Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 533 เหยาซื่อเหี้ยมโหด

กำรเปลี่ยนแปลงอย่ำงฉับพลันของเฟิงจื่อหรูท ำให้เฮ่อจงรู้สึกงุนงง
เล็กน้อย แต่เขำสังเกตเห็นว่ำมือเล็ก ๆ นั้นถูกห่อด้วยผ้ำพันแผล เฮ่อจง
รู้สึกว่ำอำรมณ์ของนำยน้อยนั้นเกี่ยวข้องกับอำกำรบำดเจ็บนี้อย่ำง
แน่นอน และตระหนักว่ำอำกำรบำดเจ็บครั้งนี้น่ำจะเป็นสำเหตุของกำร
มำเยี่ยมนำยท่ำน

เขำได้รับใช้ตระกูลเฟิงครึ่งชีวิตและได้เฝ้ำดูเฟิงจินหยวนก้ำวขึ้นไปทีละ
ขั้นสู่ต ำแหน่งเสนำบดี และเขำเห็นอีกฝ่ำยตกจำกต ำแหน่งขุนนำงขั้น
หนึ่ง ตอนนี้เขำเป็นแค่คนเลี้ยงม้ำ แต่เฮ่อจงเข้ำใจดีว่ำเขำสมควรได้รับ
สิ่งนี้ ส ำหรับควำมรู้สึกในตระกูลใหญ่เช่นนี้ที่กลำยเป็นคนไม่แยแสอะไร
ก็น่ำเศร้ำใจเช่นกัน

เฟิงจื่อหรูรีบเดินไปในทิศทำงที่เหยำซื่ออยู่ เหยำเซียนบอกว่ำเหยำซื่อยัง
ไม่ได้ย้ำยออกจำกตระกูลเฟิง เขำซื้อที่อยู่อำศัย แต่เรือนนั้นค่อนข้ำงเก่ำ
และมันอยู่ในระหว่ำงกำรซ่อมแซม นอกจำกเรื่องของกำรซื้อบ่ำวรับใช้
และอำกำรบำดเจ็บของเหยำซื่อที่รุนแรงแล้ว กำรย้ำยออกของเหยำซื่อ
ก็สำมำรถถูกผลักกลับได้ จุนม่ำนจัดให้บ่ำวรับใช้ของนำงดูแลเหยำซื่อ
แม้ว่ำเฟิงจินหยวนจะเกลียดเหยำซื่อและพยำยำมต่อสู้กับนำงหลำย
ครั้ง เขำก็ไม่กล้ำต่อต้ำนพี่น้องเฉิง

เหยำซื่อตื่นขึ้นมำนำนแล้วก่อนที่เฟิงจินหยวนจะออกจำกเมืองหลวง
แต่วิญญำณของนำงยังขำดอยู่ นอกจำกกำรกินและดื่มแล้ว นำงยังคง
งุนงงเมื่อนอนอยู่บนเตียงเท่ำนั้น พี่น้องเฉิงจะมำเยี่ยมวันละครั้งและ
พูดคุยกับนำงสักพัก แต่เหยำซื่อไม่สนใจพวกนำง พวกนำงไม่ต้องกำร
มำเยี่ยมอีกต่อไป บำงครั้งเหยำซื่อจะถำมว่ำเฟิงจินหยวนเสียชีวิตหรือ
ยัง เมื่อนำงได้ยินว่ำเขำยังมีชีวิตอยู่ นำงจะมีอำรมณ์และควำมรู้สึกตัว
เล็กน้อย จุนม่ำนเชิญแพทย์มำเป็นพิเศษเพื่อรักษำนำงในกรณีฉุกเฉิน
เหล่ำนี้

เมื่อเฟิงจื่อหรูมำถึงทำงเข้ำ เขำได้ยินหญิงสำวคนหนึ่งพูดกับเหยำซื่อ
อย่ำงเงียบ ๆ “ข้ำได้ยินว่ำนำยท่ำนสำมำรถลุกจำกเตียงได้เมื่อวำนนี้เจ้ำ
ค่ะ”

เหมือนค ำพูดเหล่ำนี้เป็นเหมือนเสียงประทัด ขณะที่เหยำซื่อระเบิดทันที
นำงตะโกนทันที “อะไรนะ ? ” จำกนั้นก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้วกรีดร้อง
“เขำสำมำรถลุกจำกเตียงได้จริงหรือ เป็นไปไม่ได้ ! อำกำรบำดเจ็บของ
ข้ำรุนแรงมำก ไม่ได้บอกหรือว่ำแท่งหยกของเขำถูกตัด ? เขำจะลุกจำก
เตียงอย่ำงรวดเร็วได้อย่ำงไร”

บ่ำวรับใช้ก ำลังจะกล่ำวต่อในขณะที่ประคองเหยำซื่อ นำงท ำอย่ำงดี
ที่สุดเพื่อไม่ให้เหยำซื่อเคลื่อนไหวมำกเกินไปและบำดแผลของนำงจะ
เปิดอีกครั้ง นำงยังคงปลอบเหยำซื่อ “นำยท่ำนจะต้องมียำรักษำโรคที่ดี
ท่ำนฮูหยินต้องรักษำสุขภำพของท่ำนเองด้วยเจ้ำค่ะ ! ”

เฟิงจื่อหรูถำมบ่ำวรับใช้ที่อยู่ข้ำงนอก “เฟิงจินหยวนสำมำรถลุกออก
จำกเตียงได้งั้นหรือ ? ”

บ่ำวรับใช้คนนี้เคยท ำงำนในคฤหำสน์เฟิงในอดีต และนำงก็สับสนมำ
กว่ำท ำไมนำยน้อยถึงเรียกชื่อของนำยท่ำน ในอดีตนำงเคยได้ยิน
คุณหนูรองท ำเช่นนี้ แต่คุณหนูรองและนำยท่ำนไม่ถูกกัน แม้แต่นำย
น้อยก็ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ำมกับนำยท่ำนหรือ ? บ่ำวรับใช้รู้สึกว่ำนำงไม่
สำมำรถรับใช้เฟิงจินหยวนได้อีกต่อไป เป็นเรื่องปกติถ้ำคฤหำสน์มี
ควำมขัดแย้งในที่ลับ แต่ตอนนี้กำรสู้รบก็เริ่มขึ้น นี่มันน่ำกลัวเกินไป

ควำมคิดเป็นเพียงควำมคิดเมื่อนำงได้ยินค ำถำมของเฟิงจื่อหรู และนำง
ตอบทันที “นำยท่ำนสำมำรถลุกจำกเตียงได้ ข้ำได้ยินมำว่ำนำยท่ำน
สำมำรถเดินไปรอบ ๆ เรือนได้เจ้ำค่ะ”

“เขำจะดีขึ้นเร็วขนำดนี้ได้อย่ำงไร ? ” ครำวนี้ถึงเวลำที่เฟิงหยูเองจะรู้สึก
งุนงง “หมอคนไหนที่ถูกเรียกให้รักษำเขำ หมอหลวงหรือไม่ ? ”

ก่อนที่บ่ำวรับใช้จะตอบ วังซวนเข้ำมำและพูดอย่ำงเยือกเย็น “เขำจะ
เชิญหมอหลวงมำได้อย่ำงไรเจ้ำคะ กำรเชิญหมอหลวงท ำได้แค่ฝัน นำย
น้อยไม่รู้ว่ำเฟิงจินหยวนมีผู้คุ้มกันลับคนใหม่อยู่กับเขำ เห็นได้ชัดว่ำ…”
วังซวนลดเสียงของนำงลงเล็กน้อย และเอนตัวไปด้ำนข้ำงของเฟิงจื่อหรู
แล้วกล่ำวว่ำ “เห็นได้ชัดว่ำเป็นคนจำกเฉียนโจวเจ้ำค่ะ”

เฟิงจื่อหรูขมวดคิ้วอย่ำงแน่นหนำ เมื่อเด็กคนนี้ได้ยินค ำว่ำเฉียนโจว
ควำมโกรธที่ควบคุมไม่ได้ก็เพิ่มขึ้นในตัวเขำ ขณะที่เขำก ำลังจะระเบิด
เขำได้ยินเสียง “ปัง” มำจำกในห้อง เขำมองเข้ำไปข้ำงในและพบว่ำ
เหยำซื่อผลักบ่ำวรับใช้ออกไป บ่ำวรับใช้กระแทกกับโต๊ะ

รำวกับว่ำเหยำซื่อเสียสติไปแล้ว นำงตะโกนเสียงดัง “เจ้ำไม่ได้มำดูแล
ข้ำหรือ ? เจ้ำไม่ใช่บ่ำวรับใช้ของข้ำหรือ ? ท ำไมเจ้ำไม่ท ำตำมค ำสั่ง
ของข้ำ ? ”

บ่ำวรับใช้รู้สึกงงงวยจำกกำรถูกกระแทก แต่นำงตอบอย่ำงเหยำซื่อ
อย่ำงขมขื่นว่ำ “ท่ำนฮูหยินเหยำสั่งให้บ่ำวรับใช้นี้ท ำทุกอย่ำงได้เจ้ำค่ะ
แต่ให้บ่ำวรับใช้คนนี้ไปฆ่ำนำยท่ำน ข้ำไม่กล้ำเจ้ำค่ะ ! ”

เหยำซื่อจ้องที่นำงและสำปแช่ง “เจ้ำไม่มีค่ำอะไร ! หำกเจ้ำไม่กล้ำฆ่ำ
คน เจ้ำจะอยู่ในตระกูลเฟิงต่อได้อย่ำงไร”

สิ่งที่ตะโกนขณะระบำยอำกำศเป็นควำมจริงเล็กน้อย พวกเขำไม่ผิดเลย
หำกไม่กล้ำฆ่ำคนอื่น จะอยู่ต่อในตระกูลเฟิงได้อย่ำงไร

ในที่สุดเฟิงจื่อหรูก็ไม่สำมำรถทนดูได้อีกต่อไปและรีบเข้ำไปในห้อง
อย่ำงรวดเร็ว เขำเหยำซื่อ พยำยำมอย่ำงที่สุดที่จะท ำให้เสียงของเขำ
สงบลง และใช้เสียงที่ปลอบประโลมมำกเพื่อพูดกับเหยำซื่อ “ท่ำนแม่
อย่ำโกรธ ร่ำงกำยของท่ำนแม่ยังไม่หำยดี หำกท่ำนแม่ป่วยเพรำะควำม
โกรธหรือบำดแผลของท่ำนเปิดอีกครั้ง คนที่จะเป็นทุกข์คือจื่อหรู ท่ำน
แม่ไม่รักเฟิงจื่อหรูหรือขอรับ ? ”

เหยำซื่อตกใจเล็กน้อยและควำมโกรธที่ระเบิดออกมำท ำให้นำงสูด
หำยใจเข้ำลึก ๆ นำงรู้สึกว่ำมันหำยใจล ำบำกนิดหน่อย เฟิงจื่อหรูลูบ
หลังนำงด้วยมือเล็ก ๆ ของเขำ ท ำไมเหยำซื่อถึงรู้สึกเหมือนมีอะไร
บำงอย่ำงผิดปกติ ?

นำงจ้องมองเฟิงจื่อหรูครู่หนึ่ง แล้วหันกลับมำแล้วดึงมือของเฟิงจื่อหรู
ไปข้ำงหน้ำ จำกนั้นนำงเห็นมือที่พันด้วยผ้ำพันแผลพร้อมกับนิ้วที่
หำยไป

เหยำซื่องงงวยทันที นำงสะบัดมือของเฟิงจื่อหรูทันทีรำวกับว่ำนำงหยิบ
ของที่น่ำกลัวออกมำ หลังจำกนั้นไม่นำนนำงก็สงบลงและถำมว่ำ
“นิ้วก้อยของเจ้ำหำยไปไหน ? จื่อหรู นิ้วก้อยของเจ้ำหำยไปไหน ? ”

ในท้ำยที่สุดเขำยังเป็นเด็ก แม้ว่ำเขำจะเต็มไปด้วยควำมไม่พอใจต่อ
คฤหำสน์เฟิงและแม้ว่ำเขำจะมีสีหน้ำเยือกเย็นต่อหน้ำคนอื่น เขำก็
ยังคงอ่อนแอ เฟิงจื่อหรูสะอื้นและมองออกไป น ้ำตำเกือบไหลลงมำบน
ใบหน้ำของเขำ

เหยำซื่อเห็นว่ำเขำไม่พูด นำงจึงถำมวังซวนอย่ำงรวดเร็ว “เกิดอะไรขึ้น
? จื่อหรูก ำลังจะกลับไปที่เสี่ยวโจวเพื่อไปส ำนักศึกษำไม่ใช่หรือ ? พี่สำว
ของเขำอยู่ที่ไหน ? ”

วังซวนอธิบำยอย่ำงจริงจังกับเหยำซื่อ “นำยน้อยก ำลังจะไปที่เสี่ยวโจว
และคุณหนูรองมอบหมำยองครักษ์เงำ 10 คนเพื่อปกป้องนำยน้อย แต่
นำยน้อยได้พบกับนักฆ่ำจำกเฉียนโจวระหว่ำงทำง พวกมันไม่เพียงแต่
ลักพำตัวนำยน้อย แต่พวกมัน…ยังตัดนิ้วของนำยน้อยด้วยเจ้ำค่ะ”

เหยำซื่อมีอำกำรจิตแปรปรวนเมื่อได้ยินค ำว่ำ “ตัดนิ้วก้อยของนำยน้อย”
วังซวนกล่ำวต่อ “สำเหตุที่คนจำกเฉียนโจวรู้เกี่ยวกับกำรเคลื่อนไหวของ
นำยน้อยนั้นเป็นผลมำจำกกำรรำยงำนของนำยท่ำนตระกูลเฟิง เฟิง
จินหยวน ที่บอกพวกมัน” แต่เหยำซื่อไม่ได้ยินสิ่งนี้แม้แต่น้อย จิตใจของ
นำงเต็มไปด้วยควำมโกรธ “เฟิงจื่อหรูถูกลักพำตัวระหว่ำงทำงไปส ำนัก
ศึกษำ” จำกนั้นจำกทัศนคติที่ไม่ดีในจิตใจของนำง ควำมคิดนี้ก็
กลำยเป็น “ท ำไมอำเองไม่ปกป้องเขำ ? ”

วังซวนขมวดคิ้วของนำงและเกิดรู้สึกไม่ดีที่ได้ยินเช่นนี้ แต่นำงก็อธิบำย
ต่อไปว่ำ “คุณหนูรองท ำแล้วเจ้ำค่ะ คุณหนูได้รับมอบหมำยองครักษ์เงำ
10 คนเพื่อปกป้องนำยน้อยในกำรเดินทำงไปเสี่ยวโจว น่ำเสียดำยที่
ศัตรูคือกลุ่มพลธนูศักดิ์สิทธิ์ของเฉียนโจว”

“ข้ำถำมว่ำท ำไมนำงถึงไม่ไปส่งเฟิงจื่อหรูไปเสี่ยวโจวด้วยตัวเอง ? ”
เหยำซื่อเริ่มกรีดร้องอีกครั้ง กลุ่มพลธนูศักดิ์สิทธิ์จำกเฉียนโจว นำงไม่
เข้ำใจควำมหมำยนี้ นำงเพิ่งรู้ว่ำบุตรชำยของนำงเสียนิ้ว เหตุผลหลัก
ส ำหรับอำกำรบำดเจ็บนี้คือเฟิงหยูเองที่ไม่ได้ไปส่งเขำด้วยตัวเอง
“บุตรชำยของข้ำยังเด็กมำก เขำอำยุยังไม่ถึงสิบขวบ เขำจะไปเป็นศัตรู
กับใคร ? ท ำไมเขำถึงถูกลักพำตัวไป ? ” นำงพึมพ ำกับตัวเองรำวกับว่ำ
ไม่มีใครอยู่ในห้อง แม้ว่ำบำดแผลจะเริ่มปริ นำงก็ไม่ได้สังเกตเลย เหยำ
ซื่อวิเครำะห์อีกครั้ง “เฟิงจื่อหรูเป็นเพียงเด็ก มันเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคน
ต้องกำรจะลักพำตัวเขำ เขำทิ้งไว้กับพี่สำวของเขำ ดังนั้นคนที่พวกเขำ
ต้องกำรควรจะเป็น…” ดวงตำของนำงส่องสว่ำง “ควรเป็นพี่สำวของ
เขำ ! ” เหยำซื่อเงยหน้ำขึ้นมองวังซวน “คนที่อีกฝ่ำยต้องกำรฆ่ำคือเฟิง
หยูเองใช่หรือไม่ ? ที่นำงไม่ได้ส่งเฟิงจื่อหรูเพรำะนำงหลบหนี พวกเขำ
ตัดนิ้วมือของจื่อหรูใช่หรือไม่ ? ”

วังซวนชื่นชมเหยำซื่ออย่ำงแท้จริง ไม่มีอะไรที่นำงสำมำรถท ำได้เพื่อ
พูดคุยกับผู้หญิงคนนี้ ดังนั้นนำงเพียงแค่พูดอย่ำงเย็นชำ

แต่เหยำซื่อเห็นว่ำนำงไม่ได้พูดตอบโต้และเย็นชำ มำรดำที่รักหำยไป
ตอนไหนไม่รู้ ตอนนี้นำงกลำยเป็นคนที่ดุร้ำยและไม่แตกต่ำงจำกเฉินซื่อ
นำงจ้องที่วังซวนและกล่ำวว่ำ “ข้ำถำมเจ้ำ ท ำไมเจ้ำไม่พูด ! ถ้ำอย่ำง
นั้นเจ้ำต้องมำเจอหน้ำข้ำอย่ำงไร ? ข้ำรู้ว่ำนี่ไม่ใช่น้องชำยของนำง นำง
จึงไม่รักเขำ นำงสำมำรถหลีกเลี่ยงอันตรำยได้ แต่จื่อหรูได้รับบำดเจ็บ
นำงท ำให้บุตรสำวของข้ำตำย และข้ำยังไม่ได้ช ำระหนี้นี้เลยแม้แต่น้อย
ท ำไมนำงต้องท ำร้ำยบุตรชำยของข้ำ ควำมเกลียดชังระหว่ำงเรำเป็น
อย่ำงไร ? ”

เหยำซื่อเริ่มร้องไห้เสียงดัง

เฟิงจื่อหรูแทบไม่อยำกเชื่อหูของเขำเอง เขำยืนอยู่ข้ำงเตียงและมอง
มำรดำของเขำด้วยควำมกลัว เขำถำมตัวเองซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำ มำรดำของ
เขำเป็นแบบนี้เมื่อไหร่ ? นี่เป็นมำรดำที่อยู่กับเขำในภูเขำทำงตะวันตก
เฉียงเหนือหรือไม่ ?

เขำเฝ้ำดูเหยำซื่อต่อว่ำวังซวนด้วยค ำถำม เขำตื่นขึ้นทันทีจำกควำมรู้สึก
อบอุ่นที่รู้สึกถึงควำมกังวลของมำรดำ ขณะที่ควำมเกลียดชังที่ยิ่งใหญ่
เริ่มเติมเต็มหัวใจของเขำ

เขำหันหลังกลับและถำมบ่ำวรับใช้ของตระกูลเฟิงว่ำ “ข้ำบอกให้ไปแจ้ง
เฟิงจินหยวนว่ำข้ำกลับมำแล้ว ? พวกเขำไปหรือยัง ? เขำอยู่ที่ไหน ? “

บ่ำวรับใช้ที่นี่จะรู้ได้อย่ำงไรว่ำเกิดอะไรขึ้นกับฝั่งของเฟิงจินหยวน แต่
นำยน้อยถำม ดังนั้นพวกเขำจึงไม่สำมำรถเพิกเฉยได้ พวกเขำพูดได้
เพียงว่ำพวกเขำจะไปดู บ่ำวรับใช้สองคนจึงเดินออกมำจำกห้อง เหยำ
ซื่อตะโกนต่อเนื่องท ำให้ควำมโกรธในตัวเฟิงจื่อหรูลุกโชนยิ่งขึ้น

ในที่สุดเด็กก็ไม่สำมำรถทนได้และเริ่มระบำยควำมโกรธ เขำมองไปรอบ
ๆ บ่ำวรับใช้ที่ถูกผลักโดนโต๊ะก็เข้ำมำในมุมมองของเขำทันที ใครจะรู้ว่ำ
เขำพบจุดแข็งตรงไหน ขณะที่เขำเดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบมันขึ้นมำ ทันใด
นั้นก็โยนมันทิ้ง

ด้วย “ปัง” โต๊ะชนเข้ำกับตู้เสื้อผ้ำขำหัก

เฟิงจื่อหรูท ำแบบนี้ ท ำให้เหยำซื่อกลัว นำงมองและเห็นเฟิงจื่อหรูยกมือ
ที่บำดเจ็บขึ้นมำและพูดกับนำงว่ำ “ข้ำไม่สนหรอกว่ำท่ำนคิดอย่ำงไรใน
ใจของท่ำน และไม่สนใจว่ำท่ำนยอมรับท่ำนพี่หรือไม่ ข้ำจะบอกท่ำนว่ำ
นิ้วของข้ำที่ถูกตัดโดยคนจำกเฉียนโจว และคนเหล่ำนั้นจำกเฉียนโจวไม่
ต้องกำรฆ่ำท่ำนพี่ เป้ำหมำยของพวกมันคือข้ำ ! และข่ำวกำร
เคลื่อนไหวของข้ำรั่วไหลออกมำโดยเฟิงจินหยวน ! ท่ำนแม่ ท่ำนได้ยิน
หรือไม่ ? มันเป็นท่ำนพ่อของข้ำที่บอกคนของเฉียนโจวมำและลักพำตัว
ข้ำ มันเป็นท่ำนพ่อที่ต้องกำรชีวิตของข้ำ ! ”