไม่ต้อง
ห่วงเรื่องใดเลย

มันเป็นแค่นั้นในวันนี้มีบำงสิ่งที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้นในเมืองหลวง รองแม่ทัพ
ของสำมมณฑลทำงเหนือ ตวนมู่ชิงเข้ำสู่เมืองหลวง และตรงไปที่
ต ำหนักเซียง

ทุกคนเชื่อว่ำตวนมู่ชิงจะพักผ่อน 1 วันก่อนที่จะไปคำรวะฮ่องเต้ แต่
หลังจำกช่วงเช้ำของรำชส ำนักสิ้นสุดลง ตวนมู่ชิงก็ยังไม่ปรำกฏตัวต่อ
หน้ำเจ้ำหน้ำที่

หลังจำกเฟิงจินหยวนออกจำกรำชส ำนักแล้ว เขำมีควำมอยำกรู้อยำก
เห็นเล็กน้อยและคิดว่ำตวนมู่ชิงกล้ำจริง ๆ นี่ไม่ได้ท ำให้ชัดเจนว่ำเขำ
ไม่ได้มองว่ำใครเป็นฮ่องเต้งั้นหรือ เป็นไปได้หรือไม่ว่ำเขำจะเลียนแบบ
เฉียนโจวและฉีกหน้ำของฮ่องเต้ ?

ใครจะรู้ว่ำหลังจำกเขำกลับไปที่คฤหำสน์ ขณะที่เขำก้ำวเข้ำมำในประตู
และก่อนที่เขำจะเข้ำไปในเรือนไผ่หยก ยำมเฝ้ำประตูบอกกับเขำว่ำ
“ท่ำนใต้เท้ำ ตวนมู่ชิงมำหำขอรับ”

เฟิงจินหยวนหยุดชะงักและรู้สึกว่ำหัวใจของเขำเต้นแรง เขำคิดกับ
ตัวเองว่ำสิ่งที่เขำกลัวจะเกิดขึ้นในที่สุด ตวนมู่ชิงไม่ได้เข้ำพระรำชวัง
และเขำก็ไม่ได้เข้ำรำชส ำนัก ท ำไมเขำถึงมำที่คฤหำสน์เฟิง ?

แต่ในขณะที่เขำสับสน ตวนมู่ชิงได้เข้ำมำแล้ว มันจะไม่เป็นกำรดีที่จะไล่
เขำออกไป เขำหันหลังกลับและเริ่มเดินกลับ ขณะเดินเขำพูดว่ำ “เชิญ
เขำไปที่ห้องโถงหลักของเรือนโบตั๋น”

ยำมกล่ำวเสริมว่ำ “เขำอยำกพบคุณหนูใหญ่และคุณหนูรองด้วยขอรับ”

“หืม?” เฟิงจินหยวนขมวดคิ้วของเขำแน่นกว่ำเดิม “ท ำไมเขำถึงอยำก
พบพวกนำง”

ยำมดูแลประตูส่ำยหัวคิดกับตัวเอง: ข้ำจะรู้ได้อย่ำงไร

เฟิงจินหยวนไม่ขออีกต่อไปเมื่อเขำเดินเข้ำไป เพื่อต้อนรับเขำที่สนำม
หน้ำบ้ำน

เมื่อเขำไปถึง ตวนมู่ชิงได้มำถึงห้องโถงใหญ่ของเรือนโบตั๋นภำยใต้กำร
แนะน ำของเฮ่อจง บ่ำวรับใช้น ำน ้ำชำมำให้เขำ ตวนมู่ชิงจิบชำแล้วส่ำย
หน้ำ “เมื่อเทียบกับชำที่ผลิตในภำคเหนือโดยใช้หิมะที่ละลำยแล้ว
รสชำติแย่กว่ำ”

ในตอนแรกเฟิงจินหยวนยังคงมีควำมเป็นมิตรต่อมู่ชิงโดยเฉพำะในช่วง
สองเดือนที่เขำอยู่ห่ำงจำกภำคเหนือ เขำได้รับควำมช่วยเหลือจำก
ตระกูลตวน แต่ในเวลำนั้นเขำและองค์ชำยสำม, ซวนเทียนเย่อยู่ในกลุ่ม
เดียวกัน เฟิงจินหยวนเป็นเสนำบดีของรำชส ำนัก เขำไม่เพียงแต่ให้
ควำมคิดมำกมำกให้กับซวนเทียนเย่เท่ำนั้น เขำยังได้บริจำคเงินจ ำนวน
หนึ่ง ครอบครัวตวนให้ควำมส ำคัญกับเฟิงจินหยวนอย่ำงมำก

แต่ตอนนี้องค์ชำยสำมกลำยเป็นคนพิกำร เมื่อมองถึงทัศนคติของ
ฮ่องเต้ นั่นท ำให้หัวใจของเฟิงจินหยวนแข็งตัว และท ำให้เขำเข้ำใจ
กระจ่ำงแจ้งว่ำหำกไม่ได้รับกำรสนับสนุนจำกฮ่องเต้แม้ว่ำองค์ชำยสำม
จะมีอ ำนำจภำยนอกที่ยิ่งใหญ่ เพื่อให้ได้บัลลังก์ที่ต้องกำร นอกจำกกำร
ก่อกบฎแล้วไม่มีทำงอื่นที่จะน ำไป แต่เมื่อพวกเขำพยำยำมก่อกบฎ
แม้ว่ำจะประสบควำมส ำเร็จ ต ำแหน่งนั้นจะไม่มั่นคงหรือเป็นที่ชื่นชอบ
ในสถำนกำรณ์ที่เลวร้ำยที่สุด มันจะไม่ฟื้นตัวเป็นเวลำหลำยสิบปี

ยิ่งกว่ำนั้นเขำสำมำรถนอนบนเตียงได้เท่ำนั้น ส ำหรับเขำ บัลลังก์นั้นไม่
มีควำมหมำยอีกต่อไป

เฟิงจินหยวนคิดถึงสิ่งนี้ และรู้สึกว่ำหัวใจของเขำบีบรัดแน่น กำร
บำดเจ็บของซวนเทียนเย่เกิดจำกกำรโจมตีของเฟิงหยูเอง มู่ชิงมำที่นี่
แต่เขำมำแก้แค้นแทนลูกพี่ลูกน้องของเขำหรือไม่

เขำกัดฟันของเขำและก ำหนดว่ำไม่มีโอกำสสร้ำงพันธมิตร ดังนั้นจึงไม่
จ ำเป็นส ำหรับเขำที่จะโกหกและแลกเปลี่ยนควำมพอใจ เขำเข้ำไปใน
ห้องโถงและตอบต้วนมู่ชิง “ใบชำเหล่ำนั้นดีที่สุดในภำคกลำง ข้ำสงสัย
ว่ำท ำไมรองแม่ทัพชื่นชอบชำที่ท ำจำกหิมะที่ละลำยในระดับสูงเช่นนี้”

ตวนมู่ชิงได้ยินสิ่งนี้และเริ่มหัวเรำะ เขำหันไปมองเฟิงจินหยวนและ
กล่ำวว่ำ “เมื่อข้ำมำ ข้ำสงสัยว่ำท่ำนใต้เท้ำจะมีท่ำทีอย่ำงไรเพื่อทักทำย
ข้ำ ตอนนี้ดูเหมือนว่ำไม่มีจุดประสงค์ในกำรพูดเพิ่มเติม เสนำบดีเฟิง
ด้วยสิ่งต่ำง ๆ ที่พวกเขำเป็นอยู่ ตอนนี้มิตรภำพที่เรำมีตอนนี้กลำยเป็น
ศัตรู”

เฟิงจินหยวนพูดเยำะเย้ยและนั่งลง “รองแม่ทัพพูดเรื่องอะไรกัน ? ”

“เสนำบดีเฟิงไม่เข้ำใจหรือ” มู่ชิงกล่ำวอย่ำงช้ำ ๆ ว่ำ “ไม่เป็นไรถ้ำท่ำน
ไม่เข้ำใจ ไม่ว่ำเรำจะเป็นสหำยหรือศัตรูก็ไม่ส ำคัญ แม้ว่ำเรำจะเป็นศัตรู
แต่เรำก็สำมำรถเป็นเพื่อนกันได้อีกครั้ง”

ในขณะที่พูดสิ่งนี้เขำดึงข้อควำมออกมำจำกกระเป๋ำของเขำ และมีบ่ำว
รับใช้คนหนึ่งน ำมำให้เฟิงจินหยวน ในเวลำเดียวกันเขำกล่ำวว่ำ
“เสนำบดีเฟิง เจ้ำหน้ำที่ต ่ำต้อยผู้นี้มำในวันนี้ในนำมของลูกพี่ลูกน้อง
ของข้ำเพื่อขอหมั้นกับคุณหนูใหญ่ของคฤหำสน์, เฟิงเฉินหยู”