Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 534 การแก้แค้นของเฟิงจื่อหรู

เฟิงจื่อหรูแทบจะค ำรำมตอนนี้ ในชีวิตเกือบแปดปีของเขำนี่เป็นครั้งแรก
ที่เขำตะโกนใส่มำรดำของเขำเช่นนี้ ในทันทีเขำรู้สึกว่ำสิ่งที่เปลี่ยนไป
ไม่ใช่พี่สำวของเขำ แต่เป็นมำรดำคนนี้

เมื่อควำมคิดนี้ปรำกฏขึ้น เขำก็ถำมทันที “เจ้ำเป็นใครกันแน่ ? ”

เหยำซื่อตกตะลึง และถำมโดยไม่รู้ตัว “เจ้ำพูดอะไร ? ”

เฟิงจื่อหรูชี้ไปที่นำง ควำมโกรธปรำกฏในดวงตำของเขำ “เจ้ำเป็นใคร
กันแน่? เจ้ำไม่ใช่ท่ำนแม่ของเรำ ท่ำนแม่ของเรำอ่อนโยนกับค ำพูดของ
นำงเสมอ และนำงปฏิบัติต่อท่ำนพี่ และข้ำด้วยควำมห่วงใย และควำม
รักเสมอ เมื่อเรำอยู่ทำงตะวันตกเฉียงเหนือหัวหน้ำหมู่บ้ำนให้บะหมี่น ้ำ
แก่นำง แต่นำงก็ไม่เต็มใจที่จะกิน นำงแบ่งให้ท่ำนพี่กับข้ำเสมอ นั่นคือ
ท่ำนแม่ของข้ำ ส ำหรับเจ้ำแล้ว เจ้ำเป็นสัตว์ประหลำด”

เหยำซื่อกลัวเขำมำกและพูดไม่ออกเป็นเวลำนำน นำงสั่นอยู่บนเตียง
แต่เฟิงจื่อหรูยังไม่รู้สึกทุกข์ใจ

วังซวนเดินไปข้ำงหน้ำแล้วหยุดเฟิงจื่อหรู ตบไหล่เบำๆ แล้วกล่ำวว่ำ
“ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องห่วง”

เฟิงจื่อหรูยกมือขึ้นเช็ดน ้ำตำบนใบหน้ำของเขำ สำยตำของเขำยังคง
เฉียบแหลมขณะที่เขำพูดกับเหยำซื่ออย่ำงเยือกเย็น “ข้ำไม่สนใจสิ่งที่
เจ้ำเป็น แต่เมื่อเจ้ำเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ในฐำนะมำรดำของเรำ เจ้ำควร
พยำยำมท ำให้ดีที่สุดเพื่อสวมบทบำทนี้ ข้ำไม่ใช่บุตรคนเดียวของเจ้ำ
นอกจำกนี้ยังมีพี่สำวของข้ำ ข้ำจะไม่ให้ใครมำท ำร้ำยพี่สำวของข้ำ ไม่
ว่ำจะด้วยค ำพูดหรือกำรกระท ำ แม้ว่ำเจ้ำจะเป็นเจ้ำก็จะไม่ได้รับ
อนุญำต มีควำมจริงที่ข้ำต้องบอกเจ้ำ ในใจของข้ำ พี่สำวของข้ำมี
ควำมส ำคัญมำกกว่ำเจ้ำ”

ใบหน้ำของเหยำซื่อซีดมำก นำงงุนงงและถำมว่ำ “นำงพูดอะไรกับเจ้ำ
ท ำไมเจ้ำถึงเชื่อใจนำงมำกขนำดนี้ จื่อหรู ข้ำเป็นมำรดำของนำง แต่นำง
ไม่ใช่พี่สำวของเจ้ำจริง ๆ ! ”

วังซวนดึงเฟิงจื่อหรูกลับอย่ำงไร้ควำมสำมำรถ นำงตะโกนใส่เหยำซื่อ
เสียงดังว่ำ “เจ้ำยังไม่เข้ำใจหรือ ? ไม่ว่ำนำงจะเป็นใคร ไม่ว่ำนำงจะเป็น
บุตรสำวของเจ้ำหรือไม่ก็ตำม เรำทุกคนต่ำงยอมรับนำง ! ส ำหรับเจ้ำ
เรำไม่สนใจว่ำเจ้ำจะยอมรับนำงหรือไม่ มันไม่เป็นไรถ้ำเจ้ำท ำไม่ได้ ! ใน
อนำคตไม่ว่ำเจ้ำจะมีชีวิตอยู่หรือตำยไป ไม่มีใครสนใจเจ้ำ ! ”

คนสำมคนในห้องก่อให้เกิดควำมวุ่นวำยอย่ำงมำก และเฮ่อจงวิ่งเข้ำมำ
จำกข้ำงนอก ยืนอยู่หน้ำเฟิงจื่อหรู เขำกล่ำวด้วยควำมเคำรพว่ำ “นำย
น้อย นำยท่ำนตื่นแล้วขอรับ แต่นำยท่ำนบำดเจ็บ นำยท่ำนบอกว่ำถ้ำ
นำยน้อยมีอะไรให้ไปคุยที่ห้องขอรับ”

เฟิงจื่อหรูหันกลับมำและจ้องเขม็งไปที่เฮ่อจง

เฮ้อจงถอยหลังไปสองสำมก้ำวด้วยควำมกลัว จำกนั้นเขำก็ได้ยินเฟิงจื่
อหรูกล่ำวว่ำ “ให้เขำมำที่นี่เพื่อพบข้ำ ! ตอนนี้ ! เดี๋ยวนี้ ! ทันที ! ”

เฮ่อจงรู้สึกถึงปัญหำ บุคลิกของนำยน้อยเปลี่ยนไปอย่ำงมำก ท ำให้เขำ
ไม่กล้ำปฏิเสธอีกฝ่ำย แต่นำยท่ำนไม่เคยอนุญำตให้บ่ำวรับใช้ถำมเขำ !
เขำลังเลและไม่รู้ว่ำควรท ำอะไร

อย่ำงไรก็ตำมเฟิงจื่อหรูหมดควำมอดทนและกรีดร้อง “องครักษ์เงำ ! ”

ในพริบตำมีร่ำงสองร่ำงในชุดด ำปรำกฏตัวขึ้นมำ ทั้งสองจับมือของพวก
เขำ และค ำนับเฟิงจื่อหรู “นำยน้อยมีอะไรให้รับใช้ขอรับ ? ”

เฟิงจื่อหรูลดเสียงของเขำ และกล่ำวว่ำ “พวกเจ้ำทั้งสองคนไปกับเฮ่อจง
และพำเฟิงจินหยวนมำที่ห้องนี้ แค่บอกว่ำนำยน้อยผู้นี้รอเขำอยู่ที่นี่และ
เรียกเขำมำ หำกเขำเอำอำกำรเจ็บป่วยเป็นข้ออ้ำงที่จะไม่มำ ก็ลำกเขำ
มำ เฟิงจินหยวนมีองครักษ์เงำของเฉียนโจวคุ้มกันอยู่ หำกพวกเขำไม่
ลงมือมันก็ดี หำพวกเขำลงมือ ตัดนิ้วของพวกมันแล้วน ำมำให้ข้ำ”

องครักษ์เงำทั้งสองพยักหน้ำทันที “ขอรับ” หนึ่งในนั้นจึงพูดกับเฮ่อจง
“ไปกัน ! ”

หนังศีรษะของเฮ่อจงเริ่มรู้สึกชำ แต่คนสองคนนี้อยู่ข้ำงเขำ เขำไม่ได้พูด
ว่ำไปหรือไม่ เฮ่อจงถูกลำกไปโดยทั้งสองและน ำไปห้องของเฟิงจินห
ยวน

แน่นอนว่ำกำรส่งองครักษ์เงำไปจะมีประสิทธิภำพ ครำวนี้เฟิงจื่อหรูไม่
จ ำเป็นต้องรอนำน คนที่เขำต้องกำรพบถูกลำกเข้ำไปในห้องอย่ำง
รวดเร็ว

ถูกต้องแล้ว ลำก เขำถูกลำกมำโดยใช้ผ้ำปูเตียง เฟิงจินหยวนรู้สึก
ร ำคำญขณะถูกพำตัวมำที่นี้

องครักษ์เงำไม่ได้อ่อนโยนหรือรุนแรงมำกเกินไป เมื่อเข้ำไปในห้อง พวก
เขำโยนเขำลงไปที่พื้นและหยุดกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ หนึ่งในนั้นมีเลือด
ติดมือของเขำและเดินไปที่เฟิงจื่อหรู แล้วยื่นมือออกมำ มีนิ้วห้ำนิ้วอยู่
ในมือขณะที่เขำพูดกับเฟิงจื่อหรู “มีเพียงคนเดียวที่ปรำกฏตัวขอรับ
หลังจำกถูกตัดนิ้ว เขำก็วิ่งหนีไป”

เฟิงจื่อหรูพยักหน้ำและหยิบนิ้วมือขึ้นมำ ปำไปใส่หน้ำของเฟิงจินหยวน

กลิ่นของเลือดเต็มอำกำศ และเฟิงจินหยวนไม่ได้กลัว เขำเพียงแค่มอง
เฟิงจื่อหรูด้วยควำมไม่เชื่อรำวกับว่ำเขำก ำลังมองคนแปลกหน้ำ

ทันใดนั้นเด็กหัวเรำะและถำมเฟิงจินหยวน “ท่ำนพ่อ ท่ำนรู้สึกว่ำเป็น
กำรยำกหรือไม่ที่จะยอมรับว่ำข้ำแตกต่ำงจำกเมื่อก่อน หรือท่ำนรู้สึกว่ำ
กำรที่ข้ำรอดชีวิตกลับมำเป็นควำมจริงที่ยำกจะยอมรับ ? ท่ำนท ำงำน
หนักมำกในกำรส่งคนไปรำยงำน และวำงแผนกับคนของเฉียนโจวเพื่อ
จับตัวข้ำ พวกเขำจะใช้สิ่งนี้เพื่อข่มขู่ว่ำท่ำนพี่เพื่อมอบวิธีกำรหลอม
เหล็ก น่ำเสียดำยที่มันล้มเหลว นอกจำกข้ำสูญเสียนิ้วก้อยไป คนของ
เฉียนโจวก็ไม่สำมำรถท ำอะไรอย่ำงอื่นได้อีก” เขำก้ำวไปข้ำงหน้ำสู่เฟิง
จินหยวน “โอ้ ใช่แล้ว ข้ำลืมบอกเจ้ำ คนเหล่ำนั้นจำกเฉียนโจวตำย
หมดแล้ว คนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ถูกส่งไปยังทำงกำรและก ำลังรอกำร
ประหำรชีวิต เจ้ำต้องกำรที่จะรู้ว่ำคนเหล่ำนั้นเสียชีวิตอย่ำงไรหรือไม่ ?
ข้ำจะบอกเจ้ำว่ำบำงคนถูกฆ่ำตำยองค์ชำยเก้ำ บำงคนถูกท่ำนพี่ฆ่ำ
ตำย และบำงคนก็ถูกฆ่ำโดยข้ำ ! ใช่ ข้ำสำมำรถฆ่ำผู้คนได้ ไม่เพียงแต่
ข้ำเรียนรู้วิธีกำรฆ่ำคนเท่ำนั้น ข้ำยังตัดนิ้วพวกมันด้วย จ ำไว้ว่ำคนของ
เฉียนโจวที่ตัดนิ้วของข้ำในวันนั้น และข้ำจะตัดนิ้วทุกคนของเฉียนโจวที่
ท ำควำมผิดทำงอำญำ ข้ำจะท ำให้แน่ใจว่ำจะตัดนิ้วพวกมันทั้งหมดโดย
ไม่ให้ตกหล่นสักนิ้วเดียว ! ”

ในที่สุดควำมเยือกเย็นก็เจำะหัวใจของเฟิงจินหยวน ท ำให้เหงื่อไหลโซม
ร่ำงกำยของเขำ ไม่ใช่ว่ำเฟิงจื่อหรูไม่ถูกฆ่ำโดยคนของเฉียนโจว แต่ใน
ที่สุดเด็กคนนี้ก็กลำยเป็นเหมือนพี่สำวของเขำ เขำคิดอีกครั้งว่ำถ้ำมีวัน
หนึ่งที่เฟิงจื่อหรูเติบโตขึ้นมำ และกลำยเป็นผู้ชำยคนหนึ่งที่สำมำรถยืน
เคียงข้ำงพี่สำวของเขำในสนำมรบ เมื่อถึงเวลำนั้นเขำจะยังมีโอกำสทุบ
ตีพี่น้องคู่นนี้อีกหรือไม่ ?

อำจเป็นเพรำะควำมรู้สึกภำยในของเขำชัดเจนเกินไปบนใบหน้ำของเขำ
แต่วังซวนก็หัวเรำะ เสียงหัวเรำะนี้เป็นเสียงที่ค่อนข้ำงดัง นำงถำมเขำ
ว่ำ “เฟิงจินหยวน เจ้ำคิดอะไรอยู่นะ ? เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้ำรู้สึกว่ำเจ้ำ
มีควำมสำมำรถเหนือกว่ำในกำรต่อสู้กับคุณหนูรอง ? ” ค ำพูดเหล่ำนี้
เต็มไปด้วยควำมรังเกียจ

แต่มันก็ยังดี เขำยังคงมีโอกำสวำงแผนอยู่ !

อำรมณ์ของเฟิงจินหยวนพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง เขำไม่มีเฉินหยูอีกต่อไป แต่
เขำก็ยังมีฟินได ด้วยควำมรักที่องค์ชำยห้ำมีให้กับเฟินได เฟินไดจะ
สำมำรถรับต ำแหน่งพราชำยำเอกหลี่ได้อย่ำงมั่นคง เขำท ำมำแล้วอย่ำง
ดีที่สุดเพื่อโน้มน้ำวเฉียนโจวเพื่อให้กำรสนับสนุนอย่ำงลับ ๆ กับองค์
ชำยห้ำ ตรำบใดที่องค์ชำยห้ำขึ้นครองบัลลังก์ ต ำแหน่งเสนำบดีจะเป็น
ของเขำอีกครั้ง นอกจำกนี้เขำจะไม่เพียงแค่เป็นนเสนำบดีอีกต่อไป
สถำนภำพของเขำเป็นพระสัสสุระ

ยิ่งเฟิงจินหยวนคิดเกี่ยวกับมันมำกเท่ำไหร่ เขำก็ยิ่งมีควำมสุขมำกขึ้น
เท่ำนั้น ควำมหวังของเขำถูกเขียนบนใบหน้ำของเขำ ท ำให้เฟิงจื่อหรู
รู้สึกว่ำเขำเป็นคนโง่

ในเวลำนี้เหยำซื่อก็สำมำรถเห็นปริศนำส่วนใหญ่ได้ ถึงแม้ว่ำเฟิงจินห
ยวนจะไม่พูดมำกนัก แต่กำรเปลี่ยนแปลงอย่ำงมำกในสีหน้ำของเขำก็
เผยให้เห็นทั้งหมด แต่จิตใจของเหยำซื่อยังคงแตกต่ำงจำกคนปกติ เมื่อ
สิ่งที่มำถึงสถำนกำรณ์ปัจจุบัน แม้ว่ำนำงจะเกลียดเฟิงจินหยวนมำก
และหวังว่ำเขำจะตำยทันที แต่นำงก็ไม่ได้ต ำหนิเฟิงจินหยวนไปเสีย
ทีเดียว แต่เป็น “เพรำะนำงสำมำรถหลอมเหล็กได้ ! มันเป็นของนำง ! ดู
สิหลังจำกที่ทุกคนพูดและท ำ ถ้ำนำงไม่หนีไป จื่อหรูจะเจอสถำนกำรณ์
แบบนี้ได้อย่ำงไร”

เมื่อเร็ว ๆ นี้เฟิงจื่อหรูไม่พอใจอย่ำงมำกกับสิ่งที่เหยำซื่อกล่ำว ถ้ำไม่ใช่
เพรำะเขำเตือนตัวเองว่ำนำงเป็นมำรดำของเขำ เขำจะเอำเศษผ้ำยัดเข้ำ
ไปในปำกของผู้หญิงคนนั้น

แต่ในท้ำยที่สุดเหยำซื่อคือมำรดำผู้ให้ก ำเนิดของเขำ แม้ว่ำเขำจะ
เกลียดนำง เขำก็ไม่สำมำรถท ำสิ่งนั้นได้ แม้กระนั้นควำมเกลียดชังนี้
จะต้องมีกำรระบำย ในเวลำนี้วังซวนดึงกริชออกมำและยื่นมันไว้ที่
ตรงหน้ำเฟิงจื่อหรู จำกนั้นนำงก็ชี้ไปที่เฟิงจินหยวน และกล่ำวว่ำ “นำย
น้อยต้องแก้แค้นให้กับนิ้วที่ถูกตัดไปเจ้ำค่ะ เมื่อคนร้ำยถูกจับได้ นำย
น้อยจะปล่อยเขำไปได้อย่ำงไร”

ตำของเฟิงจื่อหรูเป็นประกำยวำบขึ้น เมื่อแสงเริ่มส่องจำกดวงตำของ
เขำเมื่อเขำมองเฟิงจินหยวน คนอื่นอำจไม่ได้คิดอะไรมำกมำย แต่มัน
ท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกหวำดกลัวอย่ำงยิ่ง เขำพยำยำมอย่ำงดีที่สุดที่จะ
อดทนกับควำมเจ็บปวดในร่ำงกำยของเขำในขณะที่ถอย ในที่สุดเขำก็
กล่ำวว่ำ “เจ้ำจะท ำอะไร ? ข้ำเป็นพ่อของเจ้ำ ! ”

“แล้วยังไร ! ” เฟิงจื่อหรูถ่มน ้ำลำยใส่เขำอย่ำงแรง และพูดอย่ำงโกรธ
แค้น “เจ้ำสมควรได้รับสิ่งนี้ ! ” จำกนั้นเขำก็เดินไปข้ำงหน้ำ

องครักษ์เงำทั้งสองกลัวว่ำเฟิงจินหยวนจะท ำร้ำยเฟิงจื่อหรู พวกเขำเดิน
ไปข้ำงหน้ำทันทีเพื่อรั้งเขำไว้จำกด้ำนหลัง

เฟิงจื่อหรูโบกมือแล้วกล่ำวว่ำ “เอำแขนไปข้ำงหน้ำ อืมม, แขนซ้ำย” เขำ
เอำกริชไปข้ำงหน้ำ “ข้ำจะไม่ฆ่ำเจ้ำ แต่ก็ไม่ใช่เพรำะเจ้ำเป็นท่ำนพ่อ
ของข้ำ ระหว่ำงเรำสองคนมีแต่ควำมเป็นปฏิปักษ์เท่ำนั้น ไม่มี
ควำมสัมพันธ์ในครอบครัว ข้ำสำบำนตอนที่อยู่บนเรือล ำนั้น ไม่ช้ำก็เร็ว
ข้ำจะฆ่ำเจ้ำ เพื่อข้ำ เพื่อพี่สำวของข้ำ และส ำหรับทุกคนในตระกูลเฟิงที่
เจ้ำฆ่ำ ข้ำจะแก้แค้น วันนี้ข้ำต้องกำรนิ้วของเจ้ำเพียงนิ้วเดียว” ในขณะ
ที่พูดสิ่งนี้เขำยกมือซ้ำยของเขำ “เหมือนตอนนี้ที่ข้ำเป็น แบบนี้เรำจะได้
ดูเหมือนบิดำและบุตร เจ้ำว่ำข้ำพูดถูกหรือไม่ ? ”

“ไม่ เจ้ำท ำแบบนี้ไม่ได้” เหงื่อเย็น ๆ ปรำกฏขึ้นที่หน้ำผำกของเฟิงจินห
ยวน จิตใต้ส ำนึกของเขำตะโกนเรียกองครักษ์เงำ แต่เขำจ ำได้ถึงควำม
เกลียดชังที่เฟิงจื่อหรูมีต่อคนของเฉียนโจวในทันที เขำหุบปำกที่เขำอ้ำ
ทันที

ในเวลำนี้เขำรู้สึกเจ็บปวดอย่ำงฉับพลันจำกมือซ้ำยของเขำ เมื่อมองลง
ไปเขำพบว่ำองครักษ์เงำนั้นได้ลำกแขนของเขำอย่ำงแรง เฟิงจินหยวน
เริ่มสงสัยว่ำข้อมือของเขำหักหรือไม่ อย่ำงไรก็ตำมควำมเจ็บปวดใน
บริเวณนั้นถูกแทนที่ด้วยควำมเจ็บปวดอีกแบบในทันที หลังจำกนี้เลือด
ก็เริ่มไหลจำกบริเวณนิ้วก้อยของมือซ้ำยของเขำ เขำเห็นนิ้วก้อยของ
ตัวเองถูกตัดออกโดยเฟิงจื่อหรู จำกนั้นเด็กก็กระทืบนิ้วของเขำที่ถูกตัด
อย่ำงรุนแรง

ฉำกที่โหดร้ำยและกระหำยเลือดนี้ถูกพบโดยเฟิงเฟินไดผู้เพิ่งมำถึง
ทำงเข้ำห้อง นำงกรีดร้องรำวกับว่ำนำงเห็นผี ก่อนเป็นลม

ในเวลำเดียวกันซวนเทียนหมิง เฟิงหยูเอง และซวนเทียนฮั่วก ำลังพูดคุย
อย่ำงสนิทสนมกับพราชำยำหยุนในต ำหนักศศิเหมันต์ คนที่พูดมำก
ที่สุดคือไม่มีใครนอกจำกเจียนเจิงหัวหน้ำโหรำศำสตร์ เขำถือแผนภูมิ
ดำวในมือซ้ำยของเขำและแผนภูมิดำรำศำสตร์หยินและหยำงที่ข้ำงขวำ
ของเขำ สิ่งที่เขำพูดไม่ได้เกี่ยวกับดวงดำว ค่อนข้ำงเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
พระสนมเจ้ำของต ำหนักที่ไม่สำมำรถทนต่อควำมเหงำและหนีตำม
องครักษ์ไป

เฟิงหยูเองหัวเรำะขณะที่กระซิบกับนำงก ำนัลเบำ ๆ ว่ำ “ไปหำจำง
หยวน บอกเขำว่ำองค์หญิงผู้นี้ต้องกำรขันที ให้ขันทีไปที่บ้ำนของตระกูล
เฟิงและสอนเฟิงจินหยวนรู้วิธีดูแลตัวเองหลังจำกสูญเสียแท่งหยก”