Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 916 พราชำยำหยูอย่ำงถูกต้องตำมกฎหมำย

ตอนที่916 พราชำยำหยูอย่ำงถูกต้องตำมกฎหมำย
ในขณะที่กองทัพก ำลังมุ่งหน้ำกลับไปยังเมืองหลวงกำร
เตรียมกำรส ำหรับเมืองใหม่ที่ได้รับในทะเลทรำยก็เริ่มถูกส่งลงมำจำก
รำชส ำนัก
ภำคใต้จะถูกแบ่งใหม่หกเมืองจะกลำยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑล
ใหญ่ที่เรียกว่ำมณฑลโม และรำชส ำนักจะส่งคนไปเป็นเจ้ำเมือง ทั้งหก
เมืองจะถูกก ำหนดให้เป็นแคว้น แต่ลักษณะกำรปกครองของพวกเขำ
จะยังคงเหมือนเดิม

ในควำมเป็นจริงนอกจำกเมืองหยูปิงแล้วเมืองคนอื่น ๆ ทั้งหมด
จะถูกเปลี่ยนตัวเจ้ำเมือง และพวกเขำทั้งหมดถูกส่งตัวมำจำกรำช
ส ำนัก พวกเขำทั้งหมดจะสำบำนตนพร้อมกับเจ้ำเมืองคนใหม่ของ
มณฑลโม บุคคลนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจำกเหยำซู่ ลูกพี่ลูกน้องคนโต
ของเฟิงหยูเอง
เมื่อได้ยินว่ำเหยำซู่ก ำลังจะไปภำคใต้เพื่อสำบำนตนเฟิงหยูเอง
ถอนหำยใจด้วยควำมโล่งอก ต้องรู้ว่ำมี 6 เมือง ! รวมถึงเมืองหยูปิง
ส ำหรับ 6 เมืองที่จะเข้ำร่วมเป็นมณฑลในครั้งเดียวนั้นไม่เคยได้ยินมำ
ก่อนในรำชวงศ์ต้ำชุน พื้นที่มีขนำดใหญ่มำก และมีเมืองมำกเกินไป
ในเวลำเดียวกันเจ้ำเมืองมีอ ำนำจมำก หำกที่ดินขนำดใหญ่ซึ่งพวก
เขำต่อสู้อย่ำงหนักเพื่อให้ได้มำ ตกอยู่ในมือของใครบำงคนที่ไม่
น่ำเชื่อถือ นั่นจะเป็นกำรสูญเสียครั้งใหญ่ หำกสิ่งต่ำง ๆ ไม่ดี
โศกนำฏกรรมก็จะเกิดขึ้นซ ้ำหลังจำกผ่ำนไปหลำยปี
ตอนนี้กฎของมณฑลโมจะถูกส่งมอบให้เหยำซู่นี่ก็เหมือนกับ
กำรมอบให้กับเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิง กำรตัดสินใจของฮ่องเต้
ท ำให้ทั้งสองพอใจมำก ซวนเทียนหมิงกล่ำวซ ้ำ ๆ ว่ำ “ตำแก่ไม่ใช่คน
โง่” ระหว่ำงทำง ส ำหรับเฟิงหยูเองนำงคิดว่ำจะเป็นกำรดีที่สุดถ้ำพวก
เขำสำมำรถวิ่งไปที่เหยำซู่ได้ นำงจะมอบยำอีกจ ำนวนหนึ่งให้แก่เขำ
ซึ่งจะต้องใช้ในทะเลทรำย
ครำวนี้รำชส ำนักค่อนข้ำงมีพลังเมื่อพูดถึงควำมขัดแย้งใน
ภำคใต้ไม่เพียงแต่มีหกเมืองในทะเลทรำยเท่ำนั้นที่มีเจ้ำเมืองใหม่ แต่

แม้แต่เจ้ำเมืองหลำนโจวก็ถูกสับเปลี่ยน แต่ทว่ำยังไม่ได้ส่งผู้แทนมำ
จำกเมืองหลวง แต่มีกำรส่งพระรำชโองกำรแทนและที่ปรึกษำที่ช่วย
จัดกำรหลำนโจว หลังจำกที่ซวนเทียนหมิงเดินทำงมำถึงภำคใต้ได้รับ
กำรเลื่อนต ำแหน่ง หลังจำกที่ปรึกษำนั้นได้รับพระรำชโองกำร เขำ
มองว่ำซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองเป็นบิดำมำรดำคนที่สองของเขำ
นอกจำกนี้เขำยังยอมจ ำนนอย่ำงสิ้นเชิงต่อเหยำซู่ ผู้ซึ่งจะมำถึง แต่นี่
เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ในขณะที่เฟิงหยูเองกลับไปยังเมืองหลวงนำงก็วิ่งไปหำเหยำซู่
เพรำะนำงให้ยำ เสื้อผ้ำและเงินที่เตรียมไว้ให้เขำก่อน นี่ก็เพียงพอแล้ว
ที่จะเติมเต็มสองหีบ และมันท ำให้เหยำซู่รู้สึกละอำยใจ ซวนเทียนหมิ
งยังบอกเขำด้วยว่ำมีคนไม่กี่คนที่เหลืออยู่ในหมู่ทหำรที่อยู่ภำคใต้
แม้ว่ำส่วนใหญ่จะเป็นทหำร 300,000 นำยจำกกองทัพภำคใต้ และ
ผู้คนเหล่ำนั้นแสดงควำมจงรักภักดีต่อเขำ แต่ก่อนหน้ำนี้พวกเขำ
เคยติดตำมองค์ชำยแปดมำก่อน ครั้งแรกเขำกังวลว่ำพวกเขำจะไม่
จงรักภักดีอีกต่อไปเมื่อเขำจำกไปนำน ประกำรที่สอง เขำกังวลว่ำจะ
ยังมีคนทรยศอยู่ในพวกเขำที่จะพยำยำมสร้ำงปัญหำ คนที่เขำทิ้งไว้มี
อำวุธทั้งหมด เมื่อจ ำเป็นพวกเขำจะสำมำรถระงับกำรจลำจลได้
ค ำพูดของซวนเทียนหมิงช่วยให้เหยำซู่สงบส ำหรับสิ่งที่เฟิงหยู
เองมอบให้เหยำซู่นั้น ท ำให้เขำรู้สึกว่ำสนิทสนมกับนำงมำกขึ้น เขำ
บอกว่ำนำงเป็นน้องสำวของเขำ และเขำจะไม่รับเงิน แต่เขำรู้สึก
สบำยใจกับยำที่เตรียมไว้จ ำนวนมำก เขำเคยได้ยินว่ำภำคใต้นั้นร้อน

มำกและส ำนักงำนของเขำจะอยู่ที่เมืองหยูปิง เมื่อออกเดินทำงเขำ
กังวลอย่ำงมำกว่ำเขำจะไม่สำมำรถทนควำมร้อนได้
โชคดีที่เฟิงหยูเองเปิดร้ำนห้องโถงสมุนไพรในเมืองชำปิง,จือปิง
และหยูปิง ในช่วงเวลำสั้น ๆ นี้ กลุ่มคนเหล่ำนี้ในเมืองจือปิงมีขนำด
ใหญ่ที่สุด นำงกลับมำแต่วังหลินอยูที่นั่นด้วย โดยนำงแนะน ำให้เขำ
ขยำยร้ำนห้องโถงสมุนไพรเข้ำไปในอีก 3 เมืองอย่ำงช้ำ ๆ แต่ก็ไม่รีบ
ร้อน สิ่งที่ส ำคัญที่สุดคือยังคงพยำยำมทุกวิถีทำงเพื่อขยำยเมืองห
ยูปิง ท้ำยที่สุดแล้วต ำแหน่งของเมืองหยูปิงในทะเลทรำยนั้นไม่ธรรมดำ
นอกจำกนี้ยังมีพลเมืองมำกที่สุด เมืองนี้ยังมีแหล่งน ้ำอยู่ตรงกลำงและ
ภูมิอำกำศของเมืองก็ค่อนข้ำงดี หลังจำกที่นำงกลับไปที่เมืองหลวง
นำงจะต้องเริ่มส่งผู้คนไปที่ร้ำนห้องโถงสมุนไพรในพื้นที่อื่น ๆ จำกนั้น
ผู้คนจ ำนวนมำกจะต้องถูกส่งไปยังทะเลทรำย นอกจำกนี้พวกเขำ
จ ำเป็นต้องฝึกอบรมหมอต่อไป
กองทัพไม่ได้อ้อมไปยังมณฑลจี่อันท้ำยที่สุดเฟิงหยูเองเพิ่ง
แต่งงำน ในอนำคตนำงจะต้องอยู่ข้ำงสำมีของนำง ยิ่งกว่ำนั้นนำง
ไม่ได้กลับเมืองหลวงมำนำนแล้ว และนำงต้องกำรเห็นว่ำสถำนกำรณ์
ในเมืองหลวงเป็นอย่ำงไร
นำงเขียนจดหมำยถึงมณฑลจี่อันตลอดทำงเขียนถึงองค์ชำย
หกโดยบอกเขำเกี่ยวกับแผนกำรของนำง ในเวลำเดียวกันนำงถำม
องค์ชำยหกว่ำเขำจะอยู่ที่นั่นหรือว่ำเขำจะกลับไปที่เมืองหลวง ใน
ปัจจุบันมณฑลจี่อันได้ก้ำวไปสู่สภำวะปกติแล้ว สิ่งต่ำง ๆ มี

ควำมก้ำวหน้ำอย่ำงต่อเนื่องและไม่จ ำเป็นต้องกังวลมำก นอกจำกนี้
ยังมีเฉียนเฟิงโจวอยู่ด้วย นำงได้กล่ำวแล้วว่ำให้เฉียนเฟิงโจวดูแลกำร
จัดกำรมณฑลจี่อันพร้อมกับหยูโจว ส ำหรับค่ำจ้ำง นำงจะให้เงิน
พิเศษในแต่ละเดือน ยิ่งไปกว่ำนั้นมันมำกกว่ำที่รำชส ำนักจ่ำยให้
เฉียนเฟิงโจวมีควำมสุขมำกกับสิ่งนี้ท้ำยที่สุดบุตรชำยของเขำก็
ยังคงอยู่ภำยใต้บังคับบัญชำของซวนเทียนหมิง นอกจำกนี้ทักษะที่
เฟิงหยูเองแสดงให้เห็นนั้นได้รับควำมชื่นชม เขำให้ควำมสนใจกับ
มณฑลจี่อันมำกกว่ำหยูโจว เขำซื้อบ้ำนเล็ก ๆ ให้กับตัวเองที่นั่นและ
บำงครั้งจะไปอยู่ที่นั่น
จดหมำยอีกฉบับหนึ่งเขียนถึงซูซื่อและฉินซื่อโดยบอกว่ำนำง
ก ำลังเดินทำงกลับไปยังเมืองหลวงแล้ว สิ่งนี้ยังบอกให้ป้ำทั้งสองเก็บ
ข้ำวของและกลับมำ ส ำหรับคฤหำสน์ขององค์หญิงจี่อันนั้นจะถูกทิ้ง
ไว้กับเฟิงเซียงหรูและอันชิ ในตอนแรก นำงวำงแผนที่จะให้ซูซื่อพำ
เฟิงเซียงหรูกลับมำที่เมืองหลวง แต่เห็นได้ชัดว่ำอันชิไปถึงมณฑลจี่
อันแล้ว ดังนั้นนำงจึงต้องกำรให้มำรดำและบุตรสำวอยู่อย่ำงสงบสุข
ไม่ว่ำจะด้วยวิธีใด นำงก็ต้องไปที่มณฑลจี่อัน จะมีโอกำสมำกมำย
ส ำหรับพี่น้องที่จะพบกัน
กองทัพเดินขบวนเป็นเวลำ2 เดือนก่อนจะถึงเมืองหลวง
พลเมืองในเมืองหลวงได้รับข่ำวเมื่อนำนมำแล้วโดยบอกว่ำวันนี้จะเป็น
วันที่องค์ชำยเก้ำและองค์หญิงจี่อันมำถึงเมืองหลวง ผู้คนเริ่มรวมตัว
กันรอบ ๆ ประตูเมืองเริ่มตั้งแต่เช้ำ มีบำงคนที่โรยกลีบดอกไม้กระจำย

อยู่บนพื้น มีบำงคนที่มีถือป้ำยขนำดใหญ่สีแดง และมีบำงคนที่ถือ
ตะกร้ำที่เต็มไปด้วยถั่วลิสง ล ำไยและเมล็ดบัว ทุกคนรู้ดีว่ำองค์หญิงจี่
อันแต่งงำนกับเทพเจ้ำแห่งสงครำม องค์ชำยเก้ำ ทุกคนรอคอยพวก
เขำที่จะให้ก ำเนิดบุตร เมื่อทหำรรักษำกำรณ์เปิดประตูเมือง ฝูงชน
ส่วนหนึ่งพุ่งออกมำจำกประตูทันทีและรอคอยด้วยควำมควำมสุขใจ
ทุกคนพูดอย่ำงอบอุ่นเกี่ยวกับกำรแต่งงำนระหว่ำงองค์ชำยเก้ำกับ
องค์หญิงจี่อัน นี่มีควำมสุขยิ่งกว่ำเมื่อบุตรสำวของพวกเขำแต่งงำน
ส ำหรับผู้คนในเมืองหลวงองค์ชำยเก้ำที่มีชัยชนะกลับมำนั้นเป็น
สิ่งที่ควรค่ำแก่กำรเฉลิมฉลอง พวกเขำเริ่มเฉลิมฉลองเมื่อองค์ชำย
เก้ำชนะทำงตะวันตกเฉียงเหนือและพวกเขำก็ออกจำกเมืองเพื่อรอรับ
เขำ อย่ำงไรก็ตำมเวลำนี้มันแตกต่ำงกัน ครำวนี้องค์หญิงจี่อันก็
กลับมำเช่นกัน นับตั้งแต่เฟิงหยูเองได้ปิดร้ำนห้องโถงสมุนไพรและ
ออกจำกเมืองหลวง สิ่งหนึ่งที่ผู้คนคำดหวังมำกที่สุดคือกำรที่องค์
หญิงจี่อันกลับมำและเปิดร้ำนห้องโถงสมุนไพร ผู้คนในเมืองหลวงไม่
คุ้นเคยกับกำรอำศัยอยู่ในเมืองหลวงโดยปรำศจำกร้ำนห้องโถง
สมุนไพร พลเมืองทั่วไปไม่สำมำรถรับยำฟรีได้อีกต่อไป ตระกูลที่
ร ่ำรวยต้องกลับไปดื่มยำหม้อที่มีรสขม ผู้ที่มีอำกำรรุนแรงก็ไม่
สำมำรถหำหมอที่มีทักษะได้
บำงคนคิดว่ำจะขอร้องเหยำเซียนแต่แม้ว่ำเหยำเซียนจะ
ช่วยชีวิตเขำได้สองสำมคน เขำก็ไม่สำมำรถช่วยได้มำกนัก เขำแก่

แล้วและต้องคอยรักษำผู้คนในรำชส ำนัก เขำจะมีเวลำว่ำงในกำร
รักษำคนปกติได้อย่ำงไร
ดังนั้นผู้คนจึงรอเวลำจนกระทั่งวันนี้ในที่สุดเฟิงหยูเองก็กลับมำ
เมื่อกองทัพของซวนเทียนหมิงมำถึงประตูเมืองหลวงฝูงชนเริ่ม
วุ่นวำยเมื่อพวกเขำคุกเข่ำและตะโกนเสียงดัง “ขอแสดงควำมยินดีต่อ
องค์ชำยเก้ำที่ได้รับชัยชนะกลับมำ ! องค์ชำยเก้ำเป็นเทพเจ้ำแห่ง
สงครำม ! ”
ซวนเทียนหมิงนั่งในรถม้ำเปิดโล่งและเฟิงหยูเองอยู่ข้ำง ๆ เขำ
เมื่อได้เห็นฉำกนี้มันเหมือนกับว่ำมันเกิดขึ้นซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำจำกเมื่อ
สำมปีก่อน มันเป็นเพียงว่ำผู้คนไม่เพียงแต่เฉลิมฉลองให้กับซวน
เทียนหมิง ต่อมำผู้คนเริ่มตะโกนเสียงดัง “องค์หญิงจี่อัน ! ในที่สุด
ท่ำนก็กลับมำแล้ว ! เรำทุกคนคิดถึงองค์หญิงจี่อัน และหวังว่ำองค์
หญิงจี่อันจะกลับมำที่เมืองหลวงอย่ำงรวดเร็ว ! ”
ซวนเทียนหมิงขมวดคิ้ว“อ้ำ กำรต้อนรับองค์ชำยคนนี้ไม่ใช่แค่
ข้ำ เหตุผลที่คนเหล่ำนี้มำเพื่อต้อนรับองค์หญิงจี่อัน ! ” หลังจำกพูด
อย่ำงนี้เขำก็มองไปที่ชำยำของเขำ “ท ำไมพวกเขำถึงเรียกเจ้ำว่ำองค์
หญิงจี่อัน ? เดี๋ยวองค์ชำยผู้นี้จะให้พวกเขำเปลี่ยนค ำเรียกขำน พวก
เขำควรจะเรียกเจ้ำว่ำพราชำยำหยู ! ”
เฟิงหยูเองเผยอยิ้มคนขี้หวง ! แต่พราชำยำหยูงั้นหรือ ฟังดูดี
จริง ๆ นำงรอมำสำมปีแล้ว แม้ว่ำจะมีคนที่เคยเรียกนำงว่ำพราชำยำ
มำก่อน แต่ก็ยังเป็น “ว่ำที่พราชำยำ” ในที่สุดนำงก็กลำยเป็นชำยำ

ของเขำอย่ำงถูกต้องตำมประเพณีและกฎหมำยของรำชวงศ์ต้ำชุน
มันน่ำเสียดำยที่ตระกูลเฟิงไม่อยู่อีกต่อไป และสภำพจิตใจของนำงก็
เปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่มีควำมสุขใด ๆ ที่จะเบี่ยงเบนควำมสนใจตัวเอง
จำกตระกูลเฟิงเพื่อย้ำยไปยังต ำหนักหยู
แม้ว่ำกำรแต่งงำนไม่ได้จัดในเมืองหลวงพวกเขำยังได้ยินว่ำ
พลเมืองของเมืองหลวงได้ไปที่คฤหำสน์เหยำเพื่อแสดงควำมยินดีกับ
พวกเขำ อีกทั้งไม่มีที่ว่ำงใด ๆ ให้ว่ำงของก ำนัลที่ดีที่สุดซึ่งครอบครัว
ของพวกเขำสำมำรถมอบได้ เฟิงหยูเองรู้สึกประทับใจกับสิ่งนี้มำก
ก่อนกลับจำกทะเลทรำย นำงเดินไปรอบ ๆ แล้วซื้อของที่ระลึกของทั้ง
สำมเมือง เช่นเดียวกับซวนเทียนหมิงที่ได้ท ำเมื่อไปรับนำงจำกหลำน
โจวไปประกอบพิธีแต่งงำนของพวกเขำ พวกมันถูกห่อเป็นของขวัญ
มีของขวัญทุกอย่ำงและพวกมันไม่ได้มีค่ำมำก แต่พวกมันมำจำกที่
ห่ำงไกล พวกมันมำกับนำงด้วยและพวกมันก็มีควำมหมำยกับพวก
เขำ
ทั้งสองยืนอยู่บนรถม้ำและเริ่มแจกชุดของขวัญเหล่ำนี้พวกเขำ
ไม่สำมำรถรับประกันได้ว่ำทุกคนในปัจจุบันจะได้รับคนละ 1 ชิ้น แต่ฝูง
ชนส่วนใหญ่ได้รับ คนที่ไม่ได้รับ พวกเขำก็ไม่ได้ใส่ใจ เพรำะพวกเขำ
ยังคงยิ้มอย่ำงมีควำมสุข โดยสรุปองค์ชำยเก้ำและองค์หญิงจี่อันได้
กลับมำยังเมืองหลวง ชีวิตของพวกเขำจะดียิ่งขึ้นในอนำคต
ในที่สุดทั้งสองก็เข้ำไปในเมืองและซวนเทียนหมิงเข้ำมำใน
พระรำชวังเพื่อรำยงำน เฟิงหยูเองไม่ได้ติดตำมเขำแต่น ำทุกคน

กลับไปที่ต ำหนักหยู ตอนนี้นำงเป็นชำยำของซวนเทียนหมิง นำง
ไม่ได้เป็นองค์หญิงจี่อันอีกต่อไปแล้ว คฤหำสน์ขององค์หญิงเป็นของ
นำง แต่จำกนี้ต่อไป นำงมีบ้ำนอีก 1 หลัง นอกจำกนี้ยังเป็นบ้ำนที่
ส ำคัญที่สุด : ต ำหนักหยู
ด้ำนหน้ำประตูต ำหนักนำงก ำนัลอำวุโสโจวและขันทีจำงยืนอยู่
ตรงทำงเข้ำ บ่ำวรับใช้ทั้งหมดในต ำหนักยืนอยู่ข้ำงหลังพวกเขำพร้อม
รอยยิ้มบนใบหน้ำและสวมชุดที่เป็นระเบียบ ส ำหรับเฟิงหยูเอง ไม่มี
บ่ำวรับใช้ในต ำหนักหยูที่ไม่คุ้นตำ ท้ำยที่สุดเฟิงหยูเองก็อยู่แค่สอง
สำมวัน นำงไม่เพียงแต่พิถีพิถันเท่ำนั้น แต่ยังมอบควำมเมตตำให้
พวกเขำอีกด้วย แน่นอนว่ำสิ่งเหล่ำนี้ไม่ได้ส ำคัญส ำหรับเฟิงหยูเอง
มำก แต่ส ำคัญส ำหรับบ่ำวรับใช้
ยกตัวอย่ำงเช่นเฟิงหยูเองมอบผลิตภัณฑ์บ ำรุงผิวให้นำงก ำนัล
อำวุโสโจวทั้งชุด รักษำอำกำรบำดเจ็บที่ขำของขันทีจำง มอบชุดน ้ำ
ชำให้บ่ำวรับใช้ชำย มอบครีมทำมือให้ยำยและบ่ำวรับใช้หญิง นำงมี
สิ่งเหล่ำนี้มำกในมิติของนำงตำมที่นำงต้องกำร แต่ผู้คนในยุคนั้นไม่
เคยเห็นมำก่อน คนเหล่ำนี้รู้สึกซำบซึ้งอย่ำงยิ่งและควำมประทับใจที่มี
ต่อว่ำที่พราชำยำของพวกเขำมำกขึ้น
ตอนนี้ว่ำที่พราชำยำของพวกเขำกลำยเป็นพราชำยำตัวจริง
แล้ววันนี้พวกเขำยืนอยู่ตรงนั้นเพื่อต้อนรับนำงขณะที่ดีใจและซำบซึ้ง
ไม่กี่ปีที่ผ่ำนมำต ำหนักหยูมีองค์ชำยเก้ำเป็นเจ้ำนำยคนเดียวเท่ำนั้น
ตอนนี้ในที่สุดก็จะมีเจ้ำนำยหญิง และก็เป็นเจ้ำนำยหญิงที่เข้มแข็ง

เช่นนี้ ผู้คนสำมำรถจินตนำกำรถึงคู่สำมีภรรยำที่ไม่มีใครสำมำรถ
เอำชนะได้เมื่อพวกเขำอยู่ด้วยกัน
นำงก ำนัลอำวุโสโจวยืนที่ทำงเข้ำพร้อมรอยยิ้มที่สดใสเมื่อเห็น
รถม้ำของเฟิงหยูเอง นำงรีบไปหำขันทีจำงอย่ำงรวดเร็ว ขันทีจำงก้ำว
ไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วและประกำศด้วยแววตำยินดี “เรำยินดี
ต้อนรับพราชำยำกลับมำที่ต ำหนักขอรับ ! ”