Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 526 หลุมเลือด

ด้วยเสียงตะโกนนี้ องครักษ์เงาจากเฉียนโจวถอนตัวออกจากการต่อสู้
ทันที พวกเขาเริ่มรวมตัวกันรอบ ๆ ที่มาของเสียงนั้น

มือของเฟิงหยูเองที่ถือมีดผ่าตัดเริ่มสั่น เมื่อมองไปทางต้นเสียง นางเห็น
คน 10 คนในชุดดำปรากฏขึ้นที่ปลายอีกด้านของดาดฟ้า สิ่งสำคัญ
ที่สุดคือมีกรงอยู่ตรงหน้าคนเหล่านี้ มีเด็กชายคนหนึ่งถูกขังอยู่ในกรงนี้
โดยสวมชุดชั้นในสีขาว ผมของเขารุงรัง และใต้ตาดำคล ้า มือที่จับซี่กรง
ปกคลุมไปด้วยเลือด และนิ้วก้อยมือขวาของเขาก็หายไป

น ้าตาเริ่มไหลลงมาบนใบหน้าของนางทันที นางพุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่
สามารถควบคุมตัวเองได้ ซวนเทียนหมิงรีบจับนางจากด้านหลัง วาง
คางบนหัวของนางและพูดเบา ๆ ว่า “ใจเย็น ๆ เจ้าจะต้องไม่วู่วาม”

เฟิงหยูเองรู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะวู่วาม แต่นางได้ตามหาน้องชายคนนี้เป็น
เวลาหลายวันและในที่สุดก็พบเขา นางจะไม่รีบร้อนได้อย่างไร ?
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นนิ้วที่ถูกตัด นางไม่รู้ด้วยซ ้าว่านางสามารถ
รักษามันได้หรือไม่ หลังจากหายไปหลายวัน แม้ว่านางจะเชื่อมต่อนิ้ว
มือได้ มันจะสูญเสียการเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิงใช่หรือไม่ ?

ความเกลียดชังที่บ้าคลั่งของนางเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้เป็นเหมือนเสือ
ดาวขนาดเล็กที่โกรธแค้น ดูเหมือนว่านางสามารถพุ่งไปข้างหน้าเพื่อ
ต่อสู้ได้ทุกเวลา

เฟิงจื่อหรูร้องไห้เสียงดัง ไม่ว่าเขาจะดูแข็งแกร่งแค่ไหนเขาก็ยังเป็นเด็ก
ทันใดนั้นการพบหน้าภายใต้สถานการณ์วิกฤติครั้งนี้หลังจากเขาต้อง
ทนมานานหลายวัน แม้เมื่อนิ้วของเขาถูกตัดขาดเขาก็ไม่ร้องไห้ แต่
ตอนนี้เขาเห็นพี่สาวของเขาเอง ความรู้สึกเศร้าโศกไม่สามารถซ่อนได้
อีกต่อไป เสียงร้องของเขาทำให้เฟิงหยูเองโศกเศร้าเหลือเกิน

คนที่ถือธนูและลูกธนูจากกลุ่มพลธนูอันศักดิ์สิทธิ์ของเฉียนโจวมีคน
คอยปกป้องพวกเขา เมื่อเห็นความรักระหว่างพี่สาวและน้องชาย พวก
เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เมื่อพวกเขาเปล่งเสียง พวกเขาตะโกน
ลงไปในสายฝน “องค์หญิงจี่อัน, เจ้าต้องการให้เด็กคนนี้มีชีวิตอยู่
หรือไม่ ? ”

เฟิงหยูเองกัดฟันของนางและร่างกายของนางเริ่มสั่น นางไม่พูดอะไร
ซวนเทียนหมิงพูดอย่างดุเดือดจากด้านหลังของนางคือ “เงื่อนไขของ
การแลกเปลี่ยนคืออะไร ? ”

พวกเขาหัวเราะเสียงดัง เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโลภ “องค์ชายไม่
ต้องกังวล เฉียนโจวจะไม่ขอชีวิตชายาของท่าน หากท่านสามารถบอก
วิธีการหลอมเหล็กได้ เด็กคนนี้จะถูกส่งกลับมาให้ท่าน ถ้ามันเป็นไป
ไม่ได้…” ชายคนนั้นหัวเราะอย่างเย็นชา “ข้าได้ยินว่าองค์หญิงรัก
น้องชายของนางมากที่สุด ข้าสงสัยว่าองค์หญิงจะมีความคิดเห็น
ประการใดหลังจากเห็นน้องชายถูกตัดอีก 1 นิ้ว”

ในขณะที่ชายคนนั้นพูด คนอีกคนไปด้านข้างดึงกริชออกมา และเริ่ม
ขยับขึ้นลงเพื่อรอการตอบกลับ

เมื่อเฟิงจื่อหรูได้ยินคำเหล่านี้ เขาหยุดร้องไห้ เมื่อเขาสามารถพูดได้ ใน
ที่สุดเขาก็กล่าวว่า “อย่าบอก ! อย่าให้พวกมัน ! จื่อหรูไม่กลัวตาย !
เก็บวิธีการหลอมเหล็กไว้กับราชวงศ์ต้าชุน สักวันหนึ่งที่ท่านพี่และพี่เขย
นำกองทัพออกมาพร้อมอาวุธเหล็กและบุกเข้าไปที่เฉียนโจว เมื่อถึง
เวลานั้นฆ่าพวกมันทั้งหมดเพื่อแก้แค้นให้จื่อหรู ! วิธีการหลอมเหล็ก
จะต้องไม่ถูกส่งให้พวกมัน ! ”

ในเวลานี้เฟิงหยูเองได้เริ่มสงบลงแล้ว มีข้อสงสัยอย่างหนึ่งที่เริ่มปรากฏ
ตัวในใจของนาง ทันใดนั้นนางก็เปล่งเสียงของนางและถามว่า “เจ้ารู้ได้
อย่างไรว่าเฟิงจื่อหรูจะไปที่เสี่ยวโจว ? ใครแจ้งเรื่องนี้กับพวกเจ้า”

คำถามนี้อยู่ในใจนางมาหลายวันแล้ว ในตอนแรกการกลับไปที่เสี่ยว
โจวของเฟิงจื่อหรูจะไม่เกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ อาจกล่าวได้ว่าการจากไปของ
พวกเขาเป็นสิ่งที่ตัดสินใจโดยฉับพลัน ศัตรูจะทราบข่าวอย่างรวดเร็วได้
อย่างไร ?

ซวนเทียนหมิงกำลังคิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน เขาพูดกับนางอย่างรวดเร็ว “มี
คนทรยศในตระกูลเฟิง”

แน่นอนนางรู้ว่ามีคนทรยศในตระกูลเฟิง เฟิงจินหยวนมีองครักษ์เงา
จากเฉียนโจว แต่นี่เป็นความจริงที่เฟิงหยูเองไม่ต้องการยอมรับ แต่มันก็
มักจะเป็นเช่นนี้ ยิ่งเจ้าอยากได้ยินอะไรน้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งได้ยินมากขึ้นใน
แบบที่เจ้าไม่ต้องการ

คนของเฉียนโจวมีความเชี่ยวชาญเป็นอย่างมากในความสามารถใน
การหาจุดอ่อนและความโกรธของผู้คน เฟิงหยูเองถาม แล้วพวกเขาก็
ตอบกลับด้วยรอยยิ้มทันทีว่า “เจ้าอยากรู้หรือไม่ว่าใครอยากให้พวกเจ้า
ทั้งสองคนตาย เจ้าต้องการที่จะรู้ว่ามาทำธุรกิจกับเฉียนโจวของข้าที่จะ
กลับมา โดยใช้วิธีการหลอมเหล็กเป็นหมากต่อรอง ? ข้าจะบอกเจ้า เขา
คือพ่อของพวกเจ้า เฟิงจินหยวนที่แอบบอกเรา เขาบอกเราเกี่ยวกับ
ความรักที่เจ้ามีต่อน้องชายและมารดาของเจ้า เขาบอกกับเราว่าถ้าเรา
ควบคุมเจ้าไม่ได้ เราต้องหาวิธีควบคุมมารดาและน้องชายของเจ้าแทน
เช่นนี้เราสามารถใช้มันเพื่อให้เจ้าทำอะไรก็ได้ที่เราต้องการ ! และใน
ครั้งนี้เขาเป็นคนที่บอกเราว่าเจ้าและน้องชายของเจ้ากำลังออกจาก
เมืองหลวงผ่านคนที่อยู่ข้างเขา”

หลังจากพูดจบแล้วเขาก็มองเฟิงหยูเองด้วยความยินดีอย่างยิ่ง เขา
กำลังรอดูการใจสลายของนาง เขากำลังรอที่จะชื่นชมช่วงเวลาที่องค์
หญิงจี่อันผู้มีอำนาจทุกอย่างอาละวาด

น่าเสียดายที่พวกเขาลืมจุดสำคัญไปแล้ว การที่เฟิงจินหยวนสามารถ
ทำอะไรบางอย่างที่โหดร้ายกับบุตรสาวของเขา บุตรสาวคนนี้จะมี
ความรู้สึกอย่างไรกับบิดาของนาง ?

คำพูดของพวกเขาไม่มีผลลัพธ์ที่คาดหวัง เฟิงหยูเองไม่เพียงแต่ไม่
อาละวาด แม้แต่เฟิงจื่อหรูก็เริ่มหัวเราะจากกรง เด็กพูดอย่างปราชด
“จะเป็นใครได้อีก ปรากฎว่าเป็นสหายเก่าที่ฆ่าพวกเราครั้งแล้วครั้งเล่า
เขาต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากเฉียนโจวในการกลับมา เขาต้องการที่
จะไปที่เฉียนโจวเพื่อเป็นเสนาบดีหรือ ? ข้าเป็นห่วงพวกเจ้ามากจริง ๆ !
ผู้ที่โหดเหี้ยมเช่นนี้กับบุตรของตัวเอง ถ้าผู้ปกครองของเฉียนโจวทำบาง
สิ่งที่เขาไม่ชอบ เขาจะไม่หันไปอาณาจักรอื่นเพื่อต่อต้านเฉียนโจวทันที
หรือ ฮ่าๆๆ ฮ่องเต้เฉียนโจวยังเด็กเกินไป เขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งนี้ได้”

ความจริงแล้วคำพูดของเฟิงจื่อหรูนั้นเต็มไปด้วยช่องโหว่ พื้นฐาน
ปัจจุบันของเฟิงจินหยวน สำหรับข้อตกลงนี้กับเฉียนโจวขึ้นอยู่กับการที่
เขามีเฟิงหยูเองเป็นหมากต่อรอง แต่เมื่อหมากต่อรองนี้ถูกโยนออกไป
มันจะไม่เป็นของเขาอีกต่อไป เขาจะไม่มีความสามารถในการต่อต้าน
เฉียนโจว ดังนั้นเฟิงจื่อหรูเพียงต้องการที่จะระบายความโกรธกับคน
จากเฉียนโจว เขายังใช้โอกาสนี้แสดงความขุ่นเคืองต่อบิดาคนนั้น เขา
ไม่คิดที่จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามตกใจ

คนของเฉียนโจวไม่สนใจคำพูดของเขามากนัก พวกเขาสามารถเลือกที่
จะไม่สนใจว่าเฟิงจินหยวนจะทรยศพวกเขาหรือไม่ แต่พวกเขาไม่
สามารถทำเช่นเดียวกันกับทัศนคติที่ทั้งสองมีต่อบิดาของพวกเขา พวก
เขาต้องการที่จะใช้คำเหล่านี้เพื่อยั่วยุเฟิงหยูเอง ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่
สามารถทำอะไรเฟิงหยูเองได้ แม้แต่เฟิงจื่อหรูที่ยังเด็กก็ไม่สนใจ ชาย
ชราคนนั้น, เฟิงจินหยวนถูกมองว่าต ่ากว่าหมูที่บ้าน

หากพวกเขาไม่สามารถยุยงเฟิงหยูเองได้ก็ต้องใช้วิธีการอื่น คนข้างหน้า
ก้มลง และเอื้อมมือจับมือที่ไม่ได้สัมผัส มือของเฟิงจื่อหรูถูกลากออก
จากกรงเหล็กทิ้งรอยเปื้อนเลือดไว้

หัวใจของเฟิงหยูเองรู้สึกเจ็บปวดอย่างไม่น่าเชื่อ และความเย็นชาที่
แม้แต่ซวนเทียนหมิงก็รู้สึกเล็ดรอดออกมาจากตัวนาง

เฟิงจื่อหรูพูดอีกครั้ง เสียงของเด็กนั้นแน่วแน่มาก เขากล่าวเสียงดัง
“ท่านพี่ ! ไม่ต้องเป็นห่วงข้า ! ท่านอาจารย์กล่าวว่าหากคนเราไม่
สามารถอยู่ได้อย่างมีศักดิ์ศรี พวกเขาสามารถเลือกที่จะตายอย่างมี
คุณค่า ! เฟิงจื่อหรูไม่กลัวตาย สิ่งที่ข้าทำก็คือราชวงศ์ต้าชุนของเราตก
อยู่ในมือของกลุ่มคนร้าย ! พี่เขย ! พูดอะไรบางอย่างกับท่านพี่เร็ว ท่าน
ต้องไม่ให้วิธีการหลอมเหล็กกับพวกมันอย่างเด็ดขาด ! ”

ดวงตาของเฟิงหยูเองเป็นสีแดงสด ในเวลานี้ถ้าซวนเทียนหมิงมองนาง
จากด้านหน้าเขาจะพบว่าดวงตาที่มักจะเป็นสีแดงนิดหน่อยก็จะยิ่งสี
แดงเลือดมากกว่าปกติ ในดวงตาสีแดงเลือดเหล่านี้ดูเหมือนจะมีแสงสี
ทองเล็กน้อย สีทองเริ่มค่อย ๆ ขยายออกไป ราวกับว่าพวกมัน
กลายเป็นนกฟีนิกซ์สองตัวที่เกิดใหม่จากไฟ พวกมันเผาไหม้ในดวงตา
ของนาง

นางไม่ได้พูดอะไรเป็นเวลานาน อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงเปล่งเสียง
ของเขาแล้วกล่าวออกมาในนามของนางว่า “คนที่เจ้าอยากจะตาย
อย่างแน่นอนจะไม่ตาย และสิ่งที่เจ้าต้องการจะไม่ได้รับแน่นอน คนของ
เฉียนโจว ตั้งแต่วินาทีที่พวกเจ้าเข้าสู่ราชวงศ์ต้าชุน พวกเจ้าก็ไม่มีชีวิต
รอดอีกต่อไป นี่เป็นความจริงที่เจ้าจะยืนกรานให้องค์ชายผู้นี้สอนเจ้า
หรือไม่ ? ”

เมื่อเขาพูดสายตาของเขาสงบนิ่ง แม้กระนั้นมันก็ส่งผ่านข้อความอื่น
คนจากเฉียนโจวควบคุมเฟิงจื่อหรู แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถ
รับประกันได้ว่าพวกเขาจะมีชีวิตรอด พวกเขาต้องหาวิธีฆ่าเด็กที่อยู่ใน
กรง

พวกเขาเชื่อว่าซวนเทียนหมิงพูดเกินจริง เขาแค่พยายามทำให้พวกเขา
หวาดกลัว ยิ่งไปกว่านั้น …

บุคคลที่เป็นผู้นำยืนขึ้นและยกคันธนู และลูกธนูในมือของเขา ภายใต้
การนำของเขา สมาชิกคนอื่น ๆ ของกลุ่มพลธนูก็เล็งลูกธนูไปที่ฝ่ายตรง
ข้าม เมื่อลูกธนูพุ่งออกมาและธนูไม่ขยับเขยื้อน ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขา
ได้เตรียมที่จะยิงลูกธนูติดตาม

“ในแม่น ้าขนาดใหญ่นี้ไม่มีที่ซ่อน” ชายคนนั้นพูดเสียงดัง “องค์หญิงจี่
อันถึงแม้ว่าท่านจะรู้วิธีหลีกเลี่ยงลูกธนู และแม้ว่าท่านจะยิงกลับ ท่านก็
เป็นเพียงคนเดียว เด็กหนึ่งคนและทั้งสองชีวิตของท่าน ท่านจะ
แลกเปลี่ยนเพื่อวิธีการหลอมเหล็กหรือไม่ ? ”

คำพูดของศัตรูยังคงแน่วแน่ ใครจะรู้ว่าทำไม แต่ชายคนนั้นรู้สึกว่าซวน
เทียนหมิงนั้นพูดถูก พวกเขาไม่สามารถฆ่าเฟิงจื่อหรู และพวกเขาจะ
ไม่ได้วิธีการหลอมเหล็ก แต่ถ้าภารกิจล้มเหลวเมื่อพวกเขากลับไปที่
เฉียนโจว พวกเขาจะต้องลำบากในการหลีกเลี่ยงความตาย มันจะ
ดีกว่าถ้าจะยิงครั้งสุดท้าย หากพวกเขาสามารถฆ่าอีกฝ่ายได้ พวกเขา
จะสามารถให้คำอธิบายกับฮ่องเตเฉียนโจวได้

ความลับลูกธนูของพวกเขาพุ่งแรงขึ้นอีกเล็กน้อย และเฟิงหยูเองรู้ว่าลูก
ธนูสามารถถูกยิงได้ทุกช่วงเวลา แต่นางไม่กลัวเลย !

มีอะไรให้นางกลัว ซวนเทียนหมิงได้แจ้งให้ทุกคนที่อยู่เบื้องหลังเขาแล้ว
วางมือบนไหล่ของเขาและมือของเขาโอบรอบนาง เมื่อลูกธนูถูกยิง นาง
สามารถพาทุกคนเข้าไปในมิติของนางได้ทุกเวลาเพื่อหลบหนี แต่นี่เป็น
ความลับสุดท้ายที่นางมี หากนางไม่ต้องการ นางก็ไม่ต้องการใช้มัน
หากนางไม่ได้เอาชีวิตของคนเหล่านี้ทั้งหมดจากเฉียนโจว เฟิงหยูเองจะ
ไม่คู่ควรกับการกลับชาติมาเกิด นางจะมีชีวิตที่สองนี้เพื่ออะไร

นางขดริมฝีปากของนางเย้ยหยัน นางไม่สนใจคนของเฉียนโจว นาง
มองไปที่เฟิงจื่อหรูและถามว่า “เฟิงจื่อหรู เจ้ากลัวหรือไม่ ? ”

เฟิงจื่อหรูส่ายหน้า “ข้ากลัวว่าท่านพี่จะมอบวิธีการหลอมเหล็ก
ให้กับเฉียนโจว ไม่มีอะไรน่ากลัวอีกแล้ว”

นางพยักหน้า “ไม่เสียทีที่เจ้าเป็นน้องชายของข้า ! ไม่ต้องกังวล ข้าจะ
ไม่ยอมให้เจ้าตาย ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าประสบภัยอันตรายใด ๆ แม้แต่
นิ้วที่เจ้าถูกตัดไป ข้าจะหาวิธีรักษาเจ้า ในเวลาครู่หนึ่งข้าจะหักแขนหัก
ขาพวกมัน จากนั้นข้าจะให้ดาบแก่เจ้า เจ้าไม่ได้เป็นเด็กอีกต่อไป เจ้า
ควรเรียนรู้ที่จะฆ่าคน ! ”

คำพูดเหล่านี้ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องขำขันอย่างยิ่งต่อเฉียนโจว อย่างไรก็
ตามไม่มีใครสามารถหัวเราะได้ สัญชาตญาณบอกพวกเขาว่าเฟิงหยู
เองสามารถทำให้มันเกิดขึ้นได้

และในช่วงเวลาที่สงสัยนี้พวกเขาได้ยิน “ปัง” มาจากอีกด้านหนึ่ง บาง
คนเห็นวัตถุสีดำที่มีรูปร่างแปลกประหลาดอยู่ในมือองค์หญิงจี่อัน ไม่มี
ใครรู้เมื่อมันถูกนำออกมา หลังจากเสียงนี้มีรูเลือดปรากฎขึ้นบน
หน้าผากของบุคคลที่อยู่ใกล้กับเฟิงจื่อหรู เลือดก็เริ่มไหลออกมา มัน
มาถึงอย่างฉับพลันจนไม่มีโอกาสป้องกัน

ทันทีหลังจากนี้พวกเขาเห็นเฟิงหยูเองยกมือของนางขึ้น ขณะที่วัตถุสีดำ
หนึ่งกลายเป็นสอง สองกลายเป็นสาม และสามกลายเป็นสี่ ถือสองมือ
“ปัง ปัง” กลับมาอีกครั้ง คราวนี้หลุมเลือดปรากฏขึ้นบนข้อมือของพล
ธนูทุกคน