Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 630 การข่มขู่ที่มาจากองค์หญิงจี่อัน

ฟำงอี้เห็นปฏิกิริยำของเฟิงหยูเองแต่เชื่อว่ำนำงเพียงต้องกำร
หลีกเลี่ยงกำรท ำสิ่งใดเพื่อกระตุ้นควำมสงสัยท ำให้นำงไม่กล้ำเดินหน้ำ
ต่อไป นำงยกผ้ำม่ำนขึ้นก่อนแล้วพูดว่ำ “องค์หญิงจี่อันมำถึงแล้วเพคะ
นำงจะมำดูอำกำรป่วยของพระนำงเพคะ”
ในตอนแรกฮองเฮำรู้สึกพอใจเล็กน้อยจำกกำรได้ยินสิ่งที่พระ
สนมหยวนชูกล่ำวนอกจำกร่ำงกำยของนำงยังไม่ค่อยสบำยนักเมื่อได้
ยินว่ำเฟิงหยูเองมำถึงแล้วควำมสุขก็ปรำกฏขึ้นบนใบหน้ำของนำงใน
ที่สุด “รีบเชิญองค์หญิงเข้ำมำเร็ว” หลังจำกพูดอย่ำงนี้นำงมองพระสนม
หยวนชู “เมื่อพูดถึงบำงสิ่งอย่ำพูดเรื่องไร้สำระ มำรดำขององค์ชำยเก้ำ
ไม่ใช่คนที่จัดกำรได้ง่ำย โปรดระวังว่ำพระสนมผู้มีเกียรติจะไม่สำมำรถ
รับมือกับสถำนกำรณ์นี้ได้”
หลังจำกได้รับค ำเตือนแล้วนำงเห็นเฟิงหยูเองเดินอยู่ด้ำนหลัง
ฟำงอี้ ในตอนแรกนำงโค้งค ำนับฮองเฮำโดยกล่ำวว่ำ “อำเองคำรวะ
ฮองเฮำเพคะ พระองค์โปรดวำงใจ”
ฮองเฮำต่ำงยิ้มแย้มฟำงอี้ช่วยนำงยืนขึ้น จำกนั้นนำงก็กล่ำวว่ำ
“ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่ำนข้ำคิดถึงเจ้ำตลอด หำกเจ้ำไม่ได้มำ อำกำร
เจ็บป่วยนี้อำจไม่สำมำรถรักษำได้”
“พระนำงไม่ต้องกังวลเพคะอำเองอยู่ที่นี่แล้ว ! ” นำงยิ้มแล้วก้ำว
ไปข้ำงหน้ำ เมื่อมองดูพระสนมหยวนซู นำงกล่ำวว่ำ “ท่ำนผู้สูงศักดิ์คน
นี้ดูเหมือนจะคุ้นเคย เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ข้ำจะต้องเห็นนำงในงำนเลี้ยงของ
พระรำชวัง อย่ำงไรก็ตำมนำงคือพระสนมคนใดเพคะ ? ”
พระสนมหยวนชูรู้สึกว่ำนำงเสียหน้ำไม่ว่ำในกรณีใดนำงเป็น
มำรดำผู้ให้ก ำเนิดองค์ชำยแปด แต่องค์หญิงบอกว่ำไม่รู้จักนำง ด้วย
รอยยิ้มปลอม ๆ นำงกล่ำวว่ำ “ข้ำคือพระสนมชูของฝ่ำบำท เจ้ำควร
คำรวะข้ำ ! ”
เฟิงหยูเองยิ้มและไม่เถียงกับนำงมำกเกินไปนำงเพียงแค่โค้ง
ค ำนับและกล่ำวว่ำ “คำรวะพระสนมชูเพคะ” จำกนั้นนำงก็ยืนขึ้นด้วย
ตัวนำงเองโดยไม่พูดอะไรกับพระสนมชู นำงเดินไปที่ด้ำนข้ำงของ
ฮองเฮำ นำงไม่ได้พูดอะไรเลยก่อนที่จะจับชีพจรที่ข้อมือของฮองเฮำเพื่อ
เริ่มตรวจอำกำร
ในขณะที่กำรตรวจชีพจรของฮองเฮำพระสนมหยวนชูก็ไม่พูด
อะไรต่อไป อย่ำงไรก็ตำมนำงยังคงนั่งอยู่ที่นั่นอย่ำงลังเลที่จะจำกไป
นำงต้องกำรดูว่ำฮองเฮำเป็นโรคอะไร
หลังจำกตรวจสอบไปครู่หนึ่งเฟิงหยูเองก็ไปบอกฮองเฮำ “ไม่มี
อะไรผิดปกติอย่ำงจริงจัง มันเป็นเพียงร่ำงกำยอ่อนแอ พระนำงเพียงแค่
ต้องทำนอำหำรเสริมเพคะ”
ฮองเฮำถอนหำยใจ“หมอหลวงก็กล่ำวเช่นนี้ และข้ำไม่ได้ขำด
แคลนอำหำรบ ำรุง แต่ดูเหมือนว่ำมันจะไม่ดีขึ้น ข้ำรู้สึกหมดหนทำง เมื่อ
ต้นปีข้ำยังคงสำมำรถเดินเล่นรอบสนำมได้ อย่ำงไรก็ตำมกำรลุกออก
จำกเตียงเป็นเรื่องยำกในตอนนี้”
“โอ้? ” เฟิงหยูเองก็ไม่แปลกใจเหมือนกัน อำกำรป่วยใน
พระรำชวังฮ่องเต้ท ำให้มันดีกว่ำอำกำรเจ็บป่วยนอกบ้ำน ประกำรแรก
หมอหลวงมีควำมระมัดระวังมำกกว่ำไม่กล้ำใช้ยำที่มีศักยภำพมำกขึ้น
ประกำรที่สองมีขั้นตอนมำกเกินไปในกำรเตรียมยำจีน ควำมผิดพลำด
ในขั้นตอนใด ๆ จะส่งผลให้เกิดกำรเปลี่ยนแปลงในคุณภำพของยำ
ควำมผิดพลำดเล็กน้อยนี้ก็ไม่คำดคิดเช่นกัน นำงพูดกับฟำงอี้ “ข้ำ
รบกวนท่ำนป้ำด้วยกำรเอำยำมำให้ข้ำดู หำกมียำที่เตรียมไว้ก็น ำมำให้
ข้ำดูเลยเจ้ำค่ะ”
ฟำงอี้มองไปที่ฮองเฮำและฮองเฮำพยักหน้ำ “เอำเลย”
นำงหันกลับมำแล้วออกไปเมื่อนำงกลับมำนำงถือยำตำมใบสั่ง
แพทย์ ข้ำงหลังนำงเป็นนำงก ำนัลที่ถือยำเตรียมไว้ กลิ่นรุนแรงมำกและ
ขมขื่นที่ท ำให้พระสนมหยวนชูขมวดคิ้ว
เฟิงหยูเองมองไปที่ใบสั่งยำแล้วดูที่ยำที่เตรียมไว้นำงสำมำรถ
ระบุได้ว่ำสมุนไพรชนิดใดที่อยู่ข้ำงในโดยไม่จ ำเป็นต้องดู หลังจำก
ตรวจสอบใบสั่งยำ นำงก็ส่งคืนให้ฟำงอี้และกล่ำวกับฮองเฮำ “ยำไม่มี
ปัญหำเจ้ำค่ะ เป็นเพียงว่ำหมอหลวงนั้นหัวโบรำณเกินไป ปริมำณของ
ยำค่อนข้ำงน้อย ซึ่งท ำให้กำรฟื้นตัวช้ำลงเพคะ”
ฮองเฮำขมวดคิ้ว“ยำขมมำก แต่ปริมำณยังต ่ำอยู่หรือ ? ”
เฟิงหยูเองบอกนำงว่ำ“ไม่ใช่กรณีที่ยำมีควำมขมมำกเท่ำไหร่ก็
ยิ่งมียำมำกขึ้นเท่ำนั้น ไม่ว่ำยำจะมีรสขมหรือไม่เกี่ยวข้องกับ
ประสิทธิภำพของยำเพคะ” ในขณะที่นำงพูด นำงก็เอื้อมมือไปที่แขน
เสื้อของนำง และรู้สึกถึงรอบ ๆ ด้วยจิตส ำนึกของนำง นำงดึงกล่องยำ
จีนสองสำมกล่องออกมำเร็วมำก “พระนำงทำนยำเหล่ำนี้เพคะ” นำง
วำงยำไว้บนโต๊ะ “ทำนวันละ 3 ครั้ง ครั้งละ 1 เม็ดเจ้ำค่ะ พระนำงจะดี
ขึ้นหลังจำกกินหมดเพคะ”
“จริงหรือ? ” ดวงตำของฮองเฮำเป็นประกำย หลังจำกเปิดกล่อง
เพื่อดูยำ นำงก็อดไม่ได้ที่จะดีใจ “ในที่สุดข้ำก็ไม่จ ำเป็นต้องดื่มยำหม้อที่
มีรสขม อำเองคงไม่รู้เรื่องนี้ แต่คนที่ไม่ป่วยจะป่วยเล็กน้อยหลังจำกดื่ม
ยำหม้อเหล่ำนั้น มันคือสิ่งที่เจ้ำคิดว่ำดีที่สุด กลิ่นของผลไม้ก็จำงลง นี่
หมำยควำมว่ำจะไม่น่ำรังเกียจอย่ำงแน่นอนที่จะทำน”
เฟิงหยูเองยิ้มและกล่ำวว่ำ“มีบำงอย่ำงที่ช่วยในเรื่องควำมขม
เมื่อรับประทำนเข้ำไปจะไม่ขมเจ้ำค่ะ จะมีรสชำติเปรี้ยวนิด ๆ มันจะมี
รสชำติเหมือนลูกพลัมเจ้ำค่ะ”
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ฮองเฮำต้องกำรกินทันที“มันสมบูรณ์แบบ ข้ำไม่
จ ำเป็นต้องดื่มยำหม้อในชำมนี้ ข้ำจะกินอันนี้ทันที”
นำงแกะบรรจุภัณฑ์และวำงยำเม็ดในมือของฮองเฮำ“พระองค์
สำมำรถกินมันได้เหมือนผลไม้กัดครั้งเดียว หำกพระองค์ต้องกำรดื่มน ้ำ
ในขณะที่กินมัน พระองค์สำมำรถดื่มได้ หำกพระองค์ไม่ต้องกำรดื่มน ้ำ
ให้กินให้หมดก่อนดื่มน ้ำตำมเจ้ำค่ะ”
ฮองเฮำเดินตรงไปข้ำงหน้ำแน่นอนว่ำรสชำตินั้นค่อนข้ำงดี
ส ำหรับคนที่คุ้นเคยกับกำรดื่มยำหม้อ ยำเม็ดประเภทนี้ที่มีรสชำติของ
ผลไม้เพิ่มเข้ำมำเป็นสวรรค์อย่ำงแท้จริง
ฟำงอี้เห็นว่ำฮองเฮำไม่ได้ปฏิเสธและรู้สึกสบำยใจ จำกนั้นนำงก็
เริ่มขอบคุณเฟิงหยูเอง
เฟิงหยูเองพูดอย่ำงสุภำพ“ท่ำนป้ำไม่จ ำเป็นต้องขอบคุณเจ้ำค่ะ
หลังจำกกลับจำกกำรเดินทำงไกล ข้ำควรน ำสิ่งใหม่ ๆ มำมอบให้กับ
พระองค์ น่ำเสียดำยที่มีหิมะถล่มในเฉียนโจว และเรำมุ่งไปที่กำร
ช่วยเหลือผู้คนจำกภัยพิบัติ เรำไม่สำมำรถน ำสิ่งที่ดีกลับมำได้เจ้ำค่ะ”
ฮองเฮำแสดงออกอย่ำงรวดเร็ว“เรื่องของอำณำจักรมี
ควำมส ำคัญที่สุด เครื่องประดับเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นข้ำไม่สนใจ ข้ำมี
ควำมสุขที่เจ้ำคิดถึงมัน เจ้ำที่ยืนอยู่ข้ำงองค์ชำยเก้ำ… น้องสำวหยุนคง
รู้สึกสบำยใจขึ้น”
หลังจำกคิดถึงมันมำนำนและหนักหน่วงนำงก็ยังน ำมันขึ้นมำ
อย่ำงไรก็ตำมสิ่งที่พระสนมหยวนซูได้กล่ำวไว้นั้นเป็นเรื่องที่น่ำพิศวง แต่
พระสนมหยวนชูเป็นคนที่อยู่ในพระรำชวังของฮ่องเต้มำเป็นเวลำนำน
นำงควรรู้ว่ำนำงไม่ควรพูดอะไร ในช่วงหลำยปีที่ผ่ำนมำนำงไม่เคยพูด
อย่ำงประมำท นำงยังเป็นห่วงว่ำถ้ำเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงในฐำนะฮองเฮำ
แห่งพระรำชวัง นำงก็จะเป็นคนที่ต้องแสดงควำมรับผิดชอบ !
เฟิงหยูเองสำมำรถคำดเดำสถำนกำรณ์ส ำคัญได้แม้กระนั้นนำง
ยังคงแสร้งท ำไม่รู้ตัว นำงตอบค ำถำมของฮองเฮำเพียงระดับผิวเผิน
“อำเองรู้สึกซำบซึ้งเป็นอย่ำงยิ่งที่ได้รับควำมโปรดปรำนจำกเสด็จพ่อเพ
คะ”
ฮองเฮำชมเชยนำงที่เข้ำใจทั้งสองคุยกันอย่ำงสนิทสนมกันมำ
ระยะหนึ่งจนกระทั่งเฟิงหยูเองเห็นว่ำฮองเฮำดูเหนื่อยเล็กน้อย จำกนั้น
นำงจึงยกเหตุผลหลักที่นำงเข้ำมำในพระรำชวัง “ที่อำเองมำวันนี้ อำเอง
มีเรื่องอยำกให้พระองค์ช่วยเจ้ำค่ะ”
“โอ้? ” ฮองเฮำได้ยินและชื่นชมยินดี เฟิงหยูเองไม่ค่อยได้ร้องขอ
อะไรจำกนำงเลย นำงจึงพูดว่ำ “พูดมำเลย ถ้ำข้ำสำมำรถท ำได้ ข้ำจะ
ช่วยเจ้ำอย่ำงแน่นอน”
เฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ“มันไม่มีอะไรส ำคัญ ลูกพี่ลูกน้องคนโตของ
ข้ำก ำลังจะแต่งงำนและคู่หมั้นของลูกพี่ลูกน้องของข้ำสั่งท ำ
เครื่องประดับบำงอย่ำงที่ร้ำนขำยเครื่องประดับของข้ำ ก่อนวันแต่งงำน
พนักงำนของข้ำท ำเครื่องประดับหักโดยไม่ตั้งใจเพคะ หำกท ำกำรแก้
ไขมันจะไม่ทันเวลำเจ้ำค่ะ ช่ำงฝีมือในร้ำนไม่มีทักษะ ดังนั้นข้ำอยำกขอ
พระองค์ ข้ำอยำกขอยืมตัวช่ำงฝีมือเป่ยไปสักสองสำมวันได้หรือไม่เจ้ำ
ค่ะ ให้เขำช่วยแก้ปัญหำของอำเอง”
ฮองเฮำตกใจมำก“เรื่องนี้ใหญ่แค่ไหน ? ” จำกนั้นนำงก็กล่ำวกับ
ฟำงอี้ “ท ำตำมนั้นทันที ให้ช่ำงฝีมือเป่ยออกจำกพระรำชวังในวันนี้เพื่อ
ช่วยองค์หญิง”
ฟำงอี้พยักหน้ำและไปแจ้งบ่ำวรับใช้เฟิงหยูเองบรรลุเป้ำหมำย
ของนำงเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นนำงจึงไม่ได้อยู่ต่อไป ก่อนที่นำงจะจำกไป
นำงเหลือบไปมองนำงสนมหยวนชูและออกไป “พระสนมชูมีข้อพิพำท
มำกมำยในพระรำชวัง กำรพูดถึงคนอื่นลับหลังเช่นนี้ไม่ดี ข้ำหวังว่ำพระ
สนมจะดูแลตัวเองนะเพคะ”
“เจ้ำ”พระสนมหยวนชูไม่เคยคิดว่ำเฟิงหยูเองจะพูดเช่นนี้ทันที
นำงโกรธและตะโกนว่ำ “ไม่สุภำพ ! องค์หญิงผู้ต ่ำต้อยจำกนอก
ครอบครัวกล้ำที่จะพูดแบบนี้กับข้ำหรือ ! เจ้ำคิดว่ำจะโดนลงโทษแบบ
ใด ! ”
เฟิงหยูเองตอบด้วยน ้ำเสียงอย่ำงต่อเนื่องถำมนำงว่ำ“พระสนม
ท่ำนคิดว่ำควรจะมีบทลงโทษแบบใด ? ”
“แน่นอนว่ำโทษประหำร! ” นำงก ำนัลของนำงสนมชูกล่ำว
“แม้ว่ำองค์หญิงจะถูกประจบอยู่ข้ำงนอก พระสนมก็เป็นที่โปรดปรำน
ของฝ่ำบำทเช่นกัน นำงเป็นคนที่ให้ก ำเนิดองค์ชำย เป็นไปได้หรือไม่ที่
องค์หญิงรู้สึกว่ำตัวตนของเจ้ำน่ำนับถือมำกกว่ำพระสนมชู”
เฟิงหยูเองเย้ยหยันและหันไปถำมฮองเฮำ“ถ้ำนำงก ำนัลพูด
เช่นนี้กับอำเอง พระนำงคิดว่ำจะต้องจัดกำรอย่ำงไรเพคะ ? ”
ฮองเฮำสูดหำยใจลึกๆ นำงรู้ว่ำเฟิงหยูเองเคยได้ยินสิ่งที่พูดก่อน
หน้ำนี้ตำมธรรมชำติ ตอนนี้นำงตั้งใจจะให้พระสนมหยวนดูดี ในควำม
เป็นจริงสิ่งที่กลุ่มพระสนมหยวนชูได้กล่ำวไว้นั้นไม่ผิด แม้ว่ำองค์หญิง
จะเป็นผู้มีพระคุณ แต่สถำนะของนำงก็ไม่สำมำรถเปรียบเทียบได้กับ
พระสนมของฮ่องเต้ที่ให้ก ำเนิดองค์ชำย แต่องค์หญิงผู้นี้ไม่ใช่องค์หญิง
ทั่วไป นำงไม่เหมือนฉิงเล่อในอดีต นำงเป็นคนที่หลอมเหล็กให้กับ
รำชวงศ์ต้ำชุนและสร้ำงกองทัพเจตจ ำนงสวรรค์ ในช่วงภัยพิบัติ นำงได้
ช่วยผู้ลี้ภัย นำงเป็นคนที่มีคุณธรรม หนึ่งในควำมส ำเร็จของนำงท ำให้
แม้แต่ฮองเฮำจะต้องต้อนรับนำงด้วยรอยยิ้ม แต่พระสนมชูที่ต ่ำต้อยไม่
แม้แต่จะให้ควำมส ำคัญกับนำง
ฮองเฮำไม่ได้คิดมำกเกี่ยวกับเรื่องนี้มำกนักใบหน้ำของนำงมืด
ครึ้มขณะที่นำงพูดกับฟำงอี้ “ตบหน้ำนำง 20 ที”
ฟำงอี้ไม่ได้พูดอะไรและเดินไปข้ำงหน้ำเพื่อตบหยู่ซู่ 20 ครั้ง
พระสนมหยวนชูมองด้วยควำมกลัวนำงไม่เคยคิดเลยว่ำเฟิงหยู
เองจะอยู่เหนือกำรควบคุมอย่ำงแท้จริง นำงไม่คิดว่ำฮองเฮำจะปกป้อง
เช่นนั้น นำงควรพูดต่อไปอย่ำงไร?
หยู่ซู่ได้คุกเข่ำด้วยควำมกลัวแล้วไม่กล้ำพูดอีกค ำพระสนม
หยวนซูดูฉำกตรงหน้ำนำง และพูดจำกัดฟันว่ำ “ข้ำจะไปกรำบทูลฮ่อง
เต ! องค์หญิงจี่อัน เจ้ำรออยู่ที่นี่”
อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองไม่สนใจค ำพูดของนำงเพียงกล่ำวว่ำ
“พระสนมชูจงท ำตำมที่ท่ำนต้องกำร อำเองขอตัวก่อน”
นำงกล่ำวค ำอ ำลำจำกพระรำชวังฟำงอี้ออกมำส่งนำงด้วย
ตัวเอง ในขณะที่เดินนำงถำมเฟิงหยูเองอย่ำงเงียบ ๆ “องค์หญิง
ค่อนข้ำงคลุมเครือเล็กน้อย และข้ำต้องกำรถำมอีกครั้ง ไม่มีอะไร
ผิดปกติกับยำของฮองเฮำใช่หรือไม่เจ้ำคะ ? ”
ฟำงอี้ดูแลฮองเฮำมำกว่ำ20 ปี นำงคิดอย่ำงถี่ถ้วน เรื่องของยำ
ท ำให้นำงมีควำมรู้สึกเล็กน้อย
เฟิงหยูเองได้ยินค ำถำมและไม่ได้ปิดบัง“ในควำมเป็นจริงสิ่งที่ข้ำ
พูดไม่คลุมเครือเกินไป เป็นกรณีที่หมอหลวงไม่ได้ใช้ยำมำกพอ”
ฟำงอี้สำมำรถรู้ควำมหมำยที่แท้จริง“เพียงเล็กน้อยเท่ำนั้น”
นำงตอบว่ำ“นอกจำกควำมขมแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย”
“เฮ้อ! ” ฟำงอี้หำยใจเข้ำอย่ำงรวดเร็ว ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เห็นได้
ชัดว่ำไม่ใช่อำกำรเจ็บป่วยของฮองเฮำไม่ดีขึ้นด้วยควำมช่วยเหลือของ
ยำ แต่กลับกลำยเป็นว่ำนำงไม่ได้ทำนยำเลย นำงใช้เวลำหลำยเดือนใน
กำรดื่มยำหม้อ นำงโกรธมำก “ใครกันที่กล้ำท ำเช่นนี้ ? ผู้คนในส ำนัก
แพทย์หลวงเริ่มเบื่อชีวิตหรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองลดเสียงของนำงลงและกล่ำวว่ำ “ต้นก ำเนิดของสิ่งนี้
อำจไม่เกี่ยวข้องกับส ำนักแพทย์หลวง ท่ำนป้ำอย่ำเสียงดัง หำกท่ำนไม่
สำมำรถตรวจสอบเรื่องนี้ได้อย่ำงเปิดเผย ท่ำนป้ำต้องป้องกันอย่ำงลับ
ๆ นี่เป็นเหตุกำรณ์ที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนักในพระรำชวังหรือ ? ”
ฟำงอี้พยักหน้ำและกล่ำวอย่ำงเคำรพ“ขอบคุณองค์หญิงส ำหรับ
ค ำแนะน ำ ข้ำจะรำยงำนเกี่ยวกับค ำแนะน ำนี้ต่อฮองเฮำ ต ำหนักจิงซี
ของเรำจะจดจ ำมันไว้เจ้ำค่ะ”
เฟิงหยูเองยิ้มและไม่พูดอะไรอีกเลยหลังจำกที่นำงออกจำก
พระรำชวังและนั่งอยู่ในรถม้ำของนำง วังซวนตบหน้ำอกของนำง และ
กล่ำวว่ำ “กำรที่คุณหนูค่อนข้ำงกล้ำหำญเช่นกัน พระสนมหยวนชูคือ
มำรดำขององค์ชำยแปด นำงมีอ ำนำจเล็กน้อยในพระรำชวัง แต่คุณหนู
กล้ำพูดกับนำงเช่นนั้น”
สีหน้ำของเฟิงหยูเองทรุดตัวลงอย่ำงไร้จุดหมำยแต่ส่ำยหัวของ
นำง นำงจะท ำอย่ำงไรถ้ำนำงไม่มีอ ำนำจ แม้ว่ำนำงจะไม่ได้ยินสิ่งที่พระ
สนมหยวนชูพูดแต่ก็ไม่ยำกที่จะเดำ นำงกลัวว่ำนำงสนมหยวนชูไม่มี
เจตนำดี นำงไม่อนุญำตให้เปิดเผยเรื่องนี้อย่ำงแน่นอน นำงหวังว่ำกำร
ข่มขู่จำกวันนี้จะท ำให้พระสนมหยวนชูคิดให้รอบคอบ ท้ำยที่สุดไม่ว่ำจะ
เป็นพราชำยำหยุนหรือองค์ชำยเก้ำ คนเหล่ำนี้ไม่ใช่คนที่น่ำรังเกียจ
เล็กน้อย
“องค์ชำยได้บอกหรือไม่ว่ำองค์ชำยกลับเมืองหลวงเมื่อไหร่? ”
นำงถำมวังซวน
วังซวนยิ้มและกล่ำวว่ำ “ถ้ำไปรับพราชำยำหยุน คงจะะกลับมำ
ภำยในวันนี้เจ้ำค่ะ”
เฟิงหยูเองถอนหำยใจยำวและกล่ำวว่ำ “ข้ำหวังว่ำพวกเขำจะ
สำมำรถกลับมำได้ทันเวลำ ! ”
อย่ำงไรก็ตำมในเวลำนี้รถม้ำหยุดอย่ำงกะทันหันม้ำร้องออกมำ
และคนขับตะโกน “คนแบบไหนที่กล้ำหยุดรถม้ำขององค์หญิง ? ”