Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 708 นี่คือขวดดิออร์ที่ให้เจ้าดู

ตอนที่708 นี่คือขวดดิออร์ที่ให้เจ้าดู
องค์หญิงแห่งกูซูถูกทิ้งให้อับอายแต่นางก็ไม่เข้าใจ นํ้าหอมที่
เป็นเอกลักษณ์ที่กูซูผลิตและส่งมายังราชวงศ์ต้าชุนนั้นเป็น
ผลิตภัณฑ์ที่มีค่าเสมอ นางเคยได้ยินว่าพระสนมของฮ่องเต้ใน
พระราชวังมักจะต่อสู้เพื่อมัน ทำไมตอนนี้นํ้าหอมพันกลิ่นจึงถูก
โจมตีเช่นนี้ ? มันอาจจะเป็น…
“ฝ่าบาทจงใจทำเช่นนี้ใช่หรือไม่? ” นางเคยคิดมาก่อน
อารมณ์ของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ถูกเปิดเผย และนางก็ออกปาก
ทันที “เพราะกูซูจะไม่มอบนํ้าหอมพันกลิ่นแก่ฝ่าบาท ฝ่าบาทจึงจง
ใจตรัสว่ามันไม่ดีและแย่มาก สิ่งนี้จะเป็นไปตามคำพูดที่ผู้คนของ
ราชวงศ์ต้าชุนพูดบ่อย ๆ ถ้าข้าไม่สามารถทำลายมันได้ ! ใช่
หรือไม่ ? ”
บรรดาทหารและขุนนางที่มาร่วมงานต่างพากันตกตะลึงพวก
เขาไม่เคยคิดเลยว่าองค์หญิงแห่งกูซูจะพูดเช่นนี้ นางกล่าวหา
ฮ่องเต้เช่นนั้นหรือ ? มีคนตะโกนทันที “บังอาจ ! ”
ใครจะรู้ว่าฮ่องเต้จะโบกพระหัตถ์ของเขา“หยุด ! ทุกอย่าง
ปกติดี เราไม่สามารถลดระดับตัวเองลงไปโต้เถียงกับเด็กผู้หญิงตัว
เล็ก ๆ นี้ได้ นอกจากนี้ผู้คนจากรัฐบริวารเล็ก ๆ ก็ไม่เคยเห็นสิ่งที่ดี
เลย ถ้าเราพูดว่ามันไม่ดี มันเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเขาจะไม่เชื่อ
แต่…” เขามององค์หญิงแห่งกูซูอีกครั้ง “เด็กน้อย สิ่งที่เราพูดไปคือ

ความจริง ถ้าเจ้าไม่เชื่อ ข้าก็ขอให้องค์ชายเก้าพูด นํ้าหอมที่พระ
ชายาหยุนใช้นั้นมีกลิ่นที่ดีกว่านี้หลายเท่า”
ซวนเทียนหมิงเห็นด้วยทันที“มันเป็นความแตกต่างระหว่าง
สวรรค์และโลกอย่างแท้จริง นํ้าหอมที่เสด็จแม่ใช้นั้นถูกเตรียมโดย
อาเอง กลิ่นหอมอยู่ในระดับปานกลางและมีกลิ่นที่ทนทาน ใส และ
ไม่ทำลายเสื้อผ้า”
ฮ่องเต้กล่าวเสริม“ยังไม่หมด ! สิ่งที่นางใช้ไม่จำเป็นต้องผสม
กับนํ้า มันยังไม่ได้วางไว้ในขวดเคลือบปกติ จะว่าไป เจ้าต้องการ
บางสิ่งบางอย่างเพื่อนำไปใช้หรือไม่ สิ่งที่มารดาขององค์ชายเก้าใช้
มันเป็นขวดใสที่ทำมาจากของแปลก ๆ นอกจากนี้ยังมีกลไกเล็ก ๆ
ที่ด้านบน เพียงกดมันนํ้าหอมจะถูกพ่นออกมาเล็กน้อย สะดวก
มาก”
องค์หญิงแห่งกูซูตกตะลึงสิ่งที่ถูกอธิบายโดยทั้งสองนั้นเป็นสิ่ง
ที่นางยังไม่มีแนวคิดแบบนั้น สิ่งทันสมัยประเภทนี้เป็นสิ่งที่ไม่
สามารถจินตนาการได้ อย่างไรก็ตามนางหลุดปากออกมาว่า “นั่น
เป็นไปไม่ได้ ! ”
ฮ่องเต้เริ่มโกรธเล็กน้อย“ข้าเป็นถึงฮ่องเต้ ข้าจะโกหกเจ้าได้
อย่างไร ? เจ้าคิดว่านี่เป็นอาณาจักรเล็ก ๆ ของเจ้าที่ผู้ปกครองจะ
พูดอะไรบางอย่าง จากนั้นก็กลืนคำพูดของตัวเองและปฏิเสธที่จะ
ยอมรับมัน ขันทีจางหยวนไปขอยืมขวดจากพราชายาหยุน และนำ
มันออกมาให้องค์หญิงแห่งกูซูดู”

จางหยวนรู้สึกกังวลเล็กน้อยและกระซิบเบาๆ ว่า “พราชายา
หยุนได้กล่าวไว้แล้วว่าห้ามยืมโดยไม่คำนึงว่าใครเป็นคนขอยืม ฝ่า
บาทลืมแล้วหรือพะยะค่ะ ครั้งล่าสุดที่ฝ่าบาทหยิบมันขึ้นมาและมอง
มันซักพักแล้วก็ถูกพราชายาหยุนเตะ ตอนนี้อาการบาดเจ็บของฝ่า
บาทหายดีแล้วหรือพะยะค่ะ ? ”
ฮ่องเต้ค่อนข้างอับอายหลังจากคิดไปสักพักจางหยวนก็พูด
ถูก พราชายาหยุนจะไม่ปล่อยของนั้นออกมา ไม่ต้องพูดถึงจาง
หยวน แม้ว่าเขาจะไปรับมันมาเอง มันก็ไม่สามารถนำออกมาได้ !
ชั่วครู่หนึ่งเขาไม่มีความคิดอื่น
องค์หญิงแห่งกูซูเห็นทั้งสองพูดพึมพำอยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่เห็น
ขันทีจะไปเอานํ้าหอมที่ดีกว่าสิ่งที่กูซูผลิต นางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
เยาะ “ดูเหมือนว่าทุกคนจะพูดเรื่องไร้สาระ เป็นไปไม่ได้ที่
ราชวงศ์ต้าชุนจะมีสิ่งที่ดีเช่นนี้ ! ฝ่าบาท ! หากฝ่าบาทต้องการ
นํ้าหอมพันกลิ่นนี้จริง ๆ ทำไมต้องทำเป็นตรัสเช่นนี้ ? แม้ว่ากูซูจะ
ยังต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อผลิตมากขึ้น แต่ก็ยังเป็นรัฐบริวารของ
ราชวงศ์ต้าชุน หากอาณาจักรต้าชุนร้องขอ รัฐบริวารเล็ก ๆ ก็ไม่มี
ทางเลือกนอกจากต้องส่งมอบ หากฝ่าบาทต้องการ หม่อมฉันจะ
ถวายนํ้าหอมพันกลิ่นให้เพคะ”
“เราจะอยากได้สิ่งของกระจอกๆ ของเจ้าได้เช่นไร ? ” ฮ่องเต้
ไม่มีความสุข แต่สิ่งนี้อยู่ในมือของพระสนมหยุน เขาควรจะจัดการ
อย่างไรเพื่อให้ได้มาในทันที

ถึงกระนั้นองค์หญิงแห่งกูซูก็ปฏิเสธที่จะยอมจำนน“เนื่องจาก
ของของเราต้อยตํ่า ฝ่าบาทโปรดนำสิ่งดี ๆ ออกมา อนุญาตให้
ผู้หญิงที่ตํ่าต้อยคนนี้ดู ! ด้วยวิธีนี้ผู้คนของราชวงศ์ต้าชุนจะไม่
สามารถพูดได้ว่าผู้คนของกูซูยังเห็นโลกไม่มากพอ”
“ข้า…”ลิ้นของฮ่องเต้ถูกมัด
แต่ในเวลานี้เสียงของเฟิงหยูเองก็มาจากด้านล่าง“ต้องการ
เห็นนํ้าหอมที่ดีจริง ๆอย่างง่ายดายงั้นหรือ ? องค์หญิงผู้นี้พอจะมี
ติดตัวอยู่บ้าง ทำไมต้องไปที่ตำหนักในเพื่อเอามา ? ” ขณะที่นาง
พูด นางยืนขึ้นและเดินไปไม่กี่ก้าว จากนั้นนางก็เอื้อมมือไปที่แขน
เสื้อของนางและดึงนํ้าหอมดิออร์ออกมาจากมิติของนางโดยตรง
หลังจากนำนํ้าหอมออกมา นางวางมันบนฝ่ามือแล้วยิ้มให้องค์หญิง
แห่งกูซู “องค์หญิงไม่ต้องพูดถึงคุณภาพของนํ้าหอม ก่อนอื่นให้ดู
ที่ภาชนะบรรจุนํ้าหอมนี้ เจ้าเคยเห็นมันหรือไม่ ? ”
องค์หญิงแห่งกูซูรู้สึกงงงันอย่างแท้จริงมันเป็นสิ่งที่ไม่มีอยู่ใน
โลกนี้ นั่นคือสิ่งที่คิดค้นในภายหลังในอนาคต นํ้าหอมที่เฟิงหยูเอง
นำออกมานั้นอยู่ในขวดแก้ว มันดึงดูดความสนใจขององค์หญิง
แห่งกูซูทันที
นางไม่เคยเห็นมันมาก่อนนางไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ หลังจาก
คิดมานานและหนักหน่วง นางก็จบลงด้วยการบีบ “นั่นเป็นผลึกสี
ขาวใช่ไหม” แน่นอนผลึกสีขาวอาจมีผลเช่นเดียวกับแก้ว แต่

หลังจากที่นางพูด นางก็ส่ายหน้าทันที นางหักล้างวิธีคิดของนาง
“ไม่ใช่ ผลึกสีขาวไม่สามารถใสได้ มันคืออะไรกันแน่ ? ”
เฟิงหยูเองมองนางด้วยรอยยิ้มและก้าวไปข้างหน้าอีกสองก้าว
องค์หญิงแห่งกูซูยังคงอยากรู้และถามอีกครั้ง “ขวดนี้ทำมาจาก
อะไรกันแน่ ? ”
อย่างไรก็ตามนางเห็นเฟิงหยูเองส่ายหน้าและเอ่ยตอบว่า
“ความลับของราชวงศ์ต้าชุน”
ฟู่!
ฮ่องเต้เป็นคนแรกที่หัวเราะจากนั้นก็คือซวนเทียนหมิง
หลังจากนั้นทุกคนในตอนนี้ก็เริ่มหัวเราะ
ดังนั้นใครบางคนจึงเริ่มหัวเราะ“กูซูของเจ้าเก็บความลับเรื่อง
วิธีการผลิตนํ้าหอมไว้หลายปี แต่ตอนนี้เจ้าต้องการถามเกี่ยวกับ
ขวดของเรางั้นหรือ”
ดวงตาองค์หญิงแห่งกูซูเป็นประกายขึ้นมาขณะที่นางติดตาม
อย่างรวดเร็ว“หากกูซูของเราปรารถนาที่จะมอบวิธีการผลิต
นํ้าหอมที่ไม่เหมือนใคร องค์หญิงจี่อันจะแลกเปลี่ยนวิธีการผลิต
ขวดหรือไม่ ? ”
เมื่อคำเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมาทุกคนในปัจจุบันก็ตกตะลึง มัน
เป็นเพียงขวด แต่มันสามารถกระตุ้นปฏิกิริยาดังกล่าวจากองค์
หญิงแห่งกูซูได้ ?

แต่ในขณะเดียวกันก็มีคนอื่นๆ ที่คิดไปข้างหน้าเล็กน้อย บาง
คนจากข้างล่างกระซิบ “องค์หญิงแห่งกูซูอายุน้อยและบุคลิกของ
นางก็ไม่ดีนัก แต่นางตาแหลมจริง ๆ หลังจากเรียนรู้วิธีการผลิต
แล้ว มันสามารถใช้งานได้มากกว่าการทำขวด ลองคิดดูสิมีหลาย
อย่างที่สามารถใช้งานได้”
คำพูดเหล่านี้ทำให้คนที่ฝันกลางวันตื่นขึ้นมาขุนนางด้านล่าง
ก็เริ่มตระหนักถึงการใช้แก้วหลายอย่าง แน่นอนพวกเขารู้ถึง
คุณค่าของสิ่งนั้น ด้วยเหตุนี้บางคนจึงตะโกนทันทีว่า “มันไม่
สามารถแลกเปลี่ยนได้ ต้องไม่ทำการซื้อขาย”
เฟิงหยูเองรับฟังและอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้านางไม่ได้มีอำนาจ
ทุกอย่าง มิติของนางมีอำนาจทุกอย่าง นางไม่รู้วิธีทำแก้ว นางไม่
สามารถนำหน้าต่างทั้งหมดออกจากร้านขายยาของนางเพื่อใช้
เป็นกระจกสำหรับคนของราชวงศ์ต้าชุนใช่หรือไม่ ? นั่นช่างยอด
เยี่ยมจริง ๆ นางได้นำหลายสิ่งมาสู่ยุคนี้ มันจะดีที่สุดถ้ามีอะไร
เหมือนแก้วที่ไม่มีอยู่ในยุคนี้ไม่มีมาก
นางมองไปที่องค์หญิงแห่งกูซูอีกครั้งดวงตาของอีกฝ่ายเต็ม
ไปด้วยความคาดหวัง อย่างไรก็ตามนางเผชิญกับความคาดหวังนี้
และส่ายหัว “นํ้าหอมพันกลิ่นของเจ้าถูกผลิตแล้ว ทำไมเรายัง
ต้องการนํ้าหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้า ? ”
องค์หญิงแห่งกูซูตกตะลึงและกล่าวอย่างไม่รู้ตัว “เจ้าต้องการ
นํ้าหอมกลิ่นพันหรือ ? ” หลังจากถามแล้วนางก็กัดฟัน “ไม่เป็นไร

นํ้าหอมพันกลิ่นมันเป็นของกูซู ข้าจะใช้วิธีการผลิตนํ้าหอมพัน
นํ้าหอมเพื่อแลกเปลี่ยนกับวิธีการผลิตขวดนี้ แม้ว่าเราจะสูญเสียไป
เล็กน้อย เนื่องจากองค์หญิงจี่อันได้พูดออกมาแล้ว ข้าจะให้เจ้าได้
เห็น”
เฟิงหยูเองเกือบจะหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ“เมื่อไหร่ที่
ข้าพูดออกมา ใครกันที่อยากได้นํ้าหอมพันกลิ่นของเจ้า” หลังจาก
พูดอย่างนี้นางไม่ได้รอให้องค์หญิงแห่งกูซูพูด นางเปิดฝาออกและ
กดหัวฉีดพ่นไปในอากาศ โบกแขนของนาง นํ้าหอมฟุ้งไปทั่วห้อง
ทันที แต่มันไม่ฉุนเหมือนนํ้าหอมพันกลิ่น มันเป็นกลิ่นที่ดีมาก
องค์หญิงแห่งกูซูรู้สึกงงงวยอีกครั้งเมื่อกลิ่นโชยมา ครั้งแรก
มันได้กลิ่นเหมือนงานเลี้ยงร้อยดอกไม้ ในครั้งที่สองนางได้กลิ่น
เหมือนนํ้าพุเย็น เมื่อสูดดมอีกครั้งมันเป็นกลิ่นที่หอมกรุ่นอยู่ใน
อากาศ
ด้วยสเปรย์ตัวเดียวนี้ทำให้นางเพลิดเพลินไปกับความรู้สึกทั้ง
สามนี้ นี่คือสิ่งที่นํ้าหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของกูซูและนํ้าหอมพัน
กลิ่นไม่สามารถบรรลุผลได้ องค์หญิงน้อยผู้นี้จะไม่ตกใจได้อย่างไร
?
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเหมิงยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติและกล่าวว่า
“นํ้าหอมของข้ามี 3 กลิ่นที่ต่างกัน กลิ่นแรกเริ่ม กลิ่นกลาง และ
กลิ่นที่ติดกาย แต่ละกลิ่นสร้างความรู้สึกที่ไม่เหมือนใครสำหรับคน
ที่ดมกลิ่น สิ่งนี้เป็นตัวกำหนดว่าจะรู้สึกอย่างไร องค์หญิงแห่งกูซู

หลับตาของเจ้า เจ้าสามารถสัมผัสถึงคุณภาพของนํ้าหอม ราวกับ
ว่าเจ้าสามารถเอื้อมมือไปแตะมันได้ มันไม่ใช่ภาพลวงตา มันเป็น
ความจริง”
เสียงของเฟิงหยูเองเป็นเสียงที่น่าหลงใหลทำให้องค์หญิงแห่ง
กูซูทำตามที่นางพูดในขณะเดียวกันนางก็ฉีดนํ้าหอมไปรอบ ๆ
กลิ่นหอมกรุ่นฟุ้งไปทั่ว โถงถูกปกคลุมไปด้วยกลิ่นของดิออร์
ขุนนางลอกเลียนแบบองค์หญิงแห่งกูซูปิดตาเพื่อสูดดม ราว
กับว่าพวกเขากำลังลิ้มรสไวน์ชั้นเลิศหรือสาวงาม มันเป็นเหมือน
จิตรกรวาดภาพระบายสี ในขณะที่ทุกคนเมาเหล้าด้วยกลิ่นและไม่
สามารถตื่นขึ้นมา
ในที่สุดองค์หญิงแห่งกูซูฟื้นความรู้สึกของนางและจ้องมองที่
เฟิงหยูเองโดยถามว่า“มีสารที่ทำให้ไร้ความสามารถบางอย่าง
ปะปนอยู่ในสิ่งนั้นหรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองหัวเราะเสียงดัง“ข้าจะใช้วิธีที่น่ารังเกียจเพื่ออธิบาย
การกระทำของคนชอบธรรม เจ้าคิดว่าเพียงเพราะนํ้าหอมพันกลิ่น
ของเจ้ามีกลิ่นจำนวนมาก นํ้าหอมของข้าก็จะมีสารที่ทำให้ไร้
ความสามารถบางอย่างปะปนเช่นกัน ? องค์หญิงแห่งกูซู เจ้าทำได้
ดีมากในการผูกเชือกแขวนคอตัวเอง เจ้าพูดอย่างเปิดเผยว่าเจ้าจะ
ไม่ทิ้งนํ้าหอมพันกลิ่นไว้ในราชวงศ์ต้าชุน อย่างไรก็ตามเจ้ายังใช้
คำเหล่านี้เพื่อดึงดูดความอยากของผู้ที่อยู่ในราชวงศ์ต้าชุน ถ้า
อย่างนั้นเพื่อช่วยในการรักษาใบหน้า สิ่งนี้จะไม่ถูกเก็บไว้ใน

พระราชวัง อย่างไรก็ตามเมื่อเจ้าออกจากพระราชวังแล้ว จะไม่มี
ปัญหาที่บรรดาฮูหยินและคุณหนูล้มป่วยใช่หรือไม่ ? ข้ากำลังคิด
ว่านํ้าหอมพันกลิ่นของเจ้ามีกลิ่นแรงมาก และมีกลิ่นจำนวนมากอยู่
ภายใน หากเจ้ามอบให้คุณหนูเหล่านั้น มันจะทำให้พวกนางไม่มี
บุตรใช่หรือไม่ ? เจ้ามีใจแบบไหน ? ”
ทันใดนั้นนางวางความผิดนี้ไว้บนหัวองค์หญิงแห่งกูซูและทำ
ให้นางรู้สึกตกใจจริง ๆ เนื่องจากผลกระทบของนํ้าหอมมี
ประสิทธิภาพมากเกินไป นางจึงอยากพูดโดยเจตนาว่านํ้าหอมต้อง
มีสารที่ทำให้ไร้ความสามารถ ใครจะรู้ว่าผู้ที่มีแรงจูงใจซ่อนเร้นจะ
ได้รับอันตราย เรื่องของนํ้าหอมพันกลิ่นที่มีกลิ่นจำนวนมากได้รับ
การสังเกตจากเฟิงหยูเอง แต่จริง ๆ แล้วมันชัดเจนว่าก่อนที่นางจะ
มา ผู้คนในกูซูที่ผลิตมันบอกกับนางว่าแม้ว่ากลิ่นนั้นแรงมาก ไม่มี
ใครที่จะสังเกตเห็นได้แน่นอน ! แต่ตอนนี้เฟิงหยูเองสามารถ
สังเกตเห็นได้ด้วยกลิ่นเดียว และที่จริงแล้ว…“ไร้สาระ ! ” นางมั่นใจ
ว่าเฟิงหยูเองเพียงแต่คาดเดา
แต่เฟิงหยูเองส่ายหน้าและกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว“นอกจากท่าน
ปู่ของข้า ข้ายังกล้าพูดว่าข้าเป็นหมอที่เก่งที่สุดในราชวงศ์ต้าชุน
การทำผิดพลาดในการดมกลิ่นสมุนไพรทางการแพทย์จะไม่
เกิดขึ้นอย่างแน่นอน หากองค์หญิงไม่พอใจ เพียงให้ทุกคนจาก
วิทยาลัยแพทย์ของราชวงศ์ต้าชุนมาดู ! ”

องค์หญิงแห่งกูซูตกตะลึงและจิตใต้สำนึกส่งเสียงอึกทึก
ครึกโครม “ข้าบอกว่าสิ่งนี้จะไม่ถูกมอบให้กับราชวงศ์ต้าชุน ดังนั้น
จึงไม่ได้มอบให้กับราชวงศ์ต้าชุน ในเมื่อสิ่งนี้เป็นของข้า ทำไมเจ้า
จะต้องสนใจสิ่งที่อยู่ข้างใน ? สำหรับเจ้าที่บอกว่าข้าต้องการมอบ
ให้บรรดาฮูหยินและคุณหนู นั่นเป็นเพียงการคาดเดาของเจ้าเอง
ข้าไม่เคยพูดอะไรแบบนั้น”
เฟิงหยูเองยิ้มและกล่าวว่า “มันดีมากถ้าเป็นอย่างนั้น”
บทสนทนาระหว่างคนทั้งสองเป็นสิ่งที่บรรดาฮูหยินและ
คุณหนูภายในห้องโถงเข้าใจในไม่ช้าพวกนางก็ถูกปกคลุมด้วย
เหงื่อเย็น พวกนางวางแผนที่จะไปเยือนองค์หญิงแห่งกูซูเพื่อ
ทดลองนํ้าหอมและเผื่อว่าจะได้รับ
ไม่เพียงแต่นํ้าหอมพันกลิ่นเท่านั้นที่ไม่ได้สร้างความ
ประทับใจให้กับผู้คนในราชวงศ์ต้าชุนแต่ยังทำให้กูซูต้องประสบกับ
การเยาะเย้ย องค์หญิงเจ็ดรู้สึกว่านางไม่มีหน้าที่จะอยู่อีกต่อไป
ในช่วงเวลานี้มันเป็นฮ่องเต้ที่ช่วยให้นางแยกแยะสถานการณ์ “ไม่
เป็นไรมันก็ดี องค์หญิงแห่งกูซูไม่จำเป็นต้องคิดเรื่องนี้ มันเป็นรัฐ
บริวารเล็ก ๆ สิ่งที่เจ้าได้เห็นนั้นมีไม่มากนัก เราจะไม่หัวเราะเยาะ
เจ้า ! ”
คำพูดเหล่านี้เกือบจะทำให้องค์หญิงเจ็ดร้องไห้…