Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 407 องค์ชายผู้นี้จะยอมรับงานที่ยากลำบากนี้

เฟิงหยูเองประกำศต่อหน้ำบ่ำวรับใช้ว่ำนำงมีอ ำนำจในคฤหำสน์เฟิง
ในขณะนี้เฟิงจินหยวนได้ตระหนักถึงผลกระทบของเรื่องของเฉียนโจว
ผลกระทบนี้ไม่เพียงแต่เกิดในรำชส ำนัก นอกจำกนี้ยังมีกำร
เปลี่ยนแปลงที่รุนแรงที่เกิดขึ้นที่บ้ำน

นอกจำกนี้เฟิงหยูเองก็ชี้แจงชัดเจนแล้วว่ำเหตุผลเดียวที่ท ำให้ตระกูล
เฟิงรอดชีวิตอยู่ได้คือพึ่งพำเฟิงหยูเอง นั่นหมำยควำมว่ำชีวิตของทุกคน
ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ถูกควบคุมโดยบุตรสำวผู้นี้

ยิ่งเฟิงจินหยวนคิดมำกเท่ำไหร่เขำก็ยิ่งรู้สึกตกใจมำกขึ้นเท่ำนั้น ฮูหยินผู้
เฒ่ำได้ตัดสินใจที่จะแต่งตั้งพี่น้องเฉิงให้เป็นฮูหยินใหญ่ ในตอนแรกเขำ
คิดว่ำนำงชั่งน ้ำหนักข้อดีและข้อเสีย เพียงแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ำฮูหยินผู้
เฒ่ำไม่ควรคิดว่ำพี่น้องเฉิงเข้ำกันได้ดีกับเฟิงหยูเองเพียงใด ครอบครัวนี้
ถูกควบคุมโดยเฟิงหยูเองแล้ว แม้แต่หญิงชรำผู้นี้ก็ไม่มีสิทธิ์พูดอีกต่อไป

ขำของเขำอ่อนแรง เขำก็ล้มลงเก้ำอี้ จำกนั้นเขำก็โบกมือให้กับบ่ำวรับ
ใช้ด้วยควำมสับสน “ฟังคุณหนูรอง”

จำกนั้นบ่ำวรับใช้ก็พยักหน้ำแล้วออกไป และเฟิงหยูเองก็ออกจำกห้อง
โถงโดยทิ้งค ำพูดไว้ว่ำ “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคฤหำสน์เฟิงจะต้องท ำ
ตำมที่องค์หญิงแห่งมณฑลกล่ำว”

เฟิงจินหยวนตกใจเวลำนำนจนกระทั่งผู้คุ้มกันลับปรำกฏตัวเพื่อช่วยเขำ
จำกนั้นเขำพบว่ำเขำเลื่อนจำกเก้ำอี้ลงบนพื้นในบำงจุด

ผู้คุ้มกันลับช่วยเขำในขณะที่ปลอบโยนเขำ “ท่ำนใต้เท้ำไม่ต้องคิดมำก
เกินไปขอรับ อย่ำงน้อยตระกูลเฟิงก็มีคุณหนูรองที่คอยปกป้องอยู่
แน่นอนว่ำเรื่องเฉียนโจวจะไม่เกี่ยวข้องกับเรำ เปลือกนอกดูเหมือนว่ำ
เรำก้ำวถอยหลังไป แต่ในควำมเป็นจริงนี่เป็นกำรป้องกันที่ดีที่สุด
ส ำหรับตระกูลเฟิง ! ”

เป็นอย่ำงนั้นหรือ ?

เฟิงจินหยวนไม่สำมำรถตัดสินได้จริง แต่จดหมำยกำรหมั้นในกระเป๋ำ
ของเขำท ำให้เขำนึกถึงถึงเรื่องขององค์ชำยสำมซึ่งเป็นสิ่งที่เขำต้อง
พิจำรณำอย่ำงแท้จริง

“ไปดูสถำนกำรณ์ในต ำหนักเซียง” เขำลดเสียงของเขำและสั่งกำรผู้คุ้ม
กันลับ “ไปดูว่ำหมอผีซำงคังมีควำมสำมำรถในกำรรักษำคนได้จริง
หรือไม่”

เฟิงจินหยวนส่งคนไปตรวจสอบซวนเทียนเย่ ในอีกด้ำนหนึ่งเฟิงหยูเอง
จำกคฤหำสน์ไปแล้ว ไม่นำนนำงก็กลับไปที่บ้ำนของนำงเอง

หวงซวนเห็นพวกเขำกลับมำและรีบไปถำมว่ำเกิดอะไรขึ้น วังซวนกล่ำว
ว่ำ “ครำวนี้เสนำบดีเฟิงเสียหน้ำโดยสิ้นเชิง”

หวงซวนกระพริบตำ “เขำแพ้ใคร ? ครั้งที่แล้วคุณหนูพูดไม่ชัดเจนหรือ
เมื่อตอนฆ่ำบ่ำวรับใช้ผู้นั้น ? คุณหนูเกือบสำปแช่งบรรพบุรุษถึงแปดรุ่น
สิ่งส ำคัญคือเสนำบดีไม่สำมำรถจ ำอะไรได้เลย หลังจำกสำปแช่งเขำ
เขำก็ท ำมันอีกครั้ง คนประเภทนี้ค่อนข้ำงน่ำรังเกียจ”

เฟิงหยูเองเห็นด้วยอย่ำงยิ่งกับสิ่งที่หวงซวนกล่ำว “ใช่ น่ำรังเกียจ กำร
ไม่ฉีกหน้ำเขำเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้ ! ”

นำงพูดแบบนี้อย่ำงเป็นทำงกำร แต่วังซวนเป็นห่วงเรื่องอื่น “พรุ่งนี้
คุณหนูจะไปต ำหนักเซียงจริงหรือเจ้ำคะ ? ”

ตำของหวงซวนเริ่มเบิกกว้ำง “คุณหนูจะไปท ำอะไรที่นั่นเจ้ำคะ ?
คุณหนูจะไปทุบตีองค์ชำยสำมอีกครั้งหรือเจ้ำคะ ? ”

วังซวนส่ำยหัว “ข้ำคิดว่ำคนผู้นั้นจะไม่อำจทนได้ ถ้ำเขำถูกทุบตีอีกครั้ง
เขำจะตำย คุณหนูหวังว่ำจะได้พบหมอผีซำงคัง…”

วังซวนบอกหวงซวนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้ำนี้ในคฤหำสน์เฟิง สิ่งนี้
ท ำให้หวงซวนนึกถึงข่ำวลือก่อนหน้ำนี้ “มีข่ำวลือว่ำเมื่อหมอผีซำงคัง
ช่วยชีวิตไปหนึ่งคนก็จะมีอีกคนตำย”

“หืม ? ” เฟิงหยูเองสับสน “เจ้ำหมำยควำมเช่นไร ? ”

หวงซวนกล่ำวว่ำ “เขำรักษำแต่ผู้มั่งคั่งและมีอ ำนำจเท่ำนั้น ซำงคังไม่
รักษำคนจนและไร้อ ำนำจ แต่เห็นได้ชัดว่ำเมื่อเขำรักษำแต่ผู้มั่งคั่ง กลุ่ม
บ่ำวรับใช้จะตำยจำกครอบครัวนั้น ปราชำชนพำกันพูดถึงข่ำวลือแปลก
ๆ เหล่ำนี้ และบำงคนก็บอกว่ำซำงคังใช้ชีวิตของผู้อื่นเพื่อยืดชีวิตของ
ผู้ป่วย เหตุผลที่พวกเขำเรียกเขำว่ำหมอผีมำจำกเหตุผลนี้เป็นส่วนใหญ่
ไม่ใช่เพรำะเขำใส่เสื้อคลุมสีด ำ”

วังซวนไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วกล่ำวว่ำ “หำกหวงซวนพูดเช่นนี้ ดู
เหมือนว่ำมีค ำพูดแบบนี้ แต่เรำแค่คิดว่ำนี่เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นและข้ำไม่ได้
คิดมำกเกินไป มีอะไรที่เกี่ยวกับกำรยืดชีวิตของคน เป็นไปได้หรือไม่ว่ำ
เขำเป็นผีจริง ๆ ? ”

อันที่จริงแล้วนี่เป็นข่ำวลือที่แพร่กระจำยไปทั่ว แต่เฟิงหยูเองยึดถือมันไว้
ในใจ นำงไตร่ตรองเกี่ยวกับสิ่งที่หวงซวนพูดแล้วผงกหัวแล้วพูดว่ำ “มัน
เป็นอย่ำงนั้น”

“หืม ? ” บ่ำวรับใช้สองคนสับสน หวงซวนกล่ำวอย่ำงกังวลใจ “คุณหนู
ต้องไม่เชื่อเรื่องแปลกประหลำดเหล่ำนี้และเก็บมำคิดเจ้ำค่ะ ! ”

เฟิงหยูเองยิ้มแย้มแจ่มใส “ในโลกจะมีบำงอย่ำงเหมือนผีได้อย่ำงไร
หมอผีซำงคังสำมำรถจัดหำกระดูกและแขนขำใหม่ให้กับผู้คน และเขำ
ยังสำมำรถถ่ำยโอนอวัยวะภำยในของพวกเขำได้ เจ้ำรู้สึกว่ำเขำ
สำมำรถพบคนจ ำนวนมำกที่เพิ่งเสียชีวิตไปหรือไม่”

วังซวนเข้ำใจทันทีว่ำนำงหมำยถึงอะไรแล้วสูดดมอย่ำงรุนแรง “คุณหนู
หมำยควำมว่ำ… เขำก ำลังใช้ชีวิตคน…”

“ถูกต้องแล้ว” สีหน้ำเย็นชำปรำกฏบนใบหน้ำของเฟิงหยูเอง กำรปฏิบัติ
ทำงกำรแพทย์ของหมอผีซำงคังคล้ำยกับศัลยแพทย์จำกศตวรรษที่ 21
ในยุคโบรำณนี้โดยไม่ต้องแช่แข็งเพื่อที่จะท ำกำรปลูกถ่ำยอวัยวะยกเว้น
ว่ำมีผู้ป่วยที่เสียชีวิตเมื่อเร็ว ๆ นี้ยินดีที่จะบริจำคอวัยวะของพวกเขำ
เขำสำมำรถไปเอำจำกคนที่มีชีวิต นี่คือยุคที่ไม่มีสิทธิมนุษยชน แม้ว่ำ
บ่ำวรับใช้จะใช้ชีวิตอยู่ แต่พวกเขำก็ไม่สำมำรถควบคุมชีวิตของตัวเอง
ได้ ตรำบใดที่เจ้ำนำยของพวกเขำบอกให้พวกเขำท ำ, บ่ำวรับใช้ต้องท ำ
หำกพวกเขำถูกสั่งให้ตำย, พวกเขำไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ หมอผีซำงคังรักษำ
คนรวยและมีอ ำนำจเพรำะคนรวย และคนมีอ ำนำจสำมำรถเอำชีวิตคน
อื่นได้ เช่นนี้เขำจึงได้รับฉำยำหมอผีซำงคัง

ยิ่งเฟิงหยูเองคิดมำกเท่ำไหร่ หัวใจของนำงก็ยิ่งเย็นชำมำกขึ้น หำกคนผู้
นั้นย้อนอดีตมำเช่นเดียวกับนำง นำงจะต้องหำวิธีก ำจัดบุคคลนั้นโดย
ห้ำมล้มเหลว

วังซวนและหวงซวนก ำลังรอให้นำงพูดต่อไป แต่เฟิงหยูเองไม่ต้องกำรที่
จะพูดต่อไป นำงพูดกับพวกเขำว่ำ “วังซวนไปต ำหนักหยุน ให้องค์ชำย
เก้ำเลิกใช้รถเข็น ขำของพระองค์หำยดีแล้ว เรำจะส่งรถเข็นให้คนอื่นใช้
เขำไม่สำมำรถลุกจำกเตียงได้ รถเข็นคนพิกำรนี้เรำจะส่งไปยัง
ต ำหนักเซียง”

หวงซวนหัวเรำะกล่ำวว่ำ “กำรส่งรถเข็นไปให้องค์ชำยสำม เป็นไปได้ว่ำ
องค์ชำยอำจตำยด้วยควำมโกรธ ! ”

วังซวนเลือก “ถูกต้อง หำกองค์ชำยตำยด้วยควำมโกรธ หำกองค์ชำย
พ่ำยแพ้ต่อควำมตำยในตอนนั้น บำงทีอำจจะเป็นกำรยำกกว่ำที่จะ
รับมือกับฮ่องเต้ แต่ถ้ำเขำตำยด้วยควำมโกรธ นั่นก็ไม่สำมำรถต ำหนิ
ใครได้”

เฟิงหยูเองพยักหน้ำ “ใช่ หำกเขำไม่สำมำรถทนสิ่งนี้ได้มำกขนำดนี้
ควำมหวังในกำรได้รับบัลลังก์คืออะไร”

“บ่ำวรับใช้ผู้นี้จะไปทันทีเจ้ำค่ะ” วังซวนไม่รอช้ำ นำงรีบหมุนตัวออก
จำกห้อง

หญิงสำวคนหนึ่งน ำอำหำรกลำงวันมำด้วย หลังจำกหวงซวนรับและส่ง
บ่ำวรับใช้ออกไป นำงวำงโต๊ะพร้อมพูดกับเฟิงหยูเองที่ก ำลังล้ำงมือ
“ท่ำนฮูหยินได้ยินว่ำเรำไม่สำมำรถไปเสี่ยวโจวได้ทันที ดูเหมือนนำงไม่มี
ควำมสุข แต่ท่ำนฮูหยินโทษตัวเองเล็กน้อยพูดซ ้ำ ๆ ว่ำท ำให้คุณหนู
ล ำบำก อย่ำงไรก็ตำมนำงยืนยันอย่ำงต่อเนื่องเกี่ยวกับกำรช่วยเฟิงคุน
หำกมีบำงอย่ำงเกิดขึ้นกับฮ่องเต้ บำงทีนำงอำจจะต้องตำย”

เฟิงหยูเองล้ำงมือให้เสร็จแล้วโบกมือให้หวงซวนไปกินกับนำง หลังจำก
นำงกัดไก่ไป 2 ค ำ นำงพูดว่ำ “กำรได้รับบทเรียนเล็กน้อยไม่เลว ไม่ว่ำ
จะด้วยวิธีใด นำงต้องรู้ว่ำควำมใจดีไม่ใช่สิ่งที่ควรมีอยู่เสมอ ใน
สภำพแวดล้อมของเรำมีอันตรำยที่อำจเกิดขึ้น และวิกฤตกำรณ์ที่ไม่
คำดคิดมำกมำยรอบตัวเรำ ท ำผิดพลำดเพียงครั้งเดียวจึงเป็นหำยนะที่
อำจน ำไปสู่ควำมตำย”

ประมำณ 1 ชั่วยำมต่อมำวังซวนกลับมำยังคฤหำสน์องค์หญิงแห่ง
มณฑลพร้อมซวนเทียนหมิงและเป่ยจื่อ เฟิงหยูเองมองไปที่ซวนเทียนห
มิงที่นั่งอยู่บนรถเข็นพร้อมกับเป่ยจื่อผลักมัน และคิ้วของนำงก็ขมวดคิ้ว
“ท ำไมเจ้ำขี้เกียจได้ถึงระดับนี้”

ซวนเทียนหมิงตอบอย่ำงเป็นธรรมชำติ “นี่คือสิ่งที่มำพร้อมกับองค์ชำย
นี้มำนำน แต่ชำยำรักต้องกำรส่งให้คนอื่น องค์ชำยผู้นี้จะไม่เต็มใจที่จะ
มีส่วนร่วมได้อย่ำงไร”

เฟิงหยูเองมีควำมต้องกำรอย่ำงฉับพลันที่จะไล่เขำออกจำกรถเข็น แต่
หลังจำกที่นำงคิด นำงก็ตัดสินใจ ด้วยบ่ำวรับใช้จ ำนวนมำกในปัจจุบัน
นำงต้องไว้หน้ำเขำ แต่นำงจ ำสิ่งอื่นได้ ดังนั้นนำงจึงเดินไปข้ำงหน้ำ
พร้อมกับยิ้มแล้วถำมซวนเทยีนหมิงว่ำ “ข้ำจะไปต ำหนักเซียงเพื่อมอบ
ของก ำนัล เจ้ำต้องกำรไปกับข้ำหรือไม่ ? ”

คนไร้ยำงอำยคนหนึ่งพยักหน้ำ “เนื่องจำกชำยำรักของข้ำก ำลังเชื้อเชิญ
องค์ชำยผู้นี้จะยอมรับงำนที่ยำกล ำบำกนี้ และพำเจ้ำไปกับกำรเดินทำง
ครั้งนี้”

“ไปกับข้ำ งำนที่ยำกล ำบำกงั้นหรือ ? ” เฟิงหยูเองเตะอย่ำงหยำบคำยที่
รถเข็น “ลุกขึ้น”

ซวนเทียนหมิงเชื่อฟัง และยืนขึ้นแล้วกวำดเสื้อคลุมยำวของเขำกลับมำ
“องค์ชำยผู้นี้ดูงดงำมและกล้ำหำญมำกหรือไม่?”

นำงพูดไม่ออก

“ขยับ” บำงคนเอื้อมมือไปข้ำงหน้ำด้วยกรงเล็บคล้ำยหมำป่ำของพวก
เขำ “เข้ำไปในห้อง เรำจ ำเป็นต้องคุยกันอย่ำงจริงจัง” ขณะดึงหญิงสำว
เข้ำไปในห้อง เขำโบกมือให้สำมคนที่อยู่ข้ำงหลังพวกเขำและพูดว่ำ “รอ
อยู่ข้ำงนอก หำกไม่มีอะไรส ำคัญเกิดขึ้นอย่ำรบกวนเรำ แม้ว่ำจะมีบำง
สิ่งที่ส ำคัญ เจ้ำก็ไม่ควรรบกวนเรำ”

หลังจำกพูดอย่ำงนี้แล้วทั้งสองคนก็เข้ำไปในห้อง ซวนเทียนหมิงปิด
ประตูสองบำนด้วยกำรสะบัดแขน

เฟิงหยูเองดูและเดำะลิ้นของนำง ศิลปะกำรต่อสู้โบรำณไม่สำมำรถแยก
ออกจำกกำรใช้ควำมแข็งแกร่งภำยในได้อย่ำงแท้จริง นี่คือสิ่งที่ศิลปะ
กำรต่อสู้สมัยใหม่ไม่สำมำรถแข่งขันได้ ในควำมเป็นจริงจำกมุมมองที่
แน่นอนทั้งสองควรเป็นสิ่งเดียวกัน พวกเขำทั้งคู่พึ่งพำคนที่เพิ่มพลังงำน
ไปยังบำงส่วนเพื่อเปลี่ยนร่ำงกำย นำงมักจะคิดว่ำพลังภำยในของ
ศิลปะกำรต่อสู้ควรเป็นผลมำจำกกำรหล่อหลอมอย่ำงต่อเนื่องเป็นพัน
ๆ ปี และควบคุมพลังงำนภำยในของศิลปะกำรต่อสู้โบรำณ เป็นเวลำ
กว่ำพันปีที่บำงสิ่งบำงอย่ำงจะต้องเกิดขึ้นซึ่งน ำไปสู่กำรขำดหำยไป นี่
คือสิ่งที่ท ำให้พลังภำยในของยุคปัจจุบันได้ลดลง ท ำให้มีควำมยืดหยุ่น
น้อยลง

นำงคิดถึงเรื่องไร้สำระนี้ และเมื่อนำงฟื้นขึ้นมำนำงก็พบว่ำนำงถูกลำก
ไปที่ข้ำงเตียงโดยซวนเทียนหมิง

เฟิงหยูเองกระโดดขึ้นทันที นำงกระโดดไกลมำกขณะที่จ้องมองซวน
เทียนหมิงจ้องมอง และเฝ้ำยำม “ที่ตอนกลำงวัน เจ้ำจะท ำอะไร ? ”

เขำตอบด้วยค ำถำมของเขำเอง “เป็นไปได้หรือไม่ที่องค์ชำยผู้นี้จะท ำได้
ทุกอย่ำงเมื่อไม่ใช่ตอนกลำงวัน ? ”

นำงส่ำยหัว “ทั้งกลำงวันและกลำงคืนก็ไม่ดี ข้ำยังเด็ก และข้ำยังไม่โต”

“เจ้ำมีระดูแล้ว”

“ระดูไม่ได้หมำยควำมว่ำร่ำงกำยของข้ำเติบโตแล้ว”

“เช่นนั้นองค์ชำยผู้นี้จะรอจนกว่ำเจ้ำจะถึงอำยุออกเรือน”

“ตำมเหตุผลข้ำจะได้รับกำรพิจำรณำให้เป็นผู้ใหญ่หลังจำกอำยุ 18 ปี
เท่ำนั้น”

“บ้ำ ! ” คนบำงคนไม่มีควำมสุข “เฟิงหยูเอง เจ้ำลองพูดอีกครั้ง”

“ข้ำ… ข้ำจะไม่พูด” นำงเกลียดจริง ๆ ว่ำนำงไม่สำมำรถตบตัวเองได้
นำงจะท ำให้ตัวเองเสียเปรียบด้วยวำยร้ำยผู้นี้ด้วยควำมสมัครใจได้
อย่ำงไร ? เฟิงหยูเอง โอ้ เฟิงเฟิงหยูเอง นำงดูถูกตัวเองอย่ำงแท้จริง

“มำนี่สิ ! ” ซวนเทียนหมิงโบกมือให้นำง “ข้ำจะแสดงให้เจ้ำดู”

นำงเดินไปข้ำงหน้ำด้วยควำมสับสน และเห็นอีกฝ่ำยเอื้อมมือขึ้นและ
ปลดกระดุม นำงเริ่มไม่มีควำมสุขอีกครั้ง “สมองของเจ้ำเต็มไปด้วยตัว
อสุจิหรือ”

“นั่นคืออะไร ? ” ซวนเทียนหมิงไม่เข้ำใจ “อะไรคือสิ่งนั้น ? ”

“ข้ำบอกเจ้ำว่ำอย่ำแสดงปรำรถนำมำกเกินไป!” นำงตะโกน และชี้ไปที่
มือของเขำ “เจ้ำต้องกำรลองและปลดกระดุมอีกเม็ดหรือไม่? องค์หญิง
แห่งมณฑลผู้นี้จะเฆี่ยนเจ้ำจนตำย ! ”

เขำไม่เชื่อในสิ่งต่ำง ๆ และปลดกระดุมเม็ดอื่น ในเวลำเดียวกันเขำ
กล่ำวว่ำ “เจ้ำก ำลังข่มขู่ใคร ! องค์ชำยผู้นี้เป็นคนสอนทักษะเจ้ำเพียง
เล็กน้อยเท่ำนั้น จะได้เห็นกันว่ำใครจะเฆี่ยนใคร ! ”

นำงคิดเล็กน้อยและพบว่ำเป็นเรื่องจริง นำงเรียนรู้แส้จำกซวนเทียนหมิง
นี่ไม่ใช่แค่กำรแสดงจ ำอวดต่อหน้ำผู้เชี่ยวชำญหรอกหรือ ดังนั้นนำงคิด
มำกเกินไป “ถ้ำเจ้ำท ำต่อไป ข้ำจะดึงมีดผ่ำตัดออกมำและแกะสลัก
ร่ำงกำยส่วนบนของเจ้ำ”