Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 489 ไม่สามารถเข้าถึงข้อตกลงโดยปริยายและไม่สามารถ

ได้รับใกล้ชิด

เฟิงเซียงหรูกล่ำวเช่นนี้ และเฟิงหยูเองรู้สึกว่ำนี่เป็นสิ่งที่ไม่คำดคิด
เล็กน้อย นำงไม่เข้ำใจสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ก ำลังคิด นอกจำกนี้ซวนเทียนฮั่ว
ยังเป็นคนที่ท ำให้หัวใจของผู้หญิงทุกคนเต้นแรง ! หำกนำงไม่ได้พบ
ซวนเทียนหมิงก่อน…

ลืมมันไปเถอะ เฟิงหยูเองส่ำยหน้ำของนำง นำงไม่ต้องกำรที่จะคิด
เกี่ยวกับสิ่งที่นำงอำจจะมีหรือไม่มี อย่ำงไรก็ตำมนำงถำมเฟิงเซียงหรูว่ำ
“อย่ำพูดว่ำเจ้ำท ำได้หรือไม่ ข้ำจะถำมเจ้ำว่ำท ำไมเจ้ำถึงบอกว่ำเจ้ำจะ
ไม่แต่ง ? ”

ในเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ เฟิงเซียงหรูก็คิดถึงเรื่องนี้ แม้ว่ำนำงจะเริ่ม
สับสนเล็กน้อยเมื่อคิดถึงเรื่องนี้หลังจำกถูกถำม แต่นำงก็ฟื้นตัวได้อย่ำง
รวดเร็วและบอกกับเฟิงหยูเองว่ำ “เพรำะข้ำไม่สำมำรถพัฒนำควำม
เข้ำใจได้มำกเท่ำกับที่พี่รองมีกับองค์ชำยเจ็ด ข้ำไม่สำมำรถมีควำมสนิท
สนมเหมือนพี่รองที่อยู่กับองค์ชำยเก้ำ ข้ำคิดมำนำน และคิดหนัก และ
ไม่รู้ด้วยซ ้ำว่ำพระองค์และข้ำจะมีควำมเหมือนกันอย่ำงไร แม้ว่ำเรำจะ
ถูกผลักเข้ำมำกัน แต่ข้ำก็ยังคงมองพระองค์เป็นเทพเซียนเท่ำนั้น”

ในท้ำยที่สุดนำงยังเป็นเด็ก ในมุมมองของนำง ซวนเทียนฮั่วเป็นเหมือน
เทพเซียน ในควำมเป็นจริง มันไม่ได้เป็นเพียงเฟิงเซียงหรู แม้แต่เฟิงหยู
เองก็ยังไม่รู้จะมองซวนเทียนฮั่วได้อย่ำงไร เมื่อนึกถึงค ำเดียวที่นึกได้คือ
เทพเซียน

นำงลูบหัวเฟิงเซียงหรู “อำยุ 11 ปีมันเป็นช่วงอำยุที่เจ้ำควรเข้ำส ำนัก
ศึกษำ ข้ำไม่รู้จริง ๆ ว่ำบำปของผู้คนในยุคนี้เป็นอย่ำงไรกัน ที่ต้องพึ่งพำ
ผู้หญิงอำยุ 11 ปีเพื่อควำมหวังของทั้งตระกูล ถูกบังคับให้ต้องกังวล
เกี่ยวกับชีวิตของพวกเขำเอง เซียงหรู ถ้ำเจ้ำไว้ใจข้ำและต้องกำรมีชีวิต
ที่มีควำมสุข จงลืมทุกสิ่งเหล่ำนี้ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้ำควรกังวล อย่ำงน้อย
ที่สุดให้รอจนกว่ำเจ้ำจะถึงอำยุที่จะแต่งงำนได้ แล้วค่อยกังวลกับสิ่ง
เหล่ำนี้”

มีอีกเล็กน้อยที่นำงไม่ได้พูด ในควำมเป็นจริงแล้วแม้แต่อำยุ 15 ก็ยังเร็ว
เมื่ออำยุ 15 ปีใคร ๆ ก็สำมำรถออกไปข้ำงนอกและสัมผัสกับควำมรัก
ครั้งแรกที่ไร้เดียงสำของพวกเขำ แต่ส ำหรับนำงที่จะยอมรับกำรออกไป
แต่งงำนเมื่ออำยุ 15 นั้นค่อนข้ำงยืด เหตุผลที่นำงไม่ได้ต่อต้ำนซวน
เทียนหมิงมำกเกินไปก็เพรำะนำงเป็นวิญญำณในวัย 20 ของนำงแล้ว
แต่ในยุคนี้เฟิงเซียงหรูได้รับกำรสอนให้เป็นเหมือนสัตว์ประหลำดบำง
ชนิด และท ำให้มันท ำให้นำงอดไม่ได้ที่จะสนใจ “ถ้ำข้ำมีบุตรสำว ข้ำจะ
ไม่ยอมให้นำงตกหลุมรักตั้งแต่อำยุยังน้อย” นำงเอ่ยควำมคิดของนำง
เองออกมำโดยไม่รู้ตัว จำกนั้นนำงก็เห็นสีหน้ำประหลำดใจที่น่ำรื่นรมย์
บนใบหน้ำของเฟิงเซียงหรู

“พี่รอง ข้ำอำยุอำยุ 11 ปีแล้ว ข้ำไม่ใช่เด็กแล้วเจ้ำค่ะ”

นำงหัวเรำะ นำงรู้ว่ำมันเป็นไปไม่ได้ที่แนวคิดนี้จะแพร่หลำยอย่ำง
รวดเร็ว นำงยอมแพ้ในหัวข้อนี้ และได้แต่บอกเฟิงเซียงหรูว่ำ “เชื่อใจข้ำ
และอย่ำคิดถึงมัน ไม่มีใครสำมำรถท ำนำยอนำคตได้ เจ้ำท ำไม่ได้ ข้ำ
ท ำไม่ได้ และพี่เจ็ดก็ท ำไม่ได้ ผ่อนคลำยและค่อย ๆ เติบโต ไม่ต้องรีบ”

ในที่สุดมันก็เป็นวันที่ฮูหยินผู้เฒ่ำจะต้องถูกฝัง เนื่องจำกบ้ำนเก่ำใน
มณฑลเฟิงตงถูกท ำลำยไปแล้วจำกน ้ำท่วม ฮูหยินผู้เฒ่ำจึงถูกฝังอยู่ใน
สุสำน 20 ลี้ทำงตะวันตกของเมืองหลวงเท่ำนั้น

วันนี้ นอกจำกฮันชิที่ตั้งครรภ์ ทุกคนในตระกูลเฟิงก็เข้ำร่วมด้วย
บุตรชำยคนเดียวคือเฟิงจินหยวนอยู่ด้ำนหน้ำขบวน หลำนชำยของฮู
หยินใหญ่คือเฟิงจื่อหรู และหลำนสำวของฮูหยินใหญ่เฟิงหยูเองได้แบก
โลงศพ ข้ำงหลังพวกเขำคือเฟิงเซียงหรู และเฟิงเฟินได ต่อจำกนั้นคือพี่
น้องเฉิง อันชิ และจินเฉิน

มีโลงศพสองขบวนที่มำพร้อมกับขบวนศพนี้ หนึ่งในนั้นมีฮูหยินผู้เฒ่ำ
และอีกโลงหนึ่งส ำหรับจินเฉิน ภำยนอกมีกำรประกำศว่ำจินเฉิน
เสียชีวิตเพรำะควำมเศร้ำโศกในกำรตำยของฮูหยินผู้เฒ่ำ ด้ำนในมีกำร
กล่ำวโดยตรงว่ำจินเฉินจะถูกฝังไปพร้อมกับฮูหยินผู้เฒ่ำ

ส ำหรับเรื่องที่จินเฉินเสียชีวิตไม่มีใครถำม เฟิงจินหยวนต้องกำรฆ่ำจิน
เฉิน ดังนั้นจึงมีวิธีกำรอย่ำงน้อย 100 วิธี และจินเฉินก็สมควรตำย นี่
เป็นสิ่งที่ไม่มีใครสงสัย เฟิงหยูเองไม่เคยมีจิตใจของนำงฟ้ำ จำกชีวิต
ก่อนหน้ำของนำงจนถึงชีวิตปัจจุบันหลักกำรที่นำงยึดถือคือ : ถ้ำคุณ
ปฏิบัติต่อฉันดี ฉันจะปฏิบัติต่อคุณดีกว่ำ หำกคุณปฏิบัติกับฉันไม่ดี ฉัน
จะท ำให้คุณอยำกตำยแน่นอน เมื่อพูดถึงหลักกำรเหล่ำนี้ นำงไม่ได้
แยกแยะควำมแตกต่ำงระหว่ำงกำรดูแลที่คุ้นเคยหรือไม่ ไม่ใช่คนเดียวที่
สำมำรถเปลี่ยนแปลงได้

ขบวนแห่ศพของฮูหยินผู้เฒ่ำค่อนข้ำงดี แม้ว่ำจะไม่สำมำรถน ำมำ
เปรียบเทียบกับเมื่อเขำยังเป็นเสนำบดีขั้นหนึ่ง มันก็เหมำะสมกว่ำสิ่งใด
ที่ตระกูลของขุนนำงขั้นห้ำสำมำรถท ำได้ แม้แต่โลงศพก็มีลวดลำยสี
ทอง

งำนศพกินเวลำตั้งแต่เช้ำจรดค ่ำ ในที่สุดเมื่อเรื่องนี้จบลง ตระกูลเฟิง
ค ำนับต่อหน้ำโลงศพสำมครั้งก่อนที่เรื่องจะเสร็จสิ้น

ระหว่ำงทำงกลับไปที่คฤหำสน์ ทุกคนรู้สึกหมดแรง ในปีที่ผ่ำนมำ
ตระกูลเฟิงสูญเสียผู้คนไปเป็นจ ำนวนมำก จำกเฉินซื่อ ต่อมำเฟิงจื่อเฮำ
แล้วก็เฟิงเฉินหยู แล้วฮูหยินผู้เฒ่ำ และจินเฉินก็สำมำรถนับได้ บำงที
แม้แต่คังอี้และรุ่ยเจียที่เคยเป็นฮูหยินใหญ่ และบุตรสำวตำมล ำดับก็
ต้องถูกนับเข้ำด้วยกัน ครอบครัวที่ยิ่งใหญ่ในอดีตถูกลดระดับลงอย่ำง
กะทันหัน

เฟิงหยูเองนั่งในรถม้ำของตระกูลเฟิงและฟังเสียงที่มำจำกนอกม่ำน มี
เสียงของสิ่งต่ำง ๆ ถูกขำย และกำรเจรจำ บำงครั้งเสียงกำรแล่นไป
รอบๆ อำจได้ยินมำจำกโรงเตี้ยม มีเสียงเด็กร้องไห้ด้วย เสียงของผู้คน
รอบ ๆ เมืองเต็มหูของนำง นำงรู้สึกว่ำนี่เป็นมนุษย์มำกขึ้นอย่ำงแท้จริง

ชีวิตควรมีชีวิตชีวำเช่นนี้ ไม่เหมือนคฤหำสน์เฟิงที่เรือนต่ำง ๆ ท ำตำมที่
พวกเขำพอใจและมีกำรต่อสู้ถึงตำยระหว่ำงอนุและพี่น้อง ในควำมเป็น
จริงนำงไม่ต้องกำรให้คนจ ำนวนมำกต้องตำย แม้กระนั้นผู้คนก็ไม่
สำมำรถท ำตำมที่นำงหวังไว้ เมื่อพวกเขำได้รับเพียงเล็กน้อย พวกเขำก็
ต้องกำรมำกกว่ำนี้ เมื่อพวกเขำได้รับมำกขึ้น พวกเขำจะต้องกำรมำก
ขึ้นกว่ำเดิม จำกเฉินซื่อถึงจินเฉิน พวกเขำต่ำงก็แสวงหำควำม
ยำกล ำบำก แต่เฟิงจินหยวนก็กล่ำวโทษนำงทั้งหมด

นำงถำมหวงซวนและวังซวน “เจ้ำเคยได้ยินเรื่องที่ตระกูลเฟิงจะย้ำย
หรือไม่ ? ”

ทั้งสองส่ำยหน้ำ และวังซวนกล่ำวว่ำ “ข้ำเพิ่งรู้มำว่ำองค์ชำยห้ำให้เงิน
กับใต้เท้ำเฟิงเพื่ออนุญำตให้เขำซื้อโฉนดคืนจำกคุณหนู ข้ำก็ได้ยินมำว่ำ
องค์ชำยห้ำได้มอบที่พักใหม่ให้กับตระกูลเฟิงเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของของ
หมั้นให้กับคุณหนูสี่ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ตระกูลเฟิงควรจะย้ำยไปอยู่ที่นั่น
และข้ำไม่เคยได้ยินว่ำเรือนของเขำจะได้รับกำรดูแลอย่ำงไรเจ้ำค่ะ”

หวงซวนกล่ำว “จะดูแลได้อย่ำงไร มันจะถูกขำยเพื่อเงินอย่ำงหลีกเลี่ยง
ไม่ได้ซึ่งจะถูกถลุงในอีกไม่กี่วันนี้”

อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองส่ำยหน้ำของนำง “ที่อยู่อำศัยของรำชส ำนักไม่
สำมำรถขำยได้แต่สำมำรถจ ำนองได้ แต่เฟิงจินหยวนไม่ควรขำดเงิน
มำกเกินไปในตอนนี้ เขำไม่ควรเข้ำถึงควำมคิดเช่นนี้ในทันที”

“อะไรคือสิ่งที่คุณหนูกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เจ้ำคะ ? หำกพวกเขำต้องกำร
ที่จะท ำเพียงแค่ปล่อยให้พวกเขำท ำ เรำมีคฤหำสน์ขององค์หญิง ไม่ว่ำ
ตระกูลเฟิงจะท ำอะไรคุณหนูก็มีควำมชอบธรรมที่จะไม่ไป” หวงซวนพูด
จำกใจและพูดตรง ๆ ว่ำ “เมื่อพูดถึงตระกูลนั้น มันจะเป็นกำรดีที่สุดถ้ำ
คุณหนูอยู่ห่ำงจำกพวกเขำ ไม่ติดต่อกับพวกเขำอีกจะดีที่สุด ข้ำรู้สึกว่ำ
แค่มองใต้เท้ำเฟิงก็ท ำให้อำยุขัยของเรำลดลง 1 ปี”

เฟิงหยูเองหัวเรำะ “มันจะรุนแรงขนำดไหนถ้ำเจ้ำเสียงดังกว่ำนี้ เรำไม่
จ ำเป็นต้องออกไปให้พ้นทำงเพื่อหลีกเลี่ยงพวกเขำ เรำจะกลับไปที่ค่ำย
ทหำร เตรียมตัวในอีกไม่กี่วันข้ำงหน้ำ เรำจะด ำเนินกำรให้เร็วที่สุด”

บ่ำวรับใช้สองคนพยักหน้ำ และวังซวนกล่ำวว่ำ “ก่อนหน้ำนี้ท่ำนฮูหยิน
เหยำต้องกำรไปเสี่ยวโจวกับนำยน้อย ตอนนี้หมอเหยำกลับมำแล้ว และ
ดูเหมือนว่ำท่ำนฮูหยินเหยำไม่อยำกไปเสี่ยวโจวแล้วเจ้ำค่ะ แต่เป็น
ช่วงเวลำพักของนำยน้อยที่ดูเหมือนจะสิ้นสุดลงแล้ว เขำอยู่เมืองหลวง
มำนำนกว่ำ 20 วันก่อนที่เขำจะต้องกลับไปที่เสี่ยวโจว”

เฟิงหยูเองขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้ว่ำมันจะไม่ไกลจำกเมืองหลวงไปยัง
เสี่ยวโจว แต่ก็ยังใช้เวลำเดินทำงสองสำมวัน แม้ว่ำจะมีผู้เชี่ยวชำญคอย
ปกป้องเขำ แต่นำงก็ยังคงรู้สึกเป็นห่วงทุกครั้งที่เฟิงจื่อหรูเดินทำง เด็ก
คนนั้นต้องเข้ำเรียนและไม่สำมำรถอยู่ในเมืองหลวงได้ตลอดไป
หลังจำกคิดไปเล็กน้อย นำงกล่ำวว่ำ “ในเวลำนั้นเรำจะดูว่ำข้ำจะหำ
เวลำได้หรือไม่ ข้ำจะไปส่งเขำเอง ข้ำอยำกทักทำยท่ำนอำจำรย์ใหญ่
ด้วย”

กลุ่มรถม้ำของตระกูลเฟิงก็กลับไปที่ทำงเข้ำคฤหำสน์ในที่สุด อย่ำงไรก็
ตำมมีกลุ่มคนที่ปิดกั้น มีปราชำชนและทหำร

เฟิงหยูเองขมวดคิ้วและรู้สึกขุ่นเคืองใจ ไม่เคยมีวันที่สงบสุขในคฤหำสน์
เฟิง ฮูหยินผู้เฒ่ำเพิ่งถูกฝังและพวกเขำไม่ได้เข้ำไปในคฤหำสน์ มันมี
ปัญหำที่เกิดขึ้นได้อย่ำงไร

นำงต้องกำรเพิกเฉย แต่รถม้ำที่นำงนั่งอยู่นั้นได้หยุดนำงไว้ หำกนำงหัน
หลังให้นำงก็จะเสียหน้ำในฐำนะองค์หญิงเล็กน้อย นำงถอนหำยใจ
ก่อนออกจำกรถและเดินไปที่ฝูงชน

แม้ว่ำนำงจะยังสวมชุดไว้ทุกข์ แต่ผู้คนก็ยังจ ำเฟิงหยูเองได้ทันที ดังนั้น
พวกเขำจึงเปิดเส้นทำงให้นำงโดยไม่รู้ตัว ส ำหรับเฟิงจินหยวน เขำถูก
ล้อมรอบไปด้วยกลุ่มคน อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองสำมำรถผ่ำนไปได้โดย
ไม่หยุดเลย

เมื่อนำงเดินไปได้ 4 ก้ำว นำงหันกลับมำมองฝูงชน ทหำรที่รอเป็นคน
แรกที่ก้ำวไปข้ำงหน้ำ พวกเขำทั้งหมดคุกเข่ำและพูดด้วยเสียงดัง
“ผู้ใต้บังคับบัญชำคนนี้คำรวะองค์หญิงพะยะค่ะ”

เฟิงหยูเองไม่ได้อำรมณ์ดี เรื่องของตระกูลเฟิงท ำให้นำงรู้สึกร ำคำญ
เมื่อนำงเห็นทหำรตอนนี้นำงดูเหมือนจะจ ำบำงสิ่งได้ ดังนั้นนำงจึงถำม
ว่ำ “พวกเจ้ำมำที่นี่เพื่อจับกุมเจ้ำหน้ำที่เฟิง และน ำตัวเขำไปสู่
กระบวนกำรยุติกรรมหรือ ? ”

คนที่อยู่ข้ำงหน้ำเงยหน้ำขึ้นมองนำง และกล่ำวว่ำ: “ทูลองค์หญิง เป็น
เช่นนั้นพะยะค่ะ”

ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกงงงวยที่ถูกจับ และน ำตัวเข้ำสู่
กระบวนกำรยุติธรรม ? ท ำไมพวกเขำถึงจับกุมเขำ

ควำมโกรธแสดงบนใบหน้ำของเฟิงจินหยวน เมื่อเขำชี้ไปที่เฟิงหยูเอง
และกล่ำวว่ำ “เจ้ำพูดจำไร้สำระอะไร ? ” จำกนั้นเขำถำมทหำรว่ำ “เจ้ำ
กล้ำจริง ๆ ! เจ้ำหน้ำที่ผู้นี้ก่ออำชญำกรรมอะไร?”

ทหำรที่รับผิดชอบไม่ได้เป็นคนหยิ่งยโสหรือถ่อมตัว เมื่อเผชิญกับ
ค ำถำมของเฟิงจินหยวน เขำกล่ำวอย่ำงใจเย็น “ใต้เท้ำเฟิง ท่ำนลืมไป
แล้วหรือ ? ในช่วงเวลำที่องค์หญิงพำใต้เท้ำเฟิงออกจำกคุก มันเป็น
เพียงเพรำะกำรจัดงำนศพของท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำเฟิง ตอนนี้ท่ำนฮูหยินผู้
เฒ่ำเฟิงถูกฝังไปแล้ว คดีที่ยังไม่ได้ตัดสินของใต้เท้ำเฟิงย่อมจะได้รับ
กำรจัดกำรจำกทำงกำรเป็นธรรมดำ”

เฟิงจินหยวนโกรธมำก “เรื่องอะไรที่ไม่ได้ตัดสิน ? ข้ำได้มอบโฉนดของ
คฤหำสน์ให้กับมือของซูจิงหยวนแล้ว เอกสำรได้ถูกยื่นไปแล้ว อย่ำมำ
โกหกเช่นนี้ ! ”

ทหำรไม่เข้ำใจว่ำ “ใต้เท้ำเฟิงได้คืนโฉนดแล้ว แต่นั่นไม่เกี่ยวข้องกับคดีนี้
ควำมผิดของใต้เท้ำเฟิงที่ใต้เท้ำซูจดไว้นั้นไม่ใช่เรื่องโฉนด มันเป็น
ควำมผิดฐำนหลอกลวงฮ่องเต้ขอรับ”

เมื่อค ำพูดว่ำหลอกลวงฮ่องเต้ เฟิงจินหยวนรู้สึกรำวกับว่ำถังน ้ำเย็นถูก
เทลงบนหัวของเขำ และแม้แต่หัวใจของเขำก็เย็นลงครึ่งองศำ ทันใดนั้น
เขำก็ตระหนักว่ำเขำถูกเข้ำใจผิด แม้ว่ำโฉนดได้ส่งคืน แต่ก็ไม่มีใครกล้ำ
พอที่จะให้อภัยควำมผิดฐำนหลอกหลวงฮ่องเต้หำกฮ่องเต้จะติดตำมผล
แต่ด้วยนิสัยของฮ่องเต้ เขำจะติดตำมผลได้อย่ำงไร ? คนที่เขำหลอกคือ
จำงหยวน !

เมื่อคิดเช่นนี้ควำมกล้ำหำญที่เฟิงจินหยวนท ำงำนอย่ำงหนักเพื่อกำร
ชุมนุมก็พังทลำยลงในทันที เขำเซไปมำสองสำมครั้งและต้องกำรกำร
สนับสนุนจำกจุนม่ำนเพื่อยืนหยัดต่อไป

มีคนจ ำนวนมำกรอบ ๆ ทำงเข้ำ และส่วนใหญ่เป็นพลเมือง พวกเขำทุก
คนเผยให้เห็นใบหน้ำที่ดูถูกหลังจำกที่เห็นเขำชี้และตะโกน

เฟิงจินหยวนไม่ได้มีใบหน้ำเหลืออยู่ เขำหันไปหำจุนม่ำนด้วยควำมยินดี
โดยหวังว่ำฮูหยินใหญ่คนนี้จะช่วยคดีของเขำ อย่ำงไรก็ตำมทันใดนั้น
เขำก็ได้ยินเฟิงหยูเองกล่ำว เสียงของนำงดังขึ้น ขณะที่นำงกล่ำวว่ำ
“องค์หญิงผู้นี้จะเข้ำไปในพระรำชวังเพื่อขออภัยโทษจำกเสด็จพ่อใน
เรื่องนี้ เรำยังไม่ได้ผ่ำนช่วงเจ็ดวันแรกหลังจำกกำรตำยของท่ำนฮูหยินผู้
เฒ่ำเฟิง ไปบอกใต้เท้ำซูว่ำข้ำจะจัดกำรเอง”

ซูจิงหยวนเดิมอยู่ที่ฝั่งของเฟิงหยูเอง เฟิงหยูเองมีอิทธิพลอย่ำงมำกใน
เมืองหลวง เมื่อได้ยินว่ำนำงจะจัดกำรเรื่องนี้ ทหำรไม่ได้พูดอะไรอีก
พวกเขำเพียงแค่ค ำนับนำง ลุกขึ้นจำกพื้นแล้วจำกไปโดยไม่แม้แต่จะ
มองเฟิงจินหยวน

เฟิงจินหยวนรู้สึกงงเล็กน้อย ท ำไมบุตรสำวคนนี้ต่อสู้เพื่อเขำในทันที ใจ
ดีและเต็มใจที่จะช่วยเหลือเขำในกำรท ำสิ่งต่ำงๆ ให้รำบรื่น

แต่ไม่ว่ำอะไรจะเกิดขึ้นเขำก็ไม่ได้ถูกทหำรจับได้ว่ำเป็นเรื่องดี เฟิงจินห
ยวนถอนหำยใจอย่ำงแผ่วเบำ ขณะที่เขำก ำลังจะพูด เขำก็ได้ยินเสียง
มำจำกฝูงชน “ใต้เท้ำเฟิง องค์หญิงได้ช่วยจัดกำรกับควำมผิดของท่ำน
แล้ว มันถึงเวลำที่เรำจะต้องช ำระหนี้สินของเรำหรือไม่ ? ”