Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 629 ความลับของพราชายาหยุนถูกเปิดเผย

ทำงด้ำนตะวันออกของพระรำชวังฮ่องเต้มีต ำหนักชุนชำนบน
ถนนซึ่งอยู่ไม่ไกลจำกต ำหนักกลำงมันเป็นที่ซึ่งพระสนมชู, หยวนชู
อำศัยอยู่
หยวนชูนี้เข้ำสู่พระรำชวังตอนอำยุ16 ตอนอำยุ 19 นำงให้
ก ำเนิดองค์ชำยแปด, ซวนเทียนโม ตอนนี้องค์ชำยแปดอำยุ 23 ปี เขำ
เกิดในเวลำไล่เลี่ยกับองค์ชำยเจ็ดซึ่งอำยุ 24 ปี และองค์ชำยที่เก้ำอำยุ
22 ปี แม้ว่ำนำงจะไม่ได้รับควำมโปรดปรำนหลังจำกพราชำยำหยุนเข้ำ
มำในพระรำชวัง แต่พระสนมของฮ่องเต้ทุกคนที่ให้ก ำเนิดองค์ชำยมี
ควำมสุขกับชีวิตที่ยิ่งใหญ่
ในคืนนี้หลังจำกกำรดื่มเพื่อช่วยให้นำงสงบลงบ่ำวรับใช้ที่คอย
ดูแลนำง หยู่ซู่กล่ำวอย่ำงหวำนชื่นว่ำ “กำรดูแลของพระสนมนั้นดีมำก
พระสนมดูเหมือนอำยุ 20 เลยเจ้ำค่ะ หำกท่ำนยืนอยู่ข้ำงองค์ชำยแปด
บำงทีผู้คนอำจคิดว่ำเป็นพี่น้องเจ้ำค่ะ”
พระสนมหยวนชูจ้องมองนำง“ไร้สำระ ถ้ำเป็นอย่ำงนั้นจริง ๆ ข้ำ
จะไม่กลำยเป็นปีศำจประหลำดหรือ ? ” แต่ใจนำงเต็มไปด้วยควำมสุข
นำงใช้เวลำหลำยวันในกำรใช้ผลิตภัณฑ์เสริมอำหำรคุณภำพสูง ดังนั้น
ผิวของนำงจะดีกว่ำคนทั่วไป แม้กระนั้นนำงจะไม่ดูเด็กขนำดนี้ “ช่ำง
เป็นอะไรที่น่ำเสียดำย ! ” นำงถอนหำยใจยำว ๆ “อะไรคือจุดที่ท ำให้
ผิวพรรณดีขึ้น ? แล้วถ้ำข้ำเป็นเด็ก นับตั้งแต่นำงนั้นเข้ำมำในพระรำชวัง
ฝ่ำบำทไม่เคยมำหำข้ำอีกเลย อย่ำพูดถึงกำรไปห้องโถงจำวเหอ นังนั่น
ไม่อนุญำตให้ฝ่ำบำทพบนำง มันเป็นกำรแก้แค้นจริง ๆ ”
หยู่ซู่ปลอบใจนำงอย่ำงรวดเร็ว“พระสนมอย่ำพูดอะไรแบบนี้
ผนังมีหูเจ้ำค่ะ”
พระสนมหยวนชูก็รู้ว่ำพราชำยำหยุนเป็นเรื่องต้องห้ำมใน
พระรำชวังหลังจำกพูดพึมพ ำ นำงก็ปิดปำก นำงเพิ่งคิดเกี่ยวกับองค์
ชำยแปดที่หยู่ซู่เพิ่งพูดถึง และไม่สำมำรถช่วยได้ แต่เริ่มกังวล “จริง ๆ
แล้วบรรดำองค์ชำยแต่งงำนกันช้ำมำก มันเกือบจะกลำยเป็นเหมือนค ำ
สำปของปีศำจ องค์ชำยแปดอำยุ 23 ปีในปีนี้และเขำยังไม่ได้พูด
เกี่ยวกับกำรแต่งงำนเลย เขำอยู่ห่ำงไกลและไม่กลับมำ เขำท ำให้ข้ำรู้สึก
เป็นกังวลจริง ๆ ”
“พระสนมอย่ำคิดมำกเลยเจ้ำค่ะองค์ชำยแปดก ำลังแบ่งเบำ
ภำระของฮ่องเต้ ส ำหรับบุตรที่จะประจ ำกำรเป็นสิ่งที่ดี นอกจำกนี้ยังมี
กำรกล่ำวว่ำพระองค์สำมำรถกลับไปที่เมืองหลวงในปีใหม่นี้เจ้ำค่ะ”
เมื่อได้ยินว่ำบุตรชำยของนำงจะกลับมำในที่สุดอำรมณ์ของพระ
สนมหยวนชูก็ดีขึ้นในที่สุด ในเวลำนี้ขันทีคนหนึ่งได้เข้ำมำ ก้ำวของเขำ
ค่อนข้ำงเร่งด่วน และเกือบจะสะดุดเมื่อก้ำวข้ำมธรณีประตู
หยู่ซู่ขมวดคิ้วและกล่ำวว่ำ “หรงเจิ้ง ท ำไมเจ้ำถึงมีแต่แย่ลงเรื่อย
ๆ ?”
ชื่อของขันทีคือหรงเจิ้นในตอนนี้เขำมำถึงต่อหน้ำนำงสนมหยวน
ชูและโค้งค ำนับโดยด่วนพลำงเอ่ยว่ำ “พระสนม ข้ำได้ยินเรื่องส ำคัญ
บำงอย่ำงมำขอรับ”
พระสนมหยวนชูมองหรงเจิ้งสักครู่แล้วโบกมือให้หยู่ซู่หยูซู่เข้ำใจ
ทันทีว่ำนำงตั้งใจอะไร และรีบไปที่ประตูเพื่อมองรอบ ๆ จำกนั้นนำงก็
ปิดประตูให้แน่น
เมื่อนำงกลับมำนำงได้ยินหรงเจิ้นพูดกับนำงสนมหยวนชู “ข้ำได้
ยินข่ำวแปลก ๆ ที่เกี่ยวข้องกับต ำหนักศศิเหมันต์ขอรับ”
ได้ยินว่ำมันเกี่ยวข้องกับต ำหนักศศิเหมันต์พระสนมหยวนชูและ
หยู่ซู่หูเงยหน้ำขึ้น หรงเจิ้งกล่ำวต่อไปว่ำ “สิ่งแปลกประหลำดแรกคือ
ทหำรยำมที่ลำดตระเวนใกล้กับต ำหนักศศิเหมันต์กล่ำวว่ำพราชำยำ
หยุนค่อนข้ำงสนุกกับกำรได้ยินเรื่องแปลก ๆ นำงมักจะให้พวก
โหรำจำรย์ไปเล่ำเรื่องให้นำงฟัง แต่ในช่วงครึ่งปีที่ผ่ำนมำพวกโหรำจำรย์
ไม่ได้ไปหำนำงเลยขอรับ”
“นอกจำกนี้มีบำงอย่ำงที่แปลกในอดีตจะมีเสียงบำงอย่ำงมำ
จำกต ำหนักศศิเหมันต์ ไม่ว่ำจะเป็นเสียงพิณหรือเพลง บุคลิกของพระ
ชำยำหยุนค่อนข้ำงผิดปกติ เป็นกำรยำกที่จะรู้ว่ำนำงสำมำรถท ำสิ่งใด
ได้บ้ำง แม้ว่ำประตูของต ำหนักศศิเหมันต์จะปิด และไม่ได้รับแขก แต่
ห้องก็เป่ำเทียนออกมำ แต่เช้ำโดยไม่มีเสียงเลยแม้แต่น้อยขอรับ”
“นอกจำกสิ่งแปลกประหลำดทั้งสำมนี้พราชำยำหยุนชอบกิน
ผลไม้ และผลไม้ที่ดีที่สุดในพระรำชวังก็ถูกส่งไปยังต ำหนักศศิเหมันต์
เสมอ แต่ผลไม้ที่นำงกินจะไม่มีวันไหนที่ผลไม้ถูกกัดถึงแกน นำงบอกว่ำ
มีรสเปรี้ยวเกินไป นำงแค่กัดเบำๆ ข้ำงนอกก่อนที่จะทิ้งมันไป อย่ำงไรก็
ตำมบ่ำวรับใช้คนนี้ได้ยินบ่ำวรับใช้ของหน่วยก ำจัดขยะกล่ำวว่ำในช่วง
ครึ่งปีที่ผ่ำนมำผลไม้ที่ถูกทิ้งโดยคนในต ำหนักศศิเหมันต์ถูกกินหมดจด
แม้แต่ลูกแพร์ก็สำมำรถมองเห็นได้ด้วยกำรกินส่วนที่เปรี้ยวที่สุด ไม่ว่ำ
พวกเขำจะมองอย่ำงไรเหมือนไม่ใช่พราชำยำหยุนกินขอรับ”
“สิ่งสุดท้ำยที่แปลกประหลำดคือวันที่องค์ชำยเก้ำและองค์หญิง
จี่อันกลับมำยังเมืองหลวงหลังจำกที่พวกเขำทำนอำหำรเย็นกับฮ่องเต้
ทั้งสองก็มุ่งหน้ำไปที่ต ำหนักศศิเหมันต์ ตอนแรกทั้งสองไม่ได้อยู่ในเมือง
หลวงมำหลำยเดือนแล้ว กำรเข้ำพบพราชำยำหยุนเป็นเรื่องปกติที่สุด
แต่ทั้งคู่ก็เดินไปก่อนที่จำงหยวนจะหยุด ใครจะรู้ว่ำมีใครพูดอะไรบ้ำง
หลังจำกนั้นพวกเขำไม่ได้กลับไปที่ต ำหนักศศิเหมันต์”
หรงเจิ้นเล่ำสิ่งที่แปลกเกี่ยวกับต ำหนักศศิเหมันต์ภำยในลม
หำยใจเดียวอย่ำงไรก็ตำมพระสนมหยวนชูและหยู่ซู่เบิกตำกว้ำง ผู้หญิง
ที่สำมำรถอยู่ในพระรำชวังได้เพรำะพระสนมของจักรพรรดินั้นเฉียบคม
มำก บ่ำวรับใช้ที่สำมำรถดูแลพระสนมของฮ่องเต้ได้หลำยปีก็ไม่ได้ถูก
เลี้ยงดูมำโดยไร้ประโยชน์ ทั้งสองคิดอย่ำงรวดเร็วและเข้ำใจปัญหำทันที
หยู่ซู่เป็นคนแรกที่กล่ำว“ผู้คนจำกคณะดำรำศำสตร์ไม่ไปที่นั้น
ไม่แปลก บุคลิกภำพของพราชำยำหยุนมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลง
เป็นไปได้ว่ำนำงไม่ชอบฟังอีกต่อไป แต่ถ้ำไม่มีแม้แต่เสียงเพลงและ
เสียงพิณ มันก็ผิดปกติเล็กน้อย”
พระสนมหยวนชูกล่ำวต่ออีกว่ำ“ไม่ฟังเรื่องรำวอีกต่อไป และสิ่ง
ต่ำง ๆ ที่มีชีวิตชีวำไม่สำมำรถอธิบำยได้อย่ำงง่ำยดำยอีกต่อไป แต่กำร
กินผลไม้ท ำให้สิ่งต่ำง ๆ ชัดเจนเล็กน้อย ไม่ต้องพูดถึงพราชำยำหยุน
แม้แต่ข้ำก็ไม่เคยกินใกล้แกนเกินไป ใครไม่รู้ว่ำมันมีรสเปรี้ยว ส ำหรับ
ผลไม้ที่ถูกทิ้งออกมำจำกต ำหนักศศิเหมันต์เปลี่ยนไปอย่ำงกะทันหันใน
ลักษณะที่ปรำกฏ นั่นหมำยควำมว่ำพราชำยำหยุนไม่ได้กิน”
นำงคิดเพิ่มอีกเล็กน้อย“เป็นไปไม่ได้ที่องค์ชำยเก้ำและองค์หญิง
จี่อันซึ่งออกจำกเมืองหลวงไป 1 ปี เมื่อกลับมำจะไม่ไปเยี่ยมพราชำยำ
หยุน…”
“พราชำยำหยุนไม่ได้อยู่ในพระรำชวัง”หยู่ซู่ย ้ำถึงสถำนกำรณ์
พูดอย่ำงตรงไปตรงมำแม้นำงจะตกใจ
“มีใครรู้เรื่องนี้อีก? ” นำงสนมหยวนชูถำมหรงเจิ้น “ข่ำวมำจำก
ไหน ? ”
หรงเจิ้นตอบกลับอย่ำงรวดเร็ว“ไม่มีใครอื่นนอกจำกองครักษ์ที่
เรำใช้บ่อย ๆ มันน่ำเชื่อถือขอรับ”
พระสนมหยวนชูพยักหน้ำเช่นเดียวกับที่นำงก ำลังจะพูดอะไร
บำงอย่ำง หรงเจิ้นกล่ำวเสริม “พระสนมมีอีกเรื่องหนึ่ง เช้ำวันนี้องค์ชำย
เก้ำได้ออกจำกเมืองหลวงไป และยังไม่ได้กลับมำขอรับ”
ในทันใดพระสนมหยวนชูก็กระโดดขึ้นมำจำกเตียงอิฐที่ทน
ควำมร้อนของนำง“องค์ชำยเก้ำออกจำกเมืองหลวงหรือ ? ” นำงบิด
ผ้ำเช็ดหน้ำของนำงขณะที่จิตใจของนำงท ำงำนอย่ำงรวดเร็ว ยิ่งท ำงำน
ได้มำกเท่ำไหร่นำงก็ยิ่งรู้สึกว่ำกำรวิเครำะห์ของหยู่ซู่นั้นถูกต้อง “พระ
ชำยำหยุนไม่ได้อยู่ในพระรำชวังอย่ำงแน่นอน นอกจำกนี้ฮ่องเต้ก็ไม่รู้ว่ำ
นำงได้ออกจำกต ำหนักไปแล้ว!”
หยู่ซู่กล่ำวเพิ่มเติม“พระสนมของฮ่องเต้ออกจำกพระรำชวังโดย
ไม่ได้รับอนุญำตและมีโทษถึงประหำรชีวิต แม้ว่ำฮ่องเต้จะปกป้องนำง
กฎอยู่ที่นั่น ตรำบใดที่มีหลักฐำน พราชำยำหยุนจะต้องตำยอย่ำง
แน่นอนเจ้ำค่ะ”
หรงเจิ้งกล่ำวด้วยท่ำทำงประหลำด“ยิ่งกว่ำนั้นพราชำยำหยุนอ
อกจำกพระรำชวังมำเกือบปีแล้ว เป็นเวลำนำนเช่นนี้บำงทีนำงอำจหนี
ไปกับใครบำงคน แม้แต่เด็กก็สำมำรถเกิดมำได้ ! ”
พระสนมหยวนซูกล่ำวในทันทีว่ำ“ไปกันเถิด เรำก ำลังจะไปพบ
ฮองเฮำ”
อย่ำงไรก็ตำมหยู่ซู่หยุดนำงแล้วชี้ไปที่ด้ำนนอกโดยกล่ำวว่ำ
“วันนี้สำยมำกแล้วเจ้ำค่ะ มันจะดีกว่ำถ้ำจะพูดเมื่อไปคำรวะฮองเฮำ
ฮองเฮำไม่ได้มีสุขภำพที่ดีในช่วงสองสำมเดือนที่ผ่ำนมำ นำงจะนอน
ก่อนที่จะถึงเวลำดับไฟ ข้ำกลัวว่ำตอนนี้จะมีผลตรงกันข้ำมเจ้ำค่ะ”
พระสนมหยวนชูได้ยินเรื่องนี้และรู้สึกว่ำมันถูกต้องดังนั้นนำงจึง
นั่งลง หน้ำตำของควำมปีติที่ยำกต่อกำรปกปิดปรำกฏบนใบหน้ำของ
นำงเพรำะเรื่องนี้ หยู่ซู่แนะน ำให้นำงทรำบ “พระสนมนอนพักผ่อนก่อน
เจ้ำค่ะ เพื่อไปคำรวะฮองเฮำในวันพรุ่งนี้ ด้วยวิธีนี้ท่ำนสำมำรถพูดคุย
เกี่ยวกับเรื่องนี้ ฮองเฮำเป็นคนดีตลอดหลำยปีที่ผ่ำนมำ นำงไม่ได้
เกี่ยวข้องกับเรื่องอื่น แต่นำงก็กังวลกับพระสนมของฮ่องเต้ นำงจะต้อง
อธิบำยให้ฮ่องเต้ มิฉะนั้นถ้ำเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ต ำแหน่งของนำงใน
ฐำนะฮองเฮำคงยำกที่จะรักษำไว้ได้เจ้ำค่ะ”
ต ำหนักชุนชำนไม่มีคนดีภำยในนั้นพระสนมหยวนชูก ำลังคิดถึง
วิธีจัดกำรกับพระสนมหยุน ในด้ำนของเฟิงหยูเอง นำงไม่รู้ว่ำมีใคร
สังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อพราชำยำหยุนออกจำกพระรำชวัง
เช้ำตรู่วันรุ่งขึ้นนำงให้วังซวนหำชุดรำชส ำนักที่เหมำะสมและมีสี
อ่อนนำงต้องพำช่ำงฝีมือเป่ยออกไปจำกพระรำชวัง และสิ่งนี้จะท ำให้
นำงต้องไปเยี่ยมพระรำชวัง เครื่องประดับที่ผลิตโดยช่ำงฝีมือใบส่วน
ใหญ่ใช้ส ำหรับพระสนมของฮ่องเต้ นำงรู้ว่ำนำงสำมำรถไปหำฮองเฮำ
เพื่อขอควำมช่วยเหลือเรื่องนี้เท่ำนั้น
วังซวนช่วยนำงสวมใส่เสื้อผ้ำขณะที่กล่ำวว่ำ“ฮองเฮำมีน ้ำใจ
และปฏิบัติต่อคุณหนูเป็นอย่ำงดี เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว กำรยืมตัว
ช่ำงฝีมือเป่ยนั้นเป็นเรื่องง่ำยเจ้ำค่ะ”
เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรนำงไม่รู้สึกว่ำเรื่องนี้จะเป็นเรื่องง่ำย
ช่ำงฝีมือเป่ยอยู่ในพระรำชวังเป็นเวลำเกือบหนึ่งปีโดยไม่ออกมำ
จะต้องมีคนขัดขวำงสิ่งต่ำง ๆ แต่นำงไม่รู้ว่ำใครก ำลังท ำอยู่ ฮองเฮำก็ไม่
สบำยเช่นกัน ใครจะรู้ว่ำใครได้รับงำนนี้จำกฮองเฮำ
เมื่อนำงออกจำกคฤหำสน์บ่ำวรับใช้ที่ประตูบอกนำงว่ำฉิงหยูได้
พำองค์ชำยเหลียนไปหำที่พัก เฟิงหยูเองคิดกับตัวเองว่ำนำงแค่หวังว่ำ
องค์ชำยเหลียนจะสำมำรถหำที่อยู่ได้อย่ำงรวดเร็ว นำงไม่ชอบกำรมี
ชีวิตชีวำมำกเกินไปในคฤหำสน์ขององค์หญิงแห่งนี้
นำงนั่งรถม้ำของนำงและน ำจิตใต้ส ำนึกเข้ำมำในมิติของนำงมัน
เต็มไปด้วยหลอดทดลองที่เหยำเซียนก ำลังทดลองอยู่ เป่ยฟูหรงยังคง
นอนอยู่ในห้อง ในขณะที่เหยำเซียนยังคงท ำงำนอย่ำงวุ่นวำยในห้อง
ผ่ำตัด
เมื่อคืนที่แล้วเหยำเซียนออกมำพร้อมที่จะบอกกับเฟิงหยูเองว่ำ
เขำจะทดลองเกี่ยวกับแบคทีเรียที่ท ำหน้ำที่ตรงกันข้ำมเมื่อถึงเวลำเขำ
จะฉีดให้นำง หำกไม่มีอะไรที่ไม่คำดคิดเกิดขึ้น ส ำหรับฟู่โหร่ง นำง
สำมำรถน ำตัวออกจำกมิติคืนนี้ และวำงไว้ในห้องเก็บยำเพื่อพักผ่อน
กำรเดินทำงด ำเนินต่อไปโดยที่ไม่มีใครพูดวังซวนและหวงซวน
ไม่รู้ว่ำเฟิงหยูเองคิดอะไรอยู่ พวกนำงรู้สึกว่ำคุณหนูมีเรื่องที่ต้องใช้
ควำมคิดอยู่ในใจ พวกนำงเพิ่งจะเข้ำไปในพระรำชวังเพื่อขอควำม
ช่วยเหลือจำกช่ำงฝีมือเป่ย แต่พวกเขำรู้สึกเหมือนออกไปต่อสู้กับศัตรู
เร็วมำกพวกเขำมำถึงพระรำชวัง ทั้งสำมเดินผ่ำนทำงเข้ำ
ด้ำนข้ำง เมื่อทหำรองครักษ์เฟิงหยูเองมำถึง พวกเขำก็ทักทำยนำงอย่ำง
อบอุ่นในขณะที่ช่วยดูแลรถม้ำของจักรพรรดิและให้ควำมเคำรพ เฟิงหยู
เองพูดค ำสุภำพเล็กน้อยก่อนน ำบ่ำวรับใช้ 2 คนของนำงไปที่ต ำหนัก
กลำง
ต ำหนักกลำงที่ฮองเฮำอำศัยอยู่เมื่อไม่นำนมำนี้มีกำรเปลี่ยนชื่อ
มำจำกต ำหนักจิงซีโดยฮ่องเต้เองเนื่องจำกอำกำรเจ็บป่วยนี้ โหรำจำรย์
กล่ำวว่ำชื่อเดิมของต ำหนักก ำลังรบกวนควำมสมดุลจึงเปลี่ยนชื่อ
เมื่อเฟิงหยูเองมำถึงพระสนมของฮ่องเต้ก็คำรวะและคุกเข่ำ ป้ำ
ของฮองเฮำ ฟำงอี้กล่ำวว่ำ “ในที่สุดองค์หญิงก็มำถึงเจ้ำค่ะ ฮองเฮำพูด
ถึงท่ำนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่ำนมำเจ้ำค่ะ”
นำงยิ้มอย่ำงรวดเร็วและกล่ำวว่ำ“ข้ำเพิ่งกลับมำที่เมืองหลวง
และมีหลำยสิ่งที่ต้องท ำ เลยไม่ได้มำคำรวะฮองเฮำในเวลำที่เหมำะสม
เป็นควำมผิดของอำเอง วันนี้ข้ำจะท ำทุกอย่ำงทันที ขณะที่ข้ำอยู่ที่นี่ ข้ำ
จะตรวจสุขภำพของฮองเฮำ ท ำไมท่ำนถึงป่วยมำนำนแล้วโดยไม่ได้รับ
กำรรักษำ ? ”
เมื่อได้ยินว่ำเฟิงหยูเองจะตรวจสุขภำพของฮองเฮำฟำงอี้ก็มี
ควำมสุขมำก “ข้ำจะไม่ปิดบังท่ำน แต่เรำรอให้ท่ำนมำดู หมอหลวงต่ำง
ก็มำตรวจ แต่ไม่มีใครสำมำรถพูดอะไรได้อย่ำงแน่นอน นำงดื่มยำหม้อ
ที่มีรสขมทุกวันโดยไม่มีสัญญำณที่จะดีขึ้นเลยเจ้ำค่ะ”
ทั้งสองพูดขณะที่เดินเข้ำไปฟำงอี้ลดเสียงของนำงลงแล้วกล่ำว
ว่ำ “ตอนนี้พระสนมหยวนชูอยู่เจ้ำค่ะ นำงมีเรื่องพูดกับฮองเฮำเจ้ำค่ะ”
หลังจำกพูดอย่ำงนี้พวกเขำได้ยินเสียงฮองเฮำตะโกนอย่ำง
ดุเดือดจำกภำยใน “เจ้ำกล้ำมำก ! พระสนมหยวนชู เจ้ำรู้หรือไม่ว่ำเจ้ำ
ก ำลังพูดอะไร เจ้ำรู้หรือไม่ว่ำเรื่องรำวกำรกล่ำวเท็จเกี่ยวกับพระสนม
ของฮ่องเต้จะส่งผลให้เกิดอะไรขึ้น ? ”
เฟิงหยูเองตกใจและก้ำวเดินช้ำๆ …