Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 621 จอหงวนอันดับหนึ่งอยู่ในตระกูลเหยา

กำรกระท ำของเฟิงหยูเองท ำให้สมำชิกของตระกูลเหยำรู้สึก
ประทับใจมำกหลังจำกทั้งหมดสถำนะปัจจุบันของนำงแตกต่ำงกัน นำง
ได้รับต ำแหน่งเป็นองค์หญิงจี่อัน และต ำแหน่งองค์หญิงนี้ได้มำจำกกำร
ท ำงำนของนำงเอง แต่ส ำหรับเฟิงหยูเองปัจจุบันที่จะละทิ้งสถำนะของ
นำง คุกเข่ำและแสดงควำมเคำรพต่อพวกเขำ นั่นหมำยควำมว่ำเด็กคน
นี้ไม่ใช่คนเย่อหยิ่ง นำงกลับแสดงควำมเคำรพต่อผู้อำวุโสและใจดีต่อ
ผู้อื่น มันเป็นไปตำมที่พวกเขำคิด นำงเป็นคนโปรดของทุกคน
เหยำเซียนและเฟิงหยูเองไม่จ ำเป็นต้องท ำสิ่งนี้ตำมธรรมชำติแต่
เหล่ำลุงก็เคลื่อนไหว ก่อนหน้ำนี้ลุงคนโต, จิงจุนลูบหัวนำง ครำวนี้ลุง
รอง, จิงเสี่ยว และลุงสำม, จิงหยูก็ช่วยประคองเฟิงหยูเองให้ลุกขึ้น
เฟิงหยูเองรู้สึกว่ำแขนของนำงถูกจับแน่นแต่มันก็ไม่ได้ตั้งใจ แต่
มันเป็นควำมรู้สึกที่ไม่รู้ว่ำจะแสดงออกถึงควำมรักที่กระจำยอยู่ทั่ว ท ำ
ให้ควำมรู้สึกของนำงเต็มไปด้วยควำมรัก
เมื่อลุงและป้ำของนำงมีโอกำสได้ดูแลนำงญำติทั้งหกก็อยำกจะ
ไปเช่นกัน แต่น่ำเสียดำยที่เหยำเซียนไม่ได้ให้โอกำสพวกเขำ โบกมือเขำ
กล่ำวว่ำ “หยุดกอดอำเอง แล้วปล่อยให้นำงพักผ่อนบ้ำง เรำไม่ได้
เตรียมเครื่องดื่มหรือ ? น ำน ้ำชำมำ มำพูดกันในขณะที่ก ำลังรับประทำน
อำหำรกันอยู่” จำกนั้นเขำก็พูดกับเฟิงหยูเอง “กำรกลับมำจำก
พระรำชวังในเวลำนี้เจ้ำต้องทำนอำหำรเย็นมำแล้ว ข้ำจึงไม่ได้เตรียมไว้
เตรียมแค่เครื่องดื่มบำงอย่ำงเท่ำนั้น สิ่งนี้จะท ำให้เรำมีโอกำสพูดกัน”
เฟิงหยูเองพยักหน้ำแสดงว่ำนำงคิดว่ำกำรเตรียมกำรนั้นดี
อย่ำงรวดเร็วชำ, ขนมอบและผลไม้ถูกน ำออกมำด้วย แต่ละถูก
วำงไว้ในแต่ละโต๊ะ เฟิงหยูเองได้รับกำรดูแลเป็นพิเศษ ซูซื่อชี้ไปที่ขนม
อบที่ยอดเยี่ยมและพูดกับเฟิงหยูเอง “ดูสิว่ำสิ่งเหล่ำนี้ช่ำงสวยงำม
เหลือเกิน แค่มองไปที่พวกมันก็จะท ำให้เจ้ำหิว ! มันเป็นเรื่องน่ำเสียดำย
ที่ไม่มีบุตรสำวที่จะเพลิดเพลินกับขนมอบเหล่ำนี้ที่ข้ำท ำ” ในขณะที่พูด
อย่ำงนี้นำงหยิบขนมและป้อนเฟิงหยูเอง
เฟิงหยูเองกินมันและพบว่ำมันอร่อยจริงๆ นำงจึงยิ้มแล้วกล่ำว
ว่ำ “คฤหำสน์ขององค์หญิงติดกับคฤหำสน์ตระกูลเหยำ ข้ำจะให้คนเปิด
ทำงเข้ำเล็ก ๆ นั้นอีกครั้ง ด้วยวิธีนี้มันจะง่ำยกว่ำที่เรำจะเข้ำออก ถ้ำ
ท่ำนป้ำไม่ร ำคำญ อำเองจะมำกินขนมทุกวัน”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้สมำชิกของตระกูลเหยำมีควำมสุขมำกนำง
มำทุกวันเพื่อดื่มชำและขนมอบ หมำยควำมว่ำพวกเขำจะได้เห็นสำว
น้อยน่ำรักทุกวัน ส ำหรับสมำชิกของตระกูลเหยำ นี่เป็นสิ่งที่น่ำยินดี
ที่สุดในโลก !
ทั้งตระกูลเหยำคุยกับเฟิงหยูเองเป็นเวลำนำนในช่วงเวลำนี้ซูซื่อ
ได้ประสบควำมส ำเร็จในกำรได้รับสิทธิ์ในกำรนอนกับเฟิงหยูเอง นำง
ยิ้มไม่หุบ ฉินซื่อหัวเรำะเยำะนำงว่ำ “เมื่อหลำนชำยคนโตกลำยเป็นจอ
หงวนอันดับหนึ่ง ข้ำก็ไม่เห็นพี่สะใภ้ใหญ่มีควำมสุขมำก จริง ๆ แล้วใน
ครอบครัวของเรำ บุตรชำยไม่ได้เป็นที่รักเหมือนบุตรสำว”
เมื่อพูดถึงค ำเหล่ำนี้ทุกคนก็เห็นด้วยตระกูลเหยำเป็นกรณีทั่วไป
ของบุตรสำวเป็นที่รักและไม่ดูแลบุตรชำย นี่คือสิ่งที่ทุกคนยอมรับมำ
นำนแล้ว มันเป็นเพียงค ำพูดที่ว่ำจอหงวนอันดับหนึ่งท ำให้เฟิงหยูเอง
หยุดนิ่ง
“จอหงวนอันดับหนึ่งของปีนี้คือพี่ชำยใหญ่หรือเจ้ำค่ะ”นำงมอง
เหยำซู่ เขำดูอำยุประมำณ 23 หรือ 24 ปี และมีสุขภำพที่ดี เขำเป็นเด็ก
หนึ่งในหกคนที่เหยำเซียนเป็นที่โปรดปรำนมำกที่สุด
เหยำเซียนหัวเรำะ“ใช่แล้ว เด็กคนนี้ไปลองทดสอบและจบลง
ด้วยกำรเป็นจอหงวนอันดับหนึ่ง” จำกนั้นเขำก็มองหลำนชำยคนที่สอง
ของเขำ, เหยำเซิน และหลำนชำยคนที่สำม, เหยำซวน และกล่ำวว่ำ
“ทั้งสองคนนั้นได้ที่สองและที่สำม ตระกูลเหยำของเรำยึดครองสำม
อันดับแรกทั้งหมด”
จิงจุนพยักหน้ำรับกำรสนทนำ“ท่ำนพ่อพูดถูก เมื่ออยู่ห่ำงจำก
เมืองหลวงมำหลำยปีแล้ว เมืองหลวงก็เปลี่ยนไปอย่ำงมำกมำย ตระกูล
เหยำไม่สำมำรถเป็นคนส ำคัญได้อีกต่อไปเหมือนในอดีต มันท ำให้
มำรดำทั้งสำมและเด็ก ๆ ต้องถูกรังแกอย่ำงมำก เมื่อเรำกลับมำ เรำ
ต้องใช้ประโยชน์จำกสถำนกำรณ์ ครั้งนี้เรำจะไม่ถูกกลั่นแกล้งจำกใคร”
เฟิงหยูเองไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้นำงถำมเหยำเซียน “ระหว่ำงทำง
กลับมำข้ำได้ยินคนพูดกันว่ำคุณหนูรองของคฤหำสน์เสนำบดีคนใหม่
ก ำลังจะแต่งงำนกับจอหงวนอันดับหนึ่ง นั่นเป็นพี่ชำยใหญ่ใช่หรือไม่
เจ้ำคะ ? ”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้รอยยิ้มบนใบหน้ำของตระกูลเหย่ำก็ลดน้อยลง
แม้ว่ำพวกเขำจะไม่มีควำมทุกข์ แต่ก็ไม่ยิ้มแย้มอย่ำงที่เคยเป็นมำ
เหยำเซียนกล่ำวว่ำ“กำรมีส่วนร่วมนี้เป็นสิ่งที่เสนำบดีหลู่ถำมกับ
ฮ่องเต้ ฮ่องเต้ขอควำมเห็นของข้ำ และข้ำก็บอกว่ำจะถำมเหยำซู่ก่อน
เป็นผลให้พี่ชำยใหญ่ของเจ้ำบอกว่ำเขำได้พบกับคุณหนูรองของตระกูล
หลู่สองสำมครั้งและนำงก็เป็นเด็กที่ดี ดังนั้นกำรหมั้นหมำยจึงเป็นที่
ยอมรับ”
เฟิงหยูเองมองเหยำซู่และเห็นใบหน้ำที่อ่อนเยำว์ของเขำเริ่ม
เปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ำเขำรู้สึกอำย ดังนั้นนำงจึงรู้ว่ำ
ลูกพี่ลูกน้องคนโตของนำงสนใจคนผู้นั้น ไม่จ ำเป็นต้องพูดมำกไปกว่ำนี้
นำงยิ้มและกล่ำวว่ำ “เช่นนั้นน้องสำวขอแสดงควำมยินดีกับพี่ชำยใหญ่
เพื่อให้ตระกูลของเรำได้ต้อนรับพี่สะใภ้ใหญ่เป็นคนแรก น้องสำวที่อำยุ
น้อยกว่ำจะเตรียมของก ำนัลที่ดีให้กับพี่ชำยใหญ่อย่ำงแน่นอนเจ้ำค่ะ”
หืม”ซูซื่อถอนหำยใจในเวลำนี้ เมื่อมองไปที่เฟิงหยูเอง นำงกล่ำว
ว่ำ “พูดไปท่ำนพ่อของเจ้ำก็เคยเป็นเสนำบดีฝ่ำยซ้ำย และเจ้ำก็เป็น
คุณหนูรองของคฤหำสน์ของเสนำบดีอีกด้วย ถ้ำกำรสู้รบครั้งนี้คือ…ฮะ
! ” ซูซื่อส่ำยหัวของนำงอย่ำงไร้ประโยชน์ “มันเป็นเรำที่โชคไม่ดีเช่นกัน
ไม่อย่ำงนั้นมันจะยอดเยี่ยมแค่ไหนที่จะน ำครอบครัวมำเกี่ยวดองกัน”
เหมียวซื่อกล่ำวอย่ำงรวดเร็วว่ำ“มันยังไม่สำย ! ยังมีอีก 5 คน
อำเองลองดูว่ำเจ้ำชอบคนไหน”
เฟิงหยูเองเอำมือตบหน้ำผำกนำงเลือกซื้อผักที่ตลำดหรือไม่ ?
นำงชอบคนไหน นี่เป็นญำติสนิท แต่นี่เป็นยุคโบรำณ สิ่งนี้เป็นเรื่อง
ธรรมดำมำกที่ญำติจะมำเกี่ยวดองกัน และมันจะประหยัดเงิน
เหยำเซียนเตือนทุกคนด้วยควำมเคร่งขรึมว่ำ“ตระกูลเหยำของ
เรำเป็นตระกูลแพทย์ แม้ว่ำเจ้ำจะไม่เข้ำใจเรื่องนี้มำกนัก แน่นอนว่ำไม่
มีใครตำมรอยเท้ำท่ำนพ่อของเจ้ำ แต่ข้ำต้องเน้นเรื่องนี้ คนอย่ำงอำเอง
จะได้รับกำรพิจำรณำภำยในสำมชั่วอำยุของควำมสัมพันธ์กับเรำ เรำมี
ควำมสัมพันธ์โดยตรง และจำกมุมมองทำงกำรแพทย์ ญำติภำยในสำม
ชั่วอำยุคนจะต้องไม่เกี่ยวดองกันเอง มิฉะนั้นคนรุ่นใหม่จะมีปัญหำกับ
สุขภำพของพวกเขำ เจ้ำเข้ำใจหรือไม่ ? ”
พวกเขำไม่เข้ำใจในสำยตำของผู้คนจำกโลกโบรำณ พี่ชำยและ
น้องสำวไม่สำมำรถแต่งงำนได้ แต่ลูกพี่ลูกน้องแต่งงำนเพื่อให้ครอบครัว
ใกล้ชิดกันยิ่งขึ้นเป็นเรื่องที่ต้องฉลอง แต่เนื่องจำกเหยำเซียนกล่ำวเช่นนี้
สิ่งนี้จึงเป็นที่ยอมรับอย่ำงรวดเร็ว เนื่องจำกควำมเคำรพและชื่นชมต่อ
เหยำเซียน ซูซื่อยิ้มแล้วกล่ำวว่ำ “ท่ำนพ่อไม่ต้องห่วง ลูกสะใภ้จ ำได้ ยิ่ง
ไปกว่ำนั้นอำเองของเรำได้หมั้นหมำยกับองค์ชำยเก้ำไว้แล้วและไม่
สำมำรถถูกขโมยไปจำกใครได้”
เฟิงหยูเองได้ฟังกำรพูดคุยของตระกูลเหยำแม้ว่ำจะไม่มีใคร
แสดงควำมคิดเห็นเกี่ยวกับตระกูลหลู่โดยตรง แต่นำงสำมำรถเห็นได้ว่ำ
ตระกูลเหยำไม่ชอบลูกสะใภ้ แม้ว่ำจะไม่สำมำรถอธิบำยได้ว่ำเป็นควำม
เกลียดชัง แต่มันไม่ใช่กำรแต่งงำนที่ต้องกำรแน่นอน
เหยำเซียนกล่ำวกับเหยำซู่“กำรแต่งงำนจะเกิดขึ้นภำยในสิบวัน
เริ่มวันพรุ่งนี้ตระกูลของเรำควรเริ่มเตรียมตัว ส่งของหมั้นแล้ว หำกเจ้ำมี
สิ่งใดที่เจ้ำต้องกำรเตรียม เจ้ำควรเตรียมมันให้พร้อม”
เหยำซู่พยักหน้ำและยืนขึ้นเพื่อขอบคุณเหยำเซียนหลังจำกคิด
ไปอีกเล็กน้อย เขำก็ทักทำยเฟิงหยูเองโดยกล่ำวว่ำ “อำเอง ก่อนหน้ำนี้
บ่ำวรับใช้ของหลู่เหยำได้กระท ำควำมผิดต่อคุณหนูสำมของตระกูลเฟิง
พี่ใหญ่ขอโทษส ำหรับควำมหยำบคำยนี้แทนนำง”
“หืม?”ก่อนที่เฟิงหยูเองจะแสดงออกได้ ซูซื่อเป็นคนแรกที่กล่ำว
ว่ำ “เกิดอะไรขึ้น ? ”
คนอื่นๆ ก็เริ่มถำมก่อนที่เหยำซู่จะกล่ำวว่ำ “ข้ำก็ได้ยินเรื่องนี้
เช่นกันก่อนที่อำเองมำถึง ได้มีกำรกล่ำวว่ำหลู่เหยำได้จัดงำนแต่งงำน
นำงน ำผ้ำเฉฉวนไปยังร้ำนปักของคุณหนูสำมตระกูลเฟิง ผลก็คือมันถูก
ท ำลำยโดยช่ำงปัก บ่ำวรับใช้ของนำงโกรธและก่อปัญหำที่ร้ำนขอรับ”
เฟิงหยูเองกล่ำวอย่ำงรวดเร็ว“มันไม่ใช่ปัญหำ ทักษะของน้อง
สำมไม่ดี เนื่องจำกชุดแต่งงำนของคุณหนูตระกูลหลู่ถูกท ำลำย นำงจึง
ชดใช้ค่ำเสียหำยเป็นเรื่องปกติ ข้ำเพิ่งกลับมำที่เมืองหลวงในวันนี้ และ
ไม่ได้มีโอกำสไปเยี่ยมตระกูลเฟิง เมื่อข้ำไปเยี่ยมในวันพรุ่งนี้ ข้ำจะไป
เยี่ยมเซียงหรูเพื่อขอโทษเจ้ำค่ะ”
เมื่อนำงพูดนำงจงใจบอกว่ำมันคือเฟิงเซียงหรูที่ปักมันสมำชิก
ของตระกูลเหยำนั้นฉลำด ด้วยเบำะแสเล็กน้อยพวกเขำตอบโต้ทันที
“มันถูกปักโดยคุณหนูสำมหรือ ? ”
เหยำเซียนรู้สึกงงงวยและถำมว่ำ“ท ำไมมันถึงถูกปักโดยคุณหนู
สำม ? ร้ำนค้ำนั้นไม่มีช่ำงปักหรือ ? ”
เหยำซู่ไม่คิดว่ำเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นเขำเพิ่งได้ยินว่ำช่ำงปักที่
ร้ำนนั้นท ำลำยชุดแต่งงำน และบ่ำวรับใช้ของตระกูลหลู่ไปที่เกิดเหตุ
ตอนแรกมันไม่ได้มีปัญหำอะไรมำก อย่ำงไรก็ตำมใครจะรู้ว่ำสิ่งนี้
เกิดขึ้น ดังนั้นเขำจึงรีบถำมว่ำ “อำเอง เกิดอะไรขึ้นกับสิ่งนี้ ? พี่ชำย
ใหญ่ไม่รู้จริง ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้”
เฟิงหยูเองกระพริบตำ“พี่ชำยใหญ่ไม่รู้อะไรเลยหรือเจ้ำค่ะ?”
จำกนั้นนำงก็ยิ้ม และเล่ำฉำกจำกเมื่อนำงเพิ่งเข้ำมำในเมืองหลวง
มันคงจะดีถ้ำไม่ได้พูดถึงแต่สิ่งนี้ท ำให้เหยำเซียนโกรธ เขำ
ตะโกนเสียงดัง “ช่ำงเป็นเรื่องไร้สำระ ! ร้ำนปักมีช่ำงปัก แต่ท ำไมพวก
เขำถึงขอให้คุณหนูสำมปักให้ ? และจะพูดสิ่งที่น่ำรังเกียจเช่นนี้ คนใน
คฤหำสน์ของเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยมีกำรศึกษำหรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองปลอบใจอย่ำงรวดเร็ว“ท่ำนปู่อย่ำโกรธเจ้ำค่ะ บอก
เด็ก ๆ ว่ำท่ำนปู่โกรธอะไรกับบ่ำวรับใช้ ! เพียงแค่ปล่อยเรื่องนี้ไป ท้ำย
ที่สุดเซียงหรูก็ท ำลำยผ้ำของพวกเขำ หำกพี่ชำยใหญ่สำมำรถเป็นคน
กลำงในเรื่องนี้ได้ เรำสำมำรถช่วยเซียงหรูจำกกำรต้องจ่ำยค่ำผ้ำ ได้
หรือไม่เจ้ำคะ ? ”
นำงพูดอย่ำงจริงใจท้ำยที่สุดถ้ำเรื่องนี้เกิดขึ้นกับคนอื่น นำงก็
จะต้องจัดกำรให้เหมำะสมส ำหรับเซียงหรู อย่ำงไรก็ตำมใครจะรู้ว่ำอีก
ฝั่งก ำลังแต่งงำนกับคฤหำสน์เหยำ นั่นหมำยควำมว่ำนำงไม่มีส่วน
เกี่ยวข้องด้วย ไม่มีเหตุผลอื่นใดนอกจำกควำมสัมพันธ์กับครอบครัวนี้
นำงต้องกำรพูดเรื่องบำงอย่ำงเกี่ยวกับเฟิงเซียงหรูเพื่อที่จะเอำชนะเรื่อง
นี้
เหยำซู่รู้สึกผิดท้ำยที่สุดแล้วหลู่เหยำยังไม่ได้แต่งงำนกับ
ครอบครัว ทั้งสองได้พบกันเพียงไม่กี่ครั้ง เมื่อเปรียบเทียบกับเฟิงหยูเอง
เขำยังคงชอบน้องสำวของเขำมำกกว่ำ นอกจำกนี้ยังมีคุณหนูสำม
ตระกูลเฟิง เขำได้พบนำงก่อนหน้ำนี้เมื่อนำงยังเด็ก ร่ำงเล็ก ๆ น่ำรักนั่น
เป็นสิ่งที่เขำยังจ ำได้ อย่ำงไรก็ตำมเขำไม่เคยคิดเลยว่ำนำงจะต้องทน
ทุกข์จำกน ้ำมือของหลู่เหยำ
เขำมองไปที่เฟิงหยูเองและป้องมือโค้งค ำนับอย่ำงลึกซึ้ง “อำเอง
เป็นคนใจกว้ำง พี่ชำยใหญ่จะจ ำควำมเมตตำนี้ไว้”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เฟิงหยูเองรู้สึกเขินอำยเล็กน้อยนำงเคยใจ
กว้ำงที่ไหน นำงเป็นคนที่เสียใจมำกที่สุด มันเป็นเพียงแค่ว่ำนำงไม่มี
ทำงเลือกนอกจำกต้องเผชิญกับมันบำงครั้ง
เหยำเซียนเห็นว่ำเฟิงหยูเองไม่ได้ตั้งใจจะติดตำมเรื่องนี้ต่อไป
ดังนั้นจึงถือได้ว่ำเป็นข้อสรุป อย่ำงไรก็ตำมควำมประทับใจในคุณหนู
รองตระกูลหลู่ก็ยิ่งลดลงไปอีกในสำยตำของตระกูลเหยำ
คืนนั้นเฟิงหยูเองนอนกับซูซื่อตำมที่ตกลงกันนำงถูกซูซื่อกอด
ตลอดคืน ในที่สุดนำงก็หลับไปในช่วงครึ่งหลังของคืน นำงยังคงถูกกอด
ดูเหมือนว่ำซูซื่อจะกอดตุ๊กตำอย่ำงแท้จริง
เฟิงหยูเองยิ้มอย่ำงขมขื่นและคิดกับตัวเองว่ำตระกูลเหยำควร
ให้ก ำเนิดบุตรสำวมิฉะนั้นญำติเหล่ำนี้จะกลำยเป็นบ้ำ นำงเพียงแค่หวัง
ว่ำลูกพี่ลูกน้องคนโตของนำงจะสำมำรถใช้ชีวิตอย่ำงมีควำมสุขกับ
คุณหนูรองตระกูลหลู่ และให้ก ำเนิดบุตรสำวที่งดงำม ด้วยวิธีนี้
ครอบครัวจะถือว่ำสมบูรณ์
วันรุ่งขึ้นหลังอำหำรเช้ำลูกพี่ลูกน้องทั้งสำมไปรำชส ำนัก
และเฟิงหยูเองพำเหยำเซียนไปยังคฤหำสน์ของบุตรสำวของนำง เมื่อ
เข้ำไปในคฤหำสน์นำงกล่ำวทันที “ท่ำนปู่ มีเรื่องที่ข้ำต้องกำรควำม
ช่วยเหลือจำกท่ำนปู่เจ้ำค่ะ”