Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 488 รากฐานของชีวิตที่มีความสุข

ถ้ำเฟิงหยูเองได้ยินเสียงตะโกนนี้ นำงจะต้องดูถูกเขำว่ำไม่เป็นมืออำชีพ
เฟิงจินหยวนผู้นี้ไม่เข้ำใจแม้แต่ตรรกะของ “กำรสังเกตอย่ำงเงียบ ๆ เมื่อ
เห็นปัญหำ” เมื่อเสียงตะโกนดังมำ เสียงฝีเท้ำมำจำกสวน ก่อนที่เขำจะ
ตอบโต้ ในสวนก็เงียบสงบ

เฟิงจินหยวนเริ่มสงสัยและในที่สุดก็คิดจะออกไปดู แต่หลังจำกเขำ
มำถึงสวน เขำไม่พบใครเลย

เขำรู้สึกไม่สบำยใจเล็กน้อย และเรียกบ่ำวรับใช้ทันที “ตรวจค้นบริเวณนี้
อย่ำงระมัดระวัง” จำกนั้นเขำก็เพิ่มควำมเร็วในกำรเดินไปที่สนำมหน้ำ
บ้ำน หลังจำกพบเฮ่อจงถำมว่ำ “วันนี้มีคนแปลกมำมำด้วยหรือ ? ”

เฮ่อจงพยักหน้ำโดยไม่ได้คิดมำกเกินไป “ครำวที่แล้วไม่ใช่ว่ำนำยท่ำน
บอกให้ทุกคนที่อยำกมำงำนศพเข้ำมำได้หรอกหรือขอรับ ? เนื่องจำก
ผู้คนไม่มีภูมิหลังที่ส ำคัญ ยำมเฝ้ำประตูจึงไม่สอบถำมชื่อของพวกเขำ
พวกเขำได้รับอนุญำตให้เข้ำมำตรำบใดที่พวกเขำมอบของก ำนัลขอรับ”

ในระหว่ำงงำนศพ ผู้คนไป ๆ มำ ๆ และเฟิงจินหยวนเข้ำใจสิ่งนี้ แต่
ค ำพูดจำกเขำท ำให้เขำรู้สึกเล็กน้อย เขำเริ่มคิดกับตัวเอง แต่ไม่สำมำรถ
คิดอะไรออกมำได้

เฮ่อจงเห็นว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติ และถำมว่ำ “นำยท่ำน มีคนที่น่ำ
รังเกียจเข้ำมำหรือขอรับ ? ”

เฟิงจินหยวนโบกมือ “ไม่เป็นไร พรุ่งนี้งำนจะด ำเนินกำรต่อไป ไม่
อนุญำตให้มีบุคคลเข้ำมำหลังอำหำรเย็น ปิดประตูคฤหำสน์”

“ขอรับ นำยท่ำน จะท ำอย่ำงไรถ้ำคุณหนูรองมำทำงด้ำนนี้ในตอน
กลำงคืน ? นำงเพิ่งไปกับคุณหนูสำมกลับไปที่คฤ… เอ่อ คฤหำสน์ของ
องค์หญิง”

เฟิงจินหยวนรู้สึกร ำคำญเมื่อได้ยินชื่อเฟิงหยูเองและองค์หญิง ดังนั้น
เขำเพียงแค่โบกมือของเขำ “ถ้ำนำงต้องกำรที่จะมำช่วยก็ให้นำงเข้ำมำ
ข้ำแค่บอกว่ำไม่อนุญำตให้คนนอกเข้ำมำ”

เฮ่อจงพยักหน้ำและรีบไปแจ้งยำมเฝ้ำประตู เฟิงจินหยวนหันกลับมำ
และก ำลังจะมุ่งหน้ำกลับไปที่ห้องโถงไว้ทุกข์ แม้กระนั้นเขำเห็นฮันชิเดิน
จำกทิศทำงของเรือนโบตั๋น เขำขมวดคิ้วและถำมว่ำ “เจ้ำออกมำท ำไม ?
ไม่จ ำเป็นที่เจ้ำจะต้องมำที่ฝั่งนี้เพรำะเจ้ำท้องอยู่”

สีหน้ำของฮันชินั้นไม่ค่อยดีนัก นำงหน้ำซีดเล็กน้อย แต่เฟิงจินหยวนไม่
สงสัยอะไรเลย เขำเชื่อว่ำถ้ำนำงมำจำกทิศทำงของเรือนโบตั๋น นำงก็มำ
จำกห้องโถงไว้ทุกข์อย่ำงแน่นอน ส ำหรับหญิงตั้งครรภ์ที่ไปยังห้องโถงไว้
ทุกข์ กำรมีสีหน้ำไม่ดีเป็นเรื่องปกติ ตอนนี้เขำให้ควำมส ำคัญกับเด็กใน
ท้องของฮันชิอย่ำงมำก เขำเดินไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วเพื่อรับนำงและ
ถอดเสื้อคลุมหลัง และวำงไว้บนหลังของฮันชิ จำกนั้นเขำก็บ่นว่ำ
“ท ำไมเจ้ำไม่พำบ่ำวรับใช้สองคนมำด้วยเมื่อเจ้ำออกมำ”

ฮันชิรู้สึกสับสนเล็กน้อยและฝืนใจตัวเองให้สงบลง จำกนั้นนำงก็กล่ำว
ว่ำ “อนุผู้นี้นอนตลอดเวลำ แต่ข้ำเป็นห่วงเกี่ยวกับท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำ ข้ำ
จึงมำดู ข้ำจะกลับแล้วเจ้ำค่ะ”

เฟิงจินหยวนตบไหล่เบำ ๆ และพูดอย่ำงใกล้ชิดว่ำ “ข้ำจะพำเจ้ำไป”
หลังจำกพูดอย่ำงนี้เขำช่วยฮันชิกลับไปที่เรือนหยูหลำน เมื่อมองลงไป
อีกครั้งเขำพบว่ำมีหญ้ำอยู่บนใบหน้ำของฮันชิ เขำขมวดคิ้วและเอนตัว
ไปที่หญ้ำเพื่อจะหยิบออก ท่ำทำงที่ใกล้ชิดเหล่ำนี้ท ำให้ดวงตำของฮันชิ
เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยอำรมณ์ แต่ควำมกังวลในใจนำงยิ่งแย่ลง

ในคฤหำสน์ขององค์หญิง เฟิงหยูเองนั่งอยู่ที่โต๊ะท ำงำนของนำง ด้วย
แผนที่ของรำชวงศ์ต้ำชุนอยู่ตรงหน้ำของนำง นำงวำงกระดำษสีแดงลง
บนแผนที่ ในขณะที่วำงพวกเขำ นำงพูดกับคนที่อยู่ข้ำงนำง “ปิงโจว,
กำนโจว และเสี่ยวโจว, ส่งคนไปยังสถำนที่เหล่ำนี้เพื่อตรวจสอบทันที
เมื่อกำรตรวจสอบเสร็จสิ้น ฉิงหยูเตรียมคนทันทีเพื่อเปิดร้ำนห้องโถง
สมุนไพรในสถำนที่เหล่ำนี้” นำงพูดขณะที่มองเหยำเซียน “ท่ำนปู่ ท่ำน
ควรเตรียมที่ดินที่หวำงโจวไว้แล้วใช่หรือไม่เจ้ำค่ะ ? ”

เหยำเซียนยืนอยู่ข้ำง ๆ มือของเขำไพล่ไว้ด้ำนหลัง เขำจ้องเขม็งไปที่
แผนที่ของรำชวงศ์ต้ำชุน หลังจำกมองไปครู่หนึ่งเขำพยักหน้ำ “ไม่ต้อง
กังวล หวำงโจวเป็นดินแดนของเรำ”

เฟิงหยูเองเชื่อใจปู่ของนำงและบอกฉิงหยู “เน้นพลังงำนทั้งหมดของเจ้ำ
ไปยังปิง, กำน และเสี่ยว เพียงท ำตำมขั้นตอนเดียวกับที่ใช้เมื่อจัดตั้ง
ร้ำนห้องโถงสมุนไพรในเสี่ยวโจว ข้ำเชื่อว่ำเจ้ำและวังหลินต่ำงก็มี
ประสบกำรณ์ ดังนั้นข้ำจึงไม่จ ำเป็นต้องกังวล”

ฉิงหยูพยักหน้ำพูดอย่ำงจริงจัง “คุณหนูไม่ต้องกังวลเจ้ำค่ะ ในปีที่ผ่ำน
มำเรำได้ฝึกฝนผู้คนมำกมำย เมื่อพูดถึงกำรเปิดและกำรคุ้มครองของ
ห้องโถงสมุนไพร ทุกคนสำมำรถจัดกำรตัวเองได้เจ้ำค่ะ”

เฟิงหยูเองรู้สึกสบำยใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ ในปีที่ผ่ำนมำมีหลำยสิ่งเกิดขึ้น
แค่คฤหำสน์เฟิงไม่พอ มีเรื่องในพระรำชวังและค่ำยทหำรด้วย ในส่วนที่
เกี่ยวกับร้ำนห้องโถงสมุนไพร นำงทิ้งมันไว้กับคนอื่น ทุกอย่ำงถูกทิ้งไว้ที่
ฉิงหยูและวังหลิน โชคดีที่ฉิงหยูมีพรสวรรค์เมื่อพูดถึงเรื่องกำรค้ำ และ
วังหลินเป็นคนที่ฉลำดมำก เมื่อทั้งสองท ำงำนร่วมกัน ร้ำนห้องโถง
สมุนไพรในเมืองหลวงและในเสี่ยวโจวก็มีชื่อเสียงมำก แน่นอนว่ำนั่น
ไม่ใช่ส่วนที่ส ำคัญที่สุดของร้ำนห้องโถงสมุนไพร ส่วนที่ส ำคัญคือกำร
กระจำยของข้อมูล สิ่งส ำคัญที่สุดคือชื่อเสียงและภำพลักษณ์ของเฟิง
หยูเองที่แพร่กระจำยออกไป

นำงท ำสิ่งเหล่ำนี้โดยมีเป้ำหมำยในใจ ในที่สุดโลกนี้จะเป็นของซวน
เทียนหมิง และมีเพียงเฟิงหยูเองเท่ำนั้นที่จะได้รับอนุญำตให้ยืนเคียง
ข้ำงเขำ ในยุคนี้กำรที่ฮ่องเต้มีฮองเฮำเพียงคนเดียวเป็นสิ่งที่ผู้คนไม่
สำมำรถยอมรับได้ เมื่อถึงเวลำนั้นย่อมมีกำรต่อต้ำนอย่ำงมำก จะมี
หลำยสิ่งที่ไม่ดีมำกที่ถูกกล่ำวถึง เมื่อซวนเทียนหมิงกลำยเป็นฮ่องเต้
เขำจะไม่สำมำรถจัดกำรกับผู้คนที่เขำพบว่ำน่ำร ำคำญได้อีกต่อไป เขำ
ไม่สำมำรถทุบตีพวกเขำได้ตำมที่เขำพอใจ และไม่สำมำรถฆ่ำพวกเขำ
ได้ตำมที่เขำพอใจ เขำจะต้องเรียนรู้ที่จะชั่งน ้ำหนักข้อดีข้อเสีย และเขำ
จะต้องพยำยำมยอมรับบำงสิ่งที่เขำไม่สำมำรถยอมรับได้ในอดีต ดังนั้น
หำกนำงต้องกำรเป็นคนเดียวที่อยู่ข้ำงเขำอย่ำงสงบสุข นำงจะต้อง
พยำยำมอย่ำงที่สุดในขณะที่ซวนเทียนหมิงยังไม่ได้เป็นฮ่องเต้ นำง
จะต้องสร้ำงรำกฐำนของตัวเองและสร้ำงภำพลักษณ์ที่ดียิ่งขึ้นให้กับ
ปราชำชน นี่คือควำมหวังว่ำเมื่อวันนั้นมำถึงจะมีควำมไม่พอใจน้อยลง
และจะมีผู้คนมำกมำยที่สนับสนุนนำง

นี่คือรำกฐำนทั้งหมดที่นำงวำงแผนจะสร้ำงชีวิตที่มีควำมสุข

แน่นอนหมอคนหนึ่งมีจิตใจที่ใจดี ในท้ำยที่สุดนำงยังคงเป็นหมอ และ
ควำมปรำรถนำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนำงคือกำรช่วยคนไข้ให้มำกที่สุด
เท่ำที่จะเป็นไปได้ด้วยคนที่นำงฝึกฝนและยำรักษำโรคในมิติของนำง นี่
เป็นสิ่งที่นำงท ำเพื่ออำณำจักรของซวนเทียนหมิง

ทั้งสำมมณฑล ปิง, กำน และเสี่ยวอยู่ทำงทิศตะวันออก, ทิศใต้ และทิศ
ตะวันตกของรำชวงศ์ต้ำชุนตำมล ำดับ นำงก ำลังเตรียมที่จะล้อมรอบ
ภำคกลำงจนกว่ำจะมีร้ำนห้องโถงสมุนไพรเปิดในทุกมณฑล สิ่งนี้จะ
ช่วยให้ทุกคนในรำชวงศ์ต้ำชุนได้รับกำรรักษำพยำบำล

ควำมคิดของนำงอำจถูกซ่อนไว้จำกทุกคน ยกเว้นเหยำเซียน เขำเห็นไฟ
ที่ลุกโชนอยู่ในดวงตำของหลำนสำว เหยำเซียนรู้ว่ำผู้หญิงคนนี้ก ำลัง
คิดถึงบำงสิ่งอยู่ เขำยิ้มและลูบหัวของเฟิงหยูเองสองสำมครั้ง จำกนั้น
เขำก็พูดด้วยควำมเสน่หำ “หลำนสำวที่รัก ไม่ว่ำเจ้ำจะท ำอะไร ข้ำจะให้
กำรสนับสนุนเจ้ำ”

เฟิงหยูเองรู้สึกว่ำมีสองสิ่งที่อบอุ่นใจที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่มำถึงโลกที่ไม่
คุ้นเคยนี้ สิ่งแรกคือพบซวนเทียนหมิง และสิ่งที่สองคือพบปู่ของนำง
ด้วยคนสองคนที่อยู่ข้ำงนำง นำงรู้ว่ำแม้ว่ำนำงจะเจำะรูในโลกของ
รำชวงศ์ต้ำชุน ทั้งสองก็สำมำรถแก้ไขได้

นำงยิ้มให้เหยำเซียนด้วยควำมไร้เดียงสำเหมือนเด็ก แต่ค ำพูดที่พูดนั้น
ไม่ชัดเจนเพียงเล็กน้อย นำงกล่ำวกับฉิงหยู “เด็กก ำพร้ำที่อำศัยอยู่ใน
บ้ำนนั้นควรเรียนรู้มำกขึ้น เลือกคนที่ฉลำดและพำมำไว้ด้วยกัน ปล่อย
ให้พวกเขำจัดกำรเรื่องบำงอย่ำง นอกจำกนี้หำกเจ้ำวำงแผนที่จะ
เดินทำงออกนอกมณฑลและยุ่งกับเมืองหลวง เจ้ำสำมำรถพำเซียงหรู
ไปด้วยได้”

ในเวลำนี้เฟิงเซียงหรูยืนอยู่ข้ำง ๆ ฉิงหยู เมื่อได้ยินพี่รองของนำงบอกว่ำ
นำงช่วยได้ นำงเกือบจะร้องออกมำมำก นำงพยักหน้ำและแสดงออก
“ไม่เป็นไร ข้ำจะตั้งใจเรียนรู้อย่ำงแน่นอน”

ฉิงหยูรู้ว่ำคุณหนูสำมของตระกูลเฟิงมีบุคลิกที่อ่อนแอกว่ำ แต่นำงก็ยัง
เป็นคนดี โดยเฉพำะอย่ำงยิ่งในช่วงน ้ำท่วมครั้งที่แล้ว นำงวิ่งไปทั่วเมือง
หลวงเพื่อรวบรวมเสื้อผ้ำ นี่เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่ำนำงสำมำรถ
สงบสติอำรมณ์ได้ในระหว่ำงสถำนกำรณ์ และนำงมีควำมสำมำรถ
บำงอย่ำงในกำรวิเครำะห์สถำนกำรณ์

ฉิงหยูพยักหน้ำให้เฟิงเซียงหรูแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำคงต้องรบกวนคุณหนู
สำมอีกเล็กน้อยในอนำคต” หลังจำกพูดแบบนี้นำงกล่ำวกับเฟิงหยูเอง
“คุณหนู ใช้ลูกศิษย์ของคุณหนูได้หรือไม่เจ้ำคะ ? ”

เฟิงหยูเองรู้ว่ำนำงก ำลังพูดถึงซำงคัง ตอนนี้ซำงคังยังคงอยู่ใน
ต ำหนักหยู ในระหว่ำงวันเขำจะไปที่ห้องโถงสมุนไพรเพื่อดูผู้ป่วย เขำ
คุ้นเคยกับวังหลินและฉิงหยูมำก แต่นำงไม่ต้องกำรให้ซำงคังอยู่ในเมือง
หลวง นำงจึงบอกฉิงหยู “ไม่ เขำต้องไปกับข้ำเพื่อติดตำมกองทัพ กำร
บำดเจ็บที่เกิดขึ้นในสนำมรบไม่ใช่เรื่องเล็ก พรสวรรค์ซำงคังอยู่ที่กำร
ผ่ำตัด หำกให้เขำอยู่ในเมืองหลวงนั้นเป็นกำรสูญเสียประสิทธิภำพ”

ฉิงหยูไม่คัดค้ำน แต่เหยำเซียนกล่ำวว่ำ “ไม่ต้องห่วงหรอก ในเมื่อข้ำ
มำถึงเมืองหลวงแล้ว ข้ำไม่มีควำมตั้งใจที่จะกลับไปที่หวำงโจว ข้ำจะ
ดูแลเมืองหลวงด้วยตนเอง”

ด้วยเหยำเซียนพูดแบบนี้ เฟิงหยูเองและฉิงหยูก็สบำยใจ เดิมทีร้ำนห้อง
โถงสมุนไพรเป็นสินเดิมที่ตระกูลเหยำมอบให้กับเหยำซื่อ เหยำเซียน
เป็นหมอหลวงและเขำได้รับกำรยกย่องจำกคนอื่นให้เป็นหมอเทวดำ
หำกเขำควบคุมห้องโถงสมุนไพร ไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่ำนี้แล้ว

ฉิงหยูถำมเฟิงหยูเอง “คุณหนูวำงแผนจะออกเดินทำงเมื่อไหร่เจ้ำคะ ? ”

เฟิงหยูเองคิดเล็กน้อย “ไม่เกินห้ำวัน หลังจำกที่ข้ำจัดกำรเรื่องต่ำง ๆ
ที่นี่ ข้ำจะไปค่ำยทหำร มันจะเป็นเช่นเดียวกับที่ผ่ำนมำ หำกมีสิ่งใด
เกิดขึ้นให้ไปหำข้ำที่ค่ำยทหำร นอกจำกนี้จับตำดูบัญชีของร้ำนค้ำ เจ้ำ
ต้องไม่ลดระดับลง หำกเจ้ำมีโอกำส เจ้ำต้องไปดูที่มณฑลจี่อัน ไม่ช้ำก็
เร็วจ ำเป็นต้องเปิดร้ำนห้องโถงสมุนไพรที่นั้น หำกเจ้ำพบโอกำสที่ดีก็
เปิดได้เลย”

หลังจำกจัดกำรเรื่องเหล่ำนี้ เหยำเซียนและฉิงหยูไปที่ร้ำนห้องโถง
สมุนไพรเพื่อพูดคุยกับวังหลิน มีเพียงเฟิงหยูเองและเฟิงเซียงหรูเท่ำนั้น
ที่ยังคงอยู่ในห้อง นำงมองเฟิงเซียงหรูจ้องที่นำง และอดไม่ได้ที่จะ
หัวเรำะแล้วกล่ำวว่ำ “ถ้ำเจ้ำมีอะไรอยำกจะพูดก็พูดออกมำ ! หลังจำก
สรุปงำนศพของท่ำนย่ำในวันพรุ่งนี้ เจ้ำจะต้องติดตำมท่ำนปู่ และฉิงหยู
ไปที่ร้ำนห้องโถงสมุนไพร นี่จะเป็นกำรช่วยเหลือครั้งใหญ่ ข้ำไม่อยู่ใน
เมืองหลวง ดังนั้นเรื่องที่เรือนฝำกเจ้ำดูแลด้วย”

จิตใจของเซียงหรูหวั่นไหว ยืนอยู่หน้ำเฟิงหยูเองรำวกับว่ำพวกเขำ
กลับมำเมื่อพวกเขำยังเด็ก พี่สำวคนนี้เป็นบุตรสำวของฮูหยินใหญ่และ
นำงก็ค่อนข้ำงห่ำงเหิน คนที่นำงชอบมำกที่สุดคือพี่รองนี้ แต่พี่รองของ
นำงมีบุคลิกเย็นชำและนำงก็ไม่ค่อยพูด แต่ในขณะเดียวกัน
ควำมสำมำรถของพี่รองของนำงก็ยิ่งน่ำทึ่งขึ้นเรื่อย ๆ นำงเปล่งประกำย
ยิ่งขึ้นกว่ำเดิม ยืนอยู่ต่อหน้ำนำง เฟิงเซียงหรูไม่มีค ำขอใด ๆ นำงแค่
หวังว่ำนำงจะได้ติดสอยห้อยตำมพี่รองตลอดชีวิต นั่นจะเป็นสิ่งที่ดี

นำงยิ้มอย่ำงอำย ๆ และกล่ำวว่ำ “เซียงหรูอยำกจะขอบคุณพี่รอง
ฮ่องเต้ทรงเมตตำข้ำเช่นนี้ ข้ำรู้ดีเพรำะฝ่ำบำททรงเห็นแก่พี่รอง ข้ำไม่รู้
ว่ำควรขอบคุณพี่รองอย่ำงไรดีส ำหรับควำมเมตตำนี้” นำงโค้งค ำนับ
และประสำนมือรำวกับว่ำนำงตั้งใจแน่วแน่มำก จำกนั้นนำงก็เงยหน้ำ
ขึ้นแล้วพูดว่ำ “พี่รอง เซียงหรูจะไม่แต่งงำนกับองค์ชำยเจ็ด ! “