Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 406 เมื่อเจ้าส่งของกำนัลมา ข้าก็ต้องตอบแทน

เมื่อได้ยินว่ำตวนมู่ชิงอยำกพบเฟิงหยูเอง เฟิงจินหยวนรู้สึกว่ำเขำปวด
หัว เขำจะพบใครก็ได้ แต่ท ำไมเขำยืนยันที่จะพบหนำมยอกอก ? ไม่ว่ำ
เขำจะได้พบนำงหรือไม่ ตัวเขำเองไม่สำมำรถตัดสินใจได้ !

เขำพูดอย่ำงไร้ประโยชน์กับตวนมู่ชิง “รองแม่ทัพควรมีควำมเข้ำใจ
เกี่ยวกับตระกูลเฟิงเล็กน้อย แม้ว่ำนำงจะเป็นบุตรสำวกับเสนำบดีเฟิง
แต่เสนำบดีผู้นี้ไม่สำมำรถตัดสินใจได้อย่ำงแท้จริง หำกท่ำนต้องกำรพบ
นำง เสนำบดีผู้นี้สำมำรถแจ้งให้นำงทรำบ แต่ไม่รู้ว่ำนำงจะมำหรือไม่
นั้น ข้ำไม่สำมำรถตอบได้อย่ำงแน่นอน”

หลังจำกเฟิงจินหยวนกล่ำวสิ่งนี้ เขำส่งคนไปเชิญเฟิงหยูเอง ทั้งสอง
ยังคงดื่มชำ และพูดคุยอย่ำงอิสระ หลังจำกรอ 1 ชั่วยำมเต็ม เฟิงจินห
ยวนคิดว่ำเฟิงหยูเองไม่อยำกเห็นหน้ำตวนมู่ชิง ใบหน้ำของเขำ
กลำยเป็นน่ำเกลียดเล็กน้อย ในที่สุดบ่ำวรับใช้ก็มำบอกพวกเขำว่ำ
“คุณหนูรองมำถึงแล้วขอรับ”

ควำมเย็นวิ่งผ่ำนร่ำงกำยของเฟิงจินหยวน ในขณะที่เขำเริ่มรู้สึก
ประหม่ำเล็กน้อย เขำดูถูกปฏิกิริยำธรรมชำติแบบนี้อย่ำงแท้จริง เมื่อ
มองไปที่ตวนมู่ชิง เขำเห็นว่ำตวนมู่ชิงไม่ได้มองมำที่เขำ ดังนั้นเขำจึง
สงบลง

ไม่นำนต่อมำเฟิงหยูเองก็เดินเข้ำไปในห้องโถง บ่ำวรับใช้ที่อยู่ด้ำนหลัง
ของนำงคือวังซวน

ตวนมู่ชิงไม่ได้ลุกขึ้น เขำเงยหน้ำขึ้นเล็กน้อย เมื่อเหลือบตำเล็กน้อย เขำ
มองนำงอย่ำงใกล้ชิด

จำกกำรสังเกตเฟิงหยูเอง นำงเดินไปที่ด้ำนหน้ำของห้องโถง นำง
เปิดเผยใบหน้ำที่ยิ้มแย้มและตะโกนออกมำว่ำ “ท่ำนพ่อ”

เฟิงจินหยวนพยักหน้ำ “อำเอง รองแม่ทัพสำมมณฑลทำงเหนือ, ตวนมู่
ชิง ต้องกำรพบเจ้ำ”

เฟิงหยูเองไม่ส่งเสียง เพรำะนำงเดินไปที่เก้ำอี้แล้วนั่งลง จำกนั้นนำงรับ
ชำจำกบ่ำวรับใช้ และจิบก่อนแสดงควำมสับสน “โอ้ ? ” นำงกล่ำวเสริม
ทันทีว่ำ “แล้วเขำอยู่ที่ไหนล่ะ ? ”

ทันใดนั้นเฟิงจินหยวนอยำกจะหัวเรำะ แต่ใบหน้ำของตวนมู่ชิง
เปลี่ยนเป็นสีเขียวอย่ำงแท้จริงในครั้งนี้ เขำเคยได้ยินเกี่ยวกับกำร
กระท ำของเฟิงหยูเอง โดยเฉพำะอย่ำงยิ่งหลังจำกข่ำวของซวนเทียนเย่
ที่ได้รับบำดเจ็บสำหัสไปถึงทำงภำคเหนือของเขำ มีคนสอบถำม
เกี่ยวกับองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน น่ำเสียดำยที่ค ำถำม 100 ค ำถำมไม่
สำมำรถเปรียบเทียบกับกำรพบนำงได้โดยตรง ข่ำวลือทั้งหมดไม่
สำมำรถให้ควำมรู้สึกนี้กับเขำได้ ตวนมู่ชิงรู้สึกว่ำเมื่อเฟิงหยูเองนั่งลง
เสนำบดีที่สง่ำงำมเฟิงจินหยวนก็ถูกสยบอย่ำงสิ้นเชิง

แต่นำงเห็นได้ชัดว่ำเป็นเด็กหญิงตัวเล็กอำยุ 13 ปี แขนและขำของนำง
ผอมแห้ง นำงได้รับกลิ่นอำยนี้มำจำกไหน

เฟิงจินหยวนเห็นว่ำบรรยำกำศนั้นช่ำงน่ำอึดอัดใจจริง ๆ ตำมนิสัยของ
เฟิงหยูเอง ถ้ำเขำไม่แนะน ำ บำงทีนำงอำจจะนั่งต่อที่นั่น แสร้งท ำเป็น
ไม่เห็นตวนมู่ชิง ไม่มีอะไรที่เขำสำมำรถท ำได้ เขำกระแอมจำกนั้นเอื้อม
มือไปที่จุดที่ตวนมู่ชิง “นี่คือรองแม่ทัพตวนมู่ชิง”

จำกนั้นเฟิงหยูเองจึงหันมำมอง อย่ำงไรก็ตำมนำงมองเขำด้วยท่ำทำงที่
จริงจังมำก หลังจำกเฝ้ำดูเขำเป็นเวลำนำนในที่สุดนำงก็เปล่งเสียง “โอ้”
“ตวนมู่…อะไรนะ ? ”

เฟิงจินหยวนเผชิญกับปัญหำใบหน้ำ “ชิง, ตวนมู่ชิง”

จำกนั้นนำงก็พยักหน้ำ อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่ได้พูด นำงกลับมองดู
เหมือนว่ำนำงก ำลังรออะไรอยู่

ตวนมู่ชิงเหมือนกัน และสำยตำของเขำก็ถือกลิ่นอำยหนำวเหน็บที่ดู
เหมือนมำจำกทำงเหนือ เช่นนี้ทั้งสองจ้องมองกันและกันโดยไม่พูดอะไร
เลย

แต่เฟิงหยูเองไม่สนใจและไม่แยแส ในขณะที่ตวนมู่ชิงมองดูไม่เป็นมิตร
ในกำรประกวดครั้งนี้ ผู้ชนะและผู้แพ้จะถูกตัดสินด้วยตนเอง

เฟิงจินหยวนรู้สึกว่ำเขำไม่สำมำรถปล่อยให้เรื่องนี้ด ำเนินต่อไปได้
ดังนั้นเขำจึงพูดกับเฟิงหยูเองว่ำ “อำเอง รองแม่ทัพมำไกล และเป็น
แขก”

เฟิงหยูเองยังไม่พูด แต่วังซวนอยู่ข้ำงหลังนำงที่พูดว่ำ “เสนำบดีเฟิง ไม่
ว่ำเขำจะอยู่ไกลแค่ไหน เขำก็ยังคงเป็นขุนนำงของรำชวงศ์ชุน รองแม่
ทัพภำคเหนือเป็นขุนนำงขั้นสี่ ท ำไมเขำไม่ท ำตัวอย่ำงเหมำะสม เมื่อพบ
องค์หญิงขั้นสองของมณฑล”

ในเวลำนี้ในที่สุดตวนมู่ชิงก็เคลื่อนไหว อย่ำงไรก็ตำมมันเป็นเพียงเสียง
เย็นชำพูดกับวังซวน “เนื่องจำกองค์หญิงแห่งมณฑลมีควำมรู้ในสิ่งที่
เหมำะสม ท ำไมบ่ำวรับใช้ขององค์หญิงจึงไม่เหมำะสม ? เจ้ำจะไม่
คุกเข่ำเมื่อเห็นขุนนำงผู้นี้หรือ ? ”

วังซวนจะกลัวเขำได้อย่ำงไร ขณะที่นำงพูดทันทีว่ำ “ในฐำนะบ่ำวรับใช้
เรำต้องติดตำมเจ้ำนำยของเรำ ไม่ใช่ว่ำมีบำงคนยืนอยู่ข้ำงหลัง รองแม่
ทัพไม่รู้ถูกผิดหรือ ? ”

ค ำพูดของวังซวนท ำให้ตวนมู่ชิงเกือบหำยใจไม่ออก มันเป็นกำรพบกัน
ครั้งแรกของพวกเขำ แต่เขำก็เสียหน้ำไปมำก เขำเปลี่ยนเรื่องอย่ำง
ตรงไปตรงมำ ไม่พูดถึงเรื่องมำรยำทอีกต่อไป “ขุนนำงผู้นี้ต้องกำรพบ
องค์หญิงแห่งมณฑลเพรำะข้ำมีของก ำนัลมำมอบให้” ในขณะที่พูดสิ่งนี้
เขำท ำท่ำให้ผู้ดูแลด้ำนหลังเขำน ำกล่องไม้ไปข้ำงหน้ำ “ข้ำได้ยินมำว่ำ
องค์หญิงแห่งมณฑลมีควำมสำมำรถทำงกำรแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ข้ำ
สงสัยว่ำองค์หญิงจะพอใจกับกำรน ำเสนอของข้ำคนนี้หรือไม่”

เมื่อเขำพูดสิ่งนี้ ผู้ดูแลเปิดกล่องในมือของเขำ และทุกคนหันควำมสนใจ
ไปที่เนื้อหำของกล่องทันที แต่สิ่งที่พวกเขำเห็นคือกระดูกที่หัก กระดูก
ถูกแบ่งออกเป็น 3 ส่วน และไม่มีกำรขำดชิ้นส่วนที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ
ชิ้นส่วนที่เล็กที่สุดนั้นเล็กกว่ำนิ้วมือของคน

หัวใจของเฟิงจินหยวนเต้นแรง และมองไปที่ตวนมู่ชิงด้วยสีหน้ำไม่
พอใจ คนผู้นี้มำเสนอเรื่องกำรแต่งงำน แต่ท ำไมเขำต้องเตรียมสิ่งนี้ สิ่งนี้
ไม่ชัดเจนเพียงมองหำว่ำจะสร้ำงปัญหำหรือไม่ กระดูกเหล่ำนี้มำจำก
ไหน ? สัตว์ ? เมื่อมองดูปฏิกิริยำของเฟิงหยูเอง เขำก็สงบลงเล็กน้อย

โชคดีที่ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะไม่มีควำมสุข ตรำบใดที่นำงไม่มี
ควำมสุข ทุกอย่ำงก็ยังคงต่อรองได้

เฟิงหยูเองได้เตรียมกำรบำงอย่ำงส ำหรับของก ำนัลประเภทนี้ แม้ว่ำนำง
จะไม่คิดว่ำมันจะเป็นกระดูก แต่นำงก็รู้ว่ำตวนมู่ชิงจะไม่น ำของก ำนัลที่
ดีมำให้ นำงมองไปที่กระดูกอย่ำงอยำกรู้อยำกเห็นสักพักแล้วเอื้อมมือ
ไปที่แขนเสื้อของนำง จำกมิติของนำง นำงดึงถุงมือแพทย์คู่หนึ่งออกมำ
หลังจำกสวมถุงมืออย่ำงระมัดระวัง นำงเอื้อมมือไปจับกระดูก

หลังจำกที่นำงหยิบกระดูกขึ้นมำในมือนำง ตวนมู่ชิงก็ต้องมองผู้หญิง
คนนี้ในแง่มุมใหม่

นำงพิเศษจริง ๆ เมื่อเปรียบเทียบกับเด็กที่มีอำยุเท่ำกัน ถ้ำพวกเขำเห็น
สิ่งนี้แม้ว่ำพวกเขำจะกรีดร้องด้วยควำมกลัว พวกเขำก็จะหลีกเลี่ยงได้
ไม่มีโอกำสที่พวกเขำจะเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมำ ทุกคนบอกว่ำนำง
กล้ำหำญ และดูเหมือนว่ำมันค่อนข้ำงสมเหตุสมผล

“กระดูกแตกเพรำะได้รับกำรกระแทกจำกภำยนอกอย่ำงฉับพลันท ำให้
เกิดรอยแตก ส่วนที่หักจะเกิดขึ้นเป็นข้อต่อ กระดูกสะบ้ำหัวเข่ำทั้งหมด
ถูกท ำลำย ไม่มีกำรรักษำ” นำงถือกระดูกไว้ในมือขณะมอง นำงก็พูดช้ำ
ๆ จำกนั้นนำงก็วำงกระดูกลงในกล่อง และถอดถุงมือแล้วส่งให้วังซวน
“เผำพวกมันเมื่อเรำกลับไป” นำงพูดกับตวนมู่ชิง “นี่เป็นกระดูกของคน
เป็นขององค์ชำยสำมหรือไม่ ? ” เมื่อพูดอย่ำงนี้นำงก็จ้องมองที่กระดูก
อีกครั้ง และเริ่มหัวเรำะคิกคัก “มีกระดูกชิ้นใหญ่อยู่ 3 ชิ้น ดูเหมือนว่ำ
องค์หญิงแห่งมณฑลเมตตำมำกเกินไปในตอนนั้น”

ของก ำนัลไม่บรรลุผลตำมที่ต้องกำร และตวนมู่ชิงรู้สึกว่ำเขำเสียหน้ำไป
อีกเล็กน้อย แต่เฟิงหยูเองยังพูดไม่จบ “ข้ำได้ยินมำว่ำท่ำนเชิญหมอผี
ซำงคังมำเมืองหลวงด้วย ? องค์หญิงแห่งมณฑลนี้เคยได้ยินเกี่ยวกับ
วิธีกำรของหมอผี ตอนนี้กระดูกถูกน ำออกมำ เป็นไปได้หรือไม่ที่เขำหวัง
ว่ำจะให้องค์ชำยสำมมีกระดูกใหม่ ? ” ในขณะที่พูดสิ่งนี้นำงหัวเรำะ
อย่ำงไม่มีที่สิ้นสุด จำกนั้นนำงก็จ้องมองที่ตวนมู่ชิง และพูดทีละค ำ
“อย่ำเสียเวลำ มันเป็นไปไม่ได้ องค์หญิงแห่งมณฑลได้เตรียมของก ำนัล
ส ำหรับเขำแล้ว พรุ่งนี้ข้ำจะไปส่งที่ต ำหนักเซียงด้วยตัวเอง เมื่อถึงเวลำ
ข้ำจะขอให้รองแม่ทัพเข้ำร่วม หวังว่ำของก ำนัลจำกองค์หญิงแห่ง
มณฑลนี้จะมีประโยชน์มำกกว่ำกระดูกใหม่ของหมอผี”

ใบหน้ำของตวนมู่ชิงเป็นสีเขียว ทันใดนั้นเขำก็ยืนขึ้น ด้วยควำมลังเลใจ
อย่ำงมำกเขำพูดว่ำ “จำกนั้นข้ำจะรอองค์หญิงด้วยควำมเคำรพ”
จำกนั้นเขำจับมือกับเฟิงจินหยวน และจำกไป

เฟิงจินหยวนเห็นตวนมู่ชิงกลับไป และลอบถอนใจด้วยควำมโล่งอก เขำ
กลัวจริง ๆ ว่ำทั้งสองจะต่อสู้ เขำไม่สำมำรถช่วยเหลือทั้งสองฝ่ำยได้
และมันก็จะเป็นปัญหำ

ในเวลำนี้เฟิงหยูเองหันหลังกลับและมองไปที่เฟิงจินหยวน นำงยังคงนั่ง
อยู่ในที่นั่งของนำง และนำงก็มีบ่ำวรับใช้น ำชำอีกหนึ่งถ้วยมำให้นำง
เมื่อนำงหยิบมันขึ้นมำอีกครั้ง นำงยิ้มแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำยังไม่ได้แสดง
ควำมยินดีกับท่ำนพ่อที่มีฮูหยินใหญ่อีกคน ในกำรมีฮูหยินใหญ่คนใหม่
4 คนใน 4 ปี ท่ำนพ่อเป็นคนแรกในประวัติศำสตร์ของรำชวงศ์ต้ำชุนที่
จะท ำสิ่งนี้ ข้ำได้ยินมำว่ำนักเล่ำเรื่องในร้ำนน ้ำชำรอบเมืองก ำลังพูดถึง
เรื่องนี้ ! ”

ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกเสียหน้ำ แต่ควำมเกลียดชังที่เขำ
รู้สึกตั้งแต่เวลำที่เฉียนโจวพยำยำมลอบสังหำรนั้นเพิ่มขึ้นอีกครั้ง เขำชี้
ไปที่เฟิงหยูเองแล้วกล่ำวว่ำ “สิ่งนี้เกิดขึ้นเพรำะเจ้ำ ! บอกมำว่ำเจ้ำตั้งใจ
จะท ำร้ำยตระกูลเฟิงมำกแค่ไหน ? ถ้ำเพียงเพื่อแก้แค้นกับเรื่องเมื่อสำม
ปีก่อน นี่เพียงพอแล้วใช่หรือไม่ ! ”

ครั้งนี้ได้รับกำรกล่ำวหำ เฟิงหยูเองทันทีกลำยเป็นไม่มีควำมสุข นำงก็
ปำถ้วยน ้ำชำใส่เฟิงจินหยวน ถ้ำเขำหลบไม่ทัน บำงทีมันอำจจะ
กระแทกหัวเขำ

“เจ้ำท ำอะไร ? “

ดวงตำของเฟิงหยูเองดุร้ำย “ข้ำอยำกให้ท่ำนพ่อได้สติเสียที ! อย่ำโง่
พอที่จะปฏิเสธว่ำสิ่งนี้ท ำให้ท่ำนพ่อรอดตัว ถ้ำไม่ใช่เพรำะข้ำ ท่ำนพ่อคง
ถูกพำตัวไปกับคังอี้นำนแล้ว ! ข้ำไม่เคยต้องกำรท ำร้ำยตระกูลเฟิง มี
บำงสิ่งที่ข้ำไม่ต้องกำรพูดถึง แต่ท่ำนพ่อบังคับให้ข้ำหยิกยกมันขึ้นมำ
เฟิงจินหยวน ข้ำต้องเตือนเจ้ำอีกครั้ง ระหว่ำงทำงกลับสู่เมืองหลวงจำก
ทำงตะวันตกเฉียงเหนือ คนขับรถม้ำได้รับกำรว่ำจ้ำงเพื่อฆ่ำพวกเรำ
หลังจำกกลับมำพวกเรำถูกท ำร้ำยในหลำย ๆ ทำง และท่ำนพ่อก็ไม่ได้
เข้ำมำยุ่งเมื่อตระกูลเฉินพยำยำมฆ่ำพวกเรำหลำยครั้ง ในฐำนะบิดำ
เพื่อที่จะสำมำรถท ำสิ่งนี้ ท่ำนพ่อต้องพูดอะไรต่อหน้ำข้ำบ้ำง ? ข้ำเรียก
ท่ำนพ่อ แต่นั่นเป็นเพียงมำรยำท อย่ำจริงจังเกินไป เฟิงจินหยวน ข้ำจะ
บอกเจ้ำเท่ำนั้น โดยดูจำกปำกของเจ้ำ หัวใจและกำรกระท ำของเจ้ำ เจ้ำ
สำมำรถปกป้องชีวิตที่ไม่ควำมหมำยของตระกูลเฟิงได้ ข้ำพูดซ ้ำค ำ
เหล่ำนี้ แต่เจ้ำจ ำไม่ได้ ครำวนี้ข้ำจะบอกเจ้ำ หำกเจ้ำจ ำไม่ได้ อย่ำโทษ
ข้ำ ถ้ำข้ำจะเอำชีวิตของทุกคนในครอบครัวนี้ ! ”

จิตใจของเฟิงจินหยวนสั่นเทำในขณะที่เขำจ ำได้ว่ำในทันทีที่เฟิงหยูเอง
พูดเมื่อบ่ำวรับใช้คนนั้นตำยที่หน้ำเรือนต้นสน เขำอดไม่ได้ที่จะรู้สึก
ตกใจ

ถูกต้อง เขำจะลืมได้อย่ำงไร บุตรสำวผู้นี้ไม่พอใจกับเขำมำนำนแล้ว
นำงรู้ทุกอย่ำงเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เขำท ำ และเป็นไปได้ว่ำนำงมีหลักฐำน
เช่นกัน แต่เขำก็ยังกล้ำที่จะท ำสิ่งนี้ต่อหน้ำนำง เขำบ้ำไปแล้วเหรอ ?

ในขณะที่นำงพูด เฟิงหยูเองลุกขึ้นแล้ว ดูเหมือนว่ำนำงก ำลังเตรียมจะ
ออกไป แต่ก่อนออกเดินทำงนำงยังคงถ่มน ้ำลำยใส่อีก “ข้ำจะไปที่
ต ำหนักเซียงในวันพรุ่งนี้เพื่อคืนของก ำนัล เตรียมจดหมำยหมั้น
ส ำหรับเฉินหยู ข้ำจะน ำไปเอง”

เฟิงจินหยวนตื่นตกใจอีกครั้ง และอยำกถำมว่ำนำงรู้ดีว่ำตวนมู่ชิงน ำ
จดหมำยหมั้นหมำยมำ แต่เขำเข้ำใจทันที คฤหำสน์เฟิงไม่ใช่สิ่งที่เขำ
สำมำรถควบคุมได้อีกต่อไป แม้ว่ำมันจะเป็นสิ่งที่อยู่ข้ำงเขำ เขำก็จะไม่
สำมำรถซ่อนมันจำกเฟิงหยูเองอีกต่อไป ถ้ำผู้หญิงคนนี้อยำกรู้อะไร มัน
ก็ไม่สำมำรถซ่อนได้จำกนำง

“เกี่ยวกับเรื่องนี้… ข้ำยังต้องกำรพิจำรณำอีกเล็กน้อย” เฟิงจินหยวนไม่
พอใจกับบุตรสำวของเขำที่สำมำรถควบคุมสิ่งนี้ได้ ด้วยเสียงเงียบ ๆ
เขำพูดอย่ำงนี้

อย่ำงไรก็ตำมเขำได้ยินเฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ “คิดท ำไม ? ไม่มีเวลำส ำหรับ
เรื่องนั้น ข้ำคิดว่ำกำรแต่งงำนครั้งนี้ค่อนข้ำงดี มันถูกตัดสินใจแล้วว่ำจะ
เป็นอย่ำงนี้ บ่ำวรับใช้” ทันใดนั้นนำงก็ตะโกน และบ่ำวรับใช้คนหนึ่งวิ่ง
เข้ำมำทันที “ไปจัดเตรียมจดหมำยกำรหมั้นของคุณหนูใหญ่ หลังจำก
จัดท ำแล้วให้ส่งไปยังคฤหำสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล”

บ่ำวรับใช้สับสนเล็กน้อย และหันไปทำงเฟิงจินหยวน เฟิงจินหยวนโกรธ
มำกจนผมของเขำชี้ชัน อยู่ในท้ำยที่สุดขณะที่เขำชี้ไปที่เฟิงหยูเอง และ
ตะโกนว่ำ “ใครมีสิทธิ์ตัดสินใจสิ่งเหล่ำนี้ในครอบครัวนี้”

เฟิงหยูเองหันกลับมำ และเผชิญหน้ำกับเขำพูดอย่ำงจริงจัง “ข้ำเอง”