Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 890 ควำมตำยของเฟิงจินหยวน

ตอนที่890 ควำมตำยของเฟิงจินหยวน
เฟิงหยูเองเข้ำมำในห้องและสลับตัวกับทหำรจำกนั้นนำงกับวัง
ซวนก็ช่วยประคองเฟิงจินหยวนกลับเข้ำนอน
ในระหว่ำงนี้เฟิงจินหยวนมองนำงด้วยควำมงุนงงเขำมอง
บุตรสำวคนนี้และบ่ำวรับใช้ช่วยกันพำเขำกลับไปที่เตียงและห่มผ้ำห่ม
พวกเขำยังนั่งเงียบ ๆ ข้ำงเตียง ไม่มีควำมชัดเจนอีกต่อไป และแม้ว่ำ
มันจะไม่สำมำรถอธิบำยได้ว่ำสนิทสนม แต่มันก็ดูใกล้เคียงกับก่อนที่
นำงจะถูกส่งไปยังภำคตะวันตกเฉียงเหนือ แม้ว่ำจะไม่ได้สนิทสน
มมำกนัก แต่นี่ก็เป็นผลลัพธ์ที่ดีมำกส ำหรับเฟิงจินหยวน
เฟิงจินหยวนหันกลับมำมองและเอื้อมมือเช็ดน ้ำตำแต่เขำก็รู้สึก
ว่ำเขำเจอแต่ใบหน้ำที่ซูบผอมมีแต่ผิวหนังและกระดูก เขำเอ่ยว่ำ “อำ

เอง เจ้ำมำแล้ว ! ” จำกนั้นเขำก็หันกลับมำ ดวงตำของเขำเต็มไปด้วย
ควำมรักของบิดำที่เฟิงหยูเองไม่เคยได้รับมำตั้งแต่มำถึงรำชวงศ์ต้ำชุน
นำงรู้สึกสับสนเล็กน้อยและอยำกถำมว่ำเฟิงจินหยวนสับสน
หรือไม่เขำคิดว่ำนำงเป็นเฟิงเฉินหยูหรือเปล่ำ แต่เมื่อเห็นว่ำเขำป่วย
หนัก นำงถอนหำยใจอย่ำงแผ่วเบำและไม่พูดอะไรรุนแรงเกินไป นำง
พยักหน้ำแล้วกล่ำวว่ำ “ใช่ ข้ำมำแล้ว”
เฟิงจินหยวนรู้สึกอำยนิดหน่อยเมื่อพูดถึงบุตรสำวคนที่สองนี้
เขำมักจะพูดบ่อย ๆ อย่ำงไรก็ตำมเขำไม่เคยรู้วิธีเริ่มต้น เขำไม่รู้ว่ำจะ
เริ่มกำรสนทนำอย่ำงไร เขำรู้สึกล ำบำกเล็กน้อยที่จ ำได้ว่ำเขำสนทนำ
กับเฟิงหยูเองเมื่อนำงยังเป็นบุตรสำวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิงที่เขำ
จะส่งนำงไปทำงตะวันตกเฉียงเหนือ เขำจ ำได้ว่ำนิสัยของบุตรสำวคน
ที่สองนี้เฉยเมยและไม่เคยสนใจอะไรเลย และนำงก็ไม่ได้แสดงควำม
สนใจในผู้ใดมำกนัก หลังจำกเฟิงหยูเองกลับไปที่เมืองหลวง กำรมี
ปฏิสัมพันธ์ระหว่ำงคนทั้งสองนั้นไม่ได้เป็นอะไรมำกไปกว่ำกำรทะเลำะ
และไม่ชอบหน้ำกัน
“เฮ้อ”เฟิงจินหยวนถอนหำยใจ และไม่รู้จะพูดอะไร
มันคือเฟิงหยูเองที่กล่ำวขึ้นก่อน“ข้ำไปที่หลุมศพของท่ำนแม่
เพื่อคำรวะ ในฐำนะที่เป็นบุตรสำวของนำง ข้ำไม่สำมำรถมำได้ทันพิธี
ฝังศพของนำง ข้ำกลัวว่ำนี่จะเป็นสิ่งที่ข้ำจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
แต่ข้ำก็ยังต้องขอบคุณที่จัดกำรเรื่องนี้ให้ ต ำแหน่งของหลุมศพดู

เหมือนจะมีฮวงจุ้ยที่ดี ทะเลทรำยอยู่ไกลจำกเมืองหลวงและอยู่
ห่ำงไกลจำกควำมขัดแย้งเหล่ำนั้น ท่ำนแม่ต้องกำรมัน”
เฟิงจินหยวนกล่ำวอย่ำงรวดเร็ว“ไม่จ ำเป็นต้องขอบคุณข้ำ ท่ำน
แม่ของเจ้ำเป็นฮูหยินใหญ่ของข้ำ สิ่งเหล่ำนี้เป็นสิ่งที่ข้ำควรท ำ”
เฟิงหยูเองส่ำยหน้ำ“นำงไม่อำจถือได้ว่ำเป็นฮูหยินใหญ่ของเจ้ำ
พวกเจ้ำหย่ำกันแล้ว นำงไม่มีควำมสัมพันธ์กับตระกูลเฟิงอีกต่อไป
แล้ว” ในขณะที่นำงกล่ำว นำงรู้สึกชีพจรของเฟิงจินหยวนเพียงชั่วครู่
ก่อนที่นำงจะวำงมันลง อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับอำกำร
ป่วย นำงกล่ำวว่ำ “ข้ำพำเซียงหรูไปมณฑลจี่อัน ในอนำคตแม่รองอัน
จะไปอยู่ที่นั่นด้วย มีกำรเตรียมที่อยู่อำศัยไว้แล้ว เจ้ำสบำยใจ ส ำหรับ
เฟินได ไม่ทำงใดก็ทำงหนึ่ง นำงมีองค์ชำยห้ำดูแลนำง ขึ้นอยู่กับนิสัย
ของนำง แม้ว่ำเจ้ำต้องกำรที่จะกังวลเกี่ยวกับนำง มันเสียเวลำ ไม่ว่ำ
นำงจะชนะหรือล้มเหลว มันก็ขึ้นอยู่กับทำงเลือกของนำงเอง”
เมื่อนำงเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมำเฟิงจินหยวนรู้สึกรำวกับว่ำนำงก ำลัง
เตรียมพร้อมส ำหรับชีวิตหลังควำมตำยของเขำโดยบอกเขำเป็นครั้ง
สุดท้ำยเกี่ยวกับสถำนกำรณ์ครอบครัว จำกนั้นเขำก็รู้ว่ำผลลัพธ์ของ
กำรตรวจชีพจรอำจไม่ดี แต่ตอนจบนี้อยู่ในควำมคำดหมำยของเขำ
มันเป็นอย่ำงที่เขำพูดกับทหำรผู้นั้น เขำรู้สภำพร่ำงกำยของเขำดี
เขำจะเอำชีวิตรอดได้อีก 2 วันก่อนที่เขำจะทนไม่ได้อีกต่อไป โชคดีที่
ก่อนที่เขำจะเสียชีวิต เขำได้พบเฟิงหยูเองและจิตใจของเขำก็หมด
กังวล ดังนั้นเขำจึงอ้ำปำกพูดอย่ำงขมขื่น “ข้ำเป็นพ่อที่ล้มเหลว ข้ำ

ไม่รู้ว่ำข้ำสำมำรถให้ค ำแนะน ำกับเจ้ำได้อย่ำงไรก่อนตำย เจ้ำไม่
ต้องกำรค ำแนะน ำใด ๆ จำกข้ำ เพรำะเจ้ำเก่งกว่ำข้ำทุกอย่ำง ในช่วง
หลำยปีที่ผ่ำนมำ ข้ำไม่ได้ท ำสิ่งที่ถูกต้อง ข้ำไม่มีสิทธิ์ขอกำรอภัย
ของเจ้ำ แต่อำเอง มีบำงอย่ำงที่ข้ำต้องบอกเจ้ำ ก่อนที่ท่ำนแม่ของเจ้ำ
จะตำย นำงฝำกข้อควำมไว้ นำงบอกว่ำนำงไม่ได้สับสนอีกต่อไป นำง
จ ำเจ้ำได้เสมอ นำงรู้ว่ำเจ้ำเป็นบุตรสำวของนำง ไม่ใช่เสี่ยวหยำ นำง
ต้องกำรให้เจ้ำสบำยใจ”
“อ่ำ”เฟิงหยูเองอำรมณ์ไม่ดีมำกและเศร้ำหมองมำก แม้ว่ำนำง
จะไม่มีควำมรู้สึกใด ๆ กับเฟิงจินหยวน แต่เลือดที่ไหลผ่ำนร่ำงกำย
ของนำงก็เหมือนกับเลือดในร่ำงกำยของเฟิงจินหยวนจะมีกำร
เชื่อมต่ออยู่เสมอ เป็นเช่นนี้ที่กำรได้เห็นคนผู้นี้ตำยและทนทุกข์
ทรมำนอย่ำงมำก นำงไม่สำมำรถพูดอะไรที่น่ำกลัวได้ นำงกล่ำวว่ำ
“เมื่อนำงจ ำข้ำได้ ข้ำก็สบำยใจ ! ไม่มีใครในโลกนี้ที่ไม่หวังควำมรัก
ตำมธรรมชำติระหว่ำงบิดำ มำรดำกับบุตร เจ้ำเคยคิดเกี่ยวกับสิ่งที่จะ
เกิดขึ้น ถ้ำเจ้ำดูแลข้ำอย่ำงดีในตอนนั้น ตระกูลเฟิงจะไม่ตกต ่ำลงใน
สภำพเช่นทุกวันนี้อย่ำงแน่นอน ! ตรำบใดที่ข้ำยังอยู่ ตระกูลเฟิงจะ
ยังคงยอดเยี่ยมต่อไป น่ำเสียดำยที่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้ำต้องกำร”
เมื่อได้ยินนำงน ำเรื่องนี้ขึ้นมำเฟิงจินหยวนมีควำมสุขมำก เขำ
ยังมีหลำยสิ่งที่เขำอยำกจะพูด เขำไอพักหนึ่งแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำรู้ว่ำข้ำ
ผิด ในเวลำนั้นข้ำไม่รู้ว่ำสมองส่วนใดของข้ำล้มเหลว ท ำให้ข้ำรู้สึกว่ำ
ถ้ำข้ำไม่ได้ไล่ตระกูลเหยำออกไปเพื่อแสดงจุดยืนของข้ำ ข้ำก็จะต้อง

ทนทุกข์ทรมำนกับตระกูลเหยำ ในที่สุดข้ำก็สำมำรถผ่ำนกำรทดสอบ
ของฮ่องเต้และไต่เต้ำขึ้นสู่ต ำแหน่งเสนำบดีฝ่ำยซ้ำย ในที่สุดข้ำก็
สำมำรถพำท่ำนย่ำของเจ้ำมำที่เมืองหลวงได้ บำงทีมันอำจเป็นควำม
รุ่งโรจน์ที่ท ำให้ข้ำกลำยเป็นคนมึนงง เช่นเมื่อเหตุกำรณ์เกิดขึ้นข้ำก็
ไม่สำมำรถตัดสินใจได้อย่ำงถูกต้อง ในท้ำยที่สุดกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
แม้ว่ำเรำต้องกำรที่จะกลับไป มันก็ไม่สำมำรถท ำได้ อำเอง สิ่งเดียวที่
ข้ำมีควำมสุขคือเจ้ำสำมำรถมีชีวิตที่ดี ในท้ำยที่สุดมีเด็กจำกตระกูล
เฟิงของข้ำที่มีอนำคตที่สดใส ไม่ว่ำเจ้ำจะเกลียดข้ำหรือไม่พอใจ ข้ำก็
ยังหวังว่ำเจ้ำจะมีชีวิตที่ดี อำเอง ข้ำขอโทษ”
เมื่อค ำขอโทษออกมำเฟิงจินหยวนก็เริ่มร้องไห้ ไม่ว่ำเขำจะไม่
ต้องกำรร้องไห้ต่อหน้ำบุตรสำวคนนี้มำกเพียงไร เขำก็ไม่สำมำรถ
กลั้นน ้ำตำไว้ได้ ตระกูลเฟิงมีชื่อเสียงมำกเพียงใด ! อย่ำงไรก็ตำมด้วย
ควำมผิดพลำดแต่ละครั้ง มันก็พังทลำย เมื่อคิดถึงตอนนี้ บุตรสำวคน
ที่สองนี้ได้ให้โอกำสตระกูลเฟิง อย่ำงไรก็ตำมเขำยังมองไม่เห็น
สถำนกำรณ์อย่ำงชัดเจน
เขำต้องกำรที่จะจับมือของเฟิงหยูเองแต่หลังจำกพูดมำนำนเขำ
ได้ใช้พลังงำนอย่ำงมำก เขำยกมันขึ้นมำสองสำมครั้งแต่ไม่มีแรง มัน
คือเฟิงหยูเองที่ใช้ควำมคิดริเริ่มในกำรจับมือของเขำ ในขณะที่จับนิ้ว
สองนิ้ว นำงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ข้ำก ำลังจะตำย”เฟิงจินหยวนกล่ำวว่ำ “ข้ำอดทนจนถึงลม
หำยใจสุดท้ำยนี้เพื่อเป็นกำรขอโทษเจ้ำด้วยตัวเอง ตอนนี้ควำม

ปรำรถนำสุดท้ำยของข้ำเป็นจริงขึ้นมำแล้ว ข้ำสำมำรถปลดปล่อยลม
หำยใจสุดท้ำยนี้ได้” เขำสูดลมหำยใจอีกสองสำมครั้ง และพยำยำม
อย่ำงหนักเพื่อหำลมหำยใจของเขำอีกครั้ง แต่มันเป็นโชคชะตำที่เขำ
จะต้องทนทุกข์ทรมำนมำกขึ้นเมื่อถึงเวลำที่เขำจะต้องตำย คนผู้นี้ไม่
หลงเหลือพลังชีวิตอีกต่อไป แม้กระนั้นเขำยังคงยึดมั่น เขำไม่เต็มใจที่
จะปล่อยมันไป
วังซวนเห็นเขำเช่นนี้และรู้สึกว่ำนี่เป็นควำมทุกข์ทรมำนมำก
เกินไปโดยกล่ำวว่ำ “คุณหนูพูดกับนำยท่ำนเฟิงเถอะ ข้ำจะรออยู่ข้ำง
นอกเจ้ำค่ะ” จำกนั้นนำงก็รีบออกจำกห้อง
เฟิงหยูเองมองเขำซักครู่แล้วถำมเขำด้วยควำมขมวดคิ้ว“เจ้ำ
ต้องกำรให้ข้ำช่วยให้เจ้ำผ่ำนพ้นไปได้ง่ำยขึ้นหรือไม่ ? ”
เฟิงจินหยวนพยักหน้ำเขำซ ้ำๆ “ข้ำต้องกำร ช่วยข้ำด้วย ! ”
เฟิงหยูเองไม่ลังเลอีกต่อไปเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนำง นำงดึง
กำรฉีดยำนำเซียออกจำกมิติของนำง
“ควำมจริงแล้วบุตรสำวของเจ้ำเสียชีวิตไปนำนแล้วในภูเขำทำง
ตะวันตกเฉียงเหนือนำงถูกฆ่ำตำยโดยคนเลวสองคนที่ใช้ยำนอนหลับ
เกินขนำด แล้วโยนลงในในกองศพขนำดใหญ่”
ขณะที่นำงพูดมือของนำงก็ท ำงำนไปด้วย อย่ำงไรก็ตำมเฟิง
จินหยวนไม่ได้มองเข็ม เขำตกใจมำกกับค ำเหล่ำนี้และกล่ำวด้วยเสียง

สั่น ๆ “ไม่น่ำแปลกใจที่เหยำซื่อบอกว่ำเจ้ำไม่ใช่บุตสำวของนำง
ปรำกฎว่ำเจ้ำไม่ได้… ”
เฟิงหยูเองส่ำยหน้ำของนำงแล้วฉีดยำเข้ำไปในร่ำงกำยของเฟิง
จินหยวนขณะที่กล่ำวว่ำ “ใช่ ข้ำไม่ใช่” เมื่อเห็นจ้องมองของเฟิงจินห
ยวน นำงส่ำยหัวแล้วกล่ำวว่ำ “ควำมลึกลับของธรรมชำติจะต้องไม่ถูก
เปิดเผย”
เฟิงจินหยวนไม่ถำมต่อเปลือกตำของเขำรู้สึกหนักอึ้ง และเมื่อ
พวกมันใกล้จะปิด เขำก็บ่นว่ำ “ท ำไมข้ำถึงรู้สึกง่วงนอนมำก ? ”
นำงดึงเข็มออกมำแล้วกล่ำวเบำๆ “ถ้ำเจ้ำง่วงนอนก็แค่นอน
หลับ เมื่อเจ้ำหลับ จะไม่มีควำมทุกข์อีกต่อไป”
จำกนั้นนำงมองเฟิงจินหยวนหลับตำอย่ำงช้ำๆ ดูเหมือนว่ำเขำ
พูดอะไรบำงอย่ำงใกล้เคียงกับ “ข้ำขอโทษ” แต่นำงไม่สำมำรถได้ยิน
มันได้อย่ำงชัดเจน
ในที่สุดเขำก็หยุดหำยใจภำยใต้ผลกระทบของยำนำเซีย ไม่มี
ควำมทุกข์ทรมำน นี่เป็นสิ่งสุดท้ำยที่นำงสำมำรถท ำได้เพื่อเขำใน
ฐำนะบุตรสำว
นำงลุกขึ้นและรู้สึกอึดอัดในห้องภำยใต้ผลกระทบของห้องที่ร้อน
อบอ้ำว ผู้คนและสิ่งที่พบเห็นในอดีตของคฤหำสน์เฟิงหมุนวนในใจ
ของนำงเหมือนหนัง ท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำ เฉินซื่อ เฟิงเฉินหยู เฟิงจื่อเฮำ
จินเฉิน ฮันชิ… คนเหล่ำนี้ที่ครั้งหนึ่งเคยมีชีวิตอยู่ ทุกคนต่ำงก็เปล่ง

ประกำยผ่ำนควำมคิดของนำงพร้อมกับคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์
หลังจำกฉำกของเฟิงจินหยวนจำกโลกนี้ไป มันก็หำยไปหมดในโลก
ของนำง
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปไม่มีตระกูลเฟิงอีกแล้ว ! ” เฟิงหยูเองเงย
หน้ำขึ้นเล็กน้อย และนำงก็สะอื้นเล็กน้อย น ้ำตำของนำงยังเปล่ง
ประกำยอยู่ นำงรู้สึกว่ำนี่เป็นเรื่องตลกมำก “บำนซูพูดถูก ท ำไมข้ำ
ถึงร้องไห้เพื่อตระกูลเฟิง ? ”
จำกเงำมืดบำนซูปรำกฏตัวและยืนอยู่ข้ำงหลังนำงอย่ำงเงียบ ๆ
นำงเงียบโดยไม่พูดอะไรสักค ำ
เฟิงหยูเองยิ้มอย่ำงขมขื่น“ลองคิดดูสิ ข้ำเป็นคนของตระกูลเฟิง
! ท้ำยที่สุดแซ่ของข้ำคือเฟิง หำกครอบครัวสำมำรถมีชีวิตอยู่ได้ดี
ใครจะไปตกอยู่ในต ำแหน่งนี้ ? เป็นไปได้หรือไม่ที่พวกเขำเชื่ออย่ำง
แท้จริงว่ำข้ำชอบอยู่โดดเดี่ยว ? พวกเขำเชื่อหรือไม่ว่ำข้ำชอบอยู่โดย
ปรำศจำกพ่อแม่และพี่น้อง ? หำกพวกเขำปฏิบัติต่อข้ำด้วยควำม
จริงใจเพียงเล็กน้อย ข้ำจะต้องตอบแทนมันมำกกว่ำที่ได้รับหลำยเท่ำ
และตระกูลนี้จะไม่ได้พบกับจุดจบนี้”
นำงหำยใจเข้ำแล้วหันไปมองเฟิงจินหยวนบิดำคนนี้ไม่มีควำม
คล้ำยคลึงใด ๆ กับรูปร่ำงหน้ำตำในอดีตของเขำ เขำผอมเหมือนกิ่ง
ไม้ และดูรำวกับว่ำเขำมีอำยุมำกขึ้นจนถึงอำยุ 50 หรือ 60 ปี ใน
ควำมเป็นจริงแล้วเฟิงจินหยวนอำยุแค่ 40 นี่เป็นปีส ำคัญของเขำ

“ข้ำได้ยินมำว่ำเขำต้องกำรถูกฝังกับท่ำนฮูหยินเหยำขอรับ”ใน
ที่สุดบำนซูก็กล่ำว อย่ำงไรก็ตำมเขำพูดถึงบำงสิ่งที่เขำได้ยินจำก
ทหำรว่ำ “เขำพูดถึงมันมำกกว่ำหนึ่งครั้ง ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ เขำ
ไม่สำมำรถดูแลท่ำนฮูหยินได้ดี แต่แม้ว่ำเขำจะรอนำง ทุกควำม
ต้องกำรหลังจำกกำรตำยของเขำมันก็จะดี เขำยังกล่ำวกับองค์ชำย
เก้ำว่ำเขำปรำรถนำที่จะถูกฝังอยู่ในหลุมฝังศพเดียวกับท่ำนฮูหยิน
แต่องค์ชำยเก้ำไม่อนุญำตขอรับ”
เฟิงหยูเองหัวเรำะ“ไม่อนุญำตนั้นถูกต้องแล้ว ข้ำไม่หวังว่ำท่ำน
แม่จะต้องมีกำรเกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิงหลังจำกกำรตำยของนำง ที่
เขำสำมำรถส่งท่ำนแม่ไปได้ครั้งล่ำสุดคือขีดจ ำกัดของควำมสัมพันธ์
ของพวกเขำ หำกพวกเขำไม่สำมำรถอยู่ด้วยกันอย่ำงเหมำะสมเมื่อมี
ชีวิต ท ำไมพวกเขำถึงอยู่ด้วยกันต่อไปในควำมตำย”
“ถ้ำอย่ำงนั้นศพของเฟิงจินหยวน เรำจะจัดกำรอย่ำงไรขอรับ ?
” บำนซูถำม “เมืองชำปิงมีสถำนที่ทำงตะวันออกที่สำมำรถฝังผู้คนได้
เท่ำนั้น ท่ำนฮูหยินถูกฝังที่นั่นดังนั้นเขำจึงไปที่นั่นไม่ได้”
เฟิงหยูเองคิดสักพักแล้วกล่ำวว่ำ“เผำเขำ ! เผำจนเหลือเพียง
ฝุ่นกระดูก เทลงในโกศแล้วให้คนส่งกลับไปที่เมืองหลวง และ…ส่งให้
เฟินได”
บำนซูตกตะลึง“คุณหนูสี่ตระกูลเฟิง นำงจะไม่เทกระดูกทิ้งหรือ
ขอรับ ? นำงเกลียดเฟิงจินหยวน และหวังในแต่ละวันว่ำนำงสำมำรถ

บดกระดูกของเขำให้กลำยเป็นฝุ่น ถ้ำมอบให้กับนำงก็เท่ำกับเรำมอบ
ของขวัญให้นำง”
“ถ้ำนำงจะเทก็ปล่อยให้นำงเท” เฟิงหยูเองไม่ได้ใส่ใจอะไรมำก
เท่ำกับคนโบรำณ ในโลกสมัยใหม่มีผู้คนมำกมำยที่กระจัดกระจำยอยู่
ในมหำสมุทร “หำกเฟินไดฝังมันอย่ำงถูกต้อง ก็ถือว่ำเป็นกำรสำน
ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงบิดำกับบุตรสำว ถ้ำมันถูกเททิ้งจริง ๆ ก็ถือได้ว่ำ
เป็นกรรมกำรกุศลสุดท้ำยที่เฟิงจินหยวนท ำเพื่อบุตรสำวคนที่สี่ของ
เขำ! ปมที่ขี้เถ้ำหัวใจของนำงจะหำยไป จำกนั้นนำงจะเข้ำใจควำมคับ
ข้องใจของตระกูลเฟิงในโลกนี้… นั่นก็จะเป็นสิ่งที่ดีเช่นกัน”